Bygrave ν. Alpha Bank Cyprus Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 1514/2012, 28/8/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A383 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1514/2012 Μεταξύ: XXXXX Bygrave Ενάγουσας και 1. Alpha Bank Cyprus Limited 2. XXXXX Καλαβά Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 8 Μαρτίου 2019 28 Αυγούστου, 2019. Για την ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Κατσουρίδης για Χρίστος Μ. Τριανταφυλλίδης και Στυλιανός Ν. Χριστοφόρου Για τους εναγόμενους 1-Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Χ"Γεωργίου για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ Για τον εναγόμενο 2-Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Μιχαήλ για Πέτρος Α. Μιχαήλ ΔΕΠΕ, Επαμεινώνδας Κορακίδης ΔΕΠΕ και Constantinos Kalavas LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Από το οδοιπορικό της παρούσας αγωγής προκύπτει ότι το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε την 1.3.2012 και η έκθεση απαίτησης στις 28.3.2012. Η έκθεση υπεράσπισης του εναγομένου 2 καταχωρήθηκε στις 9.4.2012 και των εναγομένων 1 στις 20.9.2012. Μετά από το στάδιο των οδηγιών, και την ενασχόληση με διάφορα ενδιάμεσα διαβήματα, η υπόθεση ορίστηκε επανειλημμένως για ακρόαση, η οποία, για διάφορους λόγους, ακόμη δεν έχει ξεκινήσει. Με την αγωγή της, η ενάγουσα αξιώνει τα ακόλουθα: «(Α). Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερομηνίας 20/12/2005 δια του οποίου η Ενάγουσα φέρεται να διόρισε ως Πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της τον Εναγόμενο 2 είναι παράνομο και/ή άκυρο εξ΄ υπαρχής και/ή άνευ ουδεμίας νομικής και/ή άλλης ισχύος και/η μη δυνάμενο να χρησιμοποιηθεί εις οιανδήποτε συναλλαγή η οποία δυνατό να είχε προσδώσει υποχρεώσεις εις την Ενάγουσα και/ή δικαιώματα εις την Εναγόμενη1 καθ΄ ότι τούτο υπεγράφει και/ή συντάχθηκε υπό της Εναγούσης υπό συνθήκας αντίθετας προς τας πρόνοιας της σχετικής Νομοθεσίας, ΚΑΙ/Η (Β) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οποιαδήποτε συναλλαγή έλαβε χώρα η οποία αφορά την Ενάγουσα και δια της οποίας αύτη απεκόμισε υποχρεώσεις προς τους Εναγομένους 1 και/η δικαιώματα εις τους Εναγομένους 1 και/η εις την οποία χρησιμοποιήθηκε το εις τη παράγραφο (Α) ανωτέρω αναφερόμενο Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο είναι άκυρη εξ΄ υπαρχής και μη δυνάμενη να προσδώσει εις την Ενάγουσα, ΚΑΙ/Η (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου ακυρώνον εξ΄ υπαρχής το εις τη παράγραφο (Α) ανωτέρω αναφερόμενο Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο και/η οιονδήποτε έγγραφο υπεγράφει δια της χρήσεως αυτού, ΚΑΙ/Η (Δ) Αποζημιώσεις δια τη ζημία την οποία υπέστησαν οι Ενάγοντες ως αποτέλεσμα, επιπρόσθετα, των αναφερομένων εις τας παραγράφους 14 και 15 ανωτέρω. (Ε) Οιανδήποτε ετέρα θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθή και/η πρέπουσα υπό τας συνθήκας, ΚΑΙ/Η (ΣΤ) Αποζημιώσεις, ΚΑΙ/Η (Ζ) Νόμιμο Τόκο, ΚΑΙ (Η) Έξοδα και Φ.Π.Α.» Με την παρούσα Αίτησή της, η ενάγουσα ζητά: "Α. (
- i)Την τροποποίηση της παραγράφου 14(β) της Εκθέσεως Απαιτήσεως με την προσθήκη της ακόλουθης φράσης μεταξύ των λέξεων «δανείου» και «πριν» εις την 4η γραμμή:- «και/ή δεν γνωστοποίησε εις αυτήν ότι δεδομένης της Σύμβασης Δανείου σε ξένο νόμισμα το γεγονός αυτό συνιστούσε «κύριο αντικείμενο της συμβάσεως» και/ή δεν βεβαιώθηκε ότι οι σχετικές ρήτρες εις την Σύμβαση Δανείου ήσαν σαφώς και κατανοητώς διατυπωμένες εις την Ενάγουσα τόσο από γραμματικής άποψης όσο και αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας μηχανισμού αυτών προς το σκοπό μετατροπής του ξένου νομίσματος και/η σχετικά με τον ρηθέντα μηχανισμό και το μηχανισμό αποδέσμευσης του υπό κρίση δανείου», και/η (
- ii)Την τροποποίηση της παραγράφου 15 της Εκθέσεως Απαιτήσεως δια της προσθήκης της ακόλουθης φράσης εις το τέλος της παραγράφου: «και/η δεν γνωστοποίησαν εις την Ενάγουσα ότι δεδομένης της Σύμβασης Δανείου σε ξένο νόμισμα το γεγονός αυτό συνιστούσε «κύριο αντικείμενο της συμβάσεως» και/η οι σχετικές ρήτρες εις την Σύμβαση Δανείου δεν ήσαν σαφώς και κατανοητώς διατυπωμένες εις την Ενάγουσα τόσο από γραμματικής άποψης όσο και αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας του μηχανισμού αυτών προς το σκοπό μετατροπής του ξένου νομίσματος και/η σχετικά με τον ρηθέντα μηχανισμό και το μηχανισμό αποδέσμευσης του υπό κρίση δανείου», και/η (
- ii)Την τροποποίηση της παραγάφου 16 της Εκθέσεως Απαιτήσεως δια της προσθήκης νέας παραγράφου (Δ) και των υφισταμένων παραγράφων (Δ), (Ε), (ΣΤ), (Ζ) και (Η) μετατρεπόμενες σε παραγράφους (Ε), (ΣΤ), (Ζ), (Η) και (Θ) αντίστοιχα, ως ακολούθως:- «(Δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου αντικαθιστώντας τις καταχρηστικές ρήτρες εις τη Συμφωνία Δανείου και εφαρμόζοντας αντί αυτών ρήτρας που συνάδουν με σχετικές πρόνοιες οι οποίες συνάδουν με το κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ισχύον νομικό Δίκαιο της Κύπρου». Β. Έξοδα της Αιτήσεως, πλέον ΦΠΑ." Η νομική βάση της Αίτησης εδράζεται, μεταξύ άλλων, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.25, ΘΘ 1-5. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση της Αννίτας Σολουκίδου, ημερομηνίας 8.3.2019, στην οποία αναφέρεται στους λόγους για τους οποίους θα πρέπει, κατά την άποψή της, να επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση. Όπως, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «..................................... Μετά την καταχώρηση της Εκθέσεως Απαιτήσεως εξεδώθει απόφαση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, 4ον Τμήμα αυτού, η οποία είναι άκρως σχετική με τα επίδικα ζητήματα και ειδικότερα τις πρόνοιες εις τη σχετική Συμφωνία Δανείου εις τα θέματα δανεισμού σε ξένο νόμισμα, ως είναι η παρούσα περίπτωση. Τα διαλαμβανόμενα εις την εν λόγω απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου είναι απαραίτητο όπως περιληφθούν εις την Έκθεση Απαιτήσεως ούτως ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. Η προσθήκη των αιτουμένων τροποποιήσεων είναι απαραίτητη για σκοπούς προσδιορισμού όλων των επίδικων θεμάτων και για ορθή και πλήρη απονομή της δικαιοσύνης. Ειλικρινά πιστεύω ότι ενόψει όλων των περιστάσεων της υπόθεσης και δεδομένου ότι η αιτούμενη τροποποίηση θα θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ζητήματα τα οποία βασίζονται επί δεδομένου που ήδη ευρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, γνωστό εις τους Εναγομένους-Καθ΄ ων η Αίτηση, δηλαδή τη Σύμβαση Δανείου σε ξένο νόμισμα, η αιτούμενη τροποποίηση δεν θέτει τους Εναγομένους-Καθ΄ ων η Αίτηση σε μειονεκτική θέση. Ειλικρινά πιστεύω ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν έχει σκοπό την αλλαγή της βάσης της Αγωγής. Η προτεινόμενη τροποποίηση είναι αναγκαία ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του τα πλήρη και πραγματικά δεδομένα κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Περαιτέρω με την προτεινόμενη τροποποίηση θα μπορέσει η Ενάγουσα βάσει των Συνταγματικών της δικαιωμάτων, να προβάλει όλους τους ισχυρισμούς της ενώπιον του Δικαστηρίου, να παρουσιάσει την υπόθεση της κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να προστατεύσει τα δικαιώματα της. Ειλικρινά πιστεύω ότι η προτεινόμενη τροποποίηση δεν θα επηρεάσει τους Εναγομένους-Καθ΄ ων η Αίτηση και δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά. Ειλικρινά πιστεύω ότι με την προτεινόμενη θα εξυπηρετηθούν καλύτερα τα συμφέροντα της Δικαιοσύνης και επομένως είναι ορθό και δίκαιο όπως το Δικαστήριο διατάξει ως η Αίτηση.» Ο εναγόμενος 2 καταχώρησε ένσταση στην αιτούμενη τροποποίηση, επικαλούμενος τους εννέα λόγους που αναφέρονται στο σώμα της ένστασης, τους οποίους αναλύει και υποστηρίζει ο ίδιος, με την ένορκή του δήλωση ημερομηνίας 2.4.2019. Από την πλευρά τους, οι εναγόμενοι 1 δήλωσαν ότι δεν φέρουν ένσταση στην αιτούμενη τροποποίηση. Οι συνήγοροι της ενάγουσας και του εναγόμενου 2 αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων της κάθε πλευράς, παραπέμποντας και σε σχετική νομολογία. Έχω με προσοχή μελετήσει την επιχειρηματολογία αμφοτέρων των συνηγόρων. Προτού προχωρήσω στην παράθεση σχετικής νομολογίας, θα πρέπει να λεχθεί ότι υπό εκδίκαση παραμένει το κατά πόσο είναι επιτρεπτή η αιτούμενη τροποποίηση και όχι η επάρκεια του τι ζητείται να επιτραπεί όπως προστεθεί στην Απαίτηση της ενάγουσας. Η δυνατότητα τροποποίησης τέθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934, ως εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά, που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ 704, υποδεικνύεται ότι: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει στον αντίδικο αδικία, ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής». Στη Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα, Πολιτική Έφεση 10341, ημερομηνίας 19.1.1999, γίνεται ανάλυση της σχετικής νομολογίας, τόσο κυπριακής όσο και αγγλικής, με παράθεση σχετικών αποσπασμάτων. Σχετική αναφορά γίνεται στις υποθέσεις Associated Leisure Ltd and others v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754, Nicolaides v. Yerolemi
(1980)1 CLR 1, Easton v. Ford Motor Co Ltd
(1993)4 All E.R. 257, Cropper v. Smith
(1884)26 Ch. D. 700, Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426. Εξετάζοντας το τι επιζητείται να προστεθεί στην αξίωση της ενάγουσας εναντίον των εναγομένων σε συσχέτιση με την όλη αξίωση, ως αποτυπώνεται στην έκθεση απαίτησης, εμφανώς προκύπτει ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν επιζητεί την προσθήκη νέας βάσης αγωγής που γεννήθηκε μετά την καταχώρηση του αρχικού κλητηρίου. Πρόκειται, σαφώς, για γεγονότα και ισχυρισμούς που σχετίζονται, κατ΄ ισχυρισμόν πάντοτε, με τα ουσιώδη γεγονότα, ισχυρισμούς και αξιώσεις που προβλήθηκαν εξ αρχής. Πρόκειται για κατ΄ ισχυρισμόν γεγονότα που ανάγονται στην πρωταρχική βάση αγωγής και την επεκτείνουν στο φάσμα των αιτουμένων θεραπειών (βλ. Branco Forcan v. Hemslade Trading Ltd κ.ά., ECLI:CY:AD:2018:A479, Πολιτική Έφεση Αρ. 43/2013, ημερομηνίας 6.11.2018). Είναι δε, προφανές το τι προβάλλει ως εξήγηση η ενόρκως δηλούσα σχετικά με το τι οδήγησε στην αναγκαιότητα υποβολής της Αίτησης. Η γενικότητα στην αναφορά σε μεταγενέστερη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, αφήνει ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο αργοπορημένης γνώσης της ύπαρξής της, οδηγώντας σε αργοπορημένη καταχώρηση της Αίτησης. Ως αναφέρεται στην αγγλική υπόθεση Cropper v. Smith (ανωτέρω): «. I know of no kind of error or mistake which, if not fraudulent or intended to overreach, the Court ought not to correct, if it can be done without injustice to the other party. Courts do not exist for the sake of discipline, but for the sake of deciding matters in controversy, and I do not regard such amendment as a matter of favor or grace . it seems to me that as soon as it appears that the way in which a party has framed his case will not lead to a decision of the real matter in controversy, it is as much a matter of right on his part to have it corrected, if it can be done without injustice, as anything else is a matter of right». Είμαι της άποψης ότι η εξέταση των επίδικων θεμάτων, στη βάση των όσων η ενάγουσα επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με την παρούσα τροποποίηση, δεν θα προκαλούσε ουσιαστική εκτροπή στην παρούσα, ομολογουμένως ήδη ταλαιπωρημένη, διαδικασία. Δεν θεωρώ ότι η παροχή δυνατότητας τροποποίησης θα επιφέρει στους εναγόμενους 1 και 2 οποιαδήποτε αδικία ή ζημιά ή ταλαιπωρία η οποία να μην δύναται να αποζημιωθεί με έξοδα. Παραμένει, τέλος, να εξεταστεί το ζήτημα της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης. Δεδομένων των επανειλημμένων ορισμών για ακρόαση, διαφαίνεται όντως η ύπαρξη καθυστέρησης στην υποβολή της Αίτησης. Φυσικά, το τι προβάλλεται είναι η υποβολή του αιτήματος τροποποίησης κατόπιν της προβαλλόμενης, με γενικό τρόπο, νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Όπως αναφέρθηκε και στην υπόθεση Saba (ανωτέρω), η σημασία της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Λέχθηκε δε η διαφωνία του Δικαστηρίου με το ότι καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα (ανωτέρω). Όπως εξάλλου αναφέρθηκε στην υπόθεση Clive Preece κ.ά. v. Ρωσσίδου, Πολιτική Έφεση 271/2008, ημερομηνίας 16.12.2011: «Οι εφεσίοντες μπορεί να μην κατάφεραν να δικαιολογήσουν με απόλυτη πειστικότητα την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην προώθηση του δικονομικού διαβήματος. Ωστόσο, η μερική αυτή αδυναμία δεν έπρεπε να οδηγήσει στην απόρριψη της αίτησης εφόσον το πλέον ουσιώδες υπό τις περιστάσεις κριτήριο ήταν η στάθμιση των παραγόντων που θα αποτελούσαν το εχέγγυο για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης». Ως εκ της ως άνω ανάλυσης, παρά την καθυστέρηση που παρατηρείται, και την μη δικαιολόγηση, κατά τον καλύτερο τρόπο, της καθυστέρησης αυτής, η συνεκτίμηση όλων των στοιχείων και παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς εξέτασης του υπό κρίση ζητήματος, με αφήνει με βεβαιότητα ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, αφού καταλήγω ότι δεν ευσταθεί οποιοσδήποτε λόγος ένστασης. Συνεπώς, η Αίτηση θα έχει επιτυχή κατάληξη. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός δεκαπέντε ημερών από σήμερα και πιστό αντίγραφο να δοθεί στις αντίδικες πλευρές. Έκθεση Υπεράσπισης εναγομένων 1 και 2 στην Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός δεκαπέντε ημερών μετέπειτα και πιστό αντίγραφο να δοθεί στην πλευρά της ενάγουσας. Απάντηση από πλευράς ενάγουσας δύναται να καταχωρηθεί εντός επτά ημερών μετέπειτα. Τα έξοδα της Αίτησης, καθώς επίσης όλα τα έξοδα τα οποία δημιουργούνται ή έχουν απολεσθεί συνεπεία της τροποποίησης (costs thrown away), επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων 1 και 2 - Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον της ενάγουσας-Αιτήτριας, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος της υπόθεσης. [Υπ.] .............. Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο