ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΖΑΡΙΦΗ ν. GORDIAN HOLDINGS LIMITED, Αίτηση-Έφεση: 316/2019, 27/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A416 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Αίτηση-Έφεση: 316/2019 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/65), και επί τοις αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224, ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ: XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΖΑΡΙΦΗ Αιτήτρια - Εφεσείουσα και GORDIAN HOLDINGS LIMITED Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι --------------- 27 Σεπτεμβρίου,
- Για την Αιτήτρια: κ. Α. Μαθηκολώνης Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Γ. Ζαχαρίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Επίδικο θέμα της παρούσας διαδικασίας είναι ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965, Ν.9/65, όπως έχει τροποποιηθεί, στη συνέχεια ο Νόμος, και αφορά ακίνητο - χωράφι της αιτήτριας στα Λατσιά της Επαρχίας Λευκωσίας. Δυνάμει των νέων προνοιών του Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί, οι καθ' ων η αίτηση προχώρησαν διαδικασία πώλησης του πιο πάνω ακινήτου που ορίστηκε στις 30.9.
- Η αιτήτρια, την 7.8.19 καταχώρησε Αίτηση/Έφεση, συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση και συνημμένα σε αυτή διάφορα έγγραφα, με την οποία επιζητά την ακύρωση της ειδοποίησης πλειστηριασμού, Τύπος ΙΑ, επικαλούμενη πληθώρα λόγων που αφορούν την εγκυρότητα της διαδικασίας που τηρήθηκε σε σχέση με την πώληση του πιο πάνω ακινήτου. Οι καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν ένσταση υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση, επισυνάπτοντας ομοίως σειρά εγγράφων. Στην ένσταση υπάρχει επίσης ένορκη δήλωση λειτουργού του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, στο περιεχόμενο της οποίας αναφορά θα γίνει στη συνέχεια στο κατάλληλο στάδιο. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη εντός των παραμέτρων των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση των ομνυόντων. Οι δικηγόροι των δυο πλευρών προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις στις οποίες αναλύονται αντιστοίχως οι εκατέρωθεν θέσεις. Λόγω της έκτασης των ενόρκων δηλώσεων και του όγκου των συνημμένων εγγράφων, δεν θα γίνει ειδική αναφορά σε αυτές, πλην όπου και εκεί που απαιτείται. Το δικαστήριο έχει ενδελεχώς ενδιατρίψει στις εκατέρωθεν προβαλλόμενες θέσεις καθώς και στα συνημμένα έγγραφα. Αποτελεί διαπίστωση ότι τα πλείστα γεγονότα είναι κοινώς παραδεκτά, διαφέρουν όμως οι θέσεις των δυο πλευρών ως προς τις νομικές προσεγγίσεις. Το δικαστήριο έχει μελετήσει και έχει πλήρως υπόψη του το περιεχόμενο των αγορεύσεων των δυο πλευρών και όπου χρειαστεί στην συνέχεια θα γίνει ειδική αναφορά σε αυτές. Κρίνεται πάντως, πως πλείστα θέματα που εγείρονται διά των αγορεύσεων θα απαντηθούν μέσα από το σκεπτικό της απόφασης που ακολουθεί. Σύμφωνα με το σώμα της Έφεσης, η αιτήτρια προβάλλει διάφορους λόγους για τους οποίους η Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ πάσχει νομικά, με αποτέλεσμα να μην νομιμοποιούνται οι καθ' ων η αίτηση να προχωρήσουν στην διαδικασία πώλησης του ακινήτου. Κατά την κρίση του δικαστηρίου, όλοι οι προβαλλόμενοι λόγοι διέρχονται από την ερμηνεία των σχετικών Άρθρων 44, Α, Β και Γ του Νόμου ως έχει τροποποιηθεί. Επίμαχο είναι το άρθρο 44Γ
(3), το οποίο παρέχει δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη να καταχωρήσει Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ για την σκοπούμενη πώληση, εντός 30 ημερών από την επίδοση σε αυτόν της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, για συγκεκριμένους λόγους που απαριθμούνται περιοριστικά στο Νόμο. Χάριν ευκολίας παρατίθεται στο Άρθρο 44Γ
(3), το οποίο έχει ως ακολούθως:
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. (Ο τονισμός είναι του δικαστηρίου) Προκύπτει, πως οτιδήποτε προβάλλεται, πέραν των περιοριστικών λόγων που απαριθμούνται στο πιο πάνω εδάφιο του Νόμου, δεν αποτελεί και δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, για το επίδικο χρέος εξεδόθη δικαστική απόφαση την 27.4.17, στην αγωγή 7408/09, τεκμ. Β στην ένσταση των καθ' ων η αίτηση. Μεταξύ άλλων, εκδόθηκε και διάταγμα πώλησης με δημοπρασία του επίδικου ακινήτου της αιτήτριας. Σύμφωνα με την παράγραφο 7 της ενόρκου δηλώσεως της ενστάσεως, οι ειδοποιήσεις Τύπου Θ και Ι επιδόθηκαν σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Προκύπτει πως επιδόθηκαν σε όλους τους εξ αποφάσεως οφειλέτες στην εν τίτλω αγωγή, μεταξύ δε αυτών και προς στην αιτήτρια. Η επίδοση προς αυτήν έγινε την 1.2.19. Της επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις Τύπος Θ και Ι, συνοδευόμενες με κατάσταση λογαριασμού. Εκ της ενόρκου δηλώσεως της αιτήτριας, αλλά και της παραγράφου 7 της ενόρκου δηλώσεως της ενστάσεως, προκύπτει ότι μετά την επίδοση στην αιτήτρια των πιο πάνω ειδοποιήσεων, αυτή δεν έλαβε κάποιο ένδικο μέσο. Στις 30.5.19 η καθ' ης η αίτηση απέκτησε τις επίδικες πιστωτικές διευκολύνσεις και εξασφαλίσεις. Προηγήθηκε, στις 30.10.18, επιστολή προς την αιτήτρια και τους υπόλοιπους ενδιαφερόμενους, με την οποία ενημερώνονταν, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 18 του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου του 2015, Ν.169
(1)/15, και την σχετική οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας του 2016, την πρόθεση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ να πωλήσει τις πιστωτικές διευκολύνσεις και τα εξ αποφάσεως χρέη τους. Έγινε δε και δημοσίευση στον τύπο στις 3.11.18 (τεκμ. ΙΒ και ΙΒ1 της ένστασης). Καθόσον αφορά το θέμα αυτό, την 31.5.19, οι ενδιαφερόμενοι ενημερώθηκαν δυνάμει του Άρθρου 19 του πιο πάνω Νόμου αναφορικά με την μεταφορά των χρεών τους (τεκμ. ΙΓ). Τέλος, την 13.6.19 ενημερώθηκε και το κτηματολόγιο σε σχέση με την επίδικη υποθήκη και την μεταβίβαση των πιστωτικών διευκολύνσεων από την Τράπεζα προς την καθ' ης η αίτηση (τεκμ. ΙΔ). Ακολούθησε στη συνέχεια η αποστολή των ειδοποιήσεων, Τύπος ΙΑ και ΙΒ σε όλους τους ενδιαφερόμενους, μεταξύ αυτών και προς την αιτήτρια. Ειδικότερα, η επίδοση προς την αιτήτρια έγινε την 8.7.19. Από τις παραγράφους 19 και 20 της υποστηρίζουσας την ένσταση ενόρκου δηλώσεως, προκύπτει ότι η υποθήκη με αριθμό Υ2102/2001, που είναι η επίδικη, και η υποθήκη με αριθμό Υ2104/2001 κατατέθηκαν στο κτηματολόγιο την ίδια ημέρα. Εκ παραδρομής οι συμφωνίες υποθήκης επισυνάφθηκαν αντίστροφα στα υποθηκευτήρια έγγραφα, γιατί εκ παραδρομής συμπληρώθηκαν αντίστροφα οι αριθμοί των υποθηκών. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του κ. Τσίγκη, επαρχιακού κτηματολογικού λειτουργού που υποστηρίζει την ένσταση, βεβαιώνεται ότι η υποθήκη με αριθμό Υ2102/2001, επιβαρύνει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής C269 για το ποσό των Λ.Κ.450.000 πλέον τόκοι και κατατέθηκε από την αιτήτρια δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου που έδωσε στον XXXXX Μιτσιγιώργη με σκοπό την υποθήκευση του πιο πάνω τεμαχίου. Πρόκειται για την επίδικη υποθήκη. Η υποθήκη με αριθμό Υ2104/2001 βαρύνει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής D132 για το ποσό των Λ.Κ.160.000 που δόθηκε και αυτή με βάση πληρεξούσιο της αιτήτριας προς τον XXXXX Μιτσιγιώργη. Ως αναφέρει ο ομνύον, και οι δυο υποθήκες κατατέθηκαν την ίδια ημέρα και οι συμφωνίες υποθήκης επισυνάφθηκαν και συμπληρώθηκαν αντίστροφα. Πρόκειται περί τυπογραφικού τυπικού λάθους που ουδόλως αλλοιώνει ή επηρεάζει την εγκυρότητα και νομιμότητα των πιο πάνω υποθηκών. Προς ολοκλήρωση της εικόνας να αναφερθεί ότι στην ειδοποίηση Τύπος ΙΑ αναφέρεται ότι «Το ποσό που κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €5.216.810,07 πλέον τόκος €268.129,75 κατά την 15/5/19, πλέον έξοδα €0.00.» Επειδή ως λέχθηκε προβάλλονται πολλοί και διάφοροι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να ακυρωθεί η αποσταλείσα και επιδοθείσα στην αιτήτρια ειδοποίηση Τύπος ΙΑ, συμπλεκόμενη η ειδοποίηση αυτή με τις ειδοποιήσεις Τύπος Θ και Ι, η αναφορά στις σχετικές πρόνοιες του Νόμου, πέραν του πιο πάνω Άρθρου 44 Γ
(3)κρίνεται αναγκαία, ώστε να διαφανεί τι ακριβώς πρόβλεψε ο Νομοθέτης με τις πιο πάνω πρόνοιες. Η κίνηση της διαδικασίας κάτω από τις πρόνοιες των πιο πάνω άρθρων του Μέρους VIA του Νόμου, διαδικαστικά άρχεται, σύμφωνα με το Άρθρο 44Β
(2)διά της αποστολής της ειδοποίησης Τύπος Θ, εκτός αν προηγηθεί, σύμφωνα με το Άρθρο 44Β
(1), αναστολή της διαδικασίας πώλησης. Προκύπτει πως ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει πριν ακόμα καταστεί υπερήμερος, αυτονόητα, δικαίωμα να εγείρει δικαστικές διαδικασίες, με βάση τις διατάξεις άλλων νόμων και να επιδιώξει αναστολή της προώθησης της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου. Διά δε του εδαφίου 3 του Άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος οφειλέτης εξακολουθεί να διατηρεί το δικαίωμα να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου, με βάση άλλους εν ισχύ νόμους και να αμφισβητήσει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητά θεραπείες δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου 9/65. Με άλλα λόγια, από της επιδόσεως της ειδοποίησης τύπος Θ, παρέχεται δικαίωμα σε οποιονδήποτε, είτε αυτός είναι ο ενυπόθηκος οφειλέτης, ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, να ασκήσει ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου, με βάση όμως άλλους Νόμους και Κανονισμούς, αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες που προβλέπονται στο μέρος VIA του παρόντος Νόμου. Η επίδοση συνεπώς της Ειδοποίησης Τύπος Θ, σύμφωνα με το Άρθρο 44Β
(3), αποτελεί λόγο προς άσκηση ενδίκων μέσων δυνάμει του εδαφίου 3. Στην περίπτωση αυτή ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει το δικαίωμα να αποταθεί και προς έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, το οποίο και επενεργεί ως τροχοπέδη για περαιτέρω διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Στο Άρθρο 44Β προνοούνται δυο χρονικά στάδια εντός των οποίων ο οφειλέτης μπορεί να αποταθεί στο δικαστήριο. Το πρώτο, είναι το στάδιο που έχει καταστεί υπερήμερος, ή ακόμα και προηγουμένως, σύμφωνα με το Άρθρο 27 και το δεύτερο, μετά την επίδοση σε αυτόν της ειδοποίησης Τύπος Θ. Στην παρούσα υπόθεση καταγράφεται ότι οι διαφορές των διαδίκων επί της ουσίας εκδικάστηκαν και εκδόθηκε δικαστική απόφαση (τεκμ. Β). Η Ειδοποίηση Τύπος Ι, δυνάμει του άρθρου 44Γ
(1), και τηρουμένων των διατάξεων του Άρθρου 44Β, σηματοδοτεί την έναρξη της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Με τον τύπο Ι ο ενυπόθηκος δανειστής καλεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη να εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό που αναφέρεται στον Τύπο Ι, που συνοδεύεται με κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη τους, εντός τασσόμενης υπό του Νόμου προθεσμίας, η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη των τριάντα ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου Ι. Προνοείται επίσης ότι στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν εξοφλήσει το πιο πάνω ποσό εντός της πιο πάνω προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου. Ειδικότερα, κατά το εδάφιο 2 του πιο πάνω άρθρου, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του ενυπόθηκου οφειλέτη με τον Τύπο Ι, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΑ, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί διά δημοσίου πλειστηριασμού. Η διαδικασία που προβλέπεται στο Άρθρο 44Γ του Νόμου για την έναρξη της διαδικασίας της πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή, κάτω από τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου, καθώς και οι προβλεπόμενοι στο εδάφιο 3 περιοριστικοί λόγοι για την καταχώριση έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο, αφορούν τον παραμερισμό μόνο της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης Τύπος ΙΑ. Κατά την κρίση συνεπώς του δικαστηρίου, ενστάσεις που αφορούν τις προηγηθείσες ειδοποιήσεις Τύπος Θ και Ι δεν χωρούν στο στάδιο αυτό. Αναφορά σε αυτό θα γίνει στη συνέχεια. Αντίθετα, ως λέχθηκε, στο άρθρο 44Β
(3)ρητώς προνοείται ότι οι διατάξεις του άρθρου δεν αποκλείουν τον ενυπόθηκο οφειλέτη από του να ασκήσει το δικαίωμα του να προχωρήσει με άλλα ένδικα μέσα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση οποιουσδήποτε άλλους εν ισχύ νόμους, αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί διαδικασίες και να επιζητά τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του Μέρους VIA. Ο παραμερισμός της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ αποτελεί ανεξάρτητη, αυτοτελή και ειδική διαδικασία. Και ο λόγος είναι γιατί με την ειδοποίηση αυτή το ακίνητο τίθεται πλέον προς πώληση με πλειστηριασμό. Βασικό προαπαιτούμενο σύμφωνα με το Αρ.44Γ
(2)είναι η μη συμμόρφωση του οφειλέτη με την ειδοποίηση Τύπου Ι, εντός της τασσόμενης προθεσμίας των 30 ημερών. Εκείνο συνεπώς που προκύπτει, είναι ότι η παράλειψη του ενυπόθηκου δανειστή να τηρήσει τις πρόνοιες του εδαφίου
(1)του Άρθρου 44Γ, δηλαδή να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη τις Ειδοποιήσεις Τύπος Θ και Ι συνοδευόμενη με κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, συνιστά λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης ΙΑ, σύμφωνα με το υπό στοιχείο (β) του Άρθρου 44Γ
(3). Από την άλλη, ο ενυπόθηκος οφειλέτης, όταν του επιδοθεί η Ειδοποίηση Τύπος Ι, συνοδευόμενη από την Ειδοποίηση Τύπος Θ, θα πρέπει προ της επιδόσεως σε αυτόν της επόμενης Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, αν διαφωνεί, να καταχωρήσει αγωγή προς ακύρωση των ειδοποιήσεων Τύπος Θ και Ι. Και αυτό, είτε στην βάση των προβλεπόμενων λόγων του Άρθρου 44Β, είτε στην βάση της κατάστασης λογαριασμού που του επιδόθηκε μαζί με την ειδοποίηση Τύπος Ι, κατά το Άρθρο 44Γ
(1). Δικαίωμα που εν πάση περιπτώσει του παρέχεται και από το Άρθρο 44Α, (4Α). Από την άλλη, είναι σημαντικό για τον Νόμο, αλλά και λογικά αυτονόητο, ότι η μη επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη της Ειδοποίησης Τύπος Ι συνιστά ουσιώδη παράλειψη, αφού είναι με αυτή που καλείται ο οφειλέτης να καταβάλει το χρέος του. Και μόνο σε μη πληρωμή ή και μη συμμόρφωσή του με την Ειδοποίηση αυτή, ο ενυπόθηκος δανειστής έχει το δικαίωμα να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο της διαδικασίας, που είναι εκείνο της πώλησης του ακινήτου, διά της επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ. Η πρόνοια του Άρθρου 44Γ
(3)(β) ότι η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, περιλαμβάνει και εξυπακούει και τις Ειδοποιήσεις Τύπου Θ και Ι. Ένα ερώτημα που προκύπτει, είναι αν το περιεχόμενο των ειδοποιήσεων Τύπος Θ και Ι, που κατά τα άλλα επιδόθηκαν νομότυπα στον οφειλέτη και στα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, και ειδικότερα η απαίτηση για πληρωμή του υπερήμερου ενυπόθηκου χρέους (Τύπος Θ), καθώς και η συνοδευτική κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, τόκων και εξόδων προς είσπραξη του χρέους (Τύπος Ι), μπορεί να αποτελέσει αυτοτελή λόγο ακύρωσης της μετέπειτα επίδοσης της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ. Η απάντηση κατά την κρίση του δικαστηρίου είναι αρνητική. Το Άρθρο 44Γ 3 (α-ε) δεν προβλέπει τέτοιο λόγο ακύρωσης. Το ποσό που κατέστη απαιτητό, σύμφωνα με τον προβλεπόμενο Τύπο ΙΑ που υπάρχει στο παράρτημα του Νόμου, θεωρείται πλέον ως μη αμφισβητούμενο. Εκείνο που μπορεί να αμφισβητηθεί κάτω από τις πρόνοιες του πιο πάνω Άρθρου εκ μέρους του οφειλέτη, είναι μόνο η επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπος Θ και Ι και όχι το περιεχόμενο τους, ή η κατάσταση λογαριασμού. Αμφισβήτηση των οφειλόμενων σε τελική ανάλυση ποσών, τόκων και εξόδων μπορεί να γίνει, σύμφωνα και με την επιφύλαξη του Άρθρου 44Α, 4(Α), στο Επαρχιακό Δικαστήριο και όχι στα πλαίσια της Έφεσης του Άρθρου 44Γ
(3). Εκείνο συνεπώς που προκύπτει είναι ότι η παράλειψη του ενυπόθηκου οφειλέτη και κάθε άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να λάβει μέτρα κατά τον χρόνο επιδόσεως σε αυτόν των ειδοποιήσεων Τύπος Θ και Ι, ως έχει εξηγηθεί, δεν μπορεί εκ των υστέρων να επενεργήσει προς όφελος του καταστρατηγώντας την προβλεπόμενη υπό του Μέρους VIA διαδικασία. Ο πιο πάνω νόμος παρέχει δικαιώματα στον ενυπόθηκο οφειλέτη, ο οποίος θα πρέπει να τα λάβει έγκαιρα και εντός των χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται στον Νόμο. Άλλως, δεν θα είχε κανένα νόημα η διαδικασία του Άρθρου 44Γ
(2)και
(3). Η Έφεση προς παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης (Τύπος ΙΑ), δεν αποτελεί νέα μορφή, ούτε και προσφέρεται ως νέος εναλλακτικός τρόπος αμφισβήτησης του ενυπόθηκου χρέους. Στην παρούσα υπόθεση ο Τύπος Θ επιδόθηκε στην αιτήτρια και στα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα την 1.2.19 και ως προκύπτει ουδείς εξ αυτών έλαβε κάποιο μέτρο. Στη συνέχεια, την 30.5.19, επιδόθηκε στην αιτήτρια όπως και στα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα η ειδοποίηση Τύπος Ι, και τέλος την 8.7.19 επιδόθηκε η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ. Η αιτήτρια, όσο και τα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, εφόσον αμφισβητούσαν το ύψος του ενυπόθηκου χρέους, τόκων και εξόδων, ή τη νομιμότητα της υποθήκης και άλλων τινών που προβάλλονται διά της Εφέσεως, ανεξάρτητα ακόμα και από το γεγονός της ύπαρξης της πιο πάνω δικαστικής απόφασης, όφειλαν να δράσουν έγκαιρα και εντός των προβλεπομένων υπό του Νόμου χρονικών προθεσμιών. Όταν τους επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις Τύπος Θ και Ι, αν αμφισβητούσαν το ύψος του ποσού ή των τόκων, όφειλαν, προ της επιδόσεως σε αυτούς της επόμενης Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, να αποταθούν στο Επαρχιακό Δικαστήριο προβάλλοντας τους ισχυρισμούς τους, ώστε να αποτρέψουν την περαιτέρω διαδικασία δυνάμει των προνοιών του Νόμου. Οι πρόνοιες συνεπώς του Άρθρου 44Γ
(3)για Έφεση, καθώς και οι λόγοι επί των οποίων μπορεί ο οφειλέτης να στηριχθεί, είναι αυστηρώς προσδιορισμένοι και καθορισμένοι από το εδάφιο 3 του Νόμου. Κατά συνέπεια αιτιάσεις περί εσφαλμένων χρεώσεων τόκων ή και άλλων ισχυρισμών, δεν αποτελούν επίδικο θέμα της Έφεσης. Αυτά τα θέματα μόνο με αγωγή θα μπορούσαν να εξεταστούν και όχι στα πλαίσια της Έφεσης του Άρθρου 44Γ
(3). Αναφέρει η αιτήτρια ότι το έγγραφο της υποθήκης και η σύμβαση της υποθήκης δεν αφορούν το ενυπόθηκο υπό πώληση ακίνητο, όπως ούτε και το ποσό της υποθήκης, όπως καταγράφεται στην δήλωση υποθήκης. Το θέμα αυτό θα έπρεπε να τεθεί στην ρηθείσα αγωγή, καθώς και όλα όσα επί τούτου αναφέρει η αιτήτρια ως προς την εγκυρότητα του πληρεξουσίου που υπέγραψε. Ως προς την υποθήκη, η απάντηση δίνεται από τον κτηματολογικό λειτουργό, ότι οι συμφωνίες υποθήκης επισυνάφθηκαν αντίστροφα στα υποθηκευτήρια έγγραφα γιατί εκ παραδρομής συμπληρώθηκαν αντίστροφα οι αριθμοί των υποθηκών επί της σφραγίδας στο πάνω δεξιό μέρος της πρώτης σελίδας της συμφωνίας υποθήκης και ότι, η αντίστροφη επισύναψη οφείλεται σε τυπογραφικό και τυπικό λάθος και παραδρομή, που δεν επηρεάζει την εγκυρότητα των υποθηκών. Άλλο θέμα που εγείρεται είναι ότι στην Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ δεν απαιτούνται έξοδα. Το γεγονός αυτό σύμφωνα με την θέση της Αιτήτριας συνιστά παράβαση που επιφέρει ακυρότητα. Ο συγκεκριμένος Τύπος περιέχεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου και είναι προκαθορισμένος. Σύμφωνα με το Παράρτημα, το σημείο που αναγράφονται τα έξοδα είναι κενό προς συμπλήρωση από τον ενυπόθηκο δανειστή. Στην προκειμένη περίπτωση οι καθ' ων η αίτηση δεν απαιτούν κάποιο ποσό εξόδων. Προκύπτει ότι η εισήγηση δεν έχει έρεισμα και απορρίπτεται. Παρεμβάλλεται εδώ ότι η επιδοθείσα ειδοποίηση Τύπος ΙΑ είναι σύμφωνη με την προβλεπόμενη στο Παράρτημα του Νόμου και περιέχει όλα τα υπό του Νόμου και του Παραρτήματος απαιτούμενα στοιχεία και επιδόθηκε προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι δεν επιδόθηκε στο Τμήμα φορολογίας, στην Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, στην Alpha Bank και σε κάποια εταιρεία Αδελφοί Γαλαζή Λτδ, δεν υποστηρίζεται από τον Νόμο, ότι δηλαδή θα έπρεπε να επιδοθεί στα πιο πάνω νομικά πρόσωπα, ούτε και έχει καταδειχθεί τι σχέση έχουν με την επίδικη διαδικασία. Ομοίως, δεν προβλέπεται από τον Νόμο η δημοσίευση της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ. Για την πώληση των πιστωτικών διευκολύνσεων και των εξ αποφάσεως χρεών της αιτήτριας, σύμφωνα με την αδιαμφισβήτητη ένορκη δήλωση των καθ' ων η αίτηση, ως έχει ήδη καταγραφεί, τηρήθηκαν όλες οι νενομισμένες διαδικασίες και δημοσιεύσεις. Προβάλλεται από την αιτήτρια, στις παραγράφους 9.12 και 9.13 της ενόρκου δηλώσεως της, ότι «στο επίδικο ακίνητο ευρίσκεται μεταξύ άλλων και η κατοικία της αιτήτριας 1 και των μελών της οικογένειας της με αποτέλεσμα η παρούσα υπόθεση να καλύπτεται από το Άρθρο 95 του Νόμου 65
(1)/15». Η απάντηση επί τούτου των καθ' ων η αίτηση είναι ότι στον τίτλο ιδιοκτησίας το ακίνητο περιγράφεται ως χωράφι. Προκύπτει ότι η θέση των καθ' ων η αίτηση είναι ορθή, αφού στην επιδοθείσα ειδοποίηση Τύπος ΙΑ, στον Πίνακα και στην Χωρομετρική Αναφορά, στον τίτλο του ενυπόθηκου ακίνητου αυτό περιγράφεται ως χωράφι. Ο ισχυρισμός της αιτήτριας προβάλλεται με εξαιρετική γενικότητα και αοριστία, και αν πράγματι έτσι είχαν τα πράγματα, ως ο σχετικός ισχυρισμός της, όφειλε να παράσχει πλήρεις και αναλυτικές λεπτομέρειες τόσο για το επίδικο ακίνητο, όσο και για την προσωπική-οικογενειακή της κατάσταση. Τέλος ζητήματα εγκυρότητας της υποθήκης δεν αποτελούν επίδικο θέμα της παρούσας διαδικασίας και, καταγράφεται εδώ, ότι σύμφωνα με τους καθ' ων η αίτηση, αυτά εξετάστηκαν στην πιο πάνω αγωγή. Πριν την τελική κατάληξη, υπάρχει ακόμα ένας λόγος για τον όποιο επιζητείται ο παραμερισμός της Ειδοποίησης πώλησης του ακινήτου και προωθείται και διά της αγορεύσεως του κ. Μαθηκολώνη. Ότι οι πρόνοιες του Νόμου παραβιάζουν το Άρθρο 26 του Συντάγματος που αφορά την ελευθερία του συμβάλλεσθαι γιατί, σύμφωνα με την εισήγηση, η επίδικη υποθήκη συνομολογήθηκε στην βάση της τότε ισχύουσας νομοθεσίας, η οποία τροποποιήθηκε μεταγενέστερα με την εισαγωγή του Μέρους VIA. Κατά την κρίση του δικαστηρίου το Μέρος VIA του Νόμου δεν έχει δημιουργήσει διατάξεις που να απαγορεύουν την σύναψη συμφωνιών αναφορικά με δάνεια και υποθήκευση ακινήτων προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Στην ουσία, διά των νέων προνοιών του Νόμου, υπό τους όρους, τους περιορισμούς και τις προϋποθέσεις που ο Νόμος τάσσει, εισάγεται μια νέα διαδικασία πώλησης διά πλειστηριασμού ενυπόθηκων ακινήτων, χωρίς οι πρόνοιες αυτές να επεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο σε συμβατικούς όρους μεταξύ των συμβαλλομένων και στο δικαίωμα και την ελευθερία, ευρύτερα, του συμβάλλεσθαι. Το ενυπόθηκο ακίνητο, εξ ορισμού, παρέχει τη δυνατότητα πώλησης του σε περίπτωση παράβασης της σύμβασης που διέπει και το ενυπόθηκο ακίνητο, με βάση τις πρόνοιες του Νόμου, Ν.9/65. Η εισαγωγή ακόμα μιας νέας διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, ουδόλως επεμβαίνει ή και επιδρά με οποιονδήποτε, αρνητικό, τρόπο στο κατοχυρωμένο δυνάμει του Άρθρου 26 δικαίωμα της αιτήτριας του συμβάλλεσθαι ελευθέρως. Η εισήγηση συνεπώς δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. Η Αίτηση - Έφεση για τους πιο πάνω λόγους δεν μπορεί να έχει αίσια κατάληξη. Ως εκ τούτου, απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και σε βάρος της αιτήτριας. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο