MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD ν. ΚΩΣΤΑΣ ΑΧΧΑΣ (ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1267/2012, 9/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A180 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1267/2012 Μεταξύ: MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD Εναγόντων -και-
- ΚΩΣΤΑΣ ΑΧΧΑΣ (ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ
- XXXXX ΑΧΧΑΣ Εναγομένων Αίτηση των Εναγομένων 1 και 2 ημερομηνίας 9.1.2019 για αναστολή της έκδοσης εντάλματος παράδοσης Ημερομηνία: 9 Απριλίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Εναγομένους - Αιτητές: κ. Λ. Ιωάννου Για Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κα Ι. Γεωργιάδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (δόθηκε αυθημερόν) Στις 21.12.2017 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για το ποσό των €10.607,85 πλέον τόκους και έξοδα. Την ίδια ημέρα εκδόθηκε διάταγμα εναντίον των Εναγομένων 1 όπως εντός 7 ημερών από την επίδοση του διατάγματος παραδώσουν στους Ενάγοντες το αυτοκίνητο μάρκας Toyota Corolla με αριθμό εγγραφής XXXXX52 (στο εξής το «Αυτοκίνητο») ώστε αυτό να πωληθεί δια δημόσιου πλειστηριασμού προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους και των εξόδων και όπως οποιοδήποτε υπόλοιπο διατεθεί προς όφελος των Εναγομένων
- Στις 27.12.2018 η πλευρά των Εναγόντων καταχώρησε μονομερή αίτηση ζητώντας την έκδοση εντάλματος παραδόσεως του Αυτοκινήτου. Η εν λόγω αίτηση ορίστηκε στις 15.1.2019 και στο μεσοδιάστημα, και πιο συγκεκριμένα στις 9.1.2019, οι Εναγομένοι 1 και 2 καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτούνται διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την αναστολή έκδοσης εντάλματος παραδόσεως του Αυτοκινήτου μέχρι νεωτέρων διαταγών του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγομένου 2, διευθυντή των Εναγομένων 1, στην οποία γίνεται καταρχήν αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης. Ο κ Άχχας αναφέρει επίσης ότι αφού πληροφορήθηκε την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 21.12.2017 σε μεταγενέστερο στάδιο, επικοινώνησε με τους αρμόδιους υπαλλήλους των Εναγόντων αναφέροντας ότι το Αυτοκίνητο είναι αναγκαίο για τους σκοπούς των εργασιών της εταιρείας και ότι επιθυμούσε την εξεύρεση κάποιας συμβιβαστικής λύσης προς το σκοπό πλήρους διευθέτησης της υπόθεσης. Κρίνω ορθό όπως στο σημείο αυτό να τονίσω ότι σε αντίθεση με τα όσα υποστηρίζει ο Εναγόμενος 2 περί έκδοσης απόφασης στην απουσία των Εναγομένων, όπως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου στον οποίο έχω ανατρέξει, ως άλλωστε, είναι επιτρεπτό (βλέπε Lord Jeans v. Orbit Kazoulis Ltd
(2003)1 A.A.Δ. 808), η απόφαση εκδόθηκε κατόπιν συμφωνίας των μερών. Ακολούθως, ο Εναγόμενος 2 αναφέρεται σε διάφορες προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει και επισημαίνει ότι παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε για εξώδικη διευθέτηση του εξ αποφάσεως χρέους κάτι τέτοιο δεν κατέστη εφικτό. Περαιτέρω, στην ένορκη του δήλωση ο Εναγόμενος 2 αναφέρει ότι ενώ βρισκόταν σε συζητήσεις για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους οι Ενάγοντες- Καθ΄ων η Αίτηση καταχώρησαν την αίτηση ημερομηνίας 27.12.2018 για έκδοση εντάλματος παραδόσεως του Αυτοκινήτου, ενεργώντας με τον τρόπο αυτό καταχρηστικά έχοντας υπόψη ότι για περίοδο δυόμιση περίπου ετών δεν είχαν λάβει οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης της απόφασης. Τονίζεται δε ότι ενώ η απόφαση εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2017, επιδόθηκε τους Εναγομένους 1 για πρώτη φορά στις 29.11.
- Τέλος, αποτελεί θέση του κ Άχχα ότι έκδοση του εντάλματος παραδόσεως του Αυτοκινήτου θα συνεπάγεται αυτόματα και την πλήρη αναστολή των εργασιών των Εναγομένων
- Η αίτηση καταχωρήθηκε αρχικά μονομερώς, πλην, όμως στις 15.1.2019 οπότε και ορίστηκε, εμφανίστηκε η δικηγόρος των Εναγόντων - Καθ΄ων η Αίτηση δηλώνοντας ότι έλαβε γνώση της αίτησης. Ακολούθως, οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση όπου στην ουσία προβάλλουν ότι η αίτηση είναι ανεδαφική, παράτυπη, αντικανονική και έξω από τα πλαίσια των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, καθώς επίσης ότι δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Αποτελεί θέση τους ότι οι Εναγόμενοι - Αιτητές δεν επικαλέστηκαν οποιοδήποτε λόγο που να δικαιολογεί την αναστολή της έκδοσης του εντάλματος παραδόσεως και ότι σε κάθε περίπτωση η αίτηση είναι καταχρηστική. Η ένσταση των Εναγόντων - Καθ΄ων η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Κουντούρη όπου στην ουσία υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης που καταγράφονται στο σώμα αυτής. Προχωρώντας στην εξέταση της αίτησης, παρατηρείται καταρχήν ότι αυτή στηρίζεται στη Δ.40 ΘΘ.7 και 11, Δ.43Β και Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως έχει νομολογηθεί σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το πλαίσιο εξέτασης μιας ενδιάμεσης αίτησης προσδιορίζεται από την αναγραφόμενη σε αυτή νομική βάση. Νομική βάση που δεν καταγράφεται, δεν εξετάζεται (σχετική είναι μεταξύ άλλων η απόφαση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδης κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965). Η Δ.40 Θ. 7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα εξής: «7. Every person to whom any sum or money or any costs shall be payable under a judgment or order shall, so soon as the money or costs shall be payable, be entitled to apply for the issue of writs to enforce payment thereof, subject nevertheless as follows:- (
- a)If the judgment or order is for payment within a period therein mentioned, no writ shall be issued until after the expiration of such period; (
- b)The Court or Judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit». Η Δ.40 Θ. 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπου επίσης στηρίζεται η αίτηση έχει ως εξής: «11. Any party against whom judgment has been given on an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just.» Από απλή ανάγνωση των πιο πάνω, προκύπτει ότι και οι δυο πρόνοιες αφορούν αίτημα για αναστολή εκτέλεσης απόφασης. Η μεν Δ.40 Θ.7 περιορίζεται από το αντικείμενο της απόφασης, ήτοι χρήματα σε αντιδιαστολή με άλλη κινητή ή ακίνητη περιουσία (βλέπε Αναφορικά με την αίτηση της Παρασκευούς Μάρκου Κκαρά Αντωνίου (αρ. 1)
(2000)1 Α.Α.Δ. 1868), η δε Δ.40 Θ.11 αφορά σε αναστολή εκτέλεσης απόφασης στη βάση γεγονότων που προέκυψαν καθυστερημένα και δεν θα μπορούσαν να περιληφθούν στα δικόγραφα (βλέπε Αναφορικά με την αίτηση του Νίκου Νικολάου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1422). Είναι, επομένως, φανερό ότι η νομική βάση της αίτησης δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Σχετική με το υπό κρίση ζήτημα είναι η απόφαση Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου - Λάρνακας Λτδ ν. Χρίστου Αυξεντίου κ.ά., Πολιτική Έφεση αρ. Ε125/15, απόφαση ημερομηνίας 23.3.
- Τούτο προδιαγράφει και την τύχη της αίτησης. Σε κάθε περίπτωση, σημειώνεται περαιτέρω ότι με την υπό κρίση αίτηση δεν ζητείται καν η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ή του διατάγματος ημερομηνίας 21.12.2017 αλλά η αναστολή έκδοσης εντάλματος παραδόσεως του Αυτοκινήτου, δηλαδή η αναστολή έκδοσης εντάλματος που δεν έχει ακόμα εκδοθεί. Κάτι τέτοιο δεν είναι επιτρεπτό, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι η αίτηση υποβάλλεται από τους Εναγόμενους 1 και 2 ενώ το αίτημα των Εναγόντων ημερομηνίας 27.12.2018 στρέφεται μόνο εναντίον των Εναγομένων
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και συνεπώς απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο