Υπουργός Εσωτερικών υπό την ιδιότητα του ως ο Κηδεμόνας των τουρκοκυπριακών περιουσιών ν. Γιάγκου, Αρ. Αγωγής: 1528/2017, 11/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A74 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1528/2017 Μεταξύ: Υπουργός Εσωτερικών υπό την ιδιότητα του ως ο Κηδεμόνας των τουρκοκυπριακών περιουσιών Ενάγοντα και XXXXX Γιάγκου Εναγόμενου Ημερομηνία: 11 Φεβρουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Πελεκάνου Για τον Εναγόμενο: κ. Αδαμίδης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγοντας, Υπουργός Εσωτερικών υπό την ιδιότητά του ως ο Κηδεμόνας των τουρκοκυπριακών περιουσιών, αξιώνει από τον Εναγόμενο το ποσό των €328,08 ως καθυστερημένα και/ή δεδουλευμένα ενοίκια για την περίοδο από 1.1.2011 μέχρι 31.12.2012 «δυνάμει συμφωνίας μίσθωσης και/ή άδειας χρήσης και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή δυνάμει των αρχών περί αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως», νόμιμο τόκο και έξοδα. Στη βάση των δικογραφημένων θέσεων των δύο πλευρών, αλλά και της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα γεγονότα αποτελούν κοινό έδαφος: Ο Ενάγοντας κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν και είναι ο Κηδεμόνας των τουρκοκυπριακών περιουσιών δυνάμει του περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και Άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου, Ν.139/
- Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 1.10.1987 (στο εξής η «Συμφωνία», αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Σταυρινού ημερομηνίας 10.9.2018), η Κεντρική Επιτροπή Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (στο εξής η «Κεντρική Επιτροπή») παραχώρησε και ο Εναγόμενος αποδέχθηκε άδεια κατοχής και χρήσης της τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας/οικίας επί της οδού XXXXX 15 στη Λευκωσία (στο εξής το «Ακίνητο») έναντι του μηνιαίου ενοικίου των £8,00 μηνιαίως, το οποίο θα ήταν πληρωτέο την πρώτη μέρα κάθε μήνα κατά τη διάρκεια της ισχύος της άδειας. Με βάση τη Συμφωνία το Ακίνητο θα χρησιμοποιείτο από τον Εναγόμενο σαν αποθήκη. Η άδεια θα ισχύει για όση περίοδο ισχύει το Διάταγμα Επίταξης κάθε τουρκοκυπριακής περιουσίας υπ. αρ. 820/13/11/75 ενώ η Κεντρική Επιτροπή θα δύναται να ακυρώσει την άδεια πριν τη λήξη του διατάγματος οποτεδήποτε ήθελε αποφασίσει εφόσον δώσει προς τον Εναγόμενο γραπτή ειδοποίηση τεσσάρων μηνών. Παράβαση οποιουδήποτε όρου της Συμφωνίας από τον Εναγόμενο παρέχει στην Κεντρική Επιτροπή το δικαίωμα να τερματίσει αμέσως την άδεια χρήσης και να λάβει κατοχή του Ακινήτου. Κατά την περίοδο 1.1.2012 - 31.12.2012 ο Εναγόμενος δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό ενοικίου στον Ενάγοντα. Τα πιο πάνω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τα όσα τυγχάνουν καταγραφής στην Έκθεση Απαίτησης, ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι κατά ή περί την 1.1.2013 ο Εναγόμενος παρέδωσε και/ή εγκατάλειψε το Ακίνητο ενώ αδικαιολόγητα και κατά παράβαση της Συμφωνίας και/ή της άδειας χρήσης οφείλει το ποσό των €328,08 ως καθυστερημένα και/ή δεδουλευμένα ενοίκια για την περίοδο από 1.1.2011 μέχρι 31.12.
- Από την πλευρά του, στην Έκθεση Υπεράσπισής του ο Εναγόμενος αρνείται ότι παρέδωσε το Ακίνητο στον Ενάγοντα και/ή το εγκατέλειψε κατά ή περί την 1.1.2013 και ισχυρίζεται ότι κατά ή περί την 1.1.2010 ο αρμόδιος λειτουργός του Υπουργείου Εσωτερικών τον ειδοποίησε ότι κατόπιν απόφασης του Υπουργείου Εσωτερικών το Ακίνητο μαζί με άλλες παραπλήσιες κατοικίες επρόκειτο να ανακαινισθούν και/ή αναπαλαιωθούν με έξοδα του Υπουργείου. Ο Εναγόμενος παρέδωσε τα κλειδιά του Ακινήτου στον αρμόδιο λειτουργό του Υπουργείου Εσωτερικών, ο οποίος με τη διεκπεραίωση των εργασιών επρόκειτο να τα επιστρέψει στον Εναγόμενο. Κατά παράβαση της εν λόγω συμφωνίας, το Υπουργείο Εσωτερικών ουδέποτε επέστρεψε τα κλειδιά του Ακινήτου στον Εναγόμενο και σφράγισε την είσοδο του ακινήτου χωρίς να δώσει οποιανδήποτε εξήγηση σ' αυτόν. Ως εκ τούτου, ο Εναγόμενος αρνείται ότι οφείλει το απαιτούμενο ποσό και/ή οποιοδήποτε ποσό και απαιτεί την απόρριψη της αγωγής με έξοδα σε βάρος του Ενάγοντα. Να σημειωθεί ότι αρχικά ο Εναγόμενος προχώρησε με την καταχώρηση Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, πλην, όμως, σε μεταγενέστερο στάδιο η ανταπαίτηση αποσύρθηκε. Σημειώνεται ότι με δεδομένη την καταχώρηση της παρούσας αγωγής εντός του έτους 2017 και του ύψους της απαίτησης του Ενάγοντα (το οποίο δεν ξεπερνά τις €3,000), η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη με βάση τις πρόνοιες της νέας Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η κάθε πλευρά παρουσίασε στο Δικαστήριο την μαρτυρία της υπό μορφή ένορκων δηλώσεων, χωρίς οποιοσδήποτε από τους μάρτυρες να αντεξεταστεί. Το αίτημα που υποβλήθηκε από τον Ενάγοντα στις 6.11.2018 για αντεξέταση του Εναγόμενου απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με απόφασή του ημερομηνίας 17.1.
- Έτσι, η ακροαματική διαδικασία περιορίστηκε στις γραπτές αγορεύσεις των συνήγορων προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσής του ο Ενάγοντας καταχώρησε την ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Σταυρινού, ο οποίος είναι στην υπηρεσία του Ενάγοντα και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτόν να προβεί σε ένορκη δήλωση για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Αφού κάνει αναφορά στη Συμφωνία και τους ρητούς και εξυπακουόμενους όρους αυτής, ο μάρτυρας επαναλαμβάνει ότι ο Εναγόμενος κατείχε το Ακίνητο μέχρι τον Ιανουάριο του 2013 με αποτέλεσμα να οφείλει στον Ενάγοντα το απαιτούμενο ποσό των €328,08 ως καθυστερημένα και δεδουλευμένα ακίνητα για την περίοδο από 1.1.2011 μέχρι 31.12.
- Ο κ. Σταυρινού αρνείται τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου περί εγκατάλειψης του Ακινήτου από 1.1.2010, υποδεικνύοντας ότι οι εργασίες αναπαλαίωσης του Ακινήτου δεν έγιναν από το Υπουργείο Εσωτερικών αλλά από τον Δήμο Λευκωσίας και μέχρι και τον Ιανουάριο του 2013 δεν είχαν ξεκινήσει. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο Εναγόμενος εγκατάλειψε το Ακίνητο τον Ιανουάριο του 2013 και μέχρι τότε κατείχε και χρησιμοποιούσε αυτό. Σημειώνεται ότι στην ένορκη δήλωση του κ. Σταυρινού επισυνάπτεται επιστολή ημερομηνίας 13.10.2010 (Τεκμήριο 2) του Δήμου Λευκωσίας προς το Τμήμα Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, όπου αναφέρεται ότι το Ακίνητο είχε, μεταξύ άλλων ακινήτων, κηρυχθεί ως επικίνδυνο για το κοινό και σε αυτή τη βάση ο Ενάγοντας καλείτο όπως μέχρι 31.1.2011 ξεκινήσει εργασίες στήριξης του Ακινήτου, διαφορετικά ο Δήμος Λευκωσίας θα προχωρούσε σε ζήτηση προσφορών από μελετητές για την εκπόνηση μελέτης στήριξης και θα χρέωνε τον Ενάγοντα ανεξαρτήτως εάν τελικά οι εργασίες εκτελούνταν από αυτόν. Στην επιστολή αναφερόταν επίσης ότι εάν ο Ενάγοντας δεν προχωρούσε στις εργασίες που υποδεικνύονταν σε αυτήν, οι εργασίες θα εκτελούνταν από τον Δήμο Λευκωσίας και σε τέτοια περίπτωση ο Ενάγοντας θα χρεωνόταν με τα ανάλογα έξοδα. Ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του κ. Σταυρινού επισυνάπτεται επιστολή του Δήμου Λευκωσίας προς το Τμήμα Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών ημερομηνίας 4.8.2016, με την οποία ο Ενάγοντας ενημερωνόταν ότι ο Δήμος Λευκωσίας προχώρησε στην ετοιμασία μελέτης και στην εκτέλεση των εργασιών στήριξης για άρση της επικινδυνότητας κατά τη χρονική περίοδο 24.1.2013 μέχρι 21.7.
- Επίσης, σύμφωνα με την επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης ημερομηνίας 4.10.2016 προς τον Εναγόμενο (Τεκμήριο 4), ο τελευταίος πληροφορήθηκε ότι η Συμφωνία ακυρώνεται από 31.12.2012 και καλείτο να εξοφλήσει την οφειλή του ύψους €328,
- Παράκληση για πληρωμή των οφειλόμενων ενοικίων έγινε σύμφωνα με τον μάρτυρα και με τις επιστολές που στάληκαν από την Επαρχιακή Διοίκηση προς τον Εναγόμενο ημερομηνίας 23.11.2016 και 28.12.2016, (οι οποίες κατατέθηκαν μαζί ως Τεκμήριο 5) στις οποίες ο Εναγόμενος ουδέποτε απάντησε. Σε ό, τι αφορά το ύψος της οφειλής του Εναγόμενου ο μάρτυρας επισύναψε σχετική κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 8.2.2017 (βλέπε Τεκμήριο 6). Για σκοπούς της υπεράσπισής του ο Εναγόμενος καταχώρησε τη δική του ένορκη δήλωση ημερομηνίας 3.7.2018 όπου στην ουσία επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του ως αυτοί τυγχάνουν καταγραφής στην Έκθεση Υπεράσπισης και αρνείται ότι οφείλει στον Ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό. Ειδικότερα, αρνείται ότι παρέδωσε και εγκατέλειψε το Ακίνητο τον Ιανουάριο του 2013 και υποστηρίζει ότι το Υπουργείο Εσωτερικών σφράγισε την είσοδο του Ακινήτου χωρίς να του δώσει οποιαδήποτε εξήγηση, αποστερώντας του έτσι τη χρήση και κατοχή του Ακινήτου από 1.1.
- Σημειώνεται στο στάδιο αυτό ότι σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.5.2018, ο Ενάγοντας όφειλε να καταχωρήσει την έγγραφη του μαρτυρία μέχρι 4.6.2018 και ο Εναγόμενος τη δική του μαρτυρία μέχρι 2.7.
- Εκ λάθους και εκ παραδρομής ο Ενάγοντας καταχώρησε κατάλογο μαρτύρων και σύνοψη μαρτυρίας στις 9.5.2018, ενώ ο Εναγόμενος καταχώρησε την έγγραφη του μαρτυρία στις 3.7.
- Κατόπιν αιτήματος του Ενάγοντα και με τη σύμφωνη γνώμη του συνηγόρου του Εναγόμενου, δόθηκε άδεια στον Ενάγοντα να καταχωρήσει την μαρτυρία του, όπως και έπραξε καταχωρώντας την ένορκη δήλωση του κ. Σταυρινού ημερομηνίας 10.9.
- Από την πλευρά του Εναγόμενου δεν ζητήθηκε αντεξέταση του κ. Σταυρινού ούτε υποβλήθηκε οποιοδήποτε αίτημα σε σχέση με την μαρτυρία του με δεδομένη την καταχώρησή της μετά την καταχώρηση της δικής του μαρτυρίας. Έχοντας συνοψίσει την προσκομισθείσα μαρτυρία θα προχωρήσω στην αξιολόγησή της έχοντας υπόψη τα επίδικα θέματα με σκοπό να καταστεί δυνατή η εξαγωγή διαπιστώσεων αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και δεδομένα που περιβάλλουν την υπόθεση και που θα είναι ακολούθως καθοριστικά για το αποτέλεσμα της δίκης (βλέπε Barry Wynne v. David Costaki Mavronicola
(2009)1 Α.Α.Δ. 1138). Στα πλαίσια αυτά έχω μελετήσει το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που έχουν καταχωρηθεί από τις δυο πλευρές, δίδοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στην πειστικότητα, λογική και εσωτερική συνοχή της μαρτυρίας και τον βαθμό στον οποίο αυτό συνάδει με τις δικογραφημένες θέσεις και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Από τα όσα τυγχάνουν καταγραφής πιο πάνω, εκείνο που στην ουσία καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο είναι η ημερομηνία κατά την οποία ο Εναγόμενος εγκατάλειψε το Ακίνητο. Επισημαίνεται ότι το ύψος του ενοικίου προβλέπεται στη Συμφωνία και σε κάθε περίπτωση δεν αμφισβητείται από τον Εναγόμενο. Παράλληλα, από την πλευρά του Εναγόμενου είναι παραδεκτή η μη πληρωμή ενοικίου για την περίοδο από 1.1.2011 μέχρι 31.12.2012, δεδομένης, πάντοτες της θέσης του περί μη εγκατάλειψης του Ακινήτου από το 2010 με τρόπο ώστε ο ίδιος να μην οφείλει οποιοδήποτε ποσό ενοικίου. Έχοντας μελετήσει τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνω ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. XXXXX Σταυρινού είναι πειστικό και παρουσιάζει συνοχή και λογική, ενώ υποστηρίζεται και συμπληρώνεται από τα διάφορα έγγραφα τα οποία επισυνάπτονται ως τεκμήρια. Δημιουργεί δε ξεκάθαρη την εντύπωση ότι η εκδοχή του Ενάγοντα αναφορικά με την ημερομηνία εγκατάλειψης του Ακινήτου από τον Εναγόμενο είναι πιο πιθανή παρά όχι. Αντίθετα, για τους λόγους που επεξηγούνται αμέσως πιο κάτω, η μαρτυρία του Εναγόμενου κρίνεται απορριπτέα και απορρίπτεται. Επισημαίνεται καταρχήν ότι τα όσα προβάλλει ο κ Σταυρινού σε σχέση με την κατοχή του Ακινήτου από τον Εναγόμενο κατά την επίδικη περίοδο επιβεβαιώνονται από τα τεκμήρια που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, από το Τεκμήριο 3, το οποίο προέρχεται από άλλη αρχή (ήτοι τον Δήμο Λευκωσίας) και όχι τον Ενάγοντα, προκύπτει ότι οι εργασίες επιδιόρθωσης του Ακινήτου ξεκίνησαν το 2013 και εκτελέστηκαν από τον Δήμο Λευκωσίας. Παρομοίως, από την επιστολή ημερομηνίας 13.10.2010 (Τεκμήριο 2) προκύπτει ότι ο Δήμος Λευκωσίας είχε δώσει στον Ενάγοντα τη δυνατότητα να προβεί ο ίδιος σε εργασίες στήριξης του Ακινήτου μέχρι 31.1.2011, με τρόπο ώστε η θέση του Εναγομένου περί σφράγισης του Ακινήτου από 1.1.2010 (ήτοι σε χρόνο προγενέστερο της επιστολής του Δήμου Λευκωσίας) να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι παρά την αποστολή των επιστολών του Ενάγοντα ημερομηνίας 4.10.2016, 23.11.2016 και 28.12.2016 στον Εναγόμενο, με τις οποίες ο τελευταίος καλείτο να εξοφλήσει το απαιτούμενο ποσό, ο Εναγόμενος ουδέν έπραξε και ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε, όπως ούτε έθεσε στον Ενάγοντα τα ζητήματα τα οποία προβάλλει με την υπεράσπισή του. Συναφώς σημειώνεται και τούτο εις απάντηση στην εισήγηση του κ. Αδαμίδη, ως αυτή προβάλλεται στις σελίδες 3 και 4 της γραπτής του αγόρευσης, όπως το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 2 - 6 μην ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο καθότι ουδεμία αναφορά γίνεται στις συγκεκριμένες επιστολές στα δικόγραφα του Ενάγοντα, παρατηρώ ότι αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Και τούτο γιατί η δικογράφηση των εν λόγω επιστολών δεν ήταν αναγκαία εφόσον πρόκειται για μαρτυρία (βλέπε Δ.19 Θ. 4[1] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και μεταξύ άλλων την υπόθεση Καλλικάς ν. Ελληνική Τράπεζα Λτδ
(2010)1 Α.Α.Δ. 1238). Αξιοσημείωτο είναι επίσης το ότι παρά την προβολή ισχυρισμού από την πλευρά του Εναγόμενου περί ειδοποίησής του από αρμόδιο λειτουργό του Υπουργείου Εσωτερικών σε σχέση με την αναπαλαίωση του Ακινήτου και την παράδοση των κλειδιών του Ακινήτου σε αυτόν, ο Εναγόμενος δεν δίδει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για το εν λόγω άτομο και δη το όνομα του και τη θέση που κατέχει στο Υπουργείο Εξωτερικών. Επομένως, στη βάση της μαρτυρίας του κ Σταυρινού που γίνεται αποδεκτή και επιπροσθέτως των ευρημάτων του Δικαστηρίου που τυγχάνουν καταγραφής στη σελίδα 2 πιο πάνω, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Εναγόμενος είχε στην κατοχή του το Ακίνητο μέχρι 31.12.2012 και οφείλει στον Ενάγοντα τα ενοίκια για την περίοδο από 1.1.2011 μέχρι 31.12.2012, τα οποία ανέρχονται σε €328,08. Όπως είναι καλά γνωστό, στις πολιτικές υποθέσεις, η επιτυχία της αγωγής εξαρτάται από το εάν ο ενάγοντας θα παρουσιάσει επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία με την αναγκαία αποδεικτική βαρύτητα ώστε να ικανοποιήσει το βάρος απόδειξης, που είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Το κριτήριο δεν είναι εάν η θέση ή εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης είναι η πιο πιθανή από εκείνη του αντιδίκου του αλλά κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι. Αν ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης αποτύχει να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο, τότε θεωρείται ότι δεν το απέσεισε έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή από εκείνη του αντίδικου του (βλέπε μεταξύ άλλων Σοφοκλέους ν Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665 και Μαρσέλ και Άλλων ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 A.A.A. 1858, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Παναγιώτου, ECLI:CY:AD:2018:A71, Πολιτική Έφεση 398/2011, απόφαση ημερομηνίας 12.2.2018 και Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές των Ηλιάδη και Σάντη στη σελίδα 196). Έχοντας υπόψη τα επίδικα θέματα και με δεδομένα τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως καταγράφονται αμέσως πιο πάνω, κρίνω ότι ο Ενάγοντας έχει αποδείξει την υπόθεσή του στον απαιτούμενο βαθμό. Και τούτο γιατί από τη μαρτυρία του κ. Σταυρινού, η οποία έγινε αποδεκτή, ο Ενάγοντας έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο τόσο για την κατοχή του Ακινήτου από τον Εναγόμενο κατά την επίδικη περίοδο, όσο και για τη μη πληρωμή ενοικίου για την περίοδο αυτήν. Έχοντας επίσης υπόψη ότι το ύψος του ενοικίου δεν αμφισβητείται και την ύπαρξη ρητού όρου στη Συμφωνία για πληρωμή του ενοικίου την πρώτη μέρα κάθε μήνα, και την παράλειψη του Εναγόμενου να καταβάλει τα ενοίκια της επίδικης περιόδου, κρίνεται ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε απόφαση για το ποσό των €328,08 πλέον τόκους και έξοδα. Συνεπώς, η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €328,08 με νόμιμο τόκο επ' αυτού από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, ήτοι από την 28.3.2017 μέχρι εξοφλήσεως. Επιδικάζονται επίσης υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγομένου τα έξοδα της αγωγής όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............. Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]«4. Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved, and shall, when necessary, be divided into paragraphs, enumbered consecutively. Dates, sums, and enumbers shall be expressed in figures and not in words. The pleadings shall be signed by the advocate, or by the party, if he sues or defends in person». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο