H. & K. UNITED CONCRETE LTD ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ κ.α., Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 626/17, 26/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A317 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 626/17 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/1965, όπως τροποποιήθηκε από το Άρθρο 2 του Νόμου 139(Ι)/2015 και Επί τοις αφορώσι την Αίτηση της H. & K. UNITED CONCRETE LTD, (A.E. 126128), εκ Λάρνακας Αιτητές/Εφεσείοντες και
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
- P.PARPAS CONSTRUCTION CO. LTD (A.E. 11272), εκΛευκωσίας
- XXXXX ΚΡΑΣΣΑ (Α.Δ.Τ.XXXXX8513) Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσιβλήτων Αίτηση των αιτητών/εφεσειόντωνημερομηνίας 12.12.2018 για άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Ημερομηνία: 26.6.2019 Για τους Αιτητές/Εφεσείοντες: κα Καρσιάδου για κ.κ. Χριστόφορος Ιωάννου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητους αρ. 2: κ. Μιχαήλ Γ. Ιωάννου ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Στις 24.11.2017 οι αιτητές καταχώρησαν την υπό τον ως άνω τίτλο αίτηση/έφεση με την οποία αιτούνται τα ακόλουθα: (Α) την έκδοση Διατάγματος που να ακυρώνει και/ή τερματίζει και/ή αναστέλλει την ειδοποίηση του Διευθυντή του Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας ημερομηνίας 23.10.2017, (Β) Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται και/ή να κηρύσσεται αντισυνταγματική και άκυρη και άνευ νομικής ισχύος και/ή ως νομικά και πραγματικά εσφαλμένη η απόφαση και/ή διαδικασία που αναφέρεται στην ειδοποίηση του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 23.10.2017, (Γ) Διάταγμα και/ή απόφαση και/ή δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσει τις πρόνοιες των άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ του Ν.9/1965 ως αντισυνταγματικές και/ή άκυρες και/ή ότι παραβιάζουν τα άρθρα 23 και 26 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, (Δ) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και (Ε) έξοδα. Οι αιτητές/εφεσείοντες επικαλούνται, μεταξύ άλλων,ως λόγους έφεσης ότι η απόφαση του καθ' ου η αίτηση/εφεσίβλητου1 να προχωρήσει στην απαλλαγή του ακίνητου ιδιοκτησίας των καθ' ων η αίτηση/εφεσιβλήτων 2 από το εμπράγματο βάρος με το οποίο το επιβάρυναν οι αιτητές/εφεσείοντες προς όφελός τους και στη μεταβίβασή του επ' ονόματι της καθ' ης η αίτηση/εφεσίβλητης 3 είναι νομικά ή/και πραγματικά εσφαλμένη καθότι με αυτή πλήττονται ανεπανόρθωτα τα συνταγματικά τους δικαιώματα τα οποία κατοχυρώνονται από τα άρθρα 23 και 26 του Συντάγματος, ότι καταστρατηγεί την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και ότι η εν λόγω απόφαση στηρίζεται στα άρθρα 44ΙΗ-44ΚΖ του Ν.9/1965 τα οποία είναι άκυρα και/ή αντίθετα με τα άρθρα 23, 26, 28, 29 και 30 του Συντάγματος. Την ίδια ημέρα καταχώρησανμονομερή αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η ισχύς της απόφασης/ειδοποίησης του Διευθυντή του Κτηματολογίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 23.10.
- Το εκδοθέν στην εν λόγω αίτηση προσωρινό διάταγμα επιδόθηκε στους καθ' ων η αίτηση και κατέστη απόλυτο στις 9.1.2018 κατόπιν σχετικών δηλώσεων των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και
- Οι καθ' ων η αίτηση 2 δεν εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο κατά τη δικάσιμο που αυτό είχε οριστεί επιστρεπτέο, παρά το γεγονός ότι η αίτηση είχε επιδοθεί σε αυτούς. Στην αίτηση/έφεση ημερομηνίας 24.11.2017 (η κυρίως αίτηση) όλοι οι καθ' ων η αίτηση/εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση. Η καθ' ης η αίτηση 2 εταιρεία έπραξε τούτο στις 13.2.2018, ο καθ' ου η αίτηση 1 διά του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας καταχώρησε την ένστασή του στις 16.5.2018 και η καθ' ης η αίτηση αρ. 3 καταχώρησε τη δική της ένσταση στις 31.5.
- Οι καθ' ων η αίτηση/εφεσίβλητοι 2 με την ένστασή τους ισχυρίζονται ότι η αίτηση/έφεση είναι ελλιπής και/ή βασίζεται σε λανθασμένες νομικές αρχές και/ή κανονισμούς, το πωλητήριο έγγραφο με το οποίο οι καθ' ων η αίτηση 2 πώλησαν το επίδικο ακίνητο στην καθ' ης η αίτηση 3 προηγείται χρονικά του ΜΕΜΟ το οποίο ενέγραψαν οι αιτητές, η προτιθέμενη μεταβίβασή του ακινήτου στην καθ' ης η αίτηση/εφεσίβλητη 3 δεν θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους αιτητές αφού μπορούν να εκτελέσουν την απόφαση του Δικαστηρίου με άλλους τρόπους και ότι ενδεχόμενη επιτυχία της αίτησης/έφεσης θα αποστερήσει από την καθ' ης η αίτηση/εφεσίβλητη 3 το δικαίωμα να εγγραφεί ως ιδιοκτήτρια του ακινήτου το οποίο αγόρασε το 2003 πολλά χρόνια πριν οι αιτητές εγγράψουν το επίδικο ΜΕΜΟ. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Οι αιτητές/εφεσείοντες με την επίδικη αίτησή τους ημερομηνίας 12.12.2018 ζητούν Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να τους επιτρέπει να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην παρούσα αίτηση/έφεση. Οι καθ' ων η αίτηση/εφεσίβλητοι1 και 3 διά των δικηγόρων τους δήλωσαν ότι δεν είχαν ένσταση να δοθεί στους αιτητές/εφεσείοντες άδεια για να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Οι καθ' ων η αίτηση 2, ως είναι δικαίωμά τους, έφεραν ένσταση στην εν λόγω αίτηση των αιτητών/εφεσειόντωνη οποία προχώρησε σε ακρόαση. Η επίδικη αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35, Δ.39, Δ.40, Δ.47, Δ.48 Θ.Θ.1, 2, 4, 7, 8 και 9, Δ.55 και Δ.64, στους περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμούς του 1956 (622/1956), στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965, άρθρα 12Α, 16, 17, 18, 19, 21 έως 36, μέρος VΙ, VΙΑ, VΙΒ και 51, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Κανονισμούς του 2015, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 1-47, στα άρθρα 23, 26, 28, 29, 30 και 140.1 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, επί των κανόνων της επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες, στη διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η επίδικη αίτηση φαίνονται στη σχετική ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Χατζηχριστοφή, στην οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι εκ των διευθυντών των αιτητών/εφεσειόντων, γνωρίζει καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Από τη νομική συμβουλή την οποία έλαβε από τους δικηγόρους του πληροφορείται ότι η ουσία της υπόθεσης αφορά καθαρά νομικά θέματα πλην όμως προκύπτει η ανάγκη για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να απαντηθούν συγκεκριμένοι ψευδείς ισχυρισμοί τους οποίους προέβαλε ο διευθυντής των καθ' ων η αίτηση
- Ισχυρίζεται ότι εξ όσων πληροφορείται από τους δικηγόρους των αιτητών η συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι άκρως απαραίτητη για να δοθεί η ευκαιρία στους αιτητές/εφεσείοντες να απαντήσουν σε συγκεκριμένους ισχυρισμούς του προβάλλουν οι καθ' ων η αίτηση 2 ούτως ώστε να αποσείσουν το βάρος απόδειξης το οποίο φέρουν και για να έχει ενώπιόν του το Δικαστήριο όλα τα πραγματικά γεγονότα που συνιστούν την υπόθεση. Στην προτιθέμενη να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση την οποία επισύναψε ως τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωσή του προβάλλει ισχυρισμούς αναφορικά με το ότι η θέση του διευθυντή των καθ' ων η αίτηση/εφεσιβλήτων 2 πως οι αιτητές/εφεσείοντες γνώριζαν ότι το επίδικο διαμέρισμα είχε πωληθεί στην καθ' ης η αίτηση 3 και παρά ταύτα επέλεξαν να εγγράψουν επ' αυτού ΜΕΜΟ για εξασφάλιση, αντιστρατεύεται την κοινή λογική και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Προβάλλει επίσης τον ισχυρισμό ότι οι καθ' ων η αίτηση/εφεσίβλητοι 2 όχι μόνο δεν πληροφόρησαν τους αιτητές/εφεσείοντες ότι το επίδικο διαμέρισμά είχε ήδη πωληθεί στην καθ' ης η αίτηση 3, ως ψευδώς, κατά τη θέση του, διατείνονται, τουναντίον τους διαβεβαίωναν επανειλημμένως ότι το εν λόγω ακίνητο δεν επιβαρυνόταν με οποιοδήποτε άλλο ΜΕΜΟ, εμπράγματο βάρος ή επιβάρυνση και ήταν στη βάση των πιο πάνω που οι αιτητές/εφεσείοντες αποδέχθηκαν την έκδοση απόφασης με την αναφορά στην εν λόγω απόφαση ότι θα είχαν δικαίωμα καταχώρησης ΜΕΜΟ μόνο επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 9565, τεμ. 1424 νοουμένου ότι δεν θα υπήρχε άλλο ΜΕΜΟ, εμπράγματο βάρος ή επιβάρυνση επί αυτού, εκτός από τα ΜΕΜΟ που προέκυψαν από την εγγραφή των αποφάσεων στις αγωγές 3635/2009 και 217/2010 Ε.Δ. Λάρνακας. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ/ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ ΑΡ. 2 Οι καθ' ων η αίτηση/εφεσίβλητοι 2 καταχώρησαν ένσταση στην επίδικη αίτηση των αιτητών/εφεσειόντων. Με την ένστασή τους επικαλούνται 9 λόγους για τους οποίους είναι η θέση τους ότι η αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των αιτητών/εφεσειόντων πρέπει να απορριφθεί. Οι προβαλλόμενοι, μεταξύ άλλων λόγοι, είναι οι ακόλουθοι: η αίτηση είναι νόμω αβάσιμη, οι ισχυρισμοί που επιχειρούν να προσθέσουν οι αιτητές δεν είναι αναγκαίοι για την εκδίκαση της αίτησης, δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, δεν αποκαλύφθηκαν επαρκείς λόγοι που να καταδεικνύουν την αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, η αίτηση είναι καταχρηστική και έχει στόχο να καθυστερήσει τη διαδικασία, οι αιτητές επέδειξαν υπερβολική καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, δεν εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους ζητείται το διάταγμα του δικαστηρίου και τέλος ότι δεν υπάρχει κανένας καλός ή επαρκής λόγος για να δοθεί η αιτούμενη άδεια. Η επίδικη αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35, Δ.39, Δ.40, Δ.47, Δ.48 Θ.Θ.1, 2, 4, 7, 8 και 9, Δ.55 και Δ.64, στους περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμούς του 1956 (622/1956), στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965, άρθρα 12Α, 16, 17, 18, 19, 21 έως 36, μέρος VΙ, VΙΑ, VΙΒ και 51, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Κανονισμούς του 2015, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 1-47, στα άρθρα 23, 26, 28, 29, 30 και 140.1 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, επί των κανόνων της επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες, στη διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η εν λόγω ένσταση φαίνονται στη σχετική ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Πάρπα, στην οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι ο διευθυντής της καθ' ης η αίτηση 2 εταιρείας και από τη νομική συμβουλή την οποία έλαβε από τους δικηγόρους του, πληροφορείται ότι η εν λόγω αίτηση πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν συντρέχει κανένας καλός λόγος και ανάγκη για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ισχυρίζεται ειδικότερα ότι οι ισχυρισμοί που επιθυμούν να προσθέσουν οι αιτητές δεν είναι αναγκαίοι για την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης και οι αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει κανένα καλό λόγο σύμφωνα με τη νομολογία για την απάντηση στους ισχυρισμούς των καθ' ων η αίτηση
- Ισχυρίζεται επίσης ότι υπήρξε καθυστέρηση στην υποβολή της επίδικης αίτησης και σε περίπτωση που επιτραπεί στους αιτητές/εφεσείοντες να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα καθυστερήσει η διαδικασία. Η ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Η ακρόαση της επίδικης αίτησης προχώρησε χωρίς να αντεξεταστεί οποιοδήποτε από τα πρόσωπα τα οποία ορκίστηκαν στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι δικηγόροι των διαδίκων προς υποστήριξη των θέσεων τους ετοίμασαν ο καθένας γραπτό κείμενο με τις εισηγήσεις του το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα αίτηση/έφεσηστρέφεται κατά της απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας την οποία εξέδωσε κατά την άσκηση των εξουσιών που του παρέχονται από τον σχετικό νόμο και η ακρόασή της διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις που οι διάδικοι καταχωρούν τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης των προσώπων που ορκίστηκαν τις εν λόγω ένορκες δηλώσεις. Σχετικός είναι ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος 9/
- Το άρθρο 51 του ως άνω νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «51.-
(1)Παν πρόσωπον ούτινος τα νόμιμα συμφέροντα παραβλάπτονται εξ οιασδήποτε διαταγής, γνωστοποιήσεως ή αποφάσεως του Διευθυντού δυνάμει του παρόντος Νόμου, δύναται εντός τριάκοντα ημερών από της κοινοποιήσεως εις αυτόν των άνω να υποβάλη έφεσιν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω (επί τούτω αι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου και των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμών θα τυγχάνωσι, τηρουμένων των αναλογιών, εφαρμογής επί της τοιαύτης εφέσεως ως και επί εφέσεως ασκηθείσης δυνάμει των διατάξεων του ειρημένου Νόμου. Νοείται ότι το Ανώτατον Δικαστήριον δύναται να εκδώση Κανονισμούς δι' οιονδήποτε ζήτημα ή διαδικασίαν αγομένην ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου.
(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44, ουδέν δικαστήριον επιλαμβάνεται αγωγών ή διαδικασιών εφ' οιουδήποτε ζητήματος αναφορικώς προς ο ο Διευθυντής κέκτηται εξουσίαν δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πλην της περιπτώσεως καθ' ην ασκείται έφεσις ως προνοείται εν εδαφίω
(1)». Το ως άνω άρθρο προνοεί ότι η δικαστική προσβολή απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου η οποία εκδόθηκε δυνάμει του ως άνω νόμου γίνεται διά της ασκήσεως του ένδικου μέσου της έφεσης και ότι σε τέτοια περίπτωση τυγχάνουν εφαρμογής, τηρουμένων των αναλογιών, οι περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμοί του 1956 (622/1956). Σχετικοί με το εν λόγω θέμα είναι οι Κανονισμοί 5
(1)και 7 οι οποίοι έχουν ως εξής: «5
(1)Except as hereinbefore in these Rules or by Law otherwise expressed, all appeals and apllications to the Court under the Law shall be made by summons in Form 2, with such variations as circumstances may require, and shall be supported by affidavit or affidavits of the facts relied upon, and filed with the Registrar together with a copy of the Director's order, notice or decision appealed against». Στους ως άνω Κανονισμούς ορίζεται ότι η αίτηση/έφεση θα υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση αναφορικά με τα γεγονότα στα οποία αυτή βασίζεται. Σχετικός με το υπό κρίση θέμα είναι επίσης και ο Κ.10
(3)των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956 (622/1956) ο οποίος παραπέμπει στη Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το περιεχόμενό τους είναι σχεδόν όμοιο. Ο Κ.10
(3)έχει ως εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών». Η παροχή άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποτελεί θέμα το οποίο ανήκει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου το οποίο δύναται, εφόσον διαπιστώσει ότι προκύπτει «καλός λόγος», να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται πάντοτε σε συνάρτηση με τη φύση της διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά v. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.ά., Πολ. Έφεση Αρ. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.14, λέχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα ακόλουθα: «Σ' ό,τι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 Θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης "καλού λόγου" και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος, που χορηγήθηκε μονομερώς, θα μπορούσε να τεκμηριώσει καλό λόγο». Στην υπόθεση Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση Δ.Ο.Δ. Αρ.29/2014, ημερομηνίας 3.11.2016, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα.. Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων». Προκύπτει από την ως άνω επί του θέματος νομολογία ότι δεν υπάρχει ρητός ορισμός της έννοιας του «καλού λόγου». Ο «καλός λόγος» εξετάζεται σε συνάρτηση με τη φύση της διαδικασίας και τα θέματα που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου ως επίδικα σε κάθε μία περίπτωση. Προκύπτει επίσης ότι ο «καλός λόγος» θα πρέπει να καταδειχθεί με θετικό τρόπο προτού ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά v. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.ά. (ανωτέρω) λέχθηκε ότι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς δεν μπορεί να αποτελέσει «καλό λόγο». Στην υπόθεση A. MESSIOS & SΟNS LTD κ.ά. v. ΑΝΔΡΕΑ Α. ΛΕΩΝΙΔΑ κ.ά. (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι θα πρέπει να αποκλείεται ανεπίτρεπτη μαρτυρία αλλά και επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών, αφού αυτά δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι αποτελούν «καλό λόγο». Με την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων πρέπει να επιδιώκεται η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της αίτησης είτε της ένστασης ώστε η υπόθεση να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Επιδιώκεται δηλαδή η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθούν οι εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων στα πλαίσια πάντοτε και σε συνάρτηση με τη φύση της διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Εφόσον το Δικαστήριο καλείται να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για να εγκρίνει ένα τέτοιο αίτημα θα πρέπει στην ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει μια αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης να εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κρίνεται αναγκαία και είναι προτιμότερο το Δικαστήριο να έχει υπόψη του το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ώστε να μπορεί να κρίνει καλύτερα κατά πόσο υπάρχει καλός λόγος ώστε να επιτραπεί να εισαχθεί ως μαρτυρία. Μελέτη της νομολογίας μας δείχνει θετική αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια αιτημάτων για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωσηθα πρέπει να αποσκοπεί στην απάντηση αμφισβητούμενων γεγονότων τα οποία τέθηκαν μέσω ενόρκων δηλώσεων ή να απαντηθεί θέση του αντιδίκου η οποία δεν ήταν πιθανό να προβλεφθεί ή να στοιχειοθετηθεί ή να ενισχυθεί ένα νομικό επιχείρημα. Στην υπόθεση Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ (Αρ. 2),
(1999)1 Α.Α.Δ. 1938, αποφασίστηκε ότι το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει πληροφορίες και άλλα στοιχεία από έγγραφα τα οποία αποτελούν μέρος ενός φακέλου όπως για παράδειγμα από ένορκες δηλώσεις που είναι καταχωρημένες σε αυτόν και τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη,
(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Σημειώνω ότι το επίδικο αίτημα προέκυψε στα πλαίσια της αίτησης/έφεσης η οποία αποτελεί τη δίκη για την ουσία της υπόθεσης και όχι σε ενδιάμεση αίτηση, συνεπώς τα επίδικα θέματα σε σχέση με τα οποία θα εξετασθεί η παρούσα αίτηση καθορίζονται από τη σχετική δικογραφία και συγκεκριμένα από τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις που καταχώρησαν οι διάδικοι. Ως προκύπτει από τον Δικαστικό φάκελο οι αιτητές/εφεσείοντες ισχυρίζονται ότι είναι εξ αποφάσεως πιστωτές της καθ' ης η αίτηση 2 εταιρείας δυνάμει απόφασης του Ε.Δ. Λάρνακας στην αγωγή 3634/2009 και ότι δυνάμει αυτής της απόφασης ενέγραψαν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας το ΜΕΜΟ με αρ. ΕΒ2990/
- Το εν λόγω ΜΕΜΟ εγγράφηκε επί ακίνητης περιουσίας της καθ' ης η αίτηση/εφεσίβλητης 2 εταιρείας. Περί τις 4.9.2017 παρέλαβαν επιστολή του Κτηματολογίου Λευκωσίας με την οποία πληροφορήθηκαν ότι ο Διευθυντής του θα προχωρούσε στη μεταβίβαση του ακινήτου το οποίο βαρύνεται με το ως άνω ΜΕΜΟ στην καθ' ης η αίτηση/εφεσίβλητη 3 η οποία κατέθεσε το ΠΩΕ368/2016 το οποίο αφορά πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 16.7.2003 με το οποίο είχε αγοράσει από τους καθ' ων η αίτηση/εφεσίβλητους 2 ένα διαμέρισμα. Η ένσταση που προέβαλαν σχετικά με την ως άνω μεταβίβαση απορρίφθηκε από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου καθ' ου η αίτηση/εφεσίβλητο 1 και λόγω αυτής της απόρριψης καταχώρησαν την παρούσα αίτηση/έφεση ισχυριζόμενοι μεταξύ άλλων ότι η απόφασή του είναι νομικά και/ή πραγματικά εσφαλμένη και παραβιάζει το συνταγματικό τους δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 26 του Συντάγματος. Η ένσταση την οποία καταχώρησαν οι καθ' ων η αίτηση/εφεσίβλητοι 2 στην επίδικη αίτηση/έφεση περιλαμβάνει μεταξύ άλλων ισχυρισμούς ότι οι αιτητές/εφεσίβλητοι γνώριζαν ότι το διαμέρισμα είχε πωληθεί στην καθ' ης η αίτηση/εφεσίβλητη 3 και ότι οι ίδιοι επέλεξαν να εγγράψουν επ' αυτού ΜΕΜΟ για εξασφάλιση της δικαστικής απόφασης που είχαν λάβει εναντίον των καθ' ων η αίτηση/εφεσιβλήτων
- Περιλαμβάνει ακόμα ισχυρισμό ότι οι αιτητές/εφεσείοντες γνώριζαν ότι η καθ' ης η αίτηση/εφεσίβλητη 3 κατέχει και εκμεταλλεύεται το επίδικο διαμέρισμα για πολλά χρόνια. Στα πλαίσια της εκδίκασης της ουσίας της υπόθεσης θα ελεχθεί κατά πόσο η απόφαση του Καθ' ου η αίτηση 1 ήταν εσφαλμένη, είτε στην εφαρμογή του νόμου είτε στην εφαρμογή των γεγονότων. Η δίκη θα διεξαχθεί επί των ισχυρισμών που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις που καταχώρησαν οι διάδικοι και οι οποίες αποτελούν τη μαρτυρία την οποία θα εξετάσει και αξιολογήσει το Δικαστήριο για να καταλήξει σε ευρήματα επί των γεγονότων. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω κρίνω ότι η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των αιτητών/εφεσειόντων είναι αναγκαία γιατί απαντά σε θέση των καθ' ων η αίτηση/εφεσιβλήτων 2 η οποία προβλήθηκε με την ένστασή τους η οποία δεν μπορούσε να είχε προβλεφθεί όταν οι ίδιοι καταχωρούσαν την επίδικη αίτηση/έφεση. Κρίνω επίσης ότι η καταχώρησή της είναι αναγκαία για να απαντηθούν με αυτή οι ισχυρισμοί που προβάλουν οι καθ' ων η αίτηση/εφεσίβλητοι 2 οι οποίοι άπτονται γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται και για να τεθεί με αυτή ενώπιον του Δικαστηρίου ολοκληρωμένη η εικόνα της επίδικης διαφοράς και η εκατέρωθεν μαρτυρία και ισχυρισμοί. Λόγω των ως άνω κρίνω ότι έχει αποδειχθεί η αναγκαιότητα για την καταχώρησή της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφού πρόκειται πράγματι για «καλό λόγο» ως η σχετική επί του θέματος νομολογία καθορίζει και συνεπώς η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι ορθό να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Η αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται Διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των αιτητών/εφεσειόντων. Η εν λόγω συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των αιτητών/εφεσειόντων και εναντίον των καθ' ων η αίτηση/εφεσιβλήτων 2 και θα πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο