Επί τοις αφορώσι την Εταιρείαν ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης: 40/17, 29/8/2019

Επί τοις αφορώσι την Εταιρείαν ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης: 40/17, 29/8/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A385 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου - Ανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 40/17 Επί τοις αφορώσι την Εταιρείαν ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΛΤΔ εκ Λευκωσίας και Επί τοις αφορώσι τον Περί Εταιρειών Νόμον Κεφ. 113 Ημερομηνία: 29/8/2019 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κος Πετουφάς Για Καθ' ων η Αίτηση: κος Στυλιανού ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτησή τους η Παγκύπρια Οργάνωση Σιτοπαραγωγών Π.Ο.Σ. (Δημόσια) Λτδ από την Αθηένου, (στο εξής "η Αιτήτρια") ζητά τη διάλυση της εταιρείας Φίλιππος Παναγιώτου Λτδ από τη Λευκωσία (στο εξής "η Καθ' ης η Αίτηση ή η Εταιρεία") σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 211 και 212 και του περί Εταιρειών Νόμου, διατείνοντας ότι αυτή είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Στην αίτηση που καταχώρησε για αυτόν τον σκοπό η Αιτήτρια εταιρεία εξηγά ότι η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία, με εγγεγραμμένο το γραφείο της στη Λευκωσία, έχει ως εκδοθέν μετοχικό κεφάλαιο 61.000 μετοχές, αξίας Λ.Κ. 1 εκάστη. Σύμφωνα με την αίτηση, στις 3.4.15 εκδόθηκε προς όφελος της Αιτήτριας εταιρείας, Ενάγουσας στα πλαίσια της αγωγής 456/15 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, απόφαση για το ποσό των €24.024.61, με τόκο 4% ετησίως, από 5.2.15 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €761 έξοδα της αγωγής, περιλαμβανομένων των εξόδων της απόφασης με τόκο 4% ετησίως από 5.2.15 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. Εναντίον της εν λόγω απόφασης καταχωρήθηκε σχετική αίτηση παραμερισμού, η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο και στα πλαίσια της οποίας διαδικασίας η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία καταδικάστηκε σε περαιτέρω καταβολή εξόδων στο ποσό των €908 με τόκο 4%, από 11.8.15 μέχρι εξοφλήσεως. Στις 5.7.16 καταχωρήθηκε ένταλμα εκτελεσης κινητών εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, το οποίο στις 5.8.16 επεστράφη ανεκτέλεστο, για τον λόγο ότι η εταιρεία στερείται κινητής περιουσίας που να υπόκειται σε κατάσχεση και ακολούθως στις 4.10.16 επιδόθηκε προς την εταιρεία επιστολή σύμφωνα με το άρθρο 212 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, με την οποία ζητείτο όπως εντός 21 ημερών εξοφλήσει προς την εταιρεία τα ως άνω εξ' αποφάσεως ποσά, στην οποία η εταιρεία δεν συμμορφώθηκε. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως (στο εξής "η ένσταση") αναφέροντας ως συγκεκριμένους λόγους ένστασης τους ακόλουθους: 1. Οι αιτητές ενεργούν κακόπιστα και κακόβουλα και επιδιώκουν να προκαλέσουν ζημιά και/ή καταστροφή τόσο της φήμης όσο και των ίδιων των καθ' ων η αίτηση. 2. Η αίτηση είναι αχρείαστη και/ή καταχρηστική και/ή ενοχλητική και/ή ενάντια προς τις φυσικές αρχές δικαίου και προς το συμφέρον της εμπορικής ηθικής. Στην ουσία η αίτηση αυτή αποσκοπεί στο να πιέσει τους καθ' ων η αίτηση να τους εξοφλήσει το εν λόγω οφειλόμενο ποσό χωρίς να τους δοθεί το δικαίωμα να ακουστούν ενώπιον του Δικαστηρίου. 3. Οι φερόμενοι σαν αιτητές στην παρούσα αίτηση και/ή στην συνημμένη σε αυτή Ένορκη Δήλωση δεν προσέρχονται με καθαρά χέρια ενώπιον της δικαιοσύνης και αποκρύπτουν ουσιώδη γεγονότα. 4. Η εταιρεία είναι φερέγγυα. 5. Η έκδοση του διατάγματος θα ήταν άδικο και υπερβολικό μέτρο υπό τις περιστάσεις. Η παρούσα διαδικασία είναι καταπιεστική και γίνεται κατά κατάχρηση της διαδικασίας. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Στυλιανού του δικηγόρου που εκπροσωπεί την Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία. Ο ίδιος αναφέρει ότι ορκίζεται αντί του Διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση, λόγω κωλύματος που ο τελευταίος αντιμετώπιζε. Ο ομνύων θεωρεί ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, καταπιεστική και κακόβουλη. Αναφέρει ότι προσφέρθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία η καταβολή του ποσού των €1000 μηνιαίως, πρόταση που απερρίφθηκε από την πλευρά της Αιτήτριας και που εάν γινόταν αποδεκτή, σύμφωνα με τον ομνύοντα, θα είχε εξοφληθεί μέχρι και την ημέρα καταχώρησης της ένστασης πέραν του ενός τετάρτου της συνολικής οφειλής. Ο ομνύοντας αναφέρει ότι η Καθ' ης η Αίτηση ασχολείται με την εκτροφή χοίρων και άλλων ζώων και είναι ιδιοκτήτρια εγκαταστάσεων παρά το χωριό Ορούντα, με εκτιμημένη αξία σε ακίνητη ιδιοκτησία πέραν των €6.000.000. Παρά ταύτα , ως εξηγεί από το 2013 και λόγω των γεγονότων που οδήγησαν την αγορά σε κρίση και οικονομικά προβλήματα, οδήγησαν σε τερματισμό της λειτουργίας της εταιρείας και αναζήτηση εξεύρεσης ενοικιαστών για τις εγκαταστάσεις της. Αναφέρει ότι η Αιτήτρια εταιρεία ήταν εκ των προμηθευτών της Καθ'ης η Αίτηση σε σιτηρά και άλλα υλικά που χρησιμοποιούνταν ως ζωοτροφές και η συνεργασία μεταξύ τους γινόταν πάντα με μεταχρονολογημένες επιταγές, οι οποίες κατά τα αρχικά στάδια εξοφλούντο ανελλιπώς. Όταν προέκυψε διαφορά για την ποιότητα κάποιων φορτίων, οι διάδικοι προχώρησαν σε συμφωνία μεταξύ τους, το περιεχόμενο της οποίας εντέλει αμφισβητήθηκε, με αποτέλεσμα η διαφορά να οδηγηθεί στο Δικαστήριο και να εκδοθεί η επίδικη απόφαση. Με τη ρήξη όμως της συνεργασίας, η Καθ' ης η Αίτηση σταμάτησε την εξόφληση των επιταγών αναμένοντας να ξεκαθαρίσει η διαφορά. Ο ομνύων εκφράζει την πεποίθηση ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι φερέγγυα, αφού η αξία την περιουσίας της είναι περισσότερη από την αξία των διαφόρων οφειλών της. Οι εγκαταστάσεις της, σύμφωνα με τον ομνύοντα, απολαμβάνονται από περιοδικούς ενοικιαστές και αυτό αποτελεί το βασικό εισόδημα της εταιρείας, το οποίο καταβάλλει για να τιμήσει τις υποχρεώσεις της. Ο ομνύων δε, επισημαίνει ότι η ακίνητη περιουσία είναι δεσμευμένη στην Τράπεζα Κύπρου και υπάρχει ο κίνδυνος τυχόν δημοσίευση της αίτησης, να δώσει το δικαίωμα στην τράπεζα να διορίσει διαχειριστή και να οδηγήσει την πώληση της περιουσίας, με τη μέθοδο της αναγκαστικής πώλησης, κάτι που δεν θα εξυπηρετούσε ούτε την Αιτήτρια να λάβει αυτό που δικαιούται, αφού σε περίπτωση διαδικασίας εκκαθάρισης δεν έχει προτεραιότητα. Προς τούτο επικαλείται το άρθρο 300 του περί Εταιρειών Νόμου, σε σχέση με τη σειρά που δίνεται στους πιστωτές μιας εταιρείας, αναφέροντας πως η αίτηση είναι καταστροφική και για τους υπόλοιπους πιστωτές. Στην κατακλείδα του αναφέρει το εξής "Είναι προφανές ότι η εταιρεία στην παρούσα περίοδο δεν μπορεί να αποπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις της. Εάν επιτραπεί η εκκαθάρισή της, στην καλύτερη περίπτωση οι πιστωτές θα λάβουν ένα ποσοστό των χρημάτων των οποίων τους οφείλουν, ενώ αν της δοθεί πίστωση χρόνου, θα καταστεί ξανά ικανή για αποπληρωμή ολόκληρων των οφειλομένων ποσών. Συνεπώς είναι προς το συμφέρον των πιστωτών εν γένει της εταιρείας να μην διαλυθεί, για τον λόγο ότι θα επηρεαστούν δυσμενώς τα συμφέροντά τους". Μετά την καταχώρηση της ενστάσεως, η Αιτήτρια και η Καθ'ης η Αίτηση συμφώνησαν όπως καταχωρήσουν Ένορκες Δηλώσεις ως μέρος της Ακροαματικής Διαδικασίας επιφυλάσσοντας το δικαίωμα τους για αντεξέταση των Ενόρκων Δηλούντων. Η πλευρά της Αιτήτριας προχώρησε με την καταχώρηση ένορκης δήλωσης προς απόδειξη της υπόθεσής τους. Από μέρους της Αιτήτριας κατάθεσε ένορκη δήλωση ο XXXXX Παπακωνσταντίνου, ο οποίος βρίσκεται στην υπηρεσία της Αιτήτριας και ήταν υπεύθυνος για την παραλαβή και διάθεση και πώληση των σιτηρών στους πελάτες των Αιτητών. Ο ομνύων αναφέρεται στο ιστορικό έκδοσης της απόφασης στην αγωγή 456/15, αντίγραφο της οποίας καταθέτει ως Τεκμήριο Α. Επίσης αναφέρει ότι στις 2.7.15 καταχωρήθηκε ένταλμα κατασχέσεως κινητών εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, του οποίου ακολούθησε αίτηση για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης στην αγωγή 456/15, η οποία και απερρίφθη από το Δικαστήριο. Ακολούθως καταχωρήθηκε στις 5.7.16 νέο ένταλμα κατασχέσεως κινητών και αμφότερα τα εντάλματα κατάσχεσης κινητής περιουσίας επιστράφηκαν ανεκτέλεστα στις 5.8.16. Ειδοποιήθηκαν προς τούτο με σχετικές ειδοποιήσεις από δικαστικό επιδότη, τις οποίες επισυνάπτει ως Τεκμήρια Ε1 και Ε2. Ακολούθως, ως ο ομνύων αναφέρει, στις 4.10.16 επέδωσαν μέσω ιδιώτη επιδότη ειδοποίηση ημερομηνίας 5.9.16, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212 του Κεφ. 113 διά της οποίας καλούσαν την Καθ' ης η Αίτηση όπως καταβάλει εντός προθεσμίας 21 ημερών τα ποσά τα οποία αναγράφονται στις αποφάσεις του Δικαστηρίου. Αντίγραφο της επιστολής επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του ομνύοντα ως Τεκμήριο Στ. Ο ομνύων αναφέρει ότι παρά τις προσπάθειες που έγιναν από πλευράς της Αιτήτριας, δεν καταβλήθηκε κανένα ποσό και ως εκ τούτου καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση. Ακολούθησαν κατόπιν των οδηγιών του Δικαστηρίου η δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις 7 Σεπτεμβρίου 2018, στη σελίδα 4992, με αύξων αριθμό δημοσίευσης 5982, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Η, ενώ η δημοσίευση που έγινε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 7 Σεπτεμβρίου 2018, στη σελίδα 9, επισυνάπτεται από τον μάρτυρα ως Τεκμήριο Ζ. Η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση, αν και της δόθηκε χρόνος προς τούτο, δεν καταχώρησε ένορκη δήλωση. Ούτε και ζητήθηκε από πλευράς της Καθ'ής η Αίτηση η αντεξέταση του ομνύοντα της Αιτήτριας. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για την πλευρά της Αιτήτριας κατατέθηκε γραπτή αγόρευση, στην οποία επαναλαμβάνεται εκ του περισσού η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και γίνεται μια λιτή αναφορά στο νομικό πλαίσιο που διέπει τέτοιου είδους αιτήσεις. Η εισήγηση από πλευράς των δικηγόρων της Αιτήτριας είναι ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις οι οποίες απαιτούνται από τη νομολογία, ώστε το Δικαστήριο να διατάξει τη διάλυση της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας. Στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης πρέπει να επισημάνω, το Δικαστήριο δεν μπορεί να διατάξει τη διάλυση της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας. Η διάλυση έπεται της εκκαθάρισης της εταιρείας, αν αυτό που ζητούν οι Αιτητές είναι η εκκαθάριση της εταιρείας, δυνάμει των άρθρων 211 και 212 του Κεφ. 113 και φαίνεται ότι χρησιμοποιούν λανθασμένα τον όρο διάλυση, τόσο στην αίτηση, όσο και στις αγορεύσεις τους. Στον αντίποδα η πλευρά της Καθ'ης η Αίτηση επαναλαμβάνει τις θέσεις της ενόρκου δηλώσεως και προσθέτει στα πλαίσια της Γραπτής του Αγόρευσης ως λόγο ένστασης ότι η Αίτηση δεν καταγράφει την νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται. Νομική πτυχή Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να αναφερθώ στο νομικό πλαίσιο και στην νομολογία που αφορούν αιτήσεις εκκαθάρισης. Σύμφωνα με το άρθρο 211(ε): «Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν: ..................................... (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της». ..................................... Σύμφωνα με το άρθρο 212: «Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- 212. Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας ·ή (δ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, ότι η αξία των στοιχείων του ενεργητικού της εταιρείας είναι μικρότερη από το ποσό των υποχρεώσεών της, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Βesuno Ltd, ECLI:CY:AD:2014:A123, Πολιτική Έφεση 269/09, 20/2/2014, ο Δ. Λιάτσος συνόψισε την Κυπριακή νομολογία επί του θέματος ως ακολούθως: «Το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 και 212 του Κεφ. 113 αποτέλεσε αντικείμενο σειράς αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εντοπίζεται ότι τα συγκεκριμένα άρθρα είναι πιστή αντιγραφή του τότε αντίστοιχου αγγλικού Νόμου. Διαπιστώνεται, επίσης, ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών οφειλέτριας εταιρείας. Σημειώνεται, ως εκ τούτου ότι οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση άλλης μαρτυρίας, η οποία θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα. Το άρθρο 212(
2. a)εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211(
3. e)ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση, ως εκ του Νόμου τεκμήριο, κατά την οποία η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Το Δικαστήριο, κατ' ακολουθία του άρθρου 211(f), δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μιας εταιρείας, η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εταιρεία αποδεδειγμένα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις οφειλές της. Η οφειλή πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δε ευρύτητα του όρου «πιστωτής» είναι τέτοια, που να περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει να λαμβάνει καθορισμένο ύψος πίστωσης (G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων