Σ.Κ. ν. Δ.Σ., Αρ. Αίτησης: 182/2011, 16/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEF:2019:3 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΩΝ Ενώπιον: Δ. Κούσιου, Δ. Αρ. Αίτησης: 182/2011 Μεταξύ: Σ.Κ. Αιτήτριας - και - Δ.Σ. Καθ' ου η αίτηση ------------------------------ Ημερομηνία: 16 Σεπτεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ Λάμπρος Α. Ιωαννίδης Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ.κ. Ανδρέας Χρ. Μάγος & Συνεργάτες Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια με ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 19/10/2018, ζήτησε την έκδοση εντάλματος φυλάκισης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση για την είσπραξη, υπό μορφή προστίμου, του ποσού των €3,
- Για εύκολη αναφορά αντίγραφο της πιο πάνω ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής. Στις 23/6/2011, εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα διατροφής με το οποίο διατάσσετο ο Καθ' ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από την 1η/7/2011 και την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα το ποσό των €250 το μήνα, ως η συνεισφορά του για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του Ι. Το εν λόγω διάταγμα διατροφής επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση στις 9/9/
- Με βάση την πιο πάνω ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερ. 19/10/2018, εκδόθηκε αυθημερόν κλήση, σύμφωνα με το άρθρο 124Α του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, ΚΕΦ 155, με την οποία καλείτο ο Καθ' ου η αίτηση όπως εμφανισθεί στο Δικαστήριο, για να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους παρέλειψε να συμμορφωθεί με το διάταγμα διατροφής και ειδικότερα γιατί παρέλειψε να πληρώσει το ποσό των €3,699, το οποίο «αφορά διατροφή για τους μήνες Νοέμβριο 2017 (για τον οποίο οφείλει €33,75) + Δεκέμβρη του 2017 μέχρι Οκτώβριο του 2018», συμπεριλαμβανομένων και €5 για τα χαρτόσημα, όπως στην πιο πάνω ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερ.19/10/2018, αναφέρεται. Ο Καθ' ου η Αίτηση, στις 9/11/2018 καταχώρησε ένσταση συνοδευόμενη με ένορκη δήλωση του, στην οποία εκθέτει τους λόγους για τους οποίους ενίσταται στην έκδοση εντάλματος φυλάκισης του. Παράλληλα η Αιτήτρια, στις 14/12/2018 καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η αίτηση, στις 25/1/2019, καταχώρησε απαντητική ένορκη δήλωση. Σημειώνεται ότι οι ένορκες δηλώσεις με ημερομηνίες 14/12/2018 και 25/1/2019, καταχωρήθηκαν αντίστοιχα από κάθε διάδικο, κατόπιν σχετικού αιτήματος του και χωρίς να υπάρξει ένσταση από το άλλο διάδικο μέρος. Οι διάδικοι αντεξετάστηκαν επί των ενόρκων δηλώσεων τους και οι δικηγόροι τους στη συνέχεια αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις θέσεις των πελατών τους με αναφορά σε νομολογία. Η αξίωση της Αιτήτριας αφορά παρελθούσες οφειλές μέρους της μηνιαίας διατροφής από την 1η/7/2014 καθώς και τις αυξήσεις του 10% από την πρώτη γενέθλιο ημερομηνία του διατάγματος για την εν λόγω αύξηση, ήτοι την 1η/7/
- Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Αιτήτριας, όπως αναλυτικά εμφαίνονται σε σχετικό Πίνακα που έχει ετοιμάσει (ΤΕΚ Α στη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση της ημερ. 14/12/2018), από την έναρξη του ισχύος διατάγματος διατροφής ο Καθ' ου η αίτηση κατέβαλε σε αυτήν το συνολικό ποσό των €18,800, έναντι του ορθού ποσού, που μαζί και με τις διαδοχικές αυξήσεις του 10%, την 1η/7/2013, 1η/7/2015 και 1η/7/2017, ανέρχεται στα €25,
- Από τη διαφορά των δύο πιο πάνω ποσών, ήτοι €6,384 (25,184 - 18,800) αφαιρεί ποσό €2,690 που σύμφωνα με την ίδια «είναι το ποσό το οποίο κατέβαλε - εννοείται ο Καθ' ου η αίτηση - για τη πιο πάνω περίοδο - δηλαδή από 1η/7/2011 - 31/10/2018 - υπό μορφή ιδιαίτερων μαθημάτων και κάποιων άλλων αναγκών του ανήλικου παιδιού μας, τα οποία δέχθηκα και συμφώνησα να θεωρήσω ότι αποτελεί μέρος της διατροφής» εις τρόπον ώστε να καταλήξει στο οφειλόμενο ποσό των €3,694 (25,184 - (18,800+2,690) = 3,694). Τις πιο πάνω απευθείας πληρωμές που διενεργούσε ο Καθ' ου η αίτηση αναλύει η Αιτήτρια στον ίδιο πιο πάνω Πίνακα ΤΕΚ Α. Η βασική θέση του Καθ' ου η αίτηση σε σχέση με την απαίτηση της Αιτήτριας είναι πως κανένα ποσό δεν οφείλει σ' αυτήν, καθότι πάντοτε και προς πλήρη ικανοποίηση της, πλήρωνε το ποσό διατροφής σύμφωνα με το διάταγμα ημερ. 23/6/2011, κάποτε καταβάλλοντας το ολόκληρο στην Αιτήτρια και κάποτε μέρος του, εφόσον κατέβαλλε το υπόλοιπο απευθείας για έξοδα που αφορούσαν τον ανήλικο, ως συμφωνούσαν μεταξύ τους, στα οποία έξοδα και αναφέρεται. Αμέσως δε μετά την πιο πάνω απαίτηση της Αιτήτριας και πιο συγκεκριμένα στις 25/1/19, ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε την αίτηση διατροφής με αρ. 29/19 στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την οποία ζητά την τροποποίηση ή και ακύρωση του διατάγματος διατροφής ημερ. 23/6/2011, καθώς και οποιαδήποτε άλλη θεραπεία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 38
(1)του Ν.216/90 προνοεί τα ακόλουθα: «38.
(1)Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής». Το άρθρο 38
(2)του Ν. 216/90 προνοεί τα ακόλουθα: «38.
(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου
(1), το ύψος του ποσού της διατροφής αυξάνεται αυτόματα κατά δέκα τοις εκατόν (10%) ανά περίοδο εικοσιτεσσάρων μηνών. Νοείται ότι, το Δικαστήριο μπορεί, κατόπιν αίτησης του υπόχρεου διατροφής, να διατάξει όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση και/ή το ύψος αυτής περιοριστεί. Σε περίπτωση υποβολής τέτοιας αίτησης, αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού αύξησης. Νοείται περαιτέρω ότι, η απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος εδαφίου εκδίδεται εντός τριών μηνών από την καταχώρηση της αίτησης και δυνατόν να έχει αναδρομική εφαρμογή από την ημερομηνία κατά την οποία η αυτόματη αύξηση θα είχε εφαρμογή δυνάμει του παρόντος εδαφίου». Το Ανώτατο Δικαστήριο, κατά πλειοψηφία, απεφάνθη ότι το άρθρο 38
(2)του Ν. 216/90 δεν αντίκειται στο άρθρο 32 του Συντάγματος (Χριστοφόρου ν. Χριστοφόρου Νομικό Ερώτημα Αρ. 373 ημερ. 2.5.17). Το άρθρο 40 του Ν. 216/90 προνοεί τα ακόλουθα: «40. Τα διατάγματα διατροφής που εκδίδονται δυνάμει των προνοιών του παρόντος Νόμου μπορούν να εκτελεσθούν και ως χρηματικές ποινές σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου νόμου που τον καταργεί ή τον τροποποιεί». Το άρθρο 124Α του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 155), όπως τροποποιήθηκε, προνοεί τη διαδικασία που ακολουθείται λόγω παράλειψης πληρωμής διατροφής: «124Α.
(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις των άρθρων 118 έως 124 του παρόντος Μέρους, στις περιπτώσεις που πρόσωπο παραλείπει να συμμορφωθεί με διάταγμα διατροφής, που εκδίδεται δυνάμει του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου και του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου, το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα δύναται να καταχωρίσει στο Δικαστήριο ένορκη δήλωση για την έκδοση εντάλματος φυλάκισης του προσώπου που παρέλειψε να συμμορφωθεί και το Δικαστήριο, αφού καλέσει το επηρεαζόμενο πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του κατά τα οριζόμενα στο εδάφιο
(2), δύναται να εκδώσει ένταλμα φυλάκισης εναντίον του επηρεαζόμενου προσώπου για την περίοδο που ορίζεται στο ένταλμα και για τέτοια περαιτέρω περίοδο στην οποία το πρόσωπο δυνατό να υπόκειται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 128 σε σχέση με τα έξοδα εκτέλεσης του εντάλματος φυλάκισης.
(2)Για να καταστεί δυνατή η εμφάνιση του επηρεαζόμενου προσώπου και να εκδοθεί το ένταλμα φυλάκισης δυνάμει του παρόντος άρθρου, το Δικαστήριο καλεί γραπτώς το επηρεαζόμενο πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του κατά την καθοριζόμενη στην κλήση ημερομηνία, που ορίζεται το αργότερο εντός δεκαπέντε ημερών από την καταχώριση της ένορκης δήλωσης, για να εξηγήσει τους λόγους γιατί παρέλειψε να συμμορφωθεί με το διάταγμα διατροφής και τον πληροφορεί ότι σε περίπτωση μη εμφάνισής του το ένταλμα φυλάκισης δύναται να εκδοθεί: Νοείται ότι η επίδοση της κλήσης σύμφωνα με το παρόν άρθρο γίνεται στον καθορισμένο τύπο και δύναται να επιτευχθεί με την αποστολή της κλήσης στο επηρεαζόμενο πρόσωπο με το σύνηθες ταχυδρομείο με επιστολή που απευθύνεται σε αυτό στον τελευταίο γνωστό ή το συνήθη τόπο διαμονής του: Νοείται περαιτέρω ότι αν το επηρεαζόμενο πρόσωπο δεν εμφανιστεί στο Δικαστήριο κατά την καθορισθείσα ημερομηνία το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει το ένταλμα φυλάκισης.». Η διαδικασία που ακολουθείται για παρελθούσες οφειλές διατροφών ρυθμίζεται από το πιο πάνω άρθρο 124Α του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Με βάση το εν λόγω άρθρο, η κλήση που εκδίδεται και επιδίδεται στον Καθ' ου η αίτηση για να ακουσθεί, καθορίζει εξαντλητικά τα θέματα για τα οποία καλείται ο Καθ' ου η αίτηση να ασκήσει το εν λόγω δικαίωμα του και τα θέματα αυτά δεν είναι άλλα από τις συγκεκριμένες οφειλές διατροφών. Διεύρυνση ή διαφοροποίηση των θεμάτων αυτών είτε με διαφοροποιημένη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας είτε ακόμη από το ίδιο το Δικαστήριο, συνιστά, κατά την άποψη μου, ανεπίτρεπτη ενέργεια. Το περιεχόμενο της κλήσης προς τον Καθ' ου η αίτηση, η οποία και εκδίδεται από το Πρωτοκολλητείο με βάση τη σχετική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, προσδιορίζει και καθορίζει αποκλειστικά και κατά τρόπο συγκεκριμένο τα θέματα για τα οποία καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει. Διεύρυνση των θεμάτων αυτών που καθορίζονται στην κλήση δεν επιτρέπεται. Με την Ένορκη Δήλωση της ημερ. 19/10/2018, η Αιτήτρια απαιτεί, όπως και στην κλήση έχει αναφερθεί, την καταβολή ποσού €3,699 που αφορά διατροφές για τους μήνες Νοέμβριο 2017 (€33,75) και Δεκέμβριο του 2017 μέχρι και Οκτώβριο του 2018 (11 Χ 332,75), πλέον €5 χαρτόσημα, με τη σημείωση « Στην ουσία κατέβαλε συνολικά €2,690 από το συνολικό ποσό των €6,384.» Ότι στη συνέχεια διαφάνηκε με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, αλλά και τη μαρτυρία της, είναι πως το ποσό που διεκδικεί ως οφειλή από τον Καθ' ου η αίτηση αποτελεί τη διαφορά του ποσού, που κατά τους δικούς της υπολογισμούς έπρεπε από την έναρξη της ισχύος του διατάγματος διατροφής, ήτοι τον Ιούλιο του 2011, μέχρι και τον Οκτώβριο του 2018, να της καταβληθεί, με το ποσό, που και πάλι κατά τους δικούς της υπολογισμούς, της καταβλήθηκε, στην ίδια περίοδο, κατανεμημένο στους μήνες που αναφέρει. Με άλλα λόγια ανεπίτρεπτα στην ένορκη δήλωση της η Αιτήτρια αποκρυσταλλώνει το συνολικό ποσό που κατά την ίδια της οφείλει ο Καθ' ου η αίτηση και το κατανέμει στους συγκεκριμένους μήνες θεωρώντας πως ότι είσπραξε, ακόμα και κατά την διάρκεια αυτών των συγκεκριμένων μηνών, όπως παραδέχτηκε κατά την αντεξέτασή της, καταβάλλετο σ' αυτήν από τον Καθ' ου η αίτηση έναντι του ποσού που ήδη όφειλε, πάντοτε κατά τους δικούς της υπολογισμούς. Τόσο η Αιτήτρια στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της και στη μαρτυρία της, όσο και ο συνήγορος της στην αγόρευση του αποδίδει την ενέργεια αυτή στο «τυποποιημένο» έντυπο ένορκης δήλωσης που παρέρχεται από το Πρωτοκολλητείο του Οικογενειακό Δικαστήριο για έκδοση εντάλματος φυλάκισης, το οποίο και έχει συμπληρώσει. Όντως τέτοιο έντυπο παρέχεται από τα Πρωτοκολλητεία όλων των Οικογενειακών Δικαστηρίων με σκοπό την υποβοήθηση των πολιτών και όχι τον περιορισμό τους στο τι θέλουν ή το τι πρέπει, ανάλογα με την περίπτωση τους, να αναφέρουν στη σχετική ένορκη δήλωσή τους. Και παρόλο που το θέμα τελειώνει εδώ, προς επίρρωση των πιο πάνω θα ήθελα να αναφερθώ έστω και συνοπτικά στα όσα σχετικά με την απαίτηση της Αιτήτριας ανέδειξε η ενώπιον μου διαδικασία. Ως ήδη έχει αναφερθεί η αξίωση της Αιτήτριας αφορά ουσιαστικά παρελθούσες οφειλές υπολοίπων μηνιαίας διατροφής όπως και αυξήσεις, που ανατρέχουν περισσότερο από 4 και 5 χρόνια, πριν από την καταχώρηση της ένορκη δήλωση της για έκδοση εντάλματος φυλάκισης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, αντίστοιχα. Το θέμα της διατροφής ανηλίκου ρυθμίζεται από τον Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο, Ν. 216/1990και συγκεκριμένα από το Μέρος ΙΙ του Νόμου, άρθρα 33 έως
- Το άρθρο 40 προνοεί για την εκτέλεση των διαταγμάτων διατροφής και ως χρηματικών ποινών σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, που είναι και η περίπτωση που εξετάζει το Δικαστήριο. Στο Νόμο 216/90, που ρυθμίζει τη διατροφή ανηλίκων, δεν τίθεται οποιοσδήποτε χρονικός περιορισμός για παρελθούσες οφειλές διατροφών ανηλίκων, όπως συμβαίνει με τη διατροφή συζύγων, όπου υπάρχει σχετική νομοθετική ρύθμιση και συγκεκριμένα το άρθρο 9
(3)του Ν. 232/91, όπου προνοείται ότι «ποσό που οφείλεται δυνάμει διατάγματος διατροφής για περίοδο μεγαλύτερη από δύο χρόνια δεν μπορεί να εισπραχθεί, αλλά οποιαδήποτε περίοδος απουσίας του οφειλέτη από τη Δημοκρατία δεν υπολογίζεται για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου». Συνακόλουθα, ούτως εχόντων των πραγμάτων, δεν τίθεται, για θέματα διατροφής ανηλίκων, από το Ν. 216/90, οποιοσδήποτε χρονικός περιορισμός για παρελθούσες οφειλές διατροφών. Αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων πως οι απευθείας πληρωμές που γίνονται κατά καιρούς από τον Καθ' ου η αίτηση, κατόπιν μεταξύ τους συνεννόηση, για έξοδα του ανηλίκου, μείωναν ανάλογα και το ποσό διατροφής που καταβάλλετο εις χρήμα στην Αιτήτρια. Οι εν λόγω πληρωμές παρατίθενται από την Αιτήτρια σε πίνακα που έχει ετοιμάσει (ΤΕΚ Α στην συμπλ. ένορκη δήλωση της ημερ. 14/12/18) όπου εξειδικεύεται και ο λόγος καταβολής τους από τον Καθ' ου η αίτηση, ποια έξοδα του ανήλικου δηλαδή κάλυπτε απευθείας ο τελευταίος καθώς και το πότε, με αναφορά σε συγκεκριμένους μήνες συγκεκριμένου χρόνου όπως π.χ. « Private English 9/18 - 10/18 35Χ2 months 70 + books 35 ---- 105» ή με αναφορά μόνο σε χρόνια όπως π.χ. «Open School (theatre) 35X4 years 140 + costumes 5X7=35 35 Open school (Cookery) 1 year 35 Open school (English) 1 year + books
(55)90 ----- 300» ή «ΑΓΟ swimming (15X3 months) 45X3 years (10/ month last 2 years) 135» Αναφορά στα ίδια έξοδα που περιλαμβάνονται στον Πίνακα ΤΕΚ Α γίνεται και από τον Καθ' ου η αίτηση με τη διαφορά ότι σ' αυτά προστίθενται η Λέσχη και το κομμωτήριο του ανήλικου. Για το μεν 1ο έξοδο, τη Λέσχη ο Καθ' ου η αίτηση δεν αντεξετάστηκε, για το δε 2ο πέραν του ότι δεν αντεξετάστηκε, ότι φαίνεται να αμφισβητείται από την Αιτήτρια με βάση τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της ημερ. 14/12/18, είναι μόνο η συχνότητα του, για την οποία σχολιάζει στην παρ. 14 αυτής πως ανήλικος δεν «πηγαίνει κομμωτήριο κάθε μήνα αλλά κάθε 4 μήνες». Τα έξοδα όμως αυτά, η Λέσχη και το κομμωτήριο, δεν συμπεριλαμβάνονται στον Πίνακα που ετοίμασε η Αιτήτρια (ΤΕΚ Α), όπως δεν συμπεριλαμβάνεται και το έξοδο για εγγραφή του ανήλικου στα Αγγλικά που κατά την αντεξέτασή της από μόνη της η Αιτήτρια το ανέφερε και προσδιόρισε στα €30. Επιπλέον κατά την αντεξέτασή της η Αιτήτρια ανατρέπει τις ίδιες τις θέσεις της όπως για παράδειγμα με την αναφορά της ότι για το Δεκέμβριο του 2017 ο Καθ' ου η αίτηση κατέβαλε απευθείας ως δίδακτρα για τα Αγγλικά του ανήλικου €35 και τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο 2018 €25 ενώ τα εν λόγω δίδακτρα ανέρχονταν σύμφωνα με τον Πίνακα ΤΕΚ Α που η ίδια ετοίμασε στα €30 για κάθε μήνα. Το θέμα της αύξησης του επιδικασθέντος ποσού διατροφής, διέπεται από το άρθρο 38
(2)του Ν. 216/90, το οποίο προβλέπει ότι το ύψος του ποσού διατροφής αυξάνεται αυτόματα κατά 10% ανά περίοδο 24 μηνών. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, η μόνη αντίδραση που παρέχεται στον υπόχρεο γονέα, σε σχέση με την αυτόματη αύξηση είναι η υποβολή αίτησης για να μην ισχύσει η αυτόματη αύξηση, οπότε σε τέτοια περίπτωση αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού αύξησης. Περαιτέρω το ίδιο άρθρο προβλέπει και για τη δυνατότητα η απόφαση του Δικαστηρίου «να έχει αναδρομική εφαρμογή από την ημερομηνία κατά την οποία η αυτόματη αύξηση θα είχε εφαρμογή». Για το κατά πόσο μπορεί να θεωρηθεί ότι ο Αιτητής, με την αίτηση του που καταχώρησε στις 25/1/19, έχει κάνει χρήση της ευχέρειας που του παρέχει το άρθρο 38
(2)του Νόμου 216/90, για ευνόητους λόγους, δεν θα τοποθετηθώ. Αντίθετα, στρέφω την προσοχή μου στις προσπάθειες των δύο πλευρών, από τη μια της Αιτήτριας να προωθήσει τη θέση ότι απαίτησε έγκαιρα από τον Καθ' ου η αίτηση την καταβολή της αύξησης του 10% και από την άλλη την εκ διαμέτρου αντίθετη θέση του τελευταίου πως ούτε γνώριζε, ούτε και ποτέ οχλήθηκε από την Αιτήτρια για καταβολή οποιασδήποτε αύξησης. Η Αιτήτρια δεν με έχει πείσει ότι αναζήτησε από τον Καθ' ου η αίτηση οποτεδήποτε πριν από την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης της ημερ. 19/10/2018, για έκδοση εντάλματος φυλάκισης εναντίον του, οποιαδήποτε αύξηση. Για το θέμα αυτό ουδεμία αναφορά γίνεται στις ένορκες δηλώσεις της ημερ. 19/10/18 και 14/12/18 και μόνο κατά τη μαρτυρία της το αναφέρει. Ισχυρίστηκε ότι είχε απαιτήσει από τον Καθ' ου η αίτηση όπως της καταβάλει την αύξηση του 10% από την πρώτη φορά που αυτή μπορούσε να ισχύσει και η θέση του ήταν αρνητική. Αναφερόταν δε κατά καιρούς στην αύξηση αυτή εξηγώντας τις ανάγκες του παιδιού, αλλά η στάση του Καθ' ου η αίτηση συνέχιζε να είναι αρνητική. Ο λόγος που καθυστέρησε να προσφύγει στο Δικαστήριο προς αναζήτηση της ήταν, όπως το έθεσε η ίδια, «Διότι έβλεπα ότι κάποιες περιόδους πληρώνετουν η αύξηση και το σωστό το ποσοστό και κάποιες περιόδους εμεινισκεν πίσω. Δηλαδή για κάποιες περιόδους το σωστό, ύστερα λίγο πίσω, κάποιες περιόδους το σωστό, ύστερα λίγο πίσω». Μ' αυτό το τελευταίο η Αιτήτρια διαψεύδει τον εαυτό της. Ουδέποτε πληρώθηκε με βάση τους δικούς της υπολογισμούς, όπως εμφανίζονται στον Πίνακα ΤΕΚ Α, οποιοδήποτε ποσό αύξησης από τον Καθ' ου η αίτηση. Η δε ένορκη δήλωση της για έκδοση ένταλμα φυλάκισης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, που είναι και η μοναδική που έχει καταχωρήσει, ενσωματώνει τα ποσά τριών διαδοχικών αυξήσεων στο ακέραιο. Το διάταγμα είχε επιδοθεί στον Καθ' ου η αίτηση στις 9/9/18 και ο Πίνακας (ΤΕΚ Α), κατά παραδοχή της Αιτήτριας έγινε απ' αυτήν το ίδιο έτος. Τέλος, άξια λόγου είναι και η δυσκολία της Αιτήτριας να καθορίσει το τελικό ύψος της μηνιαίας διατροφής με τις επερχόμενες αυξήσεις κατά την αντεξέτασή της, πράγμα που επιτυγχάνεται τελικά στην επανεξέτασή της. Αντίθετα ο Καθ' ου η αίτηση, την εκδοχή του οποίου προτιμώ, υποστήριξε πειστικά και με σταθερότητα τη θέση του πως όλα αυτά τα χρόνια, με βάση την καλή σχέση που είχαν με την Αιτήτρια και κατόπιν συνεννόησης μεταξύ τους, της πλήρωνε σε χρήμα το εναπομείναν υπόλοιπο του ποσού της μηνιαίας διατροφής, μετά την αφαίρεση των εξόδων του ανηλίκου που κατέβαλλε απευθείας, αυτή του έλεγε ευχαριστώ και ουδέποτε έγινε οποιαδήποτε αναφορά ή συζήτηση μεταξύ τους για οποιαδήποτε αύξηση. Για την αύξηση του 10% πληροφορήθηκε για πρώτη φορά από το δικηγόρο του όταν απευθύνθηκε σε αυτόν για να τον υπερασπίσει στην παρούσα διαδικασία. Σε περίπτωση προηγούμενης απαίτησης της Αιτήτριας για αύξηση θα λάμβανε τα ανάλογα μέτρα όπως έχει πράξει μετά την επίδικη διαφορά. Είναι η κατάληξή μου πως η Αιτήτρια ανεπίτρεπτα άφησε το χρόνο να παρέλθει χωρίς ουσιαστικά να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια για αναζήτηση της αύξησης του 10% από τον Καθ' ου η αίτηση. Για πρώτη φορά αναζήτησε την αύξηση αυτή με την υπό εξέταση αίτησή της ανατρέχοντας 5 και πλέον χρόνια πριν από αυτήν. Το γεγονός αυτό συνιστά καθυστέρηση ικανή να αποστερήσει από αυτήν την επιδιωκόμενη θεραπεία. Στη βάση όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η Αιτήτρια δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που πέφτει στους ώμους της και δεν έχει αποδείξει ότι ο Καθ' ου η αίτηση παρέλειψε να συμμορφωθεί με το διάταγμα διατροφής και ότι η ίδια δικαιούται να εισπράξει το ποσό που αναφέρει στην ένορκη δήλωσή της. Συνακόλουθα, το αίτημα της Αιτήτριας για έκδοση εντάλματος φυλάκισης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δ. Κούσιου, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΟΤ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο