Pieridis Holdings Plc ν. Country Rose Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 4555/2015, 10/9/2019

(1991)1 Α.Α.Δ 24. Το Δικαστήριο δεν δύναται να προχωρήσει να επιλύσει θέματα, τα οποία δεν αποτέλεσαν μέρος της δικογραφίας. Σχετική είναι η απόφαση Latifundia Properties Ltd ν. Ανδρέα Μιχαήλ Ψάκη

(2003)1 ΑΑΔ

1. Η Ενάγουσα στην Έκθεση Απαίτησής της ισχυρίστηκε ότι αποτελεί δημόσια εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη, η οποία ασχολείται με την εισαγωγή και εμπορία ειδών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων. Κατόπιν συμφωνίας, η οποία έγινε στη Λευκωσία, η Ενάγουσα πώλησε στην Εναγόμενη 1 διάφορα προϊόντα επί πιστώσει και τηρείτο προς τούτο σχετικός λογαριασμός. Ο εν λόγω λογαριασμός στις 31.07.15 παρουσίαζε υπόλοιπο €2.
2. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης
3. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Ενάγουσας, οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να ξοφλήσουν το πιο πάνω ποσό. Η Εναγόμενη 1 στην Υπεράσπισή της ήγειρε προδικαστική ένσταση και ισχυρίστηκε ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι τοπικά αναρμόδιο να εκδικάσει την υπό εξέταση αγωγή. Άνευ βλάβης της πιο πάνω προδικαστικής της ένστασης, ισχυρίστηκε ότι καμιά συμφωνία συνομολογήθηκε στη Λευκωσία και ότι η Εναγόμενη 1 ουδέποτε απεδέχθη ή υπέγραψε οποιοδήποτε τιμολόγιο εκδοθέν από την Ενάγουσα. Σε σχέση με τον αναφερόμενο λογαριασμό ισχυρίστηκε ότι αυτός αποτελεί κατασκεύασμα της Ενάγουσας και χρεώνετο αυθαίρετα από την Ενάγουσα. Η Εναγόμενη 1 ουδέποτε αποδέκτηκε ή ενέκρινε τον επίδικο λογαριασμό. Ως προς το επίδικο ποσό ισχυρίστηκε ότι αυτό είναι αβάσιμο, αυθαίρετο και λανθασμένο. Αρνήθηκε τέλος ότι η ίδια υπέβαλε γραπτή αίτηση για άνοιγμα λογαριασμού και ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 ανέλαβαν οποιανδήποτε ευθύνη ως εγγυητές. Ο Εναγόμενος 2 στην Υπεράσπισή του ήγειρε, επίσης, προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενος ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι τοπικά αναρμόδιο να εκδικάσει την υπό εξέταση αγωγή. Άνευ βλάβης της πιο πάνω προδικαστικής ένστασής του, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος ουδέποτε προέβη σε οποιανδήποτε συμφωνία με την Ενάγουσα και ότι ουδέποτε κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό υπό την προσωπική του ιδιότητα ή ως εγγυητής της Εναγόμενης
4. Ισχυρίστηκε, περαιτέρω, ότι ουδεμία συμφωνία συνομολόγηθηκε στη Λευκωσία. Επίσης, ο εναγόμενος 2 ισχυρίστηκε ότι δεν αναγνωρίζει το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο του επίδικου λογαριασμού. Μαρτυρία Για την πλευρά της Ενάγουσας κατέθεσε μαρτυρία ο XXXXX Στυλιανού ως ΜΕ1 Ο ΜΕ1 δήλωσε ότι είναι διευθυντής της Ενάγουσας, η οποία αποτελεί δημόσια εταιρεία. Η Ενάγουσα στη βάση συμφωνίας, η οποία συνομολογήθηκε στη Λευκωσία, πώλησε και παρέδωσε στην Εναγόμενη 1 διάφορα προϊόντα επί πιστώσει. Οι Εναγόμενοι κατέβαλλαν διάφορα ποσά και προς τούτο τηρείτο σχετικός χρεωστικός λογαριασμός. Ο εν λόγω λογαριασμός στις 31.07.15 παρουσίαζε ως οφειλόμενο το ποσό των €2.
5. Δήλωσε ότι η συνεργασία μεταξύ των διαδίκων άρχισε κατόπιν γραπτής αιτήσεως εκ μέρους των Εναγομένων. Κατέθεσε σχετικά ως Τεκμήριο αναλυτική κατάσταση λογαριασμού. Επίσης, κατέθεσε ως Τεκμήριο την επικαλούμενη γραπτή αίτηση για παραχώρηση πίστωσης. Κατέθεσε τέλος σχετικά τιμολόγια για την περίοδο από 5.11.11 μέχρι 18.10.
6. Στον αντίποδα, για την πλευρά των Εναγομένων, κατέθεσε έγγραφη μαρτυρία ο Εναγόμενος 2, ως ΜΥ
7. Ο ΜΥ1 δήλωσε ότι είναι διευθυντής της Εναγόμενης 1 και ότι η Εναγόμενη 1 αγόρασε επί πιστώσει προϊόντα από το κατάστημα της Ενάγουσας, το οποίο βρίσκεται στη Λεμεσό. Η Εναγόμενη 1 έχει την έδρα της στη Λεμεσό. Όλες οι δοσοληψίες γίνονταν μέσω του καταστήματος της Λεμεσού. Ως προς την κατάσταση λογαριασμού η οποία κατατέθηκε από τον ΜΕ1, δήλωσε ότι αυτή ουδέποτε έγινε αποδεκτή είτε από την Εναγόμενη 1, είτε από τον ίδιο. Δήλωσε, περαιτέρω, ότι αυτή είναι λανθασμένη και περιέχει αυθαίρετες χρεώσεις. Αμφισβήτησε ταυτόχρονα συγκεκριμένες χρεώσεις. Τόνισε ότι ο ίδιος ουδέποτε υπέγραψε ως εγγυητής της Εναγόμενης 1 και ούτε αγόρασε ή παρέλαβε υπό την προσωπική του ιδιότητα οποιαδήποτε εμπορεύματα. Ως προς το έγγραφο που φέρει τίτλο "Αίτηση παροχής πίστωσης", δήλωσε ότι το εν λόγω έγγραφο σε κανένα σημείο δεν φέρει την υπογραφή του. Τέλος, δήλωσε ότι ούτε ο ίδιος, ούτε η Εναγομένη 1 οφείλουν οποιοδήποτε ποσό στην Ενάγουσα. Εισηγήσεις των Διαδίκων Μετά την καταχώρηση της έγγραφης μαρτυρίας των διαδίκων οι ευπαίδευτοι συνήγοροί τους με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους. Το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγομένων στην εμπεριστατωμένη αγόρευσή του εισηγήθηκε ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται τοπικής δικαιοδοσίας να εκδικάσει την υπό εξέταση διαφορά και πως σχετική δικαιοδοσία έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Αποτελεί θεμελιακή αρχή ότι κάποιο Δικαστήριο για να αναλάβει δικαιοδοσία να εκδικάσει κάποια διάφορα θα πρέπει να έχει ταυτοχρόνως και καθ΄ ύλη και κατά τόπο αρμοδιότητα. Σχετική, επί του προκειμένου, είναι η απόφαση Παπακόκκινου ν. Landbroke Group P.l.c. κ.α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 838. Έτσι η ύπαρξη κατά τόπο αρμοδιότητας είναι στοιχείο που άπτεται της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και έτσι μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο ακόμα και αυτεπαγγέλτως. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Παναγιώτου ν. " Χ""Κυριάκου"

(1991)1 ΑΑΔ 362 και Mιχαήλ Xριστάκης ν. Σταύρου Tζούλιου Γιαννή κ.ά.

(1998)1 ΑΑΔ 2052. Ως προς το ποιά στοιχεία λαμβάνονται υπόψη για τη στοιχειοθέτηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, διαφωτιστική είναι η απόφαση Powertools Electro SRL ν. Black & Decker (ΕΛΛΑΣ) Α.Ε.

(2013)1 ΑΑΔ 2182, όπου το Εφετείο συγκεφαλαιώνοντας τις σχετικές αρχές επί του θέματος ανέφερε τα ακόλουθα : «Η νομολογία ορίζει ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να επιληφθεί οποιασδήποτε διαφοράς προσδιορίζεται από τα γεγονότα που συνθέτουν την απαίτηση (Sartas Importers-Distributors Ltd v. Μαρουλλή

(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1446, και Μούρτζινος ν. Global Cruises Ltd

(1992)1(Γ) Α.Α.Δ. 1160). Όπως αναφέρεται στη Safarino Shoes Industry & Trading Co Ltd v. Της Βιομηχανίας Υποδημάτων Ε Σταυρινού Λτδ

(1991)1 Α.Α.Δ. 1059, 1063: «τα επίδικα θέματα προσδιορίζονται από τη δικογραφία» (βλ. μεταξύ άλλων Γεώργιος Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (InvestmentsServices Ltd)

(1991)1 Α.Α.Δ. 24, Homeros Th. Courtis and others v. Panos K. Iasonides

(1970)1 C.L.R. 180 και Christakis Loucaides v. C. D. Hay and Sons Ltd

(1971)1 C.L.R. 134. Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν το αγώγιμο δικαίωμα είναι εκείνα τα οποία συγχρόνως στοιχειοθετούν και τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (βλ. "Sevegep" Ltd v. United Sea Transport Ltd and another

(1989)1 Α.Α.Δ. 729). Πρωταρχικό λοιπόν καθήκον του Δικαστηρίου είναι σύμφωνα με τις αρχές που τάσσει η νομολογία να εξεταστεί το θέμα της δικαιοδοσίας και μόνο αν κριθεί ότι το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία, να προχωρήσει περαιτέρω στην εξέταση της υπόθεσης.» Περαιτέρω, το θέμα της τοπικής δικαιοδοσίας ενδείκνυται να εξετάζεται στη βάση των ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα γιατί είναι οι ισχυρισμοί των γεγονότων αυτών που θεμελιώνουν την ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος και είναι τα γεγονότα αυτά τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Σχετική είναι η απόφαση Πιττής Σωτήρης ν. Progress Electronics Co Ltd

(2005)1 ΑΑΔ 50. Στην υπό εξέταση υπόθεση η Ενάγουσα αξιώνει το επίδικο ποσό εναντίον των Εναγόμενων στη βάση απλήρωτου υπολοίπου λογαριασμού. Ταυτόχρονα στην Έκθεση Απαίτησής της ισχυρίζεται ότι το επίδικο κατ΄ ισχυρισμόν χρέος προκύπτει μετά από συμφωνία , η οποία συνήφθη στη Λευκωσία. Αντίθετη ήταν η θέση των Εναγομένων στην Υπεράσπισή τους. Συνεπώς, προκύπτει ότι στα δικόγραφα των διαδίκων προβάλλονται δυο διαφορετικές εκδοχές ως προς το κατά πόσο η επίδικη σύβαση συνομολογήθηκε στη Λευκωσία και συνακόλουθα ως προς τα γεγονότα που συνθέτουν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Επιπλέον, επί του προκειμένου δόθηκε και αντικρουόμενη μαρτυρία. Συνεπώς, το Δικαστήριο θα πρέπει να αξιολογήσει επί των διιστάμενων ισχυρισμών, ώστε να καταλήξει σε εύρημα ως προς τα γεγονότα που συνθέτουν τη δικαιοδοσία. Αξιολόγηση Μαρτυρίας. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, στη βάση πάντοτε των δικογραφημένων ισχυρισμών των διαδίκων. Περαιτέρω, όπου είναι δυνατό, η μαρτυρία εκάστου μάρτυρα συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Σχετική είναι η απόφαση Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και η πρόσφατη απόφαση Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ Πόλ. Έφεση 185/12, ημερομηνίας 19.4.

1. Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Χριστοφίνης ν. Φραντζή ECLI:CY:AD:2017:C35, Πολ. Έφεση328/11, ημερομηνίας 31.5.2017, υποδείχθηκε ότι το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα υπόκειται στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας. Η ιδιαιτερότητα της διαδικασίας υπό τη νέα Διαταγή 30 έγκειται στο ότι η μαρτυρία κατατίθεται γραπτώς και οι μάρτυρες δεν δίδουν προφορική μαρτυρία στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ώστε το δικαστήριο να μπορεί να αξιολογήσει την εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, τις αντιδράσεις του, φυσικές ή αφύσικες, ή τον τρόπο που απαντά. Το γεγονός, όμως, ότι οι μάρτυρες σε παρόμοιας φύσης διαδικασίες, δεν καταθέτουν στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης δεν οδηγεί σε χαλάρωση τους κανόνες που αφορούν την αποδοχή και αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας, οι οποίοι συνεχίζουν να ισχύουν κανονικά. Με γνώμονα τα πιο πάνω προχωρώ με την αξιολόγηση της σχετικής μαρτυρίας. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ
2. Η μαρτυρία του ΜΕ1, ως προς τα γεγονότα που συγκροτούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου στερείται πειστικότητας. Συγκεκριμένα ο ΜΕ1 αρκέστηκε να επαναλάβει τον δικογραφημένο ισχυρισμό της Ενάγουσας, περί συνομολόγησης συμφωνίας στη Λευκωσία, χωρίς να αναφέρει οτιδήποτε που να τον υποστυλώνει. Η πιο πάνω θέση δεν υποστηρίζεται από τα έγγραφα που κατέθεσε, αφού το έγγραφο της κατ΄ ισχυρισμόν αίτησης εγγύησης, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο, δεν καταγράφει τοποθεσία που έστω κατ' ισχυρισμόν υπογράφηκε. Επιπρόσθετα, στο Τεκμήριο, κατάσταση λογαριασμού, καταγράφεται ότι τα κεντρικά γραφεία της Ενάγουσας βρίσκονται στη Λεμεσό. Το πιο πάνω σε συνδυασμό με το ότι Εναγόμενοι 1 και 2 έχουν την έδρα τους ή διαμένουν στη Λεμεσό, καθιστά την εκδοχή του περί σύναψης σύμβασης στη Λευκωσία μη λογική. Η λογικά αναμενόμενη πορεία των πραγμάτων θα ήταν η επίδικη συμφωνία να συνομολογείτο στη Λεμεσό, επαρχία που και τα δύο μέρη είχαν την έδρα ή τα κεντρικά τους γραφεία. Συνεπώς, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασισθώ στη μαρτυρία του ΜΕ1 για την εξαγωγή συμπερασμάτων, ως προς τα γεγονότα που συγκροτούν τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ
3. Αντίθετα η θέση του ΜΥ1 συνάδει με τη λογική και την έγγραφη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιόν μου, ενώ παράλληλα σε κάποια σημεία δεν αντικρούεται από αντίθετη μαρτυρία. Συγκεκριμένα η θέση του ΜΥ1 ότι η έδρα της Εναγομένης 1 βρίσκεται στη Λεμεσό δεν αντικρούεται από αντίθετη μαρτυρία. Παράλληλα η βασική θέση του ΜΥ1 ότι ουδέποτε επισκέφθηκε τη Λευκωσία με σκοπό την σύναψη οποιασδήποτε συμφωνίας με την Ενάγουσα, αλλά αντίθετα όλες οι συναλλαγές γίνονταν στη Λεμεσό στο κατάστημα της Ενάγουσας στη περιοχή Τσιρείου, συνάδει με τη λογική και την έγγραφη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιόν μου Συγκεκριμένα η πιο πάνω θέση, λαμβάνοντας υπόψη ότι στην κατάσταση λογαριασμού και στα τιμολόγια καταγράφεται ως διεύθυνση των κεντρικών γραφείων της Ενάγουσας η Λεμεσός, συνάδει με την αναμενόμενη λογική πορεία των πραγμάτων. Εφόσον τα κεντρικά γραφεία της Ενάγουσας βρίσκονταν στη Λεμεσό, δεν υπήρχε αποχρών λόγος ο Εναγόμενος 2 να μετέβαινε στη Λευκωσία για τη σύναψη σύμβασης και μην συνομολογείτο αυτή στη Λεμεσό όπου βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία της Ενάγουσας και η έδρα της Εναγομένης
4. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι μπορώ να βασισθώ στη μαρτυρία του ΜΥ1 για την εξαγωγή ευρημάτων. Η τοπική δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. Σύμφωνα με το άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει τοπική δικαιοδοσία να εκδικάσει κάποια διαφορά όταν, η βάση της αγωγής έχει πρoκύψει είτε καθ' oλoκληρίαv είτε εv μέρει εvτός τωv oρίωv της επαρχίας στην οποία αυτό έχει ιδρυθεί. Η έννοια του όρου βάση αγωγής καθορίζεται στο άρθρο 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου ως ακολούθως : «βάσις της αγωγής" περιλαμβάvει τo σύvoλov τωv γεγovότωv τωv θεμελιoύvτωv τo αγώγιμov δικαίωμα, περί oυ η αγωγή, αλλά εις αγωγάς εκ συμβάσεως δεv σημαίvει κατ' αvάγκηv oλόκληρov τηv βάσιv της αγωγής. Βάσις της αγωγής θα θεωρήται ότι έχει πρoκύψει εvτός της δικαιoδoσίας εάv η σύμβασις συvήφθη εvτός αυτής, καίτoι η διάρρηξις δυvατόv vα επήλθεv αλλαχoύ, και επίσης εάv η διάρρηξις επήλθεv εvτός της δικαιoδoσίας, καίτoι η σύμβασις δυvατόv vα συvήφθη αλλαχoύ.» Στην υπόθεση C & Κ. Κυριάκου Λτδ κ.α. ν. Ιωάννου

(1990)1 ΑΑΔ 479, επιδοκιμάστηκε η προσέγγιση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να θεωρήσει ότι αποκλειστική δικαιοδοσία, σε περίπτωση που η βάση αγωγής είναι η διάρρηξη σύμβασης, έχει το Δικαστήριο στα όρια του οποίου εκδηλώθηκε η διάρρηξη. Επιπλέον, το Εφετείο ανέφερε ότι στην περίπτωση που βάση της αγωγής είναι η παράλειψη εκπλήρωσης της καταβολή του τιμήματος αγοράς, αρμόδιο θα ήταν το Δικαστήριο εντός των ορίων του οποίου έχει την έδρα του ο Πωλητής. Επιπλέον στην υπόθεση Πιττής Σωτήρης ( ανωτέρω ) υποδείχτηκαν τα ακόλουθα : «Στην έκθεση απαίτησης διευκρινίζεται ότι οι εφεσίβλητοι/πιστωτές είναι από τη Λεμεσό χωρίς όμως να διευκρινίζεται πού ήταν πληρωτέο το ποσό της οφειλής. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, θεωρούμε, σε συμφωνία με το πρωτόδικο δικαστήριο, ότι υπήρχε ασφαλές υπόβαθρο για τον καθορισμό του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ως του κατά τόπον αρμόδιου δικαστηρίου για την επίλυση της διαφοράς, εφόσον ο εφεσείων/χρεώστης, είχε υποχρέωση να αναζητήσει τον πιστωτή στο χώρο εργασίας ή διαμονής του για να πληρώσει το χρέος του.» Προκύπτει, συνεπώς, ότι στην υπό κρίση υπόθεση η Ενάγουσα όφειλε να αποδείξει ότι η συνομολόγηση της συμφωνίας έγινε στη Λευκωσία ή ότι η διάρρηξη αυτής έγινε στη Λευκωσία, ή ότι η Εναγομένη 1 όφειλε να αναζητήσει την Ενάγουσα στην έδρα της για να την εξοφλήσει. Στην υπό εξέταση υπόθεση προκύπτει ότι η επικαλούμενη συμφωνία δεν συνήφθη εντός των ορίων της Επαρχίας Λευκωσίας, ώστε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας να κέκτηται κατά τόπο αρμοδιότητας στη βάση του ότι η σύμβαση συνήφθη στη Λευκωσία. Επιπρόσθετα, δεν προκύπτει καθ' οιονδήποτε τρόπο ότι η παράβαση της σύμβασης έγινε στη Λευκωσία, αφού όλες οι δοσοληψίες μεταξύ των διαδίκων διενεργούντο στη Λεμεσό. Επιπλέον, δεν προκύπτει, καθότι δεν προσκομίστηκε σχετική μαρτυρία, ότι η Ενάγουσα έχει την έδρα της στην Λευκωσία, ώστε να μπορεί να κριθεί ότι η Εναγομένη 1 όφειλε να αναζητήσει την Ενάγουσα για να την πληρώσει και έτσι να αποκτά αρμοδιότητα το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Τέλος από την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 17.1.2017, δεν προκύπτει να αποφασίσθηκε το ζήτημα της δικαιοδοσίας, ως εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας. Υπό το φως των πιο πάνω προκύπτει ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείται κατά τόπο αρμοδιότητας να εκδικάσει την υπό κρίση διαφορά. Αντίθετα δικαιοδοσία έχει, υπό τις περιστάσεις, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Όπως έχει υποδειχθεί Χριστοφόρου κ.ά. ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(2006)1 Α.Α.Δ. 714, το Δικαστήριο εφόσον διαπιστώσει έλλειψη δικαιοδοσίας δεν πρέπει να απορρίπτει την υπόθεση αλλά μόνο να αναστέλλει τη διαδικασία. Επιπλέον, στη βάση της Δ.33 θ.10 το Δικαστήριο όταν αναστέλλει την ενώπιον του διαδικασία, επιδικάζει τα έξοδα εις βάρος του Ενάγοντα. Ακολούθως με τον Νόμο 118(I)/2008 επήλθε τροποποίηση στο άρθρο 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 και πλέον το Δικαστήριο μπορεί να παραπέμψει την αγωγή στο κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο. Κατάληξη Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου η διαδικασία εκδίκασης της υπό εξέταση αγωγής αναστέλλεται. Επιπλέον, στη βάση του άρθρου 21

(4)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, η αγωγή παραπέμπεται στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού για εκδίκαση και δίδονται ταυτόχρονα οδηγίες στον αρμόδιο Πρωτοκολλητή να πράξει τα δέοντα. Ως προς το θέμα των εξόδων, στη βάση των προνοιών της Δ.33 θ.10, αυτά θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 και εναντίον της Ενάγουσας. Σε κάθε περίπτωση, όμως, θα επιδίκαζα τα έξοδα εναντίον της Ενάγουσας, επειδή αυτή έλαβε γνώση έγκαιρα περί της αμφισβήτησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και παρά ταύτα επέμεινε στην προώθηση της. Συνεπώς, η γενεσιουργός αίτια των εξόδων ήταν η δικονομική συμπεριφορά της Ενάγουσας και ως εκ τούτου τα έξοδα θα επιδικάζονταν εναντίον αυτής. Συνακόλουθα, τα έξοδα της ενώπιόν μου διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 και εναντίον της Ενάγουσας ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............... Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο