← Κύπρος

Χαμάλη ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/΄Εφεση: 2/19, 19/4/2019

Χαμάλη ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/΄Εφεση: 2/19, 19/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A216 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αίτηση/΄Εφεση: 2/19 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ: Xxxxxx Θεοδοσίου Χαμάλη, από την Λευκωσία Αιτήτρια / Εφεσείουσα -και- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, εκ Λευκωσίας Καθ' ων η Αίτηση / Εφεσίβλητοι ------------------ 19 Απριλίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Ρ. Μάρκου για Α. Μαθηκολώνη Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Χρ. Ιωσήφ για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση της η Αιτήτρια ζητά ουσιαστικά τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 26.11.2018 και τον σκοπούμενο με την ειδοποίηση αυτή πλειστηριασμό των ενυπόθηκων ακινήτων ο οποίος είναι ορισμένος στις 19.4.

  1. Η Αιτήτρια ζητά την ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 26.11.2018 για αριθμό λόγων με τους οποίους θα ασχοληθώ πιο κάτω. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρισαν ένσταση και έτσι η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση και οι δικηγόροι ανέπτυξαν τις θέσεις τους σε γραπτή τους αγόρευση. Παραχωρήθηκαν στους Αιτητές πιστωτικές διευκολύνσεις, προς εξασφάλιση των οποίων εγγράφηκε προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση, η Υποθήκη με αριθμό Υ5899/
  2. Ένεκα των καθυστερήσεων αποπληρωμής των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων, η Τράπεζα ασκώντας τα δικαιώματά της, προέβη σε δικαστικά μέτρα προς ανάκτηση του χρέους καταθέτοντας την Αγωγή 9555/2010 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στην οποία πέτυχε δικαστική απόφαση ημερ. 16/03/2011, η οποία διατάσσει την πληρωμή του ποσού €213.705,67 πλεόν τόκο 13.75% το χρόνο από 15/9/2010 επί €209.986,28 μέχρι εξοφλήσεως του χρέους με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των τόκων δύο φορές τον χρόνο. Επίσης η απόφαση διατάσσει την πώληση των ακινήτων της Υποθήκης Υ5899/
  3. Το 2017, η Τράπεζα προχώρησε σε επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «I» συνοδευόμενων από την σχετική κατάσταση λογαριασμού στους Αιτητές και σε επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» ημερ. 14/07/
  4. Με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 12/10/2017, στην Αίτηση - Έφεση 505/2017 το Δικαστήριο παραμέρισε τις Ειδοποιήσεις «ΙΑ» ημερ. 14/07/
  5. Η Καθ΄ ης η Αίτηση, υπακούοντας στο διάταγμα του Δικαστηρίου ακύρωσε τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό βάσει των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» ημερ. 14/07/
  6. Ακολούθως, η Τράπεζα απέστειλε νέες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» ημερ. 26/11/2018 στον Αιτητή. Την 07.01.2019 καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση - Έφεση. Οι ισχυρισμοί που προωθούνται στην Αίτηση - Έφεση περί κατ' ισχυρισμό λανθασμένου και/ή αυθαίρετου και/ή παράνομου ποσοστού του τόκου και/ή του επιτοκίου καθώς επίσης και ισχυρισμοί ότι η Σύμβαση Υποθήκης είναι άκυρη, προσκρούουν στις αρχές του Δεδικασμένου (Res Judicata) καθώς υπάρχει η δικαστική απόφαση ημερ. 16/03/2011 στην Αγωγή 9555/2010, μέσω της οποίας Αγωγής έχουν ήδη εξετασθεί τα ζητήματα. Η Αιτήτρια παρέλειψε να εμφανιστεί στην εν λόγω Αγωγή, αν και της επιδόθηκε δεόντως πιστό αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου ημερ. 16/03/2011 στην Αγωγή 9555/
  7. Η Αιτήτρια μπορούσε να εμφανιστεί στην εν λόγω Αγωγή και να προβάλει τους ισχυρισμούς της ή να προβεί σε δικονομικά διαβήματα για παραμερισμό της απόφασης. To νομοθετικό πλαίσιο του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί είναι συγκεκριμένο και προβλέπει την προσβολή αποκλειστικά της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Ο Νόμος 87(Ι)/2018, ο οποίος δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 13.07.2018 και ο οποίος τροποποίησε τον Νόμο 9/1965, προνοεί ρητά ότι οι πρόνοιες του θα εφαρμόζονται τόσο στις διαδικασίες πλειστηριασμών που θα ξεκινήσουν μετά την εφαρμογή του, ήτοι στις 13.07.2018, όσο και στις υφιστάμενες διαδικασίες ανεξαρτήτως του πότε αποστάληκαν οι σχετικές ειδοποιήσεις, ως προνοεί το Μέρος VIA του Νόμου 9/
  8. Η μόνη ειδοποίηση που μπορεί να εφεσιβληθεί δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί είναι η ειδοποίηση «Τύπου ΙΑ» για συγκεκριμένους λόγους οι οποίοι παρατίθενται εξαντλητικά. (α) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε από την Τράπεζα στο σωστό τύπο και με το σωστό περιεχόμενο και συνάδει ττλήρως με το δείγμα που υπάρχει στο σχετικό Παράρτημα του Ν. 9/
  9. (β) Η Ειδοποίηση «Τύπου ΙΑ» επιδόθηκε δεόντως στους Αιτητές όπως εξάλλου διαφαίνεται από το Τεκμήριο 4 που οι ίδιοι οι Αιτητές επισυνάπτουν στην Ένορκη Δήλωση Χαμάλη. (γ) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε κατ' ισχυρισμό των Απητών στους Αιτητές την 6/12/2018, δηλαδή μετά το πέρας της προθεσμίας των 30 ημερών που έθεσαν οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «I» οι οποίες επιδόθηκαν στους Αιτητές το 2017 και περισσότερες από 30 ημέρες πριν την ημερομηνία του πλειστηριασμού, που σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι ορισμένος στις 19.04.
  10. (δ) Απ΄ ότι φαίνεται δεν έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του Αιτητή σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. (ε) Δεν έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου. Δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι η Αιτήτρια συμμετέχει στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης. Εν πάση περιπτώσει δεν εγείρεται τέτοιος λόγος έφεσης. Η δικαστική απόφαση ημερ. 12/10/2017 στην Αίτηση - Έφεση 505/2017, παραμέρισε αποκλειστικά τις Ειδοποιήσεις «ΙΑ» ημερ. 14/7/2017, όπως φαίνεται από την σελίδα 15 της εν λόγω απόφασης. Η Καθ' ης η Αίτηση, υπακούοντας στο διάταγμα του Δικαστηρίου ακύρωσε τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό βάσει των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» ημερ. 14/07/
  11. Ακολούθως, η Τράπεζα απέστειλε καινούριες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» ημερ. 26/11/2018 στον Αιτητή. Δεν υπάρχει νομοθετική πρόνοια μέσω του Ν.9/1965 περί ανάγκης επίδοσης νέας Ειδοποίησης Τύπου «I» σε περίπτωση αποστολής νέας Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», συνεπώς δεν όφειλε η Καθ' ης η Αίτηση να αποστείλει νέα Ειδοποίηση Τύπου «I», ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Η Ειδοποίηση Τύπου «I» απλώς ενημερώνει τον παραλήπτη για το ποσό το οποίο οφείλει, και δεν ενημερώνει τον παραλήπτη για καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού. Η απόφαση παραμέρισε αποκλειστικά τις Ειδοποιήσεις «ΙΑ» ηυερ. 14/7/
  12. Οι ειδοποιήσεις Τύπου «I» του 2017 είναι ακόμα σε ισχύ. Το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 δεν καθορίζει το πρότυπο κατάστασης λογαριασμού που πρέπει να αποστέλλεται. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε όπως παραδέχεται και η Αιτήτρια σ΄ αυτή την 6/12/
  13. δηλαδή μετά το πέρας της προθεσμίας των 30 ημερών που έθεσαν οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «I» οι οποίες επιδόθηκαν στους Αιτητές το 2017 και περισσότερες από 30 ημέρες πριν την ημερομηνία του πλειστηριασμού, που σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι ορισμένος στις 19.04.
  14. Η Ειδοποίηση φέρει υπογραφή του ενυπόθηκου δανειστή, δεν υπάρχει υποχρέωση υπογραφής της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» από υπάλληλο της Τράπεζας υπό την προσωπική του ιδιότητα, καθώς η Τράπεζα αποτελεί νομικό πρόσωπο. Η μόνη υποχρέωση που εναποθέτει ο νόμος είναι υπογραφή από τον ενυπόθηκο δανειστή, όπως ακριβώς αναγράφεται στο δείγμα που βρίσκεται στο Παράρτημα ΙΙ του Νόμου. Η επίδικη ειδοποίηση είναι πλήρως συμμορφούμενη με το πρότυπο που παρατίθεται στο παράρτημα του σχετικού Νόμου. Επιπρόσθετα, ο ομνύων δεν επεξηγεί με ποιο τρόπο το περιεχόμενο της ειδοποίησης είναι λανθασμένο και τι θα έπρεπε να περιλαμβάνει επακριβώς για να μην είναι λανθασμένο. Το ποσό το οποίο αναγράφεται στην κατάσταση λογαριασμού είναι το ενυπόθηκο χρέος βάσει της Σύμβασης Υποθήκης αλλά και της Δικαστικής απόφασης και δεν επισυνάπτεται από τον Αιτητή κάποια κατάσταση υπολογισμού του ενυπόθηκου χρέους ή οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει το αληθές των ισχυρισμών του. Στο πλαίσιο της Αγωγής 9555/2010 γίνεται απαιτητό το ποσό δυνάμει των δανειακών συμβάσεων ενώ στην κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου «I» και στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» γίνεται απαιτητό το ποσό δυνάμει της Σύμβασης Υποθήκης και της Δικαστικής απόφασης, όπως καθορίζει το Μέρος VIA του Νόμου 9/
  15. Υφίσταται η Απόφαση στην Αγωγή 9555/2010 ημερ. 16.3.2011, οπότε και οι Αιτητές έχουν καταστεί υπερήμεροι πέραν πάσης αμφιβολίας εδώ και 9 χρόνια τουλάχιστον. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων χωρίς να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd

(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Συνεπώς το Δικαστήριο θα βασιστεί στα γεγονότα όπως αυτά περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης των ισχυρισμών εκάστου των δύο Μερών. Το άρθρο 44Γ των Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 έως (αρ. 11) του 2018 προβλέπει τα εξής: «44Γ.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε
(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.
(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό· η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, μόνο για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου· (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Όσον αφορά τους λόγους για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης που απαριθμεί το άρθρο 44Γ
(3)του Ν.9/1965, βρίσκω ότι: (α) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που επιδόθηκε στους Εφεσείοντες Αιτητές και ειδικά στην Αιτήτρια, ενυπόθηκου οφειλέτη, είναι απολύτως σύμφωνη με τον Τύπο της Ειδοποίησης και περιέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που θα πρέπει να περιέχει, όπως σε ποιον αναφέρεται, τον αριθμό της υποθήκης, από πότε έχει καταστεί πληρωτέο το ενυπόθηκο χρέος, την ημερομηνία και ώρα της σκοπούμενης πώλησης και πίνακα με το ενυπόθηκο ακίνητο. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» πληροί τόσο τον Τύπο όσο και το περιεχόμενο και τις προϋποθέσεις που απαιτούνται εκ του Νόμου. (β) Αναφορικά με το δεύτερο λόγο που μπορεί να ακυρωθεί η ειδοποίηση, ότι δηλαδή η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, υπάρχει η μαρτυρία, παραδοχή της ιδίας της Αιτήτριας ότι επιδόθηκε σ΄ αυτήν η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» στις 6.12.2018. Οι σχετικές Ειδοποιήσεις επισυνάπτονται ως τεκμήριο. Η Αιτήτρια έλαβε γνώση του περιεχομένου των σχετικών Ειδοποιήσεων και ειδικά της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». ΄Αρα η προσβαλλόμενη ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» την οποία επεσύναψε στην Αίτηση ως Τεκμήριο επιδόθηκε σ΄ αυτήν και έλαβε γνώση του περιεχομένου της. Στην απόφαση Παναγιώτης Νέμιτσας ν. Salwa Chaparian
(2011)1Β Α.Α.Δ. 806, στις σελίδες 813, 814 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε τα εξής: «Σε σχέση με το ζήτημα της επίδοσης, στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd, (πιο πάνω), αποφασίστηκε ότι:- (σελ. 48-49) «Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το Άρθρ. 30.3(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των 'θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών' του Συντάγματος.» .................................................................. Το πρωτόδικο Δικαστήριο εξετάζοντας την αίτηση παραμερισμού, αναζήτησε - ορθά, κατά την άποψή μας - κατά πόσο η εκδοχή του εφεσείοντα ότι αυτός δεν έλαβε γνώση της αγωγής, επειδή το πρόσωπο στο οποίο έγινε η επίδοσή της του ήταν άγνωστο, ήταν αληθής. Για το ζήτημα αυτό υπήρχαν, από τη μια, η ένορκη δήλωση του επιδότη, ο οποίος, σημειωτέον, δε ζητήθηκε από τον εφεσείοντα να αντεξεταστεί, και τα στοιχεία του φακέλου και, από την άλλη, η θέση του εφεσείοντα, ο οποίος, επίσης, δεν αντεξετάστηκε. Το Δικαστήριο δε συνυπολόγισε τη μαρτυρία της εφεσίβλητης, αφού αυτή, όπως το ίδιο καταγράφει στην απόφασή του, αντεξεταζόμενη, δέχθηκε ότι δε γνώριζε εάν η XXXXX Γεωργιάδου ήταν υπάλληλος του εφεσείοντα. Αιτιολόγησε, όμως, γιατί δεν αποδέχθηκε τη θέση του εφεσείοντα. Διαπίστωσε, μέσα από το φάκελο, ότι, προτού εκδοθεί η επίδικη απόφαση, είχε επιδοθεί προσωπικά στον ίδιο η Έκθεση Απαίτησης, γεγονός που του παρείχε τη δυνατότητα να λάβει γνώση όχι μόνο της ύπαρξης της αγωγής που καταχωρήθηκε εναντίον του με γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, αλλά και όλων των λεπτομερειών, στις οποίες η εφεσίβλητη στήριζε την αξίωσή της.» (γ) ΄Εχω μελετήσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και έχω διαπιστώσει ότι έχουν τηρηθεί όλες οι προθεσμίες που προβλέπονται από το Νόμο. Συνεπώς η ειδοποίηση της σκοπούμενης πώλησης έχει αποσταλεί μέσα στη νόμιμη προθεσμία και όχι πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. (δ) Δεν έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ της Αιτήτριας σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Ούτε μαρτυρία υπάρχει για έκδοση προστατευτικού διατάγματος αλλά ούτε και για τον λόγο (στ) υπάρχει. Η Αιτήτρια δεν απέδειξε οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις ή λόγους που θέτει το άρθρο 44Γ
(3)(α), (β), (γ), (δ), (ε) και (στ) των Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965, 9 του 1965 εως Ν.87
(1)/2018, για παραμερισμό της Εδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Υπάρχει η δικαστική απόφαση ημερ. 16.3.2011 στην Αγωγή 9555/2010, μέσω της οποίας Αγωγής έχουν ήδη εξετασθεί τα ζητήματα ουσίας. Συνεπώς η Αιτήτρια κωλύεται βάσει δεδικασμένου (res judicata) από του να ζητά ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» για λόγους ουσίας της διαφοράς. Τόσο η εγκυρότητα της υποθήκης όσο και η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και τα επιδικασθέντα ποσά δεν μπορούν να αμφισβητούνται και εκδικαστούν στην παρούσα διαδικασία. Η δε απόφαση στην πιο πάνω αγωγή δεν ακυρώθηκε απ΄ ότι φαίνεται μέσα από τα δικόγραφα και τις αγορεύσεις. Με τους λόγους έφεσης η Αιτήτρια αμφισβητεί την εγκυρότητα και το νομότυπο της Ειδοποίησης Τύπου «Ι». Στο άρθρο 44ΙΓ του Νόμου δεν περιλαμβάνεται η δυνατότητα έφεσης των Ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» και «Θ». Αντιθέτως, ο Νόμος περιορίζεται στους λόγους έφεσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Συνεπώς, δεν παρέχεται δικαιοδοσία και εξουσία στο Δικαστήριο μέσω του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί ως προς τον παραμερισμό των Ειδοποιήσεων «Ι» και «Θ». Θα υιοθετήσω αντίστοιχα αποσπάσματα δύο Προέδρων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ως προς το θέμα αυτό (α) Απόφαση της Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας Σ. Χατζηγιάννη, στην Αίτηση - ΄Εφεση ΄Αντρια Παναγιώτου κ.ά. ν. Astrobank Limited ημερομηνίας 10.5.2018, στην οποία το Δικαστήριο αποφάσισε τα εξής: «Προκύπτει από το τις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες ότι δικαίωμα Έφεσης με βάση το Άρθρο 44(Γ)
(3), παρέχεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη, αποκλειστικά και μόνο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης κατά τον Τύπο «ΙΑ». Καμία νομοθετική πρόνοια παρέχει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δικαίωμα έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «I» και της επισυνημμένης σε αυτήν ειδοποίησης Τύπου «Θ», όπως είναι η παρούσα περίπτωση. Το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο τα έννομα συμφέροντα των Εφεσειόντων παραβλάπτονται από την επίδικη ειδοποίηση Τύπου «I», η οποία συνόδευε την ειδοποίησης Τύπου «Θ». Η απάντηση είναι κατά την άποψη μου αρνητική. Και τούτο γιατί με την ειδοποίησης Τύπου «Θ» οι Εφεσείοντες έτυχαν ενημέρωσης και πληροφόρησης για τα διαβήματα που θα μπορούσαν να λάβουν με σκοπό την αναδιάρθρωση του χρέους τους. Από το περιεχόμενο των επίδικων ειδοποιήσεων Τύπου «I» και «Θ», προκύπτει ότι αυτές είναι καθαρά πληροφοριακού και ενημερωτικού χαρακτήρα». (β) Στην απόφαση Torontario Investments Co Limited κ.α. v. Alpha Bank Cyprus Ltd, 20.6.2017, ο Ν. Σάντης, Π.Ε.Δ. είπε τα εξής: «.. Ως συνάγεται από τις πρόνοιες του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 και δη από το άρθρο 44Γ
(3)του εν λόγω νομοθετήματος -τα οποία εφαρμόζω στα παρόντα- δικαίωμα έφεσης παρέχεται αποκλειστικώς για τον παραμερισμό και ακύρωση Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ (και μόνο αυτής) Πουθενά στην προειρημένη νομοθεσία καταγράφεται πρόνοια εν σχίσει με δυνατότητα παραμερισμού Ειδοποίησης Τύπου I και Θ (ως η περίπτωση που τώρα απασχολεί). [...] Από τα όσα παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο (και για τους λόγους που επεξηγήθηκαν), καμιά ζημιά ή βλάβη επήλθε ή θα μπορούσε να επέλθει στα έννομα συμφέροντα των εφεσειόντωνΙαιτητών υπό τις περιστάσεις.» Με τη δικαστική απόφαση, ημερ. 12/10/2017, στην Αίτηση - Έφεση 505/2017, η Α.Ε.Δ. Λυκούργου παραμέρισε τις Ειδοποιήσεις «ΙΑ» ημερ. 14/7/2017, όπως φαίνεται από το επισυνημμένο αντίγραφο της απόφασης, η οποία είναι Τεκμήριο στην ΄Ενορκη Δήλωση της Χαμάλη. Η Καθ' ης η Αίτηση, υπακούοντας στο διάταγμα του Δικαστηρίου ακύρωσε τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό βάσει των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» ημερ. 14/07/
  1. Ακολούθως, η Τράπεζα απέστειλε καινούριες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» ημερ. 26/11/2018 στην αιτήτρια. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση όφειλε να επιδώσει εκ νέου την Ειδοποίηση Τύπου «I» πριν την αποστολή των νέων Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» ημερ. 26/11/
  2. Η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν ακυρώθηκε και συνεπώς οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν υποχρεούντο να αποστείλουν νέα τη στιγμή που ούτε νομοθετική υποχρέωση υπήρχε προς τούτο. Ως διαφαίνεται μέσα από την Αίτηση - Έφεση οι Αιτητές εγείρουν ζήτημα αντισυνταγματικότητας της νομοθεσίας και ισχυρίζονται ότι έχουν παραβιασθεί τα συνταγματικά και άλλα δικαιώματα τους, και συγκεκριμένα τα Άρθρα 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος. Είναι η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση, ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να καταπιαστεί με τα ζητήματα συνταγματικότητας, λόγω του ότι δεν έχει γίνει επαρκής δικογράφηση και εξειδίκευση των ισχυρισμών και διότι εξέταση της συνταγματικότητας των ζητημάτων δεν θα διευκολύνει την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία καθώς δεν θα επιλύσει τις επίδικες διαφορές. Ως εκ τούτου, ο έλεγχος της συνταγματικότητας δεν είναι απαραίτητος για την διεκπεραίωση της εκδίκασης της προκείμενης Αίτησης - Έφεσης, καθώς ο Νόμος 9/1965 είναι υπεραρκετός στο να παρέχει επαρκείς πρόνοιες για την επίλυση των ενώπιον του Δικαστηρίου ζητημάτων. Σύμφωνα με το άρθρο 44Α του Νόμου Μέρος VIA, «Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου ή η οποία εγγράφεται στο κτηματικό μητρώο μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.» Η νομοθετική αυτή διάταξη ανατρέπει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί παραβίασης του άρθρου 28 του Συντάγματος. Ουδεμία παραβίαση του άρθρου 28 του Συντάγματος διαπιστώθηκε από πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση. Η αρχή της ισότητας αναγκαστικά είναι μία σχετική αρχή, η εφαρμογή της οποίας αναπόφευκτα εξαρτάται από τις πραγματικότητες που ισχύουν στο συγκεκριμένο χρόνο και βασίζεται στην ανάγκη ίσης μεταχείρισης εκείνων που ουσιαστικά βρίσκονται στην ίδια κατάσταση (Panayiotis Christodoulou and Others v. Republic
(1983)3 CLR 1361). Eίναι περαιτέρω ισχυρισμοί της Αιτήτριας ότι οι ειδοποιήσεις που επιδόθηκαν σ΄ αυτήν πρέπει να ακυρωθούν και/ή παραμεριστούν εφόσον παραβιάζουν τα άρθρα 23, 26, 28 και
  1. Για τους πιο πάνω ισχυρισμούς υιοθετώ πλήρως και παραθέτω τα όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση Αίτησης-΄Εφεση αρ. 275/2018
  2. ΚYRIACOS ANDREOU ARSIOTIS DEVELOPMENTS LTD κ.ά. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, 18.9.2018, από τον Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. στην οποία ηγέρθηκαν παρόμοια θέματα. «Αποτελεί γενική αρχή δικαίου, ότι ένας νόμος δεν μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ. Τούτο είναι δυνατόν μόνο εάν είναι δηλωτικός ή αν αφορά θέματα διαδικαστικά ή απόδειξης. Στις περιπτώσεις δε που ο νομοθέτης επιθυμεί να δώσει αναδρομική ισχύ σε νομοθετικές πρόνοιες, οι οποίες δεν καλύπτονται από τις προαναφερόμενες εξαιρέσεις, θα πρέπει ρητά να αναφέρει τούτο. Κατ' ουσία, υπάρχει τεκμήριο μη αναδρομικότητας στο νόμο, εκτός εάν ο νομοθέτης θεσπίσει νομοθετήματα όπως τα πιο πάνω ή εάν αναφέρει τούτο με ρητή πρόνοια (βλ. Χριστοφίδης v Παττίχης
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 245 και Σάντης ν. Interfund Investments Ltd
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1670). Σημειώνεται ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση, ο νομοθέτης, τόσο μέσω του τροποποιητικού νόμου 142(Ι)/2014 όσο και μέσω του τροποποιητικού νόμου 87(Ι)/2018, ρητά και κατηγορηματικά έχει προσδώσει αναδρομικότητα στις διατάξεις του μέρους VIA του νόμου 9/1965. Με κάθε σεβασμό προς τις εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των εφεσειόντων, με την εισαγωγή του μέρους VIA στο σχετικό νομοθέτημα, δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση στην περιουσία των εφεσειόντων. Ούτε βέβαια στο δικαίωμα τους ελεύθερα να συνάπτουν συμφωνίες και να οργανώνουν τις επαγγελματικές/επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Τίποτα δεν έχει τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, ικανό να πείσει προς τούτο. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, ως έχει ήδη σημειωθεί, οι εφεσείοντες κάνοντας προφανώς χρήση των αναφαίρετων πιο πάνω δικαιωμάτων τους, διέθεσαν τη συγκεκριμένη ακίνητη περιουσία, παραχωρώντας την μέσω των Δηλώσεων Υποθήκης Υ13159/2011 και Υ14299/2008, ως ενυπόθηκη εγγύηση προς εξασφάλιση της εφεσίβλητης τράπεζας για την παραχώρηση από την τελευταία συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων. Ότι ρυθμίζεται μέσω της συγκεκριμένης τροποποίησης, είναι θέματα διαδικασίας που άπτονται της μεθόδου αξιοποίησης των από μακρού χρόνου ενυπόθηκων ακινήτων προς ικανοποίηση εξ' αποφάσεως χρέους. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων προνοιών στο νόμο, δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα του ιδιοκτήτη όπως αυτά είχαν καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους του της παραχώρησης των ακινήτων του για εγγραφή υποθηκών προς εξασφάλιση των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Μέσω τους, προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση των ακινήτων που με την ελεύθερη βούληση του ιδιοκτήτη τους έχουν ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Δεν δημιουργούν κάποιο νέο δικαίωμα για την καθ' ης αίτηση εφεσίβλητη τράπεζα. Πρόκειται για νομοθέτημα που ουσιαστικά αφορά διαδικαστικά ζητήματα, ειδικότερα για τον τρόπο που ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να εξασκήσει δικαιώματα που έχουν από μακρού χρόνου, συμβατικά, παραχωρηθεί στον ίδιο με τον καταρτισμό των σχετικών υποθηκών το 2008 και 2011, χωρίς να πλήττονται ή να διαφοροποιούνται στην ουσία και τον πυρήνα τους, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα και το νόμο δικαιώματα. Είναι σημαντικό εξάλλου να σημειωθεί το γεγονός πως ο Ν.9/1965, πολύ πριν από την τροποποίηση του με τον τροποποιητικό νόμο142(Ι)/2014 και την ενσωμάτωση, μεταξύ άλλων, του μέρους VIA σε αυτόν, προνοούσε και έδιδε το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ακόμη και πριν ή χωρίς την εξασφάλιση δικαστικής απόφασης. Στη βάση δε της ισχύουσας νομοθεσίας και κανονισμών (βλ. Μέρος V του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, (Κεφ.6) και τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (περιορισμός πωλήσεων) νόμο του 2002 (Ν.88(I)/2002)), τέτοια πώληση μπορούσε στο τέλος της ημέρας να πραγματοποιηθεί, είτε στο ύψος επιφυλαχθείσας τιμής, είτε τελικά, χωρίς να εξασφαλιστεί η επιφυλαχθείσα τιμή. Υπό το σύνολο όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνολικά θεωρούμενων με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα, αποτελεί κατάληξη του δικαστηρίου ότι η εισαγωγή του συγκεκριμένου μέρους του νόμου, δεν επιδρά καθ' οιονδήποτε τρόπο αρνητικά στην απόλαυση των ως άνω συνταγματικών δικαιωμάτων της αιτήτριας, ούτε έχει καταδειχθεί ότι έρχεται σε αντίθεση με τα άρθρα 6.1 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπως επιγραμματικά θα πρέπει να σημειωθεί προκρίνεται τούτο από την πλευρά των εφεσειόντων, κατά τρόπο που θα επέβαλλε την παρέμβαση του δικαστηρίου, ως εισηγείται η πλευρά των τελευταίων.» Στην απόφαση ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ.ά.
(1997)3 ΑΑΔ 441 στις σελίδες 445 - 446 αποφασίστηκε ότι: «Στον τόπο μας ισχύει η αρχή του τεκμηρίου της συνταγματικότητας. Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός μέχρι να αποφασιστεί το αντίθετο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Καμιά νομοθετική πράξη δεν κηρύσσεται άκυρη, εκτός αν είναι αντισυνταγματική πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Άλλη αρχή συνταγματικής ερμηνείας είναι ότι τα δικαστήρια απασχολούνται μόνο με τη συνταγματικότητα της νομοθεσίας και όχι με τα κίνητρα, την πολιτική ή τη σοφία της ή ακόμα και με τη συμφωνία της συγκεκριμένης νομοθεσίας με τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης. Άλλη κεφαλαιώδης αρχή είναι ότι, αν είναι δυνατόν, τα δικαστήρια θα ερμηνεύουν το νόμο ούτως ώστε να τον φέρνουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος.» Η Εξέταση Συνταγματικότητας του Νόμου από το Δικαστήριο γίνεται μόνον όταν είναι απολύτως απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς. Δημοτικό Συμβούλιο Γεροσκήπου κ.ά. ν. Υπουργικού Συμβουλίου κ.ά.
(1996)3 Α.Α.Δ. 389. Καμιά νομοθετική διάταξη δεν κρίνεται αντισυνταγματική εκτός αν είναι τέτοια πέρα από κάθε λογική αμφιβολία. Σολωμού ν. Vineyard View Tourist Enterprises Ltd
(1998)1Α Α.Α.Δ. 300. Το Δικαστήριο επιλαμβάνεται ζητημάτων αντισυνταγματικότητας μόνο όταν αυτό είναι απαραίτητο για τις ανάγκες της συγκεκριμένης υπόθεσης. Φώτος Χ¨ Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 104. Κανένα άρθρο του Νόμου κατόρθωσε να αποδείξει πέραν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ως αντισυνταγματικό, η Αιτήτρια. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας περί αντισυνταγματικότητας των δύο τροποποιητικών του Ν.9/1965, Νόμων, πέφτουν στο κενό. Ενόψει όλων των πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η Αίτηση - ΄Εφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται €1500 έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.