← Κύπρος

WTE SASSERTECHNIK GmbH - BAMAG GmbH & Co. KG "WTE - BAMAG CONSORTIUM" ν. Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών, δια του Γενικού Εισαγγελέα, ως Εκπροσώπου τη

WTE SASSERTECHNIK GmbH - BAMAG GmbH & Co. KG "WTE - BAMAG CONSORTIUM" ν. Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών, δια του Γενικού Εισαγγελέα, ως Εκπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 3403/14, 30/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A420 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3403/14 Μεταξύ: WTE SASSERTECHNIK GmbH - BAMAG GmbH & Co. KG "WTE - BAMAG CONSORTIUM" Ενάγοντες -και-

  1. Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών, δια του Γενικού Εισαγγελέα, ως Εκπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας
  2. Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας: 20.5.201 Ημερομηνία: 30.09.2019 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Τριτοδιαδίκους: κ. Αχ. Αιμιλιανίδης, για να ακούσει την απόφαση κα Ν. Τζιρτζιπή Για τους Καθ΄ων η Αίτηση- Εναγομένους: κα Δ. Παπαμιλτιάδους με την κα Πιπερή για Γενικό Εισαγγελέα Για την Ενάγουσα: κα Ραφτοπούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές με την υπό κρίση αίτηση ζητούν διάταγμα Δικαστηρίου που να διατάσει τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, ημερομηνίας 5.3.2019, η οποία εξεδόθη δυνάμει αποφάσεως του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 30.11.
  3. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.10, θθ1-12 και Δ.48, θθ1-13 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται περιέχονται στην ένορκη δήλωση του XXXXX Χ¨Νεοκλέους αναπληρωτή γενικού διευθυντή των Aιτητών, που επισυνάπτεται στην Αίτηση. Οι Εναγόμενοι, ήτοι η Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών που στην υπό κρίση αίτηση είναι η Καθ΄ ης η αίτηση, καταχώρισε ένσταση στην Αίτηση, η οποία συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της XXXXX Νεοφύτου, βοηθού γραμματειακού λειτουργού στη Νομική Υπηρεσία, υπεύθυνη του αρχείου αστικών υποθέσεων. Από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου προκύπτει ότι η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, που καταχωρήθηκε την 18.6.2004, στρεφόταν αρχικά τόσο εναντίον της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, ήτοι των Καθ΄ων η Αίτηση, Εναγομένων 1 και του Συμβουλίου Αποχετεύσεως Λευκωσίας, ήτοι των Αιτητών στην παρούσα διαδικασία, πρώην Εναγομένων
  4. Στη συνέχεια όμως η αγωγή εναντίον του Συμβουλίου Αποχετεύσεως Λευκωσίας απορρίφθηκε. Σχετική είναι η ενδιάμεση απόφαση, ημερομηνίας 21.04.2016, που εκδόθηκε από τον αδελφό δικαστή, στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Αντικείμενο της αγωγής είναι η καταβολή αποζημιώσεων ύψους €7.280.691 δυνάμει του άρθρου 146

(6)του Συντάγματος για ζημιές που κατ΄ ισχυρισμό υπέστησαν οι Ενάγοντες, ως αποτέλεσμα της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, ημερομηνίας 22.5.2007, με την οποία απέρριψε την προσφυγή με αριθμό 17/2007 που καταχωρήθηκε από τους Ενάγοντες . Με την πιο πάνω προσφυγή οι Ενάγοντες είχαν προσβάλει την απόφαση του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας σύμφωνα με την οποία κατακύρωσε την προσφορά για την μελέτη, κατασκευή και λειτουργία του εργοστασίου επεξεργασίας λυμάτων Βαθιάς Γωνιάς στην κοινοπραξία STEREAU-SAUR-IACOVOU BROTHERS (CONSTRUCTIONS) LTD αντί στους Ενάγοντες. Η Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών επικύρωσε την πιο πάνω απόφαση και στη συνέχεια η πιο πάνω απόφαση επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, Πρωτοβάθμια δικαιοδοσία, την 27.5.
  1. Ακολούθως η πιο πάνω απόφαση ακυρώθηκε από το Δικαστήριο υπό τη Δευτεροβάθμια Αναθεωρητική του δικαιοδοσία. Επιπρόσθετα και ή διαζευκτικά οι Ενάγοντες αξίωναν από το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας, πρώην Εναγόμενους 2 στην παρούσα διαδικασία, το πιο πάνω ποσό, ήτοι το ποσό των €7.280.691 για τις ζημιές που είχαν υποστεί. Το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας, ήτοι οι Αιτητές στην υπό κρίση Αίτηση, καταχώρισε Υπεράσπιση την 13.10.2015 και η Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών καταχώρισε Υπεράσπιση την 1.8.
  2. Το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας στην Υπεράσπιση που καταχώρησε ήγειρε προδικαστική ένσταση ότι το Δικαστήριο στερείτο δικαιοδοσίας να εκδικάσει την αγωγή στην έκταση που αυτή στρεφόταν εναντίον του. Η προδικαστική ένσταση του στηριζόταν στο γεγονός ότι αυτό δεν ήταν διάδικος στην Αναθεωρητική Έφεση. Τη 2.3.2016 καταχωρήθηκε αίτηση από το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας όπως το πιο πάνω θέμα αποφασιστεί προδικαστικά. Οι ενάγοντες έφεραν ένσταση στην αίτηση. Το Δικαστήριο, ως αναφέρω και πιο πάνω, την 21.4.2016 έκανε δεκτό το αίτημα και απέρριψε την αγωγή εναντίον του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας. Η πιο πάνω απόφαση εφεσιβλήθηκε από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών, η έφεση απορρίφθηκε όμως την 15.2.
  3. Τη 16.11.2018 καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου η οποία ως αναφέρω και πιο πάνω έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, από αδελφό δικαστή, την 30.11.
  4. Στο σημείο αυτό επισημαίνω ότι τόσο η αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου όσο και το διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο εκδόθηκε το σχετικό διάταγμα, βρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της δικηγόρου XXXXX Παπαμιλτιάδους. Στην ένορκη δήλωση καταγράφεται εν συντομία το ιστορικό της υπόθεσης και στη συνέχεια δηλώνει ότι η Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών ουδεμία ευθύνη έφερε έναντι των Εναγόντων και εάν ήθελε αποδειχθεί ότι πρόσωπο έφερε ευθύνη έναντι τους, αυτό είναι το Διοικητικό Όργανο που έλαβε την εκτελεστή απόφαση, ήτοι το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας. Επικαλούμενη δε το συμφέρον της δικαιοσύνης και την εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστηριακού χρόνου ζήτησε όπως το αίτημα της Δημοκρατίας γίνει δεκτό. Το Δικαστήριο ζήτησε την επίδοση της αίτησης και την 30.11.2018 που ορίστηκε η υπόθεση εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο οι εκπρόσωποι των αιτητών, σε εκείνη τη διαδικασία, ήτοι της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών όσο και των Εναγόντων. Την ιδία ημέρα, ήτοι την 30.11.2018 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα. Παραθέτω αυτούσιο το πρακτικό του Δικαστηρίου: «Εκδίδονται εκ συμφώνου διατάγματα ως η αίτηση, άνευ βλάβης των εναγόντων ως προς το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί». Η Ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου επιδόθηκε στο Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας, την 19.03.
  5. Η πιο πάνω Eιδοποίηση καλούσε το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας να εμφανισθεί ως Τριτοδιάδικος στην παρούσα διαδικασία. Δύο περίπου μήνες αργότερα το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητά τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου. Στην ένορκη δήλωση του XXXXX Χ¨Νεοκλέους, που υποστηρίζει την αίτηση, εγείρονται τα πιο κάτω θέματα:
  6. «Η αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ως εκ τούτου η αίτηση ήταν «πάσχουσα εν τη γενέσει της».
  7. Δεν υφίστατο ούτε και υφίσταται καμία απαίτηση κατά του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας. Το άρθρο 146 του Συντάγματος είναι «.ειδική διαδικασία που στρέφεται κατά διοικητικού οργάνου που είναι ο εναγόμενος αρ.1 και δεν μπορεί να καλούνται ως τριτοδιάδικοι άλλα πρόσωπα όπως το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας που δεν έχει υποχρέωση αποζημιώσεων δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος». Όπως αναφέρω και πιο πάνω στην αρχή της απόφασης, η Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών καταχώρισε ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Είναι η θέση της ότι η Αίτηση είναι πρόωρη, δεν αποκαλύπτει στοιχεία ικανά και/ή σχετικά που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η Αίτηση δεν αποτελεί το ορθό ένδικο μέσο για προσβολή του διατάγματος έκδοσης της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου και/ή το παρόν Δικαστήριο είναι αναρμόδιο να της επιληφθεί. Το πρώτο θέμα που θα με απασχολήσει είναι αυτό της δικαιοδοσίας, κατά πόσο το παρόν δικαστήριο κέκτηται εξουσία να ακυρώσει την ενδιάμεση απόφαση που εκδόθηκε από άλλο πρωτόδικο δικαστή. Είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι το παρόν δικαστήριο είναι αναρμόδιο να επιληφθεί του θέματος που εγείρεται καθότι είναι το ίδιο δικαστήριο που αποφάσισε και εξέδωσε το επίδικο διάταγμα της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου. Οι Αιτητές απορρίπτουν την πιο πάνω θέση και εισηγούνται ότι το Δικαστήριο κέκτηται ευρείες εξουσίες, με βάση τη Δ.48, θ.8.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας να ακυρώσει διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς και με βάση τη Δ.10, θ7.3 να ακυρώσει σε οποιοδήποτε στάδιο τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου. Η υπό κρίση υπόθεση παρουσιάζει την ακόλουθη ιδιαιτερότητα, ο δικαστής ενώπιο του οποίου τέθηκε η αίτηση έδωσε οδηγίες όπως αυτή επιδοθεί, πράγμα που έγινε. Η αίτηση επιδόθηκε στους Ενάγοντες οι οποίοι εμφανίσθηκαν κατά τη δικάσιμο που όρισε το Δικαστήριο και συγκατατέθηκαν στην έκδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου. Η Ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου εκδόθηκε εκ συμφώνου, στη 'συμφωνία' όμως αυτή δεν συμμετείχαν οι Αιτητές, αλλά οι Ενάγοντες. Με βάση τη Δ.48 θεσμός 8
(1), η αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου μπορεί να καταχωρηθεί μονομερώς, όπως έγινε και στην παρούσα υπόθεση. Το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως δύναται να δώσει οδηγίες όπως αυτή γίνει δια κλήσεως με ειδοποίηση σε όλα τα πρόσωπα που το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από το θεσμό 8.3. «
(3)The Court or Judge dealing with an application made ex parte may direct that it be made by summons with notice to such persons as the Court or Judge may think fit.» Στη συγκεκριμένη περίπτωση η αίτηση επιδόθηκε στους Ενάγοντες. Όπως έχει όμως νομολογιακά διαπιστωθεί, ο τριτοδιάδικος δεν είναι εναγόμενος στην αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγομένου, εκτός αν ο εναγομένος αποφασίσει να τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η διαδικασία τριτοδιαδίκου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία. Διαφωτιστική επί του συγκεκριμένου θέματος είναι η απόφαση Νικήτα ν. Medcon Construction Limited κ.ά.[1], παραθέτω αυτούσιο το σχετικό κείμενο: «Η Διαδικασία Τριτοδιάδικου αντλεί την προέλευσή της από τη Δ.16 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών, των οποίων οι βασικές πρόνοιες είναι όμοιες με τις πρόνοιες της δικής μας Δ.10. H διαδικασία αυτή δημιουργήθηκε στην Αγγλία με το Νόμο Judicature Act 1873 και θεωρήθηκε ότι ήταν μια διαδικασία ανάλογη με αγωγή, που καταχωρείτο από τον εναγόμενο σε υπάρχουσα αγωγή εναντίον του τριτοδιάδικου. Ο εναγόμενος σε τέτοια περίπτωση εθεωρείτο ενάγων και ο τριτοδιάδικος εναγόμενος. Επομένως, η Ειδοποίηση Τριτοδιάδικου υπέχει μορφή αγωγής του εναγόμενου εναντίον του τριτοδιάδικου (βλ. McCheane v. Jyles
(1902)1 Ch.D. 287). Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, ο τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή αυτή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπισή του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον εναγόμενο. Ο τριτοδιάδικος όμως, δεν είναι εναγόμενος στην υφιστάμενη αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η Διαδικασία Τριτοδιαδίκου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή (Βλ. Stott v. West Yorkshire Road Car Co. [1971] 3 All E.R. 534, Annual Practice 1958, σελ. 381 κ.ε.). Σκοπός της διαδικασίας τριτοδιαδίκου είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιάδικου με το αποτέλεσμα αγωγής μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιάδικου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή, για να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωσή του εναντίον του τριτοδιάδικου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Η αρχή αυτή διατυπώθηκε στη σημαντική για την εποχή απόφαση στην υπόθεση Barclays Bank v. Tom [1923] 1 KB 221 στη σελ. 226. Αυτή η αρχή ακολουθήθηκε αργότερα από την The Normar [1968] 1 All E.R. 753 και την Chatsworth Investments v. Amoco Ltd [1968] 3 All E.R. 357." Σχετική επί του συγκεκριμένου θέματος είναι και η απόφαση Marfin Popular Bank Co. Ltd. v. Telec Logistic Company Ltd [2] στην οποία τονίσθηκε μεταξύ άλλων ότι ο ενάγοντας δεν είχε δικαίωμα να παρέμβει στη διαδικασία τριτοδιαδίκου. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «. Είναι σαφές ότι η διαδικασία τριτοδιάδικου αφορά τον τριτοδιάδικο και τον εναγόμενο και όχι τον ενάγοντα ευθέως. Καταλήγουμε συνεπώς ότι η εφεσίβλητη δεν νομιμοποιείτο να στραφεί εναντίον του διατάγματος για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου, αφού η διαδικασία αφορά μόνο τον εναγόμενο και τον τριτοδιάδικο. ................................. Οι θεσμοί που αφορούν τόσο την επίδοση στον τριτοδιάδικο, αλλά και στους άλλους διάδικους γενικά, έχουν τεθεί ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η ενημέρωσή τους για την υφιστάμενη διαδικασία που τους αφορά.» Ο θεσμός 8.4 της ιδίας διάταξης προβλέπει ότι οποιοδήποτε πρόσωπο επηρεάζεται από την έκδοση του διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς δύναται να καταχωρίσει αίτηση δια κλήσεως και να ζητήσει τον παραμερισμό του διατάγματος. Παραθέτω αυτούσια τη σχετική αναφορά. «
(4)Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just.» Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση Νικολαίδου ν. Αττίπα[3] στην οποία είχε εγερθεί παρόμοιο ζήτημα. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε διάταγμα με το οποίο οι εναγόμενοι-εφεσίβλητοι διατάχθηκαν να παραδώσουν την κατοχή ακινήτου και στη συνέχεια εκδόθηκε ένταλμα κατοχής του ακινήτου, μετά από ex parte αίτηση. Οι εφεσίβλητοι ζήτησαν την ακύρωση του εντάλματος κατοχής με αίτηση διά κλήσεως. Ένα από τα θέματα που είχε εγερθεί ήταν κατά πόσο το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία για την ακύρωση του εντάλματος δυνάμει της Δ.48 θ 8.4 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Η αίτηση των εφεσιβλήτων εγκρίθηκε και το ένταλμα κατοχής ακυρώθηκε. Οι εφεσείοντες αμφισβήτησαν την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης και υποστήριξαν ότι η ανάληψη δικαιοδοσίας και η έγκριση της αίτησης ισοδυναμούσε με ανεπίτρεπτη αναθεώρηση δικαστικής απόφασης από ομόβαθμο δικαστήριο. Η Δ.48 θ 8.4 δεν προσφερόταν για παραμερισμό άδειας αυτής της φύσης και μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία παραμερισμού του εντάλματος κατοχής με προνομιακό ένταλμα. Η πιο πάνω εισήγηση δεν έγινε δεκτή. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε μεταξύ άλλων ότι στόχος της Δ.48 θ8.4 είναι η παροχή δυνατότητας επανεξέτασης θέματος που ρυθμίστηκε ex parte, όταν εκείνος που επηρεάζεται επιθυμεί να ασκήσει το θεμελιώδες δικαίωμα του να ακουστεί, με σκοπό την ακύρωση ή τη διαφοροποίηση του. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Η Δ.48 θ
(8)
(4)αφορά σε κάθε διάταγμα που εκδίδεται ex parte. Ακολουθεί την απαρίθμηση των περιπτώσεων στις οποίες είναι δυνατό να χορηγηθεί θεραπεία ex parte, στις οποίες περιλαμβάνεται σειρά κανονισμών για τη χορήγηση άδειας. Δεν διακρίνουμε κανένα λόγο για διαφοροποίηση ανάλογα με το αν το διάταγμα έχει ως περιεχόμενο τη χορήγηση άδειας ή οτιδήποτε άλλο από τα προσδιοριζόμενα. Στόχος της Δ.48 θ.
(8)
(4)εμφανώς είναι η παροχή δυνατότητας επανεξέτασης θέματος που ρυθμίστηκε ex parte, όταν εκείνος που επηρεάζεται επιθυμεί να ασκήσει το θεμελιώδες δικαίωμά του να ακουστεί, με προοπτική την ακύρωση ή τη διαφοροποίησή του. Η έκδοση εντάλματος κατοχής μπορεί να γίνει ex parte, όπως ρητά ορίζει η Δ.43Α και οι εφεσίβλητοι, ως επηρεαζόμενοι, είχαν τη δυνατότητα να επιδιώξουν τον παραμερισμό της δυνάμει της Δ.48 θ.
(8)
(4). Στην Christofi and Others v. Iacovidou (ανωτέρω) εκδόθηκαν certiorari και prohibition σε σχέση με ένταλμα κατοχής. Δεν απασχόλησε όμως το ζήτημα της ύπαρξης εναλλακτικής θεραπείας και πρέπει να έχουμε υπόψη πως, όπως εξηγήθηκε, δεν υπήρχε στην περίπτωση διακριτική εξουσία ως προς το prohibition, το οποίο, ενόψει της εμφανούς έλλειψης δικαιοδοσίας που διαπιστώθηκε, δεν μπορούσε παρά να εκδοθεί. Επιπλέον, στο πλαίσιο της απόφασης, στη σελίδα 251, εξηγήθηκε πως η Δ.48 διέπει αιτήσεις δυνάμει των θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας γενικά, περιλαμβανομένης και της αίτησης για άδεια δυνάμει της Δ.43Α.» Στρεφόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, διαπιστώνω, με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, ότι το Δικαστήριο δεν είχε την ευκαιρία στο στάδιο που ενέκρινε την αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, να ακούσει τους Αιτητές και να εξετάσει τυχόν ένσταση τους. Ενόψει τούτου οι Αιτητές νομιμοποιούνταν να καταχωρίσουν την υπό κρίση Αίτηση και να ζητήσουν τον παραμερισμό της πιο πάνω Ειδοποίησης με βάση τη Δ.48, θ. 8.
  1. Πέραν τούτου όμως επισημαίνω ότι με βάση τη Δ.10 θεσμός 7.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το Δικαστήριο κέκτηται εξουσία να ακυρώσει τη διαδικασία, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω καταλήγω ότι το Δικαστήριο δεν κωλύεται να επιληφθεί της υπό κρίση αίτησης και κέκτηται εξουσία να παραμερίσει προηγούμενο διάταγμα που εκδόθηκε στην απουσία των Αιτητών, από άλλο δικαστή. Η διαδικασία Tριτοδιαδίκου διέπεται από τις πρόνοιες της Διάταξης 10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο θεσμός 2 της πιο πάνω Διάταξης καθορίζει το χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου δύναται να καταχωρηθεί η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: « . Αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υποβάλλεται οποτεδήποτε από την ημερομηνία καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης αλλά το αργότερο πριν την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρησης της Έκθεσης Υπεράσπισης». Επισημαίνω ότι από το 1993 μέχρι και την 28.12.2000, υπήρχε ρητή πρόνοια στο συγκεκριμένο θεσμό ότι η πιο πάνω χρονική προθεσμία του ενός μηνός δεν μπορούσε να παραταθεί. Ο θεσμός, πριν την τροποποίηση του που έλαβε χώρα την 29.12.2000 προνοούσε τα πιο κάτω: « . Η Αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου θα υποβάλλεται το αργότερο εντός ενός μηνός από την ημερομηνία καταχωρίσεως της εκθέσεως υπερασπίσεως. Η προθεσμία αυτή δεν παρατείνεται.» Με την τροποποίηση του θεσμού η φράση ΄η προθεσμία αυτή δεν παρατείνεται', έχει διαγραφεί, η πρόνοια όμως σε σχέση με τη χρονική προθεσμία του ενός μηνός έχει παραμείνει. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να παρατηρήσω ότι σε περίπτωση που ένας εναγόμενος έχει απαίτηση εναντίον άλλου εναγομένου τότε τίθενται σε εφαρμογή οι πρόνοιες του θεσμού 12 της Διάταξης
  2. Παραθέτω αυτούσιο το θεσμό. "12.
(1)Where a defendant claims against another defendant- (
  1. a)that he is entitled to contribution or indemnity, or (
  2. b)that he is entitled to any relief or remedy relating to or connected with the original subject matter of the action and substantially the same as some relief or remedy claimed by the plaintiff, or (
  3. c)that any question or issue relating to or connected with the said subject matter is substantially the same as some question or issue arising between the plaintiff and the defendant making the claim and should properly be determined not only as between the plaintiff and the defendant making the claim but as between the plaintiff and that defendant and another defendant or between any or either of them, the defendant making the claim may without any leave issue and serve on such other defendant a notice making such claim or specifying such question or issue." Στην υπό κρίση υπόθεση είναι αναντίλεκτο γεγονός ότι oι Καθ' ων η αίτηση - Εναγόμενοι ουδέποτε επέδωσαν στο Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας, ενώ οι τελευταίοι ήταν ακόμη Εναγόμενοι στην υπό τον ως τίτλο και αριθμό αγωγή, την Ειδοποίηση που προβλέπεται από το πιο πάνω θεσμό. Αναντίλεκτο είναι και το γεγονός ότι η αίτηση για έκδοση Eιδοποίησης Tριτοδιαδίκου καταχωρήθηκε εκτός του πιο πάνω χρονικού πλαισίου. Από το φάκελο δε της υπόθεσης προκύπτει ότι δεν υποβλήθηκε αίτημα για παράταση του χρόνου καταχώρισης της εν λόγω αίτησης και το θέμα αυτό δεν απασχόλησε το Δικαστήριο. Σημειώνω ότι στην ένσταση που καταχώρισαν οι Καθ΄ ων η αίτηση ουδεμία μνεία γίνεται για το θέμα αυτό. Από τα πιο πάνω τεκμαίρεται ότι δεν δόθηκε οποιοδήποτε διάταγμα για παράταση της χρονικής περιόδου. Πέραν τούτου παρατηρώ ότι παρά το γεγονός ότι ο χρόνος καταχώρισης της αίτησης είναι θέμα που εγείρεται στην αίτηση για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, οι Καθ΄ων η αίτηση επέλεξαν να μην αναφέρουν οτιδήποτε στην ένσταση τους για το θέμα αυτό. Ο παράγοντας χρόνος είναι ουσιώδης σε αιτήσεις αυτής της φύσης και η παράταση του χρόνου εγκρίνεται νοουμένου ότι είναι δικαιολογημένη κάτω από τις περιστάσεις. Συμφωνώ με τη θέση των Αιτητών ότι το θέμα χρόνου δεν είναι σε καμία περίπτωση τυπικό και ότι παρέκκλιση από τις προθεσμίες που θέτουν οι θεσμοί ανατρέπουν τα θέσμια της δίκης. Σχετικές είναι οι αναφορές που γίνονται επί τούτου στην απόφαση Α/φοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ ν. Λάμπρος Αδάμου Χ΄Νικόλα[4], στις σελίδες 474 και 477, τις οποίες παραθέτω αυτούσιες αμέσως πιο κάτω: " Η προσέγγιση των δικαστηρίων αναφορικά με τις προθεσμίες που ορίζονται από τους θεσμούς, είναι πολύ διαφορετική από τις δικαστικές αντιλήψεις του περασμένου αιώνα. ................................. Οι προθεσμίες και οι χρόνοι που ορίζονται από τους θεσμούς πρέπει να τηρούνται. Η παράταση του χρόνου είναι εξαιρετικό δικονομικό μέτρο. Το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική εξουσία να παρατείνει το χρόνο. Η εξουσία αυτή είναι ελεύθερη και αδέσμευτη και ασκείται με βάση τα γεγονότα της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Καθυστέρηση, ειδικά όταν είναι μακρά, πρέπει να αιτιολογείται ικανοποιητικά διαφορετικά αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο για τον παραβάτη των προθεσμιών." Το θέμα τήρησης των χρονικών πλαισίων που θέτουν οι θεσμοί απασχόλησε το Δικαστήριο και στην υπόθεση Λυσιώτη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας [5] . Παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα από την απόφαση του Δικαστή Π. Καλλή: "Οι τασσόμενες προθεσμίες αποτελούν βασικό υποστήριγμα του νομικού μας συστήματος για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (Μιχαηλίδης v. Χρίστου
(1996)1(B) A.A.Δ. 1190, Κληρίδης ν. Σταυρίδη
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1348 και Βαρδιάνου ν. Richards
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 698). Όπου ο νομοθέτης θέτει προθεσμίες για τη λήψη διαδικαστικών μέτρων οι πρόνοιες αναφορικά με τις προθεσμίες πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρά. Η τήρηση τους εξυπηρετεί άμεσα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Πρόκειται για ζήτημα που συνδέεται με το δημόσιο συμφέρον για την τελεσιδικία και επηρεάζει άμεσα τα συμφέροντα των διαδίκων. Από τη συμμόρφωση προς τα χρονοδιαγράμματα που τάσσονται από τους θεσμούς εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης. Διαφορετική αντιμετώπιση θα δημιουργούσε επικίνδυνα ρήγματα στην απονομή της δικαιοσύνης (Χόππης ν. Παναγή
(1993)Α.Α.Δ. 140, Βαρδιάνου (πιο πάνω) και Cyprus Import Corporation Ltd v. Σενέκη
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1108)". Στην υπό κρίση υπόθεση η αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου δεν καταχωρήθηκε με λίγες μέρες καθυστέρηση αλλά τρία περίπου έτη μετά την καταχώριση της υπεράσπισης των Εναγομένων, Καθ'ων η αίτηση στην παρούσα διαδικασία, χωρίς να έχει εξασφαλισθεί προηγουμένως άδεια για παράταση του χρόνου που προβλέπει ο σχετικός θεσμός. Το στοιχείο αυτό είναι κατά την άποψη μου καθοριστικό για την έκβαση της παρούσας διαδικασίας. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου κρίνω αχρείαστο να προχωρήσω και να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους επί των οποίων εδράζεται η Αίτηση. Η Αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της Ειδοποιήσεως Τριτοδιαδίκου, η οποία εξεδόθη δυνάμει αποφάσεως του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.11.2018. Τα έξοδα της διαδικασίας, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα διαδικασία. ............. Τ. Παρασκευαίδου Καρακάννα Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1]
(1997)1 Α.Α.Δ. 643, 653 [2]
(2012)1 A.A.Δ. 1002 [3]
(1999)1 Α.Α.Δ. 1620 [4]
(1990)1 Α.Α.Δ. 470, 474 [5]
(2000)1(Α) 364 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.