ΨΑΡΑ ν. Private Kindergarten Play4kidz Ltd κ.α., Αγωγή αρ. 239/18, 28/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A266 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 239/18 Μεταξύ: XXXX ΨΑΡΑ Ενάγουσας και
- Private Kindergarten Play4kidz Ltd
- XXXX Μιχαηλίδης Eναγομένων Αίτηση Παραμερισμού ημερ. 07.12.2018 Ημερομηνία : 28 .05.2019 Εμφανίσεις : Για Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια : κ. Βρυωνίδης Για Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση: κα Λοϊζίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση της Εναγομένης 1, ημερομηνίας 07.12.2018, με την οποία αιτείται τα ακόλουθα : «Όπως το Σεβαστό Δικαστήριο εκδώσει Διάταγμα το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set - aside) την απόφαση που εξεδόθη εν τη απουσία των Εναγομένων - Αιτητών την 16/5/2018, και επιτρέψει σε αυτούς όπως υπερασπιστούν άνευ όρων στην αγωγή». Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ. 10, Δ.26, Δ.48 Θ1-10 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Μιχαηλίδη και του κ. XXXXX Λιναρά. Ο κ. Μιχαηλίδης ανέφερε ότι ουδέποτε του απεδόθη η υπό κρίση αγωγή. Πληροφορήθηκε πρώτη φορά για την ύπαρξη της όταν έλαβε επιστολή από τους δικηγόρους της Ενάγουσας στις 13.6.
- Άμεσα, όπως δήλωσε, αποτάθηκε στου δικηγόρους του, οι οποίοι ζήτησαν να λάβουν αντίγραφο του κλητηρίου για να διεξαγάγουν έρευνα στον φάκελο του Δικαστηρίου. Πράγματι οι δικηγόροι της Ενάγουσας, στις 14.6.2018, απέστηλαν στους δικηγόρους του αντίγραφο του κλητηρίου, το οποίο όμως ανέγραφε τον αριθμό 239/17 αντί τον ορθό 239/
- Η Ενάγουσα στις 13.03.2018 καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω :
- Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η Νομολογία για τον παραμερισμό απόφασης.
- Υπάρχει αδικαιολόγητη και υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης.
- Οι αιτητές δεν έχουν καταδείξει σοβαρό και εύλογο λόγο που δεν εμφανίστηκαν στην αγωγή.
- Οι αιτητές δεν αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως καλή και καλόπιστη Υπεράσπιση.
- Οι αιτητές δεν προσέρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, παραλείποντας να αναφέρουν ουσιώδη γεγονότα, τα οποία είναι άμεσα σχετικά με την εξέταση της υπό εκδίκαση Αίτησης
- Ειδικότερα εναντίον του αιτητή 2 η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει καθότι δεν έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον του. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της ίδιας της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα κατέθεσε την αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων της Εναγομένης 1 και των δικών της δικηγόρων ως Τεκμήρια 4 και
- Κατά τα λοιπά αναφερόταν στο ιστορικό της υπόθεσης και εκφράζει τη θέση ότι η επίδοση έγινε νομότυπα, παραπέμποντας στην ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη, η οποία βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι η Εναγομένη 1 δεν διατηρεί καλή υπεράσπιση στην αγωγή και δεν έχει δικαιολογήσει τη μη εμφάνιση της. Διαδικασία - Γεγονότα Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ένορκων δηλώσεων, αφού κανένας εκ των διαδίκων δεν ζήτησε αντεξέταση και οι δύο πλευρές ανέπτυξαν μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους. Τονίζεται ότι οι δύο πλευρές επικέντρωσαν την επιχειρηματολογία τους, στο νομότυπο της επίδοσης και στη συνδρομή των προϋποθέσεων της Δ.17 θ
- Συνεπώς, για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις κατατεθειμένες ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς και της παράλειψης αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453 , Iacovou brothers (constructions) Ltd v Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460 και Α Messios & Sons Ltd κ.α v Ανδρέας Λεωνίδα Πολ. Έφεση 277/2007 ημερομηνίας, 18.2.2010. Νομική πτυχή Ως προς τις αρχές που διέπουν τον παραμερισμό ερήμην εκδοθεισών αποφάσεων η νομολογία εισάγει διάκριση μεταξύ των αποφάσεων που εκδόθηκαν ερήμην, κανονικά (regular) και των αποφάσεων που εκδόθηκαν ερήμην, μη κανονικά (irregular). Στις περιπτώσεις όπου η απόφαση εκδόθηκε μη κανονικά, η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae χωρίς το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο οι εναγόμενοι - αιτητές έδειξαν ότι είχαν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο παράγοντας καθυστέρηση. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Τσεσμελόγλου Κυριακή ν. Σοφοκλή Σοφοκλέους
(2013)1 ΑΑΔ 64 και Ηλία Μανώλη ν Ελληνική Τράπεζα ( Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ECLI:CY:AD:2017:A37, Π.Ε 413/11, ημερ. 3.2.2017. Στην περίπτωση των αποφάσεων που εκδόθηκαν κανονικά ο παραμερισμός της απόφασης εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται υπό την αίρεση κατάδειξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης και δικαιολόγησης της μη εμφάνισης και της όποιας τυχόν καθυστέρησης στην καταχώρηση της αίτησης. Θεμελιακή επί του προκειμένου είναι η Αγγλική απόφαση Evans v. Barttam
(1937)2 All ER 646, της οποίας οι αρχές έχουν υιοθετηθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου
(1993)1 ΑΑΔ 26, Milouca Motor Tr. Ltd v. Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ v. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 28, Bush κ.ά. v. Γιανννή
(2001)1 ΑΑΔ 1342. Στην υπό κρίση υπόθεση η Εναγομένη Αιτήτρια προβάλλει αρχικά ισχυρισμό περί κακής επίδοσης του κλητηρίου. Ο ισχυρισμός περί κακής επίδοσης Προβάλλεται από την Εναγομένη ότι η επίδοση του κλητηρίου δεν ήταν νομότυπη. Το ζήτημα της επίδοσης σε νομικό πρόσωπο προσδιορίζεται στην Δ.5 Θ. 7, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «in the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service». Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης προκύπτει ότι οι τρόποι επίδοσης που προνοούνται είναι διαζευκτικοί. Μεταξύ των έγκυρων τρόπων επίδοσης είναι και η επίδοση στο διευθυντή της Εναγομένης εταιρείας. Στην υπό κρίση υπόθεση υφίσταται ένορκη δήλωση από τον ιδιώτη επιδότη στην οποία καταγράφεται ότι επέδωσε την παρούσα αγωγή στον διευθυντή της εταιρείας. Όπως έχει νομολογηθεί στην Marfin Popular Bank Public Ltd v. Ανδρούλας Γεωργίου Κωστή
(2012)1 ΑΑΔ 1528, η αμφισβήτηση της επίδοσης δεν πρέπει να είναι γενική και αόριστη. Στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης, εκδόθηκε απόφαση, αφού το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε για την επάρκεια της επίδοσης, στη βάση της ένορκης δήλωση του επιδότη, η οποία βρισκόταν στον φάκελο του Δικαστηρίου. Αναμένετο από το διάδικο που αμφισβητεί την επίδοση να μην αρκείτο σε λεκτική αμφισβήτηση, αλλά να καλούσε τον ιδιώτη επιδότη προς αντεξέταση, ώστε να αμφισβητήσει με την επάρκεια που απαιτείται, για τους σκοπούς της παρούσας, το νομότυπο της επίδοσης. Το σχετικό βάρος απόδειξης βρισκόταν στην Εναγομένη 1, η οποία όφειλε να αποδείξει τον ισχυρισμό της, ότι ουδέποτε της επιδοθεί η αγωγή, ιδίως ενόψει του περιεχόμενου της ένορκης δήλωσης του επιδότη, η οποία κατέγραφε το αντίθετο. Η υπό κρίση υπόθεση διαφοροποιείται από τις περιπτώσεις, όπου τα γεγονότα που περιβάλλουν την επίδοση είναι κοινώς αποδεκτά και αμφισβητείται το εάν όντως αυτά συνιστούν καλή επίδοση. Εδώ αυτό που εγέρθηκε είναι ότι ουδέποτε η Εναγομένη 1 έλαβε γνώση της αγωγής, επειδή ουδέποτε της επιδόθηκε. Ο πιο πάνω ισχυρισμός αντικρούεται από την ένορκη δήλωση του επιδότη, στην οποία ρητά δηλώνεται ότι επιδόθηκε η αγωγή στον διευθυντή της Εναγομένης 1, ο οποίος αρνήθηκε να την υπογράψει. Ο πιο πάνω ισχυρισμός, όμως, δεν αμφισβητήθηκε, ως εξηγείται ανωτέρω. Συνεπώς στην υπό κρίση υπόθεση ο ισχυρισμός του επιδότη περί επίδοσης της αγωγής στον διευθυντή της Εναγομένης 1 παρέμεινε αλώβητος και το νομότυπο της επίδοσης θα κριθεί υπό αυτό το πρίσμα. Εφόσον, λοιπόν, η αγωγή επιδόθηκε στον διευθυντή της εταιρείας είναι αδιάφορος ο χώρος στον οποίο η επίδοση έλαβε χώρα, αφού η επίδοση σε αξιωματούχο του νομικού προσώπου προνοείται από την Δ.5 Θ.7, χωρίς να επιβάλλεται αυτή να γίνει στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Το γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τίθεται ο ισχυρισμός από την Ενάγουσα ότι η επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγομένης 1 δεν μπορεί να μεταβάλλει τα πράγματα, αφού υφίσταται στον φάκελο του Δικαστηρίου η σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης του ιδιώτη επιδότη, η οποία δεν αμφισβητήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο. Συνεπώς αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η επίδοση του κλητηρίου στην αγωγή είναι καλή επίδοση. Εφόσον, λοιπόν, απορρίφθηκε ο ισχυρισμός περί κακής επίδοσης η υπό εξέταση υπόθεση θα κριθεί στη βάση των αρχών που διέπουν τον παραμερισμό αποφάσεων που εκδόθηκαν κανονικά. Στην απόφαση Iason Travel Tours Ltd v. L. Passias Travel Ltd
(2013)1 A.A.Δ. 402 έχουν συνοψισθεί οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν, για να επιτύχει αίτηση παραμερισμού κανονικά εκδοθείσας απόφασης, ως ακολούθως: «Η γενική αρχή του δικαίου όπως προκύπτει από τις πιο πάνω αποφάσεις είναι ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης ο αιτητής θα πρέπει να πείσει ότι έχει μια εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον του. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπ' όψη από τη μια την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών. Όμως η χωρίς ουσιαστικό λόγο παράλειψη του αιτητή να εμφανισθεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για την ακύρωση της πρωτόδικης απόφασης μπορεί να αποτελέσει λόγους για την απόρριψη της αίτησης. (Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (Μαύρου) και Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης πιο πάνω)». Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν και στις πρόσφατες αποφάσεις στις υποθέσεις Ζωής Νικολαίδου κ.ά ν. Hellenic Bank Public Company ECLI:CY:AD:2017:A344, Πολ. Έφεση 130/2012, ημερομηνίας 10.10.2017 και Πολυδώρου κ.ά ν. Marfin Popular Bank Public Co Ltd, Πόλ. Έφεση Ε68/14, ημερομηνίας 18.4.2019. Προκύπτει από τις πιο πάνω αυθεντίες ότι ο Αιτητής οφείλει να καταδείξει ότι διατηρεί εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση στην αγωγή που καταχωρήθηκε εναντίον του. Αφού καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση, το Δικαστήριο καλείται να εξισορροπήσει, αφενός μεταξύ του δικαιώματος του Εναγομένου να ακουστεί και αφετέρου της υποχρέωσης για ταχεία διεκπεραίωση των υποθέσεων. Κατά την εξισορρόπηση των πιο πάνω παραγόντων σημασία αποκτά η δικαιολόγηση της μη εμφάνισης και η τυχόν αδικαιολόγητη καθυστέρηση του αιτούντος να λάβει μέτρα προς παραμερισμό της απόφασης. Υπό το φως των ανωτέρω θα προχωρήσω να εξετάσω το κατά πόσο συντρέχουν στην παρούσα οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση Σύμφωνα με τη νομολογία δεν αρκεί ο αιτητής να προβάλει γενικόλογους ή αόριστους ισχυρισμούς αλλά απαιτείται όπως προβάλει θετικά γεγονότα με τρόπο πειστικό. Σχετική είναι η απόφαση NSM Democars Ltd κ.ά. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Εφ. 121/2010, ημερ. 14.10.15 Στην Πατούρης ν. Hellenic Bank
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118, έχουν κριθεί τα ακόλουθα εν σχέση με την έννοια της λογικοφανούς υπεράσπισης: «Κανένα θετικό γεγονός δεν προβάλλεται στην ένορκη δήλωση του εφεσείοντος που να στοιχειοθετεί υπεράσπιση. Τούτο σε συνδυασμό με την απουσία ουσιαστικής αμφισβήτησης του προσαχθέντος εγγράφου που φέρει την υπογραφή του, απογυμνώνει την υπεράσπιση του νομιμοποιητικού ερείσματος. Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας· υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον η προβαλλόμενη υπεράσπιση έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, καθίσταται συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται.» Στην απόφαση Democars (ανωτέρω), επισημάνθηκαν τα ακόλουθα, ως προς την έννοια της συζητήσιμης υπεράσπισης : «η ανάγκη προβολής θετικών θέσεων στη στηρίζουσα την αίτηση ένορκη δήλωση, χωρίς διαζεύξεις και «αοριστολογίες». Χαρακτηρίζεται δε «συζητήσιμη» μια υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Υπό το φως των ανωτέρω προκύπτει ότι αναμένεται από τον διάδικο, ο οποίος επιζητεί τον παραμερισμό απόφασης, να προβάλει στην ένορκή του δήλωση θετικά γεγονότα τα οποία να καθιστούν την προβαλλόμενη υπεράσπιση συζητήσιμη. Στην υπό κρίση υπόθεση, ως προς τα γεγονότα που συγκροτούν την κατ' ισχυρισμόν συζητήσιμη υπεράσπιση κατέθεσε ένορκη ο XXXX Λιναράς υπάλληλος της Εναγομένης 1. Δήλωσε ότι ήταν παρόν κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης που αναφέρει η Ενάγουσα. Επίσης δέχθηκε ότι υπήρχαν ακαθαρσίες στο πάτωμα. Αυτό που αρνήθηκε ήταν το ότι το οποιοδήποτε πρόσωπο γλίστρησε και έπεσε στο έδαφος. Παράλληλα ισχυρίστηκε ότι λήφθηκαν άμεσα όλα τα μέτρα για καθαρισμό του πατώματος από τις ακαθαρσίες. Ουσιαστικά οι ισχυρισμοί που εγείρει ο ομνύων, άπτονται του ζητήματος της ευθύνης της Εναγομένης 1 εταιρείας και του κατά πόσο αυτή επέδειξε αμέλεια. Συνεπώς οι πιο πάνω ισχυρισμοί συνιστούν συζητήσιμη υπεράσπιση. Η Δικαιολόγηση της μη Εμφάνισης. Παρόλο που κρίθηκε ότι η Εναγομένη παρουσίασε συζητήσιμη υπεράσπιση, η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου μπορεί ν' ασκηθεί εναντίον της έγκρισης του αιτήματος παραμερισμού, εάν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά της Αιτήτριας είναι τέτοια που να πλήττει το θεμέλιο της δικαιοσύνης. Περαιτέρω, τυχόν διαπίστωση ότι η μη εμφάνιση της Αιτήτριας δεν οφείλεται σε επαρκή λόγο αποτελεί αυτοτελή και επαρκή λόγο για απόρριψη της αίτησης ακόμα και εάν διαπιστώνεται συζητήσιμη εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Σχετική είναι η απόφαση Τσεσμελόγλου (ανωτέρω), όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «Επομένως, όπως έχει κατ' επανάληψη λεχθεί (δέστε, για παράδειγμα, Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1(B) Α.Α.Δ. 941), η χωρίς επαρκή λόγο παράλειψη εμφάνισης αποτελεί βάσιμο λόγο για απόρριψη της αίτησης παραμερισμού, διαφορετικά η όλη πορεία της δικαστικής διαδικασίας θα άφηνε αιωρούμενα τα εκατέρωθεν δικαιώματα και θα ήταν δέσμια της κρίσης του εναγόμενου σε σχέση με το χρόνο που ο ίδιος επιλέγει να καταχωρήσει την αίτηση παραμερισμού. Όταν η συμπεριφορά του διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει το θεμέλιο της δικαιοσύνης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να αρνείται την επαναφορά, (F.P.P. Fish Processing Ltd v. Nicolaou Aqua Culture Ltd
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 2054).» Οι πιο πάνω αρχές επανεπιβεβαιώθηκαν στις πρόσφατες αποφάσεις N.t.r. Beach Diners κ.ά v. Adamou Construction and Maintenance Ltd, ECLI:CY:AD:2018:A18, Πολ. Έφεση 373/2012, ημερομηνίας 15.1.2018 και Κωνσταντίνου ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πόλ. Έφεση Ε66/2014, ημερομηνίας 12.4.2019. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν έχει εξηγηθεί ποιο ήταν το εμπόδιο για την Εναγομένη 1 να καταχωρήσει εμφάνιση εντός της προθεσμίας μετά την επίδοση. Από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτει ότι η αγωγή επιδόθηκε στην Εναγομένη 1 στις 9.2.2018 και αυτή ουδέν έπραξε. Το γεγονός ότι από την ημερομηνία επίδοσης μέχρι τις 07.12.2018, ήτοι για περίοδο περίπου 10 μηνών, η Εναγομένη δεν προέβη σε οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα, δεικνύει τέτοια αδιαφορία για την αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου, ώστε να μην είναι επιτρεπτός ο παραμερισμός της απόφασης. Περαιτέρω στην υπό κρίση υπόθεση παρουσιάζεται και καθυστέρηση ως προς την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Ακόμα και εάν ληφθεί υπόψιν το ευνοϊκότερο χρονικό ορόσημο για της Εναγομένη 1 και πάλι παρουσιάζεται αδικαιολόγητη και υπερβολική καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας. Συγκεκριμένα αν ληφθεί υπόψιν η ημερομηνία 14.6.2018, ημερομηνία κατά την οποία οι δικηγόροι της Εναγομένης έλαβαν αντίγραφο του κλητηρίου της αγωγής, και πάλι δεν εξηγείται επαρκώς γιατί καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση στις 7.12.2018 σχεδόν έξι μήνες μετά. Ακόμα και εάν παρουσιαζόταν λάθος αριθμός στο κλητήριο, είναι εμφανές μέσα από την αλληλογραφία των δικηγόρων των διαδίκων ότι και οι δύο αναφέρονταν στην αγωγή 238/18 και ως εκ τούτου δεν υπήρχε πρόβλημα να διενεργηθεί έρευνα στο φάκελο της παρούσας αγωγής, Εν πάση περίπτωση το πιο πάνω τυπογραφικό λάθος δεν είναι ικανό να δικαιολογήσει καθυστέρηση έξι μηνών στην καταχώρηση της παρούσας Αντίθετα το μόνο συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί είναι το ότι η Εναγομένη 1 επέδειξε τέτοια αδιαφορία για την αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου, ώστε να μην είναι επιτρεπτός ο παραμερισμός της απόφασης. Τα πιο πάνω δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του παραμερισμού της απόφασης. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας- Καθ' ης η Αίτηση ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ......... Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΕΔ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο