Αργυρού κ.α. ν. Αυγουστή, Αρ. Αγωγής: 305/2019, 17/5/2019

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης αλλά και από τη σχετική επί του θέματος νομολογία (βλέπε Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1 Α.Α.Δ. 510) προκύπτει ότι το κατά πόσον θα επιτραπεί σε διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η μόνη προϋπόθεση που τίθεται είναι όπως ο διάδικος που επιδιώκει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καταδείξει «καλό λόγο», με το βάρος απόδειξης να βαρύνει τον αιτούντα την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η αμφισβήτηση ενός γεγονότος δεν θεμελιώνει, άνευ ετέρου, καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Το τι μπορεί να συνιστά «καλό λόγο» εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες της κάθε περίπτωσης και εξετάζεται με αναφορά προς τα επίδικα θέματα και τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας ενώ συναρτάται με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διάδικου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο μαρτυρικό υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Σύμφωνα με τα όσα έχουν υποδειχθεί στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Ανδρέα Λεωνίδα

(2010)1 Α.Α.Δ 195, η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης μπορεί να επιτραπεί όταν μετά την καταχώρηση της ένστασης προκύπτει ανάγκη για προβολή ισχυρισμών και διευκρινίσεων με σκοπό το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων, και όχι όταν πρόκειται για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών του ομνύοντα ή για ανεπίτρεπτη μαρτυρία (βλέπε επίσης Βερεγγάρια Παπακόκκινου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Αρ. 1)

(2012)1 Α.Α.Δ 643 όπου επαναλήφθηκε ότι εκεί όπου επιδιώκεται η επανάληψη των ισχυρισμών που τέθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση ή η προσθήκη επιχειρηματολογίας δεν δικαιολογείται η παροχή άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης). Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι και απόφαση του Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας Σ. Ναθαναήλ (όπως ήταν τότε) στην αγωγή 8869/05, Matthew Shaw κ.α. ν Depfa Investment Bank Ltd, απόφαση ημερομηνίας 28.2.2007, όπου αναφέρονται τα εξής: «Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ». Με γνώμονα τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα και συνοψίζονται αμέσως πιο πάνω, κρίνω ότι το αίτημα των Εναγόντων είναι δικαιολογημένο. Μελετώντας την ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 11.2.2019 κρίνω ότι τα όσα η πλευρά των Εναγόντων επιθυμεί να παρουσιάσει στο Δικαστήριο μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφορούν στην ουσία θέματα που προκύπτουν ήδη από την αρχική ένορκη δήλωση και δεν πρόκειται για οποιαδήποτε ζητήματα τα οποία θα φέρουν τον Εναγόμενο προ εκπλήξεως ή θα τον επηρεάσουν δυσμενώς με οποιονδήποτε τρόπο. Να σημειωθεί αρχικά ότι οι παράγραφοι 1 και 2 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφορούν εισαγωγικά θέματα. Σε ό,τι αφορά στην παράγραφο 3 θεωρώ ότι τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 6 της αρχικής ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 11.2.2019, είναι άμεσα σχετικά και ό,τι επιδιώκεται με την προσθήκη της συγκεκριμένης παραγράφου είναι κάποιου είδους διευκρίνιση. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με την παράγραφο 4, εφόσον αποτελεί προσπάθεια των Εναγόντων να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ολοκληρωμένο το κείμενο της συμφωνίας την οποία επικαλούνται, αφού είναι προφανές ότι η μη συμπερίληψη μιας σελίδας της συμφωνίας ήταν αποτέλεσμα λάθους. Η παράγραφος 5 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωση είναι άμεσα σχετική με τα όσα εγείρονται στην παράγραφο 7 της αρχικής ένορκης δήλωσης και η συμπερίληψη της κρίνεται δικαιολογημένη. Δεν θα επιτρέψω, ωστόσο, την συμπερίληψη της παραγράφου 6 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καθότι πρόκειται για επιχειρηματολογία η οποία δεν έχει θέση σε ένορκες δηλώσεις. Για όλους τους πιο πάνω λόγους το αίτημα εγκρίνεται. Δίδεται άδεια στους Ενάγοντες να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση σύμφωνα με το Έγγραφο Α με την εξαίρεση της παραγράφου 6 αυτής. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί από τους Ενάγοντες μέχρι 24.5.2019. Τα σημερινά έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου. (Υπ.) ............... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο