Αναφορικά με την Αίτηση του Ανδρέου ν. Αναφορικά με την Εταιρεία XAS TRAVEL &TRAINING LTD, Αρ. Αίτησης: 232/2019, 9/8/2019

(1), 233 και 333 και Αναφορικά με την Αίτηση του XXXXX Ανδρέου από την Λευκωσία, υπό την ιδιότητά του ως ενός εκ των μετόχων της Εταιρείας XAS TRAVEL & TRAINING LTD Ημερομηνία: 9/8 /2019 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κος Χριστοδούλου με κα Κωνσταντίνου για Λ.Παπαφιλίππου & Σια ΔΕΠΕ Για Καθ'ων η Αίτηση: κος Λοιζίδης με κον Πασιαρδή για Γιώργο Ζ. Γεωργίου ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ O Αιτητής εις εκ των μετόχων και αξιωματούχων της Εταιρείας XAS Travel and Training Ltd, (στο εξής θα αναφέρεται ως «η Εταιρεία») καταχώρισε Αίτηση εκκαθάρισης της Εταιρείας στις 29/3/

1. Με μονομερή Αίτηση που καταχωρήθηκε την ίδια ημέρα ζήτησε και εξασφάλισε από το Δικαστήριο την έκδοση του διατάγματος με το οποίο παγοποιήθηκε και αναστάλθηκε η λειτουργία του τραπεζικού λογαριασμού με αριθμό ΙΒΑΝ XXXXX9851 και αριθμό routing XXXXX0084, ο οποίος διατηρείται στην First Century Bank, επ' ονόματι του XXXXX Προδρόμου και συνεπακόλουθα, διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται η μεταφορά και/ή αποξένωση/ή διάθεση και ή ανάληψη οποιουδήποτε ποσού το οποίο είναι κατατεθειμένο στον πιο πάνω λογαριασμό μέχρι αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αιτήσεως ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, με την Αίτηση του ο Αιτητής ζητά την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων Β, Γ, Δ το λεκτικό των οποίων παραθέτω αυτολεξεί: Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στον XXXXX Προδρόμου και/ή στον XXXXX Χριστοφή και/ή στον XXXXX Χριστοφή προσωπικά και/ή μέσω αντιπροσώπων και/ή προσώπων ή εταιρειών που ενεργούν για λογαριασμό τους από το να διαθέσουν και/ή να δωρίσουν και/ή να χρησιμοποιήσουν και/ή να προβούν σε ανάληψη και/ή μεταφορά οποιουδήποτε ποσού το οποίο βρίσκεται κατατεθειμένο στον λογαριασμό με αριθμό ΙΒΑΝ XXXXX9581 και αριθμό routing XXXXX0084, ο οποίος διατηρείται στην FIRST CENTURY BANK επ' ονόματι του XXXXX Προδρόμου μέχρι την τελική εκδίκαση της Αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ.Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον XXXXX Προδρόμου προσωπικά και/ή μέσω αντιπροσώπων και/ή στους λοιπούς διευθυντές της Εταιρείας XAS TRAVEL & TRAINIGN LTD (ΗΕ341532) να συγκαλούν συνεδρίες του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας XAS TRAVEL &TRAINING LTD (HE 341532) και/ή τακτικές και/ή έκτακτες και/ή γενικές και/ή οποιεσδήποτε άλλες συνελεύσεις της Εταιρείας XAS TRAVEL &TRAINING LTD (HE 341532) μέχρι την τελική εκδίκαση της Αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ.Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στην Εταιρεία XAS TRAVEL &TRAINING LTD (HE 341532) Ltd και/ή στους μετόχους και/ή διευθύνοντες συμβούλους και/ή αξιωματούχους της Εταιρεία XAS TRAVEL &TRAINING LTD (HE 341532) να προβούν στη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων και/ή ενεργειών και/ή ψηφισμάτων και/ή αποφάσεων που να αφορούν την επιχειρηματική δραστηριότητα της ΧΑS Εταιρείας TRAVEL & TRAINING LTD (HE 341532) και/ή την λήψη δικαστικών μέτρων από την XAS TRAVEL &TRAINING LTD (HE 341532) εναντίον της World Ventures Marketing LLC και/ή World Ventures Holdings LLC και/ή την διάθεση χρημάτων της Εταιρείας XAS TRAVEL &TRAINING LTD (HE 341532), εκτός εάν τέτοια απόφαση ληφθεί με την έγκριση και/ή συγκατάθεση του Αιτητή, μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση βασίζεται στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρο 124 - 128, 135, 136, 202, 203, 209, 210, 211(στ), 213, 214, 216, 217, 218, 233 και 333 στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, Κανονισμοί 3 και 4, στους Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς του 1933, Κανονισμοί 1, 2, 3 και 88 - 94, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρα 4 - 6 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 29, 31 και 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 θθ 1-4, 8 και 9, στις αρχές του κοινοδικαίου και της επιείκειας, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στη διακριτική ευχέρεια, εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ιδίου του Αιτητή, ο οποίος ως δηλώνει είναι μέτοχος και διευθυντής της Εταιρείας από την ίδρυση της. Σύμφωνα με τις θέσεις του ομνύοντα, η Εταιρεία συστάθηκε στις 13/03/2015 ως ιδιωτική Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, με εγγεγραμμένο γραφείο και έδρα της τη Λευκωσία. Μερικοί από τους σκοπούς για τους οποίους ιδρύθηκε η Εταιρεία, περιλαμβάνουν την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών, διοργάνωση εκδηλώσεων, σεμιναρίων, διαλέξεων, παροχή υπηρεσιών τεχνικής υποστήριξης παρουσιάσεων, συνεντεύξεων, επιμορφωτικών σεμιναρίων, αλλά και τη διεξαγωγή εργασιών χονδρικής και λιανικής πώλησης. Ως ο ομνύων εξηγεί, οι ιδρυτές της Εταιρείας ήταν ο ίδιος προσωπικά, ο XXXXX Χριστοφή και ο XXXXX Χριστοφή και ο καθένας είχε στο όνομα του 1000 συνήθεις μετοχές αξίας ευρώ 1 έκαστη (για σκοπούς συνοχής με τις ένορκες δηλώσεις, ο XXXXX Χριστοφή και ο XXXXX Χριστοφή θα αναφέρονται μαζί ως «τα αδέλφια Χριστοφή»). Ο ομνύων εξηγεί ότι με τα αδέλφια Χριστοφή τους συνέδεε μακρά φιλία και η Εταιρεία συνεστήθηκε ως οιονεί συνεταιρισμός με σκοπό να καταστεί αντιπρόσωπος της World Ventures Holdings LLC, (στο εξής θα αναφέρεται ως «WV»), η οποία ασχολείται με το διαδικτυακό marketing. Ως εξηγεί ο ομνύων, πριν την σύσταση της Εταιρείας, η WV κατέστησε τον ίδιο αλλά και τα αδέλφια Χριστοφή ως αντιπροσώπους της, κατέχοντας ξεχωριστά προσωπικά σημεία αντιπροσώπου έκαστος. Τα τρία αυτά σημεία αντιπροσώπου ανέλαβε η Εταιρεία μετατρέποντας τα σε ένα σημείο επιχειρηματικού αντιπροσώπου και οι τρεις ενεργούσαν ως συνέταιροι, ενώ το 2012 παραχωρήθηκε ένα επιπλέον σημείο αντιπροσώπου ως δώρο λόγω των καλών επιδόσεων που είχε η Εταιρεία για την WV. Τα δύο σημείο επιχειρηματικού αντιπροσώπου, ήταν τα πιο σημαντικά περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας, αφού αυτά επέφεραν τα κέρδη προς αυτή. Ο ομνύων αναφέρει ότι τον Απρίλιο του 2018 τα αδέλφια Χριστοφή τον ενημέρωσαν για την πρόθεση τους να εγκαταλείψουν την WV και να ενσωματωθούν στο δυναμικό ανταγωνίστριας Εταιρείας της WV στο διαδικτυακό marketing. Η πρόθεση τους δε, ήταν να μεταβιβάσουν τα μερίδια των μετοχών τους σε τρίτο πρόσωπο για να μην χάνουν τα έσοδα που τους επέφερε η Εταιρεία. Ο ίδιος αντιστάθηκε στην ενημέρωση και προσπάθησε να μεταπείσει τα αδέλφια Χριστοφή ανεπιτυχώς, αφού στις 26/04/2018 παρέλαβε ως αναφέρει έγγραφα που αφορούσαν σε πρακτικά του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας, σύμφωνα με τα οποία είχε γίνει η μεταβίβαση των 2000 μετοχών που κατείχαν στην Εταιρεία τα αδέλφια Χριστοφή, σε κάποιο XXXXX Προδρόμου (στο εξής θα αναφέρεται ως «ο Προδρόμου»). Στην εν λόγω συνεδρία, ο ομνύων παραπονείται ότι ουδέποτε έλαβε ειδοποίηση για να παραστεί. Ακολούθως, έλαβε ειδοποίηση για σύγκληση της έκτακτης γενικής συνέλευσης, η οποία θέμα θα είχε τον διορισμό δύο νέων διοικητικών συμβουλών για τη θέση των αδελφών Χριστοφή. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι η Εταιρεία αποτελεί οιονεί συνεταιρισμό και ως εκ τούτου, οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο δεν είχε θέση στην Εταιρεία χωρίς προηγουμένως να εγκριθεί από τον ίδιο. Με αυτή τη θέση, αμφισβητεί τη νομιμότητα της μεταβίβασης των μετοχών και απέστειλε παράπονο στην Εταιρεία WV ούτως ώστε το ζήτημα να επιλύετο ενδοεταιρικά. Ήταν η πρόθεση του το όλο ζήτημα να μην πάρει διαστάσεις και να λυθεί εσωτερικά μεταξύ των μερών και ως εκ τούτου χωρίς να πάρει προηγουμένως νομική συμβουλή, απέστειλε επιστολή στην οποία ενημέρωνε ότι δεν είχε δοθεί αρκετός χρόνος για να μπορέσει να παρευρεθεί στη συνέλευση. Ακολούθως, παρέλαβε στις 16/05/2018 έγγραφο με τίτλο πρακτικά συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας, σύμφωνα με το οποίο διορίστηκε διευθυντής και γραμματέας της Εταιρείας ο Προδρόμου και επιπλέον διορίστηκε ως διευθυντής της Εταιρείας ο XXXXX Τσιάκκας. Ο ίδιος, ως αναφέρει, συνέχισε τις προσπάθειες του ούτως ώστε να αποκατασταθεί η μετοχική δομή της Εταιρείας ενώ παράλληλα, τα αδέλφια Χριστοφή ξεκίνησαν να δουλεύουν σε άλλη Εταιρεία διαδικτυακού marketing και επικοινωνούσαν με άτομα του δικτύου της Εταιρείας για να τους μεταφέρουν από την WV στη νέα τους Εταιρεία, αναφέροντας ότι η WV βρίσκεται σε δυσμενή οικονομική κατάσταση. Ο ίδιος δε αναφέρει, ότι λόγω αυτών των ενεργειών των αδελφών Χριστοφή, υπέστηκε ζημιά και αναγκάστηκε να ταξιδεύει σε συχνά χρονικά διαστήματα για να αποκαταστήσει τα δίκτυα που είχαν δεχτεί «επίθεση», ως την χαρακτηρίζει, από τα αδέλφια Χριστοφή. Αποτέλεσμα της όλης προσπάθειας των αδελφών Χριστοφή, ήταν τα έσοδα της Εταιρείας να μειωθούν κατά 80%. Πέραν των προβλημάτων που τα αδέλφια Χριστοφή δημιούργησαν εναντίον του δικτύου της Εταιρείας, προέβησαν μέσω του Προδρόμου σε ενέργειες που αφορούσαν την εσωτερική δομή της Εταιρείας με τη σύγκληση διάφορων συνεδριών και γενικών συνελεύσεων και ταυτόσημα τη λήψη αποφάσεων που αφορούσαν την Εταιρεία. Συγκεκριμένα, στις 30/06/2018 ο ίδιος έλαβε ειδοποίηση για συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας που θα λάμβανε χώρα στις 06/07/2018, χρόνο κατά τον οποίο ο ίδιος βρισκόταν στο εξωτερικό, ζητώντας αναβολή της εν λόγω συνεδρίας, αίτημα το οποίο απορρίφθηκε από τον Προδρόμου. Ακολούθως, στις 11/07/2018 έλαβε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου έγγραφο πρακτικών για τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου ημερομηνίας 06/07/2018 στην οποία λήφθησαν με βάση τον ομνύοντα σειρά από αποφάσεις για την Εταιρεία, μεταξύ των οποίων η εξουσιοδότηση του 06/07/2018 Προδρόμου για άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού στο όνομα της Εταιρείας, η εξουσιοδότηση του Προδρόμου να διαχειρίζεται ως υπογραφέας για τον νέο λογαριασμό αυτό αλλά και τους υφιστάμενους λογαριασμούς της Εταιρείας ενώ ταυτόχρονα, διορίστηκε νέος νομικός σύμβουλος και καθορίστηκε ότι ο διανομέας μερισμάτων της Εταιρείας θα ήταν ο Προδρόμου. Ο Αιτητής αναφέρει ότι ο ίδιος ενεργούσε στην προώθηση του δικτύου της Εταιρείας και ήταν με τη σκληρή εργασία του ιδίου που αποφέρονταν κέρδη στην Εταιρεία προσπαθώντας να διατηρήσει το δίκτυο από τις επιθέσεις που δεχόταν από τα αδέλφια Χριστοφή. Ο ίδιος όμως παράλληλα, είχε δώσει οδηγίες στους δικηγόρους να ενημερώσουν την Εταιρεία WV για την κατάσταση, η οποία ανέστειλε τη λειτουργία των λογαριασμών της Εταιρείας ενώ ο ίδιος κατάφερε να συνεχίσει να εργάζεται για την WV μετά από ειδική συμφωνία που έκανε μαζί της. Ακολούθησε νέα ειδοποίηση για συνεδρία Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας στις 20/07/2018 για συνεδρία που θα λάμβανε χώρα στις 24/07/2018, ειδοποίηση στην οποία ο ίδιος αντέδρασε δίνοντας οδηγίες στους δικηγόρους του να αποστείλουν επιστολή στον Προδρόμου για να σταματήσει κάθε ενέργεια που αφορούσε τη διοίκηση της Εταιρείας, αφού θεωρούσε τον διορισμό του παράνομο, αλλά και η μεταβίβαση των μετοχών στο όνομα του αμφισβητείτο έντονα από τον Αιτητή. Στην εν λόγω επιστολή ο Προδρόμου τοποθετήθηκε αναφέροντας ότι ο διορισμός του και η μεταβίβαση των μετοχών στο όνομα του έγινε καθόλα νόμιμα και εγκρίθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας. Ακολούθησε νέο έγγραφο με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας όπου αποφασίστηκαν μεταξύ άλλων ο διορισμός γραφείου στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για να χειριστούν απαιτήσεις εναντίον της WV, ενώ δόθηκαν περαιτέρω εξουσιοδοτήσεις στον Προδρόμου σε σχέση με την διορισμό των δικηγόρων στη διαπραγμάτευση της αμοιβής και της εξουσιοδότησης του ιδίου για να ενεργεί εκ μέρους της Εταιρείας. Ενώ περαιτέρω, εξουσιοδοτήθηκε ο Προδρόμου να συνάψει συμφωνία με οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο για τη διαχείριση των χρημάτων της Εταιρείας. Ακολούθησε νέα συνεδρία ημερομηνίας 03/12/2018 με την οποία αποφασίστηκαν μεταξύ άλλων η προσπάθεια για επίτευξη διακανονισμού με την WV και συνακόλουθες εξουσιοδοτήσεις γι' αυτόν τον σκοπό, η δημιουργία τραπεζικού λογαριασμού στο όνομα του Προδρόμου όπου θα κατατίθετο το ποσό του διακανονισμού και ο διορισμός νέου δικηγορικού γραφείου για την εκπροσώπηση της Εταιρείας στην Κύπρο. Μετέπειτα, σε νέα συνεδρία στις 16/02/2019, η Εταιρεία εξουσιοδοτήθηκε να συνάψει συμφωνία διευθέτησης έναντι της WV και ο Προδρόμου εξουσιοδοτήθηκε ευρέως σε σχέση με την εν λόγω διαπραγμάτευση. Από αυτή τη συνεδρία ο Αιτητής έλαβε και τα στοιχεία του λογαριασμού στον οποίο θα κατατίθονταν τα ποσά που αφορούσαν τον διακανονισμό και τις εκκρεμείς οφειλές της WV προς την Εταιρεία, ο οποίος εν τέλει παγοποιήθηκε με το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα. Μετέπειτα, ο ίδιος πληροφορήθηκε περί τον Μάρτιο του 2019 ότι τα αδέλφια Χριστοφή μέσω του Προδρόμου κατέληξαν σε συμφωνία με την WV, για να μεταφέρει η τελευταία στον προσωπικό λογαριασμό του Προδρόμου τα χρήματα τα οποία αναλογούσαν στην Εταιρεία και τα οποία είχαν κατακρατηθεί από την WV μέχρι τη λήξη της διαφοράς που επικρατούσε ενδοεταιρικώς. Είναι η θέση του Αιτητή ότι τα εν λόγω χρήματα κινδυνεύουν αφού με βάση το ψήφισμα τη νομιμότητα του οποίου αμφισβητεί ημερομηνίας 03/12/2018, τα χρήματα της Εταιρείας θα εξανεμιστούν εφόσον το 35% θα πληρωθεί σε άγνωστο πρόσωπο από τη Ρουμανία. Περαιτέρω, τα εν λόγω χρήματα ο Αιτητής θεωρεί ότι άπαξ και περάσουν απευθείας στα χέρια του Προδρόμου, ο ίδιος κατά το δοκούν θα μπορέσει να τα διαθέσει όπως αποφασίσει και με αυτόν τον τρόπο να προχωρήσει σε αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας, κάτι που θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά τόσο στην Εταιρεία, όσο και στον ίδιο προσωπικά ως μέτοχος αυτής. Είναι δε η κύρια η θέση του Αιτητή ότι ο ίδιος ως μέτοχος μειοψηφίας τυγχάνει καταπίεσης στον μέγιστο βαθμό και ότι τα δικαιώματα του έχουν καταστρατηγηθεί. Στην κατακλείδα του ο Αιτητής σημειώνει ότι την 01/04/2019 έλαβε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου έγγραφο με πρακτικά της Εταιρείας, σύμφωνα με το οποίο αποφασίστηκε όπως δοθεί στον λογιστή της Εταιρείας εξουσιοδότηση για να ετοιμάσει τις οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2016 και 2017, ενώ συνεπακόλουθα αποφασίστηκε ο διορισμός ελεγκτών της Εταιρείας για να ετοιμάσουν οικονομικές καταστάσεις για το έτος
2. Την ίδια μέρα έλαβε εκ νέου ειδοποίηση για σύγκληση συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας, με ημερομηνία συνεδρίας 03/04/2019, με θέμα την εξέταση πιθανότητας καταχώρησης αγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής εναντίον των εταιρειών World Ventures Marketing LLC και της World Ventures Holdings LLC, λόγω της παράβασης να ικανοποιήσουν τους όρους της συμφωνίας που έκαναν με την Εταιρεία, ημερομηνίας 14/03/
3. Ο ομνύοντας εκφράζει επί τούτου την θέση ότι αν ληφθούν δικαστικά μέρα εναντίον της WV, η Εταιρεία θα βρεθεί σε δυσμενή θέση αφού τέτοια ενέργεια θα προκαλέσει αδιαμφισβήτητα προβλήματα στο δίκτυο που διατηρεί η Εταιρεία και στα μέλη του, με αποτέλεσμα να οδηγήσει τα μέλη σε αποχώρηση και κατάληξη την ανεπανόρθωτη πρόκληση ζημιάς στη μοναδική πηγή εισοδήματος που έχει η Εταιρεία. Η Αίτηση προσέκρουσε στην Ένσταση της Εταιρείας, του XXXXX Προδρόμου υπό την ιδιότητα του ως μέτοχος και διευθυντής, του XXXXX Χριστοφή και του XXXXX Χριστοφή, οι οποίοι καταχώρησαν κοινή Ειδοποίηση Περί Προθέσεως Ενστάσεως, αναφέροντας στο σύνολο τους 17 συγκεκριμένους λόγους Ένστασης τους οποίους παραθέτω αυτολεξεί:
4. Ο Αιτητής δεν δικαιούται να υποβάλλει την παρούσα Αίτηση αφού δεν έχει αποδείξει ότι έχει απτό ενδιαφέρον (sufficient/tangible interest) στην εκκαθάριση, ως μέτοχος που κατέχει πλήρως πληρωμένες μετοχές και/ή ο Αιτητής δεν είναι συνεισφορέας για να δικαιούται να υποβάλλει την παρούσα Αίτηση.
5. Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες και η καταχώρηση της Αίτησης γίνεται για εκδικητικούς και/ή αλλότριους σκοπούς και/ή πρόκλησης ταλαιπωρίας στην Καθ' ης η Αίτηση και στους υπόλοιπους μετόχους αυτής.
6. Ο Αιτητής παρέλειφε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα ιδιαίτερα, μεταξύ άλλων, εφ' όσων: α) Αποτάθηκε στο Δικαστήριο μονομερώς β) Έστω και εάν το Δικαστήριο διέταξε επίδοση της Αίτησης αναφορικά με τα υπόλοιπα αιτητικά της Αίτησης εκτός του Α, ο Αιτητής εξακολουθεί να έχει καθήκον πλήρους αποκάλυψης των γεγονότων, ιδιαίτερα εν όψει της δραστικότητας των διαταγμάτων που επιδιώκει.
7. Ο Αιτητής δεν δικαιούται να επικαλείται θεραπείες που πηγάζουν από το δόγμα της επιείκειας εφόσον δεν προσεγγίζει το Δικαστήριο με καθαρά χέρια (he who comes into equity must come with clean hands).
8. Ο Αιτητής διαστρεβλώνει τα γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο σε σχέση με ουσιώδη γεγονότα.
9. Δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση (ex parte) ως απαιτείται από το άρθρο 9 του Κεφ. 6, αφού δεν έχει καταδειχθεί το στοιχείο του κατεπείγοντος και/ή το στοιχείο άλλων ιδιαίτερων περιστάσεων.
10. Έχει υπάρξει υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση και προώθηση της Αίτησης που καθιστά το εκδοθέν μονομερές διάταγμα θνησιγενές.
11. Ο Αιτητής έχει αποτύχει να αποδείξει ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, καθ' ότι: α) δεν έχει αποδείξει ότι στοιχειοθετείται σοβαρό θέμα προς εκδίκαση και/ή καλή πιθανότητα επιτυχίας σε σχέση με την Αίτηση εκκαθάρισης, β) έχει αποτύχει να αποδείξει ότι στην περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα αποξενώσει περιουσιακά στοιχεία έξω από τη συνήθη πορεία της δραστηριότητας της και/ή ότι θα διαχειριστεί τα περιουσιακά της στοιχεία ούτως ώστε ενδεχόμενη απόφαση εναντίον της να καταστεί δύσκολο να εκτελεσθεί.
12. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει σαφώς υπέρ της διατήρησης του status quo. Ο Αιτητής έχει αποτύχει να αποδείξει ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση που τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδοθούν. Αντίθετα, εάν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα η Καθ' ης η Αίτηση θα υποστεί σοβαρότατη και/ή ανεπανόρθωτη ζημιά αφού, μεταξύ άλλων, δεν θα μπορεί να λειτουργεί δια των διευθυντών της, δεν θα διατηρεί τραπεζικό λογαριασμό με διαθέσιμα κεφάλαια για πληρωμή των υποχρεώσεων της και δεν θα μπορεί να λάβει μέτρα εναντίον των World Ventures Holdings LLC και/ή World Ventures Marketing LLC για ανάκτηση των ποσών που οφείλονται προς αυτή.
13. Δεν πληρούνται οι νομολογιακές και/ή νομοθετικές προϋποθέσεις για την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση και/ή δεν είναι δίκαιο και ευχερές (just and equitable) υπό τις περιστάσεις να εκκαθαριστεί η Καθ' ης η Αίτηση και/ή δεν στοιχειοθετείται καταπίεση μειοψηφίας.
14. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται ο Αιτητής δεν στοιχειοθετούν επαρκώς έλλειψη αξιοπιστίας εκ μέρους των Διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση (lack of probity) και/ή αδιέξοδο για τις υποθέσεις της Καθ' ης η Αίτηση (deadlock) και/ή απόκλιση από την διοίκηση της Καθ' ης η Αίτηση και/ή δεν παραβιάζουν το καταστατικό και/ή το ιδρυτικό έγγραφο της Καθ' ης η Αίτηση και/ή δεν παραβιάζουν οποιαδήποτε συμφωνία και/ή κατανόηση μεταξύ των μετόχων.
15. Ο Αιτητής είναι αποκλειστικά υπεύθυνος και/ή προκάλεσε με τις πράξεις του και/ή την συμπεριφορά του τη ρήξη των σχέσεων και/ή της εμπιστοσύνης μεταξύ του εαυτού του και του άλλου μετόχου στην Καθ' ης η Αίτηση.
16. Δεν πληρούνται οι νομολογιακές και/ή οι νομοθετικές προϋποθέσεις για την επίκληση του Άρθρου 202 του Κεφ.113, εφόσον δεν στοιχειοθετείται καταπίεση μειοψηφίας και/ή τα γεγονότα για τα οποία παραπονείται ο Αιτητής δεν αποτελούν υποθέσεις της Εταιρείας' για τους σκοπούς της αναφερθείσας νομοθεσίας.
17. Δεν πληρούνται οι νομολογιακές και/ή νομοθετικές προϋποθέσεις για την επίκληση του άρθρου 211 (στ) καθότι ο Αιτητής δεν έχει αποκαλύψει γεγονότα που να καταδεικνύουν ότι είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί η Εταιρεία.
18. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι αντιφατικά και/ή ασαφή και/ή ακαθόριστα και/ή προκαλούν σύγχυση και/ή δεν μπορούν πρακτικά να εφαρμοστούν (equity does not act in vain) και ως εκ τούτου υπόκεινται σε απόρριψη.
19. Η παρούσα Αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη του σχετικού Νόμου και των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου.
20. Περαιτέρω λόγοι Ένστασης αναπτύσσονται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση. Η Ένσταση συνοδεύεται από τις ένορκες δηλώσεις του XXXXX Προδρόμου και του XXXXX Χριστοφή. Στη δική του ένορκη δήλωση ο Προδρόμου, αναφέρει ότι κατέχει τα 2/3 του μετοχικού κεφαλαίου και έχει πλήρη εξουσιοδότηση από την Εταιρεία για να προβεί στην υποστηρικτική της ενστάσεως ένορκη δήλωση. Είναι η θέση του ότι ο ίδιος επένδυσε στην Εταιρεία, ενώ περαιτέρω, διατείνεται ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση εκκαθάρισης αποτελεί προσπάθεια του Αιτητή να οικειοποιηθεί τα σημεία αντιπροσώπου που ανήκουν και αποφέρουν κέρδη στην Εταιρεία. Σε σχέση με την πρώτη του αναφορά, ο ίδιος επισημαίνει ότι δραστηριοποιείται ως επιχειρηματίας και επενδυτής και γνωρίζει τα αδέλφια Χριστοφή για μεγάλη χρονική περίοδο ως οικογενειακούς φίλους. Όταν πληροφορήθηκε ότι τα αδέλφια Χριστοφή επιθυμούσαν να πωλήσουν το μετοχικό τους μερίδιο στην Εταιρεία, ο ίδιος ενδιαφέρθηκε να το αγοράσει και στις 23/05/2018 προχώρησε στην αγορά των μετοχών δυνάμει συμφωνίας πώλησης, η οποία μάλιστα θα πληρωνόταν με μηνιαίες δόσεις από το μερίδιο των κερδών της Εταιρείας που θα εισέπραττε ο ομνύων ως μέτοχος. Ακολούθως, μετά την αγορά των μετοχών, ο ίδιος διορίστηκε ως σύμβουλος της Εταιρείας και μαζί με τον XXXXX Τσιάκκα ως διευθυντές της Εταιρείας, ενώ περαιτέρω, απέκτησε πρόσβαση στον λογαριασμό που διατηρούσε η Εταιρεία σε ηλεκτρονική πλατφόρμα. Μετά τον διορισμό του ως διευθυντή της Εταιρείας, είναι η θέση του ομνύοντα ότι προσπάθησε να προσεγγίσει τον Αιτητή ούτως ώστε να διασφαλίσει ότι η Εταιρεία θα συνέχιζε να παραμένει κερδοφόρα. Ο Αιτητής ανέφερε στον ομνύοντα ότι δεν επιθυμούσε να έχει οποιαδήποτε επαφή μαζί του και ως εκ τούτου, Αιτητής και ομνύοντας δεν έχουν ποτέ γνωριστεί. Περαιτέρω, είναι η θέση του ομνύοντα ότι ο Αιτητής ουδέποτε παρευρέθηκε σε συνεδρίες του Διοικητικού Συμβουλίου παρότι ενημερωνόταν δεόντως γι' αυτές. Επιπλέον, θέτει ότι τα έσοδα της Εταιρείας δεν υπέστησαν τη δραστική μείωση που ο Αιτητής ισχυρίζεται της τάξης του 80%,απόδεχόμενος όμως την ύπαρξη μείωσης στα έσοδα της Εταιρείας από τον Μάρτιο του 2018, την οποία τοποθετεί πριν την εξαγορά εκ μέρους του μετοχικού μεριδίου από τα αδέλφια Χριστοφή. Ο ίδιος θεωρεί ότι οι κύριοι λόγοι μείωσης ήταν η καθυστέρηση των πληρωμών από την WV και η παράλειψη καταβολής εισοδημάτων στους συνεργάτες του δικτύου της Εταιρείας για τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο του
21. Περαιτέρω, πληροφορήθηκε ότι αρκετοί από τους συνεργάτες της WV όντας δυσαρεστημένοι αποχώρησαν από την Εταιρεία. Επιπλέον, θεωρεί ότι η καθυστέρηση της νομιμοποίησης δραστηριοποίησης της WV στη Γαλλία, οδήγησε σε περαιτέρω αδρανοποίηση και αποχώρηση μελών από το δίκτυο της WV. Είναι η θέση του ότι ο Αιτητής δεν έχει συνεισφέρει με οποιονδήποτε τρόπο στη διατήρηση των εσόδων της Εταιρείας αλλά αντιθέτως, με τις ενέργειες του υποκίνησε τη μετακίνηση αντιπροσώπων του δικτύου της Εταιρείας προς όφελος άλλου αντιπροσώπου, ονόματι XXXXX Ζήνωνος. Μάλιστα, ονοματίζει στην ένορκη δήλωση του συγκεκριμένους αντιπροσώπους του δικτύου της Εταιρείας, οι οποίοι μετακινήθηκαν μετά από ενέργειες του Αιτητή. Είναι η θέση δε του ομνύοντα, ότι μετά από τον Νοέμβριο του 2018 τα έσοδα της Εταιρείας αυξάνονταν σταδιακά, όταν τον Φεβρουάριο του 2019 έφτασαν τα επίπεδα που βρίσκονταν τον Ιανουάριο του 2018, γεγονός που οφείλεται σε παράγοντες που αφορούν την Εταιρεία WV και τις δραστηριότητες της. Ο ομνύοντας αναφέρει επιπλέον ότι μετά που απέκτησε πρόσβαση στον λογαριασμό ενός εκ των αδελφών Χριστοφή, αντιλήφθηκε ότι δεν είχαν γίνει συγκεκριμένες πληρωμές από την WV στην Εταιρεία και παρά την προσπάθεια του να επικοινωνήσει με το αρμόδιο πρόσωπο της WV για διευθέτηση του όλου ζητήματος, προσπάθεια η οποία απέτυχε, εν τέλει απευθύνθηκε σε δικηγορικό γραφείο για να λάβει αρνητική απάντηση από την WV σε σχέση με την πληρωμή των οφειλόμενων προς την Εταιρεία ποσών. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι πέραν του γεγονότος ότι οι Αιτητής ουδέποτε παρευρέθηκε σε συνεδρίες του Διοικητικού Συμβουλίου ισχυριζόμενος ότι ο ίδιος δεν ήτο διαθέσιμος δεν έχει ούτε εισηγηθεί τη διενέργεια των συναντήσεων σε άλλη ημερομηνία. Ο ομνύων περαιτέρω θεωρεί ότι ήταν αναγκασμένος για τη διευθέτηση όλων των συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου ούτως ώστε να λαμβάνονται αποφάσεις για τη βελτίωση της λειτουργίας της Εταιρείας, αλλά και για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προέκυπταν. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι η απουσία του Αιτητή στις συνεδρίες μεταξύ των ημερομηνιών 14/06/2018 και 20/07/2018, ήτο γιατί ο ίδιος λάμβανε καθ' όλο το χρονικό διάστημα πληρωμές χρημάτων που ανήκαν στην Εταιρεία σε προσωπικό του λογαριασμό. Επί τούτου, ο Αιτητής προβάλλει σειρά από επιχειρήματα, με πρωταρχικό ότι μετά την παγοποίηση των back offices, ο Αιτητής φάνηκε ότι είχε προβεί σε εγγραφή της αρραβωνιαστικιάς του αδελφού του και της μητέρας του στο δίκτυο. Περαιτέρω, ο Αιτητής δια του ηλεκτρονικού λογαριασμού που διατηρούσε στην WV, προχώρησε σε αλλαγή των στοιχείων με αποτέλεσμα ο ίδιος να λαμβάνει προσωπικά τις πληρωμές από την WV, οι οποίες έπρεπε να πληρώνονταν στην Εταιρεία. Ως εκ τούτου, είναι η θέση του ομνύοντα ότι ο Αιτητής οικειοποιήθηκε μεγάλο ποσό χρημάτων, της τάξης περί των 100.000 Δολαρίων Αμερικής. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι ο Αιτητής οικειοποιήθηκε διάφορα ποσά, κάτι που ανακάλυψε μετά την πρόσβαση που απέκτησε ο ίδιος στα back offices των λογαριασμών αντιπροσώπων της Εταιρείας. Σε σχέση με τις αποφάσεις ου λαμβάνονται στις συνεδρίες του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας, είναι η θέση του ομνύοντα ότι όλες οι αποφάσεις ήταν προς διαφύλαξη της λειτουργίας της Εταιρείας και για προστασία των συμφερόντων της και των δικαιωμάτων της και δεν είχαν σκοπό την πρόκληση ζημιάς ή διάτρησης είτε στην Εταιρεία, είτε στον Αιτητή. Επαναλαμβάνει δε ανά τακτά διαστήματα στην ένορκη δήλωση του, ότι ο Αιτητής παρέλειψε να συνεργαστεί μαζί του θεωρώντας ότι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο ο ίδιος απουσίαζε από τις συνεδρίες του Διοικητικού Συμβουλίου ήταν για να μην έρθει σε ρήξη με την WV, από τη στιγμή που ο ίδιος οικειοποιείτο χρήματα της Εταιρείας από τις 14/06/2018 μέχρι τις 20/07/2018, όταν αναστάλθηκαν όλες οι πληρωμές από την WV προς την Εταιρεία. Ο ομνύων εξηγεί περαιτέρω τον τρόπο με τον οποίο δραστηριοποίησε εξωτερικούς νομικούς συμβούλους για να μπορέσει να διαπραγματευτεί με την WV και να καταλήξει σε συμφωνία, εξηγώντας τις ενέργειες που έγιναν και τις αποφάσεις που λήφθηκαν κατά τις συνεδρίες του Διοικητικού Συμβουλίου, αναφέροντας ότι ο λόγος που αποφασίστηκε το άνοιγμα λογαριασμού στο όνομα του ιδίου, ήταν επειδή δεν υπήρχε προσβάσιμος λογαριασμός στο όνομα της Εταιρείας αφού δεν κατέστη δυνατή η πρόσβαση στους λογαριασμούς που ήταν στο όνομα ενός εκ των αδελφών Χριστοφή. Είναι η θέση του δε, ότι ο ισχυρισμός περί εξανέμισης της περιουσίας της Εταιρείας από τρίτο άτομο είναι ανυπόστατος, εξηγώντας ότι το εν λόγω τρίτο άτομο δεν κατάφερε να καταλήξει σε συμφωνία για τον εξώδικο συμβιβασμό της υπόθεσης για το οποίο του είχε παραχωρηθεί περιορισμένη χρονική εξουσιοδότηση ενός μηνός. Ο ομνύων επιβεβαιώνει ότι στις 14/03/2019 διευθετήθηκε εξωδίκως η διαφορά της WV με την Εταιρεία και υπέγραψε συμφωνία δια της οποίας η WV συμφώνησε να καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά και να συνεχίζει να προβαίνει σε μελλοντικές εβδομαδιαίες και μηνιαίες πληρωμές προς την Εταιρεία, η οποία συμφωνία όμως διαρρήχθηκε σχεδόν αμέσως όταν η WV επικαλέστηκε απειλές από τον Αιτητή. Ο ομνύων δε, στρέφει την προσοχή του Δικαστηρίου στην παράγραφο 51 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, όπου θεωρεί ότι εκφράζονται και οι πραγματικές προθέσεις του Αιτητή σε σχέση με την εσκεμμένη απουσία του από τις συνεδρίες του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας. Συγκεκριμένα αναφέρει , ότι φαίνεται από τα λεγόμενα του Αιτητή ότι προτιμούσε να απέχει από τη λήψη αποφάσεων και μέτρων για την προάσπιση των συμφερόντων και δικαιωμάτων της καθ' ης η Αίτηση υπό τον φόβο ότι θα διαταράσσονταν οι καλές σχέσεις που διατηρούσε με την WV. Στην ένορκη δήλωση του περαιτέρω, ο XXXXX Προδρόμου προβάλλει 11 διαφορετικούς άξονες για τους οποίους θεωρεί ότι η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί και το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα να ακυρωθεί οι οποίοι στην ουσία, αποτελούν αναδιατύπωση των κύριων λόγων Ένστασης που περιγράφονται στο σώμα της Ένστασης. Ως πρωταρχική θέση θεωρεί ότι ο Αιτητής δεν έχει locus standi αφού δεν διευκρινίζει την ιδιότητα με την οποία προβαίνει στην υπό εξέταση Αίτηση. Θεωρεί ότι ο Αιτητής δεν έχει προσκομίσει μαρτυρία, ούτε έχει αποδείξει ότι έχει απτό ενδιαφέρον στην εκκαθάριση της Εταιρείας ως μέτοχος που κατέχει πληρωμένες μετοχές ή ως συνεισφορέας. Είναι η θέση του ότι ο Αιτητής δεν έχει προσκομίσει μαρτυρία σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της Εταιρείας και ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφανθεί κατά πόσο αν ήθελε εκδοθεί δικαίωμα εκκαθάρισης της Εταιρείας μετά την πληρωμή των οφειλών της θα προέκυπτε πλεόνασμα για να μπορέσει ο Αιτητής να κερδίσει από το περίσσευμα της καθαρής αξίας της, λόγους που θεωρεί ότι μπορούν να οδηγήσουν χωρίς άλλο στην απόρριψη της αιτήσεως. Περαιτέρω, θεωρεί ότι ο Αιτητής δεν έχει αναφερθεί στα γεγονότα που να συνιστούν καταπίεση μειοψηφίας. Ως λαμβάνει νομική συμβουλή, ο ομνύων αναφέρει ότι ο Αιτητής φέρει το βάρος της απόδειξης ότι τα δικαιώματα που ασκούνται σε μια Εταιρεία οδηγεί σε καταπίεση η οποία εμπεριέχει είτε το στοιχείο της έλλειψης αξιοπιστίας, είτε το στοιχείο της δίκαιης μεταχείρισης. Θεωρεί ότι η απουσία του Αιτητή από τις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου και ταυτόχρονη και πλήρης άμεση ενημέρωση του σε σχέση με τις εξελίξεις, δεν επιτρέπει στον Αιτητή να παραπονείται για καταπίεση αφού δεν εξάσκεισε αφενός το δικαίωμα της ψήφου του, ενώ περαιτέρω, δεν έχει καταδείξει ότι οι αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου έχουν πλήξει τα καλώς νοούμενα συμφέροντα είτε της Εταιρείας, είτε του ιδίου. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι ο Αιτητής προβαίνει σε ανυπόστατους, παραπλανητικούς και ψευδείς ισχυρισμούς σε σχέση με τη δημιουργία καταπιεστικού κλίματος εναντίον του. Είναι συγκεκριμένα η θέση του ομνύοντα, ότι ο Αιτητής δεν έχει όφελος από την εκκαθάριση της Εταιρείας αφού η επιδιωκόμενη εκκαθάριση θα προκαλέσει τεράστιες ζημιές στην Εταιρεία και συνεπακόλουθα, στον ίδιο με πρωταρχική απώλεια αυτή των spots της WV και μαζί με αυτά του δικτύου των μελών της. Πιθανολογεί ο ομνύων ότι ο λόγος για τον οποίο ζητείται η εκκαθάριση της Εταιρείας, είναι να έχει ο Αιτητής συμφωνήσει με την WV ούτως ώστε να ενεργοποιηθεί η πρόνοια της παραγράφου 4.24 της πολιτικής της WV, η οποία προνοεί ότι με την εκκαθάριση της Εταιρείας που λειτουργεί ως αντιπρόσωπος η WV, έχει αποκλειστική διακριτική ευχέρεια να μεταβιβάσει τα spots που ανήκουν στην εν λόγω Εταιρεία, κάτι που ο ομνύων θεωρεί ότι ο Αιτητής προσπαθεί να μετακινήσει στο όνομα του και για δικό του όφελος. Είναι θέση του ότι ο Αιτητής δεν έχει προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και είναι φανερό ότι έχει έρθει κακόπιστα και για εξυπηρέτηση των δικών του συμφερόντων. Περαιτέρω, ο ομνύων αναφέρεται σε 13 σημεία στα οποία ο Αιτητής παρέλειψε να αναφερθεί στα πλαίσια της ένορκης του δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, τα οποία κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτολεξεί: i. Ο Αιτητής στην Ε/Δ Αιτητή, παράγραφο 44 αναφέρει ότι είναι αδιανόητο χρήματα της Εταιρείας να κατατίθενται σε προσωπικό λογαριασμό «μετόχου» ή «διευθυντή» της Εταιρείας και όχι στον ίδιο το λογαριασμό που διατηρεί η Εταιρεία. Στο σημείο αυτό, ο Αιτητής παρέλειψε να αποκαλύψει το γεγονός ότι ήταν συνήθης πρακτική να δηλώνεται λογαριασμός στο όνομα ενός εκ των διευθυντών για της πληρωμές της WV προς την Καθ' ης η Αίτηση και ότι στο παρελθόν κατατίθεντο λεφτά της Εταιρείας ακόμα και σε δικό του λογαριασμό. ii. Ο Αιτητής δεν αποκάλυψε την οικειοποίηση περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση και ότι αποκόμισε προσωπικό όφελος κατά την περίοδο μεταξύ 14/06/2018 και 20/07/
22. iii. Ο Αιτητής φαίνεται να προκάλεσε τις μετακινήσεις ορισμένων αντιπροσώπων στην δομή του διχτύου της Καθ' ης η Αίτηση με τρόπο που έβλαπτε τα οικονομικά συμφέροντα της Εταιρείας και επωφελούσε τον ίδιο προσωπικά και παραβίαζε τα καθήκοντα επιμέλειας που υπείχε ως διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση. iv. Ο Αιτητής προσπάθησε να δημιουργήσει την λανθασμένη εικόνα στο Δικαστήριο ότι οι ΣΧ και XX προσπαθούσαν να μεταφέρουν άτομα από το δίχτυο της Καθ' ης η Αίτηση σε άλλη Εταιρεία για να δείξει ότι πλήττονταν τα συμφέροντα του ιδίου, ενώ είναι ο ίδιος ο Αιτητής που με τις ενέργειες του πλήττει τα συμφέροντα της Καθ' ης η Αίτηση. v. Καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους ο Αιτητής λάμβανε ειδοποιήσεις για τις συνελεύσεις που γίνονταν και ήταν ο ίδιος που επέλεγε να μην παρευρίσκεται και να ψηφίζει. Ως εκ τούτου, ο ίδιος παραπλανείτο Δικαστήριο όταν αναφέρει πως οι αποφάσεις της Καθ' ης η Αίτηση λαμβάνονταν μονομερώς. vi. Ο Αιτητής παραπλανεί το Δικαστήριο όταν αναφέρει στην παράγραφο 25 της Ε/Δ Αιτητή ότι σημειώθηκε 80% μείωση στα έσοδα της Καθ' ης η Αίτηση. vii. Ο Αιτητής παραπλανεί το Δικαστήριο όταν αναφέρει ότι ο XXXXX Ovidiu θα πληρωνόταν οποιονδήποτε ποσοστό επί των εισπρακτέων από την WV βάσει της Συμφωνίας Διευθέτησης. Κάτι τέτοιο δεν αποφασίστηκε στην συνέλευση του διοικητικού συμβουλίου ημερομηνίας 13/02/2019 όταν εγκρίθηκε η υπογραφή της συμφωνίας διευθέτησης με την WV. Σε κάθε περίπτωση ο διορισμός του XXXXX Ovidiu είχε γίνει για να ανακτηθούν οφειλές της WV προς την Καθ' ης η Αίτηση για συγκεκριμένη διάρκεια, που έχει παρέλθει, και λόγω του ότι οι προσπάθειες του απέβησαν άκαρπες, αυτός είχε τερματιστεί. viii. Ο Αιτητής δεν αποκαλύπτει το γεγονός ότι τα ταξίδια που ισχυρίζεται ότι έκανε για να χτίσει το δίχτυο ήταν πληρωμένα από κεφάλαια της Καθ' ης η Αίτηση ως travel dollars τα οποία καταχραζόταν και το παρουσιάζει ως ο ίδιος να είχε επιβαρυνθεί προσωπικά τα εν λόγω έξοδα. ix. Σε καμία περίπτωση δεν ενήργησα εις βάρος των οφελών της Καθ' ης η Αίτηση, ως οι ανυπόστατοι ισχυρισμοί του Αιτητή που τείνουν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ότι υπήρχε καταπίεση εναντίον του. x. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι η διαμάχη με τη WV θα οδηγήσει πολλά μέλη του διχτύου να αποχωρήσουν. Όπως ο ίδιος γνώριζε, η Καθ' ης η Αίτηση βρισκόταν σε διαμάχη με τη WV για ανάκτηση των οφειλόμενων πληρωμών μήνες πριν. xi. Ο σκοπός της Καθ' ης η Αίτηση δεν εξαφανίστηκε αφού η συμφωνία της με τη WV είναι σε ισχύ και ουδέποτε σταμάτησε να προσφέρει υπηρεσίες αντιπροσώπου σε αυτή. xii. Ο Αιτητής δεν αποκαλύπτει ότι προσπάθησα να τον συναντήσω για να συντονίσουμε τα θέματα που εκκρεμούσαν για την Καθ' ης η Αίτηση. Επίσης, ουδέποτε ζητήθηκαν οποιεσδήποτε διευκρινήσεις σχετικά με τις αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της Καθ' ης η Αίτηση και το Διοικητικό Συμβούλιο να αρνήθηκε να τις παρέχει. xiii. Ο Αιτητής δεν αποκαλύπτει ότι πριν τις 29/03/2019 εξαπέλυσε απειλές προς την WV μετά από τη σύναψη της συμφωνίας διευθέτησης και προφανώς ότι την καλούσε να εξαιρέσει το 1/3 που του αναλογεί στο μετοχικό κεφάλαιο της Εταιρείας. Περαιτέρω είναι η θέση του ομνύοντα για την οποία λαμβάνει και νομική συμβουλή, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί για τον πραγματικό κίνδυνο αποξένωσης και διασκόρπισης των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας προτού εκδοθεί απόφαση σε σχέση με την κυρίως Αίτηση. Αναφέρει επί τούτου ότι δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος στην παρούσα αφού αφενός το τρίτο πρόσωπο έχει πλέον σταματήσει να ενεργεί εκ μέρους της Εταιρείας και ότι ο ίδιος είχε λάβει σαφή εξουσιοδότηση για τον τρόπο διαμοιρασμού των χρημάτων που θα κατατίθονταν στον λογαριασμό από τη συμφωνία διακανονισμού της Εταιρείας με την WV. Είναι δε περαιτέρω η θέση του, ότι έχει καταχωρηθεί η υπό εξέταση Αίτηση με μεγάλη καθυστέρηση αφού ο Αιτητής γνωρίζει για τα γεγονότα από τον Μάιο του
23. Στην κατακλείδα του ο ομνύων εκφράζει την πεποίθηση και πάλι μετά από νομική συμβουλή που λαμβάνει, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/1960 και ότι ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που βαραίνει τους ώμους του για να θέσει υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα των πράξεων τόσο των πρώην, όσο και των νυν μετόχων της Εταιρείας και δεν έχει τεκμηριώσει την ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας της Αίτησης του. Περαιτέρω, θεωρεί ότι το ισοζύγιο ευχέρειας κλείνει υπέρ της ακύρωσης του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος, αλλά και της απόρριψης της αιτήσεως σε σχέση με τα υπόλοιπα αιτητικά, ούτως ώστε να μην προκληθεί ουσιαστικό εμπόδιο στη διεξαγωγή των εργασιών της Εταιρείας, επισημαίνοντας ότι αδρανοποίηση του τραπεζικού λογαριασμού, αποστερεί από την Εταιρεία την είσπραξη των ποσών που οφείλονται από την WV. Στη δική του ένορκη δήλωση ο XXXXX Χριστοφή αναφέρει ότι η Εταιρεία ενεγράφη ως ιδιωτική Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με διευθυντές τον ίδιο, τον αδελφό του και τον Αιτητή, ίσοι εκ των οποίων κατείχετο 1/3 των μετοχών της. Σκοπός της ήταν να ενεργεί ως αντιπρόσωπος της WV και στην πορεία κατάφερε να αποκτήσει δύο spots ως αποτέλεσμα των επιδόσεων της, τα οποία αποτελούν και τα μεγαλύτερα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι οι πληρωμές από την WV προς την Εταιρεία γίνονται με διάφορους τρόπους. Αρχικά σε λογαριασμούς της Εταιρείας σε ηλεκτρονικές τράπεζες, οι οποίοι ήταν συνδεδεμένοι με κάρτες και αργότερα, συμφωνήθηκε όπως αυτές γίνονταν σε προσωπικό λογαριασμό που διατηρούσε ο αδελφός του ομνύοντα. Περί τον Μάρτιο του 2018 ο Αιτητής είχε ανοίξει σχετικό λογαριασμό στο όνομα της Εταιρείας σε ηλεκτρονική πλατφόρμα, ο οποίος όμως εξ όσων αναφέρει ο ομνύων, παρέμεινε αδρανής. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι περί τα τέλη του 2017 λόγω ανησυχίας που υπήρχε για το μέλλον της Εταιρείας μετά τη διαπίστωση ότι η WV ακολουθούσε φθίνουσα πορεία και τη λήψη παραπόνων από διάφορα μέλη του δικτύου, ο ίδιος με τον αδελφό του μελετούσαν το ενδεχόμενο να πωλήσουν το μερίδιο τους στην Εταιρεία σε άλλο πρόσωπο. Η απόφαση τους λήφθηκε εν τέλει στις 19/04/2018, για την οποία ενημερώθηκε ο Αιτητής άμεσως. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι η συμφωνία για την πώληση των μετοχών τους εξαρτάτο και ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την οικονομική επιτυχία της Εταιρείας αφού θα πληρώνονταν μηνιαίως σύμφωνα με τις εισπράξεις της Εταιρείας από την WV. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι ο Αιτητής είχε την ευκαιρία να προβεί ο ίδιος στην αγορά των μετοχών του ιδίου και του αδελφού του, αλλά και να εκφράσει την υπόψη του σε σχέση με αυτή, δικαίωμα το οποίο ουδέποτε άσκησε. Επιπλέον ο ομνύων εκφράζει τη θέση και πεποίθηση μετά από νομική συμβουλή που απολαμβάνει, ότι δεν υπήρχε υποχρέωση για λήψη προηγούμενης έγκρισης από τον Αιτητή σε σχέση με τη μεταβίβαση των μετοχών που κατείχε ο ίδιος και ο αδελφός του. Περαιτέρω αναφέρει ότι μετά τις διάφορες ενέργειες του νέου Διοικητικού Συμβουλίου που εν τω μεταξύ δημιουργήθηκε από την πώληση των μετοχών τους, ο Αιτητής ήταν επιθετικός και απρεπής απέναντι στους ίδιους, ενώ με τη συμπεριφορά του ενέπλεξε την WV με απώτερο σκοπό να οικειοποιηθεί τα spots της Εταιρείας σε αυτήν. Ο ομνύων ως ενημερώνεται από τον Προδρόμου, από τις 14/06/2018 και μετέπειτα η WV ανέστειλε τις πληρωμές της προς την Εταιρεία. Ο λόγος για τον οποίο αναστάλθηκαν οι εν λόγω πληρωμές σύμφωνα με τον ομνύοντα ήταν η αποστολή επιστολής άγνωστου περιεχομένου από τον ίδιο τον Αιτητή, την οποία αποκαλύπτει σύμφωνα με τον ομνύοντα ο ίδιος ο Αιτητής στην παράγραφο 31 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση του. Θεωρεί ότι το κείμενο της επιστολής ήταν παραπλανητικό και γι' αυτόν τον λόγο η WV ανέστειλε όλες τις πληρωμές προς την Εταιρεία. Ακολούθησε η λήψη νομικών μέτρων εναντίον της WV, η οποία οδήγησε σε διευθέτηση στις 14/03/
24. Ο ομνύων στην κατακλείδα του αναφέρει ότι ενημερώνεται ότι η εν λόγω διευθέτηση ουδόλως τηρείται από την WV. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους με αναφορά στα επιμέρους γεγονότα της από εξέταση, καταλήγοντας αναπόφευκτα σε εκ διαμέτρου αντίθετα αποτελέσματα. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών έχουν αναφέρει στις αγορεύσεις τους. Θα αρκεστώ να αναφερθώ ότι αυτές έχουν μελετηθεί με μεγάλη προσοχή και αναφορά σε αυτές θα γίνει όπου είναι απαραίτητο. Η υπό εξέταση Αίτηση χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο αφορά το κατά πόσο το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα θα εξακολουθήσει να παραμένει σε ισχύ και το δεύτερο μέρος αφορά στο κατά πόσο το Δικαστήριο θα ικανοποιηθεί σε σχέση με την τήρηση των προϋποθέσεων για την έκδοση των διαταγμάτων που ζητούνται στις παραγράφους Β και Γ της αιτήσεως, αφού εν τέλει το αιτητικό Δ αποσύρθηκε κατά την ημέρα της Ακρόασης. Να αναφέρω προς πληρότητα, ότι ο Αιτητής καταχώρησε Αίτηση για να του δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και Αίτηση για αντεξέταση του Προδρόμου, αμφότερες οι οποίες εκδικάστηκαν και απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο αφού προηγουμένως καταχωρήθηκε Ένσταση από την άλλη πλευρά. Περαιτέρω, αξίζει να αναφερθεί ότι κατά την πρώτη εμφάνιση όταν το διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 11/04/2019, αυτό τροποποιήθηκε με τη διαγραφή της φράσης "και/ή να αναστείλει" και την προσθήκη της ακόλουθης φράσης στο τέλος της παραγράφου του λεκτικού του διατάγματος "νοείται ότι από τα ως άνω αναφερόμενα ποσά, εξαιρείται το ποσό των €3.000 μηνιαίως το οποίο αφορά την πληρωμή των δικηγορικών εξόδων". Πριν υπεισέλθω στην ουσία της εξέτασης, θα εξετάσω κατά προτεραιότητα τον ισχυρισμό της Ένστασης που άπτεται στη θέση όπως αυτή εκφράζεται στον δεύτερο λόγο Ένστασης, ότι ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της υπό εξέταση αιτήσεως αφού δεν έχει αποδείξει απτό ενδιαφέρον στην εκκαθάριση ως μέτοχος που κατέχει πληρωμένες μετοχές ή ως συνεισφορέας, αφού τυχόν επιτυχία αυτού του λόγου Ένστασης, σφραγίζει και την τύχη της ενδιάμεσης αιτήσεως. Locus Standi του Αιτητή Είναι η θέση των ενιστάμενων μερών ότι ο Αιτητής δεν συμπεριλαμβάνεται στα άτομα εκείνα που με βάση το άρθρο 213

(1)του Περί Εταιρειών Νόμου δικαιούται στην καταχώρηση της Αίτησης για εκκαθάριση της Εταιρείας. Η πλευρά του Αιτητή θεωρεί δεδομένη την ύπαρξη απτού συμφέροντος, με αναφορά στην παράγραφο 49 της κυρίως Αίτησης η οποία θεωρούν ότι έχει ικανοποιήσει σε σχέση με την ύπαρξη πλεονάσματος και ως εκ τούτου δικαιούται την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης και συνακόλουθα έχει αποδείξει το locus standi του. Στον αντίποδα είναι η θέση του Αιτητή ότι εφαρμόζεται το άρθρο 211 του Κεφ. 113, και ότι στην παρούσα σύμφωνα με το δίκαιο της επιείκειας πρέπει να διαλυθεί η Καθ' ης η Αίτηση Εταιρεία. Επί τούτου, υποστηρίζει την θέση του ότι η Καθ' ης η Αίτηση Εταιρεία αποτελεί στην ουσία οιονεί συνεταιρισμό, η σχέση εμπιστοσύνης του οποίου έχει κλονιστεί σε τέτοιο βαθμό που να θεμελιώνει την υποβολή του αιτήματος για διάλυση της Εταιρείας. Εξετάζοντας αυτή την θέση παρατηρώ ότι κατ'αρχή το καταστατικό της εταιρείας δεν αντικατοπτρίζει την σχέση του συνεταιρισμού. Παρα ταύτα μελετώντας το πλαίσιο των γεγονότων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου φαίνεται ότι υπήρχε τέτοιος σύνδεσμος που δημιουργήθηκε ή συνεχίστηκε στη βάση προσωπικής σχέσης μεταξύ των μετόχων και ιδρυτών, με συστατικό στοιχείο την αμοιβαία εμπιστοσύνη που το Δικαστήριο εκ πρώτης όψεως να μπορεί να την κατατάξει ως Εταιρεία που έχει τα χαρακτηριστικά του οιονεί συνεταιρισμού. Ένα σημαντικό ενδεικτικό σημείο που ενισχύει το επιχείρημα της πλευράς του Αιτητή ότι η Καθ' ης η Αίτηση Εταιρεία αποτελούσε οιονεί συνεταιρισμό, είναι η αναφορά του Χ. Χριστοφή στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, και συγκεκριμένα στην παράγραφο 6 της ένορκής του δήλωσης όπου αναφέρει "κοινή βάση προσπάθειας ήταν κυρίως να δημιουργήσουμε πελατολόγιο, να προσφέρουμε συμβουλευτικές υπηρεσίες και να διοργανώσουμε εκπαιδευτικά σεμινάρια και συνέδρια με διάφορα θέματα που αφορούσαν το διαδικτυακό marketing". Ενώ στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης "η διαχείριση των οικονομικών θεμάτων της Καθ' ης η Αίτηση και ο διαμοιρασμός των μισθών και κερδών της Εταιρείας προς τους τρεις μετόχους και διευθυντές γινόταν με τη σύμφωνη γνώμη και των τριών, από τον Σ.Χ. ο Σ.Χ. ήταν πάντοτε συνεπής, δίκαιος και προέβαινε στις πληρωμές όλων των ποσών προς τους μετόχους σε ίσες μερίδες χωρίς καμία διάκριση". Είναι φανερό από τα πιο πάνω λεγόμενα του ότι και ο ίδιος ο Χ. Χριστοφή έτσι αντιλαμβανόταν τη λειτουργία της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας. Τα όσα αναφέρονται σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας της Εταιρείας δεν θα εξεταστούν επί της ουσίας στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Σε ότι απαιτείται όμως στο παρόν στάδιο θεωρώ ότι η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από πλευράς των ενισταμένων μερών όχι μόνο δεν έχει αποδυναμώσει την θέση αυτή του Αιτητή αλλα στη όψη του και μόνο φαίνεται να την ενδυναμώνει. Περαιτέρω δεν μπορώ παρά να σχολιάσω τη θέση των ενισταμένων μερών ότι ο Αιτητής δεν έχει απτό συμφέρον στην υπόθεση αφού δεν έχει αποδείξει ότι είναι συνεισφορέας. Τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται να καταχωρήσουν Αίτηση εκκαθάρισης προσδιορίζονται ρητώς στον Κανονισμό 32, των Περί Εταιρειών Κανονισμών του 1949 ενώ ο ορισμός του συνεισφορεά καθορίζεται στο άρθρο 205 του Κεφ.113. Με γνώμονα ότι σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς, θεωρώ ότι η αναφορά στην παράγραφο 47 της Αίτησης η οποία στην ουσία επαναλαμβάνεται στην παράγραφο 49 της Ένορκης Δήλωσης περί ύπαρξης πλεονάσματος στην εταιρεία το οποίο μπορεί να διαμοιραστεί στους μετόχους μετά την εκκαθάριση της Εταιρείας ικανοποιεί στο παρόν στάδιο τη ύπαρξης απτού συμφέροντος από τον Αιτητή. (βλ Re Othery Construction Ltd

(1966)1 All ER 145, Re Chesterfield Catering Co Ltd

(1977)Ch. 373 και Palmer's Company Law, 21st ed. p 744) Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι ο Αιτητής δεν υποχρεούται στο παρόν στάδιο να αποκαλύψει οτιδήποτε περαιτέρω σε σχέση με την ύπαρξη locus standi, και ότι αυτός ο λόγος Ένστασης δεν μπορεί να πετύχει. Προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60επί του οποίου βασίζεται η Αίτηση, παρέχει στα Δικαστήρια ευρύτατες εξουσίες για έκδοση οποιωνδήποτε διαταγμάτων, όταν κάτι τέτοιο κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται οιοσδήποτε περιορισμός, (βλ. Α.Β.P. Holdings Ltd ν. Α. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)

(1994)1 Α.Α.Δ. 694). Τα ίδια επαναλήφθηκαν και στη μεταγενέστερη υπόθεση Seamark Consult. Services Ltd κ.ά ν. Joseph P. Lasala κ.ά

(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 162, στην οποία, για άλλη μια φορά λέχθηκε πως το άρθρο 32 παρέχει ευρύτατες εξουσίες στα Δικαστήρια, που ασκούν πολιτική δικαιοδοσία, να εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στη σελίδα 177 της απόφασης: «Η απαίτηση των σύγχρονων ρυθμών ζωής οδήγησαν τα Δικαστήρια στη σκέψη πως θα έπρεπε να αναδιαπλάσουν το πλαίσιο της εξουσίας τους για να παρέχεται σ΄ αυτά η δυνατότητα τέτοιου χειρισμού των προσωρινών διαταγμάτων, ώστε αυτά να καθίστανται αποτελεσματικά μέχρι τη λήξη της διαφοράς». Το ίδιο και στην υπόθεση Penderhill Holdings Ltd κ.ά ν. Ιωάννη Κλούκινα, Πολιτικές Εφέσεις 319/11 και 320/11, απόφαση ημερ. 13.1.14, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «. Ευρύτατη λοιπόν εξουσία παρέχεται, δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, στο Δικαστήριο που ασκεί πολιτική δικαιοδοσία να εκδώσει παρεμπίπτοντα διατάγματα τα οποία να καθίστανται αποτελεσματικά. Εκείνο που κρίνεται πάντοτε κάτω από το άρθρο 32 είναι αν πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις, κανένας άλλος περιορισμός δεν τίθεται.» Δεν θα παραθέσω τις γνωστές προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων ούτε την πλούσια Νομολογία που υπάρχει. Αναφέρω απλώς, πως σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 , έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων για έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο προσεγγίζει την προσαχθείσα μαρτυρία μόνο για τους σκοπούς αυτούς (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263). Πρώτη και Δευτερη Προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60 Όσον αφορά στην πρώτη προϋπόθεση οπως έχει επανειλημμένα τονιστεί, η διαπίστωση ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, δεν πρέπει να συνδέεται με την ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας. Στην υπόθεση Πουργουρίδη κ.ά ν. Μέζου κ.ά

(1994)1 Α.Α.Δ. 201), το Πρωτόδικο Δικαστήριο βρήκε ότι είχε καταδειχθεί η ύπαρξη μιας συζητήσιμης τουλάχιστον υπόθεσης, και ότι είχε εγερθεί κάποιο σοβαρό θέμα προς εκδίκαση παρά τα προβλήματα που υπήρχαν στον τρόπο σύνταξης της έκθεσης απαίτησης αναφορικά με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας ότι παραβιάστηκε κάποιο αγώγιμο δικαίωμά της. Στην Απόφαση ημερ. 23.3.17 Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η προϋπόθεση αυτή σημαίνει να αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τη δύναμη των δικογράφων (Odysseos v. Pieris Estates Ltd (ανωτέρω)).» Και στην πρόσφατη Απόφαση ημερ. 26.9.17 Αθανάσιος Κυριάκου κ.ά ν. Πραξούλας Αντωνιάδου Κυριάκου, Πολ. Έφεση Αρ. Ε301/2016, τα ακόλουθα: «Όλα αυτά, όμως, δεν έχουν σχέση με την έννοια του «σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση», που υποδηλώνει συζητήσιμη υπόθεση με βάση τη δύναμη των δικογράφων (Odysseos v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 CLR 557). Όπως εξηγείται στο σύγγραμμα Διατάγματα, Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, πρώτη έκδοση, σελ. 55: «Με την αναφορά αυτή στην ουσία εισάγεται η γενική προϋπόθεση ότι το δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγων θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένο είτε από το νόμο (legal right) είτε από το δίκαιο της επιείκειας (equitable right) . Γι΄αυτό και το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιώνεται ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο από το νόμο και τις αρχές της επιείκειας, προτού παραχωρήσει τη θεραπεία απαγορευτικού διατάγματος.» Το Δικαστήριο ουδόλως εξέτασε, υπό την ορθή αυτή έννοια, την πρώτη προϋπόθεση και όσα κατέγραψε ως σχετικά είναι, ως άνω, άσχετα. Είχε δε ιδιαίτερη σημασία η εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης σε μια αγωγή που παρουσιάζεται και εν μέρει ως παράγωγη (derivative) ή αντιπροσωπευτική, εφόσον ζητείται και δήλωση υπέρ της Εταιρείας ότι έχει δικαίωμα επίσχεσης των μετοχών Κουμούσιη. Ούτε, παρεμπιπτόντως, φαίνεται να τέθηκε ζήτημα για το αναγκαίο του Κουμούσιη ως διάδικου. Περιπλέον, δεν απασχόλησε το γεγονός ότι αξιώνονται αποζημιώσεις λόγω παράβασης υπό του εφεσείοντα 1 «του καθήκοντος εμπιστοσύνης που υπείχε έναντι της εφεσίβλητης ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας», τη στιγμή που όπως και πρόσφατα έχει υποδειχθεί, το καθήκον εμπιστοσύνης των συμβούλων υφίσταται έναντι της Εταιρείας και όχι έναντι των μετόχων (Abuljebain v. Unetec, ECLI:CY:AD:2015:A70, Πολιτική Έφεση 182/2009, ημερομηνίας 5.2.2015).» Σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, έχω κατά νου ότι η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή. Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 225, διαβάζουμε τα ακόλουθα από τη σελίδα 237: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο έδωσε, πάλιν εσφαλμένα, ρητή αρνητική απάντηση στην εισήγηση, αντί να μετρήσει και αξιολογήσει και το στοιχείο τούτο, για τους σκοπούς μόνο της έκδοσης ή μη του διατάγματος». Παρόμοια θέματα εξετάστηκαν στην Απόφαση Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά. (πιο πάνω), και στην Απόφαση Αθανάσιος Κυριάκου κ.ά ν. Πραξούλας Αντωνιάδου Κυριάκου (πιο πάνω). Συνεπώς, αναφέρω από τώρα ότι έχω θέσει ενώπιον μου και τις θέσεις της άλλης πλευράς πριν αποφασίσω κατά πόσο ικανοποιείται η δεύτερη προϋπόθεση. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω , θεωρώ ότι χωρίς δυσκολία μπορεί εύκολα να αποδειχτεί ότι πληρούνται τόσο η πρώτη, όσο και η δεύτερη προϋπόθεση που τίθενται στα πλαίσια του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Η ανάγνωση του πλαισίου των γεγονότων που έχουν τεθεί μέσα από τα έγγραφα, καταδεικνύει ότι μεταξύ των τριών ατόμων, αρχικών ιδρυτών και μετόχων της Εταιρείας, υπήρχε μια σχέση εμπιστοσύνης, να λειτουργούν αυτά τα τρία άτομα μαζί στην αρχή με προσωπικά σημεία αντιπροσώπου και αργότερα με εταιρικά σημεία αντιπροσώπου τα οποία είχαν δοθεί από την Εταιρεία WV σε αυτά τα τρία άτομα. Αυτό που έχει τεθεί ενώπιων μου είναι ότι η WV έχοντας στην αρχή συνεργασία με τα τρία φυσικά πρόσωπα, έχοντας ενημερωθεί ότι αυτά πλέον συνέστησαν μια νομική οντότητα, τους παραχώρησε σε αντικατάσταση των προσωπικών τους σημείων αντιπροσώπου, εταιρικά σημεία αντιπροσώπου. Συνεπώς, υπάρχει ισχυρή ένδειξη ότι ο σκοπός για τον οποίο συστήθηκε η Εταιρεία έχει εκλείψει. Αυτό το στοιχείο με την επισήμανση, ως ανωτέρω αναφέρω της αναφοράς στην παράγραφο 47 της Αίτησης η οποία στην ουσία επαναλαμβάνεται στην παράγραφο 49 της Ένορκης Δήλωσης που την στηρίζει περί ύπαρξης πλεονάσματος στην Εταιρεία το οποίο μπορεί να διαμοιραστεί στους μετόχους μετά την εκκαθάριση της Εταιρείας ικανοποιει σε αυτό το στάδιο την ύπαρξη συζητήσιμης. Έχοντας ενώπιον μου τα πιο πάνω και με βάση το μαρτυρικό υλικό στο σύνολο του, το οποίο, επαναλαμβάνω, προσεγγίζω μόνο για σκοπούς οριστικοποίησης ή μη του προσωρινού διατάγματος, βρίσκω ότι ο Αιτητής έχει ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Οι ισχυρισμοί των Καθ'ων η Αίτηση τους οποίους έχω θέσει ενώπιων μου δεν έχουν κατά την γνώμη μου εξασθενήσει την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του Αιτητή σε βαθμό που να μην υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στα πλαίσια εκδίκασης της Αίτησης. Τρίτη Προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60 Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, το βάρος που εναπόκειται στους ώμους του Αιτητή, είναι να αποδείξει ότι το Δικαστήριο εάν δεν εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα ή δεν επιλέξει να τα διατηρήσει σε ισχύ, θα συμμετέχει σε ένα αδιέξοδο απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι καλά νομολογημένο ότι, η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά αποτελεί έννοια ευρύτερη στην οποία περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου μέρους. (Highgate Primary School Ltd και άλλοι v. Στέλιου Φυλακτίτη κ.α.

(2009)1 ΑΑΔ, 317.) Ως εκ τούτου, ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν μπορεί να είναι το μόνο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη, υπό την έννοια ότι εάν ήθελε αποδειχτεί ότι το άλλο μέρος είναι σε τέτοια οικονομική κατάσταση που του επιτρέπεται να αποζημιώσει τον Αιτητή σε περίπτωση επιτυχίας του Αιτητή στην κυρίως διαδικασία, δεν εξυπακούεται αυτόματα ότι δεν πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/

1. Αυτό που με έχει προβληματίσει στην παρούσα έντονα είναι το πλαίσιο των ενεργειών του Προδρόμου μετά την ανάληψη από μέρος του των 2/3 του μετοχικού κεφαλαίου αλλά και της διοίκησης της Εταιρείας. H ενέργεια του σε άνοιγμα προσωπικού λογαριασμού για την κατάθεση των χρημάτων που οφείλονται στην Εταιρεία στον ίδιο, με δεδομένο ότι αυτό γινόταν και στο παρελθόν δεν κλονίζει την υπόθεση του Αιτητή αφού αποτελεί πάγια θέση του η οποία σε αυτό το στάδιο έχει κριθεί ως βάσιμη ότι η σχέση του Αιτητή με τα αδέλφια Χριστοφή βασιζόταν στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και ως εκ τούτου οι ενεργειες σε σχέση με τις οικονομικές τους αποφάσεις δεν μπορούν να δεσμεύσουν τον Αιτητή και για να αποδεκτεί ότι αυτό θα πρέπει να συνεχίσει και με το status quo όπως αυτό δημιουργήθηκε μετα την απόφαση των αδελφών Χριστοφή να πωλήσουν τις μετοχές τους σε άγνωστο προς τον Αιτητη πρόσωπο. Θεωρώ ότι, στον βαθμό που απαιτείται, ο Αιτητής έχει ικανοποιήσει ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 σε σχέση με τη διατήρηση του εκδοθέντος διατάγματος σε ισχύ. Έχοντας εξετάσει και ικανοποιηθεί προς την τήρηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το προσωρινό διάταγμα να παραμείνει σε ισχύ. Το ισοζύγιο της ευχέρειας θεωρώ ότι σαφώς κλίνει υπέρ του Αιτητή στην παρούσα. Συγκεκριμένα, η ενέργεια και το αίτημα για διάσωση των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας, διαφυλάσσει την θωράκιση της διαδικασίας εκκαθάρισης εάν ήθελε η κυρίως Αίτηση πετύχει. Στην παρούσα φάση είναι ενδεχομένως το μόνο που μπορεί να ενδιαφέρει το Δικαστήριο. Περαιτέρω, με έχουν προβληματίσει τα ακόλουθα δυο σημεία τα οποία πρέπει να τονίσω. Το πρώτο αφορά τη συνέλευση ημερομηνίας 24.4.19, όταν και αποφασίστηκε ή και εγκρίθηκε η μεταβίβαση των μετοχών στο όνομα του Προδρόμου από τα αδέλφια Χριστοφή. Στο Τεκμήριο 3 που έχει επισυνάψει ο Αιτητής φαίνεται ότι από τα πρακτικά της συνεδρίας του Διοικητικού Συμβουλίου ημερομηνίας 24.4, στην απουσία του Αιτητή, ο οποίος θέτει ότι δεν έχει ειδοποιηθεί για την εν λόγω γενική συνέλευση, το Διοικητικό Συμβούλιο ενέκρινε ομόφωνα τη μεταβίβαση των 1000 μετοχών του Χ. Χριστοφή και των 1000 μετοχών του Σ. Χριστοφή, της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας στον Προδρόμου. Από την Ένσταση που καταχωρήθηκε και την ένορκη δήλωση φυσικά που την συνοδεύει, φαίνεται ότι η έγκριση για τη μεταβίβαση των μετοχών προηγήθηκε της αγοράς τους, αφού ο ίδιος ο Προδρόμου στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση αναφέρει ότι αγόρασε τις μετοχές των αδελφών Χριστοφή στις 2.5.
2. Αυτή η διάσταση ξενίζει το Δικαστήριο, την οποία επεσήμανε και ο κ. Χριστοδούλου συνήγορος του Αιτητή στα πλαίσια των προφορικών διευκρινίσεων που δόθηκαν κατά τη μέρα κατάθεσης των γραπτών αγορεύσεων σε σχέση με την υπό εξέταση Αίτηση. Το δεύτερο σημείο που δημιουργεί κενό στην ενώπιων του Δικαστηρίου μαρτυρία είναι ο αναπάντητος ευθύς ισχυρισμός του Αιτητή ότι τα αδέλφια Χριστοφή έχουν ενσωματωθεί σε ανταγωνιστική Εταιρεία, δημιουργώντας έτσι συγκεκριμένη ζημιά στην Καθ' ης η Αίτηση. Ο εν λόγω όμως ισχυρισμός ουδόλως αντικρούεται ή έστω τυγχάνει σχολιασμού είτε στην ένορκη δήλωση του Προδρόμου που συνοδεύει την Ένσταση, είτε στην ένορκη δήλωση ενός εκ των αδελφών Χριστοφή που επίσης συνοδεύει την Ένσταση. Θα αναμένετο να τύχει σχολιασμού το ουσιώδες αυτό σημείο. Σε ό,τι αφορά τα όσα η πλευρά των ενιστάμενων μερών αναφέρει σε σχέση με την παράληψη του Αιτητή να προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και τα 13 σημεία τα οποία αναλύονται στην παράγραφο 67 της ένορκης δήλωσης Προδρόμου, έχοντας μελετήσει ενδελεχώς τις αναφορές τις οποίες παραθέτω και αυτούσιες ανωτέρω, παρατηρώ ότι η συντριπτική πλειοψηφία των 13 σημείων αφορούν κυρίως τις θέσεις του ομνύοντα στην Ένσταση Προδρόμου. Επί της ουσίας, δεν έχω αναγνώσει στην παράγραφο 67 της ένορκης δήλωσης Προδρόμου ζήτημα που να μπορεί να σφραγίσει την τύχη της μονομερούς αιτήσεως και να την οδηγήσει σε απόρριψη λόγω μη πλήρους αποκάλυψης των γεγονότων. Ως έχω αναφέρει και είναι καλά γνωστό, σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης, ούτε είναι φρόνιμο να ζητείται η εξέταση του πραγματικού πλαισίου αφού κάτι τέτοιο δεν αρμόζει στη διαδικασία η οποία βρίσκεται υπό εξέλιξη. Ως εκ τούτου, και με αναφορά στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Πολιτική Έφεση 415/16, Rostovtsev ν. Shchukin,ημερομηνίας 5.7.19, θεωρώ ότι τα ενιστάμενα μέρη δεν έχουν τεκμηριώσει την εισήγηση με την παράθεση κοινώς αποδεκτών στοιχείων μαρτυρίας. Η θέση δε που προβάλλεται σε διάφορα σημεία της Ένστασης ότι ο Αιτητής όφειλε να αναφέρει ότι ανέκαθεν η πρακτική της Εταιρείας ήταν να λειτουργεί με προσωπικούς λογαριασμούς αφού δεν κατέστη δυνατό ποτέ να εξασφαλίσουν εταιρικό λογαριασμό σε Κυπριακή Τράπεζα με μια εξαίρεση για ένα μικρό χρονικό διάστημα και πάλι κρίνω ότι δεν μπορέι να λειτουργήσει ως καταλυτικό στοιχείο. Ανάγνωση της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει τη μονομερή Αίτηση, καταδεικνύει ότι ο Αιτητής εκφράζεται επί τούτου στηριζόμενος στο υπόβαθρο που έχει εισάξει προηγουμένως ότι ο έλεγχος πλέον της Εταιρείας σε χρηματικό επίπεδο και οικονομική διάθεση των περιουσιακών της στοιχείων, κατάληξε στα χέρια ενός τρίτου και άγνωστου προς αυτόν προσώπου, με το οποίο δεν είχε την σχέση εμπιστοσύνης και αμοιβαίας συναντίληψης που είχε με τα αδέλφια Χριστοφή, από τα οποία δεν έχει εκφράσει στα πλαίσια της μονομερούς αιτήσεως ότι έχει ή είχε οιοδήποτε παράπονο σε σχέση με τον καταμερισμό των μερισμάτων ή των κερδών της Εταιρείας. Είναι ξεκάθαρο στα πλαίσια της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει τη μονομερή Αίτηση ότι ο φόβος του Αιτητή δημιουργείται γύρω από αυτό το τρίτο άγνωστο σε αυτόν πρόσωπο Προδρόμου και όχι ότι αυτό αποτελεί πρωτογενές και πρωτοφανές μέτρο άγνωστο προς τη λειτουργία τη Εταιρείας. Συνεπώς, με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι, η Αίτηση σε ό,τι αφορά το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα είναι επιτυχής και το μονομερές εκδοθέν διάταγμα καθίσταται απόλυτο Το Αιτητικό Β Το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των διαταγμάτων που ζητούνται υπό τις παραγράφους Β και Γ της αιτήσεως. Το διάταγμα Β, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το διάταγμα Α και δεν προσθέτει τίποτα σε αυτό. Από τη στιγμή που το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί σε σχέση με την παγοποίηση του λογαριασμού που έχει ανοιχτεί επ' ονόματι του Προδρόμου, θεωρώ ότι η έκδοση διατάγματος που αν απαγορεύει την διάθεση των ποσών του εν λόγω λογαριασμού είναι εκ του περισσού και ως εκ τούτου το Αιτητικό Β απορρίπτεται. Το Αιτητικό Γ Σε ό,τι αφορά το αιτητικό Γ, με το οποίο ζητείται η αναστολή των συνεδριών του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας, μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της υπό τον ως άνω και τίτλο Αίτησης παρατηρώ ότι καμία δεν έχει παραθέσει οποιανδήποτε ουσιαστική θέση στα πλαίσια της αγόρευσης τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω σε σχέση με το κατά πόσο πληρείται η πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 θεωρώ ότι ισχύουν και σε σχέση με το Αιτητικό Γ αφού αυτές αφορούν την δύναμη της υπόθεσης του Αιτητή ως αυτή αξιολογείται για σκοπούς έκδοσης ενδιάμεσων θεραπειών. Σε σχέση με την Τρίτη προϋπόθεση εντοπίζω ότι με βάση την ενώπιων μου μαρτυρία, την οποία ως αναφέρω προσεγγίζω μόνο για σκοπούς έκδοσης ενδιάμεσης θεραπείας, την ύπαρξη ενός ουσιαστικού στοιχείου που να συνηγορεί προς την έκδοση του Διατάγματος υπό το Αιτητικό Γ. Η πλευρά των ενιστάμενων μερών αν και προβάλλει τον ισχυρισμό ότι, η Καθ'ης η Αίτηση Εταιρεία είναι εύρωστη λόγω του δικτύου που διατηρεί με την WV, μόλις τρεις μήνες μετά την ειδοποίηση για τη μεταβίβαση των μετοχών των αδελφών Χριστοφή στον Προδρόμου, το Διοικητικό Συμβούλιο έλαβε απόφαση να κινηθεί νομικά εναντίον της WV που ήταν ο μοναδικός τροφοδότης της Καθής η Αίτηση χωρίς να προηγηθεί τουλάχιστον από την ενώπιων μου μαρτυρία σε αυτό το στάδιο, οποιαδήποτε ουσιαστική προσπάθεια αντιμετώπισης της κατάστασης που δημιουργήθηκε, με τρόπο ούτως ώστε να μην βλάψει τα συμφέροντα της Εταιρείας. Ενώ δηλαδή υπήρχε μια προσωπική σχέση από το 2009 των αδελφών Χριστοφή και του Αιτητή με την WV, και από το 2015 της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας στην παρούσα, με την WV η οποία προσέφερε κερδοφορία στην Εταιρεία, εντός 3 μηνών από την ανάληψη ελέγχου της Εταιρείας από τον Προδρόμου, οδηγήθηκε σε δικαστική διαμάχη στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Αυτό κατά την κρίση μου αποτελεί και πάλι ισχυρή ένδειξη, σε σχέση με τις συνέπειες που μπορούν να έχουν οι αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας σε αυτό το στάδιο, και πώς αυτές μπορεί να επηρεάσουν ουσιαστικά τα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας. Εν κατακλείδι, βρίσκω πως όλοι οι λόγοι Ένστασης των Εναγομένων (τους οποίους έχω θέσει ενώπιον μου) είναι αβάσιμοι, ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους Καθ΄ων η Αίτηση να συγκαλούν έκτακτες ή τακτικές Γενικές Συνελεύσεις . Πριν αποφασίσω κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα, έλαβα σοβαρά υπόψη μου τα όσα οι Καθ'ων η Αίτηση αναφέρουν στην ένορκη τους δήλωση τα οποία έχω ισοζυγίσει. Βρίσκω ότι εδώ υπερτερεί η διαφύλαξη της διαδικασίας εκκαθάρισης, αφού η έκδοση του διατάγματος ενέχει λιγότερους κινδύνους αδικίας. Η συνέχισης της δυνατότητας λήψης αποφάσεων από την Συνέλευσης της Εταιρείας, ενέχει μεγαλύτερους κινδύνους αδικίας για τον Αιτητή, ειδικά με δεδομένη την θέση του σε σχέση με την εξαγορά των μετοχών των αδελφών Χριστοφή από τον Προδρόμου. Από την άλλη δεν έχει τεθεί πως η έκδοση του Διατάγματος που επιδιώκεται με το Αιτητικό Γ θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στους Καθ'ων η Αίτηση οι. Ως εκ τούτου, έχω ικανοποιηθεί ότι πληρούνται συσσωρευτικά οι προυποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 για την έκδοση του Διαταγματος που ζητείται με το Αιτητικό Γ. Ως ελέχθη, το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα σε σχέση με τα αιτητικά Β και Γ της Μονομερούς Αίτησης, αφού διέταξε όπως αυτά επιδοθούν επιδοθεί στους Καθ΄ ων η Αίτηση. Κατ΄ επέκταση η Αίτηση σε σχέση με τα εν λογω αιτητικά κατέστη δια κλήσεως, οπότε σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να εφαρμόσει τις πρόνοιες του Άρθρου 9

(2)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.

1. Για το θέμα αυτό παραπέμπω στην απόφαση μεταξύ Δέσπως Στυλιανού ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση 354/13, απόφαση ημερ. 4.12.
2. Όμως, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω Απόφαση: «Άλλο είναι βέβαια το ζήτημα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να θέσει, στα ευρεία πλαίσια που εν προκειμένω το δίκαιο και οι αρχές της επιείκειας του παρέχουν, όρους που θεωρεί εύλογους και δίκαιους, κατά την εκτίμηση των κινδύνων που συνεπάγεται η παροχή μιας ενδιάμεσης θεραπείας. Σ΄ αυτά τα πλαίσια, δεν παραβλέπουμε ότι στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Φυλακτίδη

(2009)1 Α.Α.Δ. 317, το Ανώτατο Δικαστήριο έψεξε το γεγονός ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν επέβαλε εγγύηση στους εφεσίβλητους, υπέρ των οποίων είχαν δοθεί ενδιάμεσα διατάγματα σε υπόθεση οχληρίας, για τυχόν ζημίες που μπορεί να είχαν προκληθεί εξαιτίας της τυχόν λανθασμένης εξασφάλισης απ΄ αυτούς των διαταγμάτων.» Εδώ αφού έλαβα υπόψη μου το περιεχόμενο του Διατάγματος Γ, και αφού συνεκτίμησα τους κινδύνους που συνεπάγεται η έκδοση του εν λόγω διατάγματος, το οποίο συνιστά ενδιάμεση θεραπεία, αποφάσισα να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια και να επιβάλω όρο όπως ο Αιτητής πριν από τη σύνταξη του διατάγματος που αφορά το Αιτητικό Γ υπογράψει εγγύηση ύψους €100.000 για κάλυψη τυχόν ζημιών στους Καθ'ων η Αίτηση, σε περίπτωση που αυτές ήθελαν προκληθούν συνεπεία τυχόν λανθασμένης εξασφάλισης του διατάγματος σε σχέση με το Αιτητικό Γ. Κατάληξη Το προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο. Εκδίδεται περαιτέρω διάταγμα ως Γ της Αίτησης. Το Αιτητικό Β απορρίπτεται. Σε σχέση με το Αιτητικό Γ ο Αιτητής πριν από τη σύνταξη του διατάγματος να υπογράψει εγγύηση ύψους €100.000 για κάλυψη τυχόν ζημιών στους Καθ'ων η Αίτηση, σε περίπτωση που αυτές ήθελαν προκληθούν συνεπεία τυχόν λανθασμένης εξασφάλισης του διατάγματος. Σε σχέση με τα έξοδα δεν βρίσκω κανένα λόγο να αποκλίνω από τον Γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα και ως εκ τούτου οι Καθ'ων η Αίτηση καταδικάζονται στα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ε. Ευθυμίου - Ανδρέου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο