← Κύπρος

KAILAS (PRINTERS & LITHOGRAPHERS) LIMITED ν. LA MAISON VRACHOS WEDDING PLUS LTD, Αρ. Αγωγής: 4029/2017, 31/5/2019

KAILAS (PRINTERS & LITHOGRAPHERS) LIMITED ν. LA MAISON VRACHOS WEDDING PLUS LTD, Αρ. Αγωγής: 4029/2017, 31/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A274 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4029/2017 Μεταξύ: KAILAS (PRINTERS & LITHOGRAPHERS) LIMITED Ενάγουσα και LA MAISON VRACHOS WEDDING PLUS LTD Εναγόμενη 31 Μαΐου,

  1. Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Χατζηϊωάννου διά Α. Κ. Χατζηϊωάννου & Σια Για Εναγόμενη: κ. Πόλεος και κα Λούτσιου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον της Εναγόμενης ποσό €1.309 πλέον τόκο και έξοδα. Σύμφωνα με τη δικογραφημένη της θέση, ασχολείται με την εκτύπωση διαφημιστικού υλικού και συμφώνησε με την Εναγόμενη όπως εκτυπώσει για λογαριασμό της 1000 επαγγελματικές κάρτες και 2000 διαφημιστικά βιβλιαράκια, όπως και έπραξε. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι κάρτες και βιβλιαράκια αυτά παραδόθηκαν στην Εναγόμενη η οποία τα παρέλαβε. Κατά την παράδοση, η Ενάγουσα παρέδωσε και τιμολόγιο για το ποσό της αξίωσης το οποίο υπεγράφη εκ μέρους της Εναγόμενης. Τα βιβλιαράκια και επαγγελματικές κάρτες βρίσκονται στην κατοχή της Εναγόμενης μέχρι σήμερα. Η δε Εναγόμενη δεν έχει πληρώσει το ποσό του τιμολογίου παρά το ότι η πληρωμή έχει απαιτηθεί γραπτώς. Όπως προκύπτει από τις έγγραφες προτάσεις και την εκατέρωθεν μαρτυρία, τα πιο πάνω είναι κοινώς αποδεκτά και μη αμφισβητούμενα. Ενόψει τούτου, συνιστούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Πέραν αυτών, η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας είναι ότι το ποσό των €1.309 συνιστούσε τη συμφωνηθείσα αμοιβή της, η οποία ήταν πληρωτέα με την παράδοση των βιβλιαρίων και καρτών και σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής για περίοδο πέραν του ενός μηνός από την έκδοση του σχετικού τιμολογίου, υπήρχε επιπλέον επιβάρυνση τόκου προς 9% επί του ποσού αυτού. Στην Υπεράσπιση της, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι τα βιβλιαράκια και κάρτες είχαν παραγγελθεί έναντι συμφωνηθείσας τιμής €1.
  2. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι τα βιβλιαράκια και κάρτες που παραδόθηκαν έφεραν «πολλά τυπογραφικά λάθη» που τα καθιστούσαν «άχρηστα» και ότι, ένεκα αυτού η Εναγόμενη κάλεσε την Ενάγουσα να τα παραλάβει και να τα αντικαταστήσει με διορθωμένα. Η παράλειψη της Ενάγουσας να τα αντικαταστήσει είναι και ο λόγος που δεν πληρώθηκε το συμφωνημένο, κατά την Εναγόμενη, ποσό. Η ακρόαση της υπόθεσης διεξήχθη στη βάση των διατάξεων της Δ.30 Θ.5

(1)και
(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και η κάθε πλευρά παρουσίασε στο Δικαστήριο, υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων, τη μαρτυρία της. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα και οι συνήγοροι παρουσίασαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων. Έχω μελετήσει το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της κάθε πλευράς και των εγγράφων που επισυνάπτονται σε αυτές ως τεκμήρια. Έχω επίσης μελετήσει τις γραπτές τελικές αγορεύσεις των συνηγόρων και τη νομολογία στην οποία έχουν παραπέμψει. Παραθέτω κατωτέρω μια σύνοψη των κυριότερων σημείων των ενόρκων δηλώσεων και τεκμηρίων που επισυνάπτονται σε αυτές. Για την πλευρά της Ενάγουσας τέθηκε ενώπιον μου ένορκη δήλωση του κ . XXXXX Παραλίκη, Διευθυντή της εταιρείας. Σύμφωνα με την μαρτυρία του η Εναγόμενη παράγγειλε 2000 διαφημιστικά βιβλιαράκια και 1000 επαγγελματικές κάρτες, τα οποία ετοιμάστηκαν και παραδόθηκαν στην Εναγόμενη. Εκδόθηκε σχετικό τιμολόγιο ημερομηνίας 23.6.2017 για ποσό €1.100 πλέον Φ.Π.Α., ήτοι συνολικό ποσό €1.309, το οποίο παραδόθηκε στην Εναγόμενη και το οποίο υπογράφεται εκ μέρους της ως «Παραλήπτη/Receiver» (Τεκμήριο 2 στην ένορκη του δήλωση). Το ποσό του τιμολογίου δεν ξοφλήθηκε από την Εναγόμενη και στάλθηκε από την Ενάγουσα επιστολή ημερομηνίας 11.10.2017, μέσω των δικηγόρων της, με την οποία απαιτούσε πληρωμή εντός 10 ημερών από τη λήψη της (Τεκμήριο 3 στην ένορκη του δήλωση). Πέραν των πιο πάνω, ο μάρτυρας αρνείται τη δικογραφημένη θέση της Εναγόμενης ότι η συμφωνημένη αμοιβή της Ενάγουσας ήταν €1.
  1. Προσθέτει ότι το ποσό του τιμολογίου δεν έχει αμφισβητηθεί ποτέ. Αρνείται επίσης ότι οι κάρτες και βιβλιαράκια είχαν τυπογραφικά λάθη και αναφέρει ότι η Ενάγουσα δεν κλήθηκε ποτέ να τα παραλάβει και να τα αντικαταστήσει. Υποστηρίζει ότι αυτοί οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί συνιστούν εκ των υστέρων σκέψεις της Εναγόμενης για να αποφύγει την οφειλή της. Προσθέτει ότι περί τον Σεπτέμβριο 2017 επικοινώνησε ο ίδιος τηλεφωνικώς με τον κ. XXXXX Μπεΐτη, διευθυντή και ιδιοκτήτη της Εναγόμενης ο οποίος του ζήτησε να αποστείλει κλητήρα για να παραλάβει επιταγή για ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό. Όταν ο κλητήρας της Ενάγουσας μετέβη στα γραφεία της Εναγόμενης, του αναφέρθηκε από κάποιο υπάλληλο ότι ο κ. Μπεΐτης απουσίαζε και δεν είχε αφήσει επιταγή. Στην συνέχεια ο κ. Μπεΐτης δεν απαντούσε τις επανειλημμένες τηλεφωνικές κλήσεις της Ενάγουσας. Για την πλευρά της Εναγόμενης, τέθηκε ενώπιον μου η ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Μπεΐτη. Σε αυτήν αναφέρει ότι τα βιβλιαράκια και κάρτες είχαν παραγγελθεί για τη συμφωνηθείσα τιμή των €1.
  2. Αναφέρει επίσης ότι οι κάρτες και βιβλιαράκια που παραδόθηκαν έφεραν «πολλά τυπογραφικά λάθη» για τα οποία δεν ευθύνεται η Εναγόμενη και ότι η Ενάγουσα κλήθηκε να τα παραλάβει και να τα αντικαταστήσει με διορθωμένα. Επισυνάπτει στην ένορκη του δήλωση μια εκ των καρτών και ένα εκ των βιβλιαρίων (Τεκμήρια Α και Β, αντίστοιχα, στην ένορκη του δήλωση). Σε σχέση με την κάρτα, Τεκμήριο Α, ο μάρτυρας αναφέρει ότι έχει αναγραφεί λανθασμένα σε αυτήν το όνομα του διευθυντή της εταιρείας. Συγκεκριμένα ενώ είχε ζητηθεί να αναγραφεί ως «XXXXX Beitis» αυτό αναγράφηκε ως «XXXXX Beitis» ενώ ένα εκ των τηλεφώνων επικοινωνίας αναγράφεται λανθασμένα ως «XXXXX3616», αντί του ορθού που είναι «XXXXX1616». Σε σχέση με το βιβλιάριο, Τεκμήριο Β, ο μάρτυρας αναφέρει ότι σε αυτό υπάρχει «σωρεία ορθογραφικών λαθών» και αναφέρει σε τρία «ενδεικτικά», όπως τα περιγράφει, παραδείγματα. Ειδικότερα, παραπέμπει στη σελίδα του βιβλιάριου με το «Deluxe Menu» όπου σε κάποιο σημείο αναγράφονται οι λέξεις «τζατζικ» αντί «τζατζίκι» και «κόσλοου» αντί «κόλσλοου» που υποστηρίζει ότι είναι οι ορθές αναγραφές. Παραπέμπει επίσης σε δύο σημεία στη μέση περίπου και τέλος του βιβλιάριου όπου αναγράφεται η λέξη «βάφτιση» αντί «βάπτιση», που υποστηρίζει ότι είναι το ορθό. Πριν προχωρήσω, να σημειώσω παρενθετικά, ότι έχοντας διεξέλθει το περιεχόμενο των Τεκμηρίων Α και Β διαπιστώνω ότι περιέχονται οι καταγραφές των λέξεων «Georgos», «XXXXX3616», «τζατζικ», «κόσλοου» και «βάφτιση», όπως αναφέρει ο μάρτυρας. Σύμφωνα με τον κ. Μπεΐτη, εξαιτίας των πιο πάνω λαθών «δεν μπορώ να τα παρουσιάσω ή να τα παραδώσω σε κανένα από τους προτιθέμενους πελάτες μου. Όλα τα βιβλιαράκια και οι κάρτες δεν έχουν χρησιμοποιηθεί και είναι στη διάθεση των Εναγόντων για επιστροφή.» Καταλήγει λέγοντας ότι η Ενάγουσα κλήθηκε επανειλημμένα να παραλάβει τα βιβλιάρια και κάρτες αλλά δεν το έπραξε και υποστηρίζει ότι η Εναγόμενη δεν οφείλει κανένα ποσό γιατί δεν παρέλαβε ακόμα τα προϊόντα που είχε παραγγείλει. Αυτή είναι συνοπτικά η μαρτυρία που έχω ενώπιον μου. Όπως προανέφερα, δεν επιδιώχθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα. Προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας, ο σκοπός της οποίας είναι να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και δεδομένα που περιβάλλουν την υπόθεση, εκεί όπου υπάρχουν διιστάμενες εκδοχές[1]. Η παρούσα υπόθεση εκδικάστηκε με συνοπτικό τρόπο, μέσω της διαδικασίας «ταχείας εκδίκασης» των διατάξεων της Δ.30 Θ5
(1)και
(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η συνοπτική εκδίκαση δεν αναιρεί τους βασικούς κανόνες απόδειξης που ισχύουν σε αστικές υποθέσεις. Αντίθετα, το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καθιστά πιο επιτακτική την ανάγκη να ακολουθηθούν και να εφαρμοστούν αυστηρά οι κανόνες απόδειξης στην προσέγγιση της μαρτυρίας και των επιδίκων θεμάτων, για να οδηγηθεί το Δικαστήριο στο σωστό αποτέλεσμα. Το γενικό βάρος απόδειξης (legal burden of proof) της βάσης αγωγής είναι και παραμένει στους ώμους της Ενάγουσας[2]. Η βάση αγωγής της Ενάγουσας συνίσταται σε ισχυριζόμενη προς αυτήν συμφωνημένη οφειλή η οποία προέκυψε μετά από ετοιμασία επαγγελματικών καρτών και διαφημιστικών βιβλιαρίων, κατά παραγγελία της Εναγόμενης. Η Ενάγουσα πρέπει, με αποδεκτή, αξιόπιστη και επαρκή μαρτυρία, να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η δική της εκδοχή είναι πιο πιθανή παρά όχι. Για να αποσείσει το γενικό βάρος απόδειξης και να στοιχειοθετήσει την αξίωση της, η Ενάγουσα πρέπει να αποδείξει την ύπαρξη της συμφωνίας που ισχυρίζεται, ότι αυτή παρέδωσε τα παραγγελθέντα προϊόντα, ότι είχε για αυτά συμφωνηθεί συγκεκριμένο αντίτιμο και ότι δεν έλαβε από την Εναγόμενη το συμφωνημένο αντίτιμο. Από τις θέσεις των δύο πλευρών, όπως διακρίνονται από τις έγγραφες προτάσεις και τη μαρτυρία, προκύπτει ότι η πλευρά της Εναγόμενης αποδέχεται την παραγγελία των βιβλιαρίων και καρτών, ότι παρέλαβε βιβλιάρια και κάρτες και ότι δεν έχει πληρώσει οποιοδήποτε ποσό. Γι' αυτό, όπως έχω ήδη εξηγήσει στην αρχή της απόφασης μου, τα γεγονότα αυτά συνιστούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Δεν είναι παραδεκτός όμως ο ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι για τις επαγγελματικές κάρτες και διαφημιστικά βιβλιάρια είχε συμφωνηθεί χρέωση €1.
  1. Στρέφομαι επομένως στη μαρτυρία που έχει παρουσιάσει η Ενάγουσα για να εξετάσω εάν στοιχειοθετεί επαρκώς αυτή τη θέση. Έχω ήδη παραθέσει πιο πάνω μια σύνοψη της ένορκης δήλωσης του κ. XXXXX Παραλίκη. Μελετώντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του, δεν εντοπίζω εγγενή προβλήματα αξιοπιστίας. Η ένορκη του δήλωση έχει εσωτερική συνοχή, δεν περιέχει αντιφάσεις και συνάδει με τις δικογραφημένες θέσεις της Ενάγουσας. Η μαρτυρία που αυτή περιέχει επί των γεγονότων είναι σαφής και δεν διαπιστώνω κάποιο λόγο που να την καθιστά μη αποδεκτή. Κρίνω ότι η ποιότητα της μαρτυρίας του είναι τέτοια που στοιχειοθετεί, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων τη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας περί συμφωνημένη αμοιβής €1.
  2. Στην ένορκη μαρτυρία του, ο κ. Παραλίκης αναφέρεται σε συγκεκριμένη συνομιλία που είχε με τον κ. XXXXX Μπεΐτη τον Σεπτέμβριο 2017 κατά την διάρκεια της οποίας ο κ. Μπεΐτης του ζήτησε να αποστείλει κλητήρα για να παραλάβει επιταγή της Εναγόμενης για το οφειλόμενο, κατά την Ενάγουσα, ποσό. Η επιταγή τελικά δεν παραδόθηκε όταν ο κλητήρας επισκέφθηκε τα γραφεία της Εναγόμενης. Το συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από τη συνομιλία αυτή είναι ότι η Εναγόμενη είχε αποδεχτεί και συμφωνήσει με το ποσό του τιμολογίου που ανέμενε να εισπράξει η Ενάγουσα και ήταν εκπεφρασμένη της πρόθεση να το πληρώσει. Η μαρτυρία αυτή του κ. XXXXX Παραλίκη δεν έχει αμφισβητηθεί από την Εναγόμενη. Δεν επιδιώχθηκε η αντεξέταση του ώστε να αμφισβητηθεί δια ζώσης ενώ δεν έχει παρουσιαστεί από την Εναγόμενη άλλη μαρτυρία που να είναι αντίθετη προς αυτήν ή να την αρνείται. Δεν διαφεύγει ότι ο κ. XXXXX Μπεΐτης που ορκίζεται την ένορκη δήλωση που έχει παρουσιάσει η Εναγόμενη, δεν κάνει καμία αναφορά στη συγκεκριμένη συνομιλία αλλά ούτε και την αρνείται. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η Ενάγουσα έχει αποδείξει τον ισχυρισμό της ότι για τις επίδικες επαγγελματικές κάρτες και διαφημιστικά βιβλιαράκια είχε συμφωνηθεί χρέωση €1.309, ήτοι €1.100 πλέον Φ.Π.Α., ως το τιμολόγιο που εκδόθηκε από την Ενάγουσα. Η συμφωνία επί του ποσού της χρέωσης συνιστά και αντίστοιχο εύρημα του Δικαστηρίου. Έχοντας αποδεχτεί ως αξιόπιστη τη μαρτυρία του κ. XXXXX Παραλίκη, αποδέχομαι ως αληθινά και τα υπόλοιπα γεγονότα που έχει καταθέσει στην ένορκη του δήλωση. Προς αποφυγή επανάληψης, συνιστούν και αυτά ευρήματα του Δικαστηρίου. Ακολουθεί ότι η Ενάγουσα, με αξιόπιστη, αποδεκτή και επαρκή μαρτυρία έχει αποσείσει το γενικό βάρος απόδειξης (general burden of proof) της βάσης αγωγής της. Με αυτό το δεδομένο, το αποδεικτικό βάρος (evidential burden of proof) μετατίθεται πλέον στους ώμους της Εναγόμενης, η οποία με τη σειρά της οφείλει να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων την υπεράσπιση που προβάλλει, ότι δηλαδή δεν αποδέχτηκε τα εμπορεύματα που παρέλαβε λόγω ελαττωματικότητας και, συνακόλουθα, δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό. Στρέφομαι επομένως στη μαρτυρία του κ. XXXXX Μπεΐτη. Αναλογιζόμενη το σύνολο του περιεχόμενου της και την ποιότητα της, κρίνω ότι δεν έχει την απαιτούμενη σαφήνεια που θα μου επέτρεπε να καταλήξω σε ασφαλές, θετικό συμπέρασμα ότι είναι αξιόπιστη. Όπως ανέφερα και πιο πάνω, περιλαμβάνει τη θέση ότι η Εναγόμενη δεν αποδέχτηκε τις κάρτες και τα βιβλιαράκια λόγω λαθών που παρουσίαζαν και κάλεσε την Ενάγουσα να τα παραλάβει και αντικαταστήσει. Οι αναφορές όμως αυτές είναι γενικές και αόριστες. Ανέμενα ότι ο κ. XXXXX Μπεΐτης θα εξηγούσε πότε διαπίστωσε η Εναγόμενη τα λάθη, ποιο πρόσωπο στην Ενάγουσα ενημέρωσε για αυτά και πότε, πώς και με ποιο τρόπο ενημερώθηκε η Ενάγουσα ότι δεν γίνονταν αποδεκτές οι κάρτες και βιβλιαράκια καθώς και πώς και πότε κλήθηκε να τα παραλάβει. Αφού αυτά ήταν, σύμφωνα με την Εναγόμενη, άχρηστα, πλήρως ακατάλληλα και δεν έχουν χρησιμοποιηθεί, ενόψει του ότι η Ενάγουσα αρνείτο να προσέλθει να τα παραλάβει, ανέμενα κάποια τουλάχιστον εξήγηση γιατί δεν επιστράφηκαν από την Εναγόμενη ή έστω ενημέρωση για το που φυλάσσονται μέχρι σήμερα. Ανέμενα επίσης ότι η Εναγόμενη θα προσέφερε κάποια εξήγηση για το γεγονός ότι δεν διαμαρτυρήθηκε γραπτώς στην Ενάγουσα, τόσο για το ποσό που εκείνη απαιτούσε καθώς και για την ποιότητα του διαφημιστικού υλικού, ειδικότερα λαμβάνοντας υπόψη ότι οι επανειλημμένες προφορικές παραστάσεις της (σύμφωνα με τον κ. Μπεΐτη) δεν έβρισκαν ανταπόκριση και ότι η Ενάγουσα είχε στείλει επιστολή μέσω των δικηγόρων της (Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση XXXXX Παραλίκι) την οποία η Εναγόμενη έλαβε με «μεγάλη έκπληξη», σύμφωνα με τον κ. XXXXX Μπεΐτη. Ανέμενα ότι οι πιο πάνω πληροφορίες θα είχαν συμπεριληφθεί στη μαρτυρία. Εάν είχαν συμπεριληφθεί θα προσέδιδαν βαρύτητα και πειστικότητα στις θέσεις του ενόρκως δηλούντα. Το ίδιο γενικές, αόριστες και ασαφείς είναι οι αναφορές του κ. XXXXX Μπεΐτη στα ορθογραφικά και τυπογραφικά λάθη που υποστηρίζει ότι παρουσιάζουν οι κάρτες και τα βιβλιαράκια. Βασικό στοιχείο μαρτυρίας που ανέμενα να τεθεί ενώπιον μου αφορά τις οδηγίες που είχαν δοθεί από την Εναγόμενη κατά την παραγγελία ως προς τις ορθές ή επιθυμητές καταγραφές, περιγραφές, κείμενο και ορθογραφία. Πώς είχαν δοθεί από την Εναγόμενη τα στοιχεία και το λεκτικό που περιλαμβάνουν οι κάρτες και τα βιβλιαράκια; Το κείμενο ετοιμάστηκε με πρωτοβουλία μόνο της Ενάγουσας και το υλικό εκτυπώθηκε χωρίς προηγουμένως να το επιθεωρήσει ή εγκρίνει η Εναγόμενη; Με ποιο τρόπο και ποιος είχε δώσει τα ορθά στοιχεία και οδηγίες στην Ενάγουσα οι οποίες δεν ακολουθήθηκαν κατά την ετοιμασία του διαφημιστικού υλικού; Ανέμενα ότι η μαρτυρία που θα παρουσίαζε η Εναγόμενη θα απαντούσε αυτά τα ερωτήματα. Η έλλειψη αυτής της μαρτυρίας αφήνει μετέωρες τις αναφορές του ενόρκως δηλούντα. Για να αποδεχτώ ως αληθινή και επαρκή τη μαρτυρία του κ. Μπεΐτη, έπρεπε να περιείχε τις λεπτομέρειες, πληροφορίες και στοιχεία που έχω επισημάνει πιο πάνω. Χωρίς αυτά θεωρώ τη μαρτυρία του ελλιπή. Κρίνω ότι θα ήταν ακροσφαλές να την αποδεχτώ ως αξιόπιστη και να βασιστώ σε αυτή για να καταλήξω σε ευρήματα. Να σημειώσω επίσης και το εξής. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει τέσσερα παραδείγματα που κατά την άποψη του καθιστούν το υλικό που παραδόθηκε στην Εναγόμενη από την Ενάγουσα ακατάλληλο. Το πρώτο αφορά την ορθότητα ή όχι του αριθμού τηλεφώνου επικοινωνίας που αναγράφεται στην επαγγελματική κάρτα. Δεδομένο ότι δεν έχω μαρτυρία για το αν ενημερώθηκε και πως πριν την εκτύπωση η Ενάγουσα για τις ορθές ή επιθυμητές αναγραφές. Πέραν τούτου όμως, σε σχέση με την αναγραφή του ονόματος του XXXXX Μπεΐτη ως «Georgos» και τη χρήση των λέξεων «τζατζίκ», «κόσλοου» και «βάφτιση» - ακόμα και αν μπορούν να θεωρηθούν ως λανθασμένες, κρίνω ότι δεν είναι τέτοιας φύσης ή έκτασης που να συνιστούν λόγο απόρριψης του υλικού που παραδόθηκε. Τα διαφημιστικά βιβλιαράκια (Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση κ. Μπεΐτη) είναι πολυσέλιδο έγγραφο με πυκνό κείμενο. Οι τρεις προαναφερόμενες λέξεις, ακόμα και αν ήθελαν θεωρηθεί λανθασμένες, κρίνω ότι δεν είναι τέτοιας καταλυτικής σημασίας και υφής που να δίνουν το δικαίωμα στην Εναγόμενη να απορρίψει το διαφημιστικό υλικό[3]. Τέλος, να σημειώσω και το εξής. Τόσο στην ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Παραλίκη αλλά και στην τελική αγόρευση των συνηγόρων της Ενάγουσας προβάλλεται η θέση ότι η υπογραφή του τιμολογίου συνιστά απόδειξη της αποδοχής των επίδικων καρτών και βιβλιάριων αλλά και της χρέωσης. Διαφωνώ ότι μόνο εκ της υπογραφής του τιμολογίου μπορεί να εξαχθεί αυτό το συμπέρασμα. Όπως είναι καλά γνωστό, ένα τιμολόγιο δεν έχει αυτοδύναμη αποδεικτική αξία[4] και δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα αλλά σε συνάρτηση με όλη την υπόλοιπη μαρτυρία[5] για να αποφασιστεί κατά πόσο αποδεικνύεται η ισχυριζόμενη οφειλή. Στο επίδικο τιμολόγιο έχει τεθεί μια υπογραφή για την Εναγόμενη χωρίς όμως μαρτυρία για την ταυτότητα του προσώπου που υπέγραψε και, καίρια, κατά πόσο αυτό το πρόσωπο μπορούσε να θεωρηθεί ότι ενεργεί εκ μέρους της Ενάγουσας. Επιπρόσθετα η υπογραφή τίθεται μόνο ως «παραλήπτης/receiver», όπως αναγράφεται επί αυτής. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε ένδειξη ή αναγραφή επί του τιμολογίου ότι η υπογραφή από τον «παραλήπτη/receiver» δεικνύει αποδοχή της χρέωσης ή του διαφημιστικού υλικού. Η αποδοχή της χρέωσης και του διαφημιστικού υλικού είναι εύρημα στο οποίο κατέληξα από την αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας. Συγκεφαλαιώνοντας, για τους λόγους που έχω εξηγήσει καταλήγω ότι η Ενάγουσα έχει αποδείξει τη βάση αγωγής της. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι είχε καταρτιστεί σύμβαση με ελεύθερη συναίνεση μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης, για νόμιμη αντιπαροχή και σκοπό[6]. Ειδικότερα, τα μέρη είχαν συνάψει συμφωνία για την παράδοση από την Ενάγουσα προς την Εναγόμενη 1000 επαγγελματικών καρτών και 2000 διαφημιστικών βιβλιαρίων έναντι συμφωνημένου ποσού €1.309, συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. Τα γεγονότα καταδεικνύουν περαιτέρω ότι η πλευρά της Ενάγουσας εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις αφού η Ενάγουσα παρέδωσε και η Εναγόμενη παρέλαβε το διαφημιστικό υλικό[7]. Κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, η Εναγόμενη υπαναχώρησε και δεν πλήρωσε το συμφωνημένο αντίτιμο παρά το ότι η πληρωμή απαιτήθηκε από την Ενάγουσα. Αυτό δίνει δικαίωμα στην Ενάγουσα να διεκδικεί αποζημίωση για τη ζημιά που υπέστη συνεπεία της παράβασης[8]. Η ζημιά αυτή ισούται με το ποσό που η Ενάγουσα θα λάμβανε εάν η Εναγόμενη τηρούσε τις συμβατικές τις δεσμεύσεις, δηλαδή εάν εξοφλούσε το συμφωνημένο αντίτιμο για το επίδικο διαφημιστικό υλικό. Παραμένει το θέμα του αξιούμενου τόκου επί της συμφωνηθείσας αμοιβής. Η Ενάγουσα με την αγωγή αξιώνει τόκο 9% επί του ποσού του τιμολογίου, παραπέμποντας στην αναγραφή επί του τιμολογίου ότι σε περίπτωση καθυστέρησης εξόφλησης πέραν του ενός μηνός τότε το υπόλοιπο θα χρεώνεται με αυτό το επιτόκιο. Όπως εξήγησα πιο πάνω, η υπογραφή εκ μέρους της Εναγόμενης για την παραλαβή του τιμολογίου δεν συνιστά απόδειξη ότι η Εναγόμενη αποδέχτηκε τα όσα αναγράφονται σε αυτό και δη την πρόνοια για χρέωση τόκου 9%. Η Ενάγουσα έπρεπε να παρουσιάσει θετική μαρτυρία για να αποδείξει αυτό το σημείο της απαίτησης της. Δεν το έπραξε και, συνεπώς, κρίνω ότι δεν μπορεί να επιδικαστεί τόκος προς 9% επί του ποσού της απαίτησης. Συνεπώς, η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης για ποσό €1.
  3. Επιδικάζω νόμιμον τόκο επί του ποσού αυτού, από την καταχώρηση της αγωγής. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]Σχετική η Barry Wynne v David Costakis Mavronicola κ.α.
(2009)1 (Β) Α.Α.Δ. 1138 [2]Σχετικές οι Μαρία Κυπριανού-Μεσαρίτη ν AlphaBankCyprusLtd ECLI:CY:AD:2014:A158, Πολιτική Έφεση 181/2011 ημερομηνίας 4.3.2014, Βαρβάρα (Ρίτσα) MasonvΑντώνη Αντωνίου κ.α. ECLI:CY:AD:2014:A247, Πολιτική Έφεση 273/2010 ημερομηνίας 8.4.2014. [3] Σχετική η Quickserf Advertising Ltd v Bonny Unisex Co κ.α., ECLI:CY:AD:2018:A316, Πολιτική Έφεση 289/2012, ημερομηνίας 28.6.2018 [4]ΕνδεικτικάPalatino Development Ltd v Telectronics Com. Ltd
(2002)1 B A.A.Δ. 962 [5]Phipson on Evidence 12ηέκδοση, σελ 1878 [6] Άρθρο 10
(1), περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 [7] Άρθρο 37, περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 [8] Άρθρο 73, περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.