Στυλιανού κ.α. ν. BOATHOT LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 141/18, 17/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A209 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 141/18 Μεταξύ:
- XXXX Στυλιανού
- XXXX Στυλιανού
- XXXX Σκορδέλη Εναγόντων / Καθ΄ων η Αίτηση και
- BOATHOT LTD
- XXXX Παπαβασιλείου Εναγόμενων / Αιτητών Αίτηση ημερομηνίας 9.03.2018 για έκδοση Συνοπτικής Απόφασης Ημερομηνία : 17.04.2019 Εμφανίσεις : Για Ενάγοντες - Αιτητές : κα Πάγκου Για Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση: κ. Κληρίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση των Εναγόντων, ημερομηνίας 09.03.2018, για έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον των Εναγομένων- Καθ' ων η αίτηση, στα πλαίσια της αγωγής των Εναγόντων με την οποία αξιώνουν διάταγμα παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του επίδικου ακίνητου, καθώς και συγκεκριμένα ποσά ως οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη, πλέον Τόκο. Η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση τη Ενάγουσας υπ' αριθμόν 3, ημερομηνίας 09.03.
- Η ομνύουσα δήλωσε ότι είναι εκ των ιδιοκτήτων του επίδικου διαμερίσματος και επισύναψε αντίγραφα Πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας, ως Τεκμήριο
- Κατέθεσε, επίσης, ως Τεκμήριο 2 έρευνα από το Τμήμα Εφόρου Εταιρειών & Επίσημου Παραλήπτη, ως Τεκμήριο 3 το επίδικο ενοικιαστήριο έγγραφο, ως Τεκμήριο 4 επιστολή των Δικηγόρων των Εναγόντων προς του Εναγομένους, ημερομηνίας 06.07.2017 και ως Τεκμήρια 5 και 6, τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης του Τεκμήριου 4 στους Εναγομένους. Δήλωσε ότι η επίδικη σύμβαση ενοικίασης συνομολογήθηκε μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγομένης 1 και ότι ο Εναγόμενος 2 υπέγραψε ως εγγυητής. Δήλωσε ακολούθως ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν διατηρούν υπεράσπιση στην αγωγή και ότι μοναδικός τους σκοπός είναι να καθυστερήσουν την έκδοση απόφασης. Οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η αίτηση στις 12.07.2018 καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω : i. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν έγινε από πρόσωπο άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα ως και το ποσό που απαιτείται. ii. ii. Η εγγύηση του Εναγόμενου 2 ως προς τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 εταιρείας δεν καλύπτει την αξίωση των Αιτητών/ Εναγομένων. iii. iii. Οι Εναγόμενοι - καθ' ου η αίτηση έχουν καλή και γνήσια υπεράσπιση στην αγωγή/ ή και μέρος της η οποία συνίσταται στο γεγονός ότι οι Ενάγοντες πληρώθηκαν κάποια ποσά τα οποία δεν αναφέρουν στην ένορκη δήλωση τους που συνοδεύει την παρούσα αίτηση. iv. iν. Το αξιούμενο από τους ενάγοντες ποσό είναι παράνομο και/ή υπέρογκο καθ' ότι οι ενάγοντες έχουν μονομερώς προβεί σε υπερχρεώσεις και/ή παράνομο ανατοκισμό και/ή έχουν προβεί στην επιβολή τόκων αναίτια, αυθαίρετα και παράνομα κατά παράβαση του περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμου. v. Για τους πιο πάνω λόγους ο εναγόμενος αμφισβητεί την ουσία της αγωγής και/ή δεν αποδέχεται ότι το οποιοδήποτε οφειλόμενο προς τους ενάγοντες ποσό οφείλεται από τον ίδιο προς αυτούς και/ή δεν αποδέχεται και/ή αμφισβητεί το ύψος του αξιούμενου από τους ενάγοντες ποσού. vi. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση συνοπτικής απόφασης. vii. To πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται η αίτηση δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. viii. Η αίτηση είναι καταχρηστική αφού με αυτήν οι ενάγοντες επιδιώκουν να στερήσουν το αναφαίρετο δικαίωμα των Εναγομένων να ακουστούν και να εκθέσουν τις απόψεις τους επί των επίδικων θεμάτων. ix. Η αίτηση είναι καταχρηστική της δικαστικής διαδικασίας και/ή αδικαιολόγητη και/ή εκδικητική. Ο εναγόμενος έχει καλή υπεράσπιση και προτίθεται να ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμά του, προβάλλοντας την Υπεράσπισή του ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου. Η ένσταση των Εναγομένων συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας ΧΧΧΧ Προκόπη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε τότε τους Εναγομένους. Η ομνύουσα δήλωσε ότι η Ενάγουσα 3 δεν ήταν παρούσα στις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή του επίδικου συμβολαίου και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα. Περαιτέρω η ομνύουσα επισύναψε, ως Τεκμήριο 1, δυο αποδεικτικά εμβασμάτων, ημερομηνίας 5.5.2017 και 12.1.2018 εξ € 500 έκαστο. Το πιο πάνω ποσό, όπως δήλωσε η ομνύουσα, δόθηκε έναντι της ισχυριζόμενης οφειλής των Εναγόντων. Δήλωσε, τέλος, ότι οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται στην επιδίκαση τόκου προς 8% ετησίως, επειδή δεν απέδειξαν ζημία. Στις 5.2.2019, κατόπιν αίτησής τους, οι Εναγόμενοι εξασφάλισαν άδεια για τροποποίηση των λόγων ένστασης και για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Με την τροποποιημένη ένσταση προστέθηκαν οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης : «χ. Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την Αίτηση για τον λόγω ότι δεν πληρούνται οι αυστηρές προϋποθέσεις των κανονισμών και του νόμου προς προώθηση της αίτησης. χί. Οι Εναγόμενοι επιπλέον της καλής υπεράσπισης έχουν σκοπό να προβάλουν προδικαστικές ενστάσεις που αφορούν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδίκαση την ουσία της αγωγής και Ανταπαίτηση ενάντιων των Εναγόντων. χίί. Οι Εναγόμενοι έχουν σκοπό να παρουσιάσουν πλήρη υπεράσπιση έναντι όλης της απαίτησης των Εναγόντων. » Την ίδια μέρα δόθηκε άδεια, ως η αίτηση των Εναγομένων, στον ΧΧΧΧ Παπαβασιλείου, Εναγόμενο 2, να καταχωρήσει συμπληρωτική ένορκη δήλωση, το περιεχόμενο της οποίας επισυνάφθηκε στην αίτηση των Εναγομένων. Αντί του ίδιου του ΧΧΧΧ Παπαβασιλείου συμπληρωματική ένορκη δήλωση κατέθεσε ο δικηγόρος XXXXX Γεωργίου. Ο ομνύων ανέφερε ότι προβαίνει ο ίδιος στην όμνυση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, γιατί ο Εναγόμενος 2 βρίσκεται στο εξωτερικό. Δήλωσε, επιπλέον, ότι η επίδικη συμφωνία ενοικίασης είναι άκυρη, καθότι δεν τηρήθηκε από τους Ενάγοντες, αφού το υποστατικό από την αρχή της ενοικίασης δεν ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση και οι Εναγόμενοι προέβησαν σε εργασίες επιδιόρθωσης. Σχετικά με τις πιο πάνω επιδιορθώσεις οι διάδικοι βρίσκονταν σε διαβουλεύσεις. Η ύπαρξη των διαβουλεύσεων φαίνεται, κατά τον ομνύοντα, από την καθυστέρηση στον τερματισμό της επίδικης σύμβασης ενοικίασης. Περαιτέρω συμφωνήθηκε όπως το κόστος επιδιόρθωσης λογιστεί έναντι των ενοικίων. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι η επίδικη αίτηση είναι καταχρηστική και ότι ο Εναγόμενος 2 ουδέποτε παραδέχθηκε το χρέος του. Επιπρόσθετα δήλωσε ότι η συμφωνία δεν ήταν για ένα έτος μόνο αλλά για τουλάχιστον δύο. Επιπρόσθετα προέβαλε τη θέση ότι η επίδικη σύμβαση ενοικίασης ήταν άκυρη γιατί δεν τηρήθηκε από τους Ενάγοντες. Επιπλέον δήλωσε ότι με την επιστολή τερματισμού δεν δόθηκε χρόνος συμμόρφωσης προς τους Εναγομένους και ως εκ τούτου ο τερματισμός πάσχει. Επίσης δήλωσε ότι το συμβόλαιο ενοικίασης Τεκμήριο 2 δεν μπορεί να αποτελέσει μαρτυρία, καθότι δεν είναι χαρτοσημασμένο. Διαδικασία Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ένορκων δηλώσεων, αφού κανένας εκ των διαδίκων δεν ζήτησε αντεξέταση και οι δύο πλευρές ανέπτυξαν μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους. Συνεπώς για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς και της παράλειψης αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. (Βλέπε τις υποθέσεις, Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453 , Iacovou brothers (constructions) Ltd v Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460 και Α Messios & Sons Ltd κ.α v Ανδρέας Λεωνίδα Πόλ. Έφεση 277/2007, ημερομηνίας 18.2.2010. Προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου ότι η υπό κρίση αγωγή καταχωρήθηκε με κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο την 17.01.2018 και ότι οι Εναγόμενοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης την 01.02.2018 . Νομική πτυχή - Αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Δ.18 θ. 1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Where the defendant appears to a writ of summons specially indorsed under Order 2, Rule 6, the plaintiff may on affidavit made by himself, or by any other person who can swear positively to the facts, verifying the cause of action, and the amount claimed (if any), and stating that in his belief there is no defence to the action, apply for judgment for the amount so indorsed, together with interest (if any), or for the recovery of the land (with or without rent), or for the delivering up of a specific chattel, as the case may be, and costs. And judgment for the plaintiff may be given thereupon, unless the defendant shall satisfy the Court that he has a good defence to the action on the merits, or disclose such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend.» Οι αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα έχουν καταστεί αντικείμενο ενδελεχούς νομολογιακής ανάλυσης. Στην απόφαση Sensus Gymnasium Ltd v Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2013)1 ΑΑΔ 1795 το Ανώτατο Δικαστήριο συνόψισε τις σχετικές νομικές αρχές επί του θέματος ως ακολούθως : «Σκοπός της διαδικασίας αυτής είναι η έκδοση γρήγορα απόφασης, εκεί όπου τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του ενάγοντα είναι καθαρή και δεν χρειάζεται η διεξαγωγή κανονικής δίκης και παράλληλα, να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή, όμως, η διαδικασία αυτή αποστερεί, ουσιαστικά, από τον εναγόμενο το δικαίωμα να υπερασπίσει την υπόθεση του σε κανονική δίκη, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται πολύ προσεκτικά, αραιά, και με βάση ορισμένα κριτήρια (βλ. Robert v. Plant [1895] 1 Q.B. 597, The Annual Practice 1970 σελ. 126, Κυπριανίδης ν. Ιωάννου
(1966)1 Α.Α.Δ. 265, Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Limited v. Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 239, Δημητρίου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782, Rck Sports v. Persona Advertising Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 1074, Subotic v. Στυλιανίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 22, Λαζάρου κ.ά. ν. Μακεδόνα
(1999)1 Α.Α.Δ. 817 και πιο πρόσφατα Ζερβός ν. Euroinvestment & Finance Ltd
(2003)1(Γ) A.A.Δ.1968, Sigma Radio TV Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 Α.Α.Δ. 408, Νεάρχου κ.ά. ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 818.) Τα κριτήρια που θα πρέπει, σύμφωνα με τη Δ.18 θ.1(α), να πληρούνται είναι τα ακόλουθα:
- Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο.
- Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση και
- Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα ως και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνεται ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο ενάγοντας είναι νομικό πρόσωπο, τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο πρόσωπο που εργοδοτεί, το οποίο όμως, να μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει τη βάση της αγωγής και το αξιούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι από πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει (βλ. Stavrinides, σελ. 136-138) και Δημητρίου σελ. 790-794, ανωτέρω). Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο που πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης (βλ. CYEMS CO LTD v. Central Co-Operative Industries Co Ltd
(1982)1 C.L.R. 897 και Hermes Insurance Co Ltd (ανωτέρω). Ο εναγόμενος μπορεί να πράξει τούτο είτε με ένορκη δήλωση είτε, με άδεια του Δικαστηρίου, με προφορική μαρτυρία (βλ. Δ.18 Καν. 3(α))» Σχετική επίσης είναι η απόφαση στην υπόθεση Γλαύκος Μιχαηλίδης κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πόλ. Έφεση 60/2011, ημερομηνίας 12 Ιουλίου,
- Επιπλέον οι αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα επαναλήφθηκαν και στη πρόσφατη απόφαση Κωνσταντίνου κ.ά ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Έφεση Ε75/2013, ημερομηνίας 5.3.
- Στη βάση των πιο πάνω νομολογιακών αρχών θα προχωρήσω να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. Συνδρομή των προϋποθέσεων της Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πληρούνται οι δυο πρώτες τυπικές προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 θ.1 για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Προκύπτει αβίαστα, ως συμπέρασμα, το ότι έχει καταχωρηθεί ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο και ότι οι Εναγόμενοι έχουν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. Οι Εναγόμενοι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένστασή τους, ισχυρίζονται ότι η ομνύουσα για τους Ενάγοντες δεν μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα, καθότι δεν ήταν παρούσα κατά τις διαπραγματεύσεις και την υπογραφή του επίδικου συμβολαίου. Στη βάση των πιο πάνω εισηγούνται, οι Εναγόμενοι, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης συνοπτικής απόφασης. Παρόμοια, με τα εγειρόμενα στην παρούσα, ζητήματα εξετάστηκαν στη σχετικά πρόσφατη απόφαση Γλαύκος Μιχαηλίδης κ.ά ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πόλ. Έφεση 60/2011, ημερομηνίας 12 Ιουλίου 2016, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Στην υπό εξέταση υπόθεση ο ενόρκως δηλών Παπαλαμπριανού δήλωσε σαφώς ότι γνώριζε τα γεγονότα «θετικά» και επιπροσθέτως, έδωσε στοιχεία ως προς το περιεχόμενο των εγγράφων που αποτελούσαν τη βάση της απαίτησης. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών κατέθεσε κατάσταση λογαριασμού στην οποία φαίνεται το αξιούμενο ποσό. Συνακόλουθα, είμαστε της γνώμης ότι ορθώς το πρωτόδικο δικαστήριο θεώρησε ότι οι εφεσίβλητοι είχαν καταδείξει ότι ο ενόρκως δηλών ήταν άτομο που μπορούσε να ορκιστεί θετικά επί των γεγονότων της υπόθεσης, τονίζοντας επίσης ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση εκ μέρους των εφεσειόντων. Συνεπώς, το επιχείρημα αυτό δεν μπορούσε να προωθηθεί περαιτέρω.» Περαιτέρω όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Κώστας Κυριάκου ν. Θεράποντα Αναστασίου
(2013)1ΑΑΔ 148, ο Ενάγοντας δεν έχει καν την υποχρέωση να καταθέσει όλα τα έγγραφα που θα υποστήριζαν την αγωγή εάν διεξαγόταν κανονική δίκη. Στην υπό κρίση υπόθεση η ομνύουσα κατέθεσε τα έγγραφα από τα οποία προκύπτει η θετική της γνώση, επαληθεύοντας την απαίτηση και δηλώνοντας ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Συγκεκριμένα κατέθεσε τη σύμβαση ενοικίασης επί της οποίας φαίνεται να υπογράφει ο Εναγόμενος 2 ως εγγυητής. Επίσης κατέθεσε την επιστολή τερματισμού ενοικίασης μαζί με ένορκες επίδοσης στου Εναγομένους. Τα πιο πάνω δεν αμφισβητηθήκαν από τους Εναγομένους. Παράλληλα η ομνύουσα δήλωσε ότι μεταξύ των μηνών Μαρτίου με Μαΐου του 2017 οι Εναγόμενοι κατέβαλαν το ποσό των €500 έναντι των οφειλόμενων ενοικίων και έτσι προέκυπτε το αξιούμενο, για οφειλόμενα ενοίκια, ποσό. Με αναφορά στα πιο πάνω δήλωσε ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν υπεράσπιση στην αγωγή. Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση της Δ.18, ότι δηλαδή η ένορκη δήλωση γίνεται από πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί για τα γεγονότα, επαληθεύει το αγώγιμο δικαίωμα και δηλώνει ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Ενόψει της πιο πάνω διαπίστωσης το βάρος, πλέον, μετατοπίζεται στους Εναγόμενους να καταδείξουν τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή, ώστε να τους δοθεί δυνατότητα καταχώρησης υπεράσπισης. Η Υπεράσπιση των Εναγομένων Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω με τη διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης συνοπτικής απόφασης, οι Εναγόμενοι οφείλουν να καταδείξουν τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή, ώστε να τους δοθεί δικαίωμα για υπεράσπιση. Επί του προκειμένου διαφωτιστική είναι η απόφαση Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 A.A.Δ. 239, όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: « Όπου όμως δίδει στην ένορκη δήλωση του αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέμα σε απάντηση της απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται ή όπου ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του, τότε θα πρέπει να δίδεται τέτοιο δικαίωμα για υπεράσπιση (CY.E.M.S. CO LTD v. The Central Co-Operative Industries Co ltd
(1982)1 A.A.Δ. 897). Έτσι είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπιση του ενώπιον του Δικαστηρίου, γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο.» Ασφαλώς δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι οι πρόνοιες της Δ.18 πρέπει να διαβάζονται και υπό το φως του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ και η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης πρέπει να ασκείται με φειδώ, μόνο σε περιπτώσεις που είναι εμφανές ότι ο εναγόμενος δεν διατηρεί οποιαδήποτε υπεράσπιση στην αγωγή. Σχετική είναι απόφαση Zervos v. Euroinvestment & Finance Ltd
(2003)1(Γ) 1968. Ως προς την έννοια του τι αποτελεί αδιαμφισβήτητη περίπτωση, για σκοπούς έκδοσης συνοπτικής απόφασης, θεμελιακή είναι η απόφαση στην υπόθεση Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ ( Υπό Εκκαθάριση ) κ.ά ν. Εθνική Τράπεζα Της Ελλάδος Α.Ε
(2001)1 ΑΑΔ 418, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Συνοπτική απόφαση δεν εκδίδεται όπου προβάλλονται σχετικοί με το θέμα ισχυρισμοί που θα μπορούσαν, όσο απομακρυσμένη και αν φαίνεται η πιθανότητα επιτυχίας, να δικαιολογήσουν τη διεξαγωγή κανονικής δίκης. Εφόσον προκύπτει μεταξύ των διαδίκων διαφορά που χρήζει επίλυσης, ο εναγόμενος δεν στερείται της δυνατότητας υπεράσπισης και προβολής σχετικής επί του θέματος ανταπαίτησης, με εκ των προτέρων υπολογισμούς αναφορικά με τις πιθανότητες επιτυχίας και με ευρήματα έξω από το πλαίσιο δίκης στην αγωγή. Συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη. Τέτοια διαπίστωση γίνεται όταν το πράγμα είναι προφανές και όχι ως εγχείρημα αξιολόγησης και στάθμισης. Αυτή είναι η φιλοσοφία της Δ.18.» Επιπρόσθετα αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών για να προβεί σε ευρήματα όσον αφορά την υπεράσπιση του εναγόμενου, ως να εκδίκαζε την ουσία της αγωγής. Σχετικές είναι οι αποφάσεις, Ευάγγελος Λαζάρου και άλλος ν. Γιάννη Π. Μακεδόνα
(1999)1 ΑΑΔ 817 και Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ (ανωτέρω). Το γεγονός, όμως, ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση των προβαλλόμενων ισχυρισμών, δεν συνεπάγεται ότι, για τη χορήγηση άδειας προς υπεράσπιση, αρκεί η προβολή αόριστων ή γενικών ισχυρισμών. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται η προβολή ισχυρισμών στην αναγκαία έκταση, πάντοτε σε συνάρτηση με το εκάστοτε επίδικο ζήτημα. Σχετική επί του προκειμένου είναι η απόφαση στην υπόθεση Caterchef NV Ltd ν. PCP Electronics Ltd
(1999)1 ΑΑΔ 1912, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι αρκετό για εναγόμενο, για την εξασφάλιση του δικαιώματος υπεράσπισης χωρίς όρους, να δείξει πως υπάρχει δικάσιμο θέμα ανεξάρτητα αν το δικαστήριο πιστεύει πως τελικά η προβαλλόμενη υπεράσπιση μπορεί να μην επιτύχει. Όμως, το κριτήριο δεν ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση. Διαφορετικά θα ήταν εύκολο σε κάθε σχεδόν περίπτωση να εξασφαλίζεται άδεια με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς. Με αποτέλεσμα την αχρήστευση του μέτρου. Τη θέση μας ενισχύει το παρακάτω απόσπασμα από την Annual Practice
(1959)σελ. 250, που αποτελεί το απαύγασμα της αγγλικής νομολογίας με την οποία είναι εναρμονισμένη η κυπριακή: "The defendant's affidavit must "condescend upon particulars". It is not enough merely to deny the debt, or allege fraud, or state a legal objection. Sufficient facts and particulars must be given to show that there is a bona fide defence (Wallingford v. Mutual Soc., 5 App Cas. 685, see judgment of Lord Blackburn at p. 704; Harrison v. Bottenheim, 26 W.R. 362; Ray v. Barker, 4 Ex. D. 283; Shurmer v. Young, 5 T.L.R. 155, and cases cited r. 6(n.). Σχετικές, επίσης, είναι οι αποφάσεις στις υποθέσεις Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333 και M Loizides Agencies Ltd κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ
(2011)1Β ΑΑΔ 1280. Περαιτέρω, στην πρόσφατη απόφαση Κωνσταντίνου (ανωτέρω) υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο, εφόσον παρατίθενται λεπτομέρειες προβαλλόμενης καλής υπεράσπισης, ενώ, κατ΄ αρχήν δεν δύναται να αξιολογήσει το αληθινό της υπεράσπισης, μπορεί να εξετάσει εάν οι προβαλλόμενες θέσεις είναι έκδηλα ψευδείς. Τονίζεται, τέλος, ότι το Δικαστήριο διατηρεί δικαίωμα να δώσει άδεια για υπεράσπιση είτε για το σύνολο της αξίωσης είτε μόνο σε σχέση με μέρος αυτής. Σχετική είναι η απόφαση Καμένος κ.ά. ν. Τραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A554, Πολ. Έφεση.102/2011, ημερ. 22.7.2014 Στην υπό κρίση υπόθεση οι Ενάγοντες αξιώνουν την έκδοση διατάγματος παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του επίδικου ακίνητου, καθώς και αποζημιώσεις για οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη. Σημειώνεται, ότι η βάση της απαίτησης των Εναγόντων είναι η ισχυριζόμενη παράβαση των όρων του Ενοικιαστηρίου έγγραφου, Τεκμήριο 3 επί της ενόρκου δηλώσεως της ομνύουσας για τους Ενάγοντες- Αιτητές, και ο καθ' υπαιτιότητα των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση τερματισμός της σύμβασης ενοικίασης. Συνεπώς αναμένεται όπως οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί να εγείρουν συζητήσιμο θέμα αναφορικά με τις αξιώσεις των Εναγόντων. Τονίζεται ότι στην αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των Εναγομένων το μόνο που αμφισβητήθηκε ήταν το ύψος του οφειλόμενου ποσού. Παράλληλα υπογραμμίζεται ότι ούτε στην αρχική ένορκη ούτε στην συμπληρωματική αμφισβητείται το γεγονός της υπογραφής της επίδικης σύμβασης ενοικίασης και εγγύησης, καθώς και της λήψης της επιστολής τερματισμού. Οι Εναγόμενοι ήγειραν ισχυρισμούς μόνο σχετικά με την εγκυρότητα και νομότυπο των συμφωνιών και του τερματισμού. Οι Εναγόμενοι- Καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκαν ουσιαστικά ότι το επίδικο ενοικιαστήριο δεν ήταν διάρκειας ενός έτους άλλα δύο και δεν έφερε υπογραφή δυο μαρτύρων. Λογικό επακόλουθο της πιο πάνω θέσης είναι το ότι εγείρεται ισχυρισμός περί της ακυρότητας της επίδικης σύμβασης ενοικίασης. Η πιο πάνω θέση δυνατόν να συνδέεται με το νομότυπο του τερματισμού της επίδικης σύμβασης, αφού σε περίπτωση που η σύμβαση ήταν πέραν του ενός έτους και δεν υπεγράφετο από δύο μάρτυρες αυτή θα καθίστατο ενοικίαση από μήνα σε μηνά και θα τερματίζετο με συγκεκριμένη προειδοποίηση. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Nat Jango Fashion Ltd v. Α.Κ.Ποχτζελιάν & Υιοί ( Διανομείς ) Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A443, Πολ. Έφεση 105/14, ημερομηνίας 15.10.2018 και Sergiou Estates Ltd ν. Μπεντέζη
(1995)1 Α.Α.Δ. 889. Η πιο πάνω υπεράσπιση, παρότι λογικοφάνης, είναι έκδηλα ψευδής, αφού αντικρούεται από το ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο που ορίζει ότι αυτό είναι διάρκειας ενός έτους. Το ότι προνοείται δυνατότητα ανανέωσης του συμβολαίου δεν συνεπάγεται ότι αυτό είναι πέραν του ενός έτους αλλά το αντίθετο ότι δηλαδή είναι διάρκειας ενός έτους. Συνεπώς η πιο πάνω θέση αν και συνδέεται με βασικό στοιχειό της αξίωσης, ήτοι την ορθότητα του τερματισμού είναι έκδηλα ψευδής και ανεδαφική. Σχετική είναι η απόφαση Κωνσταντίνου (ανωτέρω). Περαιτέρω, η θέση που προέβαλαν οι Εναγόμενοι περί της ανάγκης για χορήγηση προθεσμίας συμμόρφωσης πριν τον οριστικό τερματισμό δεν υποστηρίζεται από οτιδήποτε και συνεπώς δεν μπορεί να κριθεί ως λογική ή εύλογη. Επίσης η θέση που προβάλλεται από τους Εναγόμενους ότι προέβησαν σε διορθώσεις στο επίδικο υποστατικό παρέμεινε εντελώς αόριστη. Θα ανέμενε κανείς ότι οι Εναγόμενοι θα παρέθεταν κάποιες λεπτομέρειες ως προς τον πιο πάνω ισχυρισμό. Αντίθετα οι Εναγόμενοι κανένα στοιχείο δεν προσκόμισαν προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης. Η απλή αναφορά ότι οι Εναγόμενοι προέβησαν σε επιδιορθώσεις δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση. Ιδίως, η πιο πάνω αόριστη και γενική θέση δεν μπορεί να συνδεθεί και να υποστυλώσει, έστω στον βαθμό του εύλογου και λογικού, τον ισχυρισμό περί παράβασης των συμφωνηθέντων από τους Ενάγοντες. Εφόσον, λοιπόν, δεν προβάλλονται σε λογική έκταση και στον απαιτούμενο βαθμό ισχυρισμοί, οι οποίοι να αμφισβητούν τη νομιμότητα και εγκυρότητα του τερματισμού, έπεται ότι με τον τερματισμό της σύμβασης ενοικίασης αυτή έπαυσε να αποτελεί πηγή συμβατικών δικαιωμάτων για οποιοδήποτε από τα μέρη και ως εκ τούτου η Εναγομένη 1 ουδέν δικαίωμα είχε να κατέχει το επίδικο υποστατικό. Σχετική είναι η απόφαση A.N. Stasis Estates Co. Ltd v. Edwards και Άλλου
(1995)1 A.A.Δ. 385. Συνεπώς, εφόσον δεν εγείρεται λογική υπεράσπιση ως προς τον νομότυπο του τερματισμού ενοικίασης, οι Εναγόμενοι δεν διατηρούν υπεράσπιση για το σκέλος της αξίωσης για έκδοση διατάγματος παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του επίδικου ακινήτου. Υπογραμμίζεται, ότι το γεγονός ότι το επίδικο ενοικιαστήριο έχει κατατεθεί χωρίς προηγουμένως να έχει χαρτοσημανθεί δεν καθίστα το έγγραφο άνευ σημασίας, αλλά το Δικαστήριο έχει εξουσία να δώσει τις κατάλληλες οδηγίες. Σχετική είναι η απόφαση Maximos Court Ltd v. Χριστόφορου Πιερή κ.ά
(2001)- Α.Α.Δ
- Ως προς τον ισχυρισμό περί έλλειψης δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου παρόλο που είναι νομικός, θα έπρεπε οι Εναγόμενοι να προβούν έστω σε κάποια νύξη ή αναφορά ως προς το ότι ενδεχομένως το επίδικο ακίνητο ανεγέρθηκε προ του 199 ή βρίσκεται σε ελεγχόμενη περιοχή. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι σε καμιά αναφορά ή νύξη δεν προβαίνουν ως προς οποιοδήποτε στοιχείο που να συνδέεται με την έλλειψη δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Επομένως το μόνο ζήτημα που απομένει να εξεταστεί είναι το εάν οι Εναγόμενοι εγείρουν υπεράσπιση σε σχέση με την ύπαρξη ή την έκταση της ισχυριζόμενης οφειλής. Επί του προκειμένου, οι Εναγόμενοι ισχυρίστηκαν ότι συμφωνήθηκε άλλος τρόπος πληρωμής ενοικίου. Συγκεκριμένα δήλωσαν ότι τα έξοδα των κατ΄ ισχυρισμόν επιδιορθώσεων θα λογίζονταν έναντι των ενοικίων. Όπως υποδείχθηκε πιο πάνω οι Εναγόμενοι δεν έκαναν οποιαδήποτε αναφορά στο κόστος των ισχυριζόμενων επιδιορθώσεων. Έτσι παραμένει παντελώς αόριστος και γενικόλογος ο ισχυρισμός ότι συμφωνήθηκε πως τα έξοδα επιδιόρθωσης θα λογίζονται έναντι των ενοικίων, αφού, ελλείψει αριθμητικών δεδομένων, δεν μπορεί να κριθεί το κατά πόσο ο υπό εξέταση ισχυρισμός εγείρει συζητήσιμο θέμα ή τίθεται ως καλόπιστη υπεράσπιση. Θα ανέμενε κανείς από τους Εναγομένους να προέβαιναν σε κάποιο αριθμητικό προσδιορισμό του κόστους επιδιόρθωσης που επικαλούνται, ώστε να παρέχονται σε λογική έκταση λεπτομέρειες, που να βοηθούν το Δικαστήριο να κρίνει το κατά ποσό ο προβαλλόμενος ισχυρισμός δεικνύει ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρει θέμα σε απάντηση της απαιτήσεως. Για το μόνο ζήτημα προς το οποίο οι Εναγόμενοι προσέφεραν λεπτομέρειες ήταν ως προς τον ισχυρισμό τους για το ύψος της αξίωσης. Συγκεκριμένα στην αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι έναντι της οφειλής τους κατέβαλαν σύνολο €1.
- Ο πιο πάνω ισχυρισμός εγείρεται και σχετίζεται μόνο με το ύψος της αξίωσης. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό των Εναγομένων το ποσό των € 500 πληρώθηκε, μετά τον τερματισμό της ενοικίασης και συγκεκριμένα στις 12.1.2018 και συνεπώς σχετίζεται με το ύψος των ενδιαμέσων οφελών. Ταυτόχρονα η πρώτη πληρωμή των €500 στις 5.5.2017 σχετίζεται με το ύψος των κατ΄ ισχυρισμόν απλήρωτων ενοικίων. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι χορηγήθηκαν από τους Εναγόμενους λεπτομέρειες υπεράσπισης ως προς το ύψος της αξίωσης σε βαθμό που απαιτείται αξιολόγηση και στάθμιση για την εξαγωγή ευρημάτων. Συνεπώς προκύπτει εύλογη αμφιβολία και καλόπιστη υπεράσπιση ως προς το ύψος των οφειλόμενων ποσών. Το ενδεχόμενο ύψος των οφειλόμενων ποσών επηρεάζει τόσο την Εναγομένη 1 όσο και τον Εναγόμενο 2 ως εγγυητή. Στην απόφαση Καμένος (ανωτέρω), αφού κρίθηκε ότι για ένα ζήτημα μόνο προβλήθηκε καλόπιστη υπεράσπιση λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Ενόψει των πιο πάνω, καταλήγουμε ότι θα πρέπει να δοθεί στους Εφεσείοντες περιορισμένο δικαίωμα να υπερασπιστούν για το θέμα των τόκων, όχι όμως για τα υπόλοιπα θέματα για τα οποία παραμένει η απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένου και του μέρους που αφορά στα έξοδα της αγωγής, πλην εκείνων της αίτησης για συνοπτική απόφαση τα οποία επιφυλάσσονται για να αποφασιστούν από το πρωτόδικο δικαστήριο μετά την εκδίκαση του θέματος του τόκου.» Στην υπό κρίση, εφόσον έχει διαπιστωθεί εύλογη υπεράσπιση ως προς το ύψος των κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενων ενοικίων και ενδιάμεσων οφελών είναι ορθότερο όπως δοθεί περιορισμένο δικαίωμα στους Εναγομένους να υπερασπιστούν ως προς το ύψος των οφειλομένων ποσών. Αντίθετα ως προς το διάταγμα έξωσης πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης συνοπτικής απόφασης. Υπογραμμίζεται ότι ενοικιαστή ήταν η Εναγομένη1 μόνο και ως εκ τούτου το διάταγμα έξωσης απευθύνεται και αφορά αυτή μόνο. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Εκδίδεται συνοπτική απόφαση ως το αιτητικό Α και Β της Έκθεσης Απαίτησης εναντίον της Εναγομένης
- Κατά τα λοιπά δίδεται άδεια στους Εναγομένους 1 και 2 να καταχωρήσουν υπεράσπιση εντός 14 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, μειωμένα κατά το ήμισυ και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. Η απόφαση να μην συνταχθεί μέχρι το επίδικο ενοικιαστήριο έγγραφο χαρτοσημανθεί δεόντως και κατατεθεί χαρτοσημασμένο αντίγραφο στον φάκελο του Δικαστηρίου. .............. Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο