HELLENIC BANK PUBLIC CO. LTD ν. ΜΑΚΑΡΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 434/2012, 26/6/2019

HELLENIC BANK PUBLIC CO. LTD ν. ΜΑΚΑΡΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 434/2012, 26/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A316 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 434/2012 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC CO. LTD Ενάγουσα και XXXXX ΜΑΚΑΡΙΟΥ Εναγόμενος Αίτηση Ενάγουσας ημερομηνίας 12.2.2019 για Περαιτέρω Αποκάλυψη Εγγράφων 26 Ιουνίου,

1. Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: κα Ανίτα Σολουκίδου διά Χρίστο Μ. Τριανταφυλλίδη Για Εναγόμενο/Καθ'ου η Αίτηση: κα Κασσιανή Ορφανίδου διά Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σε ενωρίτερο στάδιο της υπόθεσης, στις 25.10.2013, είχε εκδοθεί διάταγμα με το οποίο διατάσσονταν οι διάδικοι να αποκαλύψουν ενόρκως τα έγγραφα που είχαν στην κατοχή τους που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα. Σε συμμόρφωση με το εν λόγω διάταγμα, η Ενάγουσα καταχώρησε σχετική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 2.12.2013 και ο Εναγόμενος καταχώρησε ένορκη δήλωση ημερομηνίας 10.12.
2. Με την υπό κρίση αίτηση, η Ενάγουσα/Αιτήτρια ζητά να της επιτραπεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία να αποκαλύπτει περαιτέρω έγγραφα. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση λειτουργού της Ενάγουσας/Αιτήτριας στην οποία αναφέρει, επιγραμματικά, ότι κατά τη μελέτη της υπόθεσης με σκοπό την ετοιμασία για την ακροαματική διαδικασία διαπιστώθηκε ότι εκ παραδρομής δεν είχαν συμπεριληφθεί στην αρχική ένορκη αποκάλυψη εγγράφων επιπρόσθετα έγγραφα. Ο ενόρκως δηλών ζητά άδεια για να συμπεριληφθούν τα εν λόγω έγγραφα σε περαιτέρω αποκάλυψη και αναφέρει ότι η παρουσίαση τους στο στάδιο της ακρόασης θα είναι αναγκαία για σκοπούς πληρότητας της μαρτυρίας της. Να σημειώσω ότι τα έγγραφα των οποίων επιδιώκεται να επιτραπεί η αποκάλυψη είναι επιστολή της Ενάγουσας/Αιτήτριας προς τον Εναγόμενο ημερομηνίας 21.6.2011, επιστολή της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου ημερομηνίας 21.12.2017 και δέσμη αποτελούμενη από αντίγραφα δημοσιεύσεων στον ημερήσιο τύπο σε σχέση με μεταβολές επιτοκίου. Αντίγραφο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποκάλυψης που επιδιώκεται να καταχωρηθεί επισυνάπτεται στην Αίτηση μαζί με αντίγραφα των επιπρόσθετων αυτών εγγράφων. Η Αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση ο οποίος υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν την έγκριση της Αίτησης, ότι αυτή υποβάλλεται με αδικαιολόγητη καθυστέρηση και σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, ότι είναι καταχρηστική και ότι η έγκρισής της θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα του. Κατά την ακρόαση της Αίτησης, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς αγόρευσαν υπέρ των εκατέρωθεν θέσεων και έχω μελετήσει τα όσα έχουν εγείρει και τη νομολογία στην οποία παραπέμπουν. Η ουσιαστική δικονομική βάση της Αίτησης είναι η Δ.28 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η Δ.28 θ.1 παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια[1] να διατάξει τους διάδικους σε μια αγωγή να προβούν σε ένορκη αποκάλυψη των εγγράφων που βρίσκονται στην κατοχή ή τον έλεγχό τους και που είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα. Ο σκοπός διαταγής για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων είναι να τεθούν ενώπιον της αντίδικης πλευράς τα έγγραφα επί των οποίων ένας διάδικος θα βασιστεί και που θα επικαλεστεί κατά την ακρόαση. Μέσω της αποκάλυψης αποτρέπεται ο αιφνιδιασμός της άλλης πλευράς κατά την ακροαματική διαδικασία, αλλά παρέχεται και η δυνατότητα στην άλλη πλευρά να εκτιμήσει σωστά τη δύναμη της υπόθεσής της ενόψει των εγγράφων που αποκαλύπτονται[2]. Εφόσον εκδοθεί διάταγμα αποκάλυψης, η υποχρέωση αποκάλυψης είναι συνεχής[3] και καλύπτει έγγραφα που αφορούν τα επίδικα θέματα, άσχετα από το χρόνο κατά τον οποίο περιήλθαν στη γνώση ή στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο του διάδικου που έχει πρόθεση να τα παρουσιάσει κατά την ακρόαση[4]. Όπως καθορίζεται στη Δ.28 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, παράλειψη συμμόρφωσης με διάταγμα αποκάλυψης συνεπάγεται την παρεμπόδιση διαδίκου να παρουσιάσει ως μαρτυρία έγγραφο το οποίο δεν αποκάλυψε. Όμως, η απαγόρευση προσαγωγής κατά την ακρόαση εγγράφων τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν ενόρκως - παρά την έκδοση σχετικού διατάγματος - δεν είναι απόλυτη. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.28 θ.3, μπορεί να επιτραπεί η παρουσίαση ως μαρτυρίας τέτοιων εγγράφων, με άδεια του Δικαστηρίου και εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι το μέρος που επιχειρεί να τα παρουσιάσει είχε επαρκή δικαιολογία για την παράλειψη του να τα αποκαλύψει («had sufficient excuse for so failing»). Σύμφωνα με τη νομολογία, εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι έχει καταδειχθεί επαρκής δικαιολογία (sufficient excuse) για τη μη συμπερίληψη εγγράφων στην αρχική αποκάλυψη, μπορεί να επιτρέψει σε ένα διάδικο να προβεί σε αποκάλυψη περαιτέρω εγγράφων[5]. Η σχετική άδεια μπορεί να δοθεί υπό όρους τους οποίους το Δικαστήριο κρίνει εύλογους. Η δυνατότητα αυτή ενυπάρχει τόσο σε σχέση με έγγραφα τα οποία δεν βρίσκονταν στην κατοχή του συγκεκριμένου διάδικου κατά το χρόνο της αρχικής αποκάλυψης, αλλά και για έγγραφα που, ενώ βρίσκονταν στην κατοχή του διάδικου, είτε από λάθος, είτε από αβλεψία, δεν αποκαλύφθηκαν[6]. Επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Έχω κατά νου τα όσα αναφέρει η Ενάγουσα/Αιτήτρια για να δικαιολογήσει την παράληψη να συμπεριλάβει τα έγγραφα που επιδιώκει να αποκαλύψει τώρα, στην αρχική αποκάλυψη εγγράφων αλλά και τον χρόνο στον οποίο υποβάλλεται η Αίτηση. Έχω επίσης κατά νου ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ξεκινήσει και ότι ένα εκ των εγγράφων είναι μεταγενέστερο της αρχικής αποκάλυψης εγγράφων. Σταθμίζοντας όλα τα ενώπιον μου στοιχεία δεν διακρίνω η πλευρά της Ενάγουσας/Αιτήτριας να ενεργεί κακόπιστα ή καταχρηστικά με την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Δεν εντοπίζω συμπεριφορά ή στοιχεία που να παραπέμπουν σε τέτοια πρόθεση. Επιπρόσθετα, παρά τον λόγο ένστασης του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση ότι εάν επιτραπεί η περαιτέρω αποκάλυψη αυτό «θα παραβλάψει τα συμφέροντα [του] και θα ανατρέψει την γραμμή της Υπεράσπισης», αυτό το επιχείρημα παραμένει μετέωρο. Δεν επεξηγήθηκε με μαρτυρία ποια συμφέροντα του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση θα παραβλαφθούν, με ποιο τρόπο και πως θα ανατραπεί η γραμμή της υπεράσπισης του. Θεωρώ ότι τα όσα η πλευρά της Ενάγουσας/Αιτήτριας επικαλείται στη μαρτυρία που υποστηρίζει την Αίτηση, συνιστούν «επαρκή» (sufficient) δικαιολογία για να δοθεί η αιτούμενη άδεια[7]. Δεν διακρίνω ότι αν επιτραπεί η περαιτέρω αποκάλυψη τα δικαιώματα του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση θα επηρεαστούν δυσμενώς. Περαιτέρω, τα έγγραφα που επιδιώκεται να περιληφθούν στην περαιτέρω αποκάλυψη είναι σχετικά με την αξίωση τις Ενάγουσας/Αιτήτριας και με τις δικογραφημένες θέσεις της[8]. Έχω, τέλος, κατά νου ότι σύμφωνα με την σχετικά πρόσφατη απόφαση στην Marcegaglia SpA κ.α. ν του πλοίου «Vysokogorak» σημαίας Βανουάτου, ECLI:CY:AD:2017:D315, Αγωγή Ναυτοδικείου 31/2013, ημερομηνίας 25.9.2017, περαιτέρω αποκάλυψη μπορεί να γίνει και χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου. Για τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται στην Ενάγουσα/Αιτήτρια να προβεί σε περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης να καταχωρηθεί εντός 7 (επτά) ημερών από σήμερα και αντίγραφα των αποκαλυφθέντων εγγράφων να παραδοθούν στην άλλη πλευρά εντός της ίδιας προθεσμίας. Παραμένει το θέμα των εξόδων της Αίτησης. Θεωρώ ότι παρά την επιτυχία της Αίτησης, η Ενάγουσα/Αιτήτρια δεν πρέπει να επιβραβευθεί με την επιδίκαση εξόδων υπέρ της και, αντίστοιχα, ότι ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση δεν πρέπει να επιβαρυνθεί με τα έξοδα της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας αφού δεν ευθύνεται για τη δημιουργία τους. Συνεπώς, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται, συνεπώς, υπέρ του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας/Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Τυλληρή ν Λαϊκής Τράπεζας Λτδ