← Κύπρος

ΚΟΥΛΑ κ.α. ν. ΤΣΟΛΑΚΗ, Αρ. Αγωγής: 678/2012, 27/3/2019

ΚΟΥΛΑ κ.α. ν. ΤΣΟΛΑΚΗ, Αρ. Αγωγής: 678/2012, 27/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A162 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 678/2012 Μεταξύ:

  1. XXXXX ΚΟΥΛΑ
  2. XXXXX ΚΟΥΛΑ Ενάγουσες και XXXXX ΤΣΟΛΑΚΗ Εναγομένου Ημερομηνία: 27 Μαρτίου 2019 Εμφανίσεις: Για τις Ενάγουσες: κ. Α. Γιαλελής Για τον Εναγόμενο: κ. Γ. Μούσκος ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγουσες είναι ιδιοκτήτριες του καταστήματος που βρίσκεται στην Λεωφόρο XXXXX 158 (στο εξής το «Κατάστημα»). Η οικοδομή στην οποία βρίσκεται το Κατάστημα αποτελείται από δυο ισόγεια καταστήματα, ενώ το Κατάστημα βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της οικοδομής. Δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 8.12.2005 (στο εξής το «Ενοικιαστήριο Έγγραφο») οι Ενάγουσες ενοικίασαν στον Εναγόμενο το Κατάστημα για περίοδο πέντε ετών, ήτοι από 1.1.2006 - 31.12.2011, με δικαίωμα του Εναγόμενου ως ενοικιάστη να παρατείνει την περίοδο ενοικίασης για άλλα πέντε έτη. Το ποσό του ενοικίου που θα καταβαλλόταν την 1η ημέρα κάθε μήνα συμφωνήθηκε στο ποσό των £200 (το Ενοικιαστήριο Έγγραφο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1). Το ενοίκιο αυξήθηκε κατά τον Ιανουάριο του
  3. Σύμφωνα με τον όρο 3 του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ο «Ενοικιαστής δικαιούται να προβαίνει σε οοιανδήποτε τροποποίηση, προσθήκη ή επισκευή των καταστημάτων με δικά του έξοδα, και μετά από έγκριση του Ιδιοκτήτη, θα υποχρεούται όμως να επαναφέρει το ενοικασθέν υποστατικό, στην προηγούμενη αυτού κατάσταση, εάν ήθελε ούτω αποφασίσει ο ιδιοκτήτης κατά την παράδοση αυτού......». Κατά τη διάρκεια της ενοικίασης και δη σε χρόνο πριν από τον Απρίλιο του 2009, ο Εναγόμενος τοποθέτησε στην ταράτσα του Καταστήματος προκατασκευασμένη οικοδομή διαστάσεων 7m X 3,5m με ξύλινο σκελετό και πλαϊνά τοιχώματα από ξύλα και τούβλα και κεραμύδι στην οροφή μαζί με ξύλινο εξωτερικό ακάλυπτο κλιμακοστάσιο διαστάσεων 4m X 2,5m. Παρομοίου τύπου προκατασκευασμένη οικοδομή τοποθέτησε ο Εναγόμενος στο χώρο στάθμευσης δίπλα από το Κατάστημα. Οι πιο πάνω αναφερόμενες κατασκευές τοποθετήθηκαν χωρίς να δοθεί η έγκριση των Εναγουσών. Με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 3.4.2009 (Τεκμήριο 2) προς τον Εναγόμενο, οι Ενάγουσες τον κάλεσαν όπως συμμορφωθεί άμεσα με τον όρο 3 του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου και επαναφέρει την περιουσία τους στην κατάσταση που ήταν κατά την έναρξη της ενοικίασης, αφού δεν είχαν συναίνεσει στις παράνομες, ως τις χαρακτηρίζουν, αλλαγές και τροποποιήσεις στις οποίες είχε προβεί. Σε σχέση με την προκατασκευασμένη οικοδομή που τοποθετήθηκε στην ταράτσα ο Δήμος Στροβόλου καταχώρησε εναντίον των Εναγουσών και του Εναγόμενου την ποινική υπόθεση με αρ. 16726/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (φωτοαντίγραφο του κατηγορητηρίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3). Σε κάποιο στάδιο, η ποινική δίωξη στην πιο πάνω υπόθεση αναστάληκε εναντίον όλων των κατηγορουμένων αφού ο Εναγόμενος κατέβαλε όλα τα σχετικά δικηγορικά έξοδα. Κατόπιν τούτου ο Εναγόμενος απομάκρυνε την εν λόγω προκατασκευασμένη οικοδομή. Παρεμβάλω στο σημείο αυτό για να σημειώσω ότι σε χρόνο μετά την ενοικίαση του Καταστήματος στον Εναγόμενο οι Ενάγουσες κατέβαλαν στον Δήμο Στροβόλου το ποσό των €5.125,00 για αγορά χώρων στάθμευσης (η σχετική απόδειξη κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5) για κάλυψη των αναγκών του άλλου καταστήματος επί της οικοδομής καθότι, ως οι Ενάγουσες ισχυρίζονται και ο Εναγόμενος αμφισβητεί, η αγορά των χώρων στάθμευσης κατέστη αναγκαία συνεπεία της τοποθέτησης της προκατασκευασμένης οικοδομής στην αριστερή πλευρά του Καταστήματος. Ο Εναγόμενος εξακολουθεί να κατέχει και ενοικιάζει το Κατάστημα. Οι Ενάγουσες δεν τερμάτισαν το Ενοικιαστήριο Έγγραφο γραπτώς ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Όλα τα πιο πάνω γεγονότα αποτελούν κοινό έδαφος των δυο πλευρών και συνακόλουθα καθίστανται, πλέον, ευρήματα του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγουσών, κατά παράβαση του όρου 3 του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ο Εναγόμενος προχώρησε σε μετατροπές χωρίς την έγκριση τους. Παρόλο που οι Ενάγουσες κάλεσαν επανειλημμένα τον Εναγόμενο να επαναφέρει το Κατάστημα στην προτέρα κατάσταση, αυτός αρνήθηκε και/ή αμέλησε να πράξει τούτο με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να υφίστανται ζημιές. Για τον λόγο αυτό οι Ενάγουσες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή με την οποία αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες (παρατίθεται αυτούσιο το παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης): «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να ακυρώνει την μεταξύ των διαδίκων συμφωνία ημερομηνίας 08/12/
  4. (Β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει τον Εναγόμενο να παραδώσει στις Ενάγουσες ελευθέρα και απρόσκοπτη κατοχή του καταστήματος που ευρίσκεται στο ακίνητο με αρ. Εγγραφής 6XX0 (Τμήμα G), Φ/Σχ. ΧΧΙ, Σχ. 61Ε2, Τεμ. 5X6, Λεωφόρος XXXXX
  5. (Γ) Γενικές αποζημιώσεις δυνάμει της ταλαιπωρίας που υπέστησαν συνεπεία της ως άνω παράνομης και αντισυμβατικής συμπεριφοράς και ενεργειών του Εναγόμενου. (Δ) Τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές και/ή επαυξημένες αποζημιώσεις δυνάμει της κακόβουλης και/ή υστερόβουλης στάσης του Εναγόμενου να αρνείται να παραδώσει το εν λόγω κατάστημα.» Από την πλευρά του ο Εναγόμενος αρνείται τις αξιώσεις των Εναγουσών ως νομικώς και πραγματικώς αστήρικτες και ισχυρίζεται ότι οποιαδήποτε τροποποίηση έγινε σκοπό είχε την καλύτερη εμφάνιση του Καταστήματος. Αποτελεί θέση του ότι προχώρησε σε καθαρισμό του Καταστήματος το οποίο ήταν βρώμικο και σε δραματική κατάσταση σε βαθμό που καθίστατο επικίνδυνο για την υγεία των ενοίκων. Έτσι, ο Εναγόμενος προχώρησε σε όλες τις απαιτούμενες εργασίες για εξωραϊσμό του Καταστήματος με δικά του έξοδα. Να σημειωθεί περαιτέρω πως στην Έκθεση Υπεράσπισης εγείρεται προδικαστική ένσταση περί αναρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την παρούσα αγωγή, θέση η οποία προωθήθηκε στα πλαίσια των αγορεύσεων χωρίς, όμως, να τεκμηριωθεί με οποιοδήποτε τρόπο. Κρίνω, ωστόσο, ορθό να σημειώσω ότι στην απουσία σαφούς μαρτυρίας αναφορικά με την ημερομηνία συμπλήρωσης του Καταστήματος, και δη εάν αυτή έχει λάβει χώρα πριν από την 31.12.1999 (βλέπε άρθρα 2 και 4 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν. 23/1983), το ζήτημα δεν θα πρέπει να απασχολήσει περαιτέρω το Δικαστήριο. Προς απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων κατέθεσαν τρείς μάρτυρες, ενώ για την υπόθεσή του κατέθεσε μόνο ο Εναγόμενος. Η μαρτυρία των προσώπων που κατέθεσαν στο Δικαστήριο είναι καταγεγραμμένη και δεν χρειάζεται να επαναληφθεί σε έκταση. Ότι κρίνεται αναγκαίο είναι να παρατεθεί μια σύνοψη της μαρτυρίας τους ώστε να γίνουν αντιληπτές οι θέσεις τους. Η Ενάγουσα αρ. 1 κα XXXXX Κούλα Ευσταθίου κατέθεσε ως Μ.Ε.
  6. Στα πλαίσια της μαρτυρίας της αναφέρθηκε στην ενοικίαση του Καταστήματος στον Εναγόμενο και όπως επεσήμανε σε κάποιο χρόνο πριν από την αποστολή της επιστολής ημερομηνίας 3.4.2009 (Τεκμήριο 2) διαπιστώθηκαν οι αυθαίρετες κατασκευές που περιγράφονται πιο πάνω. Συνεπεία των κατασκευών αυτών, η ίδια και η αδελφή της (Ενάγουσα αρ. 2) αναγκάστηκαν να αγοράσουν επιπρόσθετους χώρους στάθμευσης για σκοπούς αξιοποίησης του διπλανού καταστήματος λόγω του ότι ο υφιστάμενος χώρος δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί δεδομένης της τοποθέτησης προκατασκευασμένης οικοδομής στην αριστερή πλευρά του Καταστήματος με τρόπο ώστε να μην παρέχεται πρόσβαση στην πίσω πλευρά του Καταστήματος. Ο κ. XXXXX Σαπαρίλλας, σύζυγος της Ενάγουσας αρ. 2, κατέθεσε ως Μ.Ε.
  7. Για τους σκοπούς της μαρτυρίας του υιοθέτησε το περιεχόμενο της Γραπτής του Δήλωσης (Έγγραφο Α), όπου κάνει αναφορά στην ενοικίαση του Καταστήματος στον Εναγόμενο και ειδικότερα στο ότι θέματα που αφορούσαν το ζήτημα αυτό ετύγχαναν χειρισμού από τον ίδιο και τον σύζυγο της Ενάγουσας 1, XXXXX Ευσταθίου. Αποτέλεσε θέση του κ Σαπαρίλλα ότι κατά την υπογραφή του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου το Κατάστημα βρισκόταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση, πλην, όμως, χρειαζόταν μπογιάτισμα και καθάρισμα καθότι μέχρι τον Οκτώβριο του 2005 ήταν ενοικιασμένο σε άλλο πρόσωπο. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι ο Εναγόμενος ανέφερε ότι ως εργολάβος οικοδομών θα μπορούσε να μπογιατίσει και περιποιηθεί ανάλογα το Κατάστημα, το ενοίκιο που συμφωνήθηκε ήταν σχετικά χαμηλό. Μετά την έναρξη της ενοικίασης και πιο συγκεκριμένα ενάμιση χρόνο μετά, ο Εναγόμενος είχε προχωρήσει σε προσθήκη ενός ακόμα ορόφου με την τοποθέτηση προκατασκευασμένης οικοδομής στην ταράτσα καθώς επίσης προεκτάσεις προς την αυλή και την πίσω πλευρά του Καταστήματος. Λόγω του ότι οι αλλαγές αυτές δεν είχαν εγκριθεί από τις Ενάγουσες, κατόπιν συνεννόησης με αυτές ο ίδιος ζήτησε επανειλημμένα από τον Εναγόμενο να επαναφέρει το Κατάστημα στην αρχική του μορφή, πράγμα το οποίο δεν έπραξε και για το λόγο αυτό αποστάληκε η επιστολή ημερομηνίας 3.4.2009 (Τεκμήριο 2). Ο κ. Σαπαρίλλας αναφέρθηκε επίσης στην ποινική υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αρ. 16726/2011 και στην διακοπή της ποινικής δίωξης, ενώ παράλληλα υποστήριξε ότι λόγω της παράνομης επέκτασης και χρήσης των χώρων στάθμευσης από τον Εναγόμενο, οι Ενάγουσες αναγκάστηκαν να καταβάλουν στο Δήμο Στροβόλου το ποσό των €5.125,00 προκειμένου να αγοράσουν χώρους στάθμευσης για να μπορέσουν να εκμεταλλευτούν το διπλάνο κατάστημα (η απόδειξη πληρωμής κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5). Ως Μ.Ε. 3 κατέθεσε ο κ XXXXX Πολυκάρπου ο οποίος εργάζεται στον Δήμο Στροβόλου ως τεχνικός επιθεωρητής στον Κλάδο Αδειών Οικοδομής και Διαίρεσης Γης. Κατά το 2011 εργαζόταν ως ανώτερος τεχνικός και υπό αυτήν του ιδιότητα είχε εμπλοκή στην ετοιμασία του κατηγοητηρίου της ποινικής υπόθεσης με αρ. 16726/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ενώ, όπως ανέφερε, μετέβηκε στο χώρο και εντόπισε την συγκεκριμένη παράβαση. Ειδικότερα, διαπίστωσε ότι στην ταράτσα του Καταστήματος ανεγέρθηκε προκατασκευασμένη οικοδομή διαστάσεων 7m X 3,5m, με ξύλινο σκελετό, πλαϊνά τοιχώματα από ξύλο και τοιχοποιία και κεραμίδι στον όροφο ως επίσης ξύλινο εξωτερικά ακάλυπτο κλιμακοστάσιο διαστάσεων 4,5m X 2,5m. Ερωτηθείς σε σχέση με την μη προώθηση της ποινικής υπόθεσης και δη την διακοπή της ποινικής δίωξης, ο μάρτυρας ανέφερε ότι από τον διοικητικό φάκελο προκύπτει ότι ο Εναγόμενος απέστειλε στον Δήμο Στροβόλου επιστολή ημερομηνίας 29.11.2011 εκ μέρους της εταιρείας T.K.S. DESIGN & CONSTRUCTION LTD ζητώντας όπως η υπόθεση αποσυρθεί λόγω του ότι η εν λόγω προκατασκευασμένη οικοδομή ήταν μετακινούμενη και τοποθετήθηκε εκεί προσωρινά για διαφημιστικούς λόγους. Η επιστολή παραλήφθηκε από τον Δήμο Στροβόλου την 1.12.2011 και ακολούθως δόθηκαν γραπτές οδηγίες στον δημοτικό γραμματέα από τον τότε δήμαρχο όπως η υπόθεση αποσυρθεί. Ταυτόχρονα δόθηκαν οδηγίες όπως σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμμόρφωση εντός 3 μηνών η υπόθεση επανακαταχωρηθεί. Έτσι, στάληκε επιστολή στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε τον Δήμο με οδηγίες για απόσυρση της υπόθεσης υπό την προϋπόθεση πληρωμής των δικηγορικών εξόδων από τον Εναγόμενο, όπως και έγινε. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στην λήψη της απόφασης για την απόσυρση της υπόθεσης. Όπως περαιτέρω ανέφερε, με οδηγίες της δημοτικού μηχανικού ο φάκελος τοποθετήθηκε στην αποθήκη και το θέμα δεν ελέγχθηκε εκ νέου. Μοναδικός μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο Εναγόμενος κ XXXXX Τσολάκης. Στην γραπτή του δήλωση (Έγγραφο Β), ο μάρτυρας ανέφερε πως ο λόγος που το ενοίκιο του Καταστήματος ήταν τόσο χαμηλό ήταν η άθλια κατάσταση στην οποία βρισκόταν (δέσμη φωτογραφιών όπου εμφαίνεται η κατάσταση του Καταστήματος κατά την έναρξη της ενοικίασης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6). Παρά το γεγονός ότι ξόδεψε ένα σεβαστό ποσό για την επιδιόρθωση του Καταστήματος εντούτοις τα προβλήματα επανήλθαν σε διάστημα δυο ετών. Επανειλημμένα επικοινώνησε με τον Μ.Ε. 2 για τα προβλήματα αυτά χωρίς, όμως, οποιαδήποτε ανταπόκριση. Έτσι, στις 13.2.2009 του παρέδωσε επιστολή καταγράφοντας τα προβλήματα που εντοπίζονταν στην υδραυλική και ηλεκτρική εγκατάσταση, όπως επίσης στην μόνωση του Καταστήματος (η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7, ενώ δέσμη φωτογραφιών με την τότε κατάσταση του κτιρίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8). Αποτέλεσε θέση του κ Τσολάκη ότι λόγω των πολλών προβλημάτων που υπήρχαν στο κτήριο, θεώρησε ως ορθή λύση την τοποθέτηση μικρού λυόμενου στην ταράτσα της οικοδομής το οποίο χρησιμοποιούσε ως γραφείο. Επρόκειτο για μετακινούμενη κατασκευή η οποία και δεν ήταν τοποθετημένη μόνιμα στο κτήριο. Ανεφερόμενος στην ποινική υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αρ. 16726/2011, ο μάρτυρας κατέθεσε πως κατόπιν συμμόρφωσής του αυτή αποσύρθηκε. Υποστήριξε περαιτέρω πως ο ίδιος επιβαρύνθηκε με τα έξοδα της διαδικασίας καθότι δεν επιθυμούσε την δημιουργία περαιτέρω προβλημάτων αφού είχε ήδη δημιουργηθεί παρεξήγηση μεταξύ του Δημάρχου και των δυο τεχνικών του Δήμου λόγ της άγνοιας των τελευταίων σε σχέση με την μη αναγκαιότητα εξασφάλισηε άδειας οικοδομής για μετακινούμενες οικοδομές. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο κ Τσολάκης δέχθηκε ότι στο χώρο δίπλα από το Κατάστημα τοποθέτησε επίσης ένα μικρό λυόμενο εντός του οποίου τοποθέτησε τα εργαλεία του. Το λυόμενο αυτό είναι μετακινούμενο και τοποθετήθηκε στο συγκεκριμένο χώρο λόγω της άρνησης των Εναγουσών να επιδιορθώσουν το κτήριο. Ερωτηθείς κατά πόσον ενόψει της τοποθέτησης του εν λόγω λυόμενου παρέχεται πρόσβαση στην πίσω πλευρά του Καταστήματος απάντησε λέγοντας πως ο χώρος που έχει ενοικιάσει είναι περιφραγμένος για σκοπούς δικής του ασφάλειας και των πελατών του. Όπως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί, η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται με βάση τα επίδικα θέματα όπως καθορίζονται από τις έγγραφες προτάσεις (βλέπε Γιώργος Μελάς ν. Κυριάκου Κυριάκου

(2003)1 Α.Α.Δ. 826). Σε αυτή τη βάση, και για τους λόγους που θα επεξηγήσω πιο κάτω κρίνω ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είναι αναγκαία καθότι όλα τα πραγματικά γεγονότα επί των οποίων το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει την υπόθεση αποτελούν κοινό έδαφος των δυο πλευρών. Και εξηγώ: Από την μαρτυρία που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ο Εναγόμενος προκύπτει ότι από την πλευρά του είναι παραδεκτό ότι τοποθέτησε προκατασκευασμένη οικοδομή διαστάσεων 7m X 3,5m με ξύλινο σκελετό και πλαϊνά τοιχώματα από ξύλα και τούβλα και κεραμίδι στην ταράτσα του Καταστήματος, όπως και παρομοίου τύπου προκατασκευασμένη οικοδομή στο χώρο στάθμευσης δίπλα από το Κατάστημα χωρίς την έγκριση των Εναγουσών. Ως εκ τούτου, τα ακόλουθα ζητήματα επί των οποίων δόθηκε μαρτυρία είναι άσχετα με τα επίδικα ζητήματα ως αυτά προκύπτουν από τις δικογραφημένες θέσεις των δυο πλευρών:
  1. Η κατάσταση στην οποία βρισκόταν το Κατάστημα κατά την ημερομηνία έναρξης της ενοικίασης και κατά τη διάρκεια αυτής. Και τούτο γιατί με την μαρτυρία που προσκόμισε η πλευρά των Εναγουσών οι τροποποιήσεις στο Κατάστημα που προσδιορίστηκαν πιο πάνω και έγιναν χωρίς την έγκριση των ιδιοκτητών δεν αμφισβητήθηκαν από τον Εναγόμενο ο οποίος κατά την μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι ενήργησε με τον συγκεκριμένο τρόπο λόγω του ότι δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει το Κατάστημα συνεπεία της κακής κατάστασης στην οποία βρισκόταν. Τούτη, όμως, η θέση δεν καλύπτεται από τις θέσεις που τυγχάνουν καταγραφής στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης και αφορούν την διενέργεια των αναγκαίων τροποποιήσεων για σκοπούς εξωραϊσμού του Καταστήματος.
  2. Το κατά πόσον οι υπογραφές των συμβαλλομένων μερών επί του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου τέθηκαν κατά την ίδια ή διαφορετική ημερομηνία.
  3. Τα παράπονα τα οποία υπέβαλε ο Εναγόμενος στις Ενάγουσες σε σχέση με την κατάσταση αυτή. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στο περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας 13.2.2009 προς τον Μ.Ε. 2 (Τεκμήριο 7) αφού αυτή δεν υποδείχθηκε στον μάρτυρα κατά την αντεξέταση του ώστε να έχει την ευκαιρία να τοποθετηθεί επί αυτής (βλέπε Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Σε κάθε περίπτωση κρίνω σκόπιμο να επισημάνω ότι από την πλευρά του Εναγόμενου δεν εγέρθηκε ανταπαίτηση σε σχέση με τα έξοδα τα οποία ενδεχόμενα επωμίστηκε για σκοπούς ανακαίνισης/εξωραϊσμού του Καταστήματος.
  1. Θέματα που αφορούν το ύψος του ενοικίου δυνάμει του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου και γιατί αυτό ήταν τόσο χαμηλό.
  2. Τους λόγους για τους οποίους ο Δήμος Στροβόλου αποφάσισε και εν τέλει προχώρησε στην απόσυρση της ποινικής υπόθεσης υπ. αρ. 16726/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και τούτο γιατί σημαντικό για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης είναι μόνο το ότι ο Εναγόμενος δέχεται ότι τοποθέτησε την επίδικη προκατασκευασμένη οικοδομή, την οποία και απομάκρυνε μετά την καταχώρηση της εν λόγω ποινικής υπόθεσης. Το κατά πόσον η οικοδομή αυτή είναι μετακινούμενη και εάν για την τοποθέτηση της είναι αναγκαία η εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή δεν αφορούν την παρούσα υπόθεση. Εκ του περισσού, βέβαια, σημειώνεται ότι οι θέσεις που προέβαλε ο Εναγόμενος κατά την μαρτυρία του και αφορούσαν το ζήτημα αυτό και η εξήγηση που έδωσε σε σχέση με την εκ μέρους του καταβολή των δικηγορικών εξόδων της εν λόγω υπόθεσης δεν τέθηκαν στον Μ.Ε. 3 και ως εκ τούτου δεν θα ήταν δυνατόν να τύχουν της δέουσας αξιολόγησης (βλέπε Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc. (πιο πάνω)). Στη βάση των όσων τυγχάνουν καταγραφής πιο πάνω, παρέλκει η αναγκαιότητα αξιολόγησης της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Και τούτο γιατί τα κοινώς αποδεκτά γεγονότα, ως τούτα προκύπτουν από την αναντίλεκτη ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, επαρκούν πλήρως για την έκφραση δικαστικής κρίσης επί των επίδικων διαφορών των διαδίκων. Εκείνο, λοιπόν, που απομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσον η τοποθέτηση (έστω και για κάποιο διάστημα) των πιο πάνω προκατασκευασμένων οικοδομών αποτελεί τροποποίηση, προσθήκη ή επισκευή του Καταστήματος. Η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα δεν μπορεί παρά να είναι θετική. Η τοποθέτηση των πιο πάνω αναφερόμενων οικοδομών ξεκάθαρα αποτελεί προσθήκη επί του Καταστήματος, η οποία, μάλιστα, έλαβε χώρα χωρίς την συγκατάθεση των ιδιοκτητών. Ως αποτέλεσμα τούτου υπήρξε παράβαση του συγκεκριμένου όρου της σύμβασης. Οι λόγοι τους οποίους επικαλείται ο Εναγόμενος για την τοποθέτηση των εν λόγω κατασκευών αφενός δεν καλύπτονται από τις δικογραφημένες θέσεις στην Έκθεση Υπεράσπισης αφετέρου δεν είναι ικανοί να αλλοιώσουν την εικόνα ούτε να εντάξουν τις ενέργειες αυτές εντός των προνοιών του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου. Δεδομένης της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου, θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον οι Ενάγουσες δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες. Καταλυτικό στα πλαίσια αυτά αποτελεί το γεγονός του μη τερματισμού του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου πριν από την έγερση της παρούσας αγωγής. Όπως έχει υποδειχθεί κατ' επανάληψη, «αποτελεί κοινό τόπο στο δίκαιο των συμβάσεων ότι το αναίτιο μέρος έχει διάφορες επιλογές: είτε να θεωρήσει την παράβαση από το υπαίτιο μέρος ως τερματίζουσα τη σύμβαση, να αποδεχθεί τον τερματισμό εκ μέρους του υπαίτιου μέρους και να εγείρει αγωγή για αποζημιώσεις, οπότε και οι δύο πλευρές απαλλάσσονται από την περαιτέρω εκτέλεση και επιπλέον αποζημιώσεις για τυχόν ζημιά που προέκυψε από την αργοπορία στην εκτέλεση. Δύναται επίσης να προχωρήσει και με τις δύο πιο πάνω θεραπείες διαζευκτικά, αν και στη δίκη θα πρέπει να επιλέξει ποια εν τέλει θα ακολουθήσει. Αν ο πωλητής αποδεχθεί την παράβαση και τερματίσει τη σύμβαση, δεν μπορεί να ζητήσει ειδική εκτέλεση εφόσον και οι δύο πλευρές απαλλάσσονται από την περαιτέρω εκτέλεση. Όπου η ειδική εκτέλεση παραμένει επιλογή και εκδίδεται σχετικό διάταγμα, η σύμβαση παραμένει σε ισχύ και δεν απορροφάται ("merged") στη δικαστική απόφαση για ειδική εκτέλεση. Η επιλογή εδώ είναι για συνέχιση της σύμβασης υπό την επίβλεψη του Δικαστηρίου. Τέλος, αν ο αγοραστής δεν συμμορφωθεί με το διάταγμα για ειδική εκτέλεση, τότε ο πωλητής (το αναίτιο μέρος) δύναται είτε να ζητήσει από το Δικαστήριο την εφαρμογή του διατάγματος, είτε να αιτηθεί από το Δικαστήριο την ακύρωση του διατάγματος και να ζητήσει σ' εκείνο το στάδιο τον τερματισμό της σύμβασης και να του αποδοθούν αποζημιώσεις» (βλέπε ενδεικτικά Metaxas Loizides Syrimis & Co κ.ά. ν. L. K. Globalsoft Co Ltd
(2007)1 A.A.Δ. 54 και Xenos Travel Ltd v. Panasoft A.E., Πολιτική Έφεση αρ. 116/2011, απόφαση ημερομηνίας 21.2.2017). Στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με την μαρτυρία της Μ.Ε. 1, το Ενοικιαστήριο Έγγραφο ουδέποτε τερματίστηκε. Συνεπώς, η όποια απαίτηση των Εναγουσών περιορίζεται στην αξίωση αποζημιώσεων που συναρτόνται με το ποσό που θα χρειαζόταν για να τεθεί το αναίτιο μέρος στη θέση που θα ήταν αν η συμφωνία εκτελείτο κανονικά (βλέπε μεταξύ άλλων Alpan (Αδελφοί Τάκη) Λτδ ν. Τρυφωνίου
(1996)1 Α.Α.Δ. 679 και A. Panayides Contracting Ltd v. M & M. Frangos Engineering and Contracting Ltd.
(2012)1 A.A.Δ. 1136). Τέτοια αξίωση δεν εγέρθηκε από τις Ενάγουσες στην υπό εξέταση υπόθεση, ούτε προσκομίστηκε ανάλογη μαρτυρία. Κρίνεται, λοιπόν, ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ως η παράγραφος (Β) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης δεν είναι δυνατή εφόσον η κατοχή του Καταστήματος από τον Εναγόμενο είναι καθόλα νόμιμη (υπενθυμίζεται ότι η δικογραφημένη βάση της αγωγής είναι η παράβαση σύμβασης και όχι η παράνομη επέμβαση). Ούτε θέμα ακύρωσης του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ως η παράγραφος (Α) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης τίθεται στη βάση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης αφού δεν διαπιστώνεται ζήτημα εμποτισμού της σύμβασης από λάθος, δόλο ή έλλειψη συγκατάθεσης κατά τη σύναψή της (βλέπε Johnson v. Agnew [1979] 1 All E.R. 833). Σε σχέση με την απαίτηση των Εναγουσών για αποζημιώσεις λόγω της ταλαιπωρίας που υπέστηκαν συνεπεία των παράνομων ενεργειών του Εναγόμενου, περιορίζομαι να σημειώσω ότι σύμφωνα με την πάγια νομολογία επί του προκειμένου, τέτοιου είδους αποζημιώσεις δεν επιδικάζονται απλώς επειδή υπήρξε παράβαση σύμβασης. Το βασικό στοιχείο στις υποθέσεις όπου επιδικάστηκαν τέτοιες αποζημιώσεις (βλέπε ενδεικτικά Jarvis v. Swans Tours Ltd [1973] QB 233, Ιωάννου ν. Kapsis Travel & Trade Ltd
(2003)1 Α.Α.Δ. 52 και Watts v. Morrow [1991] 1 WLR 1421) ήταν η πρόκληση φυσικής ταλαιπωρίας η οποία με τη σειρά της προκάλεσε ψυχική οδύνη και αναστάτωση, στοιχείο που δεν εντοπίζεται στην υπό εξέταση περίπτωση εφόσον τέτοια μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Παρομοίως, δεν είναι δυνατή η επιδίκαση τιμωρητικών και/ή επαυξημένων και/ή παραδειγματικών αποζημιώσεων συνεπεία παράβασης σύμβασης. Ερχόμενη στην απαίτηση των Εναγουσών για το ποσό των €5.125,00 σημειώνεται ότι τέτοια απαίτηση δεν δικογραφείται και ως εκ τούτου δεν δύναται να αποδοθεί αφού αποτελεί καθιερωμένη αρχή ότι οι ειδικές ζημιές πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις και να αποδεικνύονται με συγκεκριμένη σαφή και αποδεκτή μαρτυρία (βλέπε Papakokkinou v. Kanther
(1982)1 A.A.Δ. 65, Kakoullou v. Kakoulli
(1985)1 Α.Α.Δ. 355, Κούνουνα κ.ά ν. Κώστας Κυριάκου & Υιός Λτδ κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 2126). Παρά τα όσα υποδεικνύονται πιο πάνω, με δεδομένη την κρίση του Δικαστηρίου περί παράβασης του όρου 3 του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου από τον Εναγόμενο σε συνδυασμό με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγουσών επί τούτου, κρίνω ότι δικαιολογείται η επιδίκαση ονομαστικών αποζημιώσεων προς όφελος των Εναγουσών, τις οποίες καθορίζω στο ποσό των €175,00. Επισημαίνεται ότι σύμφωνα με την σχετική επί του θέματος νομολογία, είναι δυνατή η απόδοση θεραπείας η οποία δεν αξιώνεται πλην, όμως, δικαιολογείται από τα γεγονότα της Έκθεσης Απαίτησης (βλέπε Μελίνα Αλκιβιάδη δια του πατρός και κηδεμόνα της Άλκη Αλκιβιάδη ν. The Philips College Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A92, Πολιτική Έφεση αρ. 310/2011, απόφαση ημερομηνίας 21.3.2017, Kennedy Hotels Ltd v. Indjirdjian
(1992)1 A.A.Δ. 400, Χρυσάνθου ν. Παγκρατίου
(1998)1 Α.Α.Δ. 675, Πολυκάρπου ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ. κ.α.
(2011)1 Α.Α.Δ. 324). Συνεπώς, στη βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω, η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγουσών 1 και 2 και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €175 ως ονομαστικές αποζημιώσεις (nominal damages) με νόμιμο τόκο επ' αυτού από σήμερα μέχρι εξοφλήσεως. Ως προς τα έξοδα κρίνω ορθό όπως αποκλίνω από τον γενικό κανόνα που θέλει τα έξοδα να ακολουθούν το αποτέλεσμα. Έχοντας υπόψη ότι όλες οι αιτούμενες υπό των Εναγουσών θεραπείες απορρίφθηκαν, ενώ επιδικάστηκε υπέρ τους μόνο ένα ποσό της τάξης των €175,00 ως ονομαστικές αποζημιώσεις για τους λόγους που επεξηγούνται αμέσως πιο πάνω, θεωρώ ορθότερο όπως η κάθε πλευρά επιβαρυνθεί τα έξοδα της και ως εκ τούτου εκδίδω ανάλογη διαταγή. (Υπ.) .......................................... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.