ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: ΠΑΡΑΪΚΑ, Ειδ. Πτωχεύσεως: 28/2018, 8/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A241 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε. Δ. Ειδ. Πτωχεύσεως: 28/2018 ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: XXXXX ΠΑΡΑΪΚΑ, Α.Δ.Τ. XXXXX7674, XXXXX 11, Διαμ. XXXXX, XXXXX, XXXXX, Λευκωσία Ένορκη δήλωση ημερομηνίας 14.12.2018 για παραμερισμό της αίτησης για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης Ημερομηνία: 8.5.2019 Για την Αιτήτρια - Χρεώστιδα: κ. Ν. Παπαμιχαήλ για κ.κ. Α. Βρυωνίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η αίτηση - Πιστωτές: κα Ρ. Χαραλάμπους για κ.κ. Ν. Παπαγεωργίου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Στις 13.3.2018 στην αγωγή με αριθμό 2771/2013 του Ε. Δ. Λευκωσίας εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων SOCIETE GENERALE BANK - CYPRUS LIMITED και εναντίον της εναγομένης 2, χρεώστιδας στην παρούσα διαδικασία, για το ποσό των €3.345,11 με τόκο 11,25% ετησίως από 1.4.2013 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση του τόκου 2 φορές ετησίως, για το ποσό των €52.337,81 με τόκο 8,25% ετησίως από 1.4.2013 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση του τόκου 2 φορές ετησίως και για το ποσό των €1.322,39 με τόκο 14,50% ετησίως από 1.4.2013 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση του τόκου 2 φορές ετησίως πλέον τα δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογίζονταν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίνονταν από το Δικαστήριο. Οι ως άνω ενάγοντες - πιστωτές καταχώρησαν στις 10.12.2018 την επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον της ως άνω χρεώστιδας η οποία προς ακύρωσή της καταχώρησε στις 14.12.2018 την παρούσα ένορκη δήλωση. Με την ένορκή της δήλωση η χρεώστιδα ισχυρίζεται ότι είναι από τη Λευκωσία και ότι στις 11.12.2018 της επιδόθηκε η επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης. Ισχυρίζεται ότι οι αιτητές καταχρηστικά και/ή εκδικητικά προχώρησαν στην παρούσα διαδικασία για να την υποχρεώσουν να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό παρόλο που η ίδια είναι εγγυήτρια στο δάνειο που αφορά η απόφαση ημερομηνίας 13.3.2018. Ισχυρίζεται ότι η εν λόγω αγωγή εναντίον του πρωτοφειλέτη εκκρεμεί ακόμα προς εκδίκαση και ότι λόγω τούτου η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως πρόωρη. Ισχυρίζεται επίσης ότι η λήψη μέτρων εκτέλεσης εναντίον της θα δύναται να προχωρήσει αφού πρώτα εξαντληθούν όλα τα διαθέσιμα μέτρα εκτέλεσης εναντίον του πρωτοφειλέτη κάτι που δεν έχει γίνει αφού εναντίον του δεν εκδόθηκε ακόμη δικαστική απόφαση. Ισχυρίζεται τέλος ότι οι πιστωτές καταχώρησαν την επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον της για να την πιέσουν να εξοφλήσει το εν λόγω δάνειο χωρίς να εξασφαλίσουν προηγουμένως απόφαση εναντίον του πρωτοφειλέτη ο οποίος κατέχει ακίνητη περιουσία και έχει εισοδήματα. Οι πιστωτές στις 20.2.2019 καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης στην ένορκη δήλωση που καταχώρησε η χρεώστιδα. Στην ένστασή τους προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους: «(α) H αίτηση ημερομηνίας 14/12/2018 είναι παράτυπη νομικά και αντικανονική. (β) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος και η νομολογία για την ακύρωση ή παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. (γ) Η αίτηση βασίζεται σε γενικούς, αόριστους, ανυπόστατους και αβάσιμους ισχυρισμούς οι οποίοι θα πρέπει να απορριφθούν στην ολότητά τους. (δ) Η Αιτήτρια παρέλειψε να προβάλει με την αίτησή της οποιοδήποτε σοβαρό και/ή ουσιαστικό λόγο που να δικαιολογεί την ακύρωση ή τον παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. (ε) Η αίτηση προσλαμβάνει μορφή κατάχρησης της διαδικασίας εφόσον η Αιτήτρια την καταχώρησε μόνο για να καθυστερήσει και/ή να εμποδίσει την διαδικασία πτώχευσης. (στ) Η ειδοποίηση πτώχευσης συντάχθηκε και καταχωρήθηκε όπως ορίζει ο νόμος. (ζ) Η ειδοποίηση Πτώχευσης δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης». Η ένσταση των πιστωτών υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του υπαλλήλου τους κ. XXXXX Χαραλάμπους. Σε αυτή περιλαμβάνονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: η διαδικασία πτώχευσης δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης, εναντίον του εναγομένου 1 εκδόθηκε Διάταγμα Παραλαβής στις 24.3.2015 και λόγω της πτώχευσης του οι πιστωτές είχαν κάθε δικαίωμα να προχωρήσουν με τη διαδικασία πτώχευσης εναντίον του και τέλος ότι η καταχώρηση της ειδοποίησης πτώχευσης δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας καθότι είχαν κάθε δικαίωμα να την καταχωρήσουν βάσει των προνοιών της ισχύουσας νομοθεσίας και κανονισμών. Η ακρόαση διεξήχθη στη βάση των ισχυρισμών που περιέχονται στις εκατέρωθεν καταχωρηθείσες ένορκες δηλώσεις και οι διάδικες πλευρές ανέπτυξαν μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η δυνατότητα καταχώρησης ένορκης δήλωσης προς ακύρωση πτωχευτικής ειδοποίησης προβλέπεται στο άρθρο 3
(1)(ε) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 και στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς Κ.40
(2)και Κ.41. Το άρθρο 3
(1)(ε) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 προνοεί τα ακόλουθα: «3.
(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε καθεμιά από τις ακόλουθες περιπτώσεις: . (ε) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάλθηκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σε αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού και μέσα σε επτά ημέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν, σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Κύπρο και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται αλλού μέσα στον καθορισμένο από το διάταγμα που παρέχει την άδεια για επίδοση χρόνο, ο χρεώστης είτε συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, είτε ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχτηκε να πληρωθεί, και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα. Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατά τον εκάστοτε χρόνο νομιμοποιείται να εκτελέσει τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα, θα θεωρείται ότι είναι πιστωτής που εξασφάλισε τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα». Ο Κανονισμός 40
(2)των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «40.
(2)There shall also be indorsed an intimation to the debtor that if he has a counterclaim, set-off, or cross demand which equals or exceeds the amount of the judgment debt or sum ordered to be paid, and which he could not have set up in the action or proceedings in which the judgment or order was obtained, he must within the time specified in the notice file an affidavit to that effect with the Registrar. Such affidavit shall be indorsed with an address within the town in which the registry of the Court is situated at which notices to the debtor may be left by the Registrar». Τέλος, ο Κανονισμός 41 διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «
- The filing of such affidavit shall operate as an application to set aside the bankruptcy notice, and thereupon the Registrar shall fix a day for hearing such application, and not less than three days before the day so fixed shall give notice thereof both to the debtor and the creditor at the addresses given by them under rule
- If the application cannot be heard until after the expiration of the time specified in the bankruptcy notice as the day on which the act of bankruptcy will be complete, the Court shall extend the time, and no act of bankruptcy shall be deemed to have been committed under the notice until the application has been heard and determined». Από τα πιο πάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι ένας χρεώστης μπορεί να υποβάλει ένορκη δήλωση η οποία επενεργεί ως αίτηση για ακύρωση της εναντίον του καταχωρηθείσας ειδοποίησης πτώχευσης, όταν εγείρει θέματα σχετιζόμενα με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό. Προκύπτει περαιτέρω ότι με την καταχώρηση της σχετικής ένορκης δήλωσης προς ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης η πράξη πτώχευσης δεν θεωρείται ότι διαπράττεται μέχρι την αποπεράτωση της ακρόασης επί της ενόρκου δηλώσεως που επενεργεί ως μέτρο για ακύρωση της ειδοποίησης. Σε περίπτωση επίδοσης ειδοποίησης πτώχευσης που επιδίδεται στη Δημοκρατία η πιο πάνω ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τον Κανονισμό 40
(3)των περί πτωχεύσεως κανονισμών, πρέπει να καταχωρείται εντός 3 ημερών μετά την επίδοση. Σχετική είναι η υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημήτρη Δημητρίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 425. Ο χρεώστης μπορεί να προβάλει επίσης προς ακύρωση της ειδοποίησης θέματα πέραν αυτών που σχετίζονται με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό. Σε σχέση με τα εν λόγω θέματα πρέπει να καταχωρήσει σχετική αίτηση και δεν δικαιούται να τα προβάλει με την ένορκη δήλωση η οποία καταχωρείται δυνάμει του Κ.40
(2). Σχετική με το εν λόγω θέμα είναι η απόφαση στην υπόθεση Re Costas Louca
(1986)2 J.S.C. 365, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα : «Our r.40 of the Bankruptcy Rules is almost similarly worded to the corresponding English Bankruptcy r.139 and so we can seek recourse to the English Bankruptcy Practice for guidance. In Williams and Muir Hunter "The Law and Practice in Bankruptcy", 19th ed., under the heading "Setting aside bankruptcy notice on grounds other than set-off" we read the following at p. 38: "The debtor may apply by motion (e.g. not by the summary affidavit procedure of B.R. 139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc.". Relevant is, also, the case of In Re a Debtor (No.30 of 1956, ex parte The Debtor v. Harman, [1957] 2 All E.R. 216, where at p. 217 the following were said: "Counsel for the debtor has referred us to a number of cases in which quite plainly bankruptcy notices have been set aside on motion on grounds other than those which are mentioned in r.137 as it at present stands. Such cases are Re Howes, [1892] 2 Q.B. 628, Re H.B.
(2)[1904] 1 K.B. 94 . . .". And at p. 218 the following were stated: "I think that the authorities make it quite plain that this Court will in proper cases set aside bankruptcy notices on grounds other than those set out in s.1
(1)(g) of the Bankruptcy Act, 1914, namely, a counterclaim, set-off or cross-demand. The whole question, therefore, is whether the application to set aside the notice has to be given within the three days mentioned in r. 138". In view of the above authorities I hold that a debtor is entitled to apply for the setting aside of a bankruptcy notice on grounds other than those set out in r.40
(2)of the Bankruptcy Rules, but in such a case he has to apply by means of an application and not by means of an affidavit. In this connection, I think, r.16 of the Bankruptcy rules is the rule applicable.» Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν και στη μεταγενέστερη απόφαση στην υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημήτρη Δημητρίου (ανωτέρω) και επαναεπιβεβαιώθηκαν στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus v. Αναφορικά με τον Κώστα Αριστείδη, ECLI:CY:AD:2015:A355, Πολιτικές Εφέσεις αρ. 199/10, 200/10, ημερομηνίας 20/5/2015. Από τις πιο πάνω αυθεντίες εξάγεται το συμπέρασμα πως, όταν ο χρεώστης επιθυμεί να ζητήσει ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης για λόγους άλλους από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 3
(1)ε του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 και στους Κανονισμούς 40 και 41 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, θα πρέπει να καταχωρήσει ξεχωριστή προς τούτο αίτηση για ακύρωση της πτωχευτικής ειδοποίησης και όχι την ένορκη δήλωση που προβλέπουν οι πιο πάνω διατάξεις. Στην επίδικη περίπτωση διαπιστώνω ότι η χρεώστιδα με την ένορκη δήλωση την οποία καταχώρησε προβάλλει λόγους ακύρωσης που δεν σχετίζονται με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό του εξ αποφάσεως χρέους της. Οι εν λόγω λόγοι έπρεπε να προβληθούν με ξεχωριστή προς τούτο αίτηση και όχι με την επίδικη ένορκη δήλωση. Συνεπώς κρίνω ότι οι λόγοι τους οποίους προβάλλει με την επίδικη ένορκη δήλωσή της για ακύρωση της πτωχευτικής ειδοποίησης δεν μπορούν έγκυρα να προβληθούν και εξεταστούν από το Δικαστήριο στο πλαίσιο του υπό κρίση ένδικου διαβήματος και ως εκ τούτου απορρίπτονται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους πιο πάνω λόγους η επίδικη ένορκη δήλωση την οποία καταχώρησε η χρεώστιδα απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Πιστωτών - Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Χρεώστιδας - Αιτήτριας ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η πράξη πτώχευσης θεωρείται ότι διαπράττεται στις 8.5.2019. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο