Αντωνίου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αίτ. Έφεσης: 222/2019, 30/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A425 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτ. Έφεσης: 222/2019 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι και τον περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ: XXXXX Αντωνίου Αιτητής - Εφεσείων και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Καθ' ης - Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Εφεσείοντα: κα Παπαξενοπούλου, για Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Εφεσίβλητη: κα Χ. Ηλία, για Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την ως άνω αίτηση - έφεση του ο Αιτητής επιδιώκει την ακύρωση της Ειδοποίησης ΙΑ ημερ. 7.5.19, της διαδικασίας εκποίησης και του προγραμματισθέντος για τις 14.10.19 πλειστηριασμού του επίδικου ακινήτου βάσει υποθήκης του
- Ο Αιτητής προέβαλε συνολικά 11 λόγους ακύρωσης, οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι:
- Η Ειδοποίηση ΙΑ είναι παράτυπη.
- Η Ειδοποίηση ΙΑ δεν συνάδει με τον προβλεπόμενο τύπο.
- Η Ειδοποίηση Ι δεν συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού ή και πραγματική κατάσταση λογαριασμού.
- Στην Ειδοποίηση ΙΑ δεν αναγράφεται καθόλου ο τόκος ή και το ακριβές ποσό του.
- Η Ειδοποίηση Ι δεν συνάδει με τον προβλεπόμενο τύπο ενώ ούτε και η κατάσταση λογαριασμού πληροί τις προϋποθέσεις.
- Η Ειδοποίηση ΙΑ δεν υπογράφεται από τον δανειστή.
- Το ποσό στην Ειδοποίηση ΙΑ είναι λανθασμένο ή αυθαίρετο.
- Η Ειδοποίηση ΙΑ είναι άκυρη διότι το ποσοστό του τόκου είναι λανθασμένο ή αυθαίρετο.
- Η διαδικασία συνιστά κατάχρηση διότι επιδιώκεται πώληση και μέσω αγωγών.
- Η διαδικασία είναι κακόπιστη ή καταχρηστική.
- Οι όροι της υποθήκης είναι παράνομοι και άκυροι. Στη συνοδεύουσα την αίτηση ένορκη δήλωση του ο Αιτητής αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης και συγκεκριμένα στην εγγραφή της υποθήκης, στην καταχώριση δύο αγωγών εναντίον του από την Καθ' ης, στην ακύρωση παλαιότερης Ειδοποίησης ΙΑ, στην επίδοση νέων Ειδοποιήσεων Θ, Ι, ΙΑ και ΙΒ για πλειστηριασμό στις 14.10.19 και στην ανάθεση της υπόθεσης στους δικηγόρους του, καταγράφοντας τις συμβουλές τους και αναλύοντας τους λόγους ακύρωσης. Επισυνάπτει δε σχετικά έγγραφα ως Τεκμήρια 1-
- Ένσταση Η Καθ' ης προέβαλε 14 λόγους εισηγούμενη την απόρριψη της αίτησης, οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι:
- Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
- Η ειδοποίηση ΙΑ πληροί τις προϋποθέσεις του Νόμου.
- Η διαδικασία ακολουθήθηκε σωστά.
- Οι ειδοποιήσεις Θ και Ι έχουν δεόντως επιδοθεί.
- Η κατάσταση λογαριασμού είναι ορθή.
- Η ειδοποίηση Ι δεν μπορεί να εφεσιβληθεί.
- Η ειδοποίηση ΙΑ είναι δεόντως υπογεγραμμένη.
- Δεν επιτρέπεται σε αυτή τη διαδικασία αμφισβήτηση της υποθήκης.
- Το αναφερόμενο υπόλοιπο είναι ορθό, χωρίς αυθαίρετες χρεώσεις.
- Δεν απαγορεύεται η συνύπαρξη αγωγής με διαδικασία πώλησης.
- Η αίτηση είναι ελλιπής και αόριστη.
- Δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για επιτυχία της αίτησης.
- Η αίτηση είναι καταχρηστική και στοχεύει στην καταστρατήγηση Νόμου.
- Τυχόν επιτυχία της θα αποστερήσει την Καθ' ης από άσκηση νόμιμων δικαιωμάτων. Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση του ο εργοδοτούμενος στην Καθ' ης κ. Κουντούρης αρνείται τα αναφερόμενα από τον Αιτητή, επισημαίνει αντιφάσεις του με τους ισχυρισμούς του στις αγωγές, υποστηρίζει ότι η διαδικασία και οι δοθείσες ειδοποιήσεις είναι ορθές κατά τύπον και κατά περιεχόμενο και αναπτύσσει επιχειρηματολογώντας όλους τους λόγους ένστασης. Επισυνάπτει δε κάποια έγγραφα ως Τεκμήρια 1-
- Νομική πτυχή Όπως προκύπτει από το σχετικό Μέρος VIA του Ν.9/65 μετά την τήρηση των διατάξεων του άρθρου 44Β, δηλαδή την επίδοση Ειδοποίησης Τύπου Θ, ο ενυπόθηκος δανειστής έχει το δικαίωμα να αρχίσει τη διαδικασία πώλησης ενός ενυπόθηκου ακινήτου. Η έναρξη της διαδικασίας γίνεται με την επίδοση της πρώτης έγγραφης ειδοποίησης, δηλαδή της Ειδοποίησης Τύπου Ι, με την οποία καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει τα οφειλόμενα εντός τακτής προθεσμίας. Στην περίπτωση κατά την οποία δεν υπάρξει συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της πρώτης ειδοποίησης ο δανειστής δικαιούται να επιδώσει τη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, δηλαδή την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ στην οποίαν πλέον αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό σε καθορισμένη ημερομηνία η οποία απέχει τουλάχιστον 30 ημέρες από την επίδοση της δεύτερης ειδοποίησης. Με την παραλαβή της δεύτερης αυτής ειδοποίησης ο οφειλέτης έχει το δικαίωμα εντός 30 ημερών να επιδιώξει τον παραμερισμό της με έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Πρόκειται για ένδικο μέσο το οποίο δίδεται στον οφειλέτη (ή άλλον ενδιαφερόμενο) από το άρθρο 44Γ
(3), το οποίο ορίζει σαφέστατα πως ο παραμερισμός αφενός αφορά την ειδοποίηση της σκοπούμενης πώλησης και αφετέρου ότι αυτός δύναται να επιτευχθεί μόνο για συγκεκριμένους και εξαντλητικά αναφερόμενους στο σχετικό εδ
(3)λόγους. Ειδικότερα η έφεση για παραμερισμό της Ειδοποίησης ΙΑ, δύναται να καταχωριστεί επί τω ότι: (α) Η Ειδοποίηση ΙΑ δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. (β) Η Ειδοποίηση ΙΑ δεν έχει δεόντως επιδοθεί. (γ) Η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προηγηθείσας προθεσμίας για πληρωμή. (δ) Έχει εκδοθεί απαγορευτικό διάταγμα. (ε) Έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα λόγω αφερεγγυότητας. (στ) Εγκρίθηκε συμμετοχή στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ. Η παρούσα αίτηση συνιστά ακριβώς έφεση εναντίον της δεύτερης αυτής ειδοποίησης. Παρά τη συμπερίληψη μεγαλύτερου αριθμού λόγων έφεσης εντούτοις στην αγόρευση του ο Αιτητής προώθησε μόνο δύο εξ αυτών και ως εκ τούτου ευλόγως εκλαμβάνεται ότι δεν επιμένει στους υπόλοιπους οπότε παρέλκει η εξέταση τους. Πρώτος λόγος έφεσης Ο πρώτος λόγος ο οποίος αναπτύσσεται αφορά τη θέση ότι η Ειδοποίηση ΙΑ είναι εσφαλμένη κατά τύπον ή περιεχόμενο διότι δεν είναι σύμφωνη με το σχετικό παράρτημα του Νόμου και τούτο διότι δεν περιέχει το ακριβές ποσό του τόκου σε ευρώ το οποίο πρέπει να καταβάλει ο οφειλέτης. Η εισήγηση αυτή αφορά την τελευταία πρόταση του Τύπου ΙΑ ως αυτός παρατίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, η οποία έχει ως εξής: «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €...., πλέον τόκος €..., πλέον έξοδα €.... .» Ο Αιτητής εστιάζει την προσοχή του στη φράση «πλέον τόκος €....» και προβάλλει ότι είναι προφανές πως επιβάλλεται να αναγράφεται συγκεκριμένο ποσό του τόκου, για να γνωρίζει επακριβώς ο οφειλέτης το ακριβές συνολικό ποσό το οποίο θα πρέπει να πληρωθεί για να μην λάβει χώρα ο πλειστηριασμός. Εισηγείται πως η Καθ' ης παραβίασε τον Τύπο ΙΑ αφού δεν αναγράφεται το συγκεκριμένο ποσό του τόκου σε ευρώ, πράγμα παραπλανητικό και παράτυπο. Η αντίστοιχη πρόταση στην υπό κρίση δοθείσα Ειδοποίηση ΙΑ έχει διατυπωθεί από την Καθ' ης ως εξής: «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €140.000,00, πλέον τόκος €90.697,21, πλέον τόκος επί €227.501,35 προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 5,533 (Βασικό Επιτόκιο Τράπεζας προσαυξημένο κατά 1,75 επί τοις εκατόν ετησίως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο κατά την 30ή Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου) επί τοις εκατόν από της 01/10/2017, πλέον έξοδα €0,00.» Κατ' αρχάς θα πρέπει να σημειωθεί πως σε αντίθεση με ό,τι ισχυρίζεται ο Αιτητής, στην πραγματικότητα διαπιστώνεται ότι καταγράφεται συγκεκριμένο ποσό τόκων σε ευρώ και αυτό είναι το ποσό των €90.627,21, το οποίο αποτελεί τους συσσωρευμένους τόκους μέχρι τις 30.9.17 που έγινε ο υπολογισμός. Είναι δε αυτονόητο πως ο τόκος δεν τερματίστηκε κατά την εν λόγω ημερομηνία απλώς και μόνο επειδή έγινε κάποιος υπολογισμός ή κεφαλαιοποίηση. Ούτε υπάρχει ισχυρισμός για πληρωμή οποιουδήποτε ποσού και πολύ περισσότερο ισχυρισμός εξόφλησης. Αναμφίβολα ο τόκος θα συνέχιζε μέχρι τη διευθέτηση του χρέους είτε εκ μέρους του οφειλέτη είτε μέσω του πλειστηριασμού είτε κατ' άλλον τρόπο προς ικανοποίηση του δανειστή. Αυτό το οποίο έπραξε η Καθ' ης εκδίδοντας την ειδοποίηση ήταν βασικά να προχωρήσει, πέραν της αναγραφής των συσσωρευμένων τόκων σε ευρώ, στο να περιγράψει και τους τόκους πέραν της ημερομηνίας υπολογισμού (1.10.17), δίδοντας έτσι πληροφόρηση για τους τόκους οι οποίοι θα απαιτούντο προς εξόφληση του χρέους εάν και όταν προέκυπτε αλλά χωρίς να τους υπολογίσει και συμπεριλάβει στους υπολογισθέντες, ως ανωτέρω τόκους. Σημειώνεται δε πως αυτός ο τρόπος περιγραφής των υπόλοιπων τόκων αντικατοπτρίζει ακριβώς τη μέθοδο η οποία είχε συμφωνηθεί από τον Αιτητή κατά την υπογραφή της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθήκευσης (Τεκμήριο 1 στην ένορκη του δήλωση). Συγκεκριμένα προνοείτο πως ο τόκος θα ήταν 7% ήτοι «Με κυμαινόμενο επιτόκιο που θα αποτελείται από το κάθε φορά καθοριζόμενο από την Τράπεζα βασικό επιτόκιο της Τράπεζας προσαυξημένο κατά 1,75%» και που τότε ήταν 5,25%, ενώ κατά την έκδοση της Ειδοποίησης ΙΑ είχε αυξηθεί στα 5,33%. Συνεπώς το μόνο το οποίο θα μπορούσε να διαφοροποιηθεί μελλοντικά ήταν το βασικό επιτόκιο της Τράπεζας πλην όμως αυτό δεν είναι κάτι το οποίο είναι δυνατό να αλλάξει χωρίς να λάβει γνώση ο οφειλέτης. Αυτό διότι η Καθ' ης υποχρεούται με βάση το άρθρο 3(γ) του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Ν.160(Ι)/99να ενημερώσει γραπτώς τον οφειλέτη για τυχόν αλλαγή στο βασικό επιτόκιο. Άρα αυτό το ποσοστό το οποίο κατεγράφη στην Ειδοποίηση δεν μπορούσε και δεν μπορεί να διαφοροποιηθεί χωρίς γραπτή ειδοποίηση προς τον Αιτητή. Μάλιστα δε η μη ενημέρωση του οφειλέτη για τυχόν αύξηση συνιστά ποινικό αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Ν.160(Ι)/
- Έπεται πως η περιγραφή του επιτοκίου ως «κυμαινόμενο» αφορά το είδος του εφαρμοζόμενου τόκου βάσει της σύμβασης και ουδόλως σημαίνει ότι ήταν δυνατό να διαφοροποιηθεί μετά την έκδοση της Ειδοποίησης ΙΑ χωρίς να λάβει γνώση, γραπτώς μάλιστα, ο οφειλέτης. Το παράπονο του Αιτητή εστιάζεται λοιπόν στο ότι η Καθ' ης προχώρησε και (πέραν των συσσωρευμένων τόκων σε ευρώ) έδωσε και άλλες λεπτομέρειες για τις χρεώσεις τόκων. Παραπονείται ότι με αυτό τον τρόπο δεν είναι σε θέση να γνωρίζει «με ακρίβεια και με σαφήνεια το ακριβές ποσό που πρέπει να πληρώσει». Θα μπορούσε να πει κάποιος πως ένα τέτοιο πρόβλημα θα ήταν πιο πιθανό στην περίπτωση που η καταγραφή περιελάμβανε μόνο ένα συγκεκριμένο ποσό τόκων μέχρι κάποια ημερομηνία, όποια και αν ήταν αυτή, δηλαδή χωρίς τις πληροφορίες οι οποίες επιτρέπουν στον Αιτητή να γνωρίζει καθ' οιανδήποτε ημερομηνία ποιο είναι το υπόλοιπο του, δεδομένου ότι το βασικό επιτόκιο δεν μπορούσε να αλλάξει πλέον χωρίς ειδοποίηση ενώ το περιθώριο (1,75%) ήταν και παρέμεινε σταθερό εξαρχής. Με άλλα λόγια με την πληροφόρηση η οποία δόθηκε παρείχετο η δυνατότητα να εξακριβωθεί το ακριβές ποσό τόκου ανά πάσα στιγμή και καθ' οιανδήποτε ημέρα ενώ αν καταγράφετο μόνο κάποιο συγκεκριμένο ποσό αυτό αναπόφευκτα θα αφορούσε κάποια συγκεκριμένη ημερομηνία (π.χ. είτε της ειδοποίησης είτε του πλειστηριασμού) με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καν η δυνατότητα να γίνει υπολογισμός τόκου σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία (αφού θα έλειπε η σχετική πληροφόρηση). Όπως και αν ιδωθεί το θέμα το θέμα, γεγονός παραμένει πως ο Τύπος ΙΑ περιέχει το σύμβολο του ευρώ αφήνοντας κενό για την καταγραφή ποσού και τούτο σε αντίθεση με τον Τύπο Ι ο οποίος περιλαμβάνει κάτι διαφορετικό (ήτοι τη φράση «πλέον τόκοι επί .... προς .... επί τοις εκατόν από τις ...»). Η διαφορά στους δύο τύπους συνιστά τη βάση για την εισήγηση πως εξ αντιδιαστολής εδώ η πρόθεση ήταν να αναγράφεται συγκεκριμένο ποσό τόκων, κάποιας, οποιασδήποτε ημερομηνίας και ότι η προσθήκη ή η διαφοροποίηση στην οποία προέβη η Καθ' ης συνιστά παρέκκλιση από τον θεσμοθετημένο τύπο, η οποία θα πρέπει να οδηγήσει σε ακύρωση. Παρότι δεν μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα ότι με την πρόνοια για υπολογισμό των τόκων μέχρι κάποια ημερομηνία απαγορεύεται αυτόματα η προσθήκη περαιτέρω περιγραφής για τόκους πέραν αυτής της ημερομηνίας (π.χ. μέχρι τον πλειστηριασμό ή μέχρι την εξόφληση της αποδεχόμενης τιμής προσφοράς, ήτοι 20 μέρες μετά τον πλειστηριασμό), εντούτοις θεωρώ ότι χρήζουν εξέτασης οι εκατέρωθέν εισηγήσεις. Το ερώτημα είναι κατά πόσον μια τέτοια προσθήκη ή διαφοροποίηση του Τύπου ΙΑ συνιστά μη συμμόρφωση η οποία στοιχειοθετεί λόγον ακύρωσης του ή συνιστά επουσιώδη παρέκκλιση (slight deviation) η οποία δεν την καθιστά άκυρη, όπως προνοείται στο άρθρο 36 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, το οποίο έχει ως εξής: «
- Εκτός αν διαφορετικά ρητά προνοείται, όταν καθορίζονται τύποι, μικρές παρεκκλίσεις από αυτούς, ή αναγκαίες αλλαγές σε αυτούς οι οποίες δεν επηρεάζουν την ουσία ή οι οποίες δεν υπολογίζουν να παραπλανήσουν δεν τους καθιστούν άκυρους.» Και στο πρωτότυπο κείμενο: «
- Save as is otherwise expressly provided, whenever forms are prescribed, slight deviations therefrom, or necessary alterations thereto not affecting the substance or calculated to mislead, shall not vitiate them.» Στη βάση των όσων καταγράφηκαν πιο πριν, έχω την άποψη ότι στην παρούσα περίπτωση (ι) η παρέκκλιση δεν επηρεάζει την ουσία του θέματος υπό την έννοια ότι εάν σκοπός ήταν η ενημέρωση ή και ο προσδιορισμός με ακρίβεια του τόκου τότε με την προσθήκη παρέχεται επαρκέστερη ενημέρωση και προσδιορίζεται ακριβέστερα ο τρόπος υπολογισμού του τόκου ανά πάσα στιγμή, (ιι) η παρέκκλιση δεν εκτιμάται ότι θα παραπλανήσει αλλά ότι δίδει ακριβέστερη ενημέρωση και (ιιι) δεν προνοείται ρητώς απαγόρευση επουσιώδους ή αναγκαίας παρέκκλισης είτε στον Νόμο είτε στον ίδιο τον Τύπο. Έχοντας υπόψιν τις διαπιστώσεις αυτές καταλήγω πως δεν συνιστά λόγο ακύρωσης της Ειδοποίησης ΙΑ το γεγονός ότι υπήρξε η πιο πάνω προσθήκη ή ανάλυση του τόκου αλλά μια επουσιώδη και αναγκαία παρέκκλιση από τον προβλεπόμενο Τύπο, η οποία δεν επηρεάζει καθόλου τα υφιστάμενα δικαιώματα του Αιτητή. Άλλωστε και η δική του εισήγηση (στα πλαίσια του δεύτερου λόγου έφεσης) είναι «ότι η εξόφληση του ποσού θα πρέπει να γίνει σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου Ι». Δεύτερος λόγος έφεσης Ο δεύτερος λόγος έφεσης αφορά την πρώτη έγγραφη ειδοποίηση ήτοι την Ειδοποίηση Τύπου Ι, την οποίαν παρέλαβε ο Αιτητής στις 5.4.19 (Τεκμήριο 6). Ανεξαρτήτως του ότι στον Νόμο δεν προβλέπεται λόγος έφεσης για την Ειδοποίηση αυτή, έχοντας υπόψιν τις θέσεις που αναπτύσσονται στην αγόρευση του Αιτητή θα πρέπει να σημειωθούν τα εξής τα οποία απαντούν στις θέσεις του: - Η μοναδική κατάσταση λογαριασμού την οποία έχει επισυνάψει στην έφεση του είναι επισυνημμένη στην Ειδοποίηση Ι. Αυτή σημειώθηκε ως Τεκμήριο 6 και όχι ως Τεκμήριο 3 που αναφέρει στην αγόρευση του. - Η κατάσταση αυτή που συνοδεύει την Ειδοποίηση Ι είναι τρισέλιδη και όχι «ένα μονοσέλιδο και ιδιαίτερα περιληπτικό έγγραφο», ως ισχυρίζεται ο ίδιος στην αγόρευση του. - Η κατάσταση αυτή είναι αναλυτική και αφορά την περίοδο 16.3.10, ημερομηνία του δανείου των €140.000 , μέχρι τις 30.9.
- - Η κατάσταση περιλαμβάνει το επιτόκιο, τις τυχόν αλλαγές, τις κεφαλαιοποιήσεις τόκων ανά εξάμηνο και το υπόλοιπο στις 30.9.
- - Όλα τα αναφερόμενα στην κατάσταση ποσά συνάδουν απολύτως με τα αναφερόμενα στη δεύτερη ειδοποίηση, ήτοι την Ειδοποίηση ΙΑ. - Όπως προκύπτει από το κείμενο της η κατάσταση αφορά το δάνειο τακτής προθεσμίας για το οποίο συστάθηκε η επίδικη υποθήκη και συνάδει πλήρως με τα αναφερόμενα στη Σύμβαση Υποθήκης. Στη βάση των πιο πάνω, ακόμα και αν έκρινα ότι είναι εφέσιμη η Ειδοποίηση Ι, δεν θα συμφωνούσα ότι στην παρούσα περίπτωση ευσταθούν οι αιτιάσεις του Αιτητή για ακύρωση της. Κατάληξη Για όλους τους λόγους που έχουν εξηγηθεί η αίτηση - έφεση απορρίπτεται με €1.000 έξοδα συν Φ.Π.Α., προς όφελος της Καθ' ης και εις βάρος του Αιτητή. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο