← Κύπρος

Χ' Θεραπή ν. Τσαγγαρίδη, Αρ. Αγωγής 4715/2016, 24/6/2019

Χ' Θεραπή ν. Τσαγγαρίδη, Αρ. Αγωγής 4715/2016, 24/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A311 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4715/2016 Μεταξύ : XXXXX Χ' Θεραπή Ενάγουσας -και-

  1. XXXXX Τσαγγαρίδη
  2. XXXXX Χ' Βασιλείου Εναγομένων Ημερομηνία : 24, Ιουνίου, 2019 Εμφανίσεις Για την Ενάγουσα : κ. Μ. Ιωάννου Για τον Εναγόμενο 1 : κα. Ε. Παρασκευά. ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αξίωση της Ενάγουσας εναντίον των Εναγoμένων 1 και 2 για ισχυριζόμενα οφειλόμενα ενοίκια και αποζημιώσεις για ενδιάμεσα οφέλη. Εν τέλει η αγωγή προχώρησε μόνο εναντίον του Εναγομένου
  3. Η υπό κρίση αγωγή, με την καταχώρησή της, ταξινομήθηκε ως ταχείας εκδίκασης με βάση τις πρόνοιες της Δ.30 θ.6, φέροντας την ανάλογη ένδειξη, παρόλο που στην αγωγή αξιώνονται αποζημιώσεις για ενδιάμεσα οφέλη. Περαιτέρω, κατά τη δικάσιμο, ημερομηνίας 2.4.2018, αποδέχθηκαν όπως η διαδικασία ακρόασης της υπόθεσης διεξαχθεί ως ταχείας εκδίκασης. Συνακόλουθα, η διαδικασία διεξήχθη με βάση τις πρόνοιες της Δ.30 θ. 5,6 και 7 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που προνοούν για διαδικασία ταχείας εκδίκασης. Οι διάδικοι καταχώρησαν την έγγραφη μαρτυρία τους και κανείς εκ των διαδίκων δεν ζήτησε να αντεξετάσει. Δικογραφημένοι Ισχυρισμοί Είναι καλά θεμελιωμένη αρχή ότι τα δικόγραφα περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία, δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση όπου υπάρχει. Σχετική είναι η απόφαση Παπαγεωργίου ν. Κλάππα

(1991)1 Α.Α.Δ 24. Το Δικαστήριο δεν δύναται να προχωρήσει να επιλύσει θέματα, τα οποία δεν αποτέλεσαν μέρος της δικογραφίας. Σχετική είναι η απόφαση Latifundia Properties Ltd ν. Ανδρέα Μιχαήλ Ψάκη
(2003)1 ΑΑΔ
  1. Η Ενάγουσα ισχυρίστηκε στην Έκθεση Απαίτησής της ότι δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, ημερομηνίας 1.9.2014, ενοικίασε το κατάστημά της επί της οδού XXXXX 66 στον Λυθροδόντα, στον Εναγόμενο 1, για περίοδο ενός έτους με δικαίωμα ανανέωσης για ακόμα ένα. Το επίδικο υποστατικό θα χρησιμοποιείτο ως γυμναστήριο έναντι του συμφωνηθέντος μηνιαίου ενοικίου των € 600, πληρωτέου την 1ην ημέρα εκάστου μηνός. Ο Εναγόμενος 1 κατά παράβαση των συμφωνηθέντων καθυστερούσε την πληρωμή των ενοικίων για τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του
  2. Μέσω επιστολών των δικηγόρων της, ημερομηνίας 13.7.2016 και 25.7.2016, αξίωσε την καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων και τερμάτισε την επίδικη συμφωνία ενοικίασης. Ο Εναγόμενος 1 στην Υπεράσπισή του δέχθηκε ότι η Ενάγουσα ήταν ιδιοκτήτρια του επίδικου καταστήματος, το οποίο ενοικιάστηκε στον ίδιο δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.9.
  3. Επιπλέον, δέχθηκε ότι το επίδικο ενοικιαστήριο περιείχε τους όρους που επικαλείται η Ενάγουσα στην Έκθεση Απαίτησής της. Αρνήθηκε, όμως, ότι οφείλει το αξιούμενο ποσό. Ισχυρίστηκε ότι για τους Μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο του 2016 αντί να καταβάλλει €600 μηνιαίως κατέβαλλε μόνο 400, αλλά την 1η.10.2016 εξόφλησε το υπόλοιπο και από την καταχώρηση της αγωγής και μετά ουδέν ποσό οφείλει. Περαιτέρω, αρνήθηκε ότι μετά την καταχώρηση της αγωγής όφειλε οποιοδήποτε ποσό και ότι έλαβε τις επιστολές, τις οποίες ισχυρίζεται η Ενάγουσα. Παραδεκτά γεγονότα Αποτελεί θεμελιακή αρχή ότι στην πολιτική δίκη, απόδειξη μπορεί να προκύψει μέσω παραδοχής γεγονότων. Σχετικές επί του προκειμένου είναι οι αποφάσεις Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1(A) Α.Α.Δ. 45 και Παπαμιλτιάδους ν. Ιωάννου
(2007)1 Α.Α.Δ.
  1. Μία εκ των περιπτώσεων όπου μπορεί να προκύψει παραδοχή γεγονότων είναι διά της παραδοχής γεγονότων μέσω των δικογράφων. Σχετικά παραπέμπω στο σύγγραμμα το Δίκαιο της Απόδειξης των Τ. Ηλιάδη & Ν.Σάντη σελ
  2. Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει μέσα από τα δικόγραφα ότι η Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού. Το επίδικο υποστατικό ενοικιάστηκε στον Εναγόμενο δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, ημερομηνίας 1.9.2014, για περίοδο ενός έτους. Η σύμβαση ενοικίασης θα μπορούσε να ανανεωθεί για ακόμα ένα έτος. Το συμφωνηθέν ενοίκιο ήταν € 600 πληρωτέο την 1η ημέρα εκάστου μηνός. Παράλειψη πληρωμής του ενοικίου γεννούσε δικαίωμα στην Ενάγουσα για τερματισμό της σύμβασης ενοικίασης. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω θα προχωρήσω με παράθεση της μαρτυρίας, η οποία σχετίζεται με τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Μαρτυρία Για την πλευρά της Ενάγουσας κατέθεσε μαρτυρία ο XXXXX Ψαθάς ως ΜΕ1 και η ίδια η Ενάγουσα ως ΜΕ
  3. Ο ΜΕ1 στη μαρτυρία του δήλωσε ότι μετά τη λήξη του πρώτου έτους η ενοικίαση ανανεώθηκε για ακόμα ένα έτος. Στα πρώτα στάδια της ενοικίασης όλα κυλούσαν ομαλά. Από τον Ιούνιο του 2016 ο Εναγόμενος 1 ξεκίνησε τα προβλήματα, αφού ο Εναγόμενος παρέλειπε να καταβάλλει το ενοίκιο. Όταν κατέστη πληρωτέο το ενοίκιο του μηνός Ιουνίου και μέρος του ενοικίου του μηνός Ιουλίου του 2016, η πλευρά της Ενάγουσας έδωσε οδηγίες στον δικηγόρο τους να αποστείλει επιστολές. Ο Εναγόμενος συνέχιζε να παραλείπει να καταβάλλει το συμφωνηθέν ενοίκιο και έτσι έδωσαν οδηγίες στον δικηγόρο τους να προχωρήσει με δικαστικά μέτρα εναντίον του. Παρά τη λήψη δικαστικών μέτρων ο Εναγόμενος παρέλειπε να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό και κρατούσε κλειστό το κατάστημα, αρνούμενος να το παραδώσει. Τον Αύγουστο του 2018 μη έχοντας άλλη επιλογή άνοιξε το κατάστημα και ειδοποίησε τον Εναγόμενο να προσέλθει να παραλάβει τα πράγματά του. Δεύτερη μάρτυρας για την Ενάγουσα ήταν η ίδια η Ενάγουσα ΜΕ
  4. Η ΜΕ2 χορήγησε πληρεξούσιο έγγραφο στον ΜΕ1 με το οποίο του επέτρεπε να την εκπροσωπεί στην υπό κρίση αγωγή. Κατέθεσε το σχετικό έγγραφο ως Τεκμήριο 2 επί της δήλωσής της. Ο ΜΕ1 την ενημέρωσε ότι ο Εναγόμενος καθυστερούσε την πληρωμή ενοικίων για τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του
  5. Προηγουμένως είχαν σταλεί δυο επιστολές από τον δικηγόρο της, ημερομηνίας 13.7.2016 και 25.7.
  6. Κατέθεσε αντίγραφα των σχετικών επιστολών ως Τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα. Εξ όσων γνωρίζει ο Εναγόμενος κρατούσε το επίδικο υποστατικό κλειστό μέχρι τον Αύγουστο του
  7. Τον Αύγουστο του 2018 ο ΜΕ1 μη έχοντας άλλη επιλογή προχώρησε και άνοιξε το κατάστημα. Στον αντίποδα, για την πλευρά του Εναγόμενου, κατέθεσε έγγραφη μαρτυρία ο ίδιος ο Εναγόμενος ΜΥ 1 και ο XXXXX Τσαγγαρίδης ΜΥ
  8. Ο ΜΥ1 αναφέρθηκε στο ιστορικό πληρωμών του από την αρχή της ενοικίασης. Κατέθεσε δέσμη εγγραφών, που αποτελούν σύμφωνα με τον ίδιο αποδείξεις για την περίοδο από 1.9.2014 μέχρι 1.5.2016, ως Τεκμήριο
  9. Περαιτέρω κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 δέσμη εγγραφών που αποτελούν, κατά τη θέση του, αποδείξεις πληρωμής ενοικίων για την περίοδο από 1.11.2016 μέχρι 1.4.
  10. Επιπρόσθετα, κατέθεσε σχετικές κατ΄ισχυρισμόν αποδείξεις για τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2016 ως Τεκμήρια 3, 4, 5, 6 και 8 αντίστοιχα. Ως Τεκμήριο 7 κατέθεσε απόδειξη, ημερομηνίας 1.9.2016, για το ποσό των €
  11. Σε κανένα εκ των τεκμήριων 1 μέχρι και 7 δεν ανγαφέται το όνομα του Εναγομένου. Ήταν η θέση του ότι ουδέν ποσό οφείλει στην Ενάγουσα. Περαιτέρω, δήλωσε ότι παρέδωσε το επίδικο υποστατικό στις 31.7.2017 στον σύζυγο της Ενάγουσας, συμφωνώντας παράλληλα ότι δεν θα κατέβαλλε οποιοδήποτε ενοίκιο για τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο του 2017, καθότι προέβη σε επισκευές στο επίδικο υποστατικό. Εξήγησε ακολούθως ότι ενημέρωσε περί της πρόθεσής του να αποχωρήσει από το επίδικο υποστατικό ήδη από τον Μάιο του
  12. Όταν κατέβαλε το ενοίκιο του μηνός Μαΐου στον σύζυγο της Ενάγουσας, ο τελευταίος δεν του έδωσε απόδειξη. Τότε ενημέρωσε περί της πρόθεσής του να αποχωρήσει από το επίδικο υποστατικό. Επόμενος μάρτυρας για την Υπεράσπιση ήταν ο XXXXX Τσαγγαρίδης ΜΥ
  13. Ο ΜΥ2 δήλωσε ότι ο Εναγόμενος 1 στην παρουσία του παρέδωσε στις 31.7.2017 τα κλειδιά του επίδικου υποστατικού στον σύζυγο της Ενάγουσας. Εισηγήσεις των Διαδίκων Μετά την καταχώρηση της έγγραφης μαρτυρίας των διαδίκων οι ευπαίδευτοι συνήγοροί τους με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους. Γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος. Πέραν από τα αυστηρώς παραδεκτά γεγονότα είναι επιτρεπτή και η εξαγωγή ευρημάτων, χωρίς να αξιολογηθούν σχετικά οι μάρτυρες, επί γεγονότων που εμφανίζονται μη αμφισβητούμενα δια των χειρισμών των διαδίκων κατά την ακρόαση. Σχετική είναι η απόφαση Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A179, Π.Ε 185/2012, ημερομηνίας 19.4.
  14. Άλλωστε, η ανάγκη αξιολόγησης μαρτυρίας συνήθως υφίσταται, όπου παρουσιάζονται διιστάμενες εκδοχές επί των επίδικων γεγονότων και το Δικαστήριο προβαίνει σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών, ώστε να καταλήξει σε ευρήματα γεγονότων. Σχετική είναι η απόφαση Pissis Ltd v. La Baguette Boullangerie- Patisserie Ltd, Πολ. Έφεση 135/10, ημερομηνίας 30.9.
  15. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, μέσα από τη σύνοψη της μαρτυρίας ως εκτέθηκε ανωτέρω, προκύπτει ότι ο Εναγόμενος 1 παρέμεινε τουλάχιστον μέχρι τον Ιούλιο του 2017 εντός του επίδικου υποστατικού. Περαιτέρω μέσα από τον εν γένει χειρισμό της ακρόασης από τους διαδίκους προκύπτει ότι αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ αυτών ότι η σύμβαση ενοικίασης, ημερομηνίας 1.9.2014, ανανεώθηκε στις 31.8.2015 για ακόμα ένα χρόνο. Το σημεία, στα οποία εμφανίζεται να υπάρχουν διιστάμενες εκδοχές είναι στο κατά πόσο ο Εναγόμενος οφείλει οποιοδήποτε ποσό ενοικίων, από τον Ιούνιο του 2016 και εντεύθεν και το εάν παρέδωσε τελικά την κατοχή του επίδικου ακινήτου στις 31.7.2018 ή τον Αύγουστο του
  16. Συνεπώς, το Δικαστήριο θα προχωρήσει να αξιολογήσει τη διιστάμενη μαρτυρία και μόνο. Αξιολόγηση Μαρτυρίας. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, στη βάση πάντοτε των δικογραφημένων ισχυρισμών των διαδίκων. Περαιτέρω, όπου είναι δυνατό, η μαρτυρία εκάστου μάρτυρα συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Σχετική είναι η απόφαση Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και η πρόσφατη απόφαση Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ( ανωτέρω). Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Χριστοφίνης ν. Φραντζή ECLI:CY:AD:2017:C35, Πολ. Έφεση328/11, ημερομηνίας 31.5.2017, υποδείχθηκε ότι το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα υπόκειται στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας. Η ιδιαιτερότητα της διαδικασίας υπό τη νέα Διαταγή 30 έγκειται στο ότι η μαρτυρία κατατίθεται γραπτώς και οι μάρτυρες δεν δίδουν προφορική μαρτυρία στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ώστε το δικαστήριο να μπορεί να αξιολογήσει την εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, τις αντιδράσεις του, φυσικές ή αφύσικες, ή τον τρόπο που απαντά. Το γεγονός, όμως, ότι οι μάρτυρες σε παρόμοιας φύσης διαδικασίες, δεν καταθέτουν στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης δεν οδηγεί σε χαλάρωση τους κανόνες που αφορούν την αποδοχή και αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας, οι οποίοι συνεχίζουν να ισχύουν κανονικά. Άλλωστε, η νομολογία έχει επανειλημμένα τονίσει ότι μαρτυρία που κατατίθεται έστω και χωρίς ένσταση και που τελικά φαίνεται ότι δεν είναι αποδεκτή πρέπει να αγνοείται κατά την τελική κρίση του Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις αποφάσεις Miorage Popovic Slopodan ν. Dubranvka Radivojenik
(1998)1 Α.Α.Δ. 1162 και Μελάς v. Κυριάκου
(2003)1 Α.Α.Δ. 826 Με γνώμονα τα πιο πάνω προχωρώ με την αξιολόγηση της σχετικής μαρτυρίας. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ
  1. Η μαρτυρία του ΜΕ1 ήταν σαφής και πειστική και καλύπτεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της από το κοινό υπόβαθρο γεγονότων ως έχει εκτεθεί ανωτέρω. Ως προς τα ουσιώδη αμφισβητούμενα γεγονότα ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος 1 δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο για τους μήνες Ιούνιο και Αύγουστο του 2016, ενώ για τον Ιούλιο κατέβαλε μόνο 100 ευρώ. Οι θέσεις του ως προς την παράλειψη καταβολής ενοικίων από τον Ιούνιο του 2016 και έπειτα, δεν αντικρούονται από αντίθετη έγγραφη μαρτυρία και δεν υφίσταται οποιαδήποτε απόδειξη, η οποία να εκδόθηκε επ' ονόματι του Εναγομένου για τους μήνες που κατ΄ ισχυρισμόν ο Εναγόμενος δεν κατέβαλλε πλήρως τα ενοίκιά του. Συνεπώς η θέση του ΜΕ 1 περί της παράλειψης καταβολής ενοικίων για τους μήνες από τον Ιούνιο του 2016 μέχρι την παράδοση της κατοχής μπορεί να γίνει δεκτή. Επιπλέον, οι σχετικές θέσεις του σε αναφορικά με τα κατ΄ ισχυρισμόν οφειλόμενα ενοίκια χαρακτηρίζονται από σαφήνεια και πειστικότητα. Συγκεκριμένα ο ΜΕ 1 με καθαρότητα και σαφήνεια προσδιόρισε σε συγκεκριμένους μήνες, την παράλειψη καταβολής ενοικίων μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, ενώ δέχθηκε ότι ο Εναγόμενος σε κάποιο εξ αυτών κατέβαλε το ποσό των € 100 έναντι. Η πιο πάνω ενέργεια δεικνύει ειλικρίνεια και ευθύτητα από μέρους του μάρτυρα. Ως προς τους μήνες μέχρι την παράδοση της κατοχής ήταν, επίσης, σαφής ότι ουδέν πόσο κατέβαλε ο Εναγόμενος. Συνεπώς, το Δικαστήριο μπορεί να κάνει δεκτή τη θέση του ως προς την παράλειψη πληρωμής ενοικίων εκ μέρους του Εναγομένου 1, από τον Ιούνιο του 2016 και επέιτα. Παράλληλα, όμως, δήλωσε ότι η Ενάγουσα έλαβε κατοχή του επίδικου υποστατικού τον Αύγουστο του
  2. Η πιο πάνω θέση του όπως τέθηκε από τον ίδιο, δεν συνάδει με τη λογική. Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας δεν προσδιορίζει από ποίο χρονικό σημείο το επίδικο υποστατικό κρατείτο κλειστό από τον Εναγόμενο 1, ώστε να αξιολογηθεί το δικαιολογημένο ή μη του ισχυρισμού του περί αναμονής μέχρι τον Αύγουστο του
  3. Επίσης, δεν εξηγεί γιατί, ενώ το υποστατικό παρέμενε κλειστό, δεν απέστειλε οποιαδήποτε επιστολή, για να ζητήσει τουλάχιστον την παράδοση του επίδικου υποστατικού, εκκρεμούσης έστω της αγωγής. Συνεπώς δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΕ1 ως προς τον χρόνο ανάληψης της κατοχής εκ μέρους της Ενάγουσας, αλλά αποδέχομαι μερικώς τη μαρτυρία του ΜΕ1 για σκοπούς συναγωγής ευρημάτων, ως προς την παράλειψη του Εναγομένου 1 να καταβάλλει τα οφειλόμενα ενοίκια στο ακέραιο από τον Ιούνιο του 2016 και επέκεινα. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ2 Η μαρτυρία της ΜΕ2 περιστράφηκε γύρω από την κατάθεση των εγγράφων που συγκροτούν την απαίτησή της, ήτοι το ενοικιαστήριο συμβόλαιο και τις επιστολές τερματισμού. Η θέση της ως προς τον χρόνο και τρόπο τερματισμού της σύμβασης δεν μπορεί να γίνει δεκτή, καθότι δεν υφίσταται μαρτυρία ότι αποστάληκε η σχετική επιστολή. Η ίδια δεν ανέφερε οτιδήποτε περί της αποστολής τουλάχιστον των επίδικων επιστολών στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του Εναγομένου 1, ώστε η μη επιστροφή τους να συνιστούσε εκ πρώτης όψεως απόδειξη ότι αυτές παραδόθηκαν. Σχετική επί του προκειμένου είναι η απόφαση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Χαριλάου κ.ά
(2009)1.(Α) Α.Α.Δ
  1. Ελλείψει παραδοχής εκ μέρους του Εναγομένου περί της παραλαβής τους και ελλείψει μαρτυρίας περί της αποστολής των επίδικων επιστολών δεν μπορεί να εξαχθεί εύρημα ότι η επίδικη σύμβαση ενοικίασης τερματίσθηκε με τις επιστολές Τεκμήρια 3 και 4 επί της δήλωσής της. Περαιτέρω η θέση της μάρτυρος σχετικά με τον χρόνο ανάκτησης της κατοχής του επίδικου ακινήτου δεν μπορεί να γίνει δεκτή, για τους ίδιους λόγους που δεν έγινε δεκτή η θέση του ΜΕ
  2. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ
  3. Η μαρτυρία του ΜΥ1 σε μεγάλο βαθμό στερείται πειστικότητας, αφού οι ισχυρισμοί του δεν υποστηρίζονται από το περιεχόμενο της έγγραφης μαρτυρίας που κατέθεσε. Συγκεκριμένα κατέθεσε σειρά εγγράφων που κατά τον ισχυρισμό του αποτελούσαν αποδείξεις είσπραξης ενοικίων. Υπενθυμίζεται ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η συμφωνία ενοικίασης συνομολογήθηκε μεταξύ του ιδίου προσωπικά και της Ενάγουσας. Επίσης, δεν υφίσταται μαρτύρια ότι λειτουργούσε το επίδικο υποστατικό σαν γυμναστήριο με την επωνυμία «Σωματείο Πυγμαχίας Λυθροδόντα». Περαιτέρω, δεν υφίσταται μαρτυρία ότι στο επίδικο υποστατικό στεγαζόταν το πιο πάνω Σωματείο. Παρά ταύτα, στα έγγραφα που κατέθεσε σαν αποδείξεις πληρωμής ενοικίων καταγράφεται το όνομα «Σωματείο Πυγμαχίας Λυθροδόντα». Επίσης, σε κάποιες αποδείξεις δεν καταγράφεται οποιοδήποτε όνομα. Από το γεγονός ότι οι φερόμενες αποδείξεις εκδίδονταν επ' ονόματι τρίτου προσώπου, άσχετου με τα επίδικα θέματα, χωρίς να υφίσταται οποιαδήποτε μαρτυρία που να το συνδέει με τους διαδίκους στην παρούσα, εξάγεται το συμπέρασμα ότι αυτές δεν μπορούν να υποστηρίξουν τον ισχυρισμό του Εναγομένου περί εξόφλησης. Συνεπώς, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η θέση του ΜΥ1 ότι κατέβαλε το ενοίκιο, μέσω των αποδείξεων που κατέθεσε. Επιπλέον, η θέση του ότι προέβη σε βελτιωτικές εργασίες και ως εκ τούτου συμφώνησε από το τέλος Μαΐου του 2017 να μην πληρώσει οποιοδήποτε ενοίκιο για τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο του 2017 δεν μπορεί να γίνει δεκτή, καθότι δεν έχει δικογραφηθεί. Έτσι το Δικαστήριο οφείλει να αγνοήσει μαρτυρία που δεν βρίσκει έρεισμα στα δικόγραφα. Σχετική είναι η απόφαση Miorage Popovic (ανωτέρω). Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του ΜΥ1 για σκοπούς συναγωγής ευρημάτων, πέραν των όσων προκύπτουν από το κοινό υπόβαθρο γεγονότων. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ2 Η μαρτυρία του ΜΥ2 περιστράφηκε γύρω από τον χρόνο παράδοσης του επίδικου υποστατικού από τον Εναγόμενο 1 προς την Ενάγουσα. Οι θέσεις του ΜΥ2 συνάδουν με το κοινό υπόβαθρο γεγονότων και ως εκ τούτου γίνονται δεκτές Ευρήματα Στη βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών, του κοινού υποβάθρου γεγονότων και της πιο πάνω αξιολόγησης, προχωρώ στη διατύπωση ευρημάτων ως προς τα πρωτογενή γεγονότα της υπόθεσης. Η Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού. Το επίδικο υποστατικό ενοικιάστηκε στον Εναγόμενο δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, ημερομηνίας 1.9.2014, για περίοδο ενός έτους. Η σύμβαση ενοικίασης θα μπορούσε να ανανεωθεί για ακόμα ένα έτος. Το συμφωνηθέν ενοίκιο ήταν € 600 πληρωτέο την 1η ημέρα εκάστου μηνός. Παράλειψη πληρωμής του ενοικίου γεννούσε δικαίωμα στην Ενάγουσα για τερματισμό της σύμβασης ενοικίασης. Η σύμβαση ενοικίασης ανανεώθηκε για ακόμα ένα έτος και ως εκ τούτου έληξε στις 31.8.
  4. Ο Εναγόμενος παρέμεινε στο επίδικο υποστατικό μέχρι τις 31.7.2017, ημερομηνία που παρέδωσε αυτό στον αντιπρόσωπο της Ενάγουσας. Ο Εναγόμενος παρέλειψε να καταβάλει τα ενοίκια για του μήνες Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο του
  5. Συγκεκριμένα για την πιο πάνω περίοδο ο Εναγόμενος 1 δεν κατέβαλε το Ενοίκιο του μηνός Ιουνίου, για τον δε Ιούλιο κατέβαλε μόνο €100 και κανένα ποσό για τον μήνα Αύγουστο. Περαιτέρω, από την 31.8.2016, ημερομηνία που έληξε η επίδικη σύμβαση ενοικίασης, ο Εναγόμενος ουδέν ποσό κατέβαλε μέχρι την ημερομηνία παράδοσης του επίδικου υποστατικού. Νομική Πτυχή Στην υπό κρίση υπόθεση το βάρος απόδειξης φέρει η Ενάγουσα, η οποία οφείλει να αποδείξει τους ισχυρισμούς της στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η έννοια του ισοζυγίου των πιθανοτήτων έχει ερμηνευθεί νομολογιακά σε πολλές υποθέσεις. Σχετική είναι η απόφαση Μαρσέλ ν. Λαϊκής
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, όπου με αναφορά στις σχετικές αυθεντίες επί του θέματος, κρίθηκε ότι το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Σχετικές επί του προκειμένου είναι οι αποφάσεις Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Baloise Insurance Co Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275 και Tekinder Pal κ.ά ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551. Τονίζεται ότι, όπως έχει κριθεί στην απόφαση Πούρικος ν. Σάββα κ.ά.
(1991)1 ΑΑΔ 507, η βασική υποχρέωση κάθε ενάγοντα είναι να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία τα βασικά γεγονότα πάνω στα οποία επέλεξε να βασίσει την απαίτησή του, με τη μορφή που ο ίδιος τα καθόρισε στα δικόγραφά του. Ταυτόχρονα, όπως έχει νομολογηθεί στην υπόθεση Αθανασίου κ.ά ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614 , μόνο αξιόπιστη μαρτυρία μπορεί να βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων. Παράλληλα, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Κύπρος Ξενοφώντος ν. Κ.Ν Zoo Bar Restaurant Ltd Π.Ε 477/11 ημερομηνίας 15.12.2016, το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται να πιθανολογεί σε επίπεδο εικασιών, ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Συνεπώς το Δικαστήριο θα κρίνει το κατά πόσο εκάτερος των διαδίκων πέτυχε να αποσείσει το αποδεικτικό βάρος που τον βαρύνει, μόνο με βάση τη μαρτυρία που έχει δεχθεί ως αξιόπιστη. Αξίωση για απόδοση των δεδουλευμένων Ενοικίων Προκύπτει ως παραδεκτό γεγονός ότι η σύμβαση ενοικίασης συνομολογήθηκε στις 1.9.2014, έληξε στις 31.8.2015 και ανανεώθηκε για ακόμα ένα χρόνο. Συνεπώς, προκύπτει ότι η επίδικη σύμβαση ενοικίασης έληξε στις 30.8.
  1. Επομένως, μέχρι τις 30.8.2016 η σύμβαση αποτελούσε πηγή δικαιωμάτων και υποχρεώσεων για τους διαδίκους. Περαιτέρω, προκύπτει ότι o Εναγόμενος δεν κατέβαλε τα ενοίκια των μηνών Ιουνίου και Αυγούστου του 2016, ενώ για τον μήνα Ιούλιο του 2016 δεν κατέβαλε το ποσό των €
  2. Αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή, η οποία έχει επαναληφθεί στην πρόσφατη απόφαση Men Mar Ltd, ως εμπορεύεται υπό την επωνυμία M & M Caterhom v. Clp Catering Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 27/2012, 28/2012, ημερομηνίας 23.
  3. 2018, ότι : «οι αποζημιώσεις στο δίκαιο των συμβάσεων έχουν σκοπό την αποκατάσταση του αθώου μέρους «... στη θέση που θα απολάμβανε αν η συμφωνία εφαρμοζόταν και όχι τη ζημιά την οποία υπέστη προς αντιμετώπιση των συνεπειών της διάρρηξης της συμφωνίας.» Στην υπό κρίση υπόθεση, η Ενάγουσα εάν εκτελείτο κανονικά η σύμβαση, θα λάμβανε το ενοίκιο για τους πιο πάνω μήνες και ως εκ τούτου δικαιούται να αποζημιωθεί αναφορικά με την πιο πάνω περίοδο. Συνεπώς στη βάση των πιο πάνω κρίνω ότι η Ενάγουσα σε σχέση με την αξίωσή της αναφορικά με δεδουλευμένα ενοίκια κατάφερε να αποδείξει ότι της οφείλεται το ποσό των €
  5. Η αξίωση για ενδιάμεσα οφέλη Αξίωση για καταβολή ενδιάμεσων κερδών εγείρεται όταν, αφού τερματιστεί ή λήξει η σύμβαση ενοικίασης, ο ενοικιαστής παραμένει κάτοχος του ενοικιαζόμενου υποστατικού. Σε τέτοια περίπτωση ο Ιδιοκτήτης δικαιούται να αποζημιωθεί για την περίοδο που παρανόμως ο ενοικιαστής κατείχε ή επενέβαινε επί του υποστατικού. Στο σύγγραμμα WOODFALL Landlord & Tenant Factbook - κεφάλαιο 8A - Landlord's remedies - αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά με τις θεραπείες του ιδιοκτήτη σε παρόμοιας φύσης περιπτώσεις αλλά και το μέτρο της αποζημίωσης : «If a tenant remains in possession following expiry of a legal right to do so, the landlord is entitled to mesne profits, i.e. a sum of money for use and occupation to cover the relevant period of unlawful occupation or trespass. Normally the sum awarded for mesne profits is based on the open market rental value of the property, but there are exceptions depending on the facts of each case. If the value of the benefit received by the unlawful occupier is greater than the market value, the landlord can generally elect to claim the value of that benefit.» Από τα πιο πάνω προκύπτει σαφώς η νομική αρχή που επιτρέπει στον ιδιοκτήτη να αξιώσει και να λάβει αποζημιώσεις, όταν ο ενοικιαστής παραμένει μετά τη λήξη της ενοικίασης στο υποστατικό. Συνεπώς, το επόμενο ζήτημα που παραμένει να εξεταστεί είναι το ποίο είναι το μέτρο των ενδεχόμενων αποζημιώσεων και ο τρόπος υπολογισμού αυτών. Στο θέμα του υπολογισμού των αποζημιώσεων η Κυπριακή Νομολογία υιοθετεί ως μέτρο την ενοικιαστική αξία του υποστατικού. Επί του προκειμένου ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η αυθεντία στην απόφαση Ναυτικός Όμιλος Πάφου v. Αρχής Λιμένων Kύπρου
(1992)1(B) Α.Α.Δ. 882, όπου με αναφορά στις Αγγλικές αυθεντίες επί του θέματος λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Το μέτρο της αποζημίωσης για την παράνομη κατοχή ακινήτου είναι η ενοικιαστική αξία του κτήματος και όχι το όφελος που προσπορίζεται ο κάτοχος από τη χρήση της γης ή η ακριβής απώλεια του ιδιοκτήτη. Το κριτήριο για την αποζημίωση του ιδιοκτήτη είναι αντικειμενικό, αλληλένδετο με την ενοικιαστική αξία του κτήματος. Αυτό καθορίστηκε στη Whitwham v. Westminster Brymbo Coal and Coke Company
(1896)2 Ch.D. 538, και επαναλήφθηκε σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων, στη Swordheath Properties v. Tabet
(1979)1 All E.R. 240, Wrotham Park Estate v. Parkside Homes
(1974)2 All E.R. 321, και Penarth Dock Company v. Pounds, 1 Lloyd's Rep. 359 ports, 1963, Vol. 1, 359. Στον προσδιορισμό της ενοικιαστικής αξίας δε λαμβάνονται υπόψη βελτιώσεις στο κτήμα που επέφερε ο εναγόμενος (βλ. McGregor on Damages -14th ed., p. 1135 et seq.)» Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Adrian Holdings Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας, δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1998)1 Α.Α.Δ.
  1. Εφόσον, λοιπόν, μέτρο της αποζημίωσης αποτελεί η ενοικιαστική αξία, κρίσιμο είναι να προσδιοριστεί το πώς αποδεικνύεται η ενοικιαστική αξία και το κατά πόσο απαιτείται πάντοτε μαρτυρία εμπειρογνώμονα ή μπορεί να αποδειχθεί με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4th Edition, vol 27, para. 255 καταγράφονται τα ακόλουθα ως προς τον τρόπο υπολογισμού της ενοικιαστικής αξίας: «The landlord may recover in an action for mesne profits the damages which he has suffered through being out of possession of the land or, if he can prove no actual damage caused to him by the defendant's trespass, the landlord may recover as mesne profits the amount of the open market value of the premises for the period of the defendant's wrongful occupation. In most cases the rent paid under the expired tenancy will be strong evidence as to the open market value.» Συνάγεται από το πιο πάνω σύγγραμμα ότι το ενοίκιο το οποίο πληρωνόταν δυνάμει της λήξασας σύμβασης ενοικίασης αποτελεί ισχυρή απόδειξη αναφορικά με την ενοικιαστική αξία του επίδικου υποστατικού. Στην υπό κρίση υπόθεση το συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο, δυνάμει της επίδικης σύμβασης ενοικίασης, ανερχόταν στο ποσό των € 600 μηνιαίως. Συνεπώς, η ενοικιαστική αξία του επίδικου υποστατικού καθορίζεται στο ποσό των € 600 μηνιαίως. Περαιτέρω, από το κοινό υπόβαθρο γεγονότων προκύπτει ότι το υποστατικό παραδόθηκε στην Ενάγουσα στις 31.7.
  2. Επιπλέον, προκύπτει ότι η σύμβαση ενοικίασης έληξε στις 31.8.
  3. Έτσι ο Εναγόμενος 1 από την 1.9.2016 μέχρι την 31.7.2017 υποχρεούται στην καταβολή ενδιάμεσων οφελών, ύψους € 6.
  4. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η Ενάγουσα σε σχέση με την αξίωσή της περί καταβολής ενδιάμεσων οφελών απέδειξε ότι δικαιούται το ποσό των € 6.
  5. Κατάληξη Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου 1 για το ποσό των € 8.300, πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα ως υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............... Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.