(1)(γ), 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, στα άρθρα 4-9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στα άρθρα 1-10 του Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου 1992, στα άρθρα 1-34 του Κανονισμού Αρ. 1215/2012 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, στα Άρθρα 1-26 του Κανονισμού (ΕΚ) Αρ. 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Περί Επιδόσεως και Κοινοποιήσεως στα Κράτη Μέλη Δικαστικών και Εξωδίκων Πράξεων σε Αστικές ή Εμπορικές Υποθέσεις, στα Άρθρα 10 ΕΚ και 249 ΕΚ του Νόμου που κυρώνει την Συνθήκη Προσχώρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο άρθρο 1Α του Συντάγματος της Δημοκρατίας, στην Δ.38 θθ.1-6, Δ.39 θθ.1-21 και Δ.48 θθ.1-3, 4

(2)και 6-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και στη σύμφυτη εξουσία, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση φαίνονται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή Ένορκη Δήλωση του XXXXX Ιορδάνους, στην οποία λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής: Είναι ο ιδιοκτήτης και διοικητικός σύμβουλος των Εναγόντων. Οι Αιτητές στις 8/1/2019 ζήτησαν από το γραφείο του Εφόρου Εταιρειών να επιθεωρήσουν τον ίδιο το φάκελο της Κοινοπραξίας και να λάβουν από αυτόν πιστό αντίγραφο του Εντύπου Σ2 που όλοι οι συνέταιροι προσυπόγραψαν και υπέβαλαν στον Έφορο Εταιρειών στις 21/9/2017, προκειμένου να το φέρουν σε γνώση του Δικαστηρίου, όπως επίσης και τις υπόλοιπες αλλαγές που επήλθαν εντός της Κοινοπραξίας ως αποτέλεσμα της Συμφωνίας Εκχώρησης και της αίτησης που προσυπέγραψαν στις 15/6/2016 προς τον Εργοδότη. Από το σχέδιο της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, το Δικαστήριο θα διαπιστώσει ότι αποσκοπεί στο να συμπληρώσει την αρχική του Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 25/9/2018 στη βάση της οποίας εκδόθηκε το μονομερές Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 27/9/2018, μετά που καταχωρήθηκε η Ένσταση των Εναγομένων 1 και μόνο τότε ξεκαθάρισαν με συγκεκριμένο τρόπο που βασίζουν τους λόγους, για τους οποίους οι Εναγόμενοι 1 διατείνονται ότι δεν είναι υπόχρεοι να καταβάλουν τις υπόλοιπες υποχρεώσεις τους και επίσης δικαιούνται στην ακύρωση της Συμφωνίας Εκχώρησης και επιστροφή του ποσού των €370.000 που έχουν ήδη καταβάλει στους Ενάγοντες. Όταν καταχωρούσαν την παρούσα Αγωγή και τη σχετική Αίτηση για ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι οι Εναγόμενοι 1 θα έφταναν μέχρι του σημείου να ισχυριστούν ότι υπέγραψαν την Συμφωνία Εκχώρησης στις 24/11/2016, τα Γραμμάτια Συνήθους Τύπου τις 25/11/2016, την αίτηση προς τον Εργοδότη ημερομηνίας 15/11/2016 με την οποία όλοι τους αιτούντο την έγκριση του για τις αλλαγές εντός της Κοινοπραξίας που φαίνονται στην εν λόγω αίτηση και τέλος το ΈντυποΣ22 ημερομηνίας 20/9/2017, προκειμένου να εξαπατήσουν τους Ενάγοντες και τους Miltiades Neophytou εξασφαλίζοντας έτσι την υπογραφή τους σε διάφορα έγγραφα χωρίς οι Εναγόμενοι 1 να έχουν την πρόθεση να τιμήσουν στην συνέχεια όλες τις υποχρεώσεις τους με βάση την Συμφωνία Εκχώρησης, όταν δήθεν θα «ελευθερώνονταν» από τον ισχυριζόμενο οικονομικό εξαναγκασμό. Ήταν, δηλαδή, προσχεδιασμένο εκ μέρους τους να θέσουν εκ των υστέρων και με την «πρώτη ευκαιρία» όταν αυτοί θα θεωρούσαν ότι εξασφάλισαν αυτά που επιθυμούσαν ζήτημα ακυρότητας της όλης συναλλαγής που αναπόφευκτα σημαίνει και την επαναφορά των πραγμάτων στην προγενέστερη τους κατάσταση. Με τις θέσεις που οι Εναγόμενοι 1 προωθούν τώρα, αν όντως ευσταθούν και δεν είναι εκ των υστέρων ψευδείς δικαιολογίες για να μην τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους, οπότε είναι ένοχοι ψευδορκίας, εκείνο που προκύπτει είναι ότι πάντοτε οι Εναγόμενοι 1 θεωρούσαν τη Συμφωνία Εκχώρησης και όλα όσα συνέβηκαν συνεπεία αυτής είναι δήθεν άκυρα και μη δεσμευτικά γι΄ αυτούς. Το αναπόφευκτο που προκύπτει είναι ότι εξασφάλισαν με ψευδείς παραστάσεις και δόλιο τέχνασμα τις υπογραφές τους στην Συμφωνία Εκχώρησης, στην αίτηση προς τον Εργοδότη και στο Έντυπο Σ2 που υποβλήθηκε στον Έφορο Εταιρειών, εφόσον δεν είχαν πρόθεση να τηρήσουν τα συμφωνηθέντα και με την πρώτη ευκαιρία που είχαν αυτό έπραξαν. Αυτοί οι ψευδείς ισχυρισμοί, που μόνο τώρα έχουν συγκεκριμενοποιηθεί, θα πρέπει να απαντηθούν μέσα από το σχέδιο της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης του, στην οποία επίσης επισυνάπτει αντίγραφο της Ένορκης Δήλωσης του κ. XXXXX Kepel ημερομηνίας 20/11/2018 που κατατέθηκε στα πλαίσια της Αγωγής Αρ. 2988/2018 Ε Δ Λευκωσίας προς συμμόρφωση με το σχετικό ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου, στην οποία επισυνάπτει αντίγραφα των καταστάσεων τραπεζικών λογαριασμών των Εναγομένων 1 από τα οποία φαίνεται ότι αυτοί κατά την 7/11/2018 διέθεταν στις τράπεζες τους μόνο €45.455,34, για να καταδείξει ότι δεν πρόκειται περί αξιόχρεης εταιρείας. Κατέθεσαν προς το Κράτος ομόλογο πιστής αποπεράτωσης και εκτέλεσης του Έργου ύψους €4,5εκ. και ισχυρίζονται ότι για να μην διακινδυνεύσουν την εξαργύρωση τους «υπέκυψαν» στους εκβιασμούς των Εναγόντων και αν ήταν στην οικονομική θέση να εκδώσουν τέτοιο ομόλογο ύψους €4,5εκ., θα έπρεπε κανονικά κατά την 7/11/2018 να διαθέτουν πολύ περισσότερα από €45.455,34 σε ρευστά διαθέσιμα κεφάλαια. Οι Καθ΄ων η Αίτηση κατεχώρησαν ένσταση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 - Θ.Θ. 1-9, στη Δ.39 - Θ.Θ. 1 και 2, ως και στη σύμφυτη εξουσία, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Στην ειδοποίηση ένστασης καταγράφουν αριθμό λόγων ένστασης, τους ακόλουθους: «

1. Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν έχουν καταδείξει οποιοδήποτε λόγο και/ή «καλό λόγο» για τον οποίο θα πρέπει το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτήματος τους για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
2. Οι Ενάγοντες/Αιτητές με το αίτημα τους για άδεια καταχώρισης της επιδιωκόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, επιδιώκουν να αναβαθμίσουν και/ή να διορθώσουν και/ή να συμπληρώσουν παραλείψεις τους στην αρχική ένορκη δήλωση, πράγμα ανεπίτρεπτο σε τέτοια φύσεως αιτήσεις όπως η αίτηση ημερ. 25.09.2018 για την έκδοση ενδιάμεσων συντηρητικών διαταγμάτων.
3. Σε διαδικασίες όπως η διαδικασία της αίτησης ημερ. 25.09.2018, όπου εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα την 27.09.2018, δεν επιτρέπεται η επανόρθωση πρωθύστερης παράλειψης έτσι ώστε να μεταβληθεί ή να αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο αφού η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα κατά τον χρόνο έκδοσης του μονομερούς διατάγματος.
4. Εάν τα γεγονότα που οι Ενάγοντες/Αιτητές επιδιώκουν να παρουσιάσουν μέσω της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα, τότε η μαρτυρία αυτή θα έπρεπε να παρουσιαστεί και να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, κάτι που άλλωστε οι Ενάγοντες είχαν καθήκον να πράξουν, όταν καταχωρείτο η αίτηση ημερ. 25.09.2018 και πριν εκδοθεί μονομερώς το προσωρινό διάταγμα ημερ. 27.09.2018 και όχι σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Αντίθετα, εάν τα γεγονότα/μαρτυρία είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα τότε σίγουρα δεν υφίσταται «καλός λόγος» για να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και έτσι θα καθίσταται πλέον πρόδηλη η κακοπιστία του αιτήματος των Εναγόντων/Αιτητών.
5. Το αίτημα των Εναγόντων /Αιτητών για να τους δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ξεκάθαρα επιδιώκει την συμπλήρωση ηθελημένων κενών στα γεγονότα που επιλεκτικά έθεσαν οι Ενάγοντες με την αρχική τους ένορκη δήλωση, γεγονότα τα οποία έπρεπε εξ' αρχής να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου πριν εκδοθεί μονομερώς το προσωρινό διάταγμα, εντούτοις όμως οι Ενάγοντες εσκεμμένα δεν τα έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως είχαν καθήκον να πράξουν σε τέτοιου είδους διαδικασίες.
6. Κανένας νέος και/ή μη γνωστός και/ή μη προβλεπτός εκ των προτέρων στους Ενάγοντες/Αιτητές ισχυρισμός δεν τέθηκε από την Εναγόμενη 1/Καθ' ης η Αίτηση μέσω της Ε/Δ Θεοφάνους στην ένσταση της στην αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος ημερ. 25.09.2018, για τον οποίο απαιτείται άδεια για υποβολή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όλα τα γεγονότα και όλα ή σχεδόν όλα τα έγγραφα τα οποία που επιχειρούν οι Ενάγοντες/Αιτητές να θέσουν με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ήταν εις γνώση τους πριν λάβουν μονομερώς δικαστικά μέτρα με την καταχώρηση της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος ημερ. 25.09.2018, ενώ τα μόνα δυο έγγραφα τα οποία περιήλθαν στην κατοχή τους μετά την καταχώρηση της εν λόγω αίτησης για έκδοση ενδιάμεσων συντηρητικών διαταγμάτων, αφενός μεν το Έντυπο Σ2 - Τεκμήριο 4 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης - δεν προσθέτει οτιδήποτε στους ισχυρισμούς και στα έγγραφα τα οποία οι Ενάγοντες είχαν στην κατοχή τους και παρέλειψαν να παρουσιάσουν στην εν λόγω αίτηση ημερ. 25.09.2018 και περαιτέρω προσχηματικά παρουσιάζεται ούτως ώστε οι Ενάγοντες να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα αναφορικά με την εν λόγω παράλειψη τους να παρουσιάσουν τους εν λόγω ισχυρισμούς και έγγραφα που είχαν στην κατοχή τους και αφετέρου η Ε/Δ XXXXX Keppel η οποία κατατέθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής - και όχι της αγωγής 2988/2018 Ε.Δ Λευκωσίας όπως λανθασμένα αναφέρεται στην Ε/Δ Λοΐζου που συνοδεύει την επίδικη Αίτηση- επιχειρεί να μεταβάλει ανεπίτρεπτα τα στοιχεία τα οποία είχε ενώπιον του το Δικαστήριο και στα οποία Βάσισε τον συλλογισμό του ούτως ώστε να εκδώσει τα μονομερή διατάγματα ημερ. 27.09.
8. Από την ένορκη δήλωση ημερ. 17.01.2019 που συνοδεύει την επίμαχη αίτηση για άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης φαίνεται ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές επιδιώκουν δήθεν να απαντήσουν και να αντικρούσουν ισχυρισμούς που περιέχονται σε 30 και πλέον παραγράφους της ένορκης δήλωσης που συνόδευσε την ένσταση της Εναγομένης 1/Καθ' ης η Αίτηση στην αίτηση για έκδοση προσωρινών συντηρητικών διαταγμάτων ημερ. 25.09.2018 με μια προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση 34 σελίδων, γεγονός το οποίο καταδεικνύει με ξεκάθαρο τρόπο ότι ουσιαστικά επιδιώκεται η ενίσχυση της αρχικής τους μαρτυρίας με ψευδείς επεξηγήσεις και παράθεση εκτεταμένης μαρτυρίας η οποία θα έπρεπε αρχικά να είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αφού ήταν αναμενόμενο ότι η Εναγόμενη 1 /Καθ' ης η Αίτηση θα παρέθετε τους εν λόγω ισχυρισμούς με την ένσταση της εις απάντηση των πλήρη ελλιπή και παραπλανητικών ισχυρισμών των Εναγόντων αλλά και προς συμπλήρωση του πραγματικού υπόβαθρου της παρούσας υπόθεσης, το οποίο οι Ενάγοντες επιλεκτικά και μονόπλευρα παρουσίασαν στο Δικαστήριο για να επηρεάσουν την έκδοση μονομερώς του προσωρινού διατάγματος.
9. Δεν εξυπηρετείται ο σκοπός της ορθής απονομής της δικαιοσύνης ενώ τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προσθέσει στην διαδικασία αχρείαστη και/ή επανάληψη επιχειρηματολογίας και υφιστάμενων ισχυρισμών, προσθήκη νομικής επιχειρηματολογίας η οποία μπορεί να προωθηθεί στο στάδιο των αγορεύσεων, κάτι που καθίσταται πρόδηλο μέσα από μια απλή ανάγνωση της Ε.Δ. Λοΐζου που υποστηρίζει την επίδικη Αίτηση και της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που αποτελείται από 69 παραγράφους οι οποίες εκτείνονται σε 34 σελίδες, γεγονός που από μόνο του επιβεβαιώνει ότι η περαιτέρω προώθηση της επίδικης Αίτησης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας.
10. Oι ισχυρισμοί/ζητήματα που οι Ενάγοντες/Αιτητές επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου δια συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ουσιαστικά τείνουν να μετατρέψουν την ακρόαση της αίτησης για την έκδοση ενδιάμεσων συντηρητικών διαταγμάτων ημερ. 25.09.2018 σε μικρή δίκη ουσίας (mini trial) γεγονός που δεν είναι επιτρεπτό.
11. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου.
12. Η Αίτηση είναι κακόπιστη αφού σκοπό είχε και έχει να καθυστερήσει την εκδίκαση της αίτησης ημερ. 25.09.2018 και να παρατείνει έτσι την ισχύ του μονομερώς εκδοθέν προσωρινού διατάγματος ημερ. 27.09.2018 εις Βάρος της Εναγομένης 1 /Καθ' ης η Αίτηση.
13. Υπήρξε αδικαιολόγητη και εσκεμμένη καθυστέρηση στην καταχώρηση της επίμαχης αιτήσεως εκ μέρους των Εναγόντων/Αιτητών καθώς και εκ προθέσεως κωλυσιεργία τους, αφού θα μπορούσαν πολύ ενωρίτερα να καταχωρήσουν το αίτημα τους και δη στις 14.01.2019 όταν και καταχώρησαν σχεδόν την ίδια αίτηση μαζί με την ίδια προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην αγωγή 2988/2018 του Ε.Δ. Λευκωσίας, αντί στις 14.01.2019, όταν ήταν προγραμματισθείσα η ακρόαση της αίτησης 25.09.2018, να ζητήσουν χρόνο ούτως ώστε να καταχωρίσουν την επίδικη αίτηση, με σκοπό ουσιαστικά την αναβολή της ακρόασης και την καθυστέρηση της κάτι το οποίο συνηγορεί υπέρ της απόρριψης της επίμαχης αίτησης.». Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η ένσταση εμφαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης καθώς και στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση του Σάββα Θεοφάνους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd

(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε KrashiasShoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Συνεπώς το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση της Αίτησης, ημερομηνίας 25.9.2018, θα βασιστεί στα γεγονότα όπως αυτά περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης των ισχυρισμών εκάστου των δύο Μερών. Η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων προβλέπεται στην Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που έχει ως εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση Συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείτε από τη Διαταγή 39». Στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48, θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Η υπό εξέταση αίτηση είναι ενδιάμεση Αίτηση που βασίζεται δικονομικά στην Δ.48. Αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την διακριτικής φύσεως εξουσία που του παρέχει η Δ.48 Θ.4

(2), νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος σύμφωνα με την εν λόγω διαταγή. Δηλαδή το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να εκδώσει διάταγμα όπως αυτό που ζητείται με την υπό εκδίκαση αίτηση νοουμένου ότι αποκαλύπτεται καλός λόγος. Έχει καθήκον ο Αιτητής να αποκαλύψει κατά πόσο τα γεγονότα που θέλει να συμπεριλάβει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιήλθαν σε γνώση του σε κατοπινό στάδιο και εν πάση περιπτώσει δεν ήταν στη σφαίρα της γνώσης του όταν συνέτασσε την αρχική ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτησή του. Θα πρέπει επίσης στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για έκδοση διατάγματος, που να του επιτρέπει να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση, να αναφέρει περιληπτικά τα γεγονότα αυτά. Στην παρούσα υπόθεση οι Αιτητές επεσύναψαν αντίγραφο της ένορκης δήλωσης για την οποία υποβάλλεται το σχετικό αίτημα. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση. Ο «καλός λόγος» θεωρώ ότι θα πρέπει να προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία θα πρέπει να εξειδικεύονται και να αναφέρονται τουλάχιστον περιληπτικά στην αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και για τα οποία είναι ανάγκη η έκδοση του σχετικού διατάγματος έτσι ώστε να απαντηθούν ή και να συμπεριληφθούν με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Στην απόφαση στην Πολιτική ΄Εφεση αρ. 29/2014, Μαρία Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, ημερ. 3.11.2016 αποφασίστηκε ότι: «Σκοπός της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον εφεσίβλητο ήταν για να απαντήσει σε ισχυρισμούς της εφεσείουσας οι οποίοι περιέχονται σε συγκεκριμένες παραγράφους της ένορκης δήλωσης και συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της που υποστήριζαν την ένσταση της στην αίτηση του για προσωρινό διάταγμα. Εγκρίνοντας το αίτημα του εφεσίβλητου, μετά από ακροαματική διαδικασία, το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι είχαν καταδειχθεί «καλοί λόγοι», όπως απαιτείται από τη Δ.48,Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ώστε να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, με το σκεπτικό, «Αν δεν απαντηθούν οι ισχυρισμοί αυτοί, το Δικαστήριο δεν θα έχει μια ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα επί των εκατέρωθεν ισχυρισμών και θα μπορεί να εκληφθεί ότι ο αιτητής αποδέχεται τους ισχυρισμούς της καθ' ης η αίτηση». Θεώρησε ακόμη το πρωτόδικο Δικαστήριο πως αποτελούσε συνταγματικό δικαίωμα του εφεσίβλητου να υπερασπίσει τον εαυτό του σύμφωνα με το άρθρο 30 του Συντάγματος, ώστε να τεθεί η θέση του σε ισχυρισμούς της εφεσείουσας «που περιλαμβάνονται σε είκοσι έξι παραγράφους στην αρχική ένορκη δήλωσή της και άλλες έξι παραγράφους στη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή της, σε δεκατρία τεκμήρια που επισυνάπτονται στην αρχική ένορκη δήλωση και σε τέσσερα τεκμήρια που επισυνάπτονται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση.» Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτά που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό. Παρόλο δε που ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου, στα πλαίσια της συζήτησης της επίδικης αίτησης πρωτόδικα, αναφέρθηκε - όπως μνημονεύεται στην πρωτόδικη απόφαση - «στους ισχυρισμούς και στις ενότητες των ισχυρισμών από τις ένορκες δηλώσεις της καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι, κατά την άποψη του, χρήζουν απάντησης», το Δικαστήριο δεν συνάρτησε την κρίση του με ό, τι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη. Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Η εισαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία πιθανόν να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε βασιστεί η αρχική αίτηση δεν είναι επιτρεπτή γιατί το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει την ορθότητα του εκδοθέντος, μονομερώς, διατάγματος με βάση τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη του κατά το στάδιο της έκδοσής του, αντιπαραβάλλοντάς τα με τα στοιχεία που τέθηκαν από τα ενιστάμενα μέρη. Εάν ορθώς εκδόθηκε το διάταγμα μονομερώς, θα κριθεί με βάση τα γεγονότα που είχε ενώπιον του το Δικαστήριο κατά την έκδοση του και εάν με τα στοιχεία αυτά ικανοποιούντο οι προβλεπόμενες από το Νόμο και Νομολογία προϋποθέσεις. Θα έπρεπε οι Αιτητές να είχαν θέσει όλα τα γεγονότα που ήταν στην σφαίρα γνώσης των ή που μπορούσαν να ήταν σε γνώση τους για να τα λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την έκδοση του διατάγματος. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ένορκη δήλωση του XXXXX Kepel ημερομηνίας 20/11/2018 που κατατέθηκε, όπως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, στα πλαίσια της Αγωγής Αρ. 2988/2018, Ε.Δ. Λευκωσίας προς συμμόρφωση με το σχετικό ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου, στην οποία επισυνάπτεται αντίγραφο των καταστάσεων τραπεζικών λογαριασμών των Εναγομένων 1 από τα οποία φαίνεται ότι αυτοί κατά την 7/11/2018 διέθεταν στις τράπεζες τους μόνο €45.455,34, για να καταδείξει ότι δεν πρόκειται περί αξιόχρεης εταιρείας. Το προσωρινό διάταγμα εκδόθηκε στις 27/9/2018 και η Ένορκη Δήλωση του XXXXX Kepel έγινε στις 20/11/2018 δηλαδή μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Είναι γεγονότα που περιήλθαν στην αντίληψη του ενόρκως δηλούντα XXXXX Ιορδάνους και κρίνω ότι είναι η περίπτωση που μπορεί να δοθεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για το συγκεκριμένο θέμα. Γι΄ αυτό το θέμα, μόνο, κρίνω εύλογο, ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία, να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση και μόνο όσον αφορά αυτό το θέμα. Έχω μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι δικηγόροι και των δύο πλευρών στις αγορεύσεις τους ως επίσης τα όσα περιέχονται στην αίτηση, στην ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Κρίνω ότι οι λόγοι τους οποίους προβάλλει η πλευρά των αιτητών για να τους επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, όπως αυτοί καταγράφονται στην Αίτηση, δεν αποτελούν «καλό λόγο» για να τους επιτραπεί να καταχωρήσουν τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση όπως το επισυνημμένο στην Αίτηση σχέδιο συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, παρά μόνο για το θέμα της ένορκης δήλωσης του XXXXX Kepel και ως εκ τούτου κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να γίνει αποδεκτή για τούτο το θέμα και μόνο. Δίδεται συνεπώς άδεια στους Ενάγοντες να καταχωρίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση μόνο όσον αφορά στην ένορκη δήλωση του XXXXX Kepel ημερομηνίας 20/11/2018 που καταχωρήθηκε στην αγωγή με αρ. 2988/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρισθεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Ακολούθως εάν οι Εναγόμενοι επιθυμούν να καταχωρήσουν ένορκη δήλωση εις απάντηση, να την καταχωρήσουν εντός 15 ημερών από την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι, όσον αφορά το θέμα των εξόδων, δεν θα πρέπει να ακολουθηθεί ο κανόνας αλλά θα πρέπει τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της Αίτησης ημερομηνίας 25/9/2018. (Υπ.) Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο