Αναφορικά με την Αίτηση του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ή άλλως ΙΩΣΗΦ ή άλλως JOSIFE ν. Αναφορικά με την Εταιρεία BAY CITY HOTELS MANAGEMENT LIMITED, Αίτηση: 184/201

(1)του Κεφ. 113 ειδοποίησης προς τον Έφορο Εταιρειών και στα ενδιαφερόμενα μέρη, η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και οι XXXXX Ιωάννου και XXXXX Ανδρονίκου ως Παραλήπτες/Διαχειριστές των 2 ως άνω εταιρειών BAY CITY HOTELS MANAGEMENT LIMITED και PILLAR ENTERPRISES LIMITED αντίστοιχα, ήταν τα μόνα ενδιαφερόμενα μέρη από όσα ειδοποιήθηκαν και εμφανίστηκαν στη διαδικασία που επέλεξαν να καταχωρήσουν ένσταση στην ως άνω αίτηση. Η αίτηση για διορισμό εξεταστή ορίστηκε για ακρόαση στις 24.5.

1. Οι αιτητές πριν την προγραμματισμένη ημερομηνία ακρόασης της αίτησης για διορισμό εξεταστή καταχώρησαν στις 23.5.2019 την επίδικη αίτηση με την οποία αιτούνται Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να δίδεται άδεια για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα XXXXX Ιωάννου ο οποίος ορκίστηκε την ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση των ως άνω Παραληπτών/Διαχειριστών. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ Οι αιτούμενες θεραπείες της αίτησης μεταφέρονται αυτούσιες και έχουν ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να δίδεται άδεια για αντεξέταση του Ενόρκως Δηλούντα - XXXXX Ιωάννου - επί των παραγράφων 1, 3, 17, 34, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 51, 57.15, 57.37 (σελ.32), 57.40 (σελ.33), 57.42 σελ.34, 57.48 (σελ.36), 57.49 (σελ.36), 57.51, 57.58 (σελ.42), 2η παράγραφο στην σελίδα 45, σελ.47 παράγραφος 1, σελ.48 παράγραφος 2 και 3, σελ.61, 62, 63, 64, 65 και 66 που συνοδεύει την Ειδοποίηση περί Προθέσεως Ενστάσεως των ενδιαφερομένων μερών στην Αίτηση των Αιτητών ημερ.14/3/
2. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Ενόρκως Δηλούντα - XXXXX Ιωάννου - να είναι παρών κατά την ακρόαση της Αίτησης για να αντεξετασθεί. Γ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαια υπό τις περιστάσεις. Δ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.». Η εν λόγω αίτηση βασίζεται στα άρθρα 2, 29, 30, 31, 32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4, 6 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Θ.Θ. 1 - 21, 48 ΘΘ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην πρακτική και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση περιέχονται στον φάκελο της υπόθεσης καθώς επίσης στην επισυνημμένη στην αίτηση ένορκη δήλωση της κας XXXXX Αναστασίου. Οι ακόλουθοι ισχυρισμοί περιέχονται μεταξύ άλλων στην ένορκη δήλωση της κας Αναστασίου: είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο XXXXX Μαθηκολώνη, γνωρίζει καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Προέβηκε η ίδια στην εν λόγω ένορκη δήλωση επειδή ο αιτητής κ. XXXXX Κωνσταντίνου είναι μόνιμος κάτοικος Αγγλίας και έπρεπε κατεπειγόντως να μεταβεί εκεί για να διευθετήσει την εξασφάλιση χρημάτων για την πληρωμή και εξόφληση των ομολόγων των εταιρειών BAY CITY HOTELS MANAGEMENT LIMITED και PILLAR ENTERPRISES LIMITED. Ισχυρίζεται ότι η υποβολή της επίδικης αίτησης δεν μπορούσε να υποβληθεί νωρίτερα καθότι οι ενστάσεις που καταχώρησαν τα πιο πάνω ενδιαφερόμενα πρόσωπα είναι πολυσέλιδες και εκτεταμένες και περιλαμβάνουν συνολικά 51 τεκμήρια επίσης πολυσέλιδα και εκτεταμένα και λόγω τούτου απαιτήθηκε πολύς χρόνος και πολύ μεγάλη προσπάθεια για να εξεταστούν με λεπτομέρεια και προσοχή για να διαπιστωθεί η ανάγκη αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντος Κωνσταντίνου Ιωάννου. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ XXXXX ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ XXXXX ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ Με την ένστασή τους τα ως άνω ενδιαφερόμενα μέρη επικαλούνται 8 λόγους για τους οποίους είναι η θέση τους ότι η αίτηση για άδεια αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντος εκ μέρους των αιτητών πρέπει να απορριφθεί. Οι προβαλλόμενοι, μεταξύ άλλων λόγοι, είναι οι ακόλουθοι: η αίτηση γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά στοχεύοντας στην άσκηση πίεσης και/ή παρακώλυση της διαδικασίας διαχείρισης/παραλαβής που επιχειρούν οι Διαχειριστές/Παραλήπτες, η αίτηση και τα αιτούμενα διατάγματα είναι αόριστα και δεν αναφέρουν τον λόγο για τον οποίο αιτούνται την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος, δεν συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι για να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, δεν προκύπτει καλός λόγος για εξασφάλιση άδειας από το Δικαστήριο ούτε καταδεικνύεται η χρησιμότητα και/ή η αναγκαιότητα της αιτούμενης θεραπείας και η αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα για να παρατείνει την εκδίκαση της όλης διαδικασίας και μόνο. Η εν λόγω ένσταση βασίζεται στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στα άρθρα 4 - 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στα άρθρα 29 - 33 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, Μέρος IVA, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 ΘΘ.1-21, Δ.48 ΘΘ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική νομολογία. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση περιέχονται στον φάκελο της υπόθεσης καθώς επίσης στην επισυνημμένη στην ένσταση ένορκη δήλωση του κ. Ιωάννου. Οι ακόλουθοι ισχυρισμοί περιέχονται μεταξύ άλλων στην ένορκη δήλωση του εν λόγω ενόρκως δηλούντος: ισχυρίζεται ότι η αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά με σκοπό την παρακώλυση της διαδικασίας διαχείρισης/παραλαβής που επιχειρούν οι Διαχειριστές/Παραλήπτες και της εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Από τη νομική συμβουλή την οποία έλαβε πληροφορήθηκε ότι δεν στοιχειοθετήθηκε λόγος για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ούτε παρατέθηκε λόγος που να καταδεικνύει την αναγκαιότητα της αντεξέτασής του. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ Κατά την ημέρα που η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση ο δικηγόρος των αιτητών υιοθέτησε όσα περιέχονται στη αίτηση των αιτητών και στην επισυνημμένη σε εκείνη ένορκη δήλωση ενώ ο δικηγόρος των ενδιαφερομένων μερών κ.κ. Ιωάννου και Ανδρονίκου ετοίμασε γραπτό κείμενο με τις εισηγήσεις του το οποίο παρέδωσε στο Δικαστήριο. Έχω μελετήσει όλα τα σχετικά, τα έχω υπόψη μου και θα κάνω αναφορά σε αυτά εάν και εφόσον κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το επίδικο θέμα διέπεται από τη Δ.39 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως ακολούθως: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination». Η έγκριση αιτήματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Annual Practice 1958 p. 865, Halbury's Laws of England 3rd ed. Vol. 21 p. 418, 419 para. 878 και Μήλου κ.ά.

(2008)1 Α.Α.Δ 280). Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England (ανωτέρω), κάτω από τον τίτλο «Discretionary power of Court as to evidence» αναφέρονται τα εξής: «The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion». Επίσης, στο Annual Practice 1956 όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με τη δική μας, τονίζεται στη σελ. 677 ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος αλλά είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας. Ως ζήτημα διακριτικής ευχέρειας εξετάζεται με γνώμονα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε υπόθεσης και το Δικαστήριο θα πρέπει να συνυπολογίζει και το κατά πόσο με την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος δυνατό να προκληθεί καθυστέρηση. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται στη βάση της κρίσης του ως προς την ανάγκη ή μη διευκρίνισης υπαρκτών ενώπιόν του ισχυρισμών και τούτο με γνώμονα τη δυνατότητά του να κρίνει την κυρίως διαδικασία. Εκεί όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι το ήδη υπάρχον ενώπιόν του μαρτυρικό υλικό επαρκεί για να αποφανθεί για την κυρίως διαδικασία κατά κανόνα δεν θα εγκρίνει αίτημα για αντεξέταση. Τέτοιου είδους διατάγματα εκδίδονται σε εξαιρετικές περιστάσεις και εντελώς περιορισμένα τόσο ως προς τη συχνότητα έκδοσής τους όσο και αναφορικά με την εμβέλεια εφαρμογής τους και δη το εύρος των ισχυρισμών επί των οποίων δυνατόν να αντεξεταστεί το πρόσωπο το οποίο ορκίστηκε μια ένορκο δήλωση. Στην υπόθεση Μήλου (ανωτέρω), εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Δ.39 Θ.1. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ' ου η αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της». Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)

(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος διέπεται από τον θ.1 της Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση των κριτηρίων για τα οποία χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τα κρατούντα στην Αγγλία. Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων δίδεται πολύ σπάνια και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Η αίτηση για αντεξέταση ομνύσαντος πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου που να καταδείχνει ότι η παρούσα υπόθεση μπορεί να ενταχθεί στην κατηγορία των εξαιρετικών περιστάσεων. Για το λόγο αυτό το σχετικό αίτημα απορρίπτεται». ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχω εξετάσει την ένορκη δήλωση της κας Αναστασίου η οποία συνοδεύει την επίδικη αίτηση. Διαπιστώνω ότι στην ένορκη δήλωσή της δεν τέθηκε οποιοσδήποτε ισχυρισμός που να δείχνει ότι η παρούσα υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιστάσεων για να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ως επιτάσσει η σχετική επί του θέματος νομολογία (Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali), και το οποίο δίδεται πολύ σπάνια και μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις. Η εν λόγω ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών αποτελείται από 5 παραγράφους στις οποίες δεν διαπίστωσα να παρατίθεται οποιοσδήποτε λόγος προς υποστήριξη της αιτούμενης αίτησης. Λόγω των πιο πάνω κρίνω ότι οι αιτητές δεν κατόρθωσαν να αποδείξουν ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου μπορεί να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησης η οποία συνακόλουθα δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται εναντίον των αιτητών και υπέρ των καθ' ων η αίτηση ενδιαφερομένων μερών και θα πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ....................... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο