ΜΑΜΑΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΤΔ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΡΠΑΣΙΤΗ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής:1147/2017, 27/8/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A381 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1147/2017 Μεταξύ: ΜΑΜΑΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας Εναγόντων και
- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΡΠΑΣΙΤΗ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας
- XXXXX Καρπασίτη, εκ Λευκωσίας Εναγομένων Ημερομηνία:27.8.2019 Για τους Ενάγοντες: κα Αγνή Α. Ξυψιτή Για τους Εναγόμενους: κα Άντρεα Π. Βασιλείου για κ.κ. Δράκος & Ευθυμίου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Οι ενάγοντες με την παρούσα αγωγή αξιώνουν από τους εναγόμενους από κοινού και/ή κεχωρισμένα το ποσό των €44.986,71 ως υπόλοιπο λογαριασμού και/ή δυνάμει τιμολογίων και/ή δυνάμει αξίας εμπορευμάτων, νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. ΟΙ ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΩΝ Οι ενάγοντες με την έκθεση απαίτησής τους ισχυρίζονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ασχολούνται με εμπόριο, κατασκευή και τοποθέτηση αλουμινίων. Από το έτος 1998 πωλούσαν στους εναγόμενους είδη του εμπορίου τους και χρεοπίστωναν τον σχετικό λογαριασμό τον οποίο τηρούσαν. Ο εναγόμενοι κατά ή περί τις 5.7.2016 επιβεβαίωσαν ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού τους μέχρι τις 31.12.2015 ανερχόταν στις 47.456,
- Οι εναγόμενοι κατά το έτος 2016 προχώρησαν σε διάφορες πληρωμές έναντι του ως άνω ποσού και παρέμεινε απλήρωτο και οφειλόμενο το ποσό των €44.986,
- Οι ενάγοντες ισχυρίζονται επίσης ότι η εναγόμενη 2 τους απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 16.12.2014 με την οποία ανέλαβε προσωπική ευθύνη για το υπόλοιπο του λογαριασμού της εναγόμενης 1 εταιρείας και με την οποία τους ζητούσε επίσης να μην καταθέσουν 3 επιταγές που τους είχε παραδώσει, κάτι το οποίο οι ενάγοντες πράγματι τήρησαν. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται τέλος ότι κάλεσαν επανειλημμένα τους εναγόμενους να τους καταβάλουν το ως άνω χρέος τους αλλά οι τελευταίοι αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με αποτέλεσμα να καταχωρήσουν την επίδικη αγωγή. Οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση την οποία καταχώρησαν αρνούνται την αξίωση και τους ισχυρισμούς των εναγόντων και ειδικότερα τον ισχυρισμό των τελευταίων ότι η εναγόμενη 2 ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη για την αποπληρωμή του, κατά τους ισχυρισμούς των εναγόντων,χρέους της εναγόμενης 1 εταιρείας. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται επίσης ότι οι χρεώσεις των εναγόντων ήταν αυθαίρετες, άνευ αντιπαροχής και/ή ανταλλάγματος, τα εμπορεύματα ουδέποτε παραδόθηκαν και/ή ήταν ελαττωματικά, ουδέποτε εξουσιοδότησαν τους ενάγοντες να τηρούν κατάσταση λογαριασμού και ουδέποτε αποδέχθηκαν και/ή παρέλαβαν τα εμπορεύματα και/ή τις χρεώσεις των εναγόντων. Οι ενάγοντες καταχώρησαν απάντηση στην υπεράσπιση με την οποία αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγομένων οι οποίοι περιέχονται στην υπεράσπισή τους και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς τους που περιέχονται στην έκθεση απαίτησής τους. H ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την ακρόαση της αγωγής προσέφεραν μαρτυρία 3μάρτυρες. Για τους ενάγοντες παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Σταύρου και η κα XXXXX Χρυσοστόμου και για τους εναγόμενους η κα XXXXX Καρπασίτου. Ο Μ.Ε.1κ. Σταύρου κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι είναι διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας η οποία ασχολείται με κατασκευές μηχανισμών για περσιάνες και ηλεκτρικές πέργολες από αλουμίνιο. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι ενάγοντες συνεργάζονταν με τους εναγόμενους από το έτος 1998 και όλες οι μεταξύ τους δοσοληψίες καταγράφονταν. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 1 έως 5 τις καρτέλες πελάτη για τα έτη 2012 έως 2016 που οι ενάγοντες τηρούσαν για τις συναλλαγές τους με την εναγόμενη 1 εταιρεία. Ισχυρίστηκε ότι όσα εμπορεύματα αναγράφονται στις εν λόγω καρτέλες οι ενάγοντες τα παρέδωσαν στην εναγόμενη 1 εταιρεία. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 6 αντίγραφο επιστολής των εναγόντων ημερομηνίας 22.6.2016 την οποία οι τελευταίοι απέστειλαν στους εναγόμενους και ισχυρίστηκε ότι με την εν λόγω επιστολή η εναγόμενη 1 εταιρεία συμφώνησε ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού της με τους ενάγοντες κατά την 31.12.2015 ανερχόταν στο ποσό των €47.456,
- Ισχυρίστηκε επίσης ότι η εναγόμενη 2 ζήτησε από τους ενάγοντες να μην καταθέσουν στην τράπεζα 3 επιταγές της εναγομένης 1 που τους είχαν παραδοθεί και ότι ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη για το υπόλοιπο του λογαριασμού της εναγομένης
- Ισχυρίστηκε ότι η προσωπική ανάληψη της ευθύνης πληρωμής του λογαριασμού της εναγομένης 1 εκ μέρους της εναγομένης 2 έγινε με επιστολή ημερομηνίας 16.12.2014 την οποία αυτή υπέγραψε και η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 8 τα αντίγραφα 3 επιταγών της εναγομένης 1 εταιρείας με αρ. 05780293, 05780218 και 05780219, ως Τεκμήριο 9 τα αντίγραφα 3 άλλων επιταγών της εναγόμενης 1 εταιρείας με αρ. 11340610, 11340627 και 11340638 και τέλος ως Τεκμήριο 10 αντίγραφο επιστολής της εναγόμενης 1 εταιρείας,ημερομηνίας 10.6.2013,προς τους ενάγοντες με την οποία ισχυρίστηκε ότι ο προηγούμενος διευθυντής της εναγόμενης 1 εταιρείας και πατέρας της εναγόμενης 2,XXXXX Καρπασίτης, ο οποίος απεβίωσε εν τω μεταξύ, ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη πληρωμής του υπολοίπου του λογαριασμού της εταιρείας προς τους ενάγοντες. Ισχυρίστηκε τέλος ότι παραμένει οφειλόμενο υπόλοιπο το ποσό των €44.985,71 και ότι οι ενάγοντες τήρησαν την υπόσχεση που έδωσαν στην εναγόμενη 2 να μην καταθέσουν τις επιταγές που φαίνονται στο Τεκμήριο 9 λόγω της εκ μέρους της προσωπικής ανάληψης της ευθύνης πληρωμής του υπολοίπου του λογαριασμού της εναγόμενης 1 εταιρείας προς τους ενάγοντες. Ο Μ.Ε.1 κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότιη καρτέλα της εναγομένης 1 για το έτος 2012, Τεκμήριο 1, δεν ξεκινά με μηδενικό υπόλοιπο λόγω του ότι υπήρχε υπόλοιπο το οποίο μεταφέρθηκε από την προηγούμενη χρονιά και ότι το ίδιο παρουσιάζουν και τα υπόλοιπα τεκμήρια 2 έως
- Ισχυρίστηκε ότι η συνεργασία των εναγόντων με τους εναγόμενους σταμάτησε όταν οι επιταγές, τις οποίες οι τελευταίοι τους έδιδαν, επιστρέφονταν ως ακάλυπτες και ότι τα προβλήματα στη συνεργασία τους ξεκίνησαν το έτος
- Ισχυρίστηκε επίσης ότι λόγω του γεγονότος ότι η εναγόμενη 1 εταιρεία όφειλε στους ενάγοντες ένα μεγάλο ποσό τους εξέδιδε επιταγές έναντι του λογαριασμού της και ότι οι επιταγές που φαίνονται στο Τεκμήριο 9 δόθηκαν για τον συγκεκριμένο σκοπό. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η εναγόμενη 2, μετά τον θάνατο του πατέρα της, ανέλαβε χρέη διευθυντή της εναγόμενης 1 εταιρείας και ότι με την επιστολή, Τεκμήριο 7, ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη για τις οφειλές της εταιρείας προς τους ενάγοντες. Η Μ.Ε.2, κα Χρυσοστόμου, κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στην ενάγουσα εταιρεία από το έτος 1983 ως υπεύθυνη του λογιστηρίου και μεταξύ των καθηκόντων της είναι η έκδοση τιμολογίων, τα λογιστικά, η μισθοδοσία των υπαλλήλων και η τήρηση των καταστάσεων λογαριασμών των πελατών της ενάγουσας. Ισχυρίστηκε ότι η ίδια προσωπικά τύπωσε τις καρτέλες λογαριασμού της εναγόμενης 1 εταιρείας, Τεκμήρια 1 έως 5, τις οποίες ο πελάτης που τον αφορούσαν είχε υπόψη του αφού του αποστέλλονταν σε μηνιαία όσο και σε ετήσια βάση. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η εναγόμενη 2 της παρέδωσε υπογεγραμμένη την επιστολή με την οποία αναλάμβανε προσωπικά την ευθύνη για το υπόλοιπο του λογαριασμού της εναγόμενης 1 εταιρείας. Σε σχέση με τις επιταγές οι οποίες φαίνονται στο Τεκμήριο 9 η Μ.Ε.2 ισχυρίστηκε ότι αυτές τις έδωσε η εναγόμενη 2 στους ενάγοντες ζητώντας τους να μην τις καταθέσουν στην Τράπεζα, κάτι το οποίο οι ενάγοντες τήρησαν. Ο λόγος για τον οποίο η εναγόμενη 2 ζήτησε να μην κατατεθούν οι επιταγές ήταν η οικονομική στενότητα στην οποία βρισκόταν η εταιρεία. Η Μ.Ε.2 κατά την αντεξέτασή της ισχυρίστηκε ότι ανάμεσα στα καθήκοντά της είναι η έκδοση τιμολογίων και ότι ο έλεγχος τους γινόταν από την ίδια που ήταν υπεύθυνη για τα λογιστικά. Ισχυρίστηκε ότι η εναγόμενη 2 είναι η κόρη του XXXXX Καρπασίτη η οποία ανέλαβε διευθύντρια της εναγόμενης 1 εταιρείας μετά που ο πατέρας της απεβίωσε. Ισχυρίστηκε επίσης ότι με την εναγόμενη 2 επικοινωνούσε υπό την ιδιότητά της ως διευθύντρια της εναγόμενης 1 εταιρείας και ότι με την επιστολή που η εναγόμενη 2 απέστειλε στους ενάγοντες ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη αποπληρωμής του υπολοίπου της εταιρείας προς τους ενάγοντες. Η Μ.Υ.1 κα Καρπασίτου κατά την κυρίως εξέτασή της κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α στη διαδικασία. Σε αυτή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι διευθύντρια της εναγόμενης 1 εταιρείας και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Η εναγόμενη 1 εταιρεία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν πελάτισσα των εναγόντων στους οποίους χρωστούσε κάποιο ποσό, όχι όμως το ποσό το οποίο είναι επίδικο με την παρούσα αγωγή. Ισχυρίστηκε ότι η επιστολή ημερομηνίας 16.12.2014 η οποία φέρει την υπογραφή της είναι μια τυποποιημένη επιστολή την οποία ετοίμασαν οι ενάγοντες και της την απέστειλαν για να την υπογράψει, ουδέποτε όμως τους ανέφερε ότι επρόκειτο να αναλάβει προσωπικά την αποπληρωμή του χρέους της εναγόμενης 1 εταιρείας. Αρνήθηκε ότι με την εν λόγω επιστολή ανέλαβε προσωπικά την εγγύηση αποπληρωμής οποιουδήποτε ποσού και ισχυρίστηκε ότι δεν είχε οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον ούτε έλαβε οποιαδήποτε νόμιμη αντιπαροχή για την εν λόγω πράξη και ότι υπέγραψε την επιστολή μόνο υπό την ιδιότητά της ως διευθύντρια της εναγόμενης 1 εταιρείας. Κατά την αντεξέτασή της η Μ.Υ.1 ισχυρίστηκε ότι η εναγόμενη 1 εταιρεία διατηρούσε καταστάσεις λογαριασμού σε σχέση με τις συναλλαγές της με τους ενάγοντες τις οποίες τηρούσε η ίδια και οι οποίες αποστέλλονταν και στους εξωτερικούς λογιστές της εταιρείας. Ισχυρίστηκε ότι η ίδια έστελλε την επιστολή που λάμβανε κάθε φορά από τους ενάγοντες στους ελεγκτές της εναγόμενης 1 εταιρείας οι οποίοι έκαναν τον έλεγχο και μετά από αυτόν τον έλεγχουπέγραφε τη σχετική επιστολή. Κατά την αντεξέτασή της κατατέθηκε ως τεκμήριο 11 αντίγραφο κατάστασης λογαριασμού τον οποίο τηρούσε η εναγόμενη 1 εταιρεία σε σχέση με τις συναλλαγές της με τους ενάγοντες για το έτος
- Όταν της ζητήθηκε να συγκρίνει την εν λόγω κατάσταση με την αντίστοιχη κατάσταση που τηρούσαν οι ενάγοντες και η οποία είχε κατατεθεί ως Τεκμήριο 3, απάντησε ότι μεταξύ τους υπάρχουν μερικά σεντ διαφορά. Στη συνέχεια, όταν της υποδείχθηκε αντίγραφο της επιστολής των εναγόντων ημερομηνίας 19.6.2015, Τεκμήριο 12, με την οποία οι τελευταίοι ζητούσαν από τους εναγόμενους να τους βεβαιώσουν κατά πόσο συμφωνούσαν με το υπόλοιπο του λογαριασμού τους για το έτος 2014 ισχυρίστηκε ότι η διαφωνία τους αφορούσε το ποσό των €7,
- Αναγνώρισε την υπογραφή της στην επιστολή των εναγόντων, ημερομηνίας 22.6.2016, Τεκμήριο 6και σε επόμενη ερώτηση που της τέθηκε από τη δικηγόρο των εναγόντων απάντησε ότι συμφωνεί με το υπόλοιπο το οποίο φαίνεται στο εν λόγω τεκμήριο. Η Μ.Υ.1 αναγνώρισε επίσης την υπογραφή της στην επιστολή των εναγόντων ημερομηνίας 19.2.2014 με την οποία οι τελευταίοι ζητούσαν από την εναγόμενη 1 εταιρεία να τους επιβεβαιώσει το υπόλοιπο του λογαριασμού της για το έτος 2013 και ανέφερε ότι συμφωνεί με το εν λόγω ποσό. Αναγνώρισε επίσης την υπογραφή της στις επιταγές που φαίνονται στο Τεκμήριο 9 καθώς και στην επιστολή ημερομηνίας 16.12.2014, Τεκμήριο
- Ισχυρίστηκε ότι με την εν λόγω επιστολή ζητούσε από τους ενάγοντες να μην καταθέσουν τις 3 επιταγές που αναφέρονται εκεί λόγω του ότι η εναγόμενη 1 εταιρεία δεν μπορούσε να τις τιμήσει. Ισχυρίστηκε ότι δεν διάβασε την εν λόγω επιστολή πριν την υπογράψει και αρνήθηκε ότι με την εν λόγω επιστολή εγγυήθηκε την εναγόμενη 1 εταιρεία. Ισχυρίστηκε επίσης ότι λόγω της οικονομικής κατάστασης της εναγόμενης 1 εταιρείας δεν θα μπορούσε ποτέ να αναλάβει προσωπικά την ευθύνη για αυτή. Η Μ.Υ.1 ισχυρίστηκε επίσης ότι κάθε φορά που οι εναγόμενοι πλήρωναν τους ενάγοντες οι τελευταίοι τους έδιναν σχετική απόδειξη. Τέτοιες αποδείξεις κατατέθηκαν σε δέσμη ως Τεκμήριο 17 στη διαδικασία. Αναγνώρισε επίσης ότι αποστάληκε στους εναγόμενους η επιστολή ημερομηνίας 9.1.2017 με την οποία η δικηγόρος των εναγόντων τους ζητούσε την πληρωμή του ποσού των €44.986,71 την οποία η ίδια παρέδωσε στους δικηγόρους των εναγομένων.Ανέφερε τέλος ότι δεν ισχυρίζεται ότι εξοφλήθηκε πλήρως το υπόλοιπο αλλά ότι δεν γνωρίζει το υφιστάμενο ποσό. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Κατά την ημέρα που η υπόθεση ήταν προγραμματισμένη για αγορεύσεις οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο με τις θέσεις και εισηγήσεις τους το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Η κα Ξυψιτή εισηγήθηκε ότι οι ενάγοντες με τη μαρτυρία την οποία προσκόμισαν απέδειξανότι υπήρξε συνεργασία μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης 1 εταιρείας στα πλαίσια της οποίας οι ενάγοντες πωλούσαν εμπορεύματα στην εναγόμενη 1 εταιρεία και τηρούσαν προς τούτο σχετικό λογαριασμό. Εισηγήθηκε επίσης ότι οι ενάγοντες απέδειξαν το οφειλόμενο ποσό καθώς και ότι η εναγόμενη 2 ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη για την πληρωμή του εν λόγω ποσού προς τους ενάγοντες και κάλεσε το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση υπέρ των εναγόντων. Η κα Βασιλείου με τη δική της αγόρευση εισηγήθηκε ότι οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν την αξίωσή τους στον απαιτούμενο για τις πολιτικές υποθέσεις βαθμό. Ειδικότερα εισηγήθηκε ότι οι ενάγοντες επέλεξαν να προωθήσουν ως βάση της αγωγής τους το υπόλοιπο λογαριασμού αλλά παρέλειψαν να παρουσιάσουν οποιοδήποτε τιμολόγιο ή την αξία οποιουδήποτε εμπορεύματος προς υποστήριξη των ισχυρισμών τους. Εισηγήθηκε ότι οι 5 καταστάσεις λογαριασμού που κατέθεσε ο Μ.Ε.1 δείχνουν μεταφερόμενο υπόλοιπο από προηγούμενες χρονιές και οι ενάγοντες δεν έδωσαν επαρκή αιτιολογία αναφορικά με το πώς ακριβώς προέκυψε αυτό. Εισηγήθηκε επίσης ότι η εναγόμενη 2 υπέγραψε τα Τεκμήρια 6, 12 και 13 κατόπιν προτροπής των συνεργατών της εναγόμενης 1 εταιρείας χωρίς η ίδια να έχει γνώση των οφειλομένων ποσών και ότι η αναγνώριση των εν λόγω τεκμηρίων από την εναγόμενη 2 δεν σημαίνει αυτομάτως ότι οι ενάγοντες κατάφεραν να αποδείξουν την υπόθεσή τους. Τέλος, η κα Βασιλείου σε σχέση με την επιστολή Τεκμήριο 7 στην οποία οι ενάγοντες στηρίζουν τους ισχυρισμούς τους περί προσωπικής ευθύνης της εναγομένης 2 και ότι αυτή τη δεσμεύει, εισηγήθηκε ότι δεν ήταν πρόθεση της εναγομένης 2 να αναλάβει προσωπικά οποιαδήποτε ευθύνη για αποπληρωμή του χρέους της εναγόμενης 1 εταιρείας και ότι δεν έχει αποδειχθεί οποιαδήποτε νόμιμη αντιπαροχή προς την εναγόμενη 2 με αποτέλεσμα να μην έχει δημιουργηθεί συμβατική σχέση μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης
- Έχω μελετήσει τις εισηγήσεις των δικηγόρων των διαδίκων τις οποίες έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές στη συνέχεια όπου θα κρίνω ότι αυτό είναι αναγκαίο. Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. &A. PelekanosAssoc. Ltdv. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδείχθηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ 288,τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (FrederickouSchoolsCo. Ltd κ.ά. ν. AcuacInc.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη,
(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Είναι νομολογημένο ότι η εκτενής και λεπτομερής παράθεση της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα δεν είναι αναγκαία και ότι αρκεί η παράθεση των ουσιωδών σημείων της (Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 35). Κρίνω ότι ο Μ.Ε.1 υπήρξε μάρτυρας της αλήθειας του οποίου η μαρτυρία σε αρκετά ουσιώδη σημεία της επιβεβαιώνεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη μαρτυρία. Ειδικότερα επισημαίνω ότι όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε ο ισχυρισμός του ότι η εναγόμενη 2 υπέγραψε τις επιστολές τεκμήρια 6 και 7 αλλά επιβεβαιώθηκε και από τη μαρτυρία της εναγομένης
- Κρίνω ότι η παρουσία του ενώπιον του Δικαστηρίου αποσκοπούσε στο να μεταφέρει στο Δικαστήριο το πώς πράγματι εξελίχθηκαν τα γεγονότα χωρίς να παραποιήσει ή να αποκρύψει οτιδήποτε και δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος να μην γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του. Η Μ.Ε.2 κρίνω ότι υπήρξε μάρτυρας της αλήθειας και ότι δεν συντρέχει λόγος για να μην γίνει αποδεκτή η μαρτυρία της. Είχε προσωπική εμπλοκή στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και λόγω τούτου του γεγονότος η γνώση της για τα γεγονότα ήταν άμεση και η ίδια η μάρτυρας ήταν σε ευνοϊκή θέση να τα θυμάται πολύ καλά. Ο ισχυρισμός της ότι η εναγόμενη 2 υπέγραψε το Τεκμήριο 7 επιβεβαιώνεται τόσο από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 η οποία για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω έγινε αποδεκτή αλλά και από τη μαρτυρία της εναγομένης
- Κρίνω ότι η μαρτυρία της αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθεί σε αυτή το Δικαστήριο. Κρίνω ότι η μαρτυρία της Μ.Υ.1 δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθεί το Δικαστήριο σε αυτή. Η μαρτυρία της βρίσκεται σε αντίθεση με την ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη μαρτυρία καθώς και με τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο ούτε είναι πειστική. Ειδικότερα απορρίπτω τον ισχυρισμό της Μ.Υ.1 ότι η υπογραφή της επιστολής Τεκμήριο 7 έγινε υπό την ιδιότητα της διευθύντριας της εναγομένης 1 εταιρείας χωρίς καμία πρόθεση για προσωπική δέσμευση της ιδίας αφού αυτός έρχεται σε αντίθεση με το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής στην οποία ρητά αναγράφεται ότι η εναγόμενη 2 αναλαμβάνει και προσωπικά την ευθύνη. Ο εν λόγω ισχυρισμός δεν είναι πειστικός και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός αφού εάν πράγματι αυτή ήταν η πρόθεσή της δεν θα υπέγραφε την ως άνω επιστολή στην οποία αναγράφεται το αντίθετο. Κρίνω περαιτέρω ότι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός και για τον επιπλέον λόγο ότι είναι αντίθετος με την καλά θεμελιωμένη αρχή η οποία αναφέρθηκε στην Αγγλική υπόθεση Gallie v. Lee
(1971)A.C. 1004 ότι το πρόσωπο που υπογράφει έγγραφο έχει την ευθύνη να προσέχει τι υπογράφει και εμποδίζεται από του να αρνηθεί την ευθύνη του με βάση το έγγραφο και σύμφωνα με το περιεχόμενό του (Χατζηστυλλή ν. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ
(2012)1 Α.Α.Δ. 989). Επιπλέον κρίνω ότι ο ως άνω ισχυρισμός της Μ.Υ.1 ότι υπέγραψε την επιστολή ημερομηνίας 16.12.2014, Τεκμήριο 7, χωρίς να τη διαβάσει αποδεικνύει ότι η ίδια δεν αντιμετώπισε τα γεγονότα με την αναμενόμενη υπό τις περιστάσεις σοβαρότητα και υπευθυνότητα από ένα ώριμο ηλικιακά πρόσωπο το οποίο ασκούσε διευθυντικά καθήκοντα σε μια εταιρεία και ότι η στάση της ήταν επιπόλαια και αντίθετη σε κάθε επιχειρηματική λογική. Ακόμα ο εν λόγω ισχυρισμός της αντιβαίνει και στην κοινή λογική αφού κανένας που διαφωνεί με μια θέση που περιέχεται σε ένα έγγραφο δεν το υπογράφει. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Στη βάση των δικογραφημένων θέσεων των μερών, των κατά καιρούς δηλώσεων των συνηγόρων τους ενώπιον του Δικαστηρίου, της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη καθώς και της αποδεκτής από το Δικαστήριο μαρτυρίας τα ακόλουθα αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής: οι ενάγοντες στα πλαίσια της συνεργασίας τους με την εναγόμενη 1 εταιρεία η οποία άρχισε το 1998 πωλούσαν και παρέδιδαν σε αυτή εμπορεύματα της ειδικότητάς τους. Οι ενάγοντες για την εν λόγω συνεργασία τηρούσαν σχετικό λογαριασμό. Οι τελευταίοι με επιστολή τους ημερομηνίας 22.6.2016 προς τους εναγόμενους ζήτησαν να τους επιβεβαιώσουν το υπόλοιπο του λογαριασμού τους, κάτι το οποίο οι εναγόμενοι έπραξαν μέσω της διευθύντριάς τους εναγόμενης 2. Συγκεκριμένα η εναγόμενη 2 το έπραξε υπογράφοντας την εν λόγω επιστολή. Σύμφωνα με την επιστολή το υπόλοιπο στις 31.12.2015 ανερχόταν σε €47.456,00. Η εναγόμενη 2 υπέγραψε επίσης την επιστολή ημερομηνίας 16.12.2014. Το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής έχει ως ακολούθως: «16/12/2014 Προς Μάμας Σταύρου Λτδ, Εγώ η XXXXX Καρπασίτου Διευθύντρια της Εταιρείας Παναγιώτης Καρπασίτης Λτδ, έχω ζητήσει από τη Εταιρεία Μάμας Σταύρου Λτδ, να μη κατατεθούν στη ημερομηνία τους οι πιο κάτω επιταγές και να προβεί σε ανάλογη χρέωση του λογαριασμού της εταιρείας μου ως πελάτης της με αρ. 02.059. Αρ. επιταγής XXXXX0610 €2.000,00
(357008596374)Τράπεζας Κύπρου ημερ. 19/09/2014. Αρ. επιταγής XXXXX0627 €2.000,00
(357008596374)Τράπεζας Κύπρου ημερ. 30/09/2014. Αρ. επιταγής XXXXX0638 €2.000,00
(0357008596374)Τράπεζας Κύπρου ημερ. 08/10/
- Για τα πιο πάνω και για το υπόλοιπο του λογαριασμού μου αναλαμβάνω και προσωπικά τη ευθύνη. Με εκτίμηση, XXXXX Καρπασίτη Διευθύντρια ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΠΑΣΙΤΗΣ ΛΤΔ» Οι εναγόμενοι εντός του έτους 2016 κατέβαλαν σε διάφορες ημερομηνίες έναντι του ως άνω ποσού την ορθότητα του οποίου επιβεβαίωσαν ενυπόγραφα διάφορα ποσά τα οποία πληρώθηκαν μέσω επιταγών και παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των €44.985,
- Οι ενάγοντες μέσω επιστολής της δικηγόρου τους ημερομηνίας 9.1.2017 αξίωσαν από τους εναγόμενους την καταβολή του εν λόγω ποσού χωρίς όμως οι τελευταίοι να συμμορφωθούν. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Σε πολιτικές υποθέσεις το βάρος απόδειξης της υπόθεσής του το φέρει ο ενάγων και αυτό είναι στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858). Όπως λέχθηκε στην ως άνω υπόθεση: «το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onusofproof) είναι «η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (ismoreprobablethannot). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standardofproof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του». Η απαίτηση των εναγόντων ως αυτή προκύπτει από την έκθεση απαίτησή τους εδράζεται σε υπόλοιπο λογαριασμού. Στην υπόθεση A. L. Mantovani&SonsLtdv.ChristisTravel&TourismLtd
(1999)1 Α.Α.Δ. 156 αναφέρθηκε ότι: «οι λογαριασμοί εμπορευομένου δεν αποτελούν αφεαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν. Τα γεγονότα που απεικονίζουν πρέπει να αποδειχθούν». Μία κατάσταση λογαριασμού δεν αποτελεί απόδειξη των όσων εκεί αναφέρονται (Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Γιαννούλλας Κυριάκου κ.ά., ECLI:CY:AD:2016:A314, Πολιτική Έφεση Αρ. 171/2011, ημερομηνίας 29.6.2016) αλλά οι ενάγοντες οφείλουν να αποδείξουν καθετί το οποίο καταγράφεται σε αυτή. Υπό αυτές τις συνθήκες απαιτείται η προσκόμιση θετικής μαρτυρίας ικανής να τεκμηριώσει ότι όλες οι εγγραφές του επίδικου λογαριασμού αντιστοιχούν σε ανάλογες πράξεις (Αντρούλλα Αριστοτέλους ν. CyprusInvestments&SecuritiesCorporationLtd, ECLI:CY:AD:2016:A11, Πολιτική Έφεση Αρ. 380/2010, ημερομηνίας 12.1.2016). Κρίνω ότι οι ενάγοντες με τη μαρτυρία που παρουσίασαν απέδειξαν ότι η εναγόμενη 2 στις 16.12.2014 ανέλαβε την ευθύνη για το υπόλοιπο του λογαριασμού της εναγομένης 1 προς τους ενάγοντες. Οι ενάγοντες απέδειξαν επίσης ότι η ως άνω προσωπική ευθύνη αναλήφθηκε εκ μέρους της ούτως ώστε να μην προβούν οι ενάγοντες στην παρουσίαση των επιταγών που τους είχε υπογράψει η ίδια οι οποίες, λόγω της οικονομικής στενότητας στην οποία τελούσε η εναγόμενη 1 εταιρεία, δεν θα πληρώνονταν. Οι ενάγοντες απέδειξαν επίσης ότι η εναγόμενη 2 υπέγραψε την επιστολή των εναγόντων ημερομηνίας 22.6.2016 με την οποία οι εναγόμενοι αναγνώρισαν πως στις 31.12.2015 τους χρωστούσαν το ποσό των €47.456,
- Παρουσίασαν επίσης μαρτυρία ότι οι εναγόμενοι εντός τους έτους 2016 προχώρησαν σε κάποιες πληρωμές έναντι του ως άνω ποσού με αποτέλεσμα να παραμείνει οφειλόμενο το ποσό των €44.985,71 το οποίο επιβεβαιώνεται και από την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο
- Οι εναγόμενοι παρά το γεγονός ότι κλήθηκαν από τη δικηγόρο των εναγόντων να καταβάλουν το ως άνω ποσό αυτοί παρέλειψαν να το πράξουν. Έχοντας υπόψη μου την προσκομισθείσα μαρτυρία κρίνω ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει στον απαιτούμενο για τις πολιτικές υποθέσεις βαθμό την απαίτησή τους και η αγωγή τους πρέπει να πετύχει. Λόγω των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα ή/και κεχωρισμένα για το ποσό των €44.985,71 με νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής. Επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων τα δικηγορικά έξοδα της αγωγής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο