Λαμπρινού ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2471/2013, 14/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A139 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2471/2013 Μεταξύ: XXXXX Λαμπρινού Ενάγοντα και 1. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ 2. XXXXX Χριστοφίδη 3. Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου 4. Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Εναγομένων Αίτηση του Ενάγοντα ημερομηνίας 14.6.2018 για συνένωση της παρούσας αγωγής με τις αγωγές του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας υπ. αρ. 2472/2013 και 6175/2014 Ημερομηνία: 14 Μαρτίου 2019 Εμφανίσεις στην παρούσα αγωγή: Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Χριστοδούλου Για την Εναγομένη 1 - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Ιωσήφ Για την Εναγομένη 3 - Καθ' ης η Αίτηση: κα Μεττή Για την Εναγομένη 4 - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Παναγή Ίδιες εμφανίσεις στην αγωγή με αρ. 2472/2013 Για τους Ενάγοντες στην αγωγή με αρ. 6175/2014: κα. Α. Χαραλάμπους Για τους Εναγόμενους στην αγωγή με αρ. 6175/2014: κ Χριστοδούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό κρίση αίτηση Με την παρούσα αίτησή του ο Ενάγοντας επιζητεί την έκδοση διατάγματος συνένωσης της παρούσας αγωγής με τις αγωγές του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας υπ. αρ. 2472/2013 και 6175/2014. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.14 ΘΘ. 2-5 και Δ.48, ΘΘ. 1-6 και 9(
- e)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς επίσης στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως αναφέρεται στην αίτηση τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται είναι καταφανή από τον φάκελο του Δικαστηρίου και τα δικόγραφα που καταχωρήθηκαν στις πιο πάνω αναφερόμενες αγωγές από τα οποία προκύπτει ότι οι Ενάγοντες στις αγωγές με αρ. 2471/2013 και 2472/2013 στρέφονται εναντίον των ίδιων Εναγομένων οι οποίοι είναι Ενάγοντες στην αγωγή με αρ. 6175/2014 που καταχωρήθηκε εναντίον των Εναγόντων στις αγωγές με αρ. 2471/2013 και 2472/2013. Οι δικηγόροι των διαδίκων είναι οι ίδιοι, η βάση των αγωγών είναι η ίδια, υπάρχουν κοινά πραγματικά ζητήματα όπως αυτά αποτυπώνονται στις Εκθέσεις Απαιτήσεως των αγωγών, και κατά συνέπεια τα νομικά σημεία και γεγονότα είναι κοινά και ο χρόνος κατάλληλος και βολικός στα μέρη ώστε να καταστήσουν επιθυμητό όπως οι αγωγές αυτές συνενωθούν και συνεκδικαστούν για οικονομία δικαστικού χρόνου και εξόδων. Η ένσταση των Εναγομένων 1, 3 και 4 στην παρούσα αγωγή και των Εναγόντων στην αγωγή με αρ. 6175/2014 - Καθ' ων η αίτηση Η αίτηση επιδόθηκε στους Εναγόμενους 1, 3 και 4 στην παρούσα αγωγή και στην αγωγή με αρ. 2472/2013 (σημ: η αγωγή δεν επιδόθηκε στον Εναγόμενο 2 στις δυο αγωγές) καθώς επίσης στους Ενάγοντες στην αγωγή με αρ. 6175/2014, οι οποίοι και καταχώρησαν ένσταση στο αίτημα. Παρόλο που από την πλευρά των Καθ' ων η αίτηση καταχωρήθηκαν ξεχωριστές ενστάσεις, οι λόγοι ένστασης που προωθήθηκαν από αυτούς μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: - Η αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και ο Αιτητής δεν εξειδικεύει τα κοινά νομικά και πραγματικά σημεία τα οποία επικαλείται για σκοπούς έγκρισης του αιτήματος. - Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14 Θ. 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αφού οι αγωγές δεν περικλείουν οποιαδήποτε κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα. - Οι διάδικοι των τριών αγωγών είναι διαφορετικοί ενώ τα επίδικα θέματα των αγωγών δεν είναι τα ίδια. - Οι αγωγές με αρ. 2471/2013 και 2472/2013 είναι δικονομικά διασταυρούμενες με την αγωγή με αρ. 6175/2014 και επομένως δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα συνένωσης τους. - Η αίτηση έχει καταχωρηθεί σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας και προσλαμβάνει την μορφή της κατάχρησης διαδικασίας. - Τυχόν έγκριση του αιτήματος θίγει τα συμφέροντα των Καθ' ων η αίτηση και θα οδηγήσει στην πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση των υποθέσεων και περαιτέρω έξοδα. Οι ενστάσεις των Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις όπου με αναφορά στον φάκελο της διαδικασίας και στα δικόγραφα που έχουν καταχωρηθεί υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Ακροαματική Διαδικασία Κατά την ακροαματική διαδικασία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ' ων η αίτηση αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Η επιχειρηματολογία των συνηγόρων παρατίθεται αναλυτικά στις γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες εφοδίασαν το Δικαστήριο και για το λόγο αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να την αναλύσω. Ο συνήγορος του Αιτητή περιορίστηκε στην υιοθέτηση της αίτησης. Νομική Πτυχή Η έκδοση διατάγματος συνένωσης διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.14 ΘΘ. 2-3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προβλέπουν τα εξής: «2. When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated. 3. Application for consolidation under the last preceding Rule may be made by a party to any of such actions as are therein mentioned upon notice to the other parties to such actions». Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αίτηση για συνένωση αγωγών δυνάμει της Δ.14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έχουν καθιερωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο σε αριθμό αποφάσεων. Από την πλούσια επί του θέματος νομολογία προκύπτει ότι το όλο θέμα της συνένωσης ή μη μιας αγωγής με άλλη ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου έχοντας πάντα κατά νου το συμφέρον της δικαιοσύνης. Βασικός σκοπός των προνοιών της Δ.14 είναι η εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και εξόδων δια της αποφυγής της πολλαπλότητας δικαστικών διαδικασιών. Τα ιδιαίτερα γεγονότα και περιστάσεις της κάθε υπόθεσης εξαρτούν και την κρίση του Δικαστηρίου αναφορικά με το κατά πόσον θα διατάξει την συνένωση δύο ή περισσοτέρων αγωγών. Εκείνο που υπέχει σημασίας είναι το κατά πόσον, συνεπεία της συνένωσης και κατ΄ ακολουθία συνεκδίκασης των αγωγών θα προκύψει όφελος υπό την έννοια της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των διαδίκων και της καλύτερης απονομής της δικαιοσύνης. Βασικός παράγοντας που πρέπει να συνυπολογίζεται είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, ως τούτα προκύπτουν μέσα από τις Εκθέσεις Απαιτήσεως των αγωγών των οποίων ζητείται η συνένωση ανεξαρτήτως του περιεχομένου των Εκθέσεων Υπεράσπισης. Κατά την εν λόγω εξέταση το Δικαστήριο θα πρέπει να συνυπολογίσει και την πολυπλοκότητα των εγειρόμενων θεμάτων, ώστε να αποφευχθεί η δημιουργία εξόδων, καθυστέρησης ή ακόμα και σύγχυσης (βλέπε μεταξύ άλλων C & S Beton Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A207, Πολιτική Έφεση αρ. 74/2011, απόφαση ημερομηνίας 20.3.2014, Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries
(1999)1 A.A.Δ. 1721, Samata Enterprises Ltd v. Γεωργίου Σταύρου
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1876, Κυριάκος Μενελάου ως διαχειριστής της περιουσίας του Γεώργιου Σπαρσή Χατζησπύρου κ.α. ν. Κώστα Ξενοφώντος κ.α.
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 371, Hadjiathanasiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.ά.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962). Αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων και Κατάληξη του Δικαστηρίου Έχω εξετάσει την υπό κρίση αίτηση καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα που περιβάλλουν και τις τρείς υποθέσεις όπως και όλα όσα εισηγήθηκαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατά το στάδιο των αγορεύσεων τους παρατηρώ τα ακόλουθα: Εν πρώτοις σημειώνεται ότι οι αγωγές με αρ. 2471/2013 και 2472/2013 στρέφονται εναντίον των ίδιων προσώπων πλήν, όμως, έχουν καταχωρηθεί από διαφορετικά πρόσωπα και αφορούν σε ξεχωριστά επίδικα θέματα. Ειδικότερα, σημαντικό είναι να λεχθεί ότι η παρούσα αγωγή αφορά στην απόκτηση αξιογράφων από τον Ενάγοντα συνολικής αξίας €100,000 ενώ η απαίτηση της Ενάγουσας στην αγωγή με αρ. 2472/2013 αφορά στην απόκτηση αξιογράφων συνολικής αξίας €12,
- Η δε αγωγή 6175/2014 η οποία καταχωρήθηκε από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Εναγόμενους 1 στις αγωγές με αρ. 2471/2013 και 2472/2013) και στρέφεται εναντίον των Εναγόντων στις αγωγές με αρ. 2471/2013 και 2472/2013 αφορά απαίτηση δυνάμει συμφωνίας στεγαστικού δανείου καταναλωτικής πίστης ημερομηνίας 9.5.
- Αξίζει δε να λεχθεί ότι στην αγωγή με αρ. 6175/2014 δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 της παρούσας αγωγής και της αγωγής με αρ. 2472/
- Από την πλευρά του Ενάγοντα-Αιτητή αναφέρεται στην αίτηση ότι «υπάρχουν κοινά πραγματικά ζητήματα όπως αποτυπώνονται στις Εκθέσεις Απαιτήσεως των αγωγών και κατά συνέπεια τα σημεία Νόμου ή νομικά σημεία και γεγονότα είναι κοινά». Παρόλα αυτά, ο Ενάγοντα δεν εξειδικεύει με οποιοδήποτε τρόπο ποια είναι αυτά τα κοινά πραγματικά και/ή νομικά ζητήματα, με τρόπο ώστε η πιο πάνω αναφορά να κρίνεται αόριστη και κατ' επέκταση ασαφής και ανεπαρκής για σκοπούς έγκρισης του αιτήματος. Σε κάθε περίπτωση και ανεξαρτήτως τούτου, είναι προφανές κατά την κρίση του Δικαστηρίου ότι στη βάση των όσων τυγχάνουν καταγραφής πιο πάνω ουδέν νομικό και/ή πραγματικό ζήτημα υπάρχει μεταξύ των τριών αγωγών αφού αφορούν σε διαφορετικές συμβάσεις μεταξύ διαφορετικών προσώπων και ως εκ τούτου διαφορετική θα είναι η μαρτυρία που θα προσκομιστεί σε κάθε μια από αυτές. Σχετική επί τούτου είναι η υπόθεση C&S Beton Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (πιο πάνω) όπου το πρωτόδικο Δικαστήριο επιλήφθηκε αίτησης για συνένωση τεσσάρων αγωγών και απέρριψε το αίτημα κρίνοντας ότι κάποιες από τις αγωγές αφορούσαν τρεχούμενους λογαριασμούς και δανειοδότηση των εναγομένων ενώ άλλες αφορούσαν συμβάσεις ενοικιαγοράς. Το Δικαστήριο είχε επίσης διαπιστώσει ότι δεν ήταν όλοι οι εναγόμενοι σε όλες τις αγωγές οι ίδιοι αφού υπήρχαν διαφορετικά πρόσωπα αναλόγως της κάθε μιας από αυτές, ενώ μόνο στη μία αγωγή υπήρχαν οι πέντε εναγόμενοι. Έκρινε ακόμη ότι από τη μελέτη των εγγράφων ήταν φανερό ότι για να αποδειχθεί η απαίτηση σε κάθε αγωγή θα έπρεπε να παρουσιαστούν διαφορετικά έγγραφα αλλά και άλλη μαρτυρία καθώς και ότι οι εναγόμενοι για να αποδείξουν την ανταπαίτηση τους που είχαν καταχωρίσει σε όλες τις αγωγές, θα έπρεπε να στηριχθούν σε διαφορετικά γεγονότα. Επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση το Ανώτατο Δικαστήριο υπέδειξε τα ακόλουθα τα οποία έχουν απόλυτη εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση: «Πρόκειται κατά την κρίση μας για κλασσική περίπτωση μη συνένωσης των υποθέσεων για τους λόγους που το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Διαφορετικά έγγραφα, άλλα ενοικιαγοράς και άλλα δανειοδότησης, άλλη μαρτυρία και τέλος διαφορετικοί διάδικοι, εναγόμενοι στην παρούσα περίπτωση. Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν σε όλες τις αγωγές πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισης με πανομοιότυπες ανταξιώσεις αυτό δεν είναι επιχείρημα το οποίο συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης συνένωσης, αλλά αντιθέτως θα λέγαμε ότι μπορεί και να χαρακτηρισθεί εκ πρώτης όψεως και ως κατάχρηση της διαδικασίας». Πέραν τούτου επισημαίνεται ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 στις αγωγές 2471/2013 και 2472/2013 δεν είναι διάδικοι στην αγωγή με αρ. 6175/2014, ενώ οι Εναγόμενοι 1 στις αγωγές 2471/2013 και 2472/2013 είναι Ενάγοντες στην αγωγή με αρ. 6175/2014 και οι Εναγόμενοι στην αγωγή 6175/2014 είναι Ενάγοντες στις αγωγές 2471/2013 και 2472/2013 αντίστοιχα, με τρόπο ώστε να μην υπάρχει ταύτιση διαδίκων. Όπως, επίσης, υποδεικνύεται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 69, δεν ενδείκνυται η συνεκδίκαση δύο αγωγών στις οποίες οι διάδικοι είναι διασταυρούμενοι (vice versa), εκτός εάν θα μπορούσε να εγερθεί ανταπαίτηση στη μία εκ των δύο. Ειδικότερα αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus, two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action...». Σε ό,τι δε αφορά στη θέση του Ενάγοντα - Αιτητή επί το ότι οι δικηγόροι των διαδίκων είναι οι ίδιοι σημειώνεται αφενός ότι τούτη δεν είναι απόλυτα ορθή καθότι οι Εναγόμενοι 1 στις αγωγές με αρ. 2471/2013 και 2472/2013 δεν εκπροσωπούνται από τον ίδιο δικηγόρο στην αγωγή με αρ. 6175/2014 αφετέρου και εάν ακόμα ίσχυε κάτι τέτοιο δεν θα ήταν ασφαλώς αρκετό για να δικαιολογήσει τη συνένωση των αγωγών. Σε γενικότερο πλαίσιο και στην βάση των όσων αναφέρονται στο σώμα της αίτησης, το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί ότι τυχόν συνένωση των τριών αγωγών ή κάποιων εξ' αυτών θα επιφέρει οποιοδήποτε όφελος ή θα βοηθήσει με οποιοδήποτε τρόπο τα συμφέροντα των διαδίκων ή της απονομής της δικαιοσύνης. Αντίθετα, σε περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, υπάρχει κίνδυνος περιπλοκής των θεμάτων που εγείρονται σε κάθε μια από τις τρείς αγωγές και ενδέχεται να προκληθεί σύγχυση και περαιτέρω έξοδα. Στη βάση όλων όσων αναφέρονται πιο πάνω κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η συνένωση των προαναφερόμενων αγωγών και συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 1, 3 και 4 και των Εναγόντων στην αγωγή με αρ. 6175/2014 /Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του Ενάγοντα/Αιτητή όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι, όμως, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.).................................... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο