ΓΙΟΥΠΑ, ως Διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Φραγκεσκίδη κ.α. ν. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 60/2019, 30/5/20

(1), 44Β

(2), 44Γ

(1), 44Γ

(2), 44Γ

(3)(α) και 44Δ

(2)αντίστοιχα του Νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο Ν.142(Ι)/2014 και τον Νόμο Ν.87(Ι)/

1. Μεταξύ:
2. XXXXX ΓΙΟΥΠΑ, ως Διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Φραγκεσκίδη, Α.Δ.Τ.XXXXX4773, τέως από την Λευκωσία.
3. XXXXX ΧΑΤΖΗΣΕΡΓΗ, ως Διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Φραγκεσκίδη, Α.Δ.Τ.XXXXX4773, τέως από την Λευκωσία. Αιτητών/Εφεσειόντων και BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED (ΗΕ 165), εκ Λευκωσίας. Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 30.05.2019 Εμφανίσεις: Για αιτητές - εφεσείοντες: κ. Α. Χατζησέργης για Ανδρέας Χατζησέργης Δ.Ε.Π.Ε. Για καθ' ης η αίτηση - εφεσίβλητη: κα Α. Παναγή για Μ. Ηλιάδης &Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης - έφεσης, επιδιώκεται από την πλευρά των εφεσειόντων: «(Α) Διάταγμα και/ή Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου, με το οποίο να ακυρώνονται ή και να παραμερίζονται οι Ειδοποιήσεις «Τύπος Θ» και «Τύπος Ι» (αμφότερες ημερομηνίας 11/4/2018) που επιδόθηκαν και/ή παραλήφθηκαν από τους Αιτητές/Εφεσείοντες αρ.1 και 2 την 30/4/2018 και των Ειδοποιήσεων «Τύπος ΙΑ» και «Τύπος ΙΒ» ημερομηνίας 17/1/2019 και 22/1/2019, που επιδόθηκαν και/ή παραλήφθηκαν από τους Αιτητές/Εφεσείοντες αρ.1 και 2 κατά ή περί την 29/1/2019 και 31/1/2019, σύμφωνα με τις πρόνοιες των Άρθρων 44Β

(1), 44Β

(2), 44Γ

(1), 44Γ

(2), 44Γ

(3)(α) και 44Δ

(2)αντίστοιχα του Νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο Ν.142(Ι)/2014 και τον Νόμο Ν.87(Ι)/2018, για τους Πλειστηριασμούς των Ακινήτων του αποβιώσαντα XXXXX Φραγκεσκίδη, τέως από την Λευκωσία, στην Επαρχία Λευκωσίας και Επαρχία Λεμεσού, που βαρύνονται με τις Υποθήκες Υ4843/2011, ημερομηνίας 27/4/2011, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας και Υ3110/2011, ημερομηνίας επίσης 27/4/2011, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, από την Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη, Πλειστηριασμοί οι οποίοι ορίστηκαν την 3/6/2019 και 2/7/2019 αντίστοιχα, ως πρόωρων και/ή άκυρων και/ή ως εσφαλμένων και/ή αντικανονικών και/ή παράνομων και/ή ως αντίθετες με τον σχετικό Νόμο και/ή ως αντισυνταγματικών και/ή ότι αποτελούν κατάχρηση Δικαστικής Διαδικασίας και/ή επειδή παραβιάζουν τα Συνταγματικά Δικαιώματα των Αιτητών/Εφεσειόντων αρ.1 και 2 υπό την ιδιότητα τους ως Διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Φραγκεσκίδη και/ή επειδή συντρέχουν οι Λόγοι Έφεσης πιο κάτω και/ή οι Λόγοι Έφεσης που αναπτύσσονται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση. (Β) Οποιονδήποτε άλλο Διάταγμα ή θεραπεία, κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις της παρούσας Αίτησης/Έφεσης. (Γ) Έξοδα της Αίτησης/Έφεσης, πλέον Φ.Π.Α. και έξοδα επίδοσης». Εννέα συνολικά λόγοι έφεσης προκρίνονται από την πλευρά των εφεσειόντων, στη βάση των οποίων αξιώνεται η ακύρωση των ως άνω ειδοποιήσεων Τύπος «Θ», «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ». Πέραν του γεγονότος ότι οι ως άνω ειδοποιήσεις ως προβάλλεται από τους εφεσείοντες είναι πρόωρες και/ή παράνομες και/ή άκυρες και/ή αντίθετες με το Ν.9/1965, προβάλλεται από την πλευρά των τελευταίων ότι αυτές βασίζονται σε νόμο που παραβιάζει την αρχή της μη αναδρομικότητας των νόμων, ρυθμίζοντας αναδρομικά τις συμβατικές σχέσεις των διαδίκων και παρέχοντας δικαιώματα, αναδρομικά, στην καθ' ης η αίτηση τράπεζα. Οι ως άνω ειδοποιήσεις, προσθέτουν, πλήττουν καλά καθιερωμένα συνταγματικά δικαιώματα των εφεσειόντων, όπως το δικαίωμα του συμβάλλεσθε (άρθρο 26 του Συντάγματος), το δικαίωμα της ιδιοκτησίας (άρθρο 23 του Συντάγματος), της πρόσβασης στη δικαιοσύνη (άρθρο 30 του Συντάγματος), την συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας όλων έναντι στο νόμο (άρθρο 28 του Συντάγματος), όπως επίσης και τα άρθρα 6

(1)και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αποτελεί επίσης θέση των εφεσειόντων ότι οι ως άνω ειδοποιήσεις, θα πρέπει σωρευτικά να ακυρωθούν και/ή παραμεριστούν, καθ' ην έκταση οι καταστάσεις λογαριασμών που επιδόθηκαν στους εφεσείοντες με τις ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» είναι παράνομες και αντικανονικές, αφού δεν συνοδεύονται με αναλυτική κατάσταση λογαριασμού των οφειλόμενων ενυπόθηκων χρεών. Προσθέτουν ακόμα ότι οι ως άνω ειδοποιήσεις θα πρέπει να ακυρωθούν και/ή παραμεριστούν, καθ' ην έκταση οι εφεσείοντες καταχώρησαν αγωγή εναντίον της εφεσίβλητης τράπεζας σε σχέση με τις ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» κατά τρόπο που να ικανοποιείται κατά την θέση τους η προϋπόθεση του εδαφίου (δ) του άρθρου 44(Γ)

(3)για τον παραμερισμό και/ή ακύρωση όλων των επίδικων ειδοποιήσεων. Το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων που υποστηρίζει την αίτηση, τίθεται με την ένορκη δήλωση του εφεσείοντα XXXXX Χατζησέργη, ημερ. 25.02.

1. Ο ως άνω ομνύων εξηγεί ότι οι αναφερόμενες υποθήκες, μαζί με άλλες, εξασφαλίζουν δυο κοινά δάνεια του αποβιώσαντα XXXXX Φραγκεσκίδη με την αδελφή του, XXXXX Κούλλουρου, ημερομηνίας 02.05.
2. Η υποθήκη με αριθμό Υ4843/2011, ημερομηνίας 27.04.2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, αφορά ακίνητο (χωράφι) του ως άνω αποβιώσαντα στην κοινότητα Ψημολόφου στη Λευκωσία, ενώ η υποθήκη με αριθμό Υ3110/2011, ημερομηνίας επίσης 27.04.2011, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, αφορά ακίνητα (κατοικίες) που βρίσκονται στην ενορία Αποστόλου Ανδρέα, στη Λεμεσό. Επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά και υιοθετώντας τους λόγους έφεσης, αναφέρεται σε γεγονότα και προβάλλει ισχυρισμούς προς υποστήριξη των προβαλλόμενων λόγων, θέτοντας ταυτόχρονα υπόψη του δικαστηρίου αριθμό τεκμηρίων στα οποία και παραπέμπει. Η καθ' ης η αίτηση - εφεσίβλητη τράπεζα εμφανίστηκε στη διαδικασία, καταχωρώντας ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης. Πληθώρα λόγων ένστασης προτάσσονται από την πλευρά της - πενήντα ένας

(51)συνολικά - μέσω των οποίων επιχειρείται απάντηση στις αιτιάσεις των εφεσειόντων για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Για σκοπούς πληρότητας, μεταφέρονται αυτούσιοι στην παρούσας: «

1. Η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ώστε να επιτραπεί η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
2. Σε καμία περίπτωση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και/ή δεν συντρέχουν οι λόγοι που προβλέπει ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (Ν. 9/1965)ως έχει τροποποιηθεί, για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή για τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση της επίδικης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και/ή της ακύρωσης του πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων.
3. Οι Αιτητές - Εφεσείοντες έχουν ερμηνεύσει εσφαλμένα τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965και/ή δεν ερμηνεύουν ορθά τις διατάξεις του Νόμου Ν. 9/1965 και σε συνάρτηση με τον σκοπό του Νομοθέτη και/ή επιδιώκουν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ως προς την ορθή νομική ερμηνεία του εν λόγω Νόμου.
4. Η Αίτηση - Έφεση λανθασμένα στρέφεται εναντίον των Ειδοποιήσεων «Θ», «Ι» και «ΙΒ», καθώς το μοναδικό ένδικο διάβημα που δύναται να ληφθεί βάσει του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου είναι Έφεση εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», για λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου 9/

2. Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ», «Ι» και «ΙΒ» είναι ενημερωτικού και πληροφοριακού μόνο χαρακτήρα και δεν επηρεάζουν με οποιοδήποτε τρόπο τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών - Εφεσειόντων ούτως ώστε να υπόκεινται σε έφεση δυνάμει του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/
4. Άνευ βλάβης των πιο πάνω λόγων Ένστασης, οι Ειδοποιήσεις «Θ» και «Ι» είναι καθόλα έγκυρες και/ή σύμφωνες με τον νενομισμένο τύπο και με το ορθό περιεχόμενο, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, και η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν ορθή και νομότυπη σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας.
5. Οι Αιτητές δεν προσέρχονται ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια, εφόσον παρέλειψαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο ότι οι επίδικες συμφωνίες Δανείου έχουν τερματιστεί δεόντως από τους Καθ' ης η Αίτηση και ότι οι Αιτητές έχουν καταστεί υπερήμεροι από τις 24/9/
6. Ως εκ τούτου, οι Αιτητές εμποδίζονται να αξιώνουν τις θεραπείες που διατυπώνουν στην αίτηση τους.
7. Δεν αποκαλύπτονται ικανοποιητικοί λόγοι για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και/ή οι λόγοι που προβάλλονται δεν δικαιολογούνται επαρκώς και/ή δεν συνιστούν λόγους ακύρωσης των υπό κρίση Ειδοποιήσεων «Θ», «Ι» και «ΙΒ» σύμφωνα με την σχετική Νομοθεσία.
8. Δεν αποκαλύπτονται ικανοποιητικοί λόγοι για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και/ή οι λόγοι που προβάλλονται δεν δικαιολογούνται επαρκώς και/ή δεν συνιστούν λόγους ακύρωσης της υπό κρίση Ειδοποίησης «ΙΑ» σύμφωνα με τη σχετική Νομοθεσία.
9. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αποστάληκε και/ή επιδόθηκε νομότυπα, νόμιμα, δεόντως και σε πλήρη συμμόρφωση με τις νομοθετικές διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, τόσο στους Αιτητές, όσο και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
10. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που αποστάληκε εκ μέρους των Εφεσιβλήτων είναι καθ' όλα νομότυπη και/ή νόμιμη και/ή ορθή και/ή ολοκληρωμένη και το περιεχόμενο της πληροί και/ή συνάδει με τους τύπους και όλες τις προϋποθέσεις που προβλέπονται από τον Νόμο γενικά και/ή τους εκδοθέντες δυνάμει αυτού Κανονισμούς.
11. Η Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη έχει ακολουθήσει ορθά και νομότυπα την διαδικασία που ρυθμίζεται από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, και εξέδωσε και επέδωσε την υπό κρίση Ειδοποίηση «ΙΑ», σε πλήρη συμμόρφωση με το περιεχόμενο και τις απαιτήσεις των διατάξεων και προβλεπόμενου Τύπου του εν λόγω Νόμου.
12. Οι Αιτητές κωλύονται και/ή εμποδίζονται να εγείρουν ισχυρισμούς για την εγκυρότητα της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», η οποία δεν εξετάζεται στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης Έφεσης η οποία εν του νόμου αφορά τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ».
13. Καμία διάταξη του Μέρους VIA δεν αναφέρει ως λόγο παραμερισμού και/ή ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», την αμφισβήτηση των οφειλόμενων ποσών βάσει των πιστωτικών διευκολύνσεων ή βάσει των συμβάσεων υποθήκης και/ή του τόκου και/ή του επιτοκίου και/ή την αμφισβήτηση των επίδικων Υποθηκών.
14. Η Ένορκη Δήλωση, η οποία συνοδεύει την Αίτηση/Έφεση, δεν περιέχει την αναγκαία τεκμηρίωση ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, με αποτέλεσμα οι προβαλλόμενοι λόγοι ακύρωσης να παραμένουν μετέωροι.
15. Η Αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική και αντιφατική και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
16. Τα οποιαδήποτε ποσά και/ή το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος καθώς και τα ποσά και/ή ποσοστά των οφειλόμενων τόκων, ως αυτά καταγράφονται στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι ορθά, καθόλα νόμιμα, αντικατοπτρίζουν το πραγματικό οφειλόμενο ποσό και/ή τόκους, είναι σύμφωνα με τις σχετικές συμβάσεις που υπογράφηκαν μεταξύ των μερών και/ή των συμβάσεων και δηλώσεων των επίδικων Υποθηκών υπ' αριθμούς Υ4843/2011 και Υ3110/2011 και των όρων των Εγγράφων Υποθήκης μεταξύ των μερών.
17. Το παρουσιαζόμενο ως υπερήμερο οφειλόμενο χρεωστικό υπόλοιπο είναι καθόλα ορθό, έγκυρο και/ή σύμφωνο με τους όρους των επίδικων συμφωνιών. Οι εφεσείοντες προβάλλουν αόριστους και αβάσιμους ισχυρισμούς περί του αντιθέτου και εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην εξέταση του οφειλόμενου ποσού και/ή τέτοια ζητήματα δεν επιλύονται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας.
18. Ο ισχυρισμός των Εφεσειόντων ότι το ποσό που αναγράφεται στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι εσφαλμένο και/ή αυθαίρετο, είναι αβάσιμος και/ή εσφαλμένος και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εκδικαστεί στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης και/ή δεν προσφέρει λόγο είτε για παραμερισμό, και/ή αναστολή, και/ή ακύρωση της αρχόμενης διαδικασίας του Μέρους VΙΑ του Νόμου και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας από τους Εφεσείοντες με μοναδικό σκοπό να καθυστερήσουν και/ή να εμποδίσουν τους Εφεσίβλητους να εξασκήσουν τα νόμιμα δικαιώματα τους ως αυτά απορρέουν από τον Νόμο.
19. Η παράλληλη προώθηση Αγωγής εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση και της υπό κρίση πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας αλλά άσκηση των νομίμων και συμβατικών καθηκόντων της.
20. Περαιτέρω, η εκκρεμοδικία αγωγής εν σχέσει με το περιεχόμενο της ειδοποίησης επί του Τύπου «Ι» δεν αποτελεί πλέον λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ».
21. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει ακολουθήσει ορθά και νομότυπα τη διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου και οι επίδικες ειδοποιήσεις είναι νόμιμες, νομότυπες, επί της ουσίας ορθές και έγκυρες. Εξεδόθηκαν δε επί τη βάσει των όρων των επίδικων συμφωνιών υποθήκευσης και στο πλαίσιο νόμιμης άσκησης των δικαιωμάτων των Εφεσιβλήτων.
22. Η ύπαρξη και/ή προώθηση υπεράσπισης στην πολιτική αγωγή υπ' αριθμόν 4607/2015 και/ή η ύπαρξη και/ή προώθηση από τους Αιτητές της αγωγής υπ' αριθμόν 1361/2018 δεν αποτελούν λόγο παραμερισμού και/ή ακύρωσης της υπό κρίση Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ή οποιασδήποτε εκ των υπολοίπων επίδικων Ειδοποιήσεων, και ούτε μπορεί να αποτελέσει καθ' οιονδήποτε άλλο τρόπο κώλυμα στην προώθηση της διαδικασίας πώλησης και/ή πλειστηριασμού και/ή εκποίησης των επίδικων υποθηκών των ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν.9/1965και/ή οι διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας δεν εμποδίζουν την Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη από το να προωθήσει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με οποιοδήποτε τρόπο επιλέξει και ως εκ τούτου δεν λαμβάνει χώρα καμία κατάχρηση των διαδικασιών εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση. Η διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων ακολουθήθηκε από τους Καθ' ης η Αίτηση με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο με ενάσκηση των εκ του νόμου προβλεπόμενων δικαιωμάτων της.
23. Η Αγωγή 1361/2018 δεν αποτελεί λόγο παραμερισμού των επίδικων ειδοποιήσεων και/ή καταχωρίστηκε καταχρηστικά και τεχνηέντως με αποκλειστικό σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας.
24. Η Καθ' ης η Αίτηση είχε κάθε δικαίωμα να προωθήσει την διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, εφόσον οι Αιτητές είναι υπερήμεροι και/ή οι επίδικες συμφωνίες δανείου έχουν τερματιστεί και οι Αιτητές δεν έχουν ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις τους δυνάμει των Συμφωνιών Δανείου και/ή της Ειδοποίησης Τύπου «Ι».
25. Η Καθ' ης η Αίτηση ενήργησε νόμιμα και άσκησε νόμιμα τα δικαιώματα της, προχωρώντας με την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» στους Αιτητές με σκοπό την έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου για πώληση των ακινήτων που βαρύνονται με τις υποθήκες Υ4843/2011 και Υ3110/
26. Οι λόγοι παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» προβλέπονται εξαντλητικά στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου και δεν υφίσταται κανένας από αυτούς που να δικαιολογεί την ακύρωση της Ειδοποίησης «ΙΑ», που επιδόθηκε στους Αιτητές την 04/02/

1. Συνεπώς δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση, ούτε και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Αίτησης - Έφεσης.
2. Κανένα έννομο συμφέρον των Εφεσειόντων-Αιτητών δεν έχει πληγεί με την έκδοση και αποστολή/ επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ή την προώθηση της διαδικασίας πώλησης δυνάμει του Νόμου, και η Καθ' ης η Αίτηση καθόλα ορθά και νόμιμα επιδιώκει τις Θεραπείες που προνοεί το Μέρος VIA του Ν9/1965, προς όφελος της.
3. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα αποστερήσει την Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη την άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων της, θα παραβιάσει το δικαίωμα της, ως αυτό απορρέει από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο προς εξασφάλιση του λαβείν της εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, θα αντιστρατεύεται το πνεύμα και τον σκοπό του εν λόγω Νόμου και θα συνιστά επέμβαση στην εξουσία του Νομοθέτη.
4. Στη συνοδευτική ένορκη δήλωση παρατίθενται άσχετοι και/ή αντιφατικοί ισχυρισμοί που αποτελούν το αντικείμενο άλλης διαδικασίας και επιδιώκουν να εκτροχιάσουν το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας που είναι ουσιαστικά το αίτημα των Αιτητών για ακύρωση της διαδικασίας πώλησης και/ή πλειστηριασμού και/ή εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή και όχι η εκδίκαση της εκκρεμούσας αγωγής και θεμάτων που σχετίζονται με τη σύναψη των τραπεζικών διευκολύνσεων και τους όρους αυτών.
5. Οι αγωγές και λοιπές δικαστικές διαδικασίες, οι οποίες υπάρχουν μεταξύ των διαδίκων, αποτελούν ανεξάρτητες και διακριτές διαδικασίες, χωρίς να επηρεάζονται καθ' οιονδήποτε τρόπο από την πορεία και/ή έκβαση της διαδικασίας πώλησης και/ή πλειστηριασμού και/ή εκποίησης των επίδικων υποθηκών.
6. Οι Αιτητές ουδόλως έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης που έχουν, περί παραβίασης των συνταγματικών τους δικαιωμάτων.
7. Οι ειδοποιήσεις Τύπος «Θ», Τύπος «Ι», Τύπος «ΙΑ» και Τύπος «ΙΒ» της Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι ενάντια και/ή δεν αντίκεινται και/ή δεν παραβιάζουν τους νόμους και/ή τους κανονισμούς και/ή την κείμενη και/ή την ισχύουσα νομοθεσία και/ή το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
8. Η Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη δικαιούται και/ή νομιμοποιείται και/ή δύναται να προχωρήσει στην πώληση και/ή εκποίηση και/ή πλειστηριασμό των εν λόγω υποθηκών, ανεξάρτητα του ότι οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει την αγωγή αρ. 1361/2018, καθότι ο Νόμος 9/1965 δεν απαγορεύει την εκποίηση των επίδικων υποθηκών.
9. Τα οφειλόμενα ποσά και/ή χρεωστικά υπόλοιπα, τα οποία οφείλουν οι Αιτητές στην Καθ' ης η Αίτηση, ως αυτά φαίνονται στον Τύπο «Ι» καθώς και τα ποσά που κατέστησαν απαιτητά δυνάμει των επίδικων Υποθηκών, ως αυτά φαίνονται στον «Τύπο ΙΑ» είναι καθόλα νόμιμα και απαιτητά.
10. Η διαδικασία που προβλέπεται και/ή προνοείται στο Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 όπως τροποποιήθηκε, ισχύει και τυγχάνει εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση.
11. Δεν έχουν παραβλαφτεί οποιαδήποτε έννομα συμφέροντα των Αιτητών - Εφεσειόντων από την έκδοση και επίδοση της υπό κρίση Ειδοποίησης «ΙΑ» και/ή δεν έχει προσκομιστεί από τους Αιτητές, οποιαδήποτε θετική προς το αντίθετο μαρτυρία.
12. Ουδεμία αντισυνταγματικότητα των νομοθετικών διατάξεων επί των οποίων στηρίζεται η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, υπάρχει και/ή αποδεικνύεται εκ μέρους των Αιτητών.
13. Ουδεμία παραβίαση των Άρθρων 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος συντρέχει. Εν πάση περιπτώσει, οι εφεσείοντες δεν προσδιορίζουν τα άρθρα των Νόμων τα οποία εγκαλούν ως αντισυνταγματικά. Εξ ου και είναι αδύνατος ο συνταγματικός έλεγχος των Νόμων, ως αυτός επιδιώκεται.
14. Το δικαίωμα ιδιοκτησίας των Αιτητών, αλλά και η πρόσβαση στα Δικαστήρια, ουδόλως επηρεάζεται από τη διαδικασία πώλησης και/ή πλειστηριασμού και/ή εκποίησης των Υποθηκών και/ή οι ίδιοι οι Αιτητές έχουν υποθηκεύσει τα επίδικα ακίνητα με τις επίδικες Υποθήκες και συνεπώς εμποδίζονται από το να εγείρουν και/ή να προωθούν ισχυρισμούς περί επηρεασμού του δικαιώματος ιδιοκτησίας τους.
15. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών περί αναδρομικότητας των τροποποιητικών Νόμων 142(Ι)/2014 και 87(Ι)/2018 είναι άνευ λογικής και νομικά δεν ευσταθούν.
16. Δεν επεξηγείται και/ή εξειδικεύεται με ποιο τρόπο το Μέρος VIA του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί, παραβιάζει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως, ως και το άρθρο 30 του Συντάγματος. Ούτε εξειδικεύεται η συγκεκριμένη διάταξη του Νόμου την οποία ο Αιτητής θεωρεί ότι προσκρούει στο άρθρο 30 του Συντάγματος.
17. Δεν πληρούνται οι καθιερωμένες προϋποθέσεις για να δύναται το Δικαστήριο να υπεισέλθει σε συνταγματικό έλεγχο των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου και τέτοιος έλεγχος θα ήταν μόνο ακαδημαϊκής αξίας. Εν πάση περιπτώσει, οι εν λόγω διατάξεις συνάδουν πλήρως με το Σύνταγμα και δεν πλήττουν ούτε επηρεάζουν οποιοδήποτε συνταγματικό δικαίωμα των Αιτητών.
18. Οι διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου είναι καθόλα συνταγματικές και δεν παραβλάπτουν κανένα δικαίωμα των Αιτητών. Το δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση υπήρχε πολύ πριν την τροποποίηση του Νόμου με την προσθήκη του Μέρους VIA, αφού παρείχετο η δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή να πωλήσει τα ενυπόθηκα ακίνητα, μέσω του Κτηματολογίου, και χωρίς να απαιτείται η όποια δικαστική απόφαση.
19. Οι Αιτητές κωλύονται και/ή εμποδίζονται να ισχυρίζονται ότι θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε αυτούς, εφόσον τα ενυπόθηκα ακίνητα υποθηκεύτηκαν με δική τους πρωτοβουλία και με την ελεύθερη συναίνεση τους προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση.
20. Η έφεση είναι καταχρηστική, κακόπιστη, εκδικητική και παρελκυστική και έχει μοναδικό σκοπό την αποφυγή συμμόρφωσης των Αιτητών με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις προς την Καθ' ης η Αίτηση και την κατά συνέπεια αποστέρηση της Καθ' ης η Αίτηση να εφαρμόσει τον Νόμο και εισπράξει το λαβείν της.
21. Σε καμία περίπτωση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και/ή δεν συντρέχουν οι λόγοι που προβλέπει ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (Ν. 9/1965)ως έχει τροποποιηθεί, για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή για τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση των ειδοποιήσεων Τύπου «Ι», «Θ», «ΙΑ» και «ΙΒ» και/ή της ακύρωσης του πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου.
22. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/60 για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
23. Οι επίδικες υποθήκες είναι καθόλα έγκυρες και δεσμευτικές και παρέχουν δικαίωμα στους Καθ' ης η Αίτηση να εκκινήσουν τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου.
24. Οι γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί περί παραβίασης δικαιωμάτων τρίτων προσώπων σε σχέση με τα επίδικα ακίνητα δεν αποτελούν καλό και/ή ικανοποιητικό και/ή νόμιμο λόγο για ακύρωση της διαδικασίας πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων και/ή του παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» από τον ενυπόθηκο οφειλέτη.
25. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει σαφέστατα υπέρ της απόρριψης της Αίτησης.
26. Η Αίτηση/ Έφεση θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα σε βάρος των Αιτητών/ Εφεσειόντων». Την ως άνω ένσταση, συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση του XXXXX Δημητρίου, λειτουργού της εφεσίβλητης τράπεζας. Ο ως άνω ομνύων, επαναλαμβάνει και εξειδικεύει σε κάποιο βαθμό τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης, απορρίπτοντας συνολικά τις θέσεις και αιτιάσεις που προκρίνονται από τους εφεσείοντες, εισηγούμενος καταληκτικά την απόρριψη της έφεσης. Τυχόν επιτυχή έκβασή της, υποστηρίζει, πέραν του γεγονότος ότι θα παραβιάζει τα δικαιώματα της καθ' ης η αίτηση τράπεζας, όπως αυτά απορρέουν από το μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως Και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), θα αντιστρατεύεται γενικότερα το πνεύμα και το σκοπό του ως άνω νομοθετήματος. Πριν από την ενασχόληση με τα ουσιαστικότερα ζητήματα που απασχολούν στα πλαίσια της παρούσας, το δικαστήριο έθεσε υπόψη των ευπαίδευτων δικηγόρων των δυο πλευρών, τον προβληματισμό του όσον αφορά την κατά τόπο αρμοδιότητα του δικαστηρίου να επιληφθεί το μέρος της αίτησης που αφορά τα ακίνητα που περιγράφονται στην υποθήκη Υ3110/2011, ημερομηνίας 27.04.2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, με δεδομένο, ως αποτελεί κοινό τόπο, ότι αυτά ευρίσκονται στον Δήμο Λεμεσού, ζητώντας την τοποθέτησή τους επί του ζητήματος. Τόσο ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων όσο και η ευπαίδευτη συνήγορος της εφεσίβλητης, τοποθετούμενοι σχετικά, υπέδειξαν πως υπό τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, ειδικότερα το γεγονός ότι τα ως άνω ακίνητα βρίσκονται στην επαρχία Λεμεσού, σε συνδυασμό τούτο θεωρούμενο με τη σχετική νομοθεσία, το παρών δικαστήριο φαίνεται να είναι κατά τόπο αναρμόδιο να επιληφθεί της αίτησης - έφεσης, στην έκταση που αυτή αφορά τα ενυπόθηκα ακίνητα της υποθήκης Υ3110/2011, ημερομηνίας 27.04.2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, τα οποία ευρίσκονται στην ενορία Αποστόλου Ανδρέα στη Λεμεσό. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων κάλεσε παράλληλα το δικαστήριο, στην περίπτωση που καταλήξει στην υιοθέτηση της πιο πάνω θέσης, ασκώντας τις εξουσίες που σύμφωνα με το εδάφιο

(4)του άρθρου 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960)παρέχονται στο δικαστήριο, να παραπέμψει τη σχετική υπόθεση στο αρμόδιο κατά τόπο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, παραπέμποντας στην ιδιαίτερη φύση της διαδικασίας και τους χρονικούς περιορισμούς που τίθενται αλλά και ενόψει του προγραμματισμένου πλειστηριασμού των ως άνω ακινήτων στις 02.07.2019. Η ευπαίδευτη συνήγορος της εφεσίβλητης τράπεζας, ομονόησε επίσης στη θέση ότι στη βάση των περιστατικών που περιβάλλουν την υπό συζήτηση υπόθεση, η ως άνω εισήγηση είναι δυνατόν να ακολουθηθεί. Δεν χρειάζονται αισθάνομαι να λεχθούν πολλά. Στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, σε συνδυασμό θεωρούμενα πάντα με τις σχετικές νομοθετικές πρόνοιες, (άρθρο 21

(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960)και του ερμηνευτικού άρθρου 2 του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), όπου καθορίζεται ότι: ««Επαρχιακόν Δικαστήριον» διά ζητήματα αφορώντα εις οιονδήποτε ακίνητον σημαίνει το Επαρχιακόν Δικαστήριον της επαρχίας εν η κείται το τοιούτο ακίνητο.») το παρών δικαστήριο στερείται κατά τόπο δικαιοδοσίας να εξετάσει τα εγειρόμενα στην υπό συζήτηση έφεση ζητήματα, σε σχέση τουλάχιστον με τα ακίνητα που περιγράφονται στην ως άνω υπ' αριθμό Υ3110/2011 υποθήκη του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, καθ' ην έκταση τα ακίνητα που αυτή αφορά ευρίσκονται εκτός της κατά τόπο δικαιοδοσίας του. Παρεμβάλλεται ότι η υπό συζήτηση υπόθεση αποτελεί διαδικασία ανεξάρτητη και ξένη από οποιαδήποτε αγωγή δρομολογήθηκε ή είναι δυνατόν να δρομολογηθεί ένεκα αθέτησης διαφόρων συμβάσεων τραπεζικών διευκολύνσεων που δυνατόν να συνομολογήθηκαν εντός της επαρχίας Λευκωσίας, κατά τρόπο που θα επέτρεπε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας να επιληφθεί, ανάμεσα σε άλλα και αιτήματος για έκδοση διατάγματος εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων που βρίσκονται εκτός της επαρχίας στην οποία διατηρεί δικαιοδοσία με βάση τις πρόνοιες του εδαφίου

(1)του άρθρου 21 του Ν.14/1960. (βλ. Τσιακλίδης v. Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(2005)1 ΑΑΔ 768 και N.S.K. Leather Plast Ltd κ.α. v. Τράπεζας Κύπρου

(2007)1(Α) ΑΑΔ 145). Είναι γεγονός ότι στη βάση σχετικής τροποποίησης του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960)- μέσω του τροποποιητικού νόμου Ν.118(Ι)/2018- πέραν και ανεξάρτητα από τις διατάξεις των άρθρων 61, 62, 63 και 64 του εν λόγω νομοθετήματος, σε περίπτωση που το Επαρχιακό Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εισήχθη ή καταχωρήθηκε αγωγή ή υπόθεση για την οποία δεν είναι κατά τόπο αρμόδιο, δύναται να παραπέμψει την εν λόγω αγωγή ή την υπόθεση στο αρμόδιο κατά τόπο Επαρχιακό Δικαστήριο. Στο πλαίσιο του προβληματισμού για την ως άνω εισήγηση του συνηγόρου των εφεσειόντων, δεν παραβλέπω ασφαλώς το γεγονός ότι για μέρος των επιδίκων αιτημάτων που απασχολούν στα πλαίσια της παρούσας έφεσης, ειδικότερα για το ακίνητο (χωράφι) που περιγράφεται στην υποθήκη με αριθμό Υ4843/2011, ημερομηνίας 27.04.2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, το οποίο βρίσκεται στην κοινότητα Ψημολόφου στη Λευκωσία, το δικαστήριο διατηρεί δικαιοδοσία. Με τούτο σαν δεδομένο και υπό το σύνολο των ειδικότερων περιστάσεων που περιβάλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, ειδικότερα τη φύση της διαδικασίας και τα χρονικά περιθώρια και προθεσμίες που τίθενται για τη σύννομη προώθησή της, ως επίσης το επείγον του ζητήματος, υπό την έννοια ότι τυχόν απόρριψη της αίτησης στην έκταση που αυτή αφορά ακίνητα που ευρίσκονται στη Λεμεσό, χωρίς τη διέξοδο της παραπομπής που προσφέρεται μέσω του εδαφίου 4 του άρθρου 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου, δυνατόν να αποτελέσει εξέλιξη που να οδηγεί σε δυσανάλογα δυσμενή αποτελέσματα για την πλευρά των εφεσειόντων, χωρίς το αίτημά τους να κριθεί επί της ουσίας από το αρμόδιο κατά τόπο δικαστήριο, δεν βλέπω πως θα μπορούσε να εμποδιστεί η παραπομπή της υπόθεσης ενώπιον κατά τόπο αρμόδιου δικαστηρίου, στην έκταση που αυτή αφορά τα ακίνητα που βρίσκονται στη Λεμεσό. Το γεγονός άλλωστε ότι η εξέλιξη ουσιαστικών γεγονότων που αφορούν την προώθηση της διαδικασίας στη βάση του μέρους VIA του Ν.9/1965 σε σχέση με τα ακίνητα που αφορά η υποθήκη Υ3110/2011 που βρίσκονται στη Λεμεσό είναι ξεχωριστή από αυτά που αφορούν τα ακίνητα της υποθήκης Υ4843/2011 που βρίσκονται στη Λευκωσία, διευκολύνει, συνηγορεί και επιτρέπει στο τέλος της ημέρας τον πιο πάνω χειρισμό. Συνακόλουθα, καταλήγοντας ότι το παρών δικαστήριο δεν έχει κατά τόπο δικαιοδοσία να εξετάσει τα εγειρόμενα στην έφεση ζητήματα σε σχέση με τα ακίνητα που αφορά η ως άνω υπ' αριθμό Υ3110/2011 υποθήκη του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, η υπό συζήτηση έφεση, αφού προηγουμένως το δικαστήριο επιτελέσει το δικαστικό του καθήκον επιλαμβανόμενο αυτής στην έκταση που αφορά το ακίνητο που περιγράφεται στην υποθήκη με αριθμό Υ4843/2011, ημερομηνίας 27.04.2011 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας και το οποίο βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας του, θα παραπεμφθεί στο αρμόδιο κατά τόπο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι συνήγοροι των δυο πλευρών με τις αγορεύσεις τους, τις οποίες προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του δικαστηρίου, ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στα πλαίσια της παρούσας. Διευκρίνισαν ωστόσο ότι η επιχειρηματολογία τους περιορίζεται σε ότι αφορά και έχει σχέση με το ενυπόθηκο ακίνητο (χωράφι) στο Ψημολόφου, ως περιγράφεται στην υποθήκη υπ. Αριθμό Υ4843/2011, ημερομηνίας 27.04.2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Το δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των δυο πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες στις οποίες αναφέρθηκαν, ως και άλλες σχετικές με το ζήτημα που ενδιαφέρει. Ειδικοτέρη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Ως έχει ήδη σημειωθεί αποτελεί θέση της πλευράς των εφεσειόντων ότι οι σχετικές ειδοποιήσεις θα πρέπει σωρευτικά να παραμεριστούν, καθ' ην έκταση παραβιάζουν συνταγματικά δικαιώματα των εφεσειόντων, ειδικότερα αυτά που κατοχυρώνονται στα άρθρα 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος, ως επίσης τα άρθρα 6

(1)και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Υποστηρίζουν παράλληλα ότι η αναδρομική απόδοση δικαιωμάτων στην εφεσίβλητη τράπεζα μέσω τροποιητικών νόμων του Ν.9/1965, παραβιάζει τα ως άνω δικαιώματα αφαιρώντας ουσιαστικά δικαιώματα και προστασία που τους παρείχε η υφιστάμενη νομοθεσία. Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι το δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, παρά μόνο, αν τούτο είναι αναγκαίο για την επίλυση συγκεκριμένης δικαστικής διαφοράς. Ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων, γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, διαφορετικά, απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο ως άνω περιορισμός τίθεται, με δεδομένο ότι τα δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις αλλά επιλύουν διαφορές. Ούτε απασχολούνται με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διάταξης δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διάταξης (βλ. Μαρκιτανής v. Μουτζούρη

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 923 και «Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο» του Π. Δαγτόγλου, σελ. 128 ). Ως η νομολογία των δικαστηρίων μας υποδεικνύει, όταν τίθεται θέμα αντισυνταγματικότητας οποιασδήποτε πρόνοιας νόμου υπάρχει τεκμήριο συνταγματικότητας. Ως εκ τούτου, προτού το Δικαστήριο κηρύξει την πρόνοια ως αντισυνταγματική, οφείλει να ικανοποιηθεί προς τούτο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην υπόθεση Κυριακίδης Ηλίας κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1997)3 ΑΑΔ 485, μεταξύ άλλων σημειώθηκε πως : «Αποτελεί αξίωμα του δικαίου ότι εφόσον παρέχεται η δυνατότητα ερμηνείας του νόμου κατά τρόπο συνάδοντα προς το Σύνταγμα, αυτή υιοθετείται και ο νόμος διασώζεται. Σύμφωνα με άλλο ερμηνευτικό αξίωμα, επίσης σχετικό, επενεργεί μαχητό τεκμήριο ότι πρόθεση του νομοθέτη είναι η θεσμοθέτηση κανόνων μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο του Συντάγματος. Μόνο όπου τούτο αποκλείεται από το λεκτικό του νόμου ανατρέπεται το τεκμήριο και προκύπτει θέμα αντισυνταγματικότητας του νόμου.» Αναδύεται ταυτόχρονα από τη νομολογία των δικαστηρίων μας ότι διάδικος ο οποίος επιθυμεί να εγείρει ζητήματα αντισυνταγματικότητας διατάξεων νόμου, οφείλει να καθορίσει επακριβώς τα άρθρα του νόμου που αμφισβητεί και τη συνταγματική διάταξη στην οποία κατά την άποψή του αυτά προσκρούουν. Ως υποδείχτηκε στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία ν. Πάμπου Πογιατζή («1992) 3 Α.Α.Δ. 196: «Η συνταγματικότητα νόμου συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίας και σπουδαιότητας. Η πραγματικότητα αυτή αναγνωρίστηκε στην The Improvement Board of Eyienja v. Andreas Constantinou

(1967)1 C.L.R., 167. To δικαστήριο υπέδειξε ότι η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν. (Βλ. επίσης Οικονόμου ν. Επιστημονικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ) μέσω του Προέδρου αυτού

(2002)3 Α.Α.Δ. 676 και Μαυρογένης ν. Βουλής κ.α. (Αρ.3) 1996

(1)Α.Α.Δ. 315 και Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides

(1966)3 C.L.R.640 - βασική ως θεωρείται αυθεντία ως προς τις γενικές αρχές που αφορούν το δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων). Στην υπό συζήτηση περίπτωση, η πλευρά των εφεσειόντων προβάλλει ως αντισυνταγματικά, σωρευτικά, άρθρα του μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965)ως έχει τροποποιηθεί από τους τροποποιητικούς νόμου Ν.142(Ι)/2014και Ν.87(Ι)/2018. Παρά την ομολογουμένως γενικότητα της προβολής του ζητήματος, η ενασχόληση κατά προτεραιότητα με την ως άνω εισήγηση της πλευράς των εφεσειόντων κρίνεται σκόπιμη και ωφέλιμη για σκοπούς της παρούσας. Η τοποθέτηση του δικαστηρίου, είναι προφανές ότι δεν θα αποτελούσε ακαδημαϊκή άσκηση, αλλά τοποθέτηση που από μόνη της δυνατόν να σφραγίσει την τύχη της υπό συζήτηση αίτησης, καθιστώντας εκ των πραγμάτων αχρείαστη την περαιτέρω ενασχόληση με τα άλλα, ειδικότερα ζητήματα που προωθούνται από την πλευρά της αιτήτριας. Είναι γεγονός ότι γενική αρχή δικαίου, αναγνωρίζει ότι ένας νόμος δεν μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ. Τούτο είναι δυνατόν, μόνο εάν είναι δηλωτικός ή αν αφορά θέματα διαδικαστικά ή απόδειξης. Στις περιπτώσεις δε που ο νομοθέτης επιθυμεί να δώσει αναδρομική ισχύ σε νομοθετικές πρόνοιες, οι οποίες δεν καλύπτονται από τις προαναφερόμενες εξαιρέσεις, θα πρέπει ρητά να αναφέρει τούτο. Κατ' ουσία, υπάρχει τεκμήριο μη αναδρομικότητας στο νόμο, εκτός εάν ο νομοθέτης θεσπίσει νομοθετήματα όπως τα πιο πάνω ή εάν αναφέρει τούτο με ρητή πρόνοια (βλ. Χριστοφίδης v Παττίχης

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 245 και Σάντης ν. Interfund Investments Ltd

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1670). Σημειώνεται ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση, ο νομοθέτης, τόσο μέσω του τροποποιητικού νόμου 142(Ι)/2014 όσο και μέσω του τροποποιητικού νόμου 87(Ι)/2018, ρητά και κατηγορηματικά έχει προσδώσει αναδρομικότητα στις διατάξεις του μέρους VIA του νόμου 9/1965. Με δεδομένη την αναδρομική ισχύ των διατάξεων του μέρους VIA του Ν.9/1965 όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 44Α

(1)του νόμου, οι προβαλλόμενες θέσεις περί μη εφαρμογής του στις περιπτώσεις που η υποθήκη καταρτίστηκε πριν το 2014, στερείται ουσιαστικού ερείσματος. Με κάθε σεβασμό προς τις εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών - εφεσειόντων, θα πρέπει να σημειωθεί ότι με την εισαγωγή του μέρους VIA στο σχετικό νομοθέτημα, δεν φαίνεται να υπήρξε οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση στα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των εφεσειόντων ως προβάλλεται από την πλευρά τους. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, ο ιδιοκτήτης του ενυπόθηκου ακινήτου που περιγράφεται στην Υποθήκη με αρ. Υ4843/2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, διέθεσε τη συγκεκριμένη ακίνητη του περιουσία, παραχωρώντας την μέσω της Δήλωσης και Σύμβασης Υποθήκης ήδη από τις 27.04.2011, ως ενυπόθηκη εγγύηση προς εξασφάλιση της εφεσίβλητης τράπεζας για την παραχώρηση από την τελευταία συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων στον ίδιο και σε άλλο συγγενικό του πρόσωπο. Ότι ρυθμίζεται μέσω της συγκεκριμένης τροποποίησης, είναι θέματα διαδικασίας που άπτονται της μεθόδου αξιοποίησης του ως άνω από μακρού χρόνου ενυπόθηκου ακινήτου, προς ικανοποίηση του ενυπόθηκου χρέους, το οποίο, στη βάση όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, έχει ήδη καταστεί υπερήμερο. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων προνοιών στο νόμο, δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα του ιδιοκτήτη όπως αυτά είχαν καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους του της παραχώρησης του ως άνω ακινήτου του για εγγραφή υποθήκης προς εξασφάλιση των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Ούτε βεβαίως οποιοδήποτε κεκτημένα δικαιώματα των εφεσειόντων. Η έγερση και μόνο της αγωγής υπ' αρ. 1361/2018 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας από την πλευρά των εφεσειόντων, πριν τεθεί σε ισχύ ο τροποποιητικός νόμος Ν.87(Ι)/2018, με την προοπτική της καταχώρησης έφεσης αν και εφόσον επιδιδόταν σε αυτούς η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», δεν αποκρυσταλλώνει κεκτημένο δικαίωμα, κατά τον τρόπο που εισηγούνται οι εφεσείοντες (δες κατ' αναλογία Republic v Menelaou

(1982)3 C.L.R. 419). Είχα την ευκαιρία σε υποθέσεις του είδους να υποδείξω, (βλ. μεταξύ άλλων Αρ. Αίτησης - Έφεσης 437/2018 ημερ. 21.03.2019, Ε.Δ. Λευκωσίας και Αρ. Αίτησης - Έφεσης 275/2018 ημερ. 18.09.2018, Ε.Δ. Λευκωσίας) όπως και άλλοι αδελφοί μου δικαστές ως εντοπίστηκε τούτο από την ευπαίδευτη συνήγορο που εμφανίζεται για την εφεσίβλητη τράπεζα, θέση που επαναλαμβάνω και στα πλαίσια της παρούσας ότι μέσω άρθρων που ενσωματώθηκαν στο μέρος VIA του Ν.9/1965, προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση του ακινήτου που με την ελεύθερη βούληση του ιδιοκτήτη του έχει ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Πρόκειται για νομοθέτημα που ουσιαστικά αφορά διαδικαστικά ζητήματα, χωρίς να πλήττονται ή να διαφοροποιούνται στην ουσία και τον πυρήνα τους, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα και το νόμο δικαιώματα. Είναι σημαντικό πιστεύω να επισημανθεί ότι στο ίδιο το Έγγραφο Υποθήκης, ημερομηνίας 27.04.2011, (τεκμήριο αρ.7 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των εφεσιβλήτων) ειδικότερα στον όρο αριθμός 4, παρέχεται η δυνατότητα στην εφεσίβλητη τράπεζα να προβεί σε οποιαδήποτε πώληση του ενυπόθηκου κτημάτος: «.είτε μέσω του κτηματολογίου είτε απευθείας είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το δικαστήριο κατόπιν αγωγή, και χωρίς οποιαδήποτε προς εμέ προειδοποίηση,.». Ο συμβαλλόμενος ενυπόθηκος οφειλέτης δηλαδή, ευθύς εξ αρχής συνομολόγησε, γνώριζε και προφανώς αποδεχόταν τη δυνατότητα της τράπεζας να προβεί σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου αν το επιθυμεί και απευθείας, χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση προς τον ίδιο. Συνακόλουθα, η προώθηση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του μέρους VIA μέσω ιδιωτικής πώλησης απευθείας χωρίς την εμπλοκή του κτηματολογίου, φαίνεται εξ αρχής να είναι απόλυτα σύμφωνη με τους όρους της υποθήκης που ο εφεσείοντας αρ.1 ενυπόθηκος οφειλέτης παραχώρησε. Υπό το σύνολο όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνολικά θεωρούμενων με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα, αποτελεί κατάληξη του δικαστηρίου ότι η εισαγωγή γενικότερα του συγκεκριμένου μέρους του νόμου και ειδικότερα των άρθρων που επικεντρώθηκαν οι εφεσείοντες, δεν επιδρούν καθ' οιονδήποτε τρόπο αρνητικά στην απόλαυση των ως άνω συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των εφεσειόντων ως η πλευρά τους υποστηρίζει. Ούτε έχει καταδειχθεί ότι έρχεται σε αντίθεση με τα άρθρα 6.1 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπως επιγραμματικά θα πρέπει να σημειωθεί προκρίνεται τούτο από την πλευρά των εφεσειόντων, κατά τρόπο που θα επέβαλλε την παρέμβαση του δικαστηρίου, ως εισηγείται η πλευρά των τελευταίων. Η παράθεση στην παρούσα, κατά συνοπτικό πάντα τρόπο, της διαδικασίας που ακολουθείται σύμφωνα με τις πρόνοιες του μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), σε σχέση τουλάχιστον με το ζήτημα που εδώ ενδιαφέρει, είναι αισθάνομαι βοηθητική. Σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του ως άνω νόμου, όταν το χρέος καταστεί πληρωτέο κατόπιν υπερημερίας (άρθρο 27), ο δανειστής μπορεί να προχωρήσει με τη διαδικασία της πώλησης αποστέλλοντας προς τούτο ειδοποίηση υπερημερίας, σύμφωνα με τον Τύπο «Θ» (άρθρο 44Β). Ο ενυπόθηκος δανειστής, επιδίδει, τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση στον Τύπο «Ι» τάσσοντας παράλληλα προθεσμία, όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών, για εξόφληση του οφειλόμενου ποσού και ενημερώνοντας ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Γ). Στην περίπτωση που ο οφειλέτης δεν συμμορφωθεί εντός της πιο πάνω προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει σε αυτόν ή σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ειδοποίηση στον Τύπο «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι το ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η ειδοποίηση αυτή πρέπει να δοθεί εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών πριν από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να καταχωρήσει έφεση στο δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» εντός τριάντα

(30)ημερών από την παραλαβή της. Οι λόγοι που δύναται να προβάλει στο πλαίσιο της ως άνω έφεσής του είναι συγκεκριμένοι, ως ειδικότερα αυτοί προβλέπονται και καταγράφονται στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Ν.9/1965. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου ως έχει τροποποιηθεί, από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ»: «Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο». Ξεκάθαρες είναι οι πρόνοιες του ως άνω άρθρου του Ν.9/1965. Σε περίπτωση που υφίσταται ένας από τους έξι λόγους που πιο πάνω κατά τρόπο περιοριστικό παρατίθενται σε αυτό, παρέχεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο οφειλέτη καθώς και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Πρόκειται δηλαδή για διαδικασία με εξ αρχής προσδιορισμένο και περιορισμένο σκοπό, αφού στο πλαίσιο της, η δικαιοδοσία του δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο κατά πόσο ισχύει ένας από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο σχετικό νόμο λόγους ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Με δεδομένη την ως άνω πρόνοια του νόμου, οποιοιδήποτε λόγοι έφεσης ή παράπονα που εκφράζουν οι εφεσείοντες - αιτητές στο πλαίσιο του υπό συζήτηση δικονομικού τους διαβήματος κατά της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», στην έκταση που αυτά δεν άπτονται ζητημάτων που κατά το πιο πάνω άρθρο μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης σε έφεση του είδους, όπως ζητήματα που αφορούν την επίδοση, τον τύπο, το περιεχόμενο, ή ακόμα τη νομιμότητα των ειδοποιήσεων Τύπος «Θ», «Ι», και «ΙΒ» και την κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την ειδοποίηση Τύπος «Ι», εκ των πραγμάτων και καθ' ην έκταση δεν περιλαμβάνονται ή συσχετίζονται με τους καθορισμένους λόγους παραμερισμού της σχετικής ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», ως εξαντλητικά αυτοί απαριθμούνται και προβλέπονται στο νόμο, δεν μπορούν να αποτελέσουν ουσιαστικό αντικείμενο συζήτησης στα πλαίσια της υπό συζήτηση αίτησης. Εν πάση περιπτώσει, δεδομένη είναι η δυνατότητα προβολής οποιονδήποτε τέτοιων ζητημάτων στα πλαίσια ανάλογων ένδικων μέσων, ως τούτο διασφαλίζεται και από το άρθρο 44Β

(3)του Ν.9/1965. Τα πιο πάνω, πέραν και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση, στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, καταδεικνύεται ότι οι σχετικές ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι», που αφορούν το ακίνητο που περιγράφεται στην υποθήκη υπ αρ. Υ4843/2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, συμπληρωμένες στον ορθό τύπο και με το ορθό περιεχόμενο, δεόντως και νομότυπα φαίνεται να έχουν επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη σε χρόνο πολύ προγενέστερο των τριάντα ημερών που τίθεται ως προθεσμία για την νομότυπη επίδοση της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», με την τελευταία να έχει επίσης επιδοθεί σε χρόνο προγενέστερο των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία του πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου που περιγράφεται στην ως άνω υποθήκη Υ4843/2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, ο οποίος είναι προγραμματισμένος στις 03.06.2019. Την προηγηθείσα ειδοποίηση Τύπος «Ι», συνοδεύει άλλωστε η εκ του νόμου απαιτούμενη σχετική κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, στην οποία επίσης φαίνεται να περιλαμβάνονται όλα εκείνα τα στοιχεία που ο νόμος καθορίζει ως αναγκαία και απαιτούμενα. Ως αναδύεται από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου, ο Τύπος «ΙΑ» φαίνεται επίσης να επιδόθηκε δεόντως στους εφεσείοντες αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος, κατά τρόπο που να συνάδει με τις πρόνοιες του σχετικού νόμου. Σύγκριση δε της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» που επιδόθηκε στον ενυπόθηκο οφειλέτη αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος με τον αντίστοιχο Τύπο που παρατίθεται στο σχετικό Δεύτερο Παράρτημα του νόμου, καταδεικνύει ότι αυτή συντάχθηκε στον ορθό τύπο και με το προβλεπόμενο περιεχόμενο. Παρεμβάλλεται ότι η σχετική ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», δεν αφορά απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους. Μέσω της, οι ενυπόθηκοι οφειλέτες και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη ουσιαστικά ενημερώνονται για την επικείμενη πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, έχοντας στο μεταξύ ειδοποιηθεί μέσω των ειδοποιήσεων Τύπος «Θ» και «Ι» που προηγήθηκαν για το διεκδικούμενο υπόλοιπο του ενυπόθηκου χρέους. Σπεύδω παράλληλα να σημειώσω ότι ως έχει αποσαφηνιστεί νομοθετικά, είναι δυνατή η προώθηση διαδικασίας εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου στη βάση του μέρους VIA του Ν.9/1965, πέραν και ανεξάρτητα αν αυτή συνυπάρχει με πολιτική αγωγή στη βάση της οποίας αξιώνεται επίσης διάταγμα για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Α). Στην υπό συζήτηση περίπτωση, η επιλογή της εφεσίβλητης τράπεζας να προωθήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Ν.9/1965 πέραν και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι εκκρεμούν ήδη σχετικές δικαστικές διαδικασίες, στο πλαίσιο των οποίων, μεταξύ άλλων διεκδικείται και διάταγμα του δικαστηρίου για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου που περιγράφεται στην υποθήκη υπ αρ. Υ4843/2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, δεν θα μπορούσε να ενταχθεί στην έννοια της κατάχρησης ως εισηγείται η πλευρά των αιτητών. Ούτε διαπιστώνονται στοιχεία κακοπιστίας εκ μέρους της εφεσίβλητης τράπεζας. Η τελευταία, ως ενυπόθηκος δανειστής, καθ' όλα δικαιωματικά φαίνεται να προωθεί τα συμφέροντά της και να διεκδικεί θεραπείες μέσω θεσμοθετημένων διαδικασιών, εκτός δικαστηρίου, που η νομοθεσία της παρέχει. Η εισήγηση άλλωστε από την πλευρά των εφεσειόντων, όπως γίνεται τουλάχιστον κατανοητή, ότι οι τελευταίοι δεν θα πρέπει να θεωρηθούν υπερήμεροι οφειλέτες, ως ο όρος εννοιολογικά καθορίζεται στο άρθρο 27 του Ν.9/1965, δεν φαίνεται να μπορεί να υιοθετηθεί. Ήδη, ως έχει τεθεί χωρίς να αμφισβητηθεί, από μακρού χρόνου έχουν τερματιστεί οι σχετικές τραπεζικές διευκολύνσεις, οι οφειλέτες ενημερώθηκαν σχετικά, ενώ σε σχέση με αυτές δρομολογήθηκε η αγωγή με Αρ. 4607/2015 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, μεταξύ άλλων και εναντίον των εφεσειόντων. Καταληκτικά, στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου, η πλευρά των εφεσειόντων δεν έχει καταδείξει ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση συντρέχει οποιοσδήποτε από τους λόγους ακύρωσης, όπως αυτοί καταγράφονται και προσδιορίζονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Ν.9/1965, δυνάμενοι να ακυρώσουν τη σχετική ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» και κατ' επέκταση τη διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου που περιγράφεται στην υποθήκη με αριθμό Υ4843/2011, ημερομηνίας 27.04.2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Συνακόλουθα, η έφεση στο μέρος της και στο βαθμό που αφορά το ενυπόθηκο ακίνητο (χωράφι) στο Ψημολόφου, Λευκωσίας, ως περιγράφεται στην υποθήκη με αριθμό Υ4843/2011, ημερ. 27.04.2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Για τους λόγους που πιο πάνω έχουν εξηγηθεί, κατ' εφαρμογή του εδαφίου 4 του άρθρου 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960), δίδονται οδηγίες στο Πρωτοκολλητείο όπως η παρούσα αίτηση - έφεση, στο μέρος της και χκαθ' ην έκταση αφορά τα ακίνητα (κατοικίες) που περιγράφονται στην υποθήκη με αριθμό Υ3110/2011, ημερομηνίας 27.04.2011, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, τα οποία ευρίσκονται στην ενορία Αγίου Ανδρέα στη Λεμεσό, παραπεμφθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού ως το αρμόδιο κατά τόπο δικαστήριο για να επιληφθεί της υπό συζήτηση αίτησης - έφεσης, στην έκταση που αυτή αφορά τα συγκεκριμένα ακίνητα. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, (βλ. Halsbury's Laws of England 3η έκδοση σελ. 421 Παρ. 795-796) επιδικάζονται υπέρ της εφεσίβλητης και εναντίον των εφεσειόντων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) ............... Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο