← Κύπρος

Φαντίδου, Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Φαντίδη ν. Μάμα, Διαχειριστή της περιουσίας αποβιώσαντος Μιχαηλιδη, Αρ. Αγωγής: 4588/12, 3/7/2

Φαντίδου, Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Φαντίδη ν. Μάμα, Διαχειριστή της περιουσίας αποβιώσαντος Μιχαηλιδη, Αρ. Αγωγής: 4588/12, 3/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A328 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4588/12 Μεταξύ: XXXXX Φαντίδου, Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Φαντίδη Ενάγουσα και XXXXX Μάμα, Διαχειριστή της περιουσίας αποβιώσαντος XXXXX Μιχαηλιδη Εναγομένου Ημερομηνία: 03 Ιουλίου, 2019 Εμφανίσεις: Η Ενάγουσα, εμφανίζεται Αυτοπροσώπως Για τον Εναγόμενο : κ. Μ. Μιχαηλίδης ---------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα αξιοί εναντίον του Εναγομένου ποσό εξ € 26.454, πλέον τόκο προς 9% ετησίως ως οφειλόμενο ποσό στη βάση κατ' ισχυρισμόν γραπτής συμφωνίας δανείου και/ή αποδεδειγμένου χρέους και/ή ανάληψης υποχρέωσης πληρωμής. Ταυτόχρονα ζητά διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στον Εναγόμενο να αποξενώσει το ποσό των € 18.000 από την περιουσία του αποβιώσαντος Λάμπρου Μιχαηλίδη. Δικογραφημένοι Ισχυρισμοί Είναι καλά θεμελιωμένη αρχή ότι τα δικόγραφα περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία, δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση, όπου υπάρχει. Σχετική είναι η απόφαση Παπαγεωργίου ν. Κλάππα

(1991)1 A.Α.Δ 24. Το Δικαστήριο δεν δύναται να προχωρήσει να επιλύσει θέματα, τα οποία δεν αποτέλεσαν μέρος της δικογραφίας. Σχετική είναι η απόφαση Latifundia Properties Ltd ν. Ανδρέα Μιχαήλ Ψάκη
(2003)1 ΑΑΔ 670. Περαιτέρω, αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή ότι ένας διάδικος δικαιούται να προβάλει στο δικόγραφό του διαζευκτικούς ισχυρισμούς, αλλά οφείλει κατά την ακροαματική διαδικασία να επιλέξει την εκδοχή που θα προωθήσει. Σχετική είναι η απόφαση Marfin Popular Bank Public Co. Ltd ν. Ανδρέα Μιχαήλ,
(2012)1 Α.Α.Δ.
  1. Η Ενάγουσα στην Έκθεση Απαίτησής της ισχυρίστηκε ότι είναι η διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Φαντίδη και ότι ο Εναγόμενος είναι διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Μιχαηλίδη. Δυνάμει έγγραφης συμφωνίας, ημερομηνίας 28.4.2005, και/ή αποδεδειγμένου χρέους ο XXXXX Μιχαηλίδης έλαβε το ποσό των € 26.454 από τον XXXXX Φαντίδη. Σκοπός του εν λόγω δανείου ήταν να καταστεί δυνατή η μετάβαση του XXXXX Μιχαηλίδη στο Ισραήλ για θεραπεία. Το πιο πάνω ποσό κατατέθηκε στον λογαριασμό του XXXXX Μιχαηλίδη στη ΣΠΕ Στροβόλου, στις 28.4.
  2. Ο Εναγόμενος στην Υπεράσπισή του ήγειρε προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενος ότι η αγωγή είναι εκπρόθεσμη και εκδικητική, καθότι καταχωρήθηκε μετά που η διαχείριση της περιουσίας του XXXXX Μιχαηλίδη αποπερατώθηκε. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος αποδέχθηκε ότι ο ίδιος ήταν διαχειριστής του αποβιώσαντος XXXXX Μιχαηλίδη, επαναλαμβάνοντας ότι η διαχείριση της περιουσίας του εν λόγω προσώπου αποπερατώθηκε. Αρνήθηκε τον ισχυρισμό περί ύπαρξης γραπτής συμφωνίας δανείου και δήλωσε ότι ο XXXXX Μιχαηλίδης ήταν ψυχικά ασθενής και δεν είχε ικανότητα προς το συμβάλλεσθαι. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε τέθηκε ζήτημα μετάβασης του XXXXX Μιχαηλίδη στο εξωτερικό. Περαιτέρω, δήλωσε ότι ακόμα και εάν κατατέθηκε το ισχυριζόμενο από την Ενάγουσα ποσό στον λογαριασμό του XXXXX Μιχαηλιδή, αυτό αποτελούσε επιστροφή μέρους του ποσού, το οποίο εισέπραττε η Ενάγουσα από τη σύνταξη του XXXXX Μιχαηλίδη. Από τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων προκύπτει ότι επίδικα θέματα είναι το κατά πόσο η Ενάγουσα είναι διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Φαντίδη, το εάν συνομολογήθηκε η κατ΄ ιχσυρισμόν σύμβαση δανείου, η τυχόν εγκυρότητα της και η αιτία για την οποία κατατέθηκε το επίδικο ποσό στον λογαριασμό του XXXXX Μιχαηλίδη. Μαρτυρία Μαρτυρία για την πλευρά της Ενάγουσας, έδωσε η ίδια η Ενάγουσα, ΜΕ1, η XXXXX Κωνσταντινίδου ME2, η XXXXX Τσιάππα ΜΕ3 και η XXXXX Ευαγγέλου ΜΕ
  3. Πρώτη μάρτυρας για την Ενάγουσα ήταν η ίδια η Ενάγουσα, ΜΕ
  4. Η κυρίως εξέταση της μάρτυρος δόθηκε μέσω γραπτής δήλωσης. Η Ενάγουσα δήλωσε ότι η ίδια είναι διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Φαντίδη και κατέθεσε το σχετικό διάταγμα ως Τεκμήριο
  5. Κατέθεσε, επίσης, αντίγραφο του κλητηρίου της υπό κρίση αγωγής, ως Τεκμήριο
  6. Δήλωσε ότι ο XXXXX Μιχαηλίδης κηρύχθηκε ανίκανο πρόσωπο στις 11.5.2006 και ότι κατά τον χρόνο που συνομολογήθηκε το επίδικο συμφωνητικό ήταν ψυχικά υγιής. Ο XXXXX Μιχαηλίδης δανείστηκε από τον αποβιώσαντα σύζυγό της το ποσό των Λ.Κ 15.470, το οποίο κατατέθηκε σε λογαριασμό του XXXXX Μιχαηλίδη στη ΣΠΕ Στροβόλου. Ένα χρόνο μετά τη σύναψη του επίδικου συμφωνητικού εγγράφου, δικαιούχοι στον λογαριασμό του XXXXX Μιχαηλίδη στη ΣΠΕ Στροβόλου έγιναν η Ενάγουσα και ο Εναγόμενος, ως διαχειριστές της περιουσίας αυτού. Κατέθεσε σχετική βεβαίωση από ΣΠΕ Στροβόλου, ως Τεκμήριο
  7. Προσδιόρισε ότι το συμφωνητικό έγγραφο συνομολογήθηκε στις 28.4.2005 και κατέθεσε ως Τεκμήριο Α προς αναγνώριση αντίγραφο αυτού. Κατέθεσε, επίσης, ως Τεκμήριο Β προς αναγνώριση, αντίγραφο βεβαίωσης εκοδθείσας από τον Κοινοτάρχη Ενορίας Αποστόλου Βαρνάβα & Αγίου Μακαρίου, ως προς τη διεύθυνση διαμονής του XXXXX Μιχαηλίδη. Περαιτέρω, κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 επιστολή, ημερομηνίας 8.3.2006, από το Γενικό Λογιστήριο της Δημοκρατίας, σύμφωνα με την οποία η σύνταξη του XXXXX Μιχαηλίδη αποστελλόταν στη διεύθυνση XXXXX 7 στη XXXXX. Ήταν η θέση της ότι τα χρήματα δεν δόθηκαν χαριστικά, αλλά δόθηκαν αποκλειστικά ως δάνειο. Στις 21.3.2019 απεβίωσε ο σύζυγός της, XXXXX Φαντίδης, και στις 30.3.2019 απεβίωσε ο XXXXX Μιχαηλίδης. Δήλωσε τέλος ότι, παρότι στις 6.7.2012 εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο ο Εναγόμενος εμποδιζόταν να διανείμει την περιουσία του XXXXX Μιχαηλίδη, ο Εναγόμενος προχώρησε και διένειμε αυτή και κατέθεσε τελικούς λογαριασμούς. Κατέθεσε το σχετικό διάταγμα, ημερομηνίας 6.7.2012, ως Τεκμήριο
  8. Κατά την αντεξέτασή της η μάρτυρας επέμεινε ότι το επίδικο δάνειο συνήφθηκε στις 28.4.2015 και ότι ο αδελφός της κηρύχθηκε ανίκανο πρόσωπο στις 11.5.
  9. Συμφώνησε ότι ο αποβιώσαντας, αδελφός της, διέμενε στην ίδια διεύθυνση με την ίδια. Δέχθηκε, επίσης, ότι στην οικία της έρχονταν οι επιταγές από τη σύνταξη του XXXXX Μιχαηλίδη. Τις σχετικές επιταγές, όμως, τις λάμβανε ο ίδιος ο XXXXX Μιχαηλίδης, χωρίς να ξέρει η ίδια που τις κατέθετε. Συμφώνησε, επιπλέον, ότι στις 15.1.2018 υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο για να παυθεί, ο Εναγόμενος, από συνδιαχειριστής της περιουσίας του XXXXX Μιχαηλίδη. Δέχθηκε, παράλληλα, ότι τελικά εκδόθηκε απόφαση από το Ε/Δ Λευκωσίας με την οποία παυόταν η ίδια από συνδιαχειριστής της περιουσίας του XXXXX Μιχαηλίδη. Κατατέθηκε σχετικά ως Τεκμήριο 6 η απόφαση του Ε/Δ Λευκωσίας στην αίτηση 724/10, ημερομηνίας 8.6.
  10. Σε υποβολή ότι στις 6.7.2012 κατατέθηκαν οι σχετικοί τελικοί λογαριασμοί της διαχείρισης της περιουσίας του XXXXX Μιχαηλίδη, απάντησε ότι οι σχετικές οδηγίες δόθηκαν προς τον διαχειριστή και όχι προς την ίδια. Επόμενη μάρτυρας για την Ενάγουσα ήταν η XXXXX Κωνσταντινίδου ΜΕ
  11. Κατά την κυρίως εξέτασή της δήλωσε ότι το 2005 εργαζόταν στη ΣΠΕ Στροβόλου, ως λειτουργός εξυπηρέτησης. Γνώριζε την Ενάγουσα ως πελάτιδα της ΣΠΕ Στροβόλου, αναγνώρισε το Τεκμήριο 3 και ανέγνωσε μέρους του περιεχομένου του. Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Επόμενη μάρτυρας για την Ενάγουσα ήταν η XXXXX Τσιάππα, Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ΜΕ
  12. Η ΜΕ3 είναι Πρωτοκολλητής στο Τμήμα Διαχείρισης περιουσίων Αποβιωσάντων και Ανικάνων προσώπων. Είχε στην κατοχή της τον φάκελο της διαχείρισης της περιουσίας του XXXXX Μιχαηλίδη. Η εν λόγω διαχείριση έλαβε αριθμό 724/
  13. Αρχικά διαχειριστές ήταν οι διάδικοι στην υπό κρίση αγωγή. Σε σχέση με την πιο πάνω διαχείριση δήλωσε ότι κατατέθηκαν τελικοί λογαριασμοί, οι οποίοι ήταν υπογεγραμμένοι από τον διαχειριστή. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 7 τους σχετικούς τελικούς λογαριασμούς. Κατά την αντεξέτασή της διευκρίνισε ότι η διαχείριση δεν έκλεισε με την κατάθεση των τελικών λογαριασμών, αλλά κατόπιν παρατηρήσεων της αρμόδιας πρωτοκολλητού, ο διαχειριστής προέβη σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Έτσι η διαχείριση έκλεισε στις 5.11.
  14. Κατέθεσε τέλος ως Τεκμήριο 8 αντίγραφο της αίτησης 1.
  15. Η εν λόγω αίτηση αφορούσε αίτηση, για κήρυξη του Λάμπρου Μιχαηλίδη ως ανίκανο πρόσωπο. Κατά την επανεξέτασή της δήλωσε η αρμόδια Πρωτοκολλήτης δεν θεώρησε ορθό να καλέσει τους κληρονόμους όταν διαπίστωσε κάποια κενά στους τελικούς λογαριασμούς και αρκέστηκε στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του διαχειριστή. Επόμενη μάρτυρας για την Ενάγουσα ήταν XXXXX Ευαγγέλου, ΜΕ
  16. Η ΜΕ4 εργάζεται στο γραφείο ευημερίας και αναφέρθηκε μόνο στο κατά πόσο ο XXXXX Μιχαηλίδης ήταν λήπτης δημοσίου βοηθήματος. Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Ενάγουσα τη σκυτάλη της μαρτυρίας έλαβε η πλευρά του Εναγομένου. Μοναδικός μάρτυρας, ήταν ο ίδιος ο Εναγόμενος, ΜΥ
  17. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο μάρτυρας δήλωσε ότι αρχικά ήταν διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Μιχαηλίδη μαζί με την αδελφή του Ενάγουσα. Σε κάποιο στάδιο το Δικαστήριο έπαυσε την αδελφή του από διαχειρίστρια και έδωσε οδηγίες όπως προχωρήσει ο ίδιος στην απογράφη της περιουσίας του αποβιώσαντος και να καταθέσει τελικούς λογαριασμούς. Ο ίδιος προχώρησε στην καταχώρηση τελικών λογαριασμών και στη διανομή της περιουσίας του αποβιώσαντος. Κατέθεσε σχετικά ως Τεκμήριο 9 έγγραφο με τίτλο «σημειώσεις πρωτοκολλητή», ημερομηνίας 5.11.
  18. Δήλωσε, επιπλέον, ότι όσο ήταν διαχειριστής δεν έλαβε ειδοποίηση για οποιοδήποτε χρέος του αποβιώσαντα ούτε και έλαβε ειδοποίηση για να ξανανοίξει τη διαχείριση. Αναφορικά με το ποσό που αξιώνεται με την παρούσα αγωγή, δήλωσε ότι αυτό το ποσό προέρχεται από τη σύνταξη του αποβιώσαντος. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι η Ενάγουσα έπαιρνε κάθε μήνα τη σύνταξη του αποβιώσαντος, καθ' όσον χρόνο αυτός βρισκόταν στο Νοσοκομείο, και ότι τα χρήματα που κατατέθηκαν στον λογαριασμό του αποβιώσαντος ήταν χρήματα που εισέπραξε η Ενάγουσα προς όφελος του. Δήλωσε, περαιτέρω, ότι το σύνολο των μετρητών που κατείχε κατά τον θάνατό του ο αποβιώσαντας ήταν € 160.000, ενώ κατά τον χρόνο του κατ' ισχυρισμόν δανείου ο αποβιώσας είχε καταθέσεις ύψους €70.
  19. Στη βάση των πιο πάνω δήλωσε ότι ο αποβιώσαντας δεν είχε ανάγκη να λάβει οποιοδήποτε δάνειο. Κατά την αντεξέτασή του αρνήθηκε ότι αποξένωσε την περιουσία του αποβιώσαντος παράνομα. Αναφορικά με το Τεκμήριο 5, δήλωσε ότι η ημερομηνία 6.7.2012 ήταν η τελευταία ημερομηνία που του έδωσε το Δικαστήριο για να καταθέσει τους τελικούς λογαριασμούς. Σε υποβολή ότι η Ενάγουσα ουδέποτε πήρε τη σύνταξη του αποβιώσαντα, απάντησε ότι αυτή αποστελλόταν κάθε μήνα στη διεύθυνση της Ενάγουσας. Σχετικά κατατέθηκε κατά την αντεξέτασή του, βεβαίωση από τον κοινοτάρχη, Ενορίας Αποστόλου Βαρνάβ & Αγίου Μακαρίου, ως προς τη διεύθυνση διαμονής του XXXXX Μιχαηλίδη. Η σχετική βεβαίωση κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  20. Ακολούθως αρνήθηκε την υποβολή ότι το επίδικο ποσό κατατέθηκε στον λογαριασμό του XXXXX Μιχαηλίδη, με σκοπό να μεταβεί ο τελευταίος στο Ισραήλ για θεραπεία. Σε σχέση με το Τεκμήριο Α προς αναγνώριση δήλωσε ότι αμφισβητεί τη γνησιότητά του. Ως προς το Τεκμήριο 3 δήλωσε ότι δεν αμφισβητεί ότι κατατέθηκε το επίδικο ποσό, αλλά αμφισβητεί το από πού προήλθε αυτό. Εισηγήσεις των Διαδίκων Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας η Ενάγουσα, προώθησε τις εισηγήσεις της μέσω εμπεριστατωμένης γραπτής αγόρευσης, ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εναγομένου αγόρευσε προφορικά. Οι εισηγήσεις των διαδίκων είναι υπόψιν του Δικαστηρίου και θα γίνει αναφορά σε αυτές όπου χρειάζεται κατωτέρω. Παραδεκτά γεγονότα - Γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων. Αποτελεί θεμελιακή αρχή ότι στην πολιτική δίκη, απόδειξη μπορεί να προκύψει μέσω παραδοχής γεγονότων. Σχετικές επί του προκειμένου είναι οι αποφάσεις Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1(A) Α.Α.Δ. 45 και Παπαμιλτιάδους ν. Ιωάννου
(2007)1 Α.Α.Δ.
  1. Μία εκ των περιπτώσεων όπου μπορεί να προκύψει παραδοχή γεγονότων είναι διά της παραδοχής γεγονότων μέσω των δικογράφων. Σχετικά παραπέμπω στο σύγγραμμα Tο Δίκαιο της Απόδειξης των Τ. Ηλιάδη & Ν.Σάντη σελ.
  2. Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει ως παραδεκτό γεγονός ότι ο Εναγόμενος ήταν διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Μιχαηλίδη. Πέραν από τα αυστηρώς παραδεκτά γεγονότα είναι επιτρεπτή και η εξαγωγή ευρημάτων, χωρίς να αξιολογηθούν σχετικά οι μάρτυρες, επί γεγονότων που εμφανίζονται μη αμφισβητούμενα δια των χειρισμών των διαδίκων κατά την ακρόαση. Σχετική είναι η απόφαση Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A179, Πολ. Έφεση 185/2012, ημερομηνίας 19.4.
  3. Άλλωστε, η ανάγκη αξιολόγησης μαρτυρίας συνήθως υφίσταται, όπου παρουσιάζονται διιστάμενες εκδοχές επί των επίδικων γεγονότων και το Δικαστήριο προβαίνει σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών, ώστε να καταλήξει σε ευρήματα γεγονότων. Σχετική είναι η απόφαση Pissis Ltd v. La Baguette Boullangerie- Patisserie Ltd, Πολ. Έφεση 135/10, ημερομηνίας 30.9.
  4. Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει ως κοινός τόπος μεταξύ των διαδίκων ότι η Ενάγουσα ήταν διαχειρίστρια του αποβιώσαντος XXXXX Μιχαηλίδη μαζί με τον Ενάγοντα. Προκύπτει, επίσης, ότι η Ενάγουσα παύθηκε από τα καθήκοντά της, ως διαχειρίστρια της περιουσίας του XXXXX Μιχαηλίδης στις 8.6.2012, κατόπιν απόφασης του Ε/ Δ Λευκωσίας στην αίτηση 724/
  5. Επιπλέον, κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων αποτελεί το γεγονός ότι κατατέθηκε από τον XXXXX Φαντίδη το ποσό των Λ.Κ 15.470 σε λογαριασμού του XXXXX Μιχαηλίδη στη ΣΠΕ Στροβόλου, στις 28.4.
  6. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Τονίζεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στη βάση της μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Τσιαττές ν. Solomonides (Cartridges Industries) Ltd
(2009)1 A.A.Δ. 974 και Mirza Feiz Hasan v. Μιχάλη Ανδρέου, ECLI:CY:AD:2015:A803, Π.Ε 2/2011, ημερομηνίας 2.12.2015. Στη βάση των πιο πάνω, έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Σχετική είναι η απόφαση C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1797. Προσεγγίζω, συνεπώς, το καθήκον αξιολόγησης της μαρτυρίας ενός μάρτυρα με γνώμονα το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα, αλλά και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Σχετική είναι η απόφαση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506. Περαιτέρω, όπου είναι δυνατό, η μαρτυρία εκάστου μάρτυρα συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Σχετική είναι η απόφαση Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και η πρόσφατη απόφαση Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (ανωτέρω). Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Kadis v. Nicolaou
(1986)1 C.L.R 212, 216 και Χρίστου ν. Khoreva (ανωτέρω). Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Χριστοφίνης ν. Φραντζή ECLI:CY:AD:2017:A202, Πολ. Έφεση 328/11, ημερομηνίας 31.5.2017, υποδείχθηκε ότι το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα υπόκειται στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας. Διευκρινίζω, επίσης, ότι οι υποβολές των συνηγόρων από μόνες τους δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αργότερα αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν απλά μετέωροι ισχυρισμοί. Σχετική είναι η απόφαση Ησαϊας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 640. Επιπρόσθετα, διευκρινίζεται ότι η μαρτυρία που δίδεται σχετικά με Τεκμήρια που κατατίθενται προς αναγνώριση παραμένει ανενεργή, μέχρις ότου αυτά αναγνωριστούν και ενταχθούν έτσι στο μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης προς αξιολόγηση. Ενδεικτικά παραπέμπω στο σύγγραμμα των Ηλιάδη & Σάντη Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 396-398 και στην απόφαση Επιτροπή Σιτηρών Κύπρου ν. Πλoίου "Arabella"
(2003)1 ΑΑΔ
  1. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές προχωρώ με την αξιολόγηση της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα ξεχωριστά. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ1 Η θέση της Ενάγουσας ΜΕ1 ότι είναι διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Φαντίδη δεν αμφισβητήθηκε και συνάδει με την έγγραφη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιόν μου. Το ουσιώδες επίδικο θέμα στην παρούσα είναι η αιτία για την οποία κατατέθηκε το ποσό των Λ.Κ 15.740 από το XXXXX Φαντίδη στον λογαριασμό του XXXXX Μιχαηλίδη. Η βασική θέση της μάρτυρος ήταν ότι το πιο πάνω ποσό αποτελούσε το προϊόν δανείου, το οποίο προέκυπτε από γραπτή συμφωνία. Η μάρτυρας ήταν σαφής και κατηγορηματική στη μαρτυρία της, ότι το εν λόγω ποσό προέκυπτε από συγκεκριμένη γραπτή συμφωνία δανείου και ότι δοθήκαν ως δάνειο. Η μάρτυρας για να αποδείξει τον εν λόγω ισχυρισμό παράπεμψε και κατέθεσε το Τεκμήριο Α προς αναγνώριση. Όμως, το εν λόγω έγγραφο ουδέποτε αναγνωρίστηκε και έτσι η σχετική μαρτυρία που προκύπτει από αυτό ή δόθηκε σε σχέση με αυτό παράμεινε ανενεργή. Συνεπώς, η βασική θέση της μάρτυρος δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε μαρτυρία και ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Υπενθυμίζεται, ότι η Ενάγουσα δεν προέβαλε τη θέση ότι το ποσό δόθηκε δυνάμει προφορική συμφωνίας δανείου, ώστε να επαρκεί ενδεχομένως η απλή αναφορά της σε ύπαρξη συμφωνίας. Συνεπώς, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία της ΜΕ 1 για την εξαγωγή ευρημάτων, ως προς το ουσιώδες επίδικο θέμα στη παρούσα, ήτοι την ύπαρξη γραπτής συμφωνίας δανείου. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ2 Η ΜΕ2 ήταν τυπική μάρτυρας και δεν αντεξετάστηκε. Κρίνω ότι ήταν ειλικρινής και ευθύς και η μαρτυρία της παρέμεινε αναντίλεκτη. Συνακόλουθα, κρίνω ότι το Δικαστήριο μπορεί να βασισθεί στη μαρτυρία της για την εξαγωγή ευρημάτων. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ3 Η ΜΕ3 ήταν επίσης τυπική μάρτυρας. Κατάθεσε για τα γεγονότα που προκύπτουν μέσα από τους σχετικούς φακέλους όπως αυτοί τηρούνται στο Πρωτοκολητείο του Ε.Δ Λευκωσίας. Η μάρτυρας ήταν ευθύς, ειλικρινής και δεν είχε κανένα συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης. Επίσης, τα όσα ανέφερε προκύπτουν μέσα από τους φακέλους που τηρούνται στο Πρωτοκολητείο. Συνεπώς, αποδέχομαι τη μαρτυρία της για σκοπούς συναγωγής ευρημάτων. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ4 Η μαρτυρία της ΜΕ4 ήταν πολύ σύντομη και η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΕ4 για σκοπούς συναγωγής ευρημάτων. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ1 Οι ισχυρισμοί του ΜΥ1 περί των ποσών που υπήρχαν κατατεθειμένα στους λογαριασμούς του XXXXX Μιχαηλίδη δεν έχουν αμφισβητηθεί και ως εκ τούτου μπορούν να γίνουν αποδεκτοί. Η βασική θέση του ΜΥ1, όμως, ότι το επίδικο ποσό προέρχεται από τη σύνταξη του αποβιώσαντος, XXXXX Μιχαηλίδη, δεν υποστηρίζεται από οτιδήποτε. Οι σχετικοί ισχυρισμοί του μάρτυρα παρέμειναν ανυποστήρικτοι και ως εκ τούτου δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί. Συνεπώς το Δικαστήριο κρίνει ότι μπορεί να βασισθεί μερικώς στη μαρτυρία του ΜΥ1, για την συναγωγή ευρημάτων. Ευρήματα Στην υπό κρίση υπόθεση, λαμβάνοντας υπόψη τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων, το κοινό υπόβαθρο γεγονότων και την πιο πάνω αξιολόγηση, προχωρώ στη διατύπωση ευρημάτων ως προς τα πρωτογενή γεγονότα της υπόθεσης. Η Ενάγουσα είναι διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Φαντίδη και ο Εναγόμενος ήταν διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Μιχαηλίδη. Η διαχείριση της περιούσιας του XXXXX Μιχαηλίδη έκλεισε στις 5.11.
  2. Αρχικά η Ενάγουσα ήταν διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Μιχαηλίδη μαζί με τον Ενάγοντα, αλλά παύθηκε από τα καθήκοντά της, στις 8.6.2012, κατόπιν απόφασης του Ε/Δ Λευκωσίας στην αίτηση 724/
  3. Στις 28.4.2005 κατατέθηκε από τον XXXXX Φαντίδη το ποσό των Λ.Κ 15.470 στον λογαριασμό υπ' αριθμόν XXXXX615-8, ο οποίος τηρείτο στη ΣΠΕ Στροβόλου. Δικαιούχος του εν λόγω λογαριασμού, στις 28.4.2005, ήταν ο XXXXX Μιχαηλίδης. Ο εν λόγω λογαριασμός τηρείτο αρχικά επ' ονόματι του XXXXX Μιχαηλίδη και ακολούθως προστέθηκαν τα ονόματα της Ενάγουσας και του Εναγομένου ως διαχειριστών της περιούσιας αυτού. Νομική Πτυχή Όπως έχει κριθεί στην απόφαση Πούρικος ν. Σάββα κ.ά.
(1991)1 ΑΑΔ 507, η βασική υποχρέωση κάθε ενάγοντα είναι να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία τα βασικά γεγονότα πάνω στα οποία επέλεξε να βασίσει την απαίτησή του, με τη μορφή που ο ίδιος τα καθόρισε στα δικόγραφά του. Το επίπεδο απόδειξης των ισχυρισμών του εκάστοτε ενάγοντα βρίσκεται στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Η έννοια του ισοζυγίου των πιθανοτήτων έχει ερμηνευθεί νομολογιακά σε πολλές υποθέσεις. Σχετική είναι η απόφαση Μαρσέλ ν. Λαϊκής
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, όπου με αναφορά στις σχετικές αυθεντίες επί του θέματος, κρίθηκε ότι το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Σχετικές επί του προκειμένου είναι οι αποφάσεις Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Βaloise Insurance Co Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275 και Tekinder Pal κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551. Ενώ, όπως έχει νομολογηθεί στην υπόθεση Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614, μόνο αξιόπιστη μαρτυρία μπορεί να βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων. Παράλληλα, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Κύπρος Ξενοφώντος ν. Κ.Ν Zoo Bar Restaurant Ltd Π.Ε 477/11 ημερομηνίας 15.12.2016, το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται να πιθανολογεί σε επίπεδο εικασιών, ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Συνεπώς, το Δικαστήριο θα κρίνει το κατά πόσο εκάτερος των διαδίκων πέτυχε να αποσείσει το αποδεικτικό βάρος που τον βαρύνει μόνο με βάση την αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιόν του. Στην υπό κρίση υπόθεση η Ενάγουσα στη μαρτυρία της επέλεξε να προωθήσει τη θέση περί ύπαρξης γραπτής συμφωνίας δανείου, αναφέροντας ρητά στην γραπτή της δήλωση ότι το επίδικο ποσό δόθηκε αποκλειστικά ως δάνειο. Άλλωστε, κάθε διάδικος μεταξύ διαζευκτικών βάσεων αγωγής μόνο μια μπορεί να προωθήσει κατά τη δικάσιμο. Σχετική είναι η απόφαση Marfin Popular Bank Public Co. Ltd ν. Ανδρέα Μιχαήλ ( ανωτέρω). Επιπλέον, είναι καλά θεμελιωμένη αρχή ότι η απλή διατύπωση και μόνο της θεραπείας που επιζητείται, απογυμνωμένη από οποιαδήποτε γεγονότα που να την υποστηρίζουν δεν επιτρέπει την εξέτασή της, πολύ δε περισσότερο την επιτυχία της και την έκδοση δικαστικής απόφασης επ' αυτής. Σχετική είναι η απόφαση Ιγνατίου Νικόλας και Χρήστος ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Απόστολου Ιγνατίου τέως από το Αναβαργός και Άλλη ν. Νικόλα Λεμονάρη,
(2004)1 Α.Α.Δ. 1562. Στην υπό κρίση υπόθεση, πέραν του ότι η Ενάγουσα προώθησε κατά τη μαρτυρία της αποκλειστικά τη βάση αγωγής σε σχέση με την κατ' ισχυρισμόν γραπτή συμφωνία δανείου, οι υπόλοιπες κατ΄ ισχυρισμόν βάσεις αγωγής, ήτοι του αποδεδειγμένου χρέους ή της ανάληψης υποχρέωσης πληρωμής, παρέμειναν απογυμνωμένες από οποιαδήποτε γεγονότα. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει οτιδήποτε άλλο πέραν της βάσης αγωγής για την κατ' ισχυρισμόν γραπτή συμφωνία δάνειου. Ως προς την απόδειξη της κατ' ισχυρισμόν γραπτής συμφωνίας δανείου, τονίζεται ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν βρίσκεται οποιαδήποτε έγγραφη συμφωνία δανείου. Υπενθυμίζεται ότι οι αναφορές της Ενάγουσας προέκυπταν από το Τεκμήριο Α προς αναγνώριση. Εφόσον, όμως, αυτό δεν κατέστη κανονικό Τεκμήριο, η σχετική μαρτυρία παρέμεινε ανενεργή. Συνεπώς, δεν υφίσταται ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να αποδεικνύει ή να τείνει να αποδείξει τον ισχυρισμό περί ύπαρξης έγγραφης συμφωνίας δανείου. Εφόσον, λοιπόν, δεν υφίσταται μαρτυρία που να τείνει να αποδείξει τον ισχυρισμό περί ύπαρξης έγγραφης συμφωνίας δανείου, συνάγεται ότι δεν έχει προσαχθεί επαρκής μαρτυρία ικανή να αποσείσει το βάρος απόδειξης. Τονίζεται ότι το γεγονός και μόνο της κατάθεσης του επίδικου ποσού στον λογαριασμό του Εναγομένου δεν αποδεικνύει από μόνο του την ύπαρξη του δανείου. Σχετική είναι η απόφαση Miorage Popovic Slopodan ν. Dubranvka Radivojenik
(1998)1 Α.Α.Δ. 1162. Το γεγονός πως ούτε η θέση του ΜΥ1, ως προς την προέλευση του επιδίκου πόσου, έγινε αποδεκτή δεν συνεπάγεται ότι η Ενάγουσα απέδειξε την υπόθεσή της. Υπενθυμίζεται ότι η Ενάγουσα δεν όφειλε να αποδείξει ότι η εκδοχή της είναι πιο πιθανή παρά του αντιδίκου της, αλλά πως η εκδοχή της είναι πιο πιθανή παρά όχι. Στην απουσία, λοιπόν, αξιόπιστης μαρτυρίας που να υποστυλώνει τον ισχυρισμό περί έγγραφης συμφωνίας, δεν μπορεί να κριθεί ότι αποδείχθηκε η ύπαρξη της κατ' ισχυρισμόν συμφωνίας δανείου. Παρενθετικά αναφέρω, ότι ακόμα και εάν το Δικαστήριο μπορούσε να εξετάσει τις διαζευκτικές βάσεις αγωγής και εάν ακόμα αυτές κρινόταν ότι αποτελούν γνωστές στο δίκαιο βάσεις αγωγής πάλι δε θα άλλαζε η πιο πάνω κατάληξη, καθότι δεν υφίσταται ενώπιόν μου οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει την ύπαρξη αποδεδειγμένου χρέους ή ανάληψης υποχρέωσης πληρωμής, αφού δεν κατατέθηκε οποιοδήποτε σχετικό Τεκμήριο και δεν δόθηκε σχετική αποδεκτή μαρτυρία. Κατάληξη Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγομένου, όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.