Χρήστος Γαβριήλ Α.Ε.Β.Ε. Αδιάβροχων Υφασμάτων ν. Κυπριακή Δημοκρατία, Αρ. Αίτησης: 8544/2010, 28/6/2019

Χρήστος Γαβριήλ Α.Ε.Β.Ε. Αδιάβροχων Υφασμάτων ν. Κυπριακή Δημοκρατία, Αρ. Αίτησης: 8544/2010, 28/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A323 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 8544/2010 Χρήστος Γαβριήλ Α.Ε.Β.Ε. Αδιάβροχων Υφασμάτων Ενάγουσα -και- Κυπριακή Δημοκρατία Εναγόμενη Hμερομηνία: 28 Ιουνίου,

1. Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Μάμαντος. Για την Εναγόμενη: κα Κοτσώνη. ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Απαίτηση Κατόπιν προκήρυξης διαγωνισμού, και εν τέλει κατακύρωσης σχετικής προσφοράς, συνομολογήθηκε γραπτή σύμβαση μεταξύ της Ενάγουσας εταιρείας με έδρα την Αθήνα, Ελλάδα (στο εξής «η Ενάγουσα») και της Κυπριακής Δημοκρατίας (στο εξής «η Εναγόμενη»), για την κατασκευή και παράδοση από την πρώτη προς την τελευταία 444 σκηνών (3 διαφορετικών μεγεθών - 148 σκηνές για κάθε μέγεθος), ώστε τούτες να τύχουν χρήσης από την εθνική φρουρά, έναντι του συνολικού ποσού των €679.912,00 (στο εξής «η σύμβαση»). Μέρος των όρων της σύμβασης ήταν, πέραν του περιεχομένου αυτής τούτης της γραπτής σύμβασης (τεκμήριο 6), και οι γενικοί όροι του διαγωνισμού (τεκμήρια 1 και 2), καθώς επίσης και οι προδιαγραφές του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς σε σχέση με τις παραγγελθείσες σκηνές (τεκμήριο 39). Η σύμβαση προέβλεπε συγκεκριμένη ημερομηνία παράδοσης των σκηνών, καθώς επίσης και κυρώσεις στην περίπτωση που οι σκηνές δεν παραδίνονταν εντός του προβλεπόμενου χρόνου. Ακόμα, προέβλεπε τη διενέργεια εργαστηριακών ελέγχων επί των σκηνών, καθώς επίσης και άλλων μακροσκοπικών ελέγχων, ώστε να διαφανεί αν υπήρχαν αποκλίσεις από τις συμφωνηθείσες προδιαγραφές. Προβλεπόταν, επίσης, και το συμβαλλόμενο μέρος που, σε κάθε περίπτωση, θα επωμιζόταν το κόστος για τη διενέργεια των εργαστηριακών ελέγχων, στη βάση των αποτελεσμάτων των ελέγχων αυτών. Τέλος, στη βάση πάντα των όρων της σύμβασης, παρεχόταν το δικαίωμα στην Εναγόμενη, αν ήθελε διαφανεί ότι οι σκηνές παρουσιάζουν αποκλίσεις από τις συμφωνηθείσες μεταξύ των μερών προδιαγραφές, είτε να αποφασίσει να απορρίψει τούτες, είτε να αποφασίσει να τις αποδεχθεί, πλην όμως με μειωμένη τιμή. Η Ενάγουσα παρέδωσε τις σκηνές με καθυστέρηση 15 ημερών. Κατόπιν δε μακροσκοπικών και εργαστηριακών ελέγχων των σκηνών, η Ενάγουσα θεώρησε ότι οι σκηνές παρουσίαζαν 13, μη ουσιώδεις, αποκλίσεις από τις συμφωνηθείσες προδιαγραφές και ενημέρωσε σχετικά την Ενάγουσα. Οι αιτιάσεις της Εναγόμενης περί αποκλίσεων στην κατασκευή των σκηνών άρχισαν να προβάλλονται πριν την εκπνοή του χρόνου εντός του οποίου θα έπρεπε να παραδοθούν οι σκηνές, και τούτο κατόπιν ελέγχων που διενεργήθηκαν επί δείγματος των σκηνών που απέστειλε η Ενάγουσα. Οι δε τελικές σχετικές παρατηρήσεις της Εναγόμενης που θέλουν τις σκηνές να παρουσιάζουν έξι αποκλίσεις που προέκυψαν κατόπιν εργαστηριακών ελέγχων και επτά αποκλίσεις που προέκυψαν κατόπιν μακροσκοπικού δειγματολογικού ελέγχου, απαντούνται στη σχετική έκθεση που ετοιμάστηκε από την Επιτροπή Παραλαβής της Εναγόμενης (τεκμήριο 23). Η Ενάγουσα δεν συμφώνησε με την Εναγόμενη ότι οι σκηνές παρουσίαζαν αποκλίσεις και εξέφρασε τη διαφωνία της, τόσο μέσω σχετικών επιστολών της, όσο και δια ζώσης, μέσω του διευθυντή της, ο οποίος, ως θα φανεί κατωτέρω, ήταν και ο μόνος μάρτυρας που κατέθεσε, ενόρκως, εκ μέρους της. Παρά ταύτα, η Εναγόμενη, κατόπιν σχετικής απόφασης της Τμηματικής Επιτροπής Αλλαγών και Απαιτήσεων, η οποία, ως προς το ποσοστό της μείωσης και μόνο, διαφοροποίησε τη σχετική προγενέστερη σχετική εισήγηση που είχε γίνει από την Επιτροπή Παραλαβής, αποδέχθηκε τις σκηνές με μειωμένη τιμή, προβαίνοντας, μονομερώς, σε αποκοπή ύψους 6% επί του ποσού της σύμβασης, αποκόπτοντας, έτσι, €40.519,08σ. από την Ενάγουσα. Στη βάση δε των προνοιών της σύμβασης, η Εναγόμενη προέβη σε περαιτέρω αποκοπές για τα ποσά των €13.506,36σ., €2.097,00 και €3.601,00 λόγω, (α) της καθυστέρησης στην παράδοση των σκηνών, (β) για κάλυψη της αξίας της σκηνής που χρησιμοποιήθηκε για σκοπούς διενέργειας των εργαστηριακών ελέγχων και (γ) για τα έξοδα για τη διενέργεια των ελέγχων αυτών, αντίστοιχα. Κατά συνέπεια, με βάση τη μονομερή τιμολόγηση της Εναγόμενης, οι σκηνές παρελήφθησαν από την τελευταία με αποκοπή, από το τίμημα αγοράς, του συνολικού ποσού των €59.723,44σ.. Η ενέργεια αυτή της Εναγόμενης να προβεί στις πιο πάνω αποκοπές για τους λόγους που ήδη αναφέρθηκαν, χωρίς τη συγκατάθεση και συμφωνία της Ενάγουσας, οδήγησε την τελευταία στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής με την οποία απαιτεί την πληρωμή του συνολικού αποκοπέντος ποσού. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, και στη βάση των διαφόρων ισχυρισμών που προώθησε ο διευθυντής της Ενάγουσας (στη μαρτυρία του οποίου θα επανέλθω κατωτέρω), ο συνήγορος της Ενάγουσας, δια σχετικής ξεκάθαρης δήλωσης του περί εγκατάλειψης της όποιας απαίτησης της αναφορικά με τις τρεις τελευταίες αποκοπές, περιόρισε την απαίτηση της μόνο στο ποσό των €40.519,08σ., που αφορά στην αποκοπή του 6% του ποσού της σύμβασης στη βάση, κατ' ισχυρισμό, αποκλίσεων. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό για να σημειώσω ότι, ως προς το μόλις πιο πάνω δικαίωμα της Εναγόμενης να αποφασίσει να αποδεχθεί τις σκηνές (παρά την όποια ενδεχομένως απόκλιση τους από τις συμφωνηθείσες προδιαγραφές) με μειωμένη τιμή, τούτο δεν αμφισβητείται από την Ενάγουσα, πλην όμως, παρατηρείται πλήρης σύγκρουση στις μεταξύ μερών θέσεις, (α) ως προς το κατά πόσο η σύμβαση επέτρεπε στην Εναγόμενη να παραλάβει τις σκηνές και μονομερώς να προβεί σε αποκοπή μέρους του τιμήματος πώλησης τους, ανεξαρτήτως της όποιας σχετικής θέσης της Ενάγουσας, και (β) ως προς τους παράγοντες που επείχαν σημασίας για τον προσδιορισμό του εύρους της σχετικής μείωσης. Κατά συνέπεια, μοναδικά επίδικα ζητήματα στην παρούσα αγωγή είναι τα ακόλουθα: (α) κατά πόσο ορθά η Εναγόμενη κατέληξε ότι οι σκηνές παρουσίαζαν αποκλίσεις από τις συμφωνηθείσες μεταξύ των μερών προδιαγραφές, (β) στην περίπτωση που η απάντηση στο (α) είναι καταφατική, κατά πόσο η Εναγόμενη είχε δικαίωμα, στη βάση των όρων της σύμβασης, να αποδεχθεί τούτες και να προβεί μονομερώς σε αποκοπή ποσού από τη σύμβαση, και (γ) στην περίπτωση που απάντηση στο (β) είναι καταφατική, κατά πόσο το εύρος της αποκοπής αναγόταν στη διακριτική ευχέρεια της Εναγόμενης και μόνο ή αν θα έπρεπε να είναι άρρηκτα εξαρτημένο από το όποιο, ενδεχομένως, κόστος εξοικονόμησε η Ενάγουσα, ή την όποια, ενδεχομένως, ζημιά υπέστη η Εναγόμενη συνεπεία των αποκλίσεων. Η εκδοχή της Ενάγουσας Κατά την Ενάγουσα, όσες παρατηρήσεις έγιναν από την Εναγόμενη κατά τη διενέργεια ελέγχων επί των δειγμάτων που απέστειλε η πρώτη και οι οποίες αφορούσαν σε μη αμφισβητούμενες αποκλείσεις, διορθώθηκαν και ενημερώθηκε σχετικά η Εναγόμενη. Σε ότι δε αφορά στις τελικές σχετικές αιτιάσεις της Εναγόμενης (βλ. τεκμήριο 23), η Ενάγουσα θεωρεί τούτες αβάσιμες και λανθασμένες. Προωθεί δε σχετική επιχειρηματολογία που θέλει, (α) τις παραδοθείσες σκηνές να έχουν κατασκευαστεί στη βάση των συμφωνηθεισών, μεταξύ των μερών, προδιαγραφών και (β) την Εναγόμενη, τουλάχιστον σε σχέση με τον εργαστηριακό έλεγχο περί αδιαβροχίας των σκηνών, να χρησιμοποιεί μη συμφωνηθείσα μέθοδο, η οποία δεν περιλαμβάνει σιδέρωμα των σκηνών μετά από τρεις πλύσεις, σιδέρωμα, το οποίο αν γινόταν δεν θα προέκυπτε οποιοδήποτε ζήτημα αδιαβροχίας. Διαζευκτικά η Ενάγουσα προβάλλει ότι, στην περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι οι σκηνές παρουσίαζαν αποκλίσεις από τις συμφωνηθείσες προδιαγραφές και η Εναγόμενη επιθυμούσε να εξασκήσει το δικαίωμα της για αποδοχή των σκηνών με μειωμένη τιμή, όφειλε να υποβάλει σχετική απαίτηση προς την ίδια και να επιδιώξει τη συγκατάθεση της για καταβολή μειωμένης τιμής. Αν η Ενάγουσα, αποδεχόταν την απαίτηση της Εναγόμενης, τότε το όλο ζήτημα θα τέλειωνε εκεί. Διαφορετικά, πάντα κατά την Ενάγουσα, θα έπρεπε η Εναγόμενη να καταβάλει όλο το ποσό της σύμβασης και ακολούθως να απαιτήσει, αν αυτό θεωρούσε ορθό, επιστροφή χρημάτων στη βάση της όποιας ζημιάς υπέστηκε λόγω των επικαλούμενων αποκλίσεων. Η εκδοχή της Εναγόμενης Η Εναγόμενη θεωρεί όλες, ανεξαιρέτως, τις αναγραφόμενες επί του τεκμηρίου 23 παρατηρήσεις περί αποκλίσεων των σκηνών ορθές και ως επιβεβαιωμένες στη βάση των μακροσκοπικών και εργαστηριακών ελέγχων που διενήργησε, έλεγχοι οι οποίοι διενεργήθηκαν στη βάση των σχετικών όρων της σύμβασης. Θεωρεί επίσης ότι, οι αποκλίσεις αυτές δεν ήταν ουσιώδεις ώστε να απορρίπτονταν οι σκηνές, αλλά ήταν τέτοιας μορφής, που επέτρεπαν την παραλαβή τους με μειωμένη τιμή στη βάση υπολογισμού που επαφιόταν στην ίδια αποκλειστικά. Η δε αποκοπή, ορθώς διενεργήθηκε μονομερώς από την Εναγόμενη δια της έκδοσης σχετικού πιστοποιητικού στο οποίο καταγράφηκε η αποκοπή και ορθώς καταβλήθηκε στην Ενάγουσα ποσό χαμηλότερο από το ποσό της σύμβασης. Ακροαματική διαδικασία Από πλευράς Ενάγουσας, προς υποστήριξη της αγωγής (ως σημειώθηκε ήδη), κατέθεσε ενόρκως μόνο ο διευθύνων σύμβουλος της XXXXX Γαβριήλ (ΜΕ1), ενώ από πλευράς της Εναγόμενης, για αναχαίτιση της αγωγής, ο XXXXX Αγαθοκλέους (ΜΥ1), ο XXXXX Ψημολοφίτης (ΜΥ2) και ο XXXXX Δημητρίου (ΜΥ3). Συνοπτική παράθεση της μαρτυρίας Πιο κάτω, θα παρατεθούν συνοπτικά οι θέσεις των μαρτύρων που παρέλασαν ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με την αποκοπή του ποσού των €40.519,08σ., μιας και αυτό είναι το βασικό ζήτημα που εδώ απασχολεί. ΜΕ1 Ο ΜΕ1, αναφορικά με τις κατ' ισχυρισμό αποκλίσεις που παρουσίαζαν οι σκηνές (βλέπε τεκμήριο 23), ισχυρίστηκε, συνοπτικά, τα ακόλουθα: Ως προς την κατ' ισχυρισμό απόκλιση που προέκυψε κατόπιν εργαστηριακού ελέγχου σε σχέση με την αδιαβροχία των σκηνών προέβαλε τη θέση ότι, το εργαστήριο το οποίο προέβη στον έλεγχο αδιαβροχίας επί του υφάσματος των σκηνών, εφάρμοσε, κατόπιν σχετικής εντολής υπαλλήλων της Εναγόμενης, μέθοδο που δεν προβλεπόταν από τους όρους της σύμβασης και τούτο χωρίς την όποια γνώση ή συγκατάθεση της Ενάγουσας. Ως ισχυρίστηκε, η μέθοδος που ακολουθήθηκε για σκοπούς της διενέργειας των προβλεπόμενων από τη σύμβαση τριών πλύσεων των σκηνών, δεν περιλάμβανε σιδέρωμα τους μετά τις πλύσεις, με αποτέλεσμα, κατά τους μετέπειτα ελέγχους που διενεργήθηκαν να παρουσιαστούν αποτελέσματα, που κατ' ισχυρισμό της Εναγόμενης αποκλίνουν των ορίων αδιαβροχίας που συμφωνήθηκαν μεταξύ των διαδίκων. Κατά το ΜΕ1, αν, μετά τις πλύσεις, η σκηνή σιδερωνόταν, τότε θα προέκυπτε θερμοφιξάρισμα, το οποίο θα είχε, ως συνέπεια, την επαναφορά της όποιας αδιαβροχίας χάθηκε λόγω των πλύσεων. Ως προς τις λοιπές, αναγραφόμενες επί του τεκμηρίου 23, κατ' ισχυρισμό αποκλίσεις που προέκυψαν κατόπιν των εργαστηριακών ελέγχων, ο ΜΕ1 δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικό. Αναφορικά, τώρα με τις κατ' ισχυρισμό αποκλίσεις που προέκυψαν κατόπιν μακροσκοπικού ελέγχου, ως τούτες, πάντα, καταγράφονται στο τεκμήριο 23, ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε τα ακόλουθα: Ως προς τους πασσάλους και των επ' αυτών επικολλημένων αγκίστρων ισχυρίστηκε ότι, οι συμφωνηθείσες μεταξύ των μερών προδιαγραφές, ως τούτες απαντούνται στο τεκμήριο 39, δεν είναι διαφωτιστικές του τρόπου που πρέπει να γίνει η επικόλληση, και ότι το ζητούμενο δεν είναι η εικόνα που παρουσιάζει η κόλληση, αλλά η αντοχή της, στη βάση της χρήσης που αναμένεται να γίνει επί τούτων. Ισχυρίστηκε, συναφώς, ότι, όπως και αν κτυπηθούν οι εν λόγω πάσσαλοι ώστε να καρφωθούν στο έδαφος για σκοπούς συγκράτησης της σκηνής, δεν υπάρχει πιθανότητα τα άγκιστρα να αποκολληθούν, και κατά συνέπεια, δεν τίθεται θέμα οποιασδήποτε απόκλισης. Όσον τώρα αφορά στο μήκος του εμπρόσθιου και του οπίσθιου καλύμματος των σκηνών, χωρίς να απορρίψει τη θέση της Εναγόμενης ότι τούτα είναι μικρότερου μήκους από ότι υποδεικνύεται στις προδιαγραφές, προέβαλε τη θέση ότι, το περιορισμένο μήκος τους οφείλεται στο γεγονός ότι επί των πλευρών αυτών βρίσκονται και οι θύρες εισόδου της σκηνής, επί των οποίων, στο κάτω σημείο τους, υπάρχει ταινία μήκους 5 εκ. Ήταν η θέση του ΜΕ1 ότι, αν η πρόσθια και η οπίσθια πλευρά της σκηνής κατασκευαζόταν ως οι προδιαγραφές, τότε το άσηπτο μέρος της σκηνής θα ακουμπούσε στο έδαφος με αποτέλεσμα τα όμβρια ύδατα να εισχωρούσαν εντός της συγκόλλησης. Αναφορικά τώρα με την παρατήρηση της Εναγόμενης περί μη τοποθέτησης ταινιών συγκράτησης του καλύμματος των κιβωτίων των σκηνών και παρελκόμενων τους, ο ΜΕ1 αποδέχθηκε την απόκλιση αυτή, πλην όμως προέβαλε τη θέση ότι η λύση που έδωσε η Ενάγουσα στο πρόβλημα είναι καλύτερη από την προβλεπόμενη, μιας και, ανάλογα με το υλικό που θα κατασκευάζονταν οι ταινίες συγκράτησης (αν ακολουθείτο η σχετική υπόδειξη των προδιαγραφών), τούτες (οι ταινίες), θα είχαν και συγκεκριμένο χρόνο ζωής, αφού θα τυγχάνουν αδιαμφισβήτητης φθοράς λόγω της έκθεσής τους στις καιρικές συνθήκες, σκόνη και υγρασία. Από την άλλη, σύμφωνα πάντα με το ΜΕ1, η ενέργεια της Ενάγουσας να τοποθετήσει ειδικό μηχανισμό («ΣΤΟΠ»), ο οποίος συγκρατεί τα καλύμματα των κιβωτίων, σε άνοιγμα γωνίας 90 μοιρών, επιφέρει το ποθητό αποτέλεσμα χωρίς το κίνδυνο φθοράς και κατά συνέπεια πρόκειται για καλύτερη λύση και επ' ουδενί δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απόκλιση και/ή εκτροπή από τα συμφωνηθέντα. Ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να ασφαλίζουν τα καλύμματα των κιβωτίων, τόσο των σκηνών, όσο και των σωλήνων και μεταλλικών παρελκόμενων, ο ΜΕ1 θεωρεί ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε απόκλιση από τις προδιαγραφές. Προβάλλει, συναφώς, τη θέση ότι, στις αναφερόμενες στις προδιαγραφές «κλειδαριές», δεν πρέπει να αποδοθεί η ερμηνεία «λουκέτα», ως ισχυρίζεται η Εναγόμενη, αλλά «κλείστρα», ως το εξέλαβε και η Ενάγουσα, και στη βάση τούτης της αντίληψης, ορθώς η τελευταία τοποθέτησε επί των κιβωτίων, για σκοπούς ασφάλισής τους, κλείστρα που δεν έχουν ειδικό μηχανισμό που ελέγχεται με κλειδί. Είναι η σχετική θέση του ΜΕ1 ότι, αν η Εναγόμενη με την αναφορά στις προδιαγραφές σε «κλειδαριές» εννοούσε λουκέτα, όφειλε, με δεδομένη, ως ισχυρίστηκε, τη διαφορετική αντίληψη ενός ελλαδίτη, έναντι ενός κύπριου, αναφορικά με την έννοια της λέξης «κλειδαριά», να διευκρινίσει τούτο προς την Ενάγουσα ώστε να μην προκύψει το ζήτημα που εν τέλει προέκυψε. Εν πάση περιπτώσει, τα κλείστρα που τοποθετήθηκαν ασφαλίζουν επαρκώς τα καλύμματα επί του κυρίως σώματος των κιβωτίων. Ως προς τον ισχυρισμό της Εναγόμενης ότι το ύφασμα του κρασπέδου των σκηνών έχει πλάτος μεγαλύτερο από το προβλεπόμενο στις προδιαγραφές και ότι τούτο αποβαίνει εις βάρος των λοιπών υφασμάτινων μερών της σκηνής, καθώς επίσης και ότι οι αγκώνες και οι σύνδεσμοι τύπου Τ των σκηνών δεν παρουσιάζουν επιμελή χυτότητα σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές και ότι αρκετά αναγκαία μικρά κομμάτια δεν παραδόθηκαν, ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε, αφενός, ότι, η τοποθέτηση υφάσματος κρασπέδου μεγαλύτερου από το προβλεπόμενο έγινε για σκοπούς μεγαλύτερης ασφάλειας των σκηνών από τις βροχοπτώσεις και αφετέρου, ότι, οι όποιες αποκλίσεις παρουσιάζονται σε σχέση με τους συνδέσμους και τους αγκώνες, ενδεχομένως να αφορούν σε μια και μόνο σκηνή και ότι, τυχόν καλύτερος σχετικός έλεγχος από πλευράς της Εναγόμενης θα διακρίβωνε ότι τα παρελκόμενα των υπόλοιπων σκηνών δεν παρουσιάζουν τις κατ' ισχυρισμό αποκλίσεις. Είναι στη βάση όλων των ανωτέρω, που ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι λανθασμένα η Εναγόμενη προβάλλει τη θέση ότι υπάρχουν αποκλίσεις που δικαιολογούν αποδοχή των σκηνών με μειωμένη τιμή. Όλες οι πιο πάνω θέσεις του ΜΕ1, είτε προβλήθηκαν μέσω της δια ζώσης μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, είτε προβάλλονται μέσα από τις κατά καιρούς αποσταλείσες επιστολές της Ενάγουσας προς την Εναγόμενη, οι οποίες κατατέθηκαν, εκ συμφώνου, ως τεκμήρια και το περιεχόμενό τους υιοθετήθηκε από το ΜΕ
2. ΜΥ1 Ο ΜΥ1, στη βάση των προνοιών της ΚΔΠ 115/04 (η οποία ίσχυε κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο), καθώς επίσης και του Άρθρου 8.12 της σύμβασης (τεκμήριο 6), του οποίου οι πρόνοιες είναι πανομοιότυπες με τον κανονισμό 23 της ΚΔΠ 115/04, προβάλλει τη θέση ότι ορθώς η Επιτροπή Παραλαβής, της οποίας ήταν μέλος, εισηγήθηκε την αποδοχή των σκηνών με μειωμένη τιμή κατά 10% του τιμήματος πώλησης. Περαιτέρω ανέφερε ότι, η τελική απόφαση για αποδοχή των σκηνών με μειωμένη τιμή στο 6% επί του τιμήματος πώλησης, αντί στο 10% που εισηγήθηκε η Επιτροπή Παραλαβής, λήφθηκε από την Τμηματική Επιτροπή Αλλαγών και Απαιτήσεων, στην οποία παραπέμφθηκε η σχετική εισήγηση της Επιτροπής Παραλαβής. Όσον τώρα αφορά στις διάφορες παρατηρήσεις της Εναγόμενης περί αποκλίσεων των επίδικων σκηνών, οι θέσεις του μάρτυρα, συνοπτικά, είναι οι ακόλουθες: Αναφορικά με την επικόλληση των αγκίστρων επί των πασσάλων των σκηνών, αποδέχθηκε ότι οι συμφωνηθείσες μεταξύ των μερών προδιαγραφές δεν υποδεικνύουν τον τρόπο που θα έπρεπε να γίνει τούτη. Χαρακτήρισε, ωστόσο, τις επίδικες επικολλήσεις ως μη επιμελώς διενεργηθείσες στη βάση του ότι τα αγκίστρια επικολλήθηκαν μόνο σε 2 - 3 σημεία επί του πασσάλου. Ως προς τη στερεότητα των πασσάλων και την όποια επίδραση επ' αυτής λόγω του τρόπου επικόλλησης των αγκίστρων, τίποτε δεν αναφέρθηκε από πλευράς του ΜΥ
3. Αναφορικά με το σύστημα «ΣΤΟΠ» που τοποθέτησε η Ενάγουσα για σκοπούς συγκράτησης του καλύμματος των κιβωτίων, ο ΜΥ1 δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο τούτο να έχει καλύτερα αποτελέσματα από ότι θα είχαν οι προδιαγραφόμενες ταινίες, προβάλλοντας ωστόσο τη θέση ότι, τέτοιο σύστημα δεν προβλεπόταν από τις προδιαγραφές, οι οποίες προνοούσαν ρητά την τοποθέτηση ταινιών. Ως προς τη θέση της Εναγόμενης ότι οι αγκώνες και οι σύνδεσμοι των σκηνών είναι ελαττωματικοί, απλά επανέλαβε τη θέση αυτή αναφέροντας τις παρατηρηθείσες σχετικές αποκλίσεις. Το ίδιο έπραξε και σε σχέση με την παρατήρηση που θέλει τα εμπρόσθια και οπίσθια μέρη των σκηνών να είναι κοντύτερα από ότι τα προδιαγραφόμενα. Επί του τελευταίου, ωστόσο, πρόσθεσε ότι, ανεξαρτήτως του λόγου που η Ενάγουσα επέλεξε να κατασκευάσει τα μέρη αυτά κοντύτερα, δεν παύει, οι σκηνές να κατασκευάστηκαν κατ' απόκλιση από τις σχετικές προδιαγραφές. Ως προς τον τρόπο ασφάλισης των καλυμμάτων επί του κυρίως σώματος των κιβωτίων ισχυρίστηκε ότι, η αναφορά στις προδιαγραφές σε «κλειδαριές» δεν αφορούσε σε κλείστρα, ως η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι αντελήφθη, αλλά σε «τσακροκλειδωνιές» και δη λουκέτα, και κατά συνέπεια η μη τοποθέτηση τέτοιων λουκέτων ισοδυναμεί με απόκλιση από τις σχετικές προδιαγραφές. Ως προς το πλάτος του υφάσματος του κρασπέδου, ήταν η θέση του ότι επωφελήθηκε η Ενάγουσα, καθότι χρησιμοποίησε ύφασμα σκηνής κατά 5εκ. μικρότερο. Τέλος, όσον αφορά στην αδιαβροχία, ο ΜΥ1 αποδέχθηκε ότι η μέθοδος BS4736 που χρησιμοποιήθηκε για τις τρεις πλύσεις των σκηνών δεν προβλέπεται από τη σύμβαση των μερών, και πρόσθεσε ότι τα αποτελέσματα των εργαστηριακών ελέγχων για την αδιαβροχία των σκηνών ήταν εντός των επιτρεπόμενων ορίων, παράγοντας που συνέδραμε ουσιωδώς στην απόφαση να εισηγηθούν την αποδοχή των σκηνών. Όσον δε αφορά στην τελική θέση της Επιτροπής Παραλαβής να εισηγηθεί την αποδοχή των σκηνών με μειωμένη τιμή κατά 10% του τιμήματος αγοράς, ισχυρίστηκε ότι τούτη είναι ορθή με γνώμονα τον μεγάλο αριθμό, αλλά και σημαντικότητα, των αποκλίσεων. Χαρακτηριστικά ισχυρίστηκε ότι, αν η Ενάγουσα διόρθωνε τις τρεις αποκλίσεις που τις υπέδειξε στα αρχικά στάδια της σύμβασης η Επιτροπή Αξιολόγησης (όταν ελέγχθηκε δείγμα της σκηνής που απέστειλε η Ενάγουσα), τότε η Επιτροπή Παραλαβής, στην οποία συμμετείχε, θα εισηγείτο αποδοχή των σκηνών με μείωση 6% - 7% παρά 10% που εισηγήθηκε και ότι, σε μια τέτοια περίπτωση, είναι επί αυτών των ποσοστών που «θα διαπραγματεύετουν η Επιτροπή Παραλαβής». Μια άλλη σχετική αναφορά του, ενδεικτική της θέσης του μάρτυρα ότι η τελική εισήγηση για μείωση της τάξης του 10% εξαρτήθηκε πρωτίστως στη βάση του αριθμού των αποκλίσεων, είναι και η ακόλουθη: «...αν είχα τις μισές αποκλίσεις δεν θα πήγαινα στο 10, θα πήγαινα στο 5, τουλάχιστον η Επιτροπή Παραλαβής». ΜΥ2 Ο ΜΥ2 είναι ο διευθυντής της εταιρείας/εργαστηρίου που διενήργησε τους εργαστηριακούς ελέγχους επί των σκηνών κατόπιν σχετικής εντολής της Εναγόμενης. Επί του τεκμηρίου 23, αναγνώρισε την καταγραφή των αποτελεσμάτων των εργαστηριακών ελέγχων που διενήργησε. Ερωτηθείς αναφορικά με τη μέθοδο BS4736, η οποία εφαρμόστηκε για σκοπούς διενέργειας των τριών πλύσεων των σκηνών στα πλαίσια του ελέγχου ως προς την αδιαβροχία τους, συμφώνησε ότι τούτη (η μέθοδος) δεν προβλέπεται στη σύμβαση. Ισχυρίστηκε, συναφώς, ότι, στα πλαίσια της εντολής της Εναγόμενης για διενέργεια ελέγχου αδιαβροχίας των σκηνών, δεν υποδεικνυόταν η μέθοδος που θα έπρεπε να εφαρμοστεί για τις τρεις αναγκαίες πλύσεις, και συνεπεία τούτου, αφού πρώτα ενημέρωσε την Εναγόμενη περί του ότι μόνο δύο μεθόδους χρησιμοποιεί για σκοπούς διενέργειας των πλύσεων, μεταξύ των οποίων και η υπό συζήτηση, έλαβε εντολή από την Εναγόμενη όπως οι πλύσεις διενεργηθούν με την ρηθείσα μέθοδο, για την οποία ανέφερε ότι, σε σύγκριση με την έτερη σχετική μέθοδο πλύσης, τούτη ήταν «προς όφελος του κατασκευαστή». Κρίνω φυσικά αναγκαίο να σημειώσω ότι, ο ΜΥ2, με τη σχετική μαρτυρία του, δεν διαφώτισε ως προς το κατά πόσο η έτερη μέθοδος εμπεριείχε και σιδέρωμα των σκηνών, μετά το στέγνωμά τους, σιδέρωμα, το οποίο δεν προβλεπόταν στη μέθοδο BS4736 που εφαρμόστηκε. Όσον τώρα αφορά στα αποτελέσματα των λοιπών εργαστηριακών ελέγχων και ειδικότερα εκείνων που θέλουν κάποια εκ των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των σκηνών να παρουσιάζουν αποκλίσεις από τις συμφωνηθείσες μεταξύ των μερών προδιαγραφές (βλ. τις υπ' αριθμόν 2 μέχρι 6 σχετικές παρατηρήσεις, στη σελίδα 2, του τεκμηρίου 23), υιοθέτησε πλήρως τούτες και δεν αντεξετάστηκε σχετικά. MY3 Ο ΜΥ3 ήταν μέλος της Τμηματικής Επιτροπής Αλλαγών και Απαιτήσεων, η οποία και πήρε την τελική απόφαση για αποδοχή των σκηνών με μειωμένη τιμή της τάξης του 6% επί του τιμήματος αγοράς. Κατά το ΜΥ3, ένας από τους λόγους που οδήγησε την επιτροπή να περιορίσει τη μείωση στο 6%, αντί του 10% που εισηγήθηκε η Επιτροπή Παραλαβής, ήταν και το γεγονός ότι, αν η επιτροπή του εισηγείτο μείωση πέραν του 6%, το όλο ζήτημα θα έπρεπε να παραπεμφθεί σε άλλη επιτροπή (Κεντρική Επιτροπή Αλλαγών και Απαιτήσεων) με αποτέλεσμα η τελική απόφαση να λαμβανόταν μετά πάροδο ενός - δύο μηνών, γεγονός που θα απόβαινε εις βάρος της Ενάγουσας. Στη βάση της μόλις πιο πάνω σκέψης, αλλά και γενικότερα της καθυστέρησης που θα παρατηρείτο στην καταβολή της πληρωμής προς την Ενάγουσα, η Τμηματική Επιτροπή Αλλαγών και Απαιτήσεων θεώρησε ορθό να εισηγηθεί μείωση 6% αντί 10%. Σημαντικός παράγοντας που συνυπολογίστηκε για την απόφαση αυτή, ήταν και το επουσιώδες όλων, πλην μιας, των αποκλίσεων που παρουσίαζαν οι επίδικες σκηνές. Ως απόκλιση που δεν χαρακτηρίζεται ως επουσιώδης, υπέδειξε την απόκλιση της αδιαβροχίας. Ως ισχυρίστηκε, η απόκλιση της αδιαβροχίας, σε συνδυασμό με κάποιες εκ των λοιπών επουσιωδών αποκλίσεων, συνεπεία των οποίων, ωστόσο, η Ενάγουσα εξοικονόμησε κόστος, ήταν η βασικοί λόγοι που οδήγησαν την Τμηματική Επιτροπή Απαιτήσεων και Αλλαγών να εισηγηθεί, ως τελική απόφαση, την αποδοχή των σκηνών με μειωμένη τιμή κατά 6%. Ερωτηθείς να προσδιορίσει γιατί το ποσοστό αποκοπής περιορίστηκε στο 6% και δεν ήταν μικρότερο ή μεγαλύτερο, παρέπεμψε στις προηγούμενες απαντήσεις του και στη βασική του θέση ότι, δια κάποιων εκ των αποκλίσεων, ανεξαρτήτως του ουσιώδους ή μη τούτων, η Ενάγουσα εξοικονόμησε κόστος, χωρίς, ωστόσο, να προσδιορίσει σε αξία ή άλλως πως το κόστος που θεωρεί ότι εξοικονομήθηκε από την Ενάγουσα. Κατά την αντεξέτασή του, βρισκόμενος αντιμέτωπος με τη θέση ότι στη βάση των όρων της σύμβασης δεν επιτρεπόταν στην Εναγόμενη να προχωρήσει, μονομερώς, στην επίδικη αποκοπή χρημάτων από την Ενάγουσα, ισχυρίστηκε ότι τούτο έγινε κατόπιν σχετικών οδηγιών του Γενικού Λογιστηρίου και του Γενικού Εισαγγελέα, οι οποίοι, σε σχέση με παραλαβές προϊόντων, έδωσαν οδηγίες όπως η όποια σχετική απαίτηση της Εναγόμενης να αποκόπτεται από το τιμολόγιο. Όταν του ζητήθηκε να υποδείξει κατά πόσο η Ενάγουσα γνώριζε ή της γνωστοποιήθηκαν οι σχετικές οδηγίες του Γενικού Λογιστηρίου και του Γενικού Εισαγγελέα, απάντησε «δεν μπορώ να απαντήσω». Σε υπόδειξη που του έγινε από το συνήγορο της Ενάγουσας ότι ο κανονισμός 23 της Κ.Δ.Π. 115/04 και η πανομοιότυπη με αυτό διατύπωση που παρατηρείται στο Άρθρο 8.12 της σύμβασης δεν επιτρέπουν την επίδικη αποκοπή που έγινε από πλευράς της Εναγόμενης, επανέλαβε ότι τούτη (η αποκοπή), έγινε κατόπιν των οδηγιών στις οποίες αναφέρθηκε προηγουμένως. Νομική Πτυχή Αναφορικά με την ερμηνεία όρων σύμβασης, στην υπόθεση Liberty Life Insurance Ltd v. Άντρη Μιχαήλ κ.α., Πολ. Εφ. 88/2010, απόφαση ημερομηνίας 6/3/2015, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η ερμηνεία των πιο πάνω άρθρων, προκειμένου να επέλθει λύση της επίδικης διαφοράς, επαφίεται στην κρίση του δικαστηρίου· είναι μια άσκηση με αμιγώς νομικό χαρακτήρα. Υπάρχει δε, συναφώς, πάντοτε κατά νου ότι μια γραπτή συμφωνία περιέχει τα συμφωνηθέντα μεταξύ των συμβαλλομένων μερών κατά το χρόνο σύναψής της· αντανακλούν την κοινή πρόθεσή τους αναφορικά με το αντικείμενό της. ΄Οταν, στη συνέχεια, κατά την εκτέλεση της συμφωνίας, προκύψει διαφορά ως προς τη σημασία κάποιων όρων της, κριτής αυτής είναι ο ουδέτερος αναγνώστης του κειμένου της. Εφόσον δε η διαφορά αχθεί ενώπιον δικαστηρίου, το ρόλο αυτό αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει ο αρμόδιος για την εκδίκαση της υπόθεσης δικαστής, εφαρμόζοντας καθιερωμένους κανόνες ερμηνείας εγγράφων συμφωνιών. Ο συνήθης κανόνας, ο οποίος μπορεί να οδηγήσει και σε συμπέρασμα ότι, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει, στους επίδικους όρους μιας συμφωνίας, οποιαδήποτε ασάφεια ή δυσκολία στην αντίληψη της σημασίας τους, συνίσταται στην απόδοση σ' αυτούς της συνήθους λεξικολογικής σημασίας, δηλαδή της σημασίας την οποία αυτοί φέρουν όταν χρησιμοποιούνται στην καθομιλουμένη, (βλ. Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λτδ ν. Συμβ. Αποχετεύσεων Λ/σίας