Επί τοις αφορώσι τη REETMIST LIMITED, Αίτηση Εταιρειών αρ. 298/19, 14/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A301 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Αίτηση Εταιρειών αρ. 298/19 Επί τοις αφορώσι τον περί Εταιρειών Νόμο, ΚΕΦ.113 και Επί τοις αφορώσι τη REETMIST LIMITED με αριθμό εγγραφής HE 219154 από Θεμιστοκλή Δέρβη 5, ELENION BUILDING, 2ος όροφος, 1066, Λευκωσία Αίτηση ημερομηνίας 22.04.2019 Ημερομηνία: 14, Ιουνίου, 2019 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή : κ. Γαβριηλίδης Για τον Καθ' ου η Αίτηση : κ. Φιλίππου Για τον Έφορο Εταιρείων : Καμία εμφάνιση Απόφαση Εισαγωγή Με την υπό κρίση Αίτηση ο Αιτητής, πρώην εκκαθαριστής της εταιρείας REETMIST LIMITED με αριθμό εγγραφής HE 219154, εξαιτείται ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο η διάλυση της Εταιρείας να κηρύσσεται άκυρη δυνάμει του άρθρου 326 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
- Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η επαναφορά της Εταιρείας στο Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών με το ίδιο ακριβώς καθεστώς (ήτοι με τους ίδιους μετόχους και αξιωματούχους και με το ίδιο εγγεγραμμένο γραφείο) ως αυτό που υφίστατο αμέσως πριν από τη διάλυση της εταιρείας». Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113, Άρθρο 326, στους Περί Εταιρειών κανονισμούς Καν. 4, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, θθ 1-4, Δ.64, Δ.39 και επί των γενικών και/ή συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του Αιτητή, στην οποία αναφέρει ότι η εταιρεία συστάθηκε ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης διά μετοχών σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113, στις 31.12.2007 με αριθμό εγγραφής ΗΕ
- Το εγκεκριμένο κεφάλαιο της Εταιρείας ήταν Ευρώ 5.000 διηρημένο σε 5.000 χιλιάδες συνήθεις μετοχές ονομαστικής αξίας Ευρώ 1 έκαστη και το εκδοθέν κεφάλαιο της Εταιρείας ήταν Ευρώ 2.000 διηρημένο σε 2.000 συνήθεις μετοχές ονομαστικής αξίας Ευρώ 1 έκαστη. Στις 29.08.2016 ο μοναδικός διοικητικός σύμβουλος της Εταιρείας, ABACUS CORPORATE SERVICES LIMITED, προέβη σε ένορκη δήλωση που έγινε σύμφωνα με το άρθρο 266 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, αναφορικά με το αξιόχρεο της Εταιρείας και σε σχέση με την εκούσια εκκαθάρισή της επισυνάπτοντας στην εν λόγω ένορκο δήλωση Κατάσταση Ενεργητικού και Παθητικού της Εταιρείας. Ακολούθως με ειδικό ψήφισμα του μοναδικού μετόχου της Εταιρείας, ημερομηνίας 30.08.2016, αποφασίστηκε όπως η Εταιρεία τεθεί σε εκούσια εκκαθάριση και όπως ο Αιτητής στην παρούσα αίτηση διοριστεί ως εκκαθαριστής αυτής. Στις 14.05.2018 το τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη εξέδωσε πιστοποιητικό με το οποίο επιβεβαιώνεται ότι η Εταιρεία θα θεωρείτο διαλυθείσα από 24.07.
- Κατά ή περί την 14.03.2019 επιδόθηκε στον Αιτητή με ιδιώτη επιδότη επιστολή από το δικηγορικό γραφείο Η.Ρ.Η Haviaras & Philippou L.L.C. Στην εν λόγω επιστολή καταγραφόταν η θέση ότι η Εταιρεία είναι εναγόμενη στην Αγωγή 3234/2016, η οποία καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 24.06.2016 από την Brookemil Limited και εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας μέχρι και σήμερα. Κατέθεσε την εν λόγω επιστολή ως Τεκμήριο
- Στο Τεκμήριο 9 προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης της Εταιρείας ξεκίνησε περίπου δύο
(2)μήνες μετά την καταχώρηση και την επίδοση της Αγωγής και ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 2018 και ενώ εκκρεμούσε η Αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με σκοπό καταδολίευσης των πιστωτών της Εταιρείας. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε είχε ενημερωθεί και δεν είχε περιέλθει στην αντίληψή του ότι εκκρεμεί η Αγωγή ή οποιαδήποτε άλλη δικαστική διαδικασία εναντίον της Εταιρείας και ούτε προέκυψε από τα έγγραφα που τέθηκαν ενώπιόν του στα πλαίσια της διαδικασίας εκούσιας εκκαθάρισης από μέλη οποιαδήποτε υποχρέωση της Εταιρείας έναντι τρίτου προσώπου. Σημειώνεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση εμφανίσθηκε στη διαδικασία και δήλωσε ότι δεν έχει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η υπό κρίση Αίτηση θεμελιώνεται στο άρθρο 326 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Εξουσία του Δικαστηρίου να κηρύσσει άκυρη διάλυση εταιρείας 326.-
(1)Όταν εταιρεία έχει διαλυθεί, το Δικαστήριο δύναται οποτεδήποτε μέσα σε δύο έτη από την ημερομηνία της διάλυσης, με αίτηση που γίνεται για το σκοπό αυτό από τον εκκαθαριστή της εταιρείας ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που φαίνεται στο Δικαστήριο ότι ενδιαφέρεται, να εκδώσει διάταγμα, με τέτοιους όρους όπως το Δικαστήριο θεωρεί πρέπον, που να κηρύττει τη διάλυση ότι ήταν άκυρη, και τότε δύναται να γίνουν τέτοιες διαδικασίες που θα μπορούσαν να γίνουν αν η εταιρεία δεν είχε διαλυθεί.
(2)Αποτελεί καθήκον του προσώπου με την αίτηση του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα, μέσα σε επτά ημέρες μετά την έκδοση του διατάγματος, ή τέτοιου περαιτέρω χρόνου που το Δικαστήριο δύναται να επιτρέψει, να παραδώσει στον έφορο εταιρειών για εγγραφή αντίγραφο του διατάγματος, και αν το πρόσωπο εκείνο παραλείψει να το κάνει ευθύνεται στην πληρωμή προστίμου που δεν θα υπερβαίνει τις είκοσι πέντε λίρες για κάθε ημέρα που συνεχίζεται η παράλειψη». Όπως προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 326, η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση νομοθετική διάταξη είναι αντίστοιχη της διάταξης του άρθρου 651 του παλαιού Αγγλικού Companies Act του
- Συνεπώς καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τη σχετική αγγλική νομολογία επί του θέματος, η όποια εκδόθηκε στα πλαίσια της αντίστοιχης Αγγλικής διάταξης, πριν τροποποιηθεί. Ως προς τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου διαφωτιστικά είναι τα όσα καταγράφονται στην απόφαση Re Oakleague Ltd [1995] 2BCLC 624 ως ακολούθως : «As often occurs in cases of this sort the restoration of the company to the register may do it some good or it may not. The attitude of the Companies Court is that provided the application for restoration falls within the general legislative purpose . the company will be restored, and whether the restoration does anyone any good or not is a matter to be decided by another tribunal in the future». Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να εγκρίνει παρόμοιας φύσης αιτήσεις, εφόσον η εκάστοτε αίτηση εμπίπτει στους σκοπούς του Νόμου. Συνεπώς, αναδύεται η ανάγκη να εξεταστεί ποίοι είναι οι σκοποί της υπό εξέταση νομοθετικής διάταξης. Επί του προκειμένου διαφωτιστική είναι η απόφαση Stanhope Pension Trust Ltd v Registrar of Companies and another (Re Forte's Manufacturing Limited) [1994] B.C.C. 84, στην οποία με έχει παραπέμψει ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή. Στην πιο πάνω υπόθεση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα : «What are the purposes of s, 651 ? In Re Servers of the Blind League [1960] 1 WLR 564 , Pennycuick J said (at p.565): 'Generally speaking, the purpose of an order under section 651 is to enable distribution to be made of an asset which belonged to the company before dissolution but which, for some reason, was overlooked and has vested in the Crown as bona vacantia But the section can also be used to enable a new or increased claim to be made by a creditor. For example, in recent years, particularly since the section was amended in 1989, it has become fairly common for dissolutions to be declared void to enable a former employee of the company to make a claim for personal injury (for example, negligence in allowing him to contract an insidious industrial disease) which was not or could not have been made at the time of the company's liquidation. The purpose of such applications is to obtain a judgment against the company which can be enforced against its insurer under the Third Parties (Rights Against Insurers) Act 1930 . This Act provides that a right to indemnity under a contract of insurance vests in the claimant on the date of the winding up and does not become an asset in the liquidation. The applicant will therefore not have to prove as a creditor. He will need to revive the company only to obtain the judgment which establishes the company's right to indemnity: Bradley v Eagle Star Insurance Co Ltd [1989] AC
- I think it would therefore be nowadays more accurate to say that ordinarily the purrposes of s. 651 are either to enable the liquidator to distribute an overlooked asset or a creditor to make a claim which he has not previously made.» ( η υπογράμμιση δική μου). Προκύπτει από τα ανωτέρω ότι ο σκοπός του Νόμου είναι να δώσει τη δυνατότητα στον εκκαθαριστή να διανείμει κάποιο περιουσιακό στοιχείο, το οποίο παραβλέφθηκε στη διαδικασία εκκαθάρισης ή να δώσει την ευκαιρία σε πιστωτή να προωθήσει κάποια απαίτηση, η οποία δεν είχε προωθηθεί προηγουμένως. Δοθέντων των πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω το κατά πόσο η υπό κρίση αίτηση εμπίπτει στους σκοπούς του Νόμου, ώστε το Δικαστήριο να μπορέσει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Στην υπό κρίση υπόθεση επιδιώκεται η επαναφορά της εταιρείας, επειδή υφίσταται κάποια αγωγή εναντίον αυτής, η οποία καταχωρήθηκε πριν την έναρξη της εκούσιας εκκαθάρισης. Η ύπαρξη της εν λόγω αγωγής δεν ήταν υπόψιν του εκκαθαριστή και τέθηκε υπόψιν του μέσω της επιστολής, Τεκμήριο
- Με το Τεκμήριο 9 εγείρονται διάφοροι ισχυρισμοί και καταγράφονται διαφορές αιτιάσεις εναντίον του εκκαθαριστή. Όμως δεν προκύπτει από την πιο πάνω αυθεντία ότι σκοπός του Νόμου είναι να χορηγηθεί η δυνατότητα σε πιστωτή να συνεχίσει να προωθεί κάποια αξίωση, την οποία είχε καταχωρήσει πριν τη διαδικασία εκκαθάρισης. Επίσης, η απαίτηση εναντίον της εταιρείας δεν μπορεί να θεωρηθεί περιουσιακό της στοιχείο, αλλά συνιστά υποχρέωση. Το γεγονός ότι εγείρονται διάφοροι ισχυρισμοί εναντίον του εκκαθαριστή δεν είναι στοιχείο που από μόνο του μπορεί να οδηγήσει στην επαναφορά της εταιρείας. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι τα γεγονότα ως έχουν τεθεί ενώπιόν μου, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η υπό κρίση αίτηση δεν εμπίπτει στους γενικούς σκοπούς του Νόμου. Εφόσον, λοιπόν, η αίτηση δεν εμπίπτει στους γενικούς σκοπούς του Νόμου κρίνω ορθότερο όπως μην εγκρίνω την αίτηση. Κατάληξη Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου η αίτηση απορρίπτεται. Ενόψει του ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν έφερε ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, κρίνω ορθότερο όπως μη εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. ............... Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο