ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ & ΜΥΛΩΝΑΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ κ.α., Αρ. Αγωγής: 233/2018, 6/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A402 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 233/2018 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από Λευκωσία ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ και
- ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ & ΜΥΛΩΝΑΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ, Λευκωσία
- G.I.S. ESTATES LIMITED, Λευκωσία
- XXXXX ΖΑΧΑΡΙΑ ΜΥΛΩΝΑΣ, Λάρνακα ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ Ημερομηνία: 6.9.2019 Μονομερής αίτηση του εναγομένου 3 ημερομηνίας 5.9.2019 Για τον εναγομένη 3 - αιτητή: κα Δ. Χριστοδούλου για κ.κ. Αναστάσιος Ζ. Μυλωνάς & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή αξιώνοντας από τους εναγόμενους 1 το ποσό των €160.378,25, δυνάμει δανείου ημερομηνίας 4.11.2009 και εναντίον ενός εκάστου εκ των εναγομένων 2 και 3 διατάγματα για πώληση των ακινήτων τα οποία, κατά τους ισχυρισμούς των εναγόντων, αυτοί υποθήκευσαν υπέρ τους για την εξασφάλιση της ικανοποίησης του χρέους δυνάμει του ως άνω δανείου. Η ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ 3 Στις 5.9.2019 ο εναγόμενος 3 καταχώρησε την επίδικη αίτηση με την οποία αιτείται τα ακόλουθα: «Α. Προσωρινό Διάταγμα διατάττον την αναστολή του πλειστηριασμού και/ή της ισχύς της ειδοποίησης «ΙΑ» ημερομηνίας 15.7.2019 δια την πώληση με πλειστηριασμό και/ή διαδικασίας πώλησης του ακινήτου με αρ. εγγραφής 3/5X2, Φ/Σχ. 40/640302/3, Τεμ.1X9, 1/1 μερίδιο, Επαρχία Λάρνακας, το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι του εναγόμενου 3/Αιτητή που είναι ορισμένος την 11.12.2019 στη Λάρνακα, μέχρι εκδικάσεως της παρούσας αγωγής. Β. Προσωρινό Διάταγμα διατάττον την απαγόρευση της πώλησης και/ή εκποίησης του ακινήτου με αρ. εγγραφής 3/5X2, Φ/Σχ. 40/640302/3, Τεμ.1X9, 1/1 μερίδιο, Επαρχία Λάρνακας, το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι του εναγόμενου 3/Αιτητή, από τους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση δυνάμει του ΜΕΡΟΥΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (9/1965), μέχρι εκδικάσεως της παρούσας αγωγής. Γ. Προσωρινό Διάταγμα διατάττον την απαγόρευση της πώλησης με δημόσιο και/ή ιδιωτικό πλειστηριασμό σύμφωνα με το ΜΕΡΟΣ VIA του Ν.9/65 ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα του ακινήτου με αρ. εγγραφής 3/5X2, Φ/Σχ. 40/640302/3, Τεμ.1X9, 1/1 μερίδιο, Επαρχία Λάρνακας, το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι του εναγόμενου 3/Αιτητή, από τους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση μέχρι εκδικάσεως της παρούσας αγωγής. Δ. Οιονδήποτε άλλο διάταγμα και/ή θεραπεία ήθελε κρίνει ορθή και δίκαια το Σεβαστό Δικαστήριο. Ε. Τα έξοδα της αίτησης, πλέον Φ.Π.Α. Το Δικαστήριο για λόγους που φαίνονται στο σχετικό πρακτικό και κατόπιν αιτήματος της δικηγόρου του εναγομένου 3 επιλήφθηκε της αίτησης στις 6.9.2019 και άκουσε τα όσα εκείνη επικαλέστηκε προς υποστήριξη της αίτησης. Η μονομερής αίτηση του εναγομένου 3 υποστηρίζεται από σχετική ένορκη δήλωση του ιδίου με επισυνημμένα σε αυτή διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια, στην οποία, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: ο Εναγόμενος 1 συνεταιρισμός ιδρύθηκε κατά το 2006 από εκείνον και τον κ. XXXXX Γεωργιάδη όπου είναι ομόρρυθμοι εταίροι κατά ½ μερίδιο ο καθένας. Κατά ή περί το 2013 ο Εναγόμενος 1 συνεταιρισμός σταμάτησε τις εργασίες του και τόσο αυτός όσο και ο κ. Γεωργιάδης συνέχισαν ξεχωριστά την εργασία τους ως δικηγόροι ιδρύοντας νέες δικηγορικές εταιρείες. Σε σχέση με τις τυχόν υποχρεώσεις του ρηθέντος συνεταιρισμού ο Εναγόμενου 1, συμπεριλαμβανομένης και της ισχυριζόμενης συμφωνίας δανείου είναι υπεύθυνοι κατά ½ μερίδιο με τον κ. Γεωργιάδη. Ο εναγόμενος 3 ισχυρίζεται ότι ουδέποτε υπέγραψε οιονδήποτε γραμμάτιο συνήθους τύπου προς όφελος των Εναγόντων και ότι αυτό διαφαίνεται και από τα έγγραφα που έχουν αποκαλυφθεί από τους Ενάγοντες σύμφωνα με το σχετικό διάταγμα αποκάλυψης και την σύνοψη της μαρτυρίας, όπου πουθενά δεν αναφέρεται οιανδήποτε συμφωνία για γραμμάτιο συνήθους τύπου. Επισύναψε ως Τεκμήριο Α αντίγραφο της Αποκάλυψης Εγγράφων και Σύνοψη της Μαρτυρίας, τα οποία καταχωρήθηκαν από πλευράς των Εναγόντων. Ισχυρίζεται επίσης ότι το ισχυριζόμενο στην Έκθεση Απαίτησης υπόλοιπο του επίδικου δανείου του Εναγομένου 1 δεν αντικατοπτρίζει το πραγματικά οφειλόμενο από τον Εναγόμενο 1 ποσό και προς ενίσχυση αυτού του ισχυρισμού επισύναψε ως Τεκμήριο Β σχετική έκθεση η οποία ετοιμάστηκε πριν από λίγες ημέρες από τον κ. XXXXX Ταλλή δικανικό εμπειρογνώμονα (Chartered Accountant) στην οποία διαφαίνεται ότι οι Ενάγοντες προέβαιναν σε υπερχρεώσεις στον επιβαλλόμενο τόκο και σε παράνομες αντισυμβατικές χρεώσεις. Σύμφωνα με τη ρηθείσα έκθεση η οποία ετοιμάστηκε στη βάση των καταστάσεων λογαριασμού που δόθηκε από τους Ενάγοντες σε σχέση με το επίδικο δάνειο, οι Ενάγοντες έχουν επιβάλει σήμερα υπερχρεώσεις και ή παράνομες χρεώσεις στον λογαριασμό του επιδίκου δανείου συνολικού ύψους €40.183,11 και λόγω τούτου θεωρεί ότι υπάρχει καλή υπόθεση εκ μέρους του με σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας. Ο ενόρκων δηλών αναγνωρίζει ότι οι Ενάγοντες αποτελούν μια φερέγγυα εταιρεία αλλά ισχυρίζεται ότι η φερεγγυότητα και ή οποιαδήποτε χρηματική αποζημίωση δεν θα μπορούσαν να καλύψουν την οικονομική και ηθική ζημιά που θα υποστεί από την πώληση του επίδικου ακινήτου το οποίο αποτελεί την επαγγελματική του στέγη. Ισχυρίζεται επίσης ο εναγόμενος 3 ότι στις 8.8.2019 που του επιδόθηκε η αίτηση ΙΑ είχε 30 ημέρες προθεσμία για να καταχωρήσει Αίτηση/Έφεση στο Ε.Δ. Λάρνακας. Παραθέτω πιο κάτω αυτούσια όσα αναφέρει στην ένορκή του δήλωση: «ο λόγος που υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της εν λόγω διαδικασίας ήταν γιατί μεσολάβησαν οι θερινές διακοπές και στη συνέχεια βρισκόμουνα μία βδομάδα κλινήρης λόγω ασθένειας. Η παρούσα αίτηση θα πρέπει να εξετασθεί ώστε να καταχωρηθεί η ρηθείσα Αίτηση/Έφεση διά την ακύρωση της αναφερόμενης ΙΑ αίτησης Τεκμήριο Γ». Η επίδικη αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 29, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 ΘΘ.1 - 3, 5, 6, 8 και 9, στα άρθρα 5, 21, 27, 36, 44Β
(3), 44Α - 44ΙΑΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η κα Χριστοδούλου, αγορεύοντας προς υποστήριξη της αίτησης, εισηγήθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του αρ. 32 του Ν.14/
- Εισηγήθηκε ότι είναι επιτακτική ανάγκη να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα σήμερα γιατί αύριο, ημέρα Σάββατο, λήγει η προθεσμία των 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ που προβλέπεται από τον Ν.9/
- Εισηγήθηκε επίσης ότι, η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στους Καθ' ων οι Αίτηση γιατί αυτοί είναι εξασφαλισμένοι με δυο υποθήκες, ενώ από την αντίθετη πλευρά ο Εναγόμενος 3 θα υποστεί υπέρμετρη πίεση και θα αναγκαστεί να ζητήσει άλλη επαγγελματική στέγη. Εισηγήθηκε τέλος ότι η μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα επέφερε στον Εναγόμενο 3 συνέπειες οι οποίες δεν θα μπορούσαν να καλυφθούν με χρηματική αποζημίωση και ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει Διατάγματα πηγάζει από το Δίκαιο της Επιείκειας και η δικαιοδοσία για την έκδοσή τους στο Κυπριακό Δίκαιο παρέχεται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
- Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και στα άρθρα 4, 5 και 9 του Κεφ.
- Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου επεξηγήθηκε και διασαφηνίστηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motoria Ltd
(1987)1 C.L.R. 303, Louis Vouitton v. Dermosak Limited κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453) και από την επί του θέματος νομολογία προκύπτει ότι για να εκδοθεί ενδιάμεσο Διάταγμα πρέπει να συντρέχουν οι τρεις πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθεί το Διάταγμα. Επιπρόσθετα, στις υποθέσεις Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd (πιο πάνω), Κούνουνα ν. C. & A. Simonos Ltd,
(2002)1 Α.Α.Δ. 1361 και Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 152, αναφέρθηκε ότι η ύπαρξη απλώς των τριών ως άνω θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει ένα τέτοιο Διάταγμα (ισοζύγιο της ευχέρειας). Είναι νομολογημένο ότι αποτελεί σημαντικότατο στοιχείο το οποίο λαμβάνεται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η ταχύτητα με την οποία ο αιτητής προσφεύγει στη Δικαιοσύνη. Η νομολογία χαρακτηρίζει το στοιχείο της κατεπείγοντος ως «δικαιοδοτικό όρο» για να αναλάβει το Δικαστήριο την εξαιρετική διαδικασία και να εξετάσει την αίτηση χωρίς να ακούσει προηγουμένως όλους τους εμπλεκόμενους διαδίκους. Η καθυστέρηση στη λήψη των αναγκαίων δικονομικών διαβημάτων αποτελεί λόγω για τον οποίο το Δικαστήριο δύναται να απορρίψει την αίτηση χωρίς να είναι αναγκαίο να προβεί στην εξέταση της ουσίας της (ΕΛΕΝΑ ΑΜΒΡΟΣΙΑΔΟΥ V. MARTIN COWARD,
(2013)1 ΑΑΔ 78). Παρόμοιο ζήτημα εξετάστηκε από τον έντιμο δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Τ. Θ. Οικονόμου στην υπόθεση ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ
- C.M.K. METAL CONSTRACTION LIMITED (H.E. 49559) EK ΛΕΜΕΣΟΥ κ.ά., Πολιτική Αίτηση αρ. 138/18, ημερομηνίας 7.11.2018, στην οποία ανέφερε τα ακόλουθα: «Ορθά θεώρησε πως το κατεπείγον της αίτησης προέκυπτε από τους χειρισμούς των ίδιων των αιτητών και συνεπώς δεν μπορούσαν να το επικαλούνται ως δικαιοδοτική προϋπόθεση της αίτησης τους. Αντίθετη προσέγγιση θα επιβράβευε τέτοιες πρακτικές προς ζημία της απονομής της δικαιοσύνης και των ταλαιπωρημένων δικαστικών διαδικασιών». Στην παρούσα αίτηση παρατηρώ ότι ο Εναγόμενος 3 καταχώρησε αυτή στις 5.9.2019 παρά το γεγονός ότι η ειδοποίηση τύπου ΙΑ του είχε επιδοθεί στις 8.8.
- Προκύπτει από τούτο ότι ο αιτητής άφησε να παρέλθουν 28 ημέρες και μετά να αναζητήσει τη βοήθεια του Δικαστηρίου. Κρίνω ότι οι λόγοι τους οποίους επικαλέστηκε για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση την οποία υπέδειξε δεν είναι ικανοί να τον δικαιολογήσουν. Η μία εβδομάδα που ισχυρίστηκε ότι ήταν κλινήρης δεν τον απέτρεπε να καταχωρήσει την αίτηση νωρίτερα. Διαπιστώνω επίσης ότι, παρά το γεγονός ότι βρισκόμασταν σε περίοδο καλοκαιρινών διακοπών, μόνο η 15η Αυγούστου ήταν δημόσια αργία. Είναι λογικά αναμενόμενο ότι ένα πρόσωπο το οποίο θεωρεί ότι παραβλάπτονται σημαντικά δικαιώματα του, οικονομικής ή και άλλης φύσης, θα κινηθεί αμέσως και δεν θα αφήσει να μεσολαβήσουν 28 ημέρες μέχρι που να ζητήσει δικαστική προστασία. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί προς την απόρριψη της παρούσας αίτησης. Παρά την ως άνω κατάληξή μου θα απέρριπτα την αίτηση και για τον παρακάτω λόγο. Από τα όσα σχετικά επικαλέστηκε ο Εναγόμενος 3 κρίνω ότι δεν συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 και συγκεκριμένα η πιθανότητα πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς. Η τρίτη προϋπόθεση, ήτοι να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, συναρτάται με τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα της θεραπείας που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (Παναγίδης v. Παναγίδης
(2001)1 Α.Α.Δ. 396). Το κριτήριο αυτό ικανοποιείται όταν οι αποζημιώσεις που θα αποδοθούν στο τέλος της δίκης θεωρείται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Τέτοια περίπτωση υπάρχει όταν ο ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231, Κυρισάββα ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία (M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.ά. v. The Timberland Co
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791). Έχοντας υπόψη όσα τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι ακόμα και στην περίπτωση που ο εναγόμενος 3 καταβάλει στους ενάγοντες οποιαδήποτε ποσά πέραν των όσων πράγματι τους οφείλει, θα μπορεί, εφόσον διαπιστωθεί αυτό στο τέλος της παρούσας αγωγής που θα εκδικαστεί και η ανταπαίτησή του, να διεκδικήσει τις σχετικές αποζημιώσεις ως ποσό αδικαιολογήτως καταβληθέν. Το γεγονός ότι οι ενάγοντες είναι φερέγγυοι το αποδέχεται εξάλλου και ο ίδιος ο εναγόμενος 3 στην ένορκη δήλωσή του. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω η αίτηση του εναγομένου 3 απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο