Αργυρού κ.α. ν. Αυγουστή, Αρ. Αγωγής: 305/2019, 26/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A320 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 305/2019 Μεταξύ:
- XXXXX Αργυρού
- MICA COPY CENTER AND SERVICES LTD Ενάγοντες -και- XXXXX Αυγουστή Εναγόμενου Αίτηση των Εναγόντων 2 ημερομηνίας 11.2.2019 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Ημερομηνία: 26 Ιουνίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες 2 - Αιτητές: κ. Μιχαηλίδης Για Εναγόμενο - Καθ' ου η αίτηση: κ. Χειμώνας ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το Κλητήριο Ένταλμα Με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα που καταχωρήθηκε στις 11.2.2019 οι Ενάγοντες 1 και 2 αξιώνουν από τον Εναγόμενο τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Γενικές και/ή ειδικές Αποζημιώσεις δια παράβαση συμφωνίας. Β. Ονομαστικές αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή αποζημιώσεις για παράνομο πλουτισμό. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να εμποδίζεται ο εναγόμενος είτε προσωπικώς είτε δια υπαλλήλων είτε δια αντιπροσώπων του είτε δια πρακτόρων του, είτε δια προσώπων τα οποία εργάζονται δια λογαριασμό είτε εκ μέρους του είτε επί των οποίων εξασκεί έλεγχο καθ' οιονδήποτε τρόπο από του να: 1) Εμπορεύεται ή/και πραγματεύεται ή/και διαφημίζει και/ή χρησιμοποιεί καθ' οιονδήποτε τρόπο, την επωνυμία της ενάγουσας ήτοι "MICA COPY CENTER &SERVICES LTD" ή παραπλήσια επωνυμία ή καθ' οιονδήποτε τρόπο να εμφανίζεται ή και να δημιουργεί την εντύπωση ότι η αναφερόμενη επωνυμία του ανήκει, ή χρησιμοποιεί αυτή με την εξουσιοδότηση ή την σύμφωνο γνώμη της ενάγουσας ούτως ώστε να είναι πιθανόν να δημιουργεί σύγχυση στο κοινό ή και να δημιουργεί την πεποίθηση ή και την εντύπωση ή και να εξαπατάει ότι οι υπηρεσίες τες οποίες προσφέρει σε σχέση με υπηρεσίες αντιγραφής-αναπαραγωγής εγγράφων, γραφικών τεχνών, μίσθωσης φωτοτυπικών μηχανημάτων, αντιγραφή εγγράφων για λογαριασμών τρίτων, εκμίσθωση γραφομηχανών και αντιγραφικών μηχανών, και συναφών υπηρεσιών, είναι με την άδεια και/ή συγκατάθεση και/ή υπό την επίβλεψη και/ή οδηγίες της Ενάγουσας ή και έχουν σχέση με την Ενάγουσα. 2) εγγράψουν εμπορική επωνυμία ή εταιρεία το όνομα της οποίας να περιέχει την λέξη "MICA", ή "ΜΙΚΑ" ή να διαφημίζουν, και/ή εμπορεύονται και/η να προσφέρουν υπηρεσίες και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο συναλλάσσονται με την επωνυμία "MICA", ή "ΜΙΚΑ" ή με οιανδήποτε επωνυμία η οποία περιλαμβάνει την λέξη "MICA", ή ΜΙΚΑ" . Δ. Διάταγμα του δικαστηρίου διατάζον τον εναγόμενο όπως δηλώσει ενόρκως ή/και καταθέσει Ένορκο Δήλωση αναφορικά με τον κύκλο εργασιών και τις αγορές ή και πωλήσεις και εισπράξεις τις οποίες πραγματοποίησε ή και τα κέρδη τα οποία πραγματοποίησε αναφορικά με την υπό του εναγόμενου εμπορία και επιχειρηματική δραστηριότητα με την επωνυμία της ενάγουσας 2 ήτοι "MICA COPY CENTER &SERVICES LTD" ή "ΜΙΚΑ EXPRESS COPY" ή παραπλήσια επωνυμία. Ε. Αποζημιώσεις δια την ζημία την οποία υπέστη και/ή υφίσταται η Ενάγουσα 2 λόγω παραβιάσεως υπό του εναγόμενου της επωνυμίας και/ή της πνευματικής ιδιοκτησίας της. Στ. Αποζημιώσεις δια αθέμιτο ανταγωνισμό (passing off).» Η υπό κρίση αίτηση των Εναγόντων 2 Με την υπό κρίση αίτηση, η οποία επίσης καταχωρήθηκε στις 11.2.2019, οι Ενάγοντες 2 ζητούν την έκδοση προσωρινού διατάγματος ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να εμποδίζεται ο εναγόμενος είτε προσωπικώς είτε δια υπαλλήλων είτε δια αντιπροσώπων του είτε δια πρακτόρων του, είτε δια προσώπων τα οποία εργάζονται δια λογαριασμό είτε εκ μέρους του είτε επί των οποίων εξασκεί έλεγχο καθ' οιονδήποτε τρόπο από του να:
(1)Εμπορεύεται ή/και πραγματεύεται ή/και διαφημίζει και/ή χρησιμοποιεί καθ' οιονδήποτε τρόπο, την επωνυμία της Ενάγουσας ήτοι "MICA COPY CENTER & SERVICES LTD" ή παραπλήσια επωνυμία ή καθ' οιονδήποτε τρόπο να εμφανίζεται ή και να δημιουργεί την εντύπωση ότι η αναφερόμενη επωνυμία του ανήκει, ή χρησιμοποιεί αυτή με την εξουσιοδότηση ή την σύμφωνο γνώμη της Ενάγουσας ούτως ώστε να είναι πιθανόν να δημιουργεί σύγχυση στο κοινό ή και να δημιουργεί την πεποίθηση ή και την εντύπωση ή και να εξαπατάει ότι οι υπηρεσίες τες οποίες προσφέρει σε σχέση με υπηρεσίες αντιγραφής- αναπαραγωγής εγγράφων, γραφικών τεχνών, μίσθωσης φωτοτυπικών μηχανημάτων, αντιγραφή εγγράφων για λογαριασμών τρίτων, εκμίσθωση γραφομηχανών και αντιγραφικών μηχανών, και συναφών υπηρεσιών, είναι με την άδεια και/ή συγκατάθεση και/ή υπό την επίβλεψη και/ή οδηγίες της Ενάγουσας ή και έχουν σχέση με την Ενάγουσα.
(2)Εγγράψουν εμπορική επωνυμία ή εταιρεία το όνομα της οποίας να περιέχει την λέξη "MICA", ή "ΜΙΚΑ" ή να διαφημίζουν, και/ή εμπορεύονται και/η να προσφέρουν υπηρεσίες και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο συναλλάσσονται με την επωνυμία "MICA", ή "ΜΙΚΑ" ή με οιανδήποτε επωνυμία η οποία περιλαμβάνει την λέξη "MICA", ή "ΜΙΚΑ"». Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 ΘΘ. 1-4, 8 και 9, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην συνοδεύουσα αυτήν ένορκη δήλωση της Ενάγουσας 1, κας XXXXX Αργυρού, διευθύντριας των Εναγόντων
- Στην ένορκη της δήλωση η κα Αργυρού αναφέρει συνοπτικά τα ακόλουθα: - Κατά τον ουσιώδη χρόνο οι Ενάγοντες 2 ασχολούνταν με υπηρεσίες αντιγραφής-αναπαραγωγής εγγράφων, γραφικών τεχνών, μίσθωσης φωτοτυπικών μηχανημάτων, αντιγραφή εγγράφων για λογαριασμών τρίτων, εκμίσθωση γραφομηχανών και αντιγραφικών μηχανών, και συναφών υπηρεσιών, διατηρώντας κατάστημα στη οδό Αχαιών 36Α, Αγ. Ανδρέας στην Λευκωσία (αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής της εταιρείας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1). - Κατά τον ίδιο χρόνο και μέχρι την 7.11.2018 η ίδια και ο Εναγόμενος ήταν μέτοχοι στην εταιρεία - Ενάγοντες 2, ανά 50% έκαστος, ήτοι κάθε ένας εξ' αυτών κατείχε 500 μετοχές από το εκδοθέν κεφάλαιο των Εναγόντων
- - Κατά ή περί την 7.11.2018 υπεγράφη μεταξύ της Ενάγουσας 1 και του Εναγομένου έγγραφη συμφωνία (στο εξής η «Συμφωνία») για την πώληση σε αυτήν του μετοχικού μεριδίου του Εναγόμενου στην εταιρεία (το πλήρες αντίγραφο της συμφωνίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 9 στην συμπληρωματική ένορκή δήλωση της κας Αργυρού, αφού το έγγραφο που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 στην αρχική ένορκη της δήλωση δεν ήταν ολοκληρωμένο). Με βάση τη Συμφωνία, ο Εναγόμενος πώλησε στην Ενάγουσα 1 έναντι καλού και νόμιμου ανταλλάγματος ολόκληρο το μετοχικό κεφάλαιο που κατείχε στην εταιρεία και την ίδια στιγμή παραιτήθηκε από τη θέση του διευθυντή αυτής. Ήταν ρητός όρος της Συμφωνίας ότι ο Εναγόμενος δεν θα δικαιούται να χρησιμοποιεί την επωνυμία της εταιρείας και την επωνυμία «MICA COPY CENTER & SEVICES LTD» χωρίς την γραπτή συγκατάθεση της Ενάγουσας
- Επίσης, η Συμφωνία προέβλεπε ότι ο Εναγόμενος δεν θα έχει το δικαίωμα να ανοίξει κατάστημα το οποίο να ασχολείται με τις ίδιες εργασίες, ήτοι κέντρο φωτοτυπήσεων και υπηρεσιών copy center and services, πλησίον του τόπου διεξαγωγής των εργασιών των Εναγόντων 2, που βρίσκεται στην οδό Αχαιών 36Α, Άγιος Ανδρέας, Λευκωσία[1]. - Κατά παράβαση της Συμφωνίας και χωρίς τη συγκατάθεση της Ενάγουσας 1, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα μετά την υπογραφή της, και δη περί το τέλος Νοεμβρίου 2018, ο Εναγόμενος ξεκίνησε ανταγωνιστική επιχείρηση πώλησης παρόμοιων ειδών και παροχής παρόμοιων υπηρεσιών με την επωνυμία «ΜΙΚΑ EXPRESS COPY», ανοίγοντας κατάστημα επί της Λεωφόρου Προδρόμου στη Λευκωσία, ήτοι σε πολύ κοντινή απόσταση από το κατάστημα των Εναγόντων 2 που αναφέρεται πιο πάνω (δέσμη φωτογραφιών που σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα δεικνύουν το κατάστημα-επιχείρηση του Εναγόμενου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3). - Περαιτέρω, όπως πληροφορήθηκε η Ενάγουσα 1, ο Εναγόμενος αποτάθηκε στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών προκειμένου να εγγράψει την επωνυμία «ΜΙΚΑ EXPRESS COPY», πλην, όμως, το γραφείο του Εφόρου Εταιρειών του απάντησε ότι θα πρέπει να εξασφαλίσει προηγουμένως τη συγκατάθεση των Εναγόντων
- - Αποτελεί θέση της κας Αργυρού ότι οι δύο επωνυμίες είναι, αν όχι ταυτόσημες ή πανομοιότυπες, σχεδόν ταυτόσημες και πανομοιότυπες, ενώ η ομοιότητα τους είναι τέτοια που προκαλεί ιδιαίτερη σύγχυση τόσο στους προμηθευτές των Εναγόντων όσο και στο καταναλωτικό κοινό. Επί τούτου αναφέρει ότι σε κάποιες περιπτώσεις διάφοροι προμηθευτές απέστειλαν στους Ενάγοντες 2 τιμολόγια για πληρωμή προϊόντων με τα οποία προμήθευσαν τον Εναγόμενο (σχετικά τιμολόγια επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 4), ενώ παράλληλα διάφοροι πελάτες των Εναγόντων 2 παραπονέθηκαν ότι παραπλανήθηκαν και έκαναν εργασίες στο κατάστημα του Εναγόμενου θεωρώντας ότι τούτο ήταν κατάστημα των Εναγόντων
- - Οι Ενάγοντες 2 ασκούν τις εργασίες τους με την πιο πάνω αναφερόμενη επωνυμία από τον Μάιο του 2002, ήτοι από την ημερομηνία εγγραφής της εταιρείας, ενώ ο Εναγόμενος εκμεταλλευόμενος την συνεργασία του με τους Ενάγοντες, προσπαθεί παράνομα και αντισυμβατικά να οικειοποιηθεί την επωνυμία των Εναγόντων 2, καθώς και την καλή φήμη και πελατεία τους που απέκτησαν στα τόσα χρόνια λειτουργίας τους. - Μόλις η ενόρκως δηλούσα ενημερώθηκε για τις πιο πάνω ενέργειες του Εναγόμενου, διαμαρτυρήθηκε έντονα προς αυτόν, χωρίς, όμως, αποτέλεσμα. Περαιτέρω, με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 3.1.2019 (Τεκμήριο 5) οι Ενάγοντες 2 κάλεσαν τον Εναγόμενο να τερματίσει τις παράνομες ενέργειες του, πλην, όμως, ο Εναγόμενος ουδέν έπραξε και/ή δεν συμμορφώθηκε. - Οι εν λόγω ενέργειες του Εναγόμενου συνιστούν παραβίαση τόσο της Συμφωνίας όσο και των δικαιωμάτων των Εναγόντων 2 και/ή αθέμιτο ανταγωνισμό και/ή αντιποίηση, καθότι ο Εναγόμενος παράνομα χρησιμοποιεί την πιο πάνω αναφερόμενη επωνυμία χωρίς την έγκριση των Εναγόντων 2 και προκάλεσαν και/ή προκαλούν σύγχυση σε προμηθευτές και στο κοινό δίνοντας την εντύπωση ότι ο Εναγόμενος παρέχει υπηρεσίες σε συνεργασία με τους Ενάγοντες 2 ή ακόμη ότι είναι υπηρεσίες που προσφέρουν οι τελευταίοι. - Στις 3.1.2019 οι Ενάγοντες 2 κατέθεσαν αίτηση για εξασφάλιση και εγγραφή εμπορικού σήματος με απεικόνιση την ονομασία της εταιρείας (αντίγραφο της αίτησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6), ενώ μέσω της εταιρείας Fiddler Design House Ltd, στην οποία η ενόρκως δηλούσα είναι διευθυντής και γραμματέας, έχει εγγραφεί στις 21.1.2019 εμπορική επωνυμία με την ονομασία «MICA PRINT» (αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 7). - Λόγω των πιο πάνω ενεργειών του Εναγόμενου η φήμη και πελατεία των Εναγόντων 2 έχει υποστεί και/ή υπόκειται ζημιά ανεπανόρθωτης μορφής και/ή ζημιά συνέπεια μείωσης των πωλήσεων τους και/ή άλλως πως. Παρόλο που η αίτηση καταχωρήθηκε αρχικά μονομερώς, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως επιδοθεί στον Εναγόμενο, ο οποίος και εμφανίστηκε στη διαδικασία εγείροντας ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η Ένσταση του Εναγόμενου - Καθ' ου η αίτηση Στην Ένσταση που καταχώρησε ο Εναγόμενος εγείρει τους ακόλουθους λόγους:
- Δεν υπάρχει επείγον θέμα για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Δεν επέδειξε την συμπεριφορά που του αποδίδεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση.
- Οι ισχυρισμοί των Εναγόντων είναι γενικοί, αφηρημένοι και αόριστοι και η ενόρκως δηλούσα δεν αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησης της.
- Οι Ενάγοντες δεν προσέρχονται με καθαρά χέρια ενώ έχουν χαλκεύσει έγγραφα τα οποία ισχυρίζονται ψευδώς ότι τους απεστάλησαν από προμηθευτές ή έχουν εξασφαλίσει έγγραφα με δόλιο τρόπο και με τα οποία ο Εναγόμενος ουδεμία σχέση έχει. Ειδικότερα οι Ενάγοντες έχουν εξασφαλίσει έγγραφα ήτοι αποδείξεις, τιμολόγια κ.λ.π. αποστέλλοντας δικό τους άτομο για την αγορά προϊόντων με αποκλειστικό σκοπό την δημιουργία εντυπώσεων ότι δήθεν ο Εναγόμενος χρησιμοποιεί το όνομα των Εναγόντων 2, ενώ κάτι τέτοιο δεν αληθεύει.
- Η Ενάγουσα 1 προσπαθεί μέσω της παρούσας αίτησης να απεμπλακεί από τις υποχρεώσεις που ανέλαβε μέσω της Συμφωνίας, με τις οποίες ούτως ή άλλως δεν ήταν συνεπής.
- Οι Ενάγοντες δεν αποκαλύπτουν όλα τα γεγονότα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση και δεν αποκαλύπτουν την συμπεριφορά της ίδιας της Ενάγουσας έναντι του Εναγόμενου.
- Η αίτηση είναι κακόπιστη, αδικαιολόγητη, εκδικητική και επιδιώκει αλλότριους σκοπούς.
- Η ενόρκως δηλούσα δεν προέβηκε σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των σχετικών και ουσιωδών γεγονότων με αποτέλεσμα να παραπλανείται το Δικαστήριο ως προς την πραγματική εικόνα.
- Ο Εναγόμενος δεν χρησιμοποιεί τα ονόματα που του αποδίδονται και δεν παραβιάζει οποιονδήποτε από τους όρους της Συμφωνίας.
- Από τα όσα η ενόρκως δηλούσα αναφέρει δεν υπάρχει πιθανότητα εγγραφής επωνυμίας με τα ονόματα που οι Ενάγοντες αναφέρουν στην παράγραφο 2 της αίτησης τους. Η ένσταση του Εναγόμενου υποστηρίζεται από ένορκη δήλωσή του όπου αναφέρει ότι οι Ενάγοντες 2 έπαυσαν να εργάζονται εδώ και καιρό και για τους σκοπούς των εργασιών που εκτελούνταν από αυτούς χρησιμοποιείται η εταιρεία Fiddler Design House Ltd, την οποία δημιούργησε η Ενάγουσα 1 στις 2.8.2018 με άλλο πρόσωπο ήτοι τον XXXXX Μυλωνά, και η οποία ανταγωνιζόταν τους Ενάγοντες 2 όταν ο ίδιος ήταν ένας εκ των συνεταίρων αυτών. Ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι από το 2002, οπότε και ιδρύθηκε η πιο πάνω αναφερομένη εταιρεία, μέχρι και τις 7.11.2018 που υπογράφθηκε η Συμφωνία ήταν μέτοχος της εταιρείας. Η δε αποχώρησή του οφειλόταν κυρίως στη συμπεριφορά της Ενάγουσας 1, η οποία δημιουργούσε προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία της εταιρείας. Ο Εναγόμενος παραδέχεται επίσης ότι οι Ενάγοντες 2 ασχολούνταν με υπηρεσίες αντιγραφής - αναπαραγωγής εγγράφων κλπ. πλην, όμως, αναφέρει ότι στο παρόν στάδιο στην διεύθυνση Αχαιών αρ. 36Α στον Άγιο Ανδρέα δεν δραστηριοποιούνται οι Ενάγοντες 2 αλλά η εταιρεία Fiddler Design House Ltd. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι δεν χρησιμοποίησε και δεν χρησιμοποιεί το όνομα των Εναγόντων, ήτοι MICA COPY CENTER & SERVICES LTD, ούτε και παραβιάζει οποιονδήποτε από τους όρους της Συμφωνίας. Τονίζει δε ότι είναι η ίδια η Ενάγουσα 1 η οποία δεν συμμορφώνεται με τις οικονομικές υποχρεώσεις που ανέλαβε δυνάμει της Συμφωνίας. Παράλληλα, ο Εναγόμενος προβάλλει ότι δεν γνωρίζει που βρίσκεται η Λεωφόρος Προδρόμου στην οποία η Ενάγουσα 1 κάνει αναφορά στην ένορκη της δήλωση και επιπρόσθετα λέγει πως κι εάν ακόμα λειτουργεί κατάστημα στην εν λόγω λεωφόρο, αυτό δεν είναι σε πολύ κοντινή απόσταση από το κατάστημα που διατηρούν οι Ενάγοντες
- Οι δε φωτογραφίες που επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της κας Αργυρού αφενός έχουν ληφθεί παράνομα και δεν θα πρέπει να επιτραπεί στους Ενάγοντες να τις χρησιμοποιούν για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, αφετέρου είναι χαλκευμένες και παραποιημένες αφού δεν παρουσιάζουν την πραγματική εικόνα. Ο Εναγόμενος αναφέρει περαιτέρω ότι το κατά πόσον αποτάθηκε στον Έφορο Εταιρειών για εγγραφή της επωνυμίας ΜΙΚΑ EXPRESS COPY είναι θέμα προσωπικών δεδομένων και η ενόρκως δηλούσα όφειλε να αποκαλύψει την πηγή της πληροφόρησης τους εάν πράγματι είχε τέτοια πληροφόρηση. Αναφορικά με τη θέση των Εναγόντων περί παραπλάνησης και σύγχυσης των προμηθευτών με τους οποίους συνεργάζονται, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι τα έγγραφα που παρουσιάστηκαν από τους Ενάγοντες 2 αποτελούν προϊόν υποκλοπής και/ή είναι παραποιημένα. Σε σχέση με το τελευταίο ζήτημα, σημειώνει ότι όπως του ανέφερε ο κ. XXXXX Παναγιώτου και η εταιρεία Andreas Chrystostomou Trading Ltd την οποία αυτός εκπροσωπεί δεν έχουν αποστείλει στους Ενάγοντες 2 την εν λόγω απόδειξη (μέρος του Τεκμηρίου 4). Σύμφωνα και πάλι με τον κ. Παναγιώτου ουδεμία σύγχυση έχει προκληθεί και η εταιρεία του έχει προβεί σε γραπτό παράπονο στον αστυνομικό σταθμό Αγίου Δομετίου σε σχέση με την παραποιημένη απόδειξη. Τα δε τιμολόγια που επισυνάπτονται και αφορούν την εταιρεία Renos Agrotis & Son Ltd και επίσης αποτελούν μέρος του Τεκμηρίου 4 ουδεμία σχέση έχουν με τον Εναγόμενο αφού οι Ενάγοντες 2 χρησιμοποίησαν κάποια κοπέλα, άγνωστη προς τον ίδιο, προκειμένου αυτή να μεταβεί στο βιβλιοπωλείο Αγρότης στη Λευκωσία για να εξασφαλίσει δήθεν μαρτυρία ότι ο Εναγόμενος χρησιμοποιεί το όνομα τους, πράγμα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Σχετική πληροφόρηση λήφθηκε από την κα XXXXX Παφίτη η οποία εξυπηρέτησε την συγκεκριμένη κοπέλα και εξήγησε στον Εναγόμενο το τι είχε συμβεί. Κατά τον Εναγόμενο, είναι προφανές ότι οι Ενάγοντες δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και προσπάθησαν είτε να κατασκευάσουν έγγραφα είτε να παραγγείλουν προϊόντα δίνοντας ως όνομα παραγγέλοντος την ονομασία MICA COPY EXPRESS, η οποία ουδεμία σχέση έχει μαζί του. Ο Εναγόμενος αρνείται ότι παραβίασε οποιοδήποτε όρο της Συμφωνίας και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι εκείνη που συστηματικά παραβιάζει τους όρους της Συμφωνίας είναι η Ενάγουσα 1 τόσο σε σχέση με την καταβολή των οφειλομένων ποσών στο Τμήμα Κοινωνικές Ασφαλίσεων, όσο σε σχέση με την καταβολή των συμφωνηθέντων ποσών προς την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Παρομοίως, η Ενάγουσα 1 παρέλειψε να του παραδώσει, με βάση τους όρους της Συμφωνίας, τις 4 επιταγές εκ €2.500 η κάθε μια ανά τρίμηνο μέχρι το τέλος του
- Αποτελεί, τέλος, θέση του Εναγομένου ότι ουδεμία ζημιά υπέστηκε η φήμη και η πελατεία των Εναγόντων 2, ανεπανόρθωτης μορφής ή άλλως πως, από τις ενέργειες του και σε κάθε περίπτωση οι Ενάγοντες 2 ουδεμία μαρτυρία προσκόμισαν περί τούτου και/ή για την κατ' ισχυρισμό μείωση των εργασιών τους. Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Μετά από αίτημα των Εναγόντων 2, και αφού ακούστηκαν οι δυο πλευρές, το Δικαστήριο παραχώρησε άδεια για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, η οποία και καταχωρήθηκε στις 22.5.
- Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή της η κα Αργυρού επισυνάπτει το πλήρες κείμενο της Συμφωνίας ως Τεκμήριο 9, ενώ περαιτέρω σημειώνει ότι το κατάστημα που άνοιξε ο Εναγόμενος και περιγράφεται στην αρχική ένορκη δήλωσή της βρίσκεται στη Λεωφόρο Προδρόμου αρ. 49, ήτοι σε μικρή απόσταση από τη το κατάστημα των Εναγόντων 2 (το τοπογραφικό σχέδιο/χάρτης της περιοχής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 8). Ακροαματική διαδικασία Κατά την ακροαματική διαδικασία, οι συνήγοροι των δυο πλευρών περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και δεν προέβηκαν σε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Σημειωτέον ότι η αίτηση που καταχωρήθηκε από τους Ενάγοντες 2 στις 4.4.2019 για αντεξέταση του Εναγόμενου - Καθ' ου η αίτηση σε σχέση με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση αποσύρθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο και πιο συγκεκριμένα στις 17.4.
- Τα όσα αμφότεροι συνήγοροι υποστήριξαν στα πλαίσια των αγορεύσεων τους είναι καταγεγραμμένα και έχουν ληφθεί δεόντως υπόψη για σκοπούς ετοιμασίας της απόφασης. Νομική Πτυχή Η γενική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συντηρητικών ενδιάμεσων διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/
- Σύμφωνα με αυτό, η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, νοουμένου ότι πληρούνται σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτών διάδικος σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος έχουν ερμηνευθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλέπε Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co Ltd v. Rossis
(1976)1 Α.Α.Δ. 38, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 Α.Α.Δ. 303, KOT v. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152 και Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων v. Παραρλάμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 1051) Η πρώτη προϋπόθεση ως προς την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι ικανοποιείται με την κατάδειξη συζητήσιμης υπόθεσης, με αναφορά πάντοτε στα καταχωρημένα δικόγραφα. Το δεύτερο κριτήριο, το οποίο είναι σε κάποια έκταση αλληλένδετο με το πρώτο, ικανοποιείται εάν καταδεχθεί ότι ο αιτητής έχει πιθανότητα επιτυχίας, η οποία έχει επεξηγηθεί ως κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Η διακρίβωση αυτή γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα τα οποία καταδεικνύουν την ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο κρίνεται συνήθως σε συνάρτηση με το κατά πόσον η επιδίκαση αποζημιώσεων στον αιτητή στο τελικό στάδιο της εκδίκασης της ουσίας της αγωγής είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του. Εάν η απάντηση είναι θετική τότε, κατά βάση, η έκδοση ή συνέχιση προσωρινού διατάγματος δεν κρίνεται απαραίτητη (βλέπε Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν Αλκιβιάδη Θεωρή
(1989)1 A.A.Δ. 255). Όμως, οι έννοιες του δύσκολου ή αδύνατου απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν περιορίζονται στη δυνατότητα χρηματικής αποζημίωσης αλλά ανάλογα με τις συγκεκριμένες παραμέτρους της κάθε περίπτωσης, περιλαμβάνουν και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες που το Δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου (βλέπε μεταξύ άλλων Cambridge Nutrition Ltd v British Broadcasting Corp.
(1990)3 All E.R. 523 και Zena Company Ltd v Demenian Catering Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 304/2008, απόφαση ημερομηνίας 21.10.2011). Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οdysseos (πιο πάνω), ακόμα και εάν πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το ζήτημα παραμένει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους παράγοντες που τέθηκαν ενώπιον του και να εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας μεταξύ των διαδίκων (σχετικές επί του θέματος είναι οι αποφάσεις Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ"Βασίλη (πιο πάνω), Παλιομυλίτου ν. Παναγιώτου κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 407, K. Christodoulides Land and Building Developments Ltd v. Φιλόκυπρου Γεώργιου Ματθαίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 310 και Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Οι μόλις πιο πάνω αρχές διέπουν και την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων σε υποθέσεις που αφορούν το αστικό αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού όπως αυτό προβλέπεται στο άρθρο 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148[2] (βλέπε Hadjikyriakos Co Ltd v United Biscuits (UK) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689 και Kerr on Injunctions, 6η έκδοση, στη σελίδα 335). Τα συστατικά στοιχεία του υπό εξέταση αστικού αδικήματος είναι τα ακόλουθα (βλέπε Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383 και Bullen & Leake Precedents of Pleadings, 13η έκδοση, στη σελίδα 334): (α) ψευδής παράσταση (β) που έγινε από έμπορο στη διάρκεια διεξαγωγής εμπορικών συναλλαγών (γ) σε μελλοντικούς πελάτες του ή σε εκείνους στους οποίους τελικά θα καταλήξουν τα αγαθά (δ) η οποία στοχεύει στο να επηρεάσει την επιχείρηση ή εμπορική εύνοια άλλου εμπόρου (με το νόημα ότι αυτή είναι μια εύλογα προβλεπτή συνέπεια) και (ε) η οποία προκαλεί πραγματική ζημιά στην επιχείρηση ή εμπορική εύνοια του εμπόρου ο οποίος έχει εγείρει την αγωγή ή (στην περίπτωση προληπτικής αγωγής) πιθανόν να προκαλέσει. Το άρθρο 35 του Κεφ. 148 θεσμοθέτησε το κοινοδίκαιο όπως αυτό εξελίχτηκε μέσα από την αγγλική νομολογία, η οποία έχει και ανάλογη εφαρμογή στην Κύπρο για όσες περιπτώσεις δεν καλύπτονται από το προαναφερθέν άρθρο (βλέπε Demades Overseas Ltd v. Studio MA.ST Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ 799 και Universal Advertising and Publishing Agency and another v. Vouros XIX 87). Η γενική αρχή του κοινοδικαίου είναι ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εμφανίζει προϊόντα του ως προϊόντα άλλου (βλέπε Reddaway v Banham
(1896)A.C. 199). Η αρχή αυτή υιοθετήθηκε και στην Κύπρο στην υπόθεση Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd (πιο πάνω). Υπαγωγή των γεγονότων που περιβάλλουν την υπό κρίση αίτηση στο νομικό πλαίσιο που παρατίθεται πιο πάνω Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να απαντήσει στο ερώτημα του κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60. Προτού πράξω τούτο, κρίνω ορθό να επισημάνω, και τούτο προς απάντηση των σχετικών λόγων ένστασης που προωθήθηκαν από την πλευρά του Εναγομένου πως με δεδομένη την επίδοση της αίτησης στον Εναγόμενο δεν προκύπτει αναγκαιότητα εξέτασης του στοιχείου του κατεπείγοντος. Περαιτέρω, με τούτο ως δεδομένο, οι Ενάγοντες 2 δεν είχαν υποχρέωση για πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων αφού ως είναι καλά γνωστό, το καθήκον αυτό συναρτάται άμεσα με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου (βλέπε μεταξύ άλλων Zachariades Ltd v. Economides
(1989)1 C.L.R. 437, Άνθιμος Δημητρίου ν. The Dolphin Insurance Company Limited κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 352, Gircotis & Achilleos Limited v. Chr. M. Sarlis & Co. M.S. κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ. 360 και Χριστιάνα Στυλιανού ν. Ανδρέα Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583). Συνεπώς, τα ζητήματα αυτά δεν χρήζουν περαιτέρω εξέτασης. Εξετάζοντας την αίτηση σε συνάρτηση αφενός με τα γεγονότα που την περιβάλλουν, ως τούτα προκύπτουν από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της κας Αργυρού που υποστηρίζουν την αίτηση, αφετέρου με τις αιτούμενες στο Κλητήριο Ένταλμα θεραπείες, εκείνο που αβίαστα προκύπτει είναι πως η αίτηση προωθείται και ως εκ τούτου θα πρέπει να εξεταστεί στη βάση του αθέμιτου ανταγωνισμού, η οποία και είναι η βάση αγωγής των Εναγόντων 2 - Αιτητών. Είναι προφανές από τα πιο πάνω, ότι οι Ενάγοντες 2 δεν αποτελούν μέρος της Συμφωνίας και ούτε στηρίζουν την απαίτηση τους σε αυτή. Απαίτηση στη βάση της παράβασης της Συμφωνίας εγείρεται μόνο από την Ενάγουσα 1, η οποία δεν είναι αιτήτρια στην παρούσα διαδικασία. Επομένως, σε αυτή τη βάση, θέματα που αφορούν την κατ' ισχυρισμό παράβαση των όρων της Συμφωνίας από τον Εναγόμενο και δη κατά πόσον το κατάστημα-επιχείρηση που λειτουργεί (σύμφωνα με τους Ενάγοντες 2) στην Λεωφόρο Προδρόμου είναι πλησίον του τόπου διεξαγωγής των εργασιών των Εναγόντων στην οδό Αχαιών 36Α στον Άγιο Δομέτιο, καθώς επίσης θέματα που αφορούν στην κατ' ισχυρισμό παράβαση της Συμφωνίας από την Ενάγουσα 1 σε σχέση με τις οικονομικές της υποχρεώσεις έναντι του Εναγόμενου και/ή άλλως πως, δεν χρήζουν εξέτασης στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Ως εκ τούτου, η εξέταση ως προς το κατά πόσον οι Ενάγοντες 2 ικανοποίησαν τις δυο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, θα πρέπει να διενεργηθεί σε συνάρτηση με τα συστατικά στοιχεία του προαναφερόμενου αστικού αδικήματος, ως τούτα αναλύονται πιο πάνω. Προχωρώντας, λοιπόν, στην εξέταση της αίτησης, και χωρίς σε καμία περίπτωση να αποφασίζω αναφορικά με την ουσία της αγωγής, παρατηρώ τα ακόλουθα: Αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)του Ν. 14/60, επαναλαμβάνεται ότι το κατά πόσον υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση διαπιστώνεται με βάση τα δικόγραφα χωρίς να γίνεται αναφορά στην αποδεικτική δύναμη της όποιας μαρτυρίας έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της αίτησης. Μελετώντας, λοιπόν, το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, διαπιστώνεται ότι οι Ενάγοντες 2 εγείρουν απαίτηση για αποζημιώσεις για αθέμιτο ανταγωνισμό και περαιτέρω αξιώνουν την έκδοση διατάγματος με το οποίο ο Εναγόμενος να εμποδίζεται να εμπορεύεται και/ή να εγγράψει επωνυμία που να προσομοιάζει με αυτήν που χρησιμοποιούν οι Ενάγοντες 2. Έχοντας δε υπόψη ότι η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης του Ενάγοντα, αποτελεί κρίση μου ότι οι Ενάγοντες έχουν αποκαλύψει στο δικόγραφό τους σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και συνεπώς η πρώτη προϋπόθεση πληρείται. Αναφορικά με τη δεύτερη προϋπόθεση θα πρέπει να εξεταστεί το μαρτυρικό υλικό το οποίο έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, τόσο από πλευράς Εναγόντων 2 όσο και από πλευράς Εναγομένου. Οι θέσεις των δυο πλευρών αναφορικά με την ουσία της αξίωσης προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση και συνοψίζονται πιο πάνω. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία, είναι αρκετό ο ενάγοντας να πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάποια σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας. Στην Odysseos ν. Pieris Estates & Others (πιο πάνω) αναφέρθηκε ότι η έννοια της «πιθανότητας» (probability) στο άρθρο 32
(1)απαιτεί από τον αιτητή να καταδείξει ότι έχει ορατή ευκαιρία να επιτύχει. Στη σελίδα 569 της απόφασης τονίζονται τα εξής: «The standard required for the plaintiff to overcome the evidential hurdle is not very high; he is only required to establish "a probability" of success. The concept of "a probability" imports something more than a mere possibility but something much less than the "balance of probabilities", the standard required for proof of a civil action. A legal probability is something different from a mathematical probability as the Court explained in Re IS. (a minor) [1980] 1 All E.R. 1061 (C.A.). "A probability", in the context of the proviso to s. 32
(1), requires the applicant to demonstrate that he has a visible chance of success.» Έχοντας υπόψη τα όσα καταγράφονται στις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν από τις δυο πλευρές και επαναλαμβάνοντας ότι το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και ούτε πρέπει να εξάξει οποιοδήποτε τελικό και/ή δεσμευτικό εύρημα ως προς τα αντικρουόμενα πραγματικά γεγονότα που περιστοιχίζουν τα πιο πάνω, αλλά απλά να διαπιστώσει κατά πόσον οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται, το Δικαστήριο αποφεύγει επιμελώς να καταλήξει σε οποιοδήποτε τελικό συμπέρασμα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης εφόσον στα πλαίσια μιας τέτοιας αίτησης τα ζητήματα που εγείρονται δεν αποφασίζονται τελεσίδικα. Είναι δε σε αυτά τα πλαίσια ορθό να λεχθεί ότι η θέση της υπεράσπισης περί παραποιημένων και/ή χαλκευμένων εγγράφων και/ή στοιχείων αποτελεί ζήτημα που θα εξεταστεί στα πλαίσια της εκδίκασης της ουσίας της υπόθεσης. Υπό το φως των όσων συνοψίζονται πιο πάνω σε σχέση με την μαρτυρία που επικαλούνται οι δυο πλευρές, αποτελεί κρίση μου ότι τα όσα προβάλλουν οι Ενάγοντες 2 προς υποστήριξη της αίτησης, με το περιορισμένο βάρος που έχουν για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Και τούτο γιατί σύμφωνα με τους Ενάγοντες 2:
(1)από το 2002 έχει εγγραφεί η εταιρεία τους η οποία έκτοτε χρησιμοποιεί την επωνυμία «MIKA COPY CENTER & SERVICES LTD»,
(2)έκτοτε διατηρούν κατάστημα στη Λευκωσία με το συγκεκριμένο όνομα, παρέχοντας υπηρεσίες αντιγραφής και αναπαραγωγής εγγράφων και συναφών υπηρεσιών αποκτώντας καλή φήμη και πελατεία στο συγκεκριμένο τομέα,
(3)από τον Νοέμβριο του 2018 ο Εναγόμενος λειτουργεί κατάστημα με το όνομα «MICA EXPRESS COPY» παρέχοντας υπηρεσίες του ίδιου είδους με αυτές που παρέχονται από τους Ενάγοντες 2, χωρίς την έγκριση τους,
(4)η επωνυμία των Εναγόντων 2 ομοιάζει με αυτήν που χρησιμοποιεί ο Εναγόμενος,
(5)ο Εναγόμενος επιχείρησε να εγγράψει την επωνυμία «MIKA EXPRESS COPY» στον Έφορο Εταιρειών,
(6)έχει προκληθεί σύγχυση στους προμηθευτές των Εναγόντων 2 (σχετικά είναι τα έγγραφα που επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση της κας Αργυρού ημερομηνίας 11.2.2019) και το κοινό, και
(7)λόγω των ενεργειών του Εναγόμενου έχουν υποστεί και υπόκεινται σε ζημιά. Επισημαίνεται ότι η εγγραφή του εμπορικού σήματος «MIKA PRINT» από την εταιρεία Fiddler Design House Ltd δεν μπορεί να μεταβάλει την πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου έχοντας υπόψη ότι σύμφωνα με τη νομολογία (βλέπε Α/φοι Μυλωνά Α.Ε. κ.α. ν. Michalakis Avraamides & Co Limited
(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1513), δικαίωμα δυνάμει του άρθρου 35 μπορεί να αποκτηθεί μόνο όταν το καταναλωτικό κοινό ταυτίσει το σήμα με τα εμπορεύματα (ή τις υπηρεσίες) των εναγόντων, ανεξαρτήτως της όποιας έγγραφης εμπορικού σήματος. Κρίνεται περαιτέρω ότι με την μαρτυρία που έχουν προσκομίσει οι Ενάγοντες 2 έχουν αποδείξει ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα οι αποζημιώσεις δεν θα αποτελούν επαρκή θεραπεία ικανοποιώντας με τον τρόπο αυτό και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Στην Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015, με αναφορά στο σύγγραμμα Copinger and Scone James on Copyright, σε μετάφραση, λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τον τρόπο που ένα Δικαστήριο προσεγγίζει αιτήσεις ως η υπό εξέταση, επί τη βάση του αθέμιτου ανταγωνισμού, νοουμένου ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 έχουν ικανοποιηθεί: «
- Aποζημιώσεις: Αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η αξίωση του ενάγοντα εγείρει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση τότε προχωρεί να εξετάσει κατά ποσό πρέπει να αποφασίσει υπέρ της χορήγησης ή της άρνησης του επιδιωκόμενου απαγορευτικού διατάγματος. Η καθοδηγητική αρχή πρέπει να είναι ότι το Δικαστήριο πρέπει πρώτα να εξετάσει κατά πόσο σε περίπτωση που ο ενάγων πετύχει στην αξίωση του για διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα στη δίκη θα αποζημιωθεί επαρκώς με την επιδίκαση αποζημιώσεων για την απώλεια που θα υποστεί πριν από τη δίκη ως αποτέλεσμα των συνεχιζόμενων πράξεων του εναγόμενου. Αν οι αποζημιώσεις με το μέτρο που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο εναγόμενος θα ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλει το Δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα όσο ισχυρή και να φαίνεται η αξίωση του ενάγοντα. ................................ Μπορεί να παρατηρηθεί σε αυτό το σημείο ότι σε αγωγές για παραβίαση δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, αντιποιήσεις και παραβιάσεις εμπιστοσύνης οι αποζημιώσεις συχνά δεν συνιστούν επαρκή θεραπεία εφόσον υπάρχουν δυσκολίες στη διακρίβωση τους και στο προσδιορισμό τους όπως η ζημιά στην περιουσία του ενάγοντα, στην επιχείρηση του και στην εμπορική του εύνοια.
- Ισοζύγιο της ευχέρειας . Αν το Δικαστήριο βρίσκεται σε αμφιβολία ως προς την επάρκεια των αντίστοιχων θεραπειών σε αποζημιώσεις που προσφέρονται είτε στον ενάγοντα είτε στον εναγόμενο είτε και στους δύο εγείρεται το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Στην American Cynamide Co v Ethicon Ltd
(1975)A.C. 396 η Δικαστική Επιτροπή των Λόρδων έχει καθιερώσει ορισμένες κατευθυντήριες αρχές για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. ................................. Κατά την αξιολόγηση του, πού κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας ένας σημαντικός παράγων είναι η έκταση κατά την οποία τα μειονεκτήματα του κάθε μέρους θα είναι αδύνατο να αποζημιωθούν με αποζημιώσεις. Αν για παράδειγμα η έκταση της μη δυνάμενης να αποκατασταθεί ζημιάς του κάθε μέρους δεν θα διαφέρει σε μεγάλο βαθμό, το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του τη σχετική δύναμη της υπόθεσης του κάθε μέρους όπως αποκαλύπτεται από τις ένορκες δηλώσεις που έχουν παρουσιαστεί κατά την ακρόαση της αίτησης. Αυτός όμως είναι ο τελευταίος και όχι ο πρώτος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Είναι μόνο σ'αυτό το στάδιο που το Δικαστήριο δικαιούται να εξετάσει κατά πόσο υπάρχει ουσιαστική ανισότητα επί της ουσίας και ποιος από τους διαδίκους έχει περισσότερη πιθανότητα επιτυχίας. Το Δικαστήριο δεν δικαιούται ακόμη και σε αυτό το στάδιο, να εμπλακεί σε οτιδήποτε που μοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ένορκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Μπορεί να υπάρχουν υποθέσεις στις οποίες είναι εμφανές από τη μαρτυρία ότι δεν υπάρχει αξιόπιστη αμφισβήτηση ότι η δύναμη υπόθεσης του ενός μέρους είναι δυσανάλογη από εκείνη του άλλου μέρους. Γενικά όμως η διαδικασία στις παρεμπίπτουσες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε αμφισβητούμενα γεγονότα.
- Status Quo. Όπου οι άλλοι παράγοντες φαίνονται να είναι ισοζυγισμένοι το Δικαστήριο συνήθως θα λάβει τέτοια μέτρα τα οποία σκοπό έχουν τη διατήρηση του status quo. Αν, από την άλλη, ο εναγόμενος εμποδίζεται προσωρινά από του να κάνει κάτι το οποίο δεν έκαμνε προηγουμένως, η μόνη επίδραση του παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος, σε περίπτωση που δεν πετύχει στη δίκη του, είναι η αναβολή της ημερομηνίας κατά την οποία θα είναι σε θέση να εμπλακεί σε μία δραστηριότητα την οποία προηγουμένως δεν την είχε θεωρήσει αναγκαία να αναλάβει. Αν από την άλλη ο εναγόμενος διακόπτεται στη διεξαγωγή μιας καθιερωμένης επιχείρησης το απαγορευτικό διάταγμα θα του προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη δυσχέρεια εφόσον θα έχει να αρχίσει πάλι να τη δημιουργεί σε περίπτωση που θα πετύχει στη δίκη. Η διατήρηση του status quo συγκεκριμένα ευνοεί τη χορήγηση απαγορευτικού διατάγματος σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου ο εναγόμενος έχει μόλις αρχίσει να εμπλέκεται στην επίδικη πράξη και όπου οι πωλήσεις του και οι επενδύσεις του σε κεφάλαια ήταν μικρές ενώ ο ενάγων έχει μια δημιουργημένη επιχείρηση. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πάντοτε πιο εύκολο να γίνει υπολογισμός της ζημιάς την οποία ο εναγόμενος θα υποστεί λόγω του απαγορευτικού διατάγματος παρά ο υπολογισμός της ζημιάς την οποία θα υποστεί η επιχείρηση του ενάγοντα και η εμπορική του εύνοια αν ο εναγόμενος δεν εμποδιστεί. ................................. Υπάρχουν όμως ορισμένες υποθέσεις στις οποίες τα Δικαστήρια θα είναι της άποψης ότι η ζημιά στον ενάγοντα μπορεί ευχερώς να υπολογιστεί με αναφορά στις πωλήσεις που έκανε ο εναγόμενος και ότι η ζημιά η οποία θα προκληθεί στον εναγόμενο όταν τον εμποδίσεις να συμμετέχει στη αγορά το συντομότερο δυνατό δεν είναι εύκολα υπολογίσιμη. Όπου υπάρχει μόνο ο κίνδυνος για μη δυνάμενη να προσδιοριστεί ζημιά του ενάγοντα και βεβαιότητα για μη δυνάμενη να προσδιοριστεί ζημιά στον εναγόμενο το Δικαστήριο συχνά θα αρνηθεί να διατηρήσει το status quo και να απορρίψει την αξίωση για απαγορευτικό διάταγμα. Η πορεία που ακολουθεί το Δικαστήριο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι η άρνηση χορήγησης του απαγορευτικού διατάγματος και η διαταγή για σύντομη εκδίκαση της αγωγής.
- Ικανότητα πληρωμής αποζημιώσεων. Το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη το γεγονός ότι ο εναγόμενος δεν είναι σε οικονομική θέση να αντιμετωπίσει αξίωση για σημαντικές αποζημιώσεις εναντίον του και ότι ο ενάγων είναι πιθανόν να υποστεί ζημιές πέραν από εκείνες που μπορεί ο εναγόμενος να καταβάλει. Από την άλλη το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη την ικανότητα ή άλλως πως του ενάγοντα να αποζημιώσει τον εναγόμενο με τη ανάληψη υποχρέωσης για πληρωμή αποζημιώσεων. Το απλό γεγονός ότι το ένα μέρος διαθέτει πενιχρά μέσα δεν είναι συμπερασματικό για τη χορήγηση ή άρνηση απαγορευτικού διατάγματος. Το Δικαστήριο θα είναι προσεκτικό να εξετάσει αυτά τα ζητήματα όταν οι διάδικοι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και όπου ο ενάγων είναι άτομο ο οποίος διαμένει εκτός δικαιοδοσίας ..» Ως έχει επίσης υποδειχθεί στην υπόθεση M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. v. The Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791 στη σελίδα 1799: «... το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Ο αθέμιτος ανταγωνισμός έχει προεκτάσεις, μεταξύ των οποίων και ο επηρεασμός της εμπορικής εύνοιας, που είναι δύσκολο να αποτιμηθούν σε χρήμα ή να εξακριβωθούν με βεβαιότητα.» Στη βάση των νομικών αρχών που παρατίθενται πιο πάνω, και έχοντας υπόψη όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τους Ενάγοντες 2 στα πλαίσια αυτά, και ειδικότερα ότι ο Εναγόμενος λειτουργεί την συγκεκριμένη επιχείρηση από τον Νοέμβριο του 2018 προκαλώντας σύγχυση στους πελάτες, συνεργάτες τους και στο κοινό με αποτέλεσμα να υπόκεινται σε ζημιές οι οποίες δεν έχουν μέχρι στιγμής προσδιοριστεί, κρίνεται ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Σημαντικό είναι επίσης να λεχθεί ότι στο στάδιο εξέτασης αίτησης για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος στα πλαίσια υπόθεσης αθέμιτου ανταγωνισμού, δεν είναι ανάγκη να υπάρχει πραγματική ζημιά αλλά είναι ικανοποιητικό να καταδειχθεί πιθανότητα μελλοντικής ζημιάς (βλέπε Intellectual Property - Patents, Copyright, Trade Μarks and Allied Rights, 2η έκδοση, W.R. Cornish, στις σελίδες 416-417). Με δεδομένη την πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου απομένει να εξεταστεί κατά πόσον το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Έχοντας υπόψη ότι οι μεν Ενάγοντες 2 λειτουργούν την συγκεκριμένη επιχείρηση και προσφέρουν τις συγκεκριμένες υπηρεσίες από το 2002 ενώ ο Εναγόμενος (ο οποίος σε κάθε περίπτωση αρνείται ότι χρησιμοποιεί την επωνυμία που αποδίδεται σε αυτόν) λειτουργεί (σύμφωνα με τους Ενάγοντες 2) επιχείρηση με το όνομα MICA EXPRESS COPY από τον Νοέμβριο του 2018 και στη βάση των όσων έχουν υποδειχθεί στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd (αμέσως πιο πάνω), κρίνεται ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Ως εκ τούτου η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων κρίνεται δικαιολογημένη, χωρίς να παραγνωρίζεται ότι τούτα επιδιώκονται και ως τελική θεραπεία στα πλαίσια της αγωγής. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό και την επί τούτου τοποθέτηση του κ Χειμώνα στην γραπτή του αγόρευση, περιορίζομαι να σημειώσω ότι με την Έκθεση Απαίτησης ζητούνται και άλλες θεραπείες με τρόπο ώστε να μην μπορεί να λεχθεί ότι το επίδικο διάταγμα είναι ταυτισμένο με το σύνολο της αξίωσης στην αγωγή. Σε κάθε περίπτωση, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση T.A. Micrologic Cumputer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας παρέχουν στον κάθε διάδικο μηχανισμούς αντίδρασης σε περίπτωση επίδειξης αδιαφορίας από την πλευρά των Εναγόντων στην προώθηση της αγωγής. Τελική Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση επιτυγχάνει και συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης. Το Προσωρινό Διάταγμα θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της παρούσας αγωγής. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων 2 και εναντίον του Εναγόμενου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)................ Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Οι σχετικοί όροι της Συμφωνίας έχουν ως εξής: «
- Ο συμβαλλόμενος Α δεν θα δικαιούται να χρησιμοποιεί την επωνυμία της εταιρείας και την επωνυμία M1CA COPY CENTER & SERVICES LTD χωρίς την γραπτή συγκατάθεση της Συμβαλλόμενης Β. Ο Συμβαλλόμενος Α θα δικαιούται να χρησιμοποιήσει το όνομα της εταιρείας σε περίπτωση που η Συμβαλλόμενος Α δεν χρησιμοποιήσει το όνομα. 12.Ο Συμβαλλόμενος Α δεν θα έχει δικαίωμα να ανοίξει κατάστημα το οποίο να ασχολείται με τα ίδιες εργασίες ήτοι κέντρο φωτοτύπησης και υπηρεσιών (COPY CENTER & SERVICES) πλησίον -του τόπου διεξαγωγής των εργασιών της εταιρείας MICA COPY CENTER & SERVICES LTD που βρίσκεται στην οδό Αχαιών αρ. 36Α Άγιος Ανδρέας Λευκωσία.» [2] «
- Πρόσωπo τo oπoίo απoμιμoύμεvo τηv επωvυμία, τo χαρακτηρισμό, τo σήμα ή τηv επιγραφή αγαθώv ή άλλως πως, πρoκαλεί ή απoπειράται vα πρoκαλέσει ώστε oπoιαδήπoτε αγαθά vα εκληφθoύv ως αγαθά άλλoυ πρoσώπoυ, με τρόπo o oπoίoς εvδέχεται vα oδηγήσει συvήθη αγoραστή στηv πεπoίθηση ότι αγoράζει αγαθά τoυ άλλoυ αυτoύ πρoσώπoυ, διαπράττει αστικό αδίκημα κατά τoυ άλλoυ αυτoύ πρoσώπoυ: Νoείται ότι καvέvας δεv διαπράττει αστικό αδίκημα για μόvo τo λόγo ότι χρησιμoπoιεί τη δική τoυ επωvυμία σε σχέση με τηv πώληση αγαθώv». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο