Γρηγορίου κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 151/2019, 9/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A344 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, A.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 151/2019 Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο (N. 9/1965, ως έχει τροποποιηθεί) και Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο (Κεφ. 224, ως έχει τροποποιηθεί) Μεταξύ: 1. XXXXX Γρηγορίου 2. XXXXX Τσιαμανέ Γρηγορίου Αιτητών-Εφεσειόντων και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ΄ ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων ------------------------- 9 Ιουλίου, 2019. Για τους Αιτητές-Εφεσείοντες: κα Ν. Χατζηιωάννου για Α. Κ. Χατζηιωάννου & Σία Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Εφεσίβλητους: κα Κ. Ηλία για Α. & Α.Κ. Αιμιλιανίδης, Κ. Κατσαρός & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση-Έφεσή τους, οι Αιτητές ζητούν την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή/και να παραμερίζεται η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερ. 18.3. 19 (ληφθείσα την 4.4.19) που αφορά την υποθήκη με αριθμό Υ3796/08 και επισυνάπτεται σε αυτή την αίτηση. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται και/ή ακυρώνεται η διαδικασία όπως προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/65 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα ένεκα της ακυρότητας ή/και του παραμερισμού της ως άνω αναφερόμενης ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» ημερ. 18.3.19. Γ. Διάταγμα και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι οι ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» που στάληκαν στους αιτητές στις 28.11.18 (ληφθείσα 3 ή 4.1.19) και επισυνάπτονται στην παρούσα είναι άκυρες και/ή ακυρώσιμες. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία αναφορικά με την Υ3796/08 Κτηματολογίου Λευκωσίας όπως προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/65 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα μέχρι την εκδίκαση των αγωγών με αρ. 1307/18, 1308/18, 1309/18 και 1310/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ή/και Ε. Οποιαδήποτε περαιτέρω θεραπεία και/ή διάταγμα κρίνει δίκαιο το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις. ΣΤ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α πλέον έξοδα επίδοσης. Οι Αιτητές προβαίνουν στο αίτημά τους αυτό, στη βάση των εικοσιενός λόγων έφεσης που τίθενται στο σώμα της Αίτησης. Ως προς το νομικό της υπόβαθρο, η Αίτηση βασίζεται επί των Άρθρων στα άρθρα 1-3, 21, 22, 29-32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα Άρθρα 27, 44Α μέχρι 44ΙΑΑ, 51 και 52 και Παραρτήματα αυτού, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 - Κ.Δ.Π. 185/2015, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ΚΕΦ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς καν. 1 μέχρι 18, στη Δ.39, Δ.48 Θ. 1, 2, 3, 4, 9, 10, 11 και 12, Δ.57, Δ.59 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο - Κεφ. 6, στα άρθρα 1-11 και 14 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1, στα άρθρα 2,9,11 και 12 του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμος Ν.33/1964στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα στα άρθρα 23, 26, 28 και 30, στο Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ, στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. Ως προς το πραγματικό της υπόβαθρο η Αίτηση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1, ημερομηνίας 6.5.2019, στην οποία αναφέρει τα εξής: 1. Είμαι ο αιτητής 1 στον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση και δεόντως εξουσιοδοτημένος από την αιτήτρια 2 που είναι σύζυγός μου να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση και εκ μέρους της αναφορικά με γεγονότα που γνωρίζω προσωπικά εκτός όπου αναφέρω διαφορετικά. 2. Με τους καθ' ών η αίτηση (στο εξής η Τράπεζα) είχα μακρόχρονη συνεργασία από πολύ πριν το 2000. Διατηρούσα τραπεζικές διευκολύνσεις που λειτουργούσαν κανονικά σύμφωνα με τους όρους των εκάστοτε συμφωνιών με τη διαφορά ότι η Τράπεζα χρέωνε τους διάφορους λογαριασμούς μου με παράνομες και/ή μη συμφωνημένες χρεώσεις. 3. Στα πλείστα δάνεια και/ή διευκολύνσεις που συνομολογούσα πρωτοφειλέτης ήμουν εγώ με εγγυήτρια την αιτήτρια 2 η οποία σε ορισμένα συνυπέγραφε μαζί μου ως πρωτοφειλέτης. 4. Προς όφελος της Τράπεζας και προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων δόθηκαν οι κάτωθι υποθήκες που είναι η θέση μου ότι είναι άκυρες ή ακυρώσιμες. Αρ.Υποθ. Ενυπόθηκο Κτήμα Αρ. Εγγραφής - Πόλη ή Χωρίο Ποσό Ημερομηνία Υ7695/05 ΒXX9 Στρόβολος ΛΚ.100.000 (€171.860,00) 19.7.05 Υ8195/07 ΒXX9 Στρόβολος ΛΚ.22.000 (€37.589,00) 5.7.07 Υ17205/08 ΒXX9 Στρόβολος €66.000,00 9.12.08 Υ3796/08 ΒXX0 Πάνω Δευτερά €188.100,00 26.3.08 Υ9333/08 ΒXX9 Στρόβολος €150.000,00 1.9.09 Τα ενυπόθηκα κτήματα είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι της αιτήτριας 2. 5. Κατά ή περί την 2.2.17, 1.9.17, 7.9.17 και 10.1.18 η Τράπεζα μας απέστειλε ειδοποιήσεις «Τύπος Θ» ως το Τεκμήριο 1 (δέσμη) που παρουσιάζω. 6. Ακολούθησαν επαφές και διαπραγματεύσεις με την Τράπεζα προς το σκοπό φιλικού διακανονισμού της διαφοράς που προέκυψε που όμως απέβησαν άκαρπες. 7. Την 21.5.18 η Τράπεζα καταχρηστικώς ήγειρε τέσσερεις αγωγές εναντίον μας που παρουσιάζω ως Τεκμήρια ως ακολούθως: Αρ.Αγ. 1307/18 ημερ. 21.5.18 για ποσό €56.556,82 Τεκμήριο 2 Αρ.Αγ. 1308/18 ημερ. 21.5.18 για ποσό €7.345,41 Τεκμήριο 4 Αρ.Αγ. 1309/18 ημερ. 21.5.18 για ποσό €192.455,30 Τεκμήριο 6 Αρ.Αγ. 1310/18 ημερ. 21.5.18 για ποσό €241.017,36 Τεκμήριο 8 Προσθέτω ότι με την κάθε αγωγή επιδιώκονται και τόκοι και Διάταγμα εκποίησης των ενυπόθηκων κτημάτων που περιγράφω ανωτέρω παράγραφος 4. 8. Στις πιο πάνω αγωγές καταχωρήσαμε πανομοιότυπες Υπερασπίσεις και Ανταπαιτήσεις που παρουσιάζω ως ακολούθως: Αρ.Αγ. 1307/18 ημερ. 14.1.19 Τεκμήριο 3 Αρ.Αγ. 1308/18 ημερ. 14.1.19 Τεκμήριο 5 Αρ.Αγ. 1309/18 ημερ. 15.1.19 Τεκμήριο 7 Αρ.Αγ. 1310/18 ημερ. 13.11.18 Τεκμήριο 9 Με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην κάθε αγωγή αμφισβητούμε την απαίτηση και ανταπαιτούμε μεταξύ άλλων Διάταγμα ακυρούν τις εξασφαλίσεις που δόθηκαν, Δήλωση Δικαστηρίου ότι ουδέν οφείλουμε στην Τράπεζα και Δήλωση Δικαστηρίου ότι οι Συμφωνίες Δανείου είναι άκυρες. Υιοθετώ ως ορθά και αληθή τα γεγονότα και Υπερασπίσεις και Ανταπαιτήσεις ως εκτίθενται στα πιο άνω Τεκμήρια 3,5,7 και 9. 9. Παρά το ότι με τις αγωγές της η Τράπεζα διεκδικεί διατάγματα εκποίησης των Υποθηκών και παρά το ότι από 13.11.18 όταν καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην 1310/18 αγωγή η Τράπεζα γνώριζε ότι αμφισβητούμεν το ισχυριζόμενο χρέος και διεκδικούμε ακύρωση των υποθηκών (ανωτέρω παρ.4) καταχρηστικά απέστηλε με συστημένο ταχυδρομείο «Τύπον Ι» ημερ.18.11.18 αναφορικά με την Υποθήκη Υ3796/18 την οποίαν ελάβαμεν την 3 ή 4.1.19 ως το Τεκμήριο 10 (δέσμη). Στην ειδοποίηση «Τύπος Ι» περιλαμβάνεται και το εξής (τελευταία παράγραφος). «Εάν έχετε διαφορετική γνώμη, παρακαλώ όπως πληροφορήσετε την Τράπεζα για τούτο γραπτώς σε διάστημα 30 ημερών από την ημερομηνίαν της επιβεβαιωμένης αποστολής της παρούσης ειδοποίησης στην διεύθυνση.» Αυτό το θεώρησα τουλάχιστον άτοπον αν όχι κοροϊδία αφού από 13.11.18 ημερομηνία του Τεκμηρίου 9 η Τράπεζα εγνώριζε την διαφορετική μας γνώμη η οποία επιβεβαιώθηκε στις 14 και 15.1.19 με την καταχώρηση στο Δικαστήριο των Τεκμηρίων 3,5 και 7 ως ανωτέρω. 10. Προς περαιτέρω έκπληξη μας ελάβαμε στις 4.4.19 την ειδοποίηση ΙΑ που εφεσιβάλλεται και ταυτόχρονα ειδοποίηση «Τύπο ΙΒ» που παρουσιάζω ως Τεκμήριο 11 (δέσμη). 11. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου και ειλικρινά πιστεύω η Τράπεζα με την επίδικη ειδοποίηση: (α) Επιδιώκει καταχρηστικά την ίδια θεραπεία ως στις αγωγές Τεκμήρια 2,4,6 και 8. (β) Καθιστά εαυτόν κριτή της δικής της υπόθεσης κατά παράβαση των αρχών φυσικής δικαιοσύνης αφού θεωρεί ότι το ισχυριζόμενο χρέος που αμφισβητείται ως τα Τεκμήρια 3 έως 9 είναι οφειλόμενον και ότι η υποθήκη είναι έγκυρη και ισχυρή. (γ) Επιδιώκει να στερήσει από τους αιτητές τα εκ του αρ.30 του Συντάγματος δικαιώματα τους ήτοι την υπό ανεξαρτήτου αμερολήπτου Δικαστηρίου απόφαση επί της διαφοράς τους με την Τράπεζα και της εγκυρότητας ή ισχύος της Υποθήκης 3796/08 ως και του δικαιώματος τους να ακουστούν και να καλέσουν μάρτυρες επί της υπόθεσης τους και να αντεξετάσουν τους μάρτυρες της Τράπεζας. (δ) Στηρίζεται σε άκυρη και/ή παράνομη και/ή παράτυπη ειδοποίηση «Τύπου Ι» ως κατωτέρω. (ε) Ισχυρίζεται ανύπαρκτο χρέος. (στ) Επιδιώκει να αποκλείσει την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου επί του ζητήματος του χρέους και της εγκυρότητας ή ισχύος της Υποθήκης. (ζ) Δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπον και περιεχόμενο προϋποθέσεις αφού απαραίτητη προϋπόθεση μεταξύ άλλων είναι και η ύπαρξη χρέους νομίμως οφειλόμενου και άμεσα απαιτητού. (η) Παράνομα και κατά παραβίαση των Συνταγματικών μου δικαιωμάτων εκ του αρ.26 επιδιώκει να εφαρμόσει στην σύμβαση υποθήκης Υ3796/08 το Μέρος VIA του Ν.9/65 που δεν ίσχυε ή εφαρμόζετο όταν συνομολογήθηκε με βάση τα ισχύοντα το 2008 νομικά και πραγματικά δεδομένα. (θ) Παραβιάζει η ειδοποίηση και οι πρόνοιες που την εξουσιοδοτούν τα εκ του αρ.23 και 28 του Συντάγματος δικαιώματα μας αφού επιδιώκει να μας στερήσει την περιουσία μας και περαιτέρω τα εκ του αρ.28 δικαιώματα μου αφού ενώ όλοι οι άλλοι πιστωτές των οποίων το λαβείν αμφισβητείται θα πρέπει να εξασφαλίσουν απόφαση Δικαστηρίου για να το εισπράξουν αυτοί επιδιώκουν την είσπραξη χρέους με βάση τους ισχυρισμούς τους και πρίν την απόφαση του Δικαστηρίου ενώπιον του οποίου εκκρεμεί το ζήτημα προκαλώντας άνιση μεταχείριση οφειλετών και πιστωτών. 12. Περαιτέρω ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου και ειλικρινά πιστεύω ο «Τύπος Ι» Τεκμηρίου 10 είναι παράνομος και/ή άκυρος και/ή παράτυπος και/ή δόλιος και άκυρος διότι: (
- i)Στηρίζεται δολίως σε ανύπαρκτο χρέος ή τουλάχιστον έντονα αμφισβητούμενο και μη εισέτι απαιτητό. (
- ii)Δολίως αναζητεί την γνώμη των αιτητών επί του ισχυριζόμενου χρέους ενώ αυτή είχε δοθεί προηγουμένως με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση Τεκμήριο 9. (iii) Αναιρείται από τα Τεκμήρια 3,5 και 7ημερ. 14 και 15/1/19 και προηγουμένως με το Τεκμήριο 9 ημερ. 13.11.18. (
- iv)Δεν περιέχει αναλυτική κατάσταση λογαριασμού του δήθεν χρέους που εξασφαλίζει η Υποθήκη . Περιέχει μόνον το ισχυριζόμενο υπόλοιπο. (
- v)Εστάλη ενώ το όλον ζήτημα της ισχυριζόμενης οφειλής και εκποίηση της Υποθήκης 3796/08, με πρωτοβουλία της Τράπεζας, ετέθη ενώπιον του Δικαστηρίου για να αποφασιστεί με τις αγωγές και Υπερασπίσεις και Ανταπαιτήσεις Τεκμ. 3 έως 10, και επιδιώκει να αποκλείσει την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. (
- vi)Περαιτέρω ισχύουν τα όσα αναφέρω για τον Τύπο «ΙΑ» ανωτέρω παρ.11. 13. Περαιτέρω ανάγνωσα και υιοθετώ ως ορθούς τους λόγους της αίτησης έφεσης όπως εκτίθενται στην αίτηση. 14. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου και ειλικρινά πιστεύω οι πρόνοιες των αρ.44 Α μέχρι 44 ΙΑΑ του Ν.9/65 είναι αντισυνταγματικές διότι: (α) Παραβιάζουν τα εκ του αρ.30 του Συντάγματος δικαιώματα μας. (β) Παραβιάζουν τα εκ του αρ.23 δικαιώματα μας κατά τρόπον που δεν επιτρέπεται από το αρ. 23
(7). (γ) Παραβιάζουν τα εκ του αρ.26 του Συντάγματος δικαιώματα μας αφού διαφοροποιούν τους όρους και μέθοδο πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με Υ3796/08 μετά την συνομολόγηση της σύμβασης. (δ) Παραβιάζουν τα εκ του αρ.28 του Συντάγματος δικαιώματα μας σε ισότητα ενώπιον του Νόμου και ίση μεταχείριση αφού σε όλες τις άλλες περιπτώσεις αμφισβητούμενων απαιτήσεων απαιτείται απόφαση Δικαστηρίου για είσπραξη στην προκειμένη περίπτωση απαιτείται μόνον απόφαση του πιστωτή.
- Διά τους ως άνω λόγους αιτούμαι ως η συνημμένη αίτηση. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εφεσίβλητοι ενίστανται στα αιτούμενα διατάγματα, στη βάση των εικοσιδύο λόγων που αναφέρονται στο σώμα της ειδοποίησης ένστασής τους. Βασίζονται δε, ως προς το πραγματικό υπόβαθρο, στα λεγόμενα του XXXXX Κουντούρη στην ένορκή του δήλωση, ημερομηνίας 4.6.
- Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στα γεγονότα και λόγους στους οποίους οι Καθ΄ ων η Αίτηση στηρίζονται προς υποστήριξη της ένστασής τους. Μεταξύ αυτών παραθέτει τις επίδικες συμφωνίες με αναφορά στον τερματισμό τους και αναζήτηση των οφειλομένων ποσών. Αναφορικά δε, με την παρούσα διαδικασία, εξηγεί ότι τα πάντα έγιναν σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, χωρίς να προσβάλλουν συνταγματικά δικαιώματα των Αιτητών. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι δύο συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων της κάθε πλευράς. Είχαν δε, την καλοσύνη να θέσουν γραπτώς τις αγορεύσεις ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν θα εξυπηρετούσε να επαναλάβω το περιεχόμενο των αγορεύσεων των δύο συνηγόρων. Αρκεί να επισημάνω ότι έχω με προσοχή μελετήσει όλα τα ενώπιόν μου στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των αγορεύσεων, τα οποία άλλωστε απασχολούν το Δικαστήριο στο τι ακολουθεί κατωτέρω. Επισημαίνεται ότι στις 13.7.2018 τέθηκε σε ισχύ ο Νόμος 87(Ι)/2018, Νόμος Τροποποιητικός του Ν.9/
- Μετά την τροποποίηση αυτή το άρθρο 44Γ
(2)και
(3)προνοεί ως ακολούθως: «
(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό' η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προυποθέσεις' (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί' (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή' (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου' (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου' (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» Περαιτέρω δε, καταργήθηκε το άρθρο 44ΙΓ. Με την ως άνω τροποποίηση, τα θέματα έχουν αποσαφηνιστεί και παραμένει ξεκάθαρο ότι το τι μπορεί να προσβληθεί είναι η Ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», για τους περιορισμένους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 44Γ
(3). Ενώ, με βάση το άρθρο 44 Β
(3)διατηρείται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε άλλου ενδιαφερόμενου μέρους να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση οποιουσδήποτε άλλους εν ισχύ νόμους και κανονισμούς, αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους. Επομένως δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά για να εξηγήσουν το τι αναφέρεται πιο πάνω, ότι δηλαδή με την παρούσα διαδικασία μπορεί να προσβληθεί μόνο η ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΑ και μάλιστα στη βάση μόνο των αναφερόμενων περιορισμένων λόγων. Στην Αίτηση των Αιτητών προβάλλονται διάφοροι λόγοι, περιλαμβανομένων και λόγων που εμπίπτουν στους προβλεπόμενους. Όμως, από τα λεγόμενα του ενόρκως δηλούντα δεν υποστηρίζονται. Πουθενά δεν εξηγούνται γεγονότα που να αποδεικνύουν τους πρώτους δύο λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 44Γ
(3). Σαφώς, τυχόν αμφισβήτηση άλλων ειδοποιήσεων ή του χρέους ή οτιδήποτε συναφές, δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο της παρούσας. Άλλωστε, σαφώς φαίνεται ότι κάτι τέτοιο αποτελεί το αντικείμενο αναφερόμενων αγωγών. Δεν υφίσταται όμως οτιδήποτε, όπως απαγορευτικό διάταγμα σε μια τέτοια διαδικασία που να μπορούσε να αποτελέσει λόγο έφεσης στην παρούσα. Κατά τα άλλα, είναι προφανές ότι δεν θα εξυπηρετούσε η ενασχόληση με κάθε ένα από τους προβαλλόμενους λόγους, απλά για να υποδειχθεί ότι δεν εμπίπτουν στους προβλεπόμενους έξι πιθανούς λόγους έφεσης. Πέραν των ως άνω, οι Αιτητές φαίνεται να εγείρουν και θέματα αντισυνταγματικότητας. Στους λόγους έφεσης, αλλά και στα όσα αναφέρει ο ενόρκως δηλών, παρατηρείται γενικότητα στα όσα προβάλλονται σε σχέση με το θέμα. Παρόλα αυτά, αναφέρω τα κάτωθι επί του προκειμένου. Είμαι της άποψης ότι, με την εισαγωγή του μέρους VIA στο σχετικό νομοθέτημα, δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση στην περιουσία των Αιτητών. Ούτε βέβαια στο δικαίωμά τους ελεύθερα να συνάπτουν συμφωνίες και να οργανώνουν τις επαγγελματικές/επιχειρηματικές της δραστηριότητες. Ό,τι ρυθμίζεται μέσω της συγκεκριμένης τροποποίησης, είναι θέματα διαδικασίας που άπτονται της μεθόδου αξιοποίησης του από μακρού χρόνου ενυπόθηκου ακινήτου προς ικανοποίηση της οφειλής. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων προνοιών στο Νόμο, δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα των ιδιοκτητών όπως αυτά είχαν καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους τους της παραχώρησης του ακινήτου τους για εγγραφή υποθήκης προς εξασφάλιση των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Μέσω τους, προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση του ακινήτου, που με την ελεύθερη βούληση των ιδιοκτητών του έχει ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Πρόκειται για νομοθέτημα που ουσιαστικά αφορά διαδικαστικά ζητήματα, χωρίς να πλήττονται ή να διαφοροποιούνται στην ουσία και τον πυρήνα τους, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα και το Νόμο δικαιώματα. Άλλωστε, στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να παραβλεφθεί ότι στον όρο 4 του Εγγράφου Υποθήκης παρέχετο στην Τράπεζα δικαίωμα ακόμη και για απευθείας πώληση χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση. Είναι σημαντικό εξάλλου να σημειωθεί το γεγονός πως ο Ν.9/1965, πολύ πριν από την τροποποίησή του με τον Τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 και την ενσωμάτωση, μεταξύ άλλων, του μέρους VIA σε αυτόν, προνοούσε και έδιδε το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ακόμη και πριν ή χωρίς την εξασφάλιση δικαστικής απόφασης. Υπό το σύνολο όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνολικά θεωρούμενων με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η εισαγωγή του συγκεκριμένου μέρους του Νόμου, δεν επιδρά καθ' οιονδήποτε τρόπο αρνητικά στην απόλαυση των προβαλλόμενων Συνταγματικών δικαιωμάτων των Αιτητών, κατά τρόπο που θα επέβαλλε την παρέμβαση του Δικαστηρίου. Παράλληλα δε, παρέχεται η ευχέρεια σε κάθε περίπτωση, και εφόσον πληρούνται οι αναφερόμενες προϋποθέσεις, ή κάποιες εξ αυτών, ο ενυπόθηκος οφειλέτης να αποταθεί στο Δικαστήριο προς αμφισβήτηση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο ΙΑ (άρ. 44Γ
(3). Ενώ στη βάση άλλων λόγων, μέσω άλλων διαδικασιών, ενυπόθηκος οφειλέτης δύναται να αμφισβητήσει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται στο Νόμο (άρ. 44Β
(3). Είναι η άποψή μου ότι οι πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας δεν μπορεί να κριθούν ότι προσκρούουν στις αναφερόμενες Συνταγματικές διατάξεις. Στη βάση των ως άνω, και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, καταλήγω ότι ουδείς από τους εγειρόμενους λόγους έφεσης μπορεί να επιτύχει και κατά συνέπεια η παρούσα Αίτηση-Έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] .............. Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο