ΝΕΛΣΩΝ ΣΙΕΦΤΑΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 1728/2017, 4/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A280 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1728/2017 Μεταξύ: ΝΕΛΣΩΝ ΣΙΕΦΤΑΛΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόντων και ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγόμενου Ημερομηνία: 4.6.2019 Για τους Ενάγοντες: κ. Σ. Φλουρέντζος για κ.κ. Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον εναγόμενο: κα Μ. Τσαγκάρη ΑΠΟΦΑΣΗ Με την επίδικη αγωγή η οποία στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της αμέλειας και καταχωρήθηκε στις 11.4.2017 οι ενάγοντες αξιώνουν από τον εναγόμενο ως τον κατά νόμο εκπρόσωπο της Κυπριακής Δημοκρατίας το ποσό των €1.093,86 ως αποζημιώσεις για ζημιές τις οποίες κατά τους ισχυρισμούς τους υπέστη ένα όχημά τους. Ο εναγόμενος αρνείται την κατ' ισχυρισμό των εναγόντων αμέλεια και ότι οι τελευταίοι υπέστηκαν οποιεσδήποτε ζημιές για τις οποίες να δικαιούνται οποιοδήποτε ποσό ως αποζημίωση. Σύμφωνα με όσα περιέχονται στην έκθεση απαίτησής τους οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι σε κάθε ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX
- Κατά ή περί τις 2.10.2016 το εν λόγω όχημα οδηγούσε ο XXXXX Σιεφταλής σε χωματόδρομο στην περιοχή «Πιτσιλιές» στους Αγίους Τριμιθιάς στην Επαρχία Λευκωσίας. Κατά την ως άνω ημερομηνία το εν λόγω όχημα έπεσε μέσα σε λακκούβα με μεγάλη ποσότητα νερών/λυμάτων τα οποία είχαν διαφύγει από αγωγό μεταφοράς επεξεργασμένων λυμάτων ο οποίος είχε σπάσει και από τη συνεχή ροή και/ή συσσώρευση νερών/λυμάτων το έδαφος στο σημείο εκείνο υποχώρησε. Οι ενάγοντες θεωρούν ότι το εν λόγω γεγονός οφείλεται σε αμέλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή στην εκ μέρους αυτής ή/και των αντιπροσώπων ή/και των υπηρετών της παράβαση των νομίμων καθηκόντων τους. Ισχυρίζονται επίσης ότι από την πτώση το όχημά τους υπέστη ζημιές για την επιδιόρθωση των οποίων κατέβαλαν το συνολικό ποσό των €1.093,
- Ο εναγόμενος με την υπεράσπισή του παραδέχεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο το εν λόγω όχημα οδηγείτο στην περιοχή «Πιτσιλιές» στους Αγίους Τριμιθιάς, αρνείται όμως ότι οι ενάγοντες είναι οι ιδιοκτήτες του. Ισχυρίζεται ότι στο σημείο του ατυχήματος υπήρχε αγωγός λυμάτων ο οποίος είχε σπάσει και δημιούργησε λακκούβα με νερό στον δρόμο και ότι υπάλληλος του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων μετέβη στο σημείο και τοποθέτησε προειδοποιητικές πινακίδες και/ή φωσφορούχους κώνους και/ή φανάρια και απέκοψε την πορεία των οχημάτων από τον συγκεκριμένο χωματόδρομο. Ο εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόντων και ισχυρίζεται ότι το ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική ή/και στη συντρέχουσα αμέλεια του οδηγού του οχήματος Νέλσονα Σιεφταλή. Οι ενάγοντες καταχώρησαν απάντηση στην υπεράσπιση με την οποία αρνούνται τους ισχυρισμούς του εναγομένου και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς τους που περιέχονται στην έκθεση απαίτησής τους. Ισχυρίζονται επίσης ότι οι δικηγόροι τους με επιστολή τους ημερομηνίας 21.4.2017 επιβεβαίωσαν τη λήψη της επιστολής του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων ημερομηνίας 6.4.2017 και ζήτησαν να πληρωθούν τα δικηγορικά τους έξοδα πλην όμως ο εναγόμενος ή/και το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων υπαναχώρησαν και δεν πλήρωσαν. ΓΡΑΠΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Λόγω του ύψους του επίδικου ποσού η εκδίκαση της παρούσας αγωγής διεξήχθη σύμφωνα με όσα καθορίζονται στη Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για τις αγωγές στις οποίες ακολουθείται η διαδικασία της «Ταχείας Εκδίκασης». Παρά το γεγονός ότι και οι 2 πλευρές δήλωσαν ότι θα καταχωρούσαν γραπτή μαρτυρία και το Δικαστήριο έδωσε σχετικές προς τούτο οδηγίες τελικά μόνο η πλευρά των εναγόντων καταχώρησε έγγραφη μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση με γραπτές αγορεύσεις χωρίς ο εναγόμενος να ζητήσει να αντεξετάσει τον μάρτυρα των εναγόντων. Η μαρτυρία των εναγόντων περιλαμβάνεται στην ένορκη δήλωση του διευθυντή τους κ. XXXXX Σιεφταλή στην οποία περιέχονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: οι ενάγοντες είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX
- Προς απόδειξη αυτού του ισχυρισμού ο μάρτυρας επισύναψε στην ένορκή του δήλωση αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής του εν λόγω οχήματος ως τεκμήριο
- Στις 2.10.2016 οδηγούσε το εν λόγω όχημα σε χωματόδρομο στην περιοχή «Πιτσιλιές» στους Αγίους Τριμιθιάς στην Επαρχία Λευκωσίας. Καθώς οδηγούσε, εντελώς απρόσμενα, το εν λόγω όχημα έπεσε μέσα σε λακκούβα με μεγάλη ποσότητα νερών/λυμάτων τα οποία είχαν διαφύγει από αγωγό μεταφοράς επεξεργασμένων λυμάτων που έσπασε και από τη συνεχή ροή και/ή συσσώρευση νερών/λυμάτων το έδαφος στο σημείο εκείνο υποχώρησε. Την ίδια ημέρα ανέφερε το εν λόγω περιστατικό στην αστυνομία και στο σημείο μετέβηκαν αστυνομικοί οι οποίοι ετοίμασαν έκθεση αντίγραφο της οποίας επισύναψε, ως τεκμήριο 2, στην ένορκη δήλωσή του. Ισχυρίζεται επίσης ότι λόγω της παράλειψης των υπαλλήλων και των διαφόρων Τμημάτων των Υπουργείων της Κυπριακής Δημοκρατίας να διατηρούν τους αγωγούς και το σύστημα μεταφοράς λυμάτων σε καλή κατάσταση και της παράλειψής τους να επιδιορθώσουν την εν λόγω βλάβη άμεσα και έγκαιρα, στις 2.10.2016 υπήρξε διαρροή λυμάτων στον εν λόγω χωματόδρομο και από τη συσσώρευσή τους και την συνεπακόλουθη υποχώρηση του εδάφους προκλήθηκε κίνδυνος. Ισχυρίζεται ακόμα ότι τα ως άνω άτομα και υπηρεσίες παρέλειψαν να τοποθετήσουν προειδοποιητικά σήματα ότι στο εν λόγω σημείο υπήρχε διαρροή λυμάτων που καθιστούσε τον δρόμο επικίνδυνο και ακατάλληλο για την οδική κυκλοφορία. Ισχυρίζεται επίσης ο μάρτυρας των εναγόντων ότι λόγω της πτώσης του οχήματός τους στη λακκούβα αυτό υπέστη ζημιές για την επιδιόρθωση των οποίων οι ενάγοντες κατέβαλαν το συνολικό ποσό των €1.093,
- Ο μάρτυρας επισύναψε ως τεκμήρια 3, 4 και 5 αντίγραφα των τιμολογίων που πλήρωσαν οι ενάγοντες για την αποκατάσταση των ζημιών και ως τεκμήριο 6 την επιστολή του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων ημερομηνίας 6.4.2017 προς τους δικηγόρους τους με την οποία τους πληροφορούσαν ότι το Τμήμα θα προχωρούσε στην αποζημίωση των εναγόντων για τη ζημιά την οποία είχε υποστεί το όχημά τους από το δυστύχημα ημερομηνίας 2.10.2016 σε χωματόδρομο στους Αγίους Τριμιθιάς. Επισύναψε τέλος ως τεκμήριο 7 την επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων με την οποία οι τελευταίοι μαζί με το επίδικο ποσό αξίωναν και την πληρωμή των δικηγορικών τους εξόδων. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Κατά την ημέρα που η υπόθεση ήταν προγραμματισμένη για ακρόαση οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο με τις θέσεις και εισηγήσεις τους το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Έχω μελετήσει τις εισηγήσεις τους τις οποίες έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές στη συνέχεια όπου θα κρίνω ότι αυτό είναι αναγκαίο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506) στη βάση πάντοτε των δικογραφημένων ισχυρισμών των διαδίκων. Ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Η ανάγκη αξιολόγησης μαρτυρίας συνήθως υφίσταται, όπου παρουσιάζονται διιστάμενες εκδοχές επί των επίδικων γεγονότων και το Δικαστήριο προβαίνει σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών, ώστε να καταλήξει σε ευρήματα γεγονότων (Pissis Ltd v. La Baguette Boullangerie - Patisserie Ltd, Πολ. Έφεση 135/19, ημερομηνίας 20.9.2015). Περαιτέρω, στην υπόθεση Wynne Barry ν. David Costaki Mavronicola, ως διαχειριστή της περιουσίας του Kωστάκη Δαυίδ Mαυρονικόλα (ανίκανου προσώπου),
(2009)1 Α.Α.Δ. 1138, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όταν υπάρχει μια μόνο εκδοχή ως προς τα γεγονότα, τότε συνήθως αυτό που απομένει να εξεταστεί, εκτός και αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με το μάρτυρα και την αξιοπιστία του, είναι αν τα γεγονότα όπως βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο.» Στην επίδικη υπόθεση ο μάρτυρας των εναγόντων δεν αντεξετάστηκε και η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη, αρκετοί δε από τους ισχυρισμούς του όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκαν αλλά αντιθέτως επιβεβαιώνονται τόσο από την υπεράσπιση του εναγόμενου όσο και από τα τεκμήρια τα οποία αυτός παρουσίασε με τη γραπτή μαρτυρία του. Ο μάρτυρας ήταν ο οδηγός του οχήματος των εναγόντων και είχε άμεση εμπλοκή στα όσα διαδραματίστηκαν και λόγω αυτής της εμπλοκής ήταν σε πλεονεκτική θέση να τα θυμάται και να τα μεταφέρει στο Δικαστήριο. Κρίνω ότι με όσα ισχυρίστηκε στη γραπτή του δήλωση μετέφερε στο Δικαστήριο τα όσα διαδραματίστηκαν με ικανοποιητική λεπτομέρεια. Η εκδοχή του μάρτυρα ως προς τα γεγονότα δεν αμφισβητήθηκε, ούτε έχω διαπιστώσει να υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες στην αξιοπιστία του που να καθιστούν τη μαρτυρία του μη αποδεκτή. Ο ουσιώδης για την παρούσα υπόθεση ισχυρισμός του ότι στο συγκεκριμένο σημείο υπήρχε λακκούβα με νερό η οποία προκλήθηκε από τη διαρροή νερού από τους σωλήνες μεταφοράς νερού του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων επιβεβαιώνεται από τους ισχυρισμούς του εναγομένου που περιέχονται στην υπεράσπισή του καθώς και από την έκθεση της αστυνομίας. Επίσης οι ισχυρισμοί του για τις ζημιές τις οποίες υπέστη το όχημα των εναγόντων καθώς και το ποσό το οποίο αυτοί πλήρωσαν για την αποκατάστασή τους επιβεβαιώνονται από τα τεκμήρια 3, 4 και 5 τα οποία είναι έγγραφα που εκδόθηκαν από πρόσωπα ξένα προς τους διαδίκους της παρούσας αγωγής που δεν είχαν οποιοδήποτε λόγο να πάρουν το μέρος οποιουδήποτε από αυτούς. Λόγω των όσων ανέφερα πιο πάνω κρίνω ότι η μαρτυρία του μάρτυρα των εναγόντων αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθεί το Δικαστήριο σε αυτή. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Δεδομένης της απουσίας διιστάμενων εκδοχών ως προς τα επίδικα γεγονότα καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: οι ενάγοντες είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX
- Στις 2.10.2016 ο κ. Σιεφταλής οδηγούσε το εν λόγω όχημα σε χωματόδρομο στην περιοχή «Πιτσιλιές» στους Αγίους Τριμιθιάς στην Επαρχία Λευκωσίας. Καθώς οδηγούσε το εν λόγω όχημα εντελώς απρόσμενα έπεσε μέσα σε λακκούβα η οποία είχε δημιουργηθεί από την υποχώρηση του εδάφους και τη συσσώρευση μεγάλης ποσότητας νερού το οποίο είχε διαφύγει από αγωγό μεταφοράς επεξεργασμένων λυμάτων ο οποίος έσπασε. Η διαρροή σημειώθηκε από αγωγό μεταφοράς λυμάτων του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων το οποίο υπάγεται στο Υπουργείο Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος της Κυπριακής Δημοκρατίας και είναι υπεύθυνο για την ενιαία διαχείριση των υδάτων και για τον έλεγχο, τη λειτουργία και τη συντήρηση των αγωγών μεταφοράς νερού και επεξεργασμένων λυμάτων. Στο επίδικο σημείο του δρόμου δεν είχαν τοποθετηθεί προειδοποιητικά σήματα για την υποχώρηση του εδάφους και την ύπαρξη της λακκούβας με αποτέλεσμα αυτή να μην είναι εμφανής στους οδηγούς που χρησιμοποιούσαν τον εν λόγω χωματόδρομο. Από το πιο πάνω συμβάν το όχημα των εναγόντων υπέστη ζημιές για την επιδιόρθωση των οποίων οι ενάγοντες κατέβαλαν το συνολικό ποσό των €1.093,
- Το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων με επιστολή του ημερομηνίας 6.4.2017 ενημέρωσε τους δικηγόρους των εναγόντων ότι θα προχωρούσε στην αποζημίωσή τους αναγνωρίζοντας έτσι ότι οι ενάγοντες υπέστηκαν την εν λόγω ζημιά και ότι είχαν ευθύνη για την αποζημίωσή τους αλλά όταν οι δικηγόροι τους ζήτησαν να τους καταβληθούν δικηγορικά έξοδα τότε αρνήθηκαν να τους πληρώσουν οποιοδήποτε ποσό. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα αγωγή στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της αμέλειας (άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148). Ο ορισμός της αμέλειας σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο 51
(1)είναι ο ακόλουθος: Αμέλεια συvίσταται- (α) στηv τέλεση πράξης τηv oπoία υπό τις περιστάσεις δεv θα τελoύσε λoγικό συvετό πρόσωπo ή στηv παράλειψη τέλεσης πράξης τηv oπoία υπό τις περιστάσεις τέτoιo πρόσωπo θα τελoύσε͘ ή (β) στηv παράλειψη καταβoλής τέτoιας δεξιότητας ή επιμέλειας για τηv άσκηση επαγγέλματoς, επιτηδεύματoς ή ασχoλίας όπως έvα λoγικό συvετό πρόσωπo, πoυ έχει τα πρoσόvτα για τηv άσκηση τoυ επαγγέλματoς αυτoύ, επιτηδεύματoς ή ασχoλίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, και στηv πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής: Νoείται ότι για αυτή δύvαται vα τύχει απoζημίωσης μόvo τo πρόσωπo έvαvτι τoυ oπoίoυ o υπαίτιoς της αμέλειας υπείχε υπoχρέωση, υπό τις περιστάσεις, vα μηv επιδείξει αμέλεια. Η νομολογία σε σχέση με το αστικό αδίκημα της αμέλειας είναι πολύ πλούσια. Στην υπόθεση Κύπρος Ξενοφώντος ν. K.N. ZOO BAR RESTAURANT LTD κ.ά. Πολιτική Έφεση Αρ. 447/11, ημερομηνίας 15.12.2006, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: «Η αμέλεια ως έννοια είναι νομικά πασίγνωστη και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Χάριν υπενθύμισης και μόνο, να λεχθεί ότι στο Κυπριακό σύστημα δικαίου αυτή οριοθετείται από το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 149, όπως έχει βέβαια ερμηνευθεί καθοδηγητικά από τη νομολογία στη βάση της Αγγλικής προσέγγισης του κοινοδικαίου, (Κωνσταντίνου ν. Χατζηκυριάκου
(1993)1 Α.ΑΔ. 864 και Καλαθά ν. Πουλλίτα
(2006)1 Α.Α.Δ. 480). Το καθήκον επιμέλειας, η διάρρηξη του καθήκοντος αυτού και η επέλευση ζημιάς ως αποτέλεσμα αποτελούν τα τρία κλασσικά συστατικά ή παράγοντες που ο ενάγων πρέπει να αποδείξει για να στοιχειοθετήσει ισχυριζόμενη αμέλεια εκ μέρους του εναγομένου. Δεν είναι όμως η έλευση κάθε ζημιάς από τρίτο που καθιερώνει αξίωση αμέλειας. Κατά τη νομολογιακή προσέγγιση της έννοιας της αμέλειας είναι απαραίτητη πρωταρχικά η απόδειξη ότι το άτομο, φυσικό ή νομικό, που προκάλεσε τη ζημιά, όφειλε καθήκον επιμέλειας, έναντι του ζημιωθέντος («duty of care») που περικλείεται στη ρήση του Lord Atkin στην πασίγνωστη υπόθεση Donoghue v. Stevenson
(1932)AC 562, με τη χρήση της έννοιας ή κριτηρίου του γείτονα («neighbor principle»). Όπου πρόσωπο βρίσκεται σε τέτοια γειτνίαση με άλλο ώστε το τελευταίο να αντιλαμβάνεται ως θέμα εύλογης αποτίμησης των δεδομένων («reasonable foreseeability»), ότι πράξη ή παράλειψη του πιθανόν να επιφέρει στο πρώτο ζημιά, τότε αναδύεται καθήκον επιμέλειας. Οι κατηγορίες ή συνθήκες κάτω από τις οποίες μπορεί να εγερθεί τέτοιο καθήκον αναγνωρίστηκε ήδη από την Donoghue v. Stevenson, από τον Lord McMillan, ότι δεν είναι ποτέ στεγανοποιημένες. Η αμέλεια ως έννοια μπορεί να επιδεικνύεται σε μια μεγάλη κατηγορία συνθηκών. Δεν είναι αναγκαίο τα εξεταζόμενα γεγονότα να εντάσσονται σε υποθέσεις όπου και προηγουμένως είχε στοιχειοθετηθεί αμέλεια. Το θέμα εξετάζεται, σύμφωνα με την Anns ν. Merton London Borough Council
(1978)AC 728, σε δύο στάδια: Πρώτον, κατά πόσο υπάρχει η αναγκαία γειτνίαση ώστε να εγείρεται το ερώτημα ότι η έλλειψη φροντίδας δυνατόν να προκαλέσει ζημιά ως θέμα εύλογης πρόβλεψης. Δεύτερον, αν η απάντηση είναι καταφατική, κατά πόσον υπάρχουν δεδομένα που αδρανοποιούν ή περιορίζουν την έκταση αυτής της επιμέλειας. Η έννοια της επιμέλειας περιορίστηκε στο χρόνο ώστε να αναχαιτιστεί η ανεξέλεγκτη επέκταση και ένταξη των διαφόρων περιπτώσεων στην έννοια, ώστε με την έλευση και μόνο της ζημιάς να εγείρεται έστω εκ πρώτης όψεως αναζήτηση αποζημιώσεων από τρίτους, κυρίως ασφαλιστικές εταιρείες και κρατικές ή κοινωφελείς υπηρεσίες, (Stovin v. Wise
(1996)AC 923. Σήμερα, η έννοια της επιμέλειας οριοθετείται από το Caparo test, από την υπόθεση Caparo Industries plc v. Dickman
(1990)1 All E.R. 568 και τη σύγχρονη της, Marc Rich & Co. AG v. Bishop Rock Marine Co Ltd
(1996)1 AC 211, ώστε θα πρέπει:
(1)ο ενάγων να δείξει ότι εμπίπτει στα πρόσωπα που ευλόγως μπορούσαν να επηρεαστούν, ανάλογα με τη ζημιά που έγινε,
(2)ότι ενάγων και εναγόμενος βρίσκονται σε σχέση γειτνίασης («proximity») και
(3)να είναι δίκαιο, ορθό και εύλογο («fair, just and reasonable») να εναποτεθεί καθήκον επιμέλειας υπό τις περιστάσεις». ΚΑΤΑΛΗΞΗ Σε πολιτικές υποθέσεις το βάρος της απόδειξης το φέρει ο ενάγων και αυτό είναι στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858). Όπως λέχθηκε στην ως άνω υπόθεση: «το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του». Στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων κρίνω ότι το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων είχε καθήκον να διατηρεί τους αγωγούς μεταφοράς νερού και λυμάτων σε καλή κατάσταση ώστε να μην υπάρχει διαρροή. Στην παρούσα περίπτωση υπήρξε διαρροή λυμάτων από το σύστημα μεταφοράς τους την οποία το Τμήμα δεν επιδιόρθωσε έγκαιρα με αποτέλεσμα στον επίδικο χωματόδρομο να δημιουργηθεί λακκούβα με λύματα. Αυτή αποτελούσε κίνδυνο για τους οδηγούς που χρησιμοποιούσαν τον εν λόγω χωματόδρομο. Λόγω της παράλειψής του προσωπικού του Τμήματος να τοποθετήσει προειδοποιητικά σήματα στο σημείο εκείνο το όχημα των εναγόντων το οποίο οδηγείτο στον εν λόγω χωματόδρομο έπεσε στην εν λόγω λακκούβα και υπέστη ζημιά. Λόγω των πιο πάνω κρίνω ότι οι υπάλληλοι του Τμήματος υπήρξαν αμελείς και από την αμέλειά τους προκλήθηκε ζημιά στους ενάγοντες οι οποίοι δικαιούνται να αποζημιωθούν για αυτή. Η απαίτηση των εναγόντων αφορά σε ειδικές ζημιές οι οποίες πρέπει να αποδεικνύονται με αυστηρότητα (Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους (Αρ. 2)
(2012)1 Α.Α.Δ. 753), με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία (Ηρακλέους ν. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου
(1996)1 Α.Α.Δ. 1157, Παναγιώτου ν. Φραγκίσκου κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 687). Από τη μαρτυρία την οποία προσκόμισαν οι ενάγοντες και συγκεκριμένα από τα τεκμήρια 3, 4 και 5 φαίνεται με σαφήνεια η σχετική απαίτησή τους. Κρίνω ότι κατάφεραν να αποδείξουν τις ζημιές τους με τον τρόπο που η νομολογία επιτάσσει και δικαιούνται να τους επιδικασθεί το εν λόγω ποσό. Το γεγονός ότι με την παράγραφο 11 της έκθεσης απαίτησής τους οι ενάγοντες απαιτούν το συνολικό ποσό των €1.093,86 για όλες τις ζημιές χωρίς να εξειδικεύουν τα επιμέρους ποσά για κάθε μια ζημιά κρίνω ότι δεν αποτελεί εξειδίκευση η οποία να υπολείπεται της αναγκαίας σαφήνειας. Οι ενάγοντες με τη μαρτυρία την οποία προσκόμισαν απέδειξαν την πληρωμή των επιμέρους ποσών της απαίτησής τους και συνεπώς δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ικανοποιητικός λόγος για να μην τους επιδικασθεί το ποσό αυτό. Λόγω των πιο πάνω κρίνω ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει στον αναγκαίο βαθμό την αγωγή τους η οποία πρέπει να επιτύχει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €1.093,86 με νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής. Τα έξοδα της αγωγής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο