Adboard Media ltd ν. Coffee Beanery Europe Ltd, Αρ. Αγωγής: 8101 /2011, 25/4/2019

(1991)1 A.Α.Δ 24. Το Δικαστήριο δεν δύναται να προχωρήσει να επιλύσει θέματα, τα οποία δεν αποτέλεσαν μέρος της δικογραφίας. Σχετική είναι η απόφαση Latifundia Properties Ltd ν. Ανδρέα Μιχαήλ Ψάκη

(2003)1 ΑΑΔ

1. Η Ενάγουσα στην Έκθεση Απαίτησής της ισχυρίζεται ότι περί τις 09.04.10 η Εναγομένη προσέγγισε αυτήν και της ζήτησε όπως της προσφέρει διαφημιστικές υπηρεσίες και συγκεκριμένα διαφημιστικές πινακίδες εξωτερικού χώρου. Κατόπιν αποδοχής από την Εναγομένη, των όρων και χρεώσεων της Ενάγουσας, η τελευταία προσέφερε προς την Εναγομένη τις συμφωνηθείσες διαφημιστικές υπηρεσίες. Η Ενάγουσα άνοιξε σχετικό χρεοπιστωτικό λογαριασμό στο όνομα της Εναγομένης, ο οποίος παρουσίαζε υπόλοιπο €6,
2. Παρά τις οχλήσεις της Ενάγουσας, η Εναγομένη ουδέν ποσό κατέβαλε. Η Εναγομένη στην Υπεράσπισή της συμφώνησε ότι είχε εμπορικές δοσοληψίες με την Ενάγουσα, πλην όμως ισχυρίστηκε ότι ουδέν ποσό οφείλει προς αυτήν. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι έχει εξοφλήσει όλα τα τιμολόγια. Διαζευκτικά ισχυρίστηκε ότι τα εμπορεύματα, αντικείμενο των επίδικων τιμολογίων, ήταν ελαττωματικά και ότι εάν παρουσιάζεται οποιοδήποτε υπόλοιπο αυτό αποτελεί προϊόν αυθαίρετων χρεώσεων και/ή αυθαίρετων και/ή παράνομο τόκο και ανατοκισμό. Μαρτυρία Προς απόδειξη της απαίτησης της Ενάγουσας κατέθεσαν δύο μάρτυρες, ο XXXX Χρίστου Μ.Ε.1 και η XXXX Σχίζα, Μ.Ε.
3. Κατά τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 1, κατάσταση λογαριασμού και ως Τεκμήριο 2, έγγραφο συμφωνίας, ημερομηνίας 08.04.
4. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο Μ.Ε.1 δήλωσε ότι περί τις 09.04.10, η Εναγομένη προσέγγισε την Ενάγουσα στη Λευκωσία και της ζήτησε να της προσφέρει διαφημιστικές υπηρεσίες. Συγκεκριμένα της ζήτησε να διαφημίσει τις υπηρεσίες της Εναγομένης σε διαφημιστικές πινακίδες εξωτερικού χώρου. Η Ενάγουσα προσέφερε τις υπηρεσίες της προς την Εναγομένη. Η Ενάγουσα άνοιξε και διατηρούσε καθ' όλη την περίοδο της συνεργασίας της με την Εναγομένη χρεοπιστωτικό λογαριασμό στο όνομα της Εναγομένης, στον οποίο γίνονταν λογιστικά οι καταχωρήσεις, τόσο των πιστώσεων όσο και των χρεώσεων. Η Ενάγουσα χρέωσε τον επίδικο λογαριασμό με το συνολικό ποσό των €21.527,
5. Έναντι του πιο πάνω υπόλοιπου, η Εναγομένη κατέβαλε σε διάφορες ημερομηνίες, το συνολικό ποσό των €15.156,
6. Έτσι παρέμεινε οφειλόμενο το αξιούμενο υπόλοιπο. Δήλωσε, επίσης, ότι το πρόσωπο που εκπροσωπούσε την Εναγομένη εταιρεία ήταν ο κύριος Γενεθλής, διευθυντικό στέλεχος της Εναγομένης. Κατά την αντεξέτασή του, σε ερώτηση εάν υπεγράφη κάποια συμφωνία μεταξύ των διαδίκων, απάντησε πως ναι υπεγράφη συμφωνία, την οποία υπέγραψε ο κύριος Γενεθλής. Αναγνώρισε σχετικά το έγγραφο ημερομηνίας 08.04.2011, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
7. Ως προς το Τεκμήριο 2, δήλωσε ότι είναι μια από τις συμφωνίες που συνομολόγησαν τα μέρη. Συμφώνησε ότι το επίδικο έγγραφο αναγράφει το είδος της διαφήμισης, των τόκων και την τιμή για κάθε περίοδο που θα διαρκούσε η κάθε διαφήμιση. Δήλωσε ότι το κόστος της κάθε διαφήμισης ήταν €650, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση έκαναν έκπτωση πέραν του 50%. Σε ερώτηση εάν για τις προσφερθείσες υπηρεσίες εκδόθηκαν τιμολόγια, απάντησε ότι εκδόθηκαν. Σε ερώτηση εάν είχαν εκδοθεί τιμολόγια για όλες τις διαφημίσεις, απάντησε πως ναι. Αντεξεταζόμενος επί της επίδικης κατάστασης λογαριασμού, Τεκμήριο 1, δήλωσε ότι το ποσό των €310,50, ήταν το ποσό που προέκυπτε από την έκπτωση που ανέφερε προηγουμένως. Σε ερώτηση να απαντήσει για τη χρέωση, ημερομηνίας 09.05.11, και αν αυτή αφορά την εταιρεία Burger King, απάντησε πως πολύ πιθανόν να αντιστοιχεί στο Burger King. Δήλωσε, επίσης, ότι το ίδιο ισχύει και για την εγγραφή, ημερομηνίας 11.05.
8. Σε ερώτηση αν η κατάσταση λογαριασμού περιλαμβάνει και χρεώσεις άλλων εταιρειών, απάντησε ότι η Εναγομένη εταιρεία ζητούσε απλά χρόνο για πληρωμή και ουδέποτε αρνήθηκε τις πιο πάνω χρεώσεις. Εξήγησε, περαιτέρω, ότι επειδή ο συγκεκριμένος όμιλος, στον οποίο ανήκει η Εναγομένη εταιρεία, είχε και άλλα προϊόντα, μπορεί να τους ζητήθηκε να αφαιρέσουν από κάποια διαφημιστική πινακίδα κάποια διαφήμιση της Εναγομένης και να βάλουν του Burger King. Εξήγησε ότι κάτι τέτοιο είναι σύνηθες όταν διαφημίζονται προϊόντα του ίδιου ομίλου εταιρειών. Σε υποβολή ότι υπάρχει αυθαιρεσία χρεώσεων, απάντησε ότι τα λογιστήρια των δύο εταιρειών μιλούσαν για χρόνια και το μόνο που έπραττε το λογιστήριο της Εναγομένης εταιρείας ήταν να απολογείται για την καθυστέρηση καταβολής του ποσού και πάντα συμφωνούσαν για τις χρεώσεις. Σε υποβολή ότι το μεγαλύτερο μέρος των χρεώσεων που υφίσταται στο Τεκμήριο 1 που αφορούσαν άλλες εταιρείες, απάντησε ότι αφορούν τη συμφωνία της Εναγομένης με την Ενάγουσα και ο πελάτης είχε κάθε δικαίωμα να ζητήσει να διαφημιστούν και άλλες εταιρείες. Επόμενη μάρτυρας για την Ενάγουσα ήταν η XXXX Σχίζα Μ.Ε.
9. Κατά τη μαρτυρία της Μ.Ε.2 κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 3, κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 24.10.18 και, ως Τεκμήριο 4, δέσμη εγγράφων αποτελούμενη από πενήντα τρία

(53)φύλλα χαρτιού, τα οποία συνιστούν τα τιμολόγια που περιέχονται στις καταστάσεις λογαριασμού, Τεκμήρια 1 και

1. Κατά την κυρίως εξέτασή της, δήλωσε ότι εργάζεται στο λογιστικό τμήμα της Ενάγουσας. Ως προς τα προσόντα της δήλωσε ότι αποφοίτησε από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, κατέχει πτυχίο Higher στη λογιστική και παρακολουθεί το πρόγραμμα ECCA. Σε ερώτηση αν η εταιρεία Burger King είχε κάποια σχέση με την Εναγομένη εταιρεία, δήλωσε ότι σχετίζονται και ότι ο υπεύθυνος που χειριζόταν τις διαφημίσεις και των δύο εταιρειών είναι το ίδιο πρόσωπο. Ως προς τη δέσμη εγγράφων, Τεκμήριο 4, δήλωσε ότι τα τιμολόγια τηρούνται σε λογιστικό αρχείο και επανεκτύπωσε, μέσω αυτού, όλα τα τιμολόγια που αφορούν την Εναγομένη. Σε ερώτηση ποίος κατέχει τα πρωτότυπα, απάντησε ότι όταν εκδίδεται κάποιο τιμολόγιο το πρωτότυπο αυτού αποστέλλεται στον πελάτη. Δήλωσε ότι η ίδια έχει ελέγξει τα τιμολόγια και ότι αυτά αντιστοιχούν στα τιμολόγια που αναφέρονται στα Τεκμήρια 1 και
2. Σε ερώτηση για την εγγραφή, ημερομηνίας 9.5.2011, υπ' αριθμόν 38291, απάντησε ότι η εγγραφή αυτή είναι τιμολόγιο το οποίο έχει εκδοθεί. Το ίδιο ποσό υπάρχει στη στήλη «credit» και είναι μεταφορά του ποσού σε άλλη εταιρεία. Σε ερώτηση γιατί έγινε αυτό, απάντησε ότι αυτό έγινε επειδή διαφημίστηκε το Burger King. Δήλωσε, περαιτέρω, ότι η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε και για την εγγραφή 38291, ημερομηνίας 11.5.
3. Κατά την αντεξέτασή της, συμφώνησε ότι μια κατάσταση λογαριασμού περιλαμβάνει χρεοπιστώσεις και ότι αυτή τηρείται για κάθε πελάτη ξεχωριστά. Σε ερώτηση, εάν η επίδικη κατάσταση λογαριασμού περιλαμβάνει χρεώσεις που αφορούν άλλες εταιρείες, απάντησε ότι αφορούν χρεώσεις που αφορούν στον συγκεκριμένο πελάτη. Σε ερώτηση εάν η εταιρεία Coffee Beanery με την Burger King είναι διαφορετικές εταιρείες απάντησε ναι. Σε ερώτηση εάν με τα τιμολόγια XXX27 και XXX59 έγιναν χρεώσεις στην Coffee Beanery και ακολούθως πιστώσεις, επειδή αυτά αφορούσαν άλλη εταιρεία, απάντησε ότι όντως έτσι έγινε. Σε υποβολή ότι η Εναγομένη χρεοπιστωνόταν με υποχρεώσεις άλλων εταιρειών και όχι δικές της, απάντησε ότι η αρχική συμφωνία υπογράφτηκε από το Coffee Beanery, αλλά για μια συγκεκριμένη περίοδο η Εναγομένη είχε ζητήσει να διαφημίζεται το Burger King. Δήλωσε όμως ότι δεν υφίστατο οποιαδήποτε συμφωνία με την εταιρεία Burger King. Σε ερώτηση εάν έχει κατάσταση λογαριασμού που να φαίνεται η μεταφορά των χρεοπιστώσεων στην εταιρεία Burger King, απάντησε ότι δεν την έχει αυτήν τη στιγμή. Σε υποβολή ότι οι χρεώσεις αυτές δεν αφορούν την εταιρεία Coffee Beanery, απάντησε πως ναι για αυτόν τον λόγο άλλωστε έχει γίνει διορθωτική εγγραφή. Σε υποβολή ότι εκτός από τις δύο χρεώσεις αυτές υπάρχουν και άλλες χρεώσεις που δεν αφορούν την Coffee Beanery, απάντησε ότι δεν γνωρίζει κάτι τέτοιο. Σε υποβολή ότι η εγγραφή ημερομηνίας 11.12.10 δεν αφορά την Coffee Beanery, απάντησε ότι αυτή αφορά την Coffee Beanery. Συμφώνησε, επίσης, με την υποβολή ότι τα τιμολόγια που αποτελούν το Τεκμήριο 4 είναι ανυπόγραφα. Σε υποβολή ότι αυτό έγινε επειδή ενδεχομένως να μην ήταν αποδεκτά, απάντησε ότι τα τιμολόγια δεν απαιτείται να έχουν υπογραφή. Σε υποβολή ότι η έκδοση των επίδικων τιμολογίων ήταν της Coffee Beanery, απάντησε πως φαντάζεται ότι ήταν. Σε ερώτηση πώς βεβαιώνεται η λήψη από την Coffee Beanery, απάντησε ότι το πρωτότυπο αποστέλλεται ταχυδρομικώς και άρα ήταν στην κατοχή της. Σε ερώτηση γιατί αφού αποστέλλεται ταχυδρομικώς υπάρχουν στα τιμολόγια πεδία για υπογραφή παραλήπτη, απάντησε ότι αυτή είναι η μορφή έκδοσης των τιμολογίων. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Ενάγουσα, μαρτυρία προσέφερε η πλευρά της Εναγομένης. Η Μ.Υ.1 ήταν Διευθύντρια στην Εναγομένη εταιρεία. Κατέθεσε σχετικά, ως Τεκμήριο 5, αντίγραφο διαδικτυακής έρευνας από το δίκτυο του Εφόρου Εταιρειών και επίσημου παραλήπτη αναφορικά με τους διευθυντές της Εναγομένης εταιρείας. Κατά την κυρίως εξέτασή της, δήλωσε ότι η συνεργασία μεταξύ των διαδίκων ξεκίνησε από το έτος 2010 και συνεχίστηκε και το έτος 2011 και ότι ήταν σίγουρη ότι είχε υπογραφεί συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών. Τη συμφωνία για το έτος 2010 παρά τις προσπάθειες εντοπισμού της, δεν κατέστη δυνατό να την εξεύρει. Όσον αφορά τη συμφωνία για το έτος 2011, δήλωσε ότι αυτή είναι ήδη τεκμήριο στη διαδικασία, το Τεκμήριο
4. Η συμφωνία των μερών αφορούσε την τοποθέτηση εξωτερικής διαφήμισης για μια μόνο κυλιόμενη ταμπέλα, η οποία βρισκόταν στην οδό XXXX, παρά τα φώτα του Κύκκου στη Λευκωσία. Δήλωσε ρητά ότι η Εναγομένη εταιρεία θα χρεωνόταν το ποσό των €310,50 ανά δεκαπενθήμερο. Οποιοδήποτε χρεωστικό υπόλοιπο υπήρχε, αυτό εξοφλήθηκε κατά τη λήξη της συνεργασίας των δύο μερών. Ως προς το αξιούμενο ποσό, δήλωσε ότι αυτό είναι αυθαίρετο, καθότι προκύπτει από χρεώσεις τις οποίες η Εναγομένη ουδέποτε συμφώνησε ή αποδέχτηκε. Κατά την αντεξέτασή της συμφώνησε ότι τα έτη 2010 και 2011, η ίδια δεν ήταν παρούσα στην Εναγομένη εταιρεία. Δήλωσε, επίσης, ότι τα όσα ανέφερε, στην κυρίως εξέτασή της, δεν τα γνωρίζει από προσωπική γνώση. Σε ερώτηση να εξηγήσει τι εννοεί με την αναφορά ότι έχει λάβει σχετική πληροφόρηση από τον φάκελο της εταιρείας, απάντησε ότι η κάθε εταιρεία έχει τα αρχεία της, είτε σε ηλεκτρονική είτε σε έντυπη μορφή. Σε αυτήν την περίπτωση κατάφερε να εντοπίσει τη συμφωνία που συνομολόγησε η Ενάγουσα με την Εναγομένη για το έτος
5. Όταν της ζητήθηκε να παρουσιάσει το έγγραφο που εκτύπωσε από το λογιστικό αρχείο της Εναγομένης, απάντησε ότι δεν το έχει μαζί της σήμερα. Σε ερώτηση για το τι καταγράφεται στο εν λόγω έγγραφο, απάντησε ότι στην εν λόγω κατάσταση σημειώνονται τα τιμολόγια και οι σταθεροί χρεώστες. Σε ερώτηση να αποδείξει ποιό ποσό καταγράφει η κατ' ισχυρισμόν κατάσταση, η οποία διατηρείται στην Εναγομένη εταιρεία, απάντησε ότι δεν γνωρίζει ακριβώς, αλλά πιστεύει ότι είναι περίπου στις €12.
6. Σε ερώτηση εάν γνωρίζει ποία συγκεκριμένα τιμολόγια πλήρωσε η Εναγομένη εταιρεία ή όχι, απάντησε ότι η ίδια δεν γνωρίζει, καθότι δεν εργάζεται στο λογιστήριο της Εναγομένης. Σε ερώτηση εάν είχε η ίδια υπόψην της την κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 1, απάντησε ότι από τα αρχεία της Εναγομένης εταιρείας γνωρίζει ότι υπήρχαν τα τιμολόγια, αλλά η ίδια δεν γνωρίζει εάν δόθηκε η κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο
7. Σε ερώτηση τι εντόπισε όταν έκανε την έρευνα της προτού παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, απάντησε ότι μελέτησε την κατάσταση λογαριασμού, η οποία της δόθηκε μετά που καταχωρήθηκε ως τεκμήριο στη διαδικασία. Η κοπέλα στο λογιστήριο σύγκρινε την κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 1, με τις πληρωμές που έγιναν. Όταν κλήθηκε να υποδείξει στην κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 1, ποια ποσά αμφισβητεί, απάντησε ότι αμφισβητεί τη χρέωση με αριθμό αναφοράς EINV05666 ημερομηνίας 06.07.10, για το ποσό €2.
8. Επιπλέον αμφισβητεί τη χρέωση με αριθμό αναφοράς EINV05721, ημερομηνίας 19.07.10 για το ποσό των €1,351.25 και τη χρέωση, EINV05888 για το ποσό των €948,75, ημερομηνίας 16.08.
9. Σε ερώτηση εάν για τις τρεις αυτές χρεώσεις η Εναγομένη έλαβε τα τιμολόγια, απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Δεν γνώριζε, επίσης, εάν η Εναγομένη εταιρεία διεκδίκησε οποιοδήποτε ΦΠΑ σε σχέση με τα τρία αυτά τιμολόγια. Εξήγησε με κατηγορηματικό τρόπο ότι η μαρτυρία της στηρίζεται στη θέση ότι μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένης υπήρχε μια συμφωνία και τίποτα πέραν αυτού. Σε ερώτηση εάν γνωρίζει το εάν η XXXX Σταυρινού ήταν τον ουσιώδη χρόνο στην υπηρεσία της Εναγομένης, απάντησε ότι δεν το γνώριζε. Σε ερώτηση εάν εντόπισε στα αρχεία της Εναγομένης οποιανδήποτε επιστολή ή έγγραφο ή e -mail με το οποίο να διαμαρτύρεται η Εναγομένη προς την Ενάγουσα για τις συγκεκριμένες χρεώσεις, απάντησε ότι το αρχείο ήταν περιορισμένο και δεν μπόρεσε να βρει κάτι τέτοιο. Υπέδειξε, επίσης, ότι ο κύριος Γενεθλής είναι σε καλύτερη θέση να απαντήσει παρά η ίδια. Συμφώνησε ότι ο κύριος Γενεθλής ήταν αξιωματούχος στην εταιρεία τη συγκεκριμένη περίοδο και την δέσμευε για αυτά που έλεγε και υπέγραφε. Σε υποβολή ότι όλες οι υπηρεσίες και χρεοπιστώσεις στα Τεκμήρια 1 και 3 ήταν καθ' υπόδειξη του κύριου Γενεθλή, απάντησε ότι δεν γνωρίζει κάτι τέτοιο. Δήλωσε, περαιτέρω, ότι το Τεκμήριο 2 το βρήκε στα αρχεία της εταιρείας, αλλά δεν βρήκε τη συμφωνία για το έτος
10. Δήλωσε ότι η συμφωνία του 2010, την οποία δεν είχε εντοπίσει περιλάμβανε τις ίδιες χρεώσεις με το Τεκμήριο
11. Συμφώνησε ότι το Τεκμήριο 2 περιλαμβάνει μια χρέωση ύψους €5.899,
12. Ήταν η θέση της ότι η συμφωνία που υπογράφτηκε το έτος 2010 είχε επίσης χρέωση €5.
13. Σε ερώτηση να εξηγήσει τότε γιατί η Εναγομένη πλήρωσε €15.156,25, απάντησε ότι υπάρχουν κάποιες μικροχρεώσεις ενδιάμεσα που αφορούσαν είτε εκτύπωση, είτε τοποθέτηση και γι' αυτό πληρώθηκε μεγαλύτερο ποσό. Σε ερώτηση να υποδείξει με βάση τους δικούς της υπολογισμούς, ποιο θεωρεί ότι ήταν το ποσό για το έτος '10, απάντησε ότι αυτό ήταν το ποσό €6.
14. Επίσης δήλωσε ότι για το '11 ήταν το ποσό των €5899,
15. Απέδωσε εκ νέου τη διαφορά που προκύπτει σε μικροχρεώσεις. Σε υποβολή ότι η Εναγομένη αποδέχθηκε τα τρία τιμολόγια που αμφισβητεί, απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει. Σε υποβολή ότι η Εναγομένη αποδέχθηκε τη χρέωση αυτών των τιμολογίων και το σύνολο της πληρωμής και προέβη σε πληρωμές έναντι αυτού του ποσού, απάντησε ότι οι πληρωμές γίνονταν έναντι του λογαριασμού. Σε ερώτηση εάν έχει εντοπίσει κάποια εξοφλητική απόδειξη, απάντησε ότι η ίδια δεν έχει εντοπίσει, ίσως να έχει εντοπίσει η κοπέλα από το λογιστήριο. Σε υποβολή ότι την περίοδο από 01.01.11 έως 14.01.11 υπήρχε διαφήμιση της Εναγομένης στο Μακάριο Στάδιο, απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Δεν γνώριζε να απαντήσει για το εάν υπήρχαν διαφημίσεις της Εναγομένης σε ταμπέλες στο κέντρο της Λευκωσίας, ενώ για τη Λεμεσό δήλωσε ότι εξ' όσων γνωρίζει δεν υπήρχε. Επίσης δεν γνώριζε εάν η κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 1, ήταν στην κατοχή της Εναγομένης πριν την καταχώρηση της αγωγής. Σε υποβολή ότι η Εναγομένη δεν αμφισβήτησε την οφειλή της, απάντησε ότι δεν γνώριζε. Δήλωσε, επιπλέον, ότι δεν εντόπισε οτιδήποτε τιμολόγιο από την Ενάγουσα προς την Εναγομένη στα αρχεία της εταιρείας, εάν και όπως δήλωσε σίγουρα δόθηκαν κάποια τιμολόγια, αλλά η ίδια δεν τα είδε προσωπικά. Επόμενη μάρτυρας για την υπεράσπιση ήταν η XXXX Παναγιώτου ΜΥ
16. Η Μ.Υ.2 δήλωσε ότι ήταν πρώην εργοδοτουμένη της Εναγομένης εταιρείας και εργαζόταν στο Λογιστήριο της Εναγομένης από το έτος 2010 μέχρι τις 30.04.
17. Για την συγκεκριμένη υπόθεση δήλωσε ότι η Εναγομένη είχε υπογράψει για τα έτη 2010 και 2011 συμφωνίες λήψης διαφημιστικών υπηρεσιών από την Ενάγουσα. Οι εν λόγω διαφημιστικές υπηρεσίες αφορούν την διαφημιστική προώθηση της Εναγομένης σε ένα συγκεκριμένο σημείο στη Λευκωσία ήτοι στη Λεωφόρο XXXX παρά τα φώτα του Κύκκου. Στις συμφωνίες αυτές είχε συμφωνηθεί σταθερή χρέωση ανά δεκαπενθήμερο η οποία ανερχόταν στο ποσό των €310.
18. Δήλωσε ότι η συμφωνία του 2010 ήταν πανομοιότυπη με την συμφωνία που αφορούσε το έτος 2011 και οι χρεώσεις ήταν ταυτόσημες. Ήταν η θέση της ότι σύμφωνα με το Λογιστικό Μητρώο που η ίδια τηρούσε για λογαριασμό της Εναγομένης προκύπτουν κάποιες χρεώσεις τις οποίες αρνείται και δήλωσε πως αυθαίρετα αυτές συμπεριλήφθηκαν στα Τεκμήρια 1 και
19. Αναγνώρισε ότι, πέραν του ποσού των €310.50 ανά δεκαπενθήμερο είχε συμφωνηθεί και κάποιες μικρές χρεώσεις σχετικά με την τοποθέτηση της πινακίδας στη Λεωφ. Γρίβα Διγενή. Σε σχέση με τον ισχυρισμό της περί αυθαίρετων χρεώσεων έφερε ως παράδειγμα το τιμολόγιο με αρ. ΕΙΝV 05410, ημερομηνίας 25.05.
20. Σχετικά δήλωσε ότι αυτό είναι αυθαίρετο, αφού προηγήθηκε χρέωση ύψους €310.50 στις 17.05.2010 και την 01.06.
21. Εφόσον, η συμφωνία προνοούσε χρέωση ανά δεκαπέντε μέρες δήλωσε ότι το σχετικό τιμολόγιο χρεώθηκε παράτυπα έξω από τα συμφωνηθέντα πλαίσια. Επιπλέον, για τον ίδιο λόγο ισχυρίστηκε ότι είναι αυθαίρετο και το τιμολόγιο με αρ. ΕΙΝV 05665, ημερομηνίας 06.07.2010 ύψους €161.
22. Περαιτέρω, αμφισβήτησε το τιμολόγιο με αρ. ΕΙNV 05666, ημερομηνίας 06.07.2010, στο οποίο καταγράφεται χρέωση ύψους €2.898 και αφορά εφτά

(7)εκτυπώσεις και εφτά

(7)διαφημίσεις για την περίοδο από 03.07.2010 μέχρι 16.07.

1. Επί του συγκεκριμένου τιμολογίου δήλωσε ότι αυτό δεν ισχύει, καθότι την ίδια ημερομηνία, όπως είπε, η Εναγόμενη χρεώθηκε για την ίδια διαφήμιση το ποσό των €310.
2. Τόνισε ότι εφτά

(7)διαφημίσεις δεν μπορεί να μπήκαν ταυτόχρονα, αφού μόνο σε ένα μέρος της Λευκωσίας διαφήμιζε η Εναγόμενη τις υπηρεσίες της. Τέλος, έφερε ως παράδειγμα τα τιμολόγια με αριθμό XXX21 και XXXX88 ημερομηνίας 19.07.2010 και 16.08.2010 αντίστοιχα. Σε σχέση με τα πιο πάνω τιμολόγια δήλωσε ότι αυτά χρεώθηκαν στην επίδικη κατάσταση λογαριασμού παράτυπα, καθότι για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο 2010 ίσχυε η συμφωνία των διαδίκων. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω δήλωσε ότι η Εναγόμενη εξόφλησε την οφειλή της βάσει της επίδικης συμφωνίας και ουδέν ποσόν οφείλει. Προέβαλε την θέση ότι το σύνολο των τιμολογίων που προσκόμισε η Ενάγουσα είναι ανυπόγραφα και εκδίδονταν χωρίς τη γνώση της Εναγομένης. Τα εν λόγω τιμολόγιο ουδέποτε τέθηκαν υπόψιν της αλλά και αν ακόμα τίθεντο δεν θα τα αναγνώριζε. Καταληκτικά δήλωσε ότι ο Όμιλος Εταιρειών στον οποίο ανήκει η Εναγομένη διατηρεί και άλλες εταιρείες όπως ήταν η εταιρεία Burger King. H εταιρεία Burger King διαφημιζόταν, επίσης, μέσω της Ενάγουσας. Από τις καταστάσεις Τεκμήριο 2 και 3 φαίνονται χρεοπιστώσεις που αφορούν την εταιρεία Burger King. Κατά την αντεξέτασή της δήλωσε ότι στο λογιστικό της σύστημα εντόπισε τιμολόγια, διάφορες χρεώσεις των €310.50, κάποιες πληρωμές και δύο με τρία μικροποσά. Σε ερώτηση να απαντήσει από πλευράς τιμολογίων τι έχει βρεθεί στα μητρώα της Εναγομένης απάντησε ότι υπήρχαν μόνο τα ποσά της συμφωνίας. Συμφώνησε, όμως, ότι η Εναγομένη για να προβεί σε πληρωμή ζητούσε τα σχετικά τιμολόγια. Σε ερώτηση εάν εντόπισε την κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 1, απάντησε ότι δεν γνωρίζει εάν η Εναγόμενη έλαβε την σχετική κατάσταση. Εξήγησε ακολούθως ότι το Τεκμήριο 1 το είδε πρώτη φορά μέσω του δικηγόρου της Εναγομένης. Συμφώνησε με την θέση ότι εκ των πενήντα τριών

(5)3 τιμολογίων που κατατέθηκαν στη διαδικασία η Εναγομένη κάποια από αυτά δεν τα αναγνωρίζει. Σε ερώτηση σχετικά με το ποιά ήταν η εμπλοκή της στη συνεργασία της Ενάγουσας με την Εναγομένη, απάντησε ότι δεν είχε καμία εμπλοκή. Κληθείσα να καταθέσει την δική της κατάσταση λογαριασμού απάντησε ότι από λάθος της δεν την έφερε. Σε ερώτηση αν είδε το Τεκμήριο 4 και τα σχετικά τιμολόγια απάντησε ότι τα τιμολόγια, πέραν των (πέντε) 5 που αμφισβητεί, ήταν πληρωμένα. Σε ερώτηση εάν εκ των πενήντα τριών

(53)τιμολογίων τα σαράντα οκτώ

(48)τα δέχεται και τα υπόλοιπα δεν τα δέχεται απάντησε ότι είναι οκτώ

(8)τιμολόγια που αμφισβητεί και τα υπόλοιπα τα δέχεται. Σε ερώτηση αν έλαβε στις 12.11.10 το τιμολόγιο με αριθ. 08140 δέχθηκε ότι το έλαβε. Σε ερώτηση να απαντήσει ποιό είναι το υπόλοιπο που χρωστούσε η Εναγομένη την εν λόγω ημερομηνία απάντησε ότι δεν μπορεί να ξέρει. Δήλωσε ότι το εν λόγω τιμολόγιο ήταν το τελευταίο που έλαβαν και δεν έγινε οποιαδήποτε άλλη συναλλαγή μετά καθότι η Ενάγουσα προπληρώθηκε μέσω πέντε

(5)επιταγών. Σε ερώτηση να υποδείξει ποιές είναι αυτές οι πέντε

(5)επιταγές παρέπεμψε στη σελ. 2 του Τεκμήριου 1 και δήλωσε ότι είναι οι επιταγές που λήγουν σε 570 μέχρι 574, ημερομηνίας 29.01,11, 28.02.11, 31.3.11, 02.05.11 και 31.05.

1. Σε ερώτηση πως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εν λόγω επιταγές είναι προπληρωμή απάντησε ότι όταν έδιδαν μαζεμένες επιταγές σημαίνει ότι αυτές είναι προπληρωμή. Δήλωσε ότι οι 4 αυτές επιταγές αφορούσαν προπληρωμή για την συνεργασία του
2. Δέχθηκε παράλληλα ότι η συμφωνία για την συνεργασία για το έτος 2011 υπογράφτηκε τον Απρίλιο του
3. Ακολούθως δέχθηκε ότι, ενδεχομένως κάποιο μέρος του ποσού των 4 επιταγών δόθηκε έναντι του λογαριασμού για το έτος
4. Επέμεινε, όμως, ότι δεν οφείλοντο τα ποσά που φαίνονται στο Τεκμήριο
5. Σε ερώτηση να προσδιορίσει ποιό ήταν το υπόλοιπο σύμφωνα με την θέση στις 29.01.11 δήλωσε ότι, δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα. Σε ερώτηση να απαντήσει για το ποιά ήταν η αιτιολογία έκδοσης αυτών των επιταγών η μάρτυς απάντησε ότι οι εν λόγω επιταγές ήταν έναντι του λογαριασμού. Ακολούθως δέχθηκε την υποβολή ότι για τα έτη 2010 - 2011 η ίδια δεν ήταν το αρμόδιο πρόσωπο να δεχθεί ή να απορρίψει τα τιμολόγια της Ενάγουσας εταιρείας και υπεύθυνος προς τούτο ήταν ο Οικονομικός Διευθυντής. Τόνισε, επιπλέον, ότι δεν ήταν το αρμόδιο πρόσωπο να γνωρίζει τις συμφωνίες Ενάγουσας και Εναγομένης. Σε υποβολή ότι πέραν της συμφωνίας για το ενοίκιο της πινακίδας υπήρχε και συμφωνία μεταξύ των μερών, ότι τα έξοδα τυπώματος θα χρεώνονταν επιπλέον, απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει. Δέχθηκε ακολούθως την υποβολή ότι τα τιμολόγια τα οποία αναφέρει στις παραγράφους 13 και 15 της γραπτής της δήλωσης αφορούν χρέωση τυπώματος. Δεν δέχθηκε, όμως, την υποβολή ότι η Εναγομένη διαφημίστηκε και σε άλλα σημεία πέραν της οδού Γρίβα Διγενή. Δεν ήταν σε θέση να υποδείξει κάποιο τιμολόγιο το οποίο αναγράφει τοποθεσία της διαφήμισης. Επέμεινε ότι δεν υπήρχαν διαφημίσεις της Εναγομένης εταιρείας σε οποιοδήποτε άλλο σημείο γιατί η ίδια δεν είδε ποτέ διαφήμιση της Εναγομένης σε οποιοδήποτε άλλο σημείο. Σε ερώτηση επί της επίδικης κατάστασης λογαριασμό σε σχέση με την εταιρεία Burger King δέχθηκε ότι έγινε διορθωτική κίνηση με αποτέλεσμα οι εν λόγω χρεώσεις να έχουν διαγραφεί. Εισηγήσεις των διαδίκων Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις ανέδειξαν την επιχειρηματολογία τους. Ο κ. Γκούντρας εισηγήθηκε ότι υφίσταται κενό στη μαρτυρία της Ενάγουσας και ότι η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την αξίωσή της. Στον αντίποδα, ο κ. Πετρίδης κάλεσε το Δικαστήριο να κάνει δεκτή τη μαρτυρία των ΜΕ.1 και 2 και να απορρίψει τη μαρτυρία τη μαρτυρία των Μ.Υ.1 και
6. Εισηγήθηκε, τέλος ότι η Ενάγουσα κατάφερε να αποδείξει την αξίωσή της εναντίον της Εναγομένης. Αξιολόγηση μαρτυρίας Τονίζεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στη βάση της μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Τσιαττές ν. Solomonides (Cartridges Industries) Ltd

(2009)1 A.A.Δ. 974 και Mirza Feiz Hasan v. Μιχάλη Ανδρέου, ECLI:CY:AD:2015:A803, Π.Ε 2/2011, ημερομηνίας 2.12.2015. Στη βάση των πιο πάνω, έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Σχετική είναι η απόφαση C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797. Προσεγγίζω, συνεπώς, το καθήκον αξιολόγησης της μαρτυρίας ενός μάρτυρα με γνώμονα το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα, αλλά και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Σχετική είναι η απόφαση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506. Περαιτέρω, όπου είναι δυνατό, η μαρτυρία εκάστου μάρτυρα συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Σχετική είναι η απόφαση Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και η πρόσφατη απόφαση Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A179, Π.Ε 185/2012, ημερομηνίας 19.4.2018. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Kadis v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R 212, 216 και Χρίστου ν. Khoreva (ανωτέρω). Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Χριστοφίνης ν. Φραντζή ECLI:CY:AD:2017:C35, Πολ. Έφεση328/11, ημερομηνίας 31.5.2017, υποδείχθηκε ότι το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα υπόκειται στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας. Διευκρινίζω, επίσης, ότι οι υποβολές των συνηγόρων από μόνες τους δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αργότερα αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν απλά μετέωροι ισχυρισμοί. Σχετική είναι η απόφαση Ησαϊας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 640. Παράλληλα τονίζεται ότι έκαστος μάρτυρας θα πρέπει να αντεξετάζεται επί όλων των αμφισβητούμενων γεγονότων. Σχετική, ως προς τις συνέπειες παράλειψης αντεξέτασης είναι η απόφαση Frederickou Schools Co Ltd κ.α. ν. Acuac Inc

(2002)1 Α.Α.Δ. 1527 , όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Yπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής, που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα δικαστήρια μας, οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος είναι ότι ο μάρτυρας πρέπει να αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται. Διαφορετικά το δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ο δεύτερος είναι ότι, κατά την αντεξέταση, τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα». Σχετική, επίσης, είναι η πρόσφατη απόφαση Πιριλίδη ν. Δήμου Λεμεσού, ECLI:CY:AD:2017:B454, Ποιν. Έφ. Αρ. 331/2015, ημερομηνίας 11.12.

1. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές προχωρώ με την αξιολόγηση της μαρτυρίας εκάστου μαρτύρα ξεχωριστά. Αξιολόγηση Μ.Ε.1 Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε με σταθερότητα και πειστικότητα. Οι βασικές θέσεις που εξέφρασε κατά τη μαρτυρία του συνάδουν με το σύνολο της μαρτυρίας που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Η βασική του θέση, ότι υφίστατο συνεργασία μεταξύ των μερών είναι σε κάθε περίπτωση παραδεκτή από το δικόγραφο της Εναγομένης. Επιπλέον η θέση του ότι την Εναγομένη εκπροσωπούσε ο κ. Γενεθλής συνάδει με τη μαρτυρία της Μ.Υ.1 και δεν αντικρούεται από αντίθετη μαρτυρία. Περαιτέρω η ουσιαστική του θέση ότι δεν υπήρχαν χρεώσεις στον λογαριασμό της Εναγομένης Τεκμήριο1, που να αφορούν άλλες εταιρείες επιβεβαιώνεται τόσο από τη μαρτυρία της Μ.Ε.2 όσο και της Μ.Υ.
2. Συγκεκριμένα η Μ.Υ.2 δέχθηκε ότι για τις χρεώσεις που αφορούσαν την εταιρεία Burger King έγινε διορθωτική κίνηση και αφαιρέθηκαν. Τονίζεται ότι δεν υπεβλήθη στον μάρτυρα οποιαδήποτε θέση περί υπερχρεώσεων, πέραν των πιο πάνω αναφορών. Συνεπώς, το Δικαστήριο κρίνει ότι μπορεί να βασισθεί στη μαρτυρία του Μ.Ε.1 για την εξαγωγή ευρημάτων. Αξιολόγηση Μ.Ε.2 Η Μ.Ε.2 προσέφερε μαρτυρία σχετικά με τις χρεώσεις του επίδικου χρεοπιστωτικού λογαριασμού. Ήταν η βασική της θέση ότι το Τεκμήριο 1 δεν περιέχει αυθαίρετε ή παράνομες χρεώσεις. Εξήγησε ότι για τις δυο εγγραφές που φέρονται ν αφορούν την εταιρεία Burger King έγινε διορθωτική έγγραφη. Η πιο πάνω θέση επιβεβαιώθηκε από την Μ.Υ.
3. Επιπλέον η θέση της ότι τα τιμολόγια αποστέλλονταν στην Εναγομένη, δεν αντικρούεται από αντίθετη μαρτυρία, αφού η Μ.Υ.1 δήλωσε ότι σίγουρα η Ενάγουσα απέστειλε κάποια τιμολόγια προς την Εναγομένη, χωρίς, όμως, να γνωρίζει λεπτομέρειες. Επιπρόσθετα η αποστολή τιμολογίων από την Ενάγουσα προς την Εναγομένη επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία της Μ.Υ.2, ή οποία δήλωσε ότι για να προβαίνει η Εναγομένη σε πληρωμές σίγουρα ζητούσε τιμολόγια. Από τα πιο πάνω η θέση της Μ.Ε.2 περί αποστολής Τεκμηρίων από την Ενάγουσα στην Εναγομένη μπορεί να γίνει δεκτή. Περαιτέρω η θέση της ότι τα πενήντα τρία τιμολόγια, τα οποία συγκροτούν το Τεκμήριο 4, αντιστοιχούν στα τιμολόγια που καταγράφουν τα Τεκμήρια 1 και 3, ούτε αμφισβητήθηκε ούτε αντικρούστηκε. Συνεπώς, το Δικαστήριο κρίνει ότι μπορεί να βασισθεί στη μαρτυρία της Μ.Ε.2 για την εξαγωγή ευρημάτων. Αξιολόγηση Μ.Υ.1 Ως προς τη μαρτυρία της Μ.Υ.1 τονίζω εξ' αρχής ότι όπως η ίδια δήλωσε δεν γνώριζε εξ ιδίας γνώσεως τα γεγονότα που αναφέρει και την γνώση της την αντλούσε από πληροφορίες που έλαβε από τα αρχεία της Εναγομένης. Παρέπεμψε σε έγγραφο το όποιο, όπως ανέφερε, ήταν κατάσταση λογαριασμού που διατηρούσε η ίδια η Εναγομένη και καταγράφει τις ορθές χρεοπιστώσεις. Εντούτοις δεν κατέθεσε το εν λόγω έγγραφο με αποτέλεσμα η μαρτυρία της, επί του προκείμενου, να παραμένει ανυποστήρικτη. Επιπλέον, δήλωσε ότι η Εναγομένη, σύμφωνα με την ορθή κατάσταση λογαριασμού, την οποία όμως δεν κατέθεσε, κατέβαλε σύνολο €12, 000 περίπου στην Ενάγουσα. Η πιο πάνω θέση αντικρούεται από την έγγραφη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, ήτοι το Τεκμήριο 1, το οποίο καταγράφει ότι η Εναγομένη κατέβαλε € 15.156,
4. Περαιτέρω σε σημαντικά στοιχεία ως προς την επικαλούμενη Υπεράσπιση της Εναγομένης, η Μ.Υ.1 ενώ εξέφραζε μια θέση και ακολούθως δήλωνε άγνοια. Ειδικότερα, η Μ.Υ.1 αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες (τρεις) χρεώσεις τις οποίες δήλωσε ότι η Εναγομένη αμφισβητεί. Όταν ερωτήθηκε για το κατά πόσο η Εναγομένη έλαβε τιμολόγια για τις εν λόγω χρεώσεις, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει. Ταυτόχρονα δήλωσε ότι δεν γνωρίζει εάν η Εναγομένη αποδέχθηκε τις χρέωσες τις οποίες η ίδια δηλώνει ότι δεν αποδέχεται. Παράλληλα δεν εξήγησε τον λόγο για τον οποίο σύμφωνα με τη θέση της, η ίδια αμφισβητεί τις εν λόγω χρεώσεις. Η πιο πάνω απαντήσεις της μάρτυρος δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να προσδώσει βαρύτητα στη σχετική της δήλωση. Ταυτόχρονα η θέση της σχετικά με τις τρεις χρεώσεις που ήταν αυθαίρετες δεν τέθηκαν στους μάρτυρες της Ενάγουσας για να τις σχολιάσουν και έτσι δεν μπορούν να γίνουν δεκτές, ένεκα της παράλειψης αντεξέτασης. Σχετική είναι η απόφαση Frederickou Schools (ανωτέρω). Περαιτέρω στη μαρτυρία της η Μ.Υ.1 επαναλάμβανε συνεχώς ως απάντηση τη φράση δεν γνωρίζω, ενέργεια που επηρεάζει την εν γένει βαρύτητα που το Δικαστήριο μπορεί να προσδώσει στην μαρτυρία της. Συνακόλουθα το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι ακροσφαλές να βασισθεί στη μαρτυρία της Μ.Υ.1 για την εξαγωγής ευρημάτων. Αξιολόγηση Μ.Υ.2 Η βασική θέση της Μ.Υ 2 ήταν ότι εκ του συνόλου των πενήντα τριών

(53)τιμολογίων που αποτελούν το Τεκμήριο 4 μόνο οκτώ

(8)δεν γίνονται αποδεκτά από την Εναγομένη, ενώ τα υπόλοιπα είναι δεκτά. Για τα οκτώ τιμολόγια τα οποία δήλωσε ότι δεν αποδέχεται έδωσε εξηγήσεις μόνο για πέντε. Δήλωσε ότι δεν αποδέχεται τα εν λόγω τιμολόγια και συνακόλουθα τις σχετικές χρεώσεις , επειδή είναι εκτός της συμφωνίας. Η αμφισβήτηση δηλαδή των σχετικών χρεώσεων δεν έγινε στη βάση του ότι αυτές αφορούν άλλες εταιρείες αλλά γενικά ως προς ότι το ότι δεν προκύπτουν και δεν συνάδουν με το όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο

1. Η πιο πάνω βασική θέση της μάρτυρος δεν τέθηκε στους μάρτυρες της Ενάγουσας για να τοποθετηθούν. Το μόνο που τέθηκε στους μάρτυρες της Ενάγουσας ήταν το ότι στην κατάσταση λογαριασμού εμφανίζονται χρεώσεις άλλων εταιρειών. Συνεπώς η βασική θέση της μάρτυρος, ότι συγκεκριμένα τιμολόγια περιέχουν χρεώσεις που δεν καλύπτονται από την συμφωνία των διαδίκων, δεν τέθηκε στους μάρτυρες της Ενάγουσας. Σχετική, ως προς τις συνέπειες παράλειψης αντεξέτασης είναι η απόφαση Frederickou Schools (ανωτέρω). Στην υπό κρίση υπόθεση η πιο πάνω βασική θέση της μάρτυρος δεν τέθηκε στους μάρτυρες της Ενάγουσας και δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση για αυτήν την παράλειψη. Συνεπώς δεν μπορεί να προσδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στους ισχυρισμούς της Μ.Υ.2, ως προς τις κατ' ισχυρισμόν αυθαίρετες χρεώσεις. Σε κάθε περίπτωση η ίδια η θέση περί εσφαλμένων χρεώσεων όπως αναπτύχθηκε από τη μάρτυρα δεν μπορεί να είναι πειστική. Συγκεκριμένα η μάρτυρας έθεσε τον ισχυρισμό περί εσφαλμένων χρεώσεων με βάση τη θέση ότι οι εν λόγω χρεώσεις ήταν αυθαίρετες στη βάση της συμφωνίας για σταθερή χρέωση, όπως αποτυπώνεται στο Τεκμήριο
2. Το Τεκμήριο 2, όμως, αφορά τη συμφωνία των μερών για το έτος 2011, ενώ οι χρεώσεις στις οποίες παραπέμπει η Μ.Υ.2 αφορούν σε χρεώσεις του έτους
3. Συνεπώς δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Τεκμήριο 2, το οποίο είναι μεταγενέστερο, για να κριθούν οι εν λόγω χρεώσεις. Παράλληλα η πιο πάνω βασική θέση της μάρτυρος δεν μπορεί να γίνει δεκτή και για τον λόγο του ότι, όπως η ίδια δήλωσε δεν γνώριζε ούτε εάν υπήρχε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένης για επιπλέον χρεώσεις πέραν του Τεκμήριου 2 ούτε τις συμφωνίες μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένης. Παράλληλα η ίδια η Μ.Υ.2 δήλωσε ότι η ίδια δεν είχε εμπλοκή στη συνεργασία μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένης. Εφόσον, λοιπόν, η ίδια δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει το τι περιελάμβανε η συμφωνία των διαδίκων δεν μπορεί να γίνει δεκτή η θέση της ότι κάποιες χρεώσεις δεν δικαιολογούνταν από τη συμφωνία των διαδίκων. Αντίθετα η θέση της Μ.Υ.2 ότι σε σχέση με τις δυο εγγραφές επί του Τεκμήριου 1, οι οποίες αφορούν την εταιρεία Burger King, έγινε διόρθωση συνάδει με το Τεκμήριο 1 και την ολότητα της μαρτυρίας και μπορεί να γίνει δεκτή. Επίσης η θέση της ότι οι αιτιολογία των πέντε επιταγών που δοθήκαν από την Εναγομένη προς την Ενάγουσα ήταν έναντι λογαριασμού συνάδει με το Τεκμήριο
4. Συνεπώς το Δικαστήριο, πέραν του πιο πάνω σημείου αναφορικά με τις εγγραφές της εταιρείας Burger King και την αιτιολογία των πέντε επιταγών, κρίνει ότι είναι ακροσφαλές να βασισθεί στη μαρτυρία της Μ.Υ.2 για την εξαγωγή ευρημάτων. Ευρήματα Στη βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών των διαδίκων και της πιο πάνω αξιολόγησης προχωρώ στη διατύπωση ευρημάτων, ως προς τα πρωτογενή γεγονότα της υπόθεσης. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Ενάγουσα και Εναγομένη είχαν εμπορικές δοσοληψίες, στα πλαίσια των οποίων η Ενάγουσα παρείχε προς την Εναγομένη διαφημιστικές υπηρεσίες. Μια από τις συμφωνίες που συνομολογήθηκε μεταξύ των μέρων ήταν το Τεκμήριο 2, το οποίο αφορούσε το έτος
5. Την Εναγομένη εκπροσωπούσε ο κ. Γενεθλής. Στα πλαίσια των δοσοληψιών των διαδίκων εκδίδοντο σχετικά τιμολόγια τα οποία αποστέλλονταν στην Εναγομένη. Η Εναγομένη ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για οποιαδήποτε χρέωση. Η Ενάγουσα διατηρούσε σχετικό λογαριασμό τον οποίο χρεοπίστωνε ανάλογα. Τα πενήντα τρία τιμολόγια τα οποία συγκροτούν το Τεκμήριο 4, αντιστοιχούν στα τιμολόγια που καταγράφει η επίδικη κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήρια 1 και
6. Στον επίδικο λογαριασμό παρουσιάζονται δύο χρεώσεις, οι οποίες αφορούσαν διαφήμιση για την εταιρεία Burger King. Για τις σχετικές χρεώσεις έγινε διορθωτική κίνηση και δεν βαρύνουν τον λογαριασμό της Εναγομένης. Η Εναγομένη πλήρωνε ανά διαστήματα διάφορα πόσα και στις 12.11.2011, ο επίδικος λογαριασμός παρουσιάζει υπόλοιπο εξ €6,
7. Νομική Πτυχή Στην υπό κρίση υπόθεση το βάρος απόδειξης φέρει η Ενάγουσα, η οποία όφειλε να αποδείξει τους ισχυρισμούς της στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η έννοια του ισοζυγίου των πιθανοτήτων έχει ερμηνευθεί νομολογιακά σε πολλές υποθέσεις. Σχετική είναι η απόφαση Μαρσέλ ν. Λαϊκής

(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, όπου με αναφορά στις σχετικές αυθεντίες επί του θέματος, κρίθηκε ότι το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Σχετικές επί του προκειμένου είναι οι αποφάσεις Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Baloise Insurance Co Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά

(2008)1 Α.Α.Δ. 1275 και Tekinder Pal κ.ά ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551. Τονίζεται ότι, όπως έχει κριθεί στην απόφαση Πούρικος ν. Σάββα κ.ά.

(1991)1 ΑΑΔ 507, η βασική υποχρέωση κάθε ενάγοντα είναι να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία τα βασικά γεγονότα πάνω στα οποία επέλεξε να βασίσει την απαίτησή του, με τη μορφή που ο ίδιος τα καθόρισε στα δικόγραφά του. Ταυτόχρονα, όπως έχει νομολογηθεί στην υπόθεση Αθανασίου κ.ά ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614 , μόνο αξιόπιστη μαρτυρία μπορεί να βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων. Συνεπώς το Δικαστήριο θα κρίνει το κατά πόσο εκάτερος των διαδίκων πέτυχε να αποσείσει το αποδεικτικό βάρος που τον βαρύνει, μόνο με βάση τη μαρτυρία που έχει δεχθεί ως αξιόπιστη. Στην υπό κρίση υπόθεση από την Έκθεση Απαίτησης και την ενώπιον μου μαρτυρία προκύπτει ότι βάση της αγωγής είναι η αξίωση της Ενάγουσας για υπόλοιπο λογαριασμού, το οποίο προκύπτει από παροχή υπηρεσιών. Στο πιο πάνω πλαίσιο κατατέθηκε το Τεκμήριο 2 ως μια από τα συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων. Συνεπώς η μαρτυρία σχετικά με τις χρεοπιστώσεις του επιδίκου λογαριασμού δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως εξωγενής μαρτυρία, και άρα ως μη αποδεκτή, ως εισηγήθηκε ο κ. Γκούντρας. Στην υπό συζήτηση υπόθεση είναι παραδεκτό από την Υπεράσπιση της Εναγομένης ότι οι διάδικοι είχαν δοσοληψίες. Αυτό που ισχυρίστηκε η Εναγομένη είναι ότι ουδέν ποσό οφείλει και ότι ο επίδικος λογαριασμός περιέχει αυθαίρετες χρεώσεις. Συνεπώς το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει το εάν η Ενάγουσα κατάφερε να αποδείξει ότι οφείλεται το αξιούμενο ποσό από την Εναγομένη, ως υπόλοιπο λογαριασμού. Αποτελεί καλά εμπεδωμένη αρχή ότι ο λογαριασμός εμπορευομένου δεν συνιστά απόδειξη του χρέους αλλά απαιτείται απόδειξη των στοιχείων που συγκροτούν τον λογαριασμό εμπορευόμενου. Ο λογαριασμός που τηρείται μεταξύ εμπορευόμενων μπορεί να αποτελέσει βάση αγωγής μόνο όταν αποτελεί εκκαθαρισμένο παραδεδεγμένο λογαριασμό. Σχετική είναι η απόφαση Ττόκου ν. Σεργίου

(1993)1 Α.Α.Δ. 60. Διαφωτιστική ως προς την έννοια του παραδεδεγμένου εκκαθαρισμένου λογαριασμού είναι η απόφαση Επίσημος Παραλήπτης κ.ά. ν. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Νταϊγκ Κο Λτδ

(2005)1 ΑΑΔ 610, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «Παραδεδεγμένος ή εκκαθαρισμένος λογαριασμός (account stated) σημαίνει συμφωνία μεταξύ των μερών σύμφωνα με την οποία όλα τα στοιχεία του λογαριασμού καθώς και το υπόλοιπο είναι ορθά, συνδυασμένη με υπόσχεση ρητή ή εξυπακουόμενη να πληρωθεί το υπόλοιπο. Επενεργεί ως νέα σύμβαση χωρίς να είναι αναγκαία νέα αντιπαροχή και ο ενάγοντας, του οποίου η αιτία αγωγής είναι ο παραδεδεγμένος ή εκκαθαρισμένος λογαριασμός, δεν είναι υποχρεωμένος να δικογραφήσει και να αποδείξει καθένα από τα στοιχεία του εκκαθαρισμένου λογαριασμού ξεχωριστά. Η συμφωνία των μερών ότι το υπόλοιπο είναι ορθό μπορεί να συναχθεί και από την παράδοση της κατάστασης λογαριασμού και την παράλειψη του χρεώστη να ενστεί για τα ποσά του λογαριασμού, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Βέβαια το τί συνιστά εύλογο χρονικό διάστημα είναι ζήτημα πραγματικό και νομικό στην κάθε περίπτωση.» Όπως τονίστηκε στην απόφαση Ρέινμποου Πλήτσιηγκ (ανωτέρω) μόνο όταν συντρέχουν τα πιο πάνω στοιχεία, ο λογαριασμός μπορεί να αποτελέσει αυτοτελές δικαίωμα. Σχετική, επίσης, είναι η απόφαση Ανδρόνικος Κουρουκλάρης ν. Ανδρέα Κωνσταντίνου, ECLI:CY:AD:2017:A440, Πολ. Έφεση 205/2012, ημερομηνίας 6.12.2017. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν προκύπτει ότι παραδιδόταν η επίδικη κατάσταση λογαριασμού, ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι αυτή συνιστά παραδεδεγμένο λογαριασμό. Έτσι η εν λόγω κατάσταση δεν μπορεί να θεμελιώσει τη σχετική αξίωση από μόνη της. Τονίζεται, όμως, ότι στην παρούσα υπόθεση η βάση αγωγής δεν είναι ο εκκαθαρισμένος λογαριασμός, αλλά το αξιούμενο ποσό ζητείται ως υπόλοιπο λογαριασμού γενικά. Αποτελεί παράλληλα καλά εμπεδωμένη αρχή ότι ο διάδικος δικαιούται σε οποιαδήποτε θεραπεία του δίδει ο νόμος, με την προϋπόθεση πως τα αναγκαία γεγονότα που εξάγουν το νομικό αυτό αποτέλεσμα είναι δικογραφημένα. Σχετική είναι η απόφαση Demil Co. Ltd v. A. Panayides Contracting Ltd

(2008)1 A.Α.Δ. 661. Παράλληλα, όπως έχει νομολογηθεί στην απόφαση Palatino Development Ltd v. Telectronics Com Ltd

(2002)1 B A.A.Δ. 962, τα τιμολόγια από μόνα τους δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία, αλλά συνεκτιμούνται με το σύνολο της μαρτυρίας. Συνεκτιμημένα, όμως, με το σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα με την περίπτωση, τα τιμολόγια δύνανται να θεωρηθούν ως ο έγγραφος λογαριασμός μεταξύ των διαδίκων. Σχετική, επί του προκειμένου, είναι η απόφαση Γεώργιος Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339. Επιπλέον όπως έχει νομολογηθεί στην Θεοδώρου Χρήστος ν. Hellenic Bank Limited

(2012)1 Α.Α.Δ. 2059, σε περίπτωση αμφισβήτησης του εμφανιζόμενου υπολοίπου, θα πρέπει να παρουσιάζεται συγκεκριμένη θέση από την Υπεράσπιση για το με ποιό τρόπο το επικαλούμενο ποσό δεν είναι ορθό. Στην υπό εξέταση υπόθεση η Ενάγουσα δεν προσκόμισε μόνο κατάσταση λογαριασμού αλλά παρουσίασε και όλα τα τιμολόγια που καταγράφονται στην επίδικη κατάσταση λογαριασμού. Επιπλέον τα πλείστα εκ των επιδίκων τιμολόγιων είναι αποδεκτά από την Εναγομένη, η οποία αμφισβήτησε μόνο κάποια εξ αυτών. Ως προς τις χρεώσεις που αμφισβητήθηκαν δεν υφίσταται επαρκής αξιόπιστη μαρτυρία που να δικαιολογεί ή να θεμελιώνει ότι οι κατ΄ ισχυρισμόν αυθαίρετες χρεώσεις ήταν όντως τέτοιες. Συγκεκριμένα, ως προς τη θέση που προωθήθηκε από την Υπεράσπιση κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της Ενάγουσας, ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού είναι εσφαλμένο γιατί παρουσιάζονται χρεώσεις άλλων εταιρειών, προκύπτει ότι αυτή έμεινε ανυποστήρικτη. Συγκεκριμένα, πέραν των δυο εγγραφών επί της κατάστασης λογαριασμού που αφορούσαν την εταιρεία Burger King και έγινε διόρθωση, καμιά μαρτυρία δεν προσκομίστηκε σχετικά με οποιαδήποτε άλλη χρέωση που αφορούσε άλλη εταιρεία. Έτσι η σχετική υποβολή του κ. Γκούντρα περί ύπαρξης και άλλων χρεώσεων, πέραν των δύο, που αφορούν άλλες εταιρείες, έμεινε μετέωρος ισχυρισμός. Παράλληλα οι ισχυρισμοί περί πέντε αυθαίρετων χρεώσεων, όπως προσδιορίστηκαν από την Μ.Υ.2, δεν έγιναν δεκτοί και ως εκ τούτου δεν μπορούν να βαρύνουν την πλάστιγγα των πιθανοτήτων. Συνεπώς δεν υφίσταται ενώπιον του Δικαστηρίου αξιόπιστη μαρτυρία που να συνιστά θέση ως προς το γιατί και το πώς προέκυψαν οι αυθαίρετες χρεώσεις και να μην απαντήθηκε. Αντίθετα, στην υπό κρίση υπόθεση όχι μόνο δεν προκύπτει θέση περί αυθαιρέτων χρεώσεων αλλά προκύπτει η Εναγομένη προέβη σε πληρωμές έναντι του λογαριασμού χωρίς ουδέποτε να αμφισβητήσει την οποιαδήποτε χρέωση. Περαιτέρω το γεγονός ότι τα επίδικα τιμολόγια δεν φέρουν την υπογραφή εκπροσώπου της Εναγομένης δεν επηρεάζει την ουσία της υπόθεσης, αφού η παράδοση τους και η παροχή των επίδικων υπηρεσιών καλύπτεται από την αξιόπιστη μαρτυρία των μαρτύρων της Ενάγουσας. Σχετική είναι η απόφαση Demil Imports Exports Ltd ν. Ζήνων Η. Κωνσταντινίδης Λτδ

(2011)1 Α.Α.Δ 462. Υπό τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, προκύπτει ότι αποδείχθηκαν τα στοιχεία που συνιστούν τις χρεώσεις του επίδικου λογαριασμού, ενώ τα στοιχειά που αποτελούν τις πιστώσεις δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Εναγομένη. Συνακόλουθα εξάγεται το συμπέρασμα ότι η Ενάγουσα απέδειξε τα στοιχεία που συγκροτούν τον επίδικο λογαριασμό. Η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται από την απόφαση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Σταυρινού

(2005)1 Α.Α.Δ. 1390, στην οποία παρέπεμψε ο κ. Γκούντρας, αφού στην εν λόγω υπόθεση υφίστατο κενό στη κίνηση λογαριασμού από την ημερομηνία ανοίγματος του λογαριασμού μέχρι την ημερομηνία που η κατάσταση λογαριασμού ξεκινούσε με μεταφερόμενο υπόλοιπο. Στην υπό κρίση υπόθεση η επίδικη κατάσταση λογαριασμού ξεκινούσε με μηδενικό υπόλοιπο και εμφαίνονται όλες οι χρεώσεις και πιστώσεις, επί του λογαριασμού. Επιπλέον, η υπό κρίση υπόθεση διακρίνεται από την απόφαση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας (Κύπρου) Λτδ. v. Coral Foods Ltd. κ.ά.

(2008)1 Α.Α.Δ. 956, που, επίσης, επικαλέστηκε ο κ. Γκούντρας, καθότι στην υπό κρίση υπόθεση δεν υφίσταται αντίθετη μαρτυρία ως προς την κατάσταση λογαριασμού. Η υπεράσπιση στην υπό συζήτηση υπόθεση περιορίστηκε να αναφέρει ότι ο υπόλοιπο του λογαριασμού είναι εσφαλμένο γιατί περιλαμβάνει χρεώσεις άλλων εταιρειών, θέση που καταρρίπτεται ως εξηγείται ανωτέρω. Περαιτέρω δεν υπάρχει μαρτυρία από πλευράς Εναγομένης ως προς το ποιο ήταν το ορθό υπόλοιπο της κατάστασης λογαριασμού. Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι η Ενάγουσα έχει προσάξει ικανή και επαρκή μαρτυρία, ικανοποιώντας το νομικό πρωταρχικό βάρος που είχε (Legal Burden of Proof), για την αξίωσή της. Αντίθετα κρίνω ότι η Εναγομένη δεν προσκόμισε αξιόπιστη μαρτυρία ως προς τον ισχυρισμό της περί αυθαίρετων χρεώσεων στον επίδικο λογαριασμό ή ως προς τον ισχυρισμό περί εξόφλησης. Κατάληξη Κατ' ακολουθίαν των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των €6,371, πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής πλέον έξοδα ως υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............... Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο