Advance Capital Advisors Limited ν. UNGP Holding Ltd, Γεν. Αίτηση: 49/2017, 12/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A348 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ Γεν. Αίτηση: 49/2017 Αναφορικά με την διαιτησία LCIA με αριθμό 163457 μεταξύ της Advance Capital Advisors Limited από τις Βρετανικές Παρθενικές Νήσους και την UNGP Holding Ltd από την Ακροπόλεως, 82, Floor 2, Ακρόπολη, 2012, Λευκωσία, Κύπρος - και - Αναφορικά με τον Περί Διεθνούς Διαιτησίας Νόμο, Ν. 101/1987 Αιτητές Αίτηση ημερομηνίας 17.7.17 για Παρακοή Διατάγματος Ημερομηνία: 12 Ιουλίου 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητές - Advance Capital Advisors Ltd: κ. Π. Σαββίδης Για Καθ' ων η αίτηση 1 - UNGP Holding Ltd: κα Α. Ττίκκου Π Ο Ι Ν Η Οι Καθ' ων η αίτηση 1 κρίθηκαν από το Δικαστήριο, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, ένοχοι στο αδίκημα της αστικής καταφρόνησης του άρθρου 42 του Ν. 14/60, το οποίο ορίζει ως ακολούθως: «
- Τηρουµέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισµoύ έκαστov δικαστήριov θα έχη εξoυσία vα εξαvαγκάζη εις υπακoήv πρoς oιovδήπoτε διάταγµα εκδoθέv υπ' αυτoυ, διατάττov ή απαγoρεύov τηv εκτέλεσιv oιασδήπoτε πράξεως, διά πρoστίµoυ ή φυλακίσεως ή µεσεγγυήσεως πραγµάτωv. Και τo δικαστήριov δύvαται επιπρoσθέτως vα επιδικάση εις τo πρόσωπov πρoς τo συµφέρov τoυ oπoίoυ εξεδόθη τo διάταγµα τoιoύτov πoσόv υπό µoρφήv απoζηµιώσεως, ως τo δικαστήριov δύvαται vα θεωρήση πρέπov. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιµωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασµού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγµά του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουµένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγµατος και εν γνώσει του και ηθεληµένα παροτρύνει ή συνεργεί στη µη υπακοή διατάγµατος.» Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν το αδίκημα και την ενοχή των Καθ' ων η αίτηση 1, εκτίθενται με λεπτομέρεια στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.6.19 και δεν προτίθεμαι να τα επαναλάβω. Συνοπτικά αναφέρω ότι αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1, κατά παράβαση των όρων του απαγορευτικού Διατάγματος ημερομηνίας 2.2.17, το οποίο έγινε απόλυτο στις 3.5.17, ηθελημένα και με πρόθεση καταστρατήγησης και ανυπακοής προς αυτό, στις 19.5.17 διέθεσαν 2.801.379 μετοχές - που ισοδυναμούν με το 27.93% του εκδομένου μετοχικού κεφαλαίου της Petrarco - στην Εταιρεία Delta -Finance LLC από τη Ρωσία, προς διακανονισμό οφειλής τους προς αυτήν. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση 1, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αναφέρθηκε στην απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου στη διαιτησία LCIA με αρ. 163457 ημερομηνίας 11.8.17 (Έγγραφο Α), σύμφωνα με την οποία οι Καθ' ων η αίτηση 1 οφείλουν να πληρώσουν στους Αιτητές το ποσό των US$1.191.004 πλέον τόκους και έξοδα και τόνισε ότι οι Αιτητές μείωσαν την αρχική απαίτηση τους από US$2.300.000, σε US$1.691.
- Περαιτέρω, τόνισε τις προσπάθειες που οι Καθ' ων η αίτηση 1 κατέβαλαν ώστε οι μετοχές να επιστραφούν από την Delta-Finance LLC στους Καθ' ων η αίτηση 1 (Έγγραφα Ε, ΣΤ και Ζ), ως και το γεγονός ότι η Delta-Finance LLC, με επιστολή της ημερομηνίας 28.6.19 (Έγγραφο Η) επιβεβαίωσε ότι κατέχει τις μετοχές της Petrarco PJSC, σε ποσό επαρκές για την εκτέλεση των υποχρεώσεων των Καθ' ων η αίτηση 1 έναντι των Αιτητών. Σχετικό είναι και το έγγραφο του Εφόρου Εταιρειών της Ρωσίας ημερομηνίας 1.4.19 (Έγγραφο Θ). Περαιτέρω, ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του για σκοπούς μετριασμού της ποινής, ότι οι Αιτητές είχαν και έχουν πρόσβαση στην ιστοσελίδα e-disclosure. Συνεπώς μπορούσαν και μπορούν να γνωρίζουν τα διαβήματα των Καθ' ων η αίτηση 1 και μπορούσαν να τους αποτρέψουν από το να πωλήσουν τις μετοχές της Petrarco στην Delta-Finance LLC και/ή να λάβουν τα αναγκαία και απαραίτητα διαβήματα με βάση το δίκαιο της Ρωσίας, προκειμένου να επιστραφούν οι μετοχές από την Delta-Finance LLC στην Petrarco. Ωστόσο οι Αιτητές, μετά την έκδοση της Διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 11.8.17, κανένα διάβημα έλαβαν για να εκτελέσουν την εν λόγω απόφαση και συνεπώς επέδειξαν αμέλεια και/ή κωλυσιεργία και/ή απραξία. Τέλος, αναφέρθηκε στην Ποινική Υπόθεση με αρ. 2551/17 η οποία εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και στο ενδεχόμενο οι Καθ' ων η αίτηση 1 να καταδικαστούν και να επιβληθεί ποινή σ' αυτούς για δεύτερη φορά για το ίδιο αδίκημα. Εξέφρασε μέσω του διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση 1, την απολογία τους για την παράνομη πράξη τους, την ειλικρινή μεταμέλεια τους, ως και την υπόσχεση τους να μην επαναλάβουν παρόμοιες πράξεις στο μέλλον. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν έχουν προβεί, ούτε και έχουν καταδικαστεί για ίδιο ή παρόμοιας φύσης αδίκημα στο παρελθόν και τόνισε ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει μαρτυρία για την αξία της κάθε μετοχής που αποξενώθηκε. Όπως είναι νομολογημένο, το αντικείμενο του άρθρου 42 του Ν. 14/60 είναι η παροχή δικαιοδοσίας στο Επαρχιακό Δικαστήριο για εξαναγκασμό προς υπακοή σε διατάγματα του. Τα μέσα τα οποία παρέχονται για εξαναγκασμό υποταγής σε διατάγματα, είναι κατά κύριο λόγο εκείνα του ποινικού δικαίου, για την τιμωρία των αδικοπραγούντων (βλ. Ελισάβετ Θεοφάνους ν CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά
(2009)1 ΑΑΔ 634 και Αναφορικά με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου (Αρ. 4)
(1993)1 ΑΑΔ 961, 970). Στην υπόθεση Krashias Shoe Factory v Adidas
(1989)1 ΑΑΔ 750 εξηγείται ότι το άρθρο 42 του Ν. 14/60 παρέχει δικαιοδοσία στο Επαρχιακό Δικαστήριο, κατά την ενάσκηση της πολιτικής του δικαιοδοσίας να τιμωρεί, κατ' ανάλογο τρόπο προς το Ποινικό Δικαστήριο, τους καταφρονούντες τα διατάγματα του. Με αναφορά στην υπόθεση Enfield NVC v Mahoney
(1983)2 All E R 901 (CA) υποδείχθηκε ότι η πολιτική διαδικασία για ανυπακοή διατάγματος έχει δύο σκοπούς: α) τον πειθαναγκασμό σε υπακοή και β) την τιμωρία του παραβάτη. Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Ελισάβετ Θεοφάνους (ανωτέρω), σελ. 640, είναι σχετικό: «Η αστική καταφρόνηση διαπράττεται οποτεδήποτε διάδικος δεν υπακούει σε διαταγή του δικαστηρίου. Πρόκειται για μια κατ΄ εξαίρεση διαδικασία η οποία έχει σχεδιαστεί για να εφοδιάσει το πολιτικό δικαστήριο με την πανοπλία ενός ποινικού δικαστηρίου, με σκοπό την αποτελεσματικότητα της πολιτικής διαδικασίας (Constantinides v. Ekdotiki Eteria Vima Ltd and Others, ανωτέρω). Παρά τον αστικό χαρακτήρα της διαδικασίας για καταφρόνηση και το μανδύα της πολιτικής δικαιοδοσίας που την περιβάλλει, το αίτημα για καταδίκη για ανυπακοή διατάγματος του δικαστηρίου αποβλέπει στην τιμωρία του παραβάτη. Κατά συνέπεια η αίτηση για καταδίκη προσλαμβάνει το χαρακτήρα κατηγορίας η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή απόδειξη της κατηγορίας γενικά και των συστατικών της στοιχείων ειδικά, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309).» Έχοντας υπόψη τα όσα αναφέρθηκαν στην Krashias (ανωτέρω) αναφέρω ότι το αντίστοιχο άρθρο του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 είναι το άρθρο 137 το οποίο ορίζει ως ακολούθως: «
- Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα, ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή.» Η γενική ποινή για πλημμελήματα καθορίζεται στο άρθρο 35 του Κεφ. 154 ως ακολούθως: «
- Όταν στον Κώδικα αυτό δεν προβλέπεται ειδικά ποινή για οποιοδήποτε πλημμέλημα, τα πλημμελήματα τιμωρούνται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια, ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες, ή και με τις δύο αυτές ποινές.» Επανερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τονίζεται η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο οι Καθ' ων η αίτηση 1 κρίθηκαν ένοχοι, όπως η σοβαρότητα του αντικατοπτρίζεται από τις προβλεπόμενες ποινές ανωτέρω. Όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί, η υπακοή στα Διατάγματα του Δικαστηρίου αποτελεί το θεμέλιο λίθο του κράτους δικαίου και πρέπει να προσδίδεται σοβαρότητα σε υποθέσεις παρακοής δικαστικών διαταγμάτων. Ένα διάταγμα Δικαστηρίου, ισοδυναμεί με διαταγή του ίδιου του Νόμου και η συμμόρφωση με αυτό, αποτελεί ένα από τα θεμέλια της σύγχρονης πολιτισμένης κοινωνίας. Η ανυπακοή προς αυτό δυναμιτίζει την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας, με ευρύτερες κοινωνικές συνέπειες. Οι έννοιες «Κράτος Δικαίου» και «Έννομη Τάξη» είναι άρρηκτα συνυφασμένες. Η επικράτηση τους στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και στο καθήκον σεβασμού και υπακοής των δικαστικών διαταγών και διαταγμάτων. Η απείθεια σε διαταγή δικαστηρίου ενέχει το στοιχείο της καταφρόνησης του δικαστηρίου. Πρόκειται για σοβαρό αδίκημα η τέλεση του οποίου πλήττει ευθέως την απονομή της δικαιοσύνης και κλονίζει την εμπιστοσύνη του κοινού στην αξιοπιστία του συστήματος για αποτελεσματική εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων και την εμπέδωση του νόμου και της τάξης. Τέτοιου είδους συμπεριφορά ποτέ δεν έγινε ανεκτή. Οι παραβάτες όταν είναι φυσικά πρόσωπα κατά κανόνα τιμωρούνται με φυλάκιση. Η χρηματική ποινή μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις πρέπει να επιβάλλεται (βλ. Kay ν. Municipality of Larnaca
(1982)2 Α.Α.Δ. 236). Οι πολίτες σε όποια κοινωνική τάξη θεωρούν ότι ανήκουν ή σε όποια θέση βρίσκονται, υπέχουν αυστηρή υποχρέωση υπακοής στα δικαστικά διατάγματα που τους αφορούν. Αυτό επιβάλλει η αρχή της ισονομίας. Οι δικαστές προσηλωμένοι στην αποστολή τους με πλήρη διαφάνεια και αυξημένο αίσθημα ευθύνης εκτελούν το καθήκον τους. Συμπεριφορές οι οποίες υπονομεύουν το έργο τους δεν μπορούν να γίνονται ανεκτές (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν Ελισάβετ Θεοφάνους
(2010)2 ΑΑΔ 288, Krashias Shoes (ανωτέρω) και Safarino v Sun Shoes
(1964)1 CLR 738). Έχοντας κατά νου την πιο πάνω νομολογία και συνεκτιμώντας το γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν έχουν μέχρι σήμερα συμμορφωθεί με το επίδικο Διάταγμα, καταλήγω ότι είναι αναγκαία η επιβολή σ' αυτούς αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής. Προς τούτο, συνηγορεί και το γεγονός ότι μετά την καταχώριση της παρούσας Αίτησης στις 17.7.17, εκδόθηκε προς όφελος των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 11.8.17 για το ποσό των US$1.191,004 πλέον τόκους και έξοδα, η οποία παραμένει μέχρι σήμερα ανεκτέλεστη, ως αποτέλεσμα της παρακοής του επίδικου Διατάγματος εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1, εφόσον, σύμφωνα με τον μάρτυρα των Αιτητών XXXX Nikolaevich Dashyan - η μαρτυρία του οποίου έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο - οι επίδικες μετοχές της Petrarco που έχουν μεταβιβαστεί, αποτελούν το μοναδικό στοιχείο ενεργητικού των Καθ' ων η αίτηση 1, ως και την πιο ουσιαστική συναλλαγή τους. Η θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση 1 ότι αποτελεί μετριαστικό παράγοντα το γεγονός ότι οι Αιτητές στα πλαίσια της διαιτησίας μείωσαν την απαίτηση τους, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τούτο γιατί παραμένει αδιαμφισβήτητη η οφειλή των Καθ' ων η αίτηση 1 προς τους Αιτητές για το υπέρογκο ποσό των US$ 1.191.
- Ούτε και συμφωνώ με την εισήγηση της ότι θα πρέπει να λειτουργήσει προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση 1, ότι οι Αιτητές δεν έλαβαν τα απαραίτητα διαβήματα με βάση το δίκαιο της Ρωσίας για να αποτρέψουν την πώληση των μετοχών της Petrarco και/ή να επιστραφούν οι μετοχές από την Delta-Finance LLC στην Petrarco. Τούτο γιατί με αυτό το σκεπτικό, το Δικαστήριο θα επιβράβευε την παρακοή του επίδικου Διατάγματος εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1, εναποθέτοντας στους ώμους των Αιτητών το βάρος να προβούν σε ενέργειες για να αποτρέψουν την παρακοή εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1 και/ή να ανατρέψουν τα αποτελέσματα της παρακοής τους. Περαιτέρω, το γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1, μετά τη μεταβίβαση των επίδικων μετοχών, κατέβαλαν προσπάθειες ώστε οι μετοχές να επιστραφούν από την Delta-Finance LLC στους καθ' ων η αίτηση 1, δεν αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό παράγοντα μετριασμού της ποινής, εφόσον οι οποιεσδήποτε εκ των υστέρων ενέργειες τους, δεν θα μπορούσαν να έχουν κανένα αποτέλεσμα, χωρίς τη συγκατάθεση της Delta-Finance, η οποία ήταν η μόνη πλέον που είχε τη δυνατότητα να αποφασίσει κάτι τέτοιο, εξυπηρετώντας πάντοτε τα δικά της συμφέροντα. Θα προσμετρήσω προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση 1, το γεγονός ότι δεν έχουν προβεί στο παρελθόν, ούτε και έχουν καταδικαστεί για παρόμοιας φύσεως αδίκημα, την απολογία τους μέσω του διευθυντή τους για την παράνομη πράξη τους, ως και ότι εναντίον τους εκκρεμεί η ποινική υπόθεση με αρ. 2551/17, στα πλαίσια της οποίας, ενδεχομένως να τους επιβληθεί ποινή για το ίδιο αδίκημα. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, θεωρώ ότι η ορθή ποινή, την οποία και επιβάλλω στους καθ' ων η αίτηση 1 είναι πρόστιμο €2.
- Σ' ό,τι αφορά το αίτημα των Αιτητών για αποζημιώσεις λόγω παρακοής, κρίνω ότι αυτό θα πρέπει να απορριφθεί, εφόσον ενώπιον του Δικαστηρίου καμιά μαρτυρία έχει παρουσιασθεί, σε σχέση με την αξία των μεταβιβασθέντων επίδικων μετοχών. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο