GEORGE PAMBORIDIS LLC ν. ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ ως εκκαθαριστή της εταιρείας AT SMART ENTERTAINMENT LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 8386/2011, 28/8/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A384 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8386/2011 Μεταξύ: GEORGE PAMBORIDIS LLC Ενάγοντες και
- AT SMART ENTERTAINMENT LTD
- XXXXX Χατζηαργυρού Εναγόμενων ΚΑΙ ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 13.12.2018 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Αρ. Αγωγής: 8386/2011 Μεταξύ: GEORGE PAMBORIDIS LLC Ενάγοντες και
- ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ ως εκκαθαριστή της εταιρείας AT SMART ENTERTAINMENT LTD
- XXXXX Χατζηαργυρού Εναγόμενων Ημερομηνία: 28.8.2019 Για τους Ενάγοντες: κα Μ. Αγαθοκλέους Για τους Εναγόμενους: κ. Π. Σαββίδης για κ.κ. Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή με την οποία αξιώνουν από τους εναγομένους €7.475,00 ως κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό δυνάμει τιμολογίων και/ή ως υπόλοιπο λογαριασμού για την παροχή νομικών συμβουλών και/ή υπηρεσιών και/ή αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή άλλως πως, πλέον τόκο προς 9% από την ημερομηνία έκδοσης ενός εκάστου των τιμολογίων ή/και νόμιμο τόκο, δικηγορικά έξοδα και έξοδα επίδοσης. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι μόνο οι εναγόμενοι 1 διόρισαν τους ενάγοντες ως δικηγόρους τους και αρνούνται πως ο εναγόμενος 2 είχε οποιαδήποτε συμβατική σχέση με τους ενάγοντες. Ισχυρίζονται επίσης ότι οι εναγόμενοι 1 εξόφλησαν το ποσό το οποίο τους ζητήθηκε από τους ενάγοντες και ουδέν άλλο ποσό τους οφείλουν. ΟΙ ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΩΝ Οι ενάγοντες με την έκθεση απαίτησής τους ισχυρίζονται ότι είναι δικηγορική εταιρεία, με έδρα τη Λευκωσία και παρέχουν επ' αμοιβή νομικές υπηρεσίες και συμβουλές. Στις 3.7.2018 το Ε.Δ. Λευκωσίας διόρισε τον Επίσημο Παραλήπτη ως διαχειριστή της περιουσίας της εναγόμενης 1 εταιρείας, στην οποία σε κάθε ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, διευθυντής και μέτοχος ήταν ο εναγόμενος
- Η εναγόμενη 1 εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια της επιχείρησης και του καφεστιατορίου «Pralina» στη Λευκωσία. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κατά/ή περί τον Οκτώβριο του 2010 συμφώνησαν προφορικά και/ή δυνάμει γραπτών συμφωνιών με την εταιρεία «AT SMART ENTERTAINMENT LTD» και/ή με τον εναγόμενο 2, να τους παρέχουν νομικές συμβουλές και/ή υπηρεσίες έναντι συμφωνημένης και/ή εύλογης αμοιβής. Ειδικότερα ισχυρίζονται ότι οι εναγόμενοι ζήτησαν από τους ενάγοντες να προβούν σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες με σκοπό τη μεταβίβαση της επωνυμίας του καφεστιατορίου «Pralina» στη Λευκωσία και στην παροχή άλλων συναφών υπηρεσιών. Ισχυρίζονται επίσης ότι σύμφωνα με ρητό και/ή εξυπακουόμενο όρο των μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών, οι ενάγοντες εξέδιδαν στο όνομα της εταιρείας και/ή του εναγόμενου 2 τιμολόγια, τα οποία απέστελλαν προς αυτούς στη βάση της συμφωνηθείσας μεταξύ τους αμοιβής. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι για τις υπηρεσίες που παρείχαν στους εναγόμενους εξέδωσαν και/ή παρέδωσαν και/ή απέστειλαν σε αυτούς το τιμολόγιο με αρ. 1004, ημερομηνίας 10.6.2011 για το ποσό των €2.012,50 και το τιμολόγιο με αρ. 1027, ημερομηνίας 25.7.2011 για το ποσό των €5.462,
- Ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας και/ή προνοείτο ρητά επί των τιμολογίων ότι σε περίπτωση παράλειψης άμεσης εξόφλησης τους ή/και εντός 30 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης και/ή παραλαβής τους, τα τιμολόγια θα επιβαρύνονταν με τόκο προς 9% από την ημέρα έκδοσής τους. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται επίσης ότι άνοιξαν επ' ονόματι των εναγομένων τον λογαριασμό με αρ. 320475, στον οποίο καταχωρούνταν όλες οι μεταξύ των διαδίκων συναλλαγές. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται τέλος ότι λόγω της άρνησης και/ή της παράλειψης των εναγομένων να τους καταβάλουν έγκαιρα το συνολικά οφειλόμενο ποσό των €7.475,00 κατά/ή περί τις 15.9.2011 απέστειλαν στους τελευταίους επιστολή με την οποία ζητούσαν την καταβολή του ως άνω ποσού εντός 7 ημερών και ότι σε περίπτωση παράλειψης των εναγόμενων να συμμορφωθούν θα λάμβαναν εναντίον τους δικαστικά μέτρα. Οι εναγόμενοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν με την ως άνω επιστολή και εξακολουθούν να οφείλουν στους ενάγοντες το ως άνω ποσό μαζί με τους αναλογούντες τόκους. Οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση την οποία καταχώρησαν ισχυρίζονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: η εναγόμενη 1 εταιρεία, «AT SMART ENTERTAINMENT LTD», διόρισε τους ενάγοντες ως δικηγόρους της με σκοπό να ετοιμάσουν σχετικό συμφωνητικό έγγραφο για την αγορά του καφεστιατορίου «Pralina», να τους παρέχουν νομικές υπηρεσίες για τη μεταβίβαση της επωνυμίας του καφεστιατορίου «Pralina» και γενικά για τη διεκπεραίωση όλης της εργασίας που αφορούσε στο πιο πάνω, καθώς επίσης και την αλλαγή του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας των εναγομένων 1, την καταχώρηση στον Έφορο Εταιρειών σχετικής αίτησης διαγραφής της εμπορικής επωνυμίας και της εγγραφής της εκ νέου στο όνομα της εναγόμενης 1 εταιρείας, την αλλαγή του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας, στην οποία περιλαμβανόταν η καταχώρηση των σχετικών εγγράφων, η έκδοση νέου πιστοποιητικού του εγγεγραμμένου γραφείου της καθώς και την έκδοση πιστοποιητικού διευθυντών, γραμματέα και μετόχων. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται επίσης ότι η εν λόγω συμφωνία έγινε μεταξύ των εναγόμενων 1 και των εναγόντων αποκλειστικά και μόνο υπό την ιδιότητα τους ως εταιρεία, η οποία απαρτιζόταν από 3 μετόχους. Ισχυρίζονται ότι η συμφωνία παροχής νομικών υπηρεσιών αφορούσε την παροχή νομικών υπηρεσιών από τους ενάγοντες αποκλειστικά προς τους εναγόμενους 1 και ότι ουδέποτε ο εναγόμενος 2 υπό την προσωπική του ιδιότητα έλαβε από τους ενάγοντες νομικές συμβουλές ή υπηρεσίες και ουδέποτε είχε οποιανδήποτε συμβατική σχέση με αυτούς. Ο εναγόμενος 2 ειδικότερα ισχυρίζεται ότι δεν είχε προσωπικά οποιαδήποτε συμβατική σχέση με τους ενάγοντες οι οποίοι ουδέποτε του παρείχαν τέτοιες υπηρεσίες και ουδέποτε προέβηκαν σε χρεοπιστώσεις που τον αφορούσαν. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται επίσης ότι η επιστολή ημερομηνίας 15.9.2011, την οποία τους απέστειλαν οι ενάγοντες είναι άσχετη με την παρούσα αγωγή και ότι αυτή αφορούσε την ποινική υπόθεση 1099/11, για την οποία οι ενάγοντες πληρώθηκαν το ποσό των €1.495 προς εξόφληση. Ισχυρίζονται επίσης ότι οι ενάγοντες με την επιστολή τους ημερομηνίας 15.9.2011, απαιτούσαν την πληρωμή του ποσού των €8.970 και όχι του ποσού των €7.475, το οποίο είναι επίδικο στην παρούσα αγωγή. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται τέλος ότι με επιστολή του εναγόμενου 2 ημερομηνίας 20.9.2011 προς τους ενάγοντες ανέφεραν σε αυτούς ότι πληρώθηκαν το ποσό των €20.185,50 στις 20.12.2010 για όλες τις υπηρεσίες που προσέφεραν στους εναγόμενους 1 και ότι το εν λόγω ποσό πληρώθηκε από τον εναγόμενο 2 για λογαριασμό των εναγόμενων 1 χωρίς οι ενάγοντες να λάβουν υπόψη τους ότι η εναγόμενη εταιρεία 1 αποτελείτο από 3 μετόχους και συνέταιρους. Οι ενάγοντες καταχώρησαν απάντηση στην υπεράσπιση των εναγόμενων στην οποία ισχυρίζονται ότι ο εναγόμενος 2 είχε συμβληθεί με αυτούς υπό την προσωπική του ιδιότητα και όχι εκ μέρους και/ή για λογαριασμό των εναγόμενων 1 και ότι οι υπηρεσίες οι οποίες του προσφέρθηκαν αφορούσαν στην εξυπηρέτηση δικών του συμφερόντων. Ισχυρίζονται ότι μετά την ολοκλήρωση και/ή την παροχή των νομικών και/ή άλλων υπηρεσιών τους προς τον εναγόμενο 2, ο τελευταίος ζήτησε από τους ενάγοντες να εκδώσουν επ' ονόματι της εναγόμενης 1 εταιρείας τα τιμολόγια για τη δικηγορική τους αμοιβή για δικούς του λόγους και όχι επειδή αμφισβητούσε τη συμβατική του σχέση με τους ενάγοντες. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται επίσης ότι ο εναγόμενος 2 προσωπικά ζήτησε την παροχή νομικών υπηρεσιών από τους ενάγοντες, γι' αυτό και εξέδωσε προσωπική του επιταγή επ' ονόματι των εναγόντων για τις νομικές υπηρεσίες που έλαβε από αυτούς. H ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την ακρόαση της επίδικης αγωγής κατέθεσαν συνολικά 4 μάρτυρες, 2 για κάθε πλευρά. Για τους ενάγοντες κατέθεσαν ο κ. XXXXX Παμπορίδης και η κα XXXXX Παπακωνσταντίνου και για τους εναγόμενους ο κ. XXXXX Χατζηαργυρού και η κα XXXXX Παπουή. Ο Μ.Ε.1 κ. Παμπορίδης κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε γραπτή δήλωσή του, η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α στη διαδικασία, στην οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν και εξακολουθεί να είναι ένας εκ των μετόχων των εναγόντων και ο διευθύνων συνέταιρός τους. Γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης λόγω της προσωπικής του εμπλοκής σε αυτή. Οι ενάγοντες είναι δικηγορική εταιρεία και στα πλαίσια των εργασιών τους συμφώνησαν περί τον Οκτώβριο του 2010 να παρέχουν τις υπηρεσίες τους προς τον εναγόμενο 2 ο οποίος τους διόρισε ως δικηγόρους του για την αγοραπωλησία μετοχών μιας εταιρείας. Ισχυρίστηκε ότι ο εναγόμενος 2 συμφώνησε να αγοράσει από την εταιρεία «AT SMART SERVICES LTD» τις μετοχές που αυτή κατείχε στην εταιρεία «AT SMART ENTERTAINMENT LTD» (εναγόμενη 1) μαζί με όλα τα δικαιώματα που αυτές οι μετοχές έφεραν και μέσω της αγοράς αυτής να αποκτήσει την επιχείρηση του καφεστιατορίου «Pralina» στη Λευκωσία, το οποίο ήταν το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της εταιρείας. Η εν λόγω συμφωνία πώλησης μετοχών, ημερομηνίας 25.10.2010, κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 στη διαδικασία. Ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε επίσης ότι οι ενάγοντες για την παροχή των πιο πάνω υπηρεσιών τους προς τον εναγόμενο 2, εξέδωσαν επ' ονόματι του σχετικό τιμολόγιο, το οποίο αυτός με την παραλαβή του τους ζήτησε να ακυρωθεί και να εκδοθεί επ' ονόματι της εναγόμενης 1 εταιρείας. Οι ενάγοντες έτσι έπραξαν και το εν λόγω τιμολόγιο εξοφλήθηκε από την εναγόμενη
- Ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε επίσης ότι οι ενάγοντες προέβηκαν και σε άλλες ενέργειες σε σχέση με την αγορά της επιχείρησης του ως άνω καφεστιατορίου «Pralina» όπως η μεταβίβαση της εμπορικής επωνυμίας «Pralina Express», η διαγραφή εμπορικής επωνυμίας και η εγγραφή εμπορικής επωνυμίας στο όνομα της εναγόμενης 1, η αλλαγή του εγγεγραμμένου γραφείου της εναγόμενης 1 εταιρείας και αιτήσεις για έκδοση πιστοποιητικών. Για τις πιο πάνω υπηρεσίες ο εναγόμενος 2 ζήτησε από τους ενάγοντες το τιμολόγιο να εκδοθεί επ' ονόματι της εναγόμενης 1 εταιρείας. Παρόλο που αρχικά το τιμολόγιο εκδόθηκε ως η παράκληση του εναγόμενου 2, οι ενάγοντες αργότερα προχώρησαν στην ακύρωση του και στην επανέκδοσή του επ' ονόματι του εναγόμενου
- Αντίγραφο του εν λόγω τιμολογίου με αριθμό 1027, ημερομηνίας 25.7.2011, για το ποσό των €5.462,50 κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Ισχυρίστηκε επίσης ότι σύμφωνα με τη συμφωνία πώλησης μετοχών που συνάφθηκε μεταξύ του εναγόμενου 2 ως αγοραστή και της εταιρείας «AT SMART SERVICES LTD» ως πωλητή, οι ενάγοντες ενεργούσαν ως «Μεσεγγυούχος Αγοραστής». Σύμφωνα με ρητό όρο της εν λόγω συμφωνίας, ο Μεσεγγυούχος Αγοραστής κλήθηκε να αποφασίσει κατά πόσο υπήρχαν οποιεσδήποτε πληρωτέες και απαιτητές οφειλές ή υποχρεώσεις οικονομικής φύσεως της εναγόμενης 1 εταιρείας, οι οποίες γεννήθηκαν ή προέκυψαν από τα γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν από την ημερομηνία υπογραφής της εν λόγω συμφωνίας και για τις οποίες δεν είχε γίνει πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη. Λόγω των πιο πάνω και αφού ο ίδιος έλαβε υπόψη του τις θέσεις των εμπλεκομένων μερών, εξέδωσε απόφαση με την οποία έκρινε ότι ο εναγόμενος 2 έπρεπε να καταβάλει στους πωλητές το ποσό των €80.970,
- Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης, ημερομηνίας 14.6.2011, κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε επίσης ότι για την κάλυψη των εξόδων των εναγόντων για την έκδοση της ως άνω απόφασης, εκδόθηκε το τιμολόγιο με αριθμό 1009, ημερομηνίας 10.6.2011, για το ποσό των €2.012,50 (€1.750 πλέον 15% Φ.Π.Α.) το οποίο αφορούσε υπηρεσίες που οι ενάγοντες παρείχαν στον εναγόμενο 2 προσωπικά. Αντίγραφο του εν λόγω τιμολογίου κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε επίσης ότι στα πλαίσια της συνεργασίας των εναγόντων με τον εναγόμενο 2, του παρείχαν διάφορες άλλες υπηρεσίες, οι οποίες αφορούσαν την εξυπηρέτηση προσωπικών του συμφερόντων και στην αποκόμιση ιδίου οφέλους. Ισχυρίζεται ότι οι ισχυρισμοί του εναγόμενου 2 για την ανυπαρξία συμβατικής σχέσης με τους ενάγοντες αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του για να αποφύγει να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις οι οποίες συνδέονται άρρηκτα με την ενέργεια του να σταματήσει την επιταγή την οποία ο ίδιος εξέδωσε προς όφελος των εναγόντων. Κατέθεσε αντίγραφο της εν λόγω επιταγής ως Τεκμήριο
- Η εν λόγω επιταγή εκδόθηκε για το ποσό των €150.000 και για αυτήν καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση 17481/2011 Ε.Δ. Λευκωσίας. Μετά την ενέργεια του εναγόμενου 2 να σταματήσει την επιταγή, την οποία είχε εκδώσει επ' ονόματι των εναγόντων και λόγω του ότι οι μεταξύ τους σχέσεις είχαν διασαλευθεί, οι ενάγοντες με επιστολή τους ημερομηνίας 15.9.2011 ενημέρωσαν τους εναγόμενους για την πρόθεσή τους να πάψουν να τους εκπροσωπούν στην ποινική υπόθεση 1099/2011 και τους ζήτησαν να τους ξοφλήσουν τα τιμολόγια τα οποία παρέμεναν απλήρωτα και ανέρχονταν στο συνολικό ποσό των €8.
- Ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε τέλος ότι ο εναγόμενος 2 κατέβαλε στους ενάγοντες στις 29.11.2011 το ποσό των €1.495 και μετά την πληρωμή του εν λόγω ποσού παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των €7.475,00 το οποίο οι ενάγοντες αξιώνουν με την επίδικη αγωγή. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι στις 25.10.2010 που υπογράφηκε η συμφωνία πώλησης μετοχών η εναγόμενη 1 ήταν η ιδιοκτήτρια και μοναδική δικαιούχος των εμπορικών επωνυμιών «Cafe Pralina» και «Pralina Express» τις οποίες ο εναγόμενος 2 θα αποκτούσε με την υπογραφή της εν λόγω συμφωνίας. Ισχυρίστηκε ότι το τιμολόγιο, Τεκμήριο 4, δεν ετοιμάστηκε από τον ίδιο και ότι οι οδηγίες για τις υπηρεσίες που αναγράφονται σε αυτό δόθηκαν στους ενάγοντες από τον εναγόμενο
- Σε κάθε κρίσιμο σημείο πελάτης των εναγόντων ήταν ο εναγόμενος 2 υπό την προσωπική του ιδιότητα και υπό την ιδιότητα του αποκλειστικού μετόχου και ιδιοκτήτης της εναγομένης 1 εταιρείας. Αρνήθηκε ότι στο ποσό των €20.182,50 το οποίο πληρώθηκαν οι ενάγοντες στις 20.12.2010 περιλαμβάνονταν και οι υπηρεσίες που φαίνονται στο τιμολόγιο ημερομηνίας 25.7.2011, Τεκμήριο
- Ισχυρίστηκε επίσης ότι η απόφαση ημερομηνίας 14.6.2011, Τεκμήριο 5, την οποία εξέδωσε στα πλαίσια της ιδιότητας του Μεσεγγυούχου Αγοραστή που του δόθηκε στα πλαίσια της συμφωνίας πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010 αφορούσε μόνο τον εντολέα των εναγόντων, ήτοι τον εναγόμενο 2, και για αυτόν τον λόγο το ποσό των €2.012,50 ζητήθηκε μόνο από αυτόν αφού ο ίδιος είχε οριστεί Μεσεγγυούχος των αγοραστών και όχι των πωλητών. Ο Μ.Ε.1 κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε επίσης ότι το ποσό το οποίο χρέωσε για την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 14.6.2011 δεν περιλαμβανόταν στο ποσό των €20.182,50 το οποίο είχαν πληρωθεί οι ενάγοντες γιατί δεν ήταν δυνατό στις 25.10.2010 που υπογραφόταν η συμφωνία πώλησης μετοχών να γνώριζε κατά πόσο θα προέκυπτε η ανάγκη να επιληφθεί οποιασδήποτε διαφοράς. Η Μ.Ε.2 κα Παπακωνσταντίνου κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι είναι συνέταιρος στην ενάγουσα εταιρεία, υπεύθυνη του Τμήματος Εταιρειών. Είχε ακούσει για τους εναγόμενους αλλά η ίδια ουδέποτε χειρίστηκε τις υποθέσεις τους. Κατέθεσε το τιμολόγιο με αρ. 0714, ημερομηνίας 11.11.2010 ως Τεκμήριο 11 στη διαδικασία και ισχυρίστηκε ότι αυτό εκδόθηκε από το γραφείο προς την εναγόμενη 1 και σε αυτό περιγράφονται οι υπηρεσίες που παρασχέθηκαν. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το εν λόγω τιμολόγιο εξοφλήθηκε και σε αυτό δεν περιλαμβάνονται οι υπηρεσίες που φαίνονται στα τιμολόγια τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 4 και
- Κατά την αντεξέτασή της ισχυρίστηκε ότι δεν γνωρίζει τον εναγόμενο 2, δεν είχε εμπλοκή στη συμφωνία πώλησης μετοχών, Τεκμήριο 2, μεταξύ της «AT SMART ENTERTAINMENT LTD» και του εναγομένου 2, δεν γνωρίζει το περιεχόμενο της εν λόγω συμφωνίας ούτε ποιες υπηρεσίες περιλάμβαναν οι €20.000 που πληρώθηκε η ενάγουσα εταιρεία. Ο Μ.Υ.1 κ. Χατζηαργυρού κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε γραπτή δήλωσή του, η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β στη διαδικασία, στην οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: κατά το έτος 2010 κατείχε το 33,3% των μετοχών της εναγομένης 1 εταιρείας «AT SMART ENTERTAINMENT LTD» και με την υπογραφή της συμφωνίας πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010 απέκτησε το 100% του μετοχικού κεφαλαίου της και ήταν πλέον ο μοναδικός διευθυντής και μέτοχός της. Η εναγόμενη 1 είναι η ιδιοκτήτρια του «Pralina Cafe» στην οδό Στασικράτους. Για σκοπούς μεταβίβασης ολόκληρου του μετοχικού κεφαλαίου της εναγομένης 1 καθώς και της μεταβίβασης της εμπορικής επωνυμίας «Pralina Express» απευθύνθηκαν στους ενάγοντες για να τους παράσχουν τις νομικές τους υπηρεσίες και συμβουλές σχετικά με την ετοιμασία της συμφωνίας πώλησης μετοχών της εναγόμενης 1 εταιρείας. Οι ενάγοντες εξέδωσαν το τιμολόγιο Τεκμήριο 11 για το ποσό των €20.182,50 το οποίο στις 20.12.2010 πληρώθηκε με την επιταγή αρ. 23677513 της εναγόμενης 1, αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Ισχυρίστηκε επίσης ότι κατά την πληρωμή του ως άνω ποσού υπήρχε ξεκάθαρη συμφωνία μεταξύ του ιδίου και του Μ.Ε.1 ότι η πληρωμή αφορούσε την πλήρη και τελική εξόφληση όλων των υπηρεσιών που πήγαζαν από την εν λόγω συμφωνία περιλαμβανομένων και αυτών που αναφέρονται στο Τεκμήριο 4 και αφορούσαν τις υπηρεσίες μεταβίβασης της εμπορικής επωνυμίας «Pralina Express». Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι υπηρεσίες που φαίνονται στο τιμολόγιο ημερομηνίας 25.7.2011, Τεκμήριο 4, εξοφλήθηκαν με το ποσό των €20.182,
- Ο Μ.Υ.1 ισχυρίστηκε ακόμα ότι το τιμολόγιο για το ποσό των €2.012,50, Τεκμήριο 6, αφορά την κάλυψη των εξόδων της έκδοσης απόφασης σχετικά με διαφορά που προέκυψε από τη συμφωνία πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010, Τεκμήριο 2, και ότι η εν λόγω απόφαση αναφέρεται σε όλα τα μέρη της ως άνω συμφωνίας. Παρόλο όμως που η απόφαση αφορά, όπως ισχυρίστηκε, όλα τα μέρη, το εν λόγω τιμολόγιο εκδόθηκε σε σχέση μόνο με τον ίδιο προσωπικά και δεν απευθύνθηκε στα υπόλοιπα 6 μέρη της κάτι το οποίο φανερώνει, κατά τους ισχυρισμούς του, την εχθρική στάση του Μ.Ε.1 προς το πρόσωπό του μετά τη διασάλευση των σχέσεών τους. Ισχυρίστηκε επίσης ότι σε κανένα από τα τιμολόγια των εναγόντων δεν περιλαμβάνεται ο τρόπος με τον οποίο γίνονταν οι χρεώσεις τους και ότι οι ισχυρισμοί των εναγόντων ότι ο ίδιος θα χρεωνόταν με επιπλέον έξοδα για τη μεταβίβαση της επωνυμίας «Pralina Express» δεν είναι αληθείς. Ισχυρίστηκε τέλος ότι ουδέποτε του αναφέρθηκε ότι θα χρεωνόταν ο ίδιος την απόφαση που εξέδωσε ο Μ.Ε.1 στις 14.6.2011, Τεκμήριο 5, ενώ ο εν λόγω μάρτυρας γνώριζε πολύ πριν την πληρωμή των €20.182,50 ότι θα χρειαζόταν να αποφασίσει για το εν λόγω θέμα και το οφειλόμενο υπόλοιπο. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Υ.1 ισχυρίστηκε ότι αγοραστής των μετοχών που αφορούσε η συμφωνία πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010 ήταν η εναγόμενη 1 εταιρεία και όχι ο ίδιος. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στο τιμολόγιο ημερομηνίας 11.11.2010, Τεκμήριο 11, περιλαμβάνονται όλες οι υπηρεσίες που οι ενάγοντες προσέφεραν στη βάση της συμφωνίας πώλησης μετοχών, μεταξύ αυτών και η μεταβίβαση των εμπορικών επωνυμιών «Cafe Pralina» και «Pralina Express». Ισχυρίστηκε ότι η απόφαση του Μ.Ε.1 ημερομηνίας 14.6.2011 απευθύνεται σε όλα τα μέρη της συμφωνίας πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010 και για τον λόγο αυτό η χρέωση του ποσού των €2.012,50 έπρεπε να αφορά όλα τα μέρη της και όχι μόνο τον ίδιο προσωπικά. Η Μ.Ε.2 κα Παπουή κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι εργάζεται ως δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγόμενους. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι ίδιοι δικηγόροι εκπροσωπούν τον εναγόμενο 2 στην ποινική υπόθεση με αρ. 17481/2011 με αντίδικο την ενάγουσα εταιρεία και ότι στην εν λόγω διαδικασία ο Μ.Ε.1 κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας. Ισχυρίστηκε ότι στην εν λόγω ποινική υπόθεση ο Μ.Ε.1 κατέθεσε διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια μεταξύ των οποίων και 6 επιστολές των εναγόντων ημερομηνίας 2.5.
- Αντίγραφα των εν λόγων επιστολών κατατέθηκαν σε δέσμη ως Τεκμήριο
- Η εν λόγω μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από τη δικηγόρο των εναγόντων. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Κατά την ημέρα που η υπόθεση ήταν προγραμματισμένη για αγορεύσεις οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο με τις θέσεις και εισηγήσεις τους το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Η κα Αγαθοκλέους εισηγήθηκε ότι οι ενάγοντες απέδειξαν την ύπαρξη προφορικής συμφωνίας μεταξύ του εναγομένου 2 και των ιδίων μέχρι την ολοκλήρωση όσων προβλέπονταν στη συμφωνία πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010, Τεκμήριο 2 και τη συμβατική τους σχέση με την εναγόμενη 1 εταιρεία. Εισηγήθηκε επίσης ότι οι ενάγοντες προσέφεραν στους εναγόμενους τις υπηρεσίες που περιγράφονται στα Τεκμήρια 4 και 6 και ότι αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από το περιεχόμενο των εν λόγω τεκμηρίων καθώς και από το γεγονός ότι οι ημερομηνίες που αυτές οι υπηρεσίες προσφέρθηκαν είναι μεταγενέστερες της συμφωνίας πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010, Τεκμήριο
- Ο κ. Σαββίδης με την αγόρευσή του εισηγήθηκε ότι με βάση την προσκομισθείσα από τους ενάγοντες μαρτυρία οι τελευταίοι απέτυχαν να αποδείξουν, στον απαιτούμενο για πολιτικές υποθέσεις βαθμό, την ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ αυτών και των εναγομένων. Εισηγήθηκε ότι υφίσταται διάσταση μεταξύ των δικογραφημένων θέσεων των εναγόντων και της προσκομισθείσας μαρτυρίας η οποία υπήρξε αόριστη και γενική και δεν ικανοποιεί το Δικαστήριο για τη βασιμότητα της απαίτησής τους. Έχω μελετήσει τις εισηγήσεις των δικηγόρων των διαδίκων τις οποίες έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές στη συνέχεια όπου θα κρίνω ότι αυτό είναι αναγκαίο. Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδείχθηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ 288 τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη,
(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Είναι νομολογημένο ότι η εκτενής και λεπτομερής παράθεση της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα δεν είναι αναγκαίο και ότι αρκεί η παράθεση των ουσιωδών σημείων της (Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 35). Κρίνω ότι ο Μ.Ε.1 υπήρξε μάρτυρας της αλήθειας του οποίου η μαρτυρία σε αρκετά ουσιώδη σημεία της επιβεβαιώνεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη μαρτυρία. Είχε προσωπική εμπλοκή στην ετοιμασία της «Συμφωνία Πώλησης Μετοχών» ημερομηνίας 25.10.2010 και λόγω τούτης βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση να θυμάται πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα τα οποία μετέφερε με λεπτομέρεια στο Δικαστήριο. Η άμεση εμπλοκή του στα πιο πάνω δεν αμφισβητήθηκε από τους εναγόμενους ούτε και οι ισχυρισμοί του ότι οι ενάγοντες αποτελούν δικηγορική εταιρεία και ότι στις 25.10.2010 υπογράφηκε η ως άνω «Συμφωνία Πώλησης Μετοχών», αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 στη διαδικασία. Κρίνω ότι κατά την αντεξέτασή του δεν κλονίστηκαν οι ισχυρισμοί του και ότι η μαρτυρία του αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθεί το Δικαστήριο σε αυτή. Δεν παραγνωρίζω ότι σε κάποια σημεία της η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή και θα αναφερθώ ειδικότερα σε αυτά στη συνέχεια, κρίνω όμως ότι αυτό δεν αποτελεί ικανοποιητικό λόγο για να απορριφθεί συλλήβδην η μαρτυρία του. Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από την εν λόγω συμφωνία, Τεκμήριο 2, η εταιρεία «AT SMART SERVICES LIMITED» πώλησε στον εναγόμενο 2 τις μετοχές που αυτή κατείχε στο μετοχικό κεφάλαιο της εναγόμενης 1 εταιρείας «AT SMART ENTERTAINMENT LIMITED» και αυτός ανέλαβε την υποχρέωση να πληρώσει το τίμημα για την αγορά τους. Λόγω τούτου αποδέχομαι τον ισχυρισμό του Μ.Ε.1 ότι οι ενάγοντες συμφώνησαν με τον εναγόμενο 2 να του παρέχουν και πράγματι παρείχαν στον ίδιο προσωπικά και όχι στην εναγόμενη 1 εταιρεία νομικές συμβουλές και υπηρεσίες και συγκεκριμένα όσες υπηρεσίες ήταν αναγκαίες για την υλοποίηση της ως άνω συμφωνίας πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.
- Δεν αποδέχομαι όμως τον ισχυρισμό του Μ.Ε.1 ότι οι ενάγοντες συμφώνησαν με τον εναγόμενο 2 να του παραχωρήσουν προσωπικά τις υπηρεσίες τους που αναγράφονται στο τιμολόγιο Τεκμήριο 4 για τον πιο κάτω λόγο. Από το εν λόγω τεκμήριο προκύπτει ότι αυτές οι υπηρεσίες αφορούν σε θέματα αλλαγής διεύθυνσης του εγγεγραμμένου γραφείου της εναγόμενης 1 εταιρείας και σε θέματα μεταβολών των αξιωματούχων και μετόχων της και δεν είναι υπηρεσίες που παρασχέθηκαν προς τον εναγόμενο 2 προσωπικά, όπως συνέβηκε στην περίπτωση της συμφωνίας αγοράς μετοχών ημερομηνίας 25.10.
- Λόγω του γεγονότος ότι οι εν λόγω υπηρεσίες αφορούν αποκλειστικά θέματα της εναγόμενης 1 εταιρείας τα οποία παρασχέθηκαν στην ίδια και όχι στον εναγόμενο 2 και λόγω τούτου κρίνω ότι την υποχρέωση για την πληρωμή τους φέρει η εναγόμενη 1 εταιρεία και όχι ο εναγόμενος
- Το γεγονός ότι ο εναγόμενος 2 είναι ο μοναδικός διευθυντής και ένας εκ των 2 μετόχων της εναγόμενης 1 εταιρείας κρίνω ότι δεν αποτελεί επαρκή λόγο για να θεωρηθεί ότι ευθύνεται ο ίδιος προσωπικά για την πληρωμή των υπηρεσιών που οι ενάγοντες παραχώρησαν στην ως άνω εταιρεία. Η μαρτυρία της Μ.Ε.2 είναι τυπική και την αποδέχομαι κρίνω όμως ότι δεν είναι επιβοηθητική για την επίλυση των επιδίκων θεμάτων τα οποία εγείρονται στην παρούσα αγωγή αφού όπως η ίδια δήλωσε δεν γνωρίζει ποιες υπηρεσίες είχε συμφωνηθεί να παράσχουν οι ενάγοντες στην εναγόμενη 1 εταιρεία. Ο Μ.Υ.1 δεν έχει κάνει καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και κρίνω ότι η μαρτυρία του δεν είχε σκοπό να διαφωτίσει τα επίδικα θέματα ούτε να μεταφέρει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Απέφυγε να απαντήσει σε αρκετές ερωτήσεις που του τέθηκαν κατά την αντεξέτασή του και συχνά πλάτειαζε, αποφεύγοντας να δώσει μια σαφή απάντηση. Ενδεικτικά σημειώνω ότι κατά την αρχή της αντεξέτασής του και συγκεκριμένα σε 5 διαδοχικές ερωτήσεις που του τέθηκαν από τη δικηγόρο των εναγόντων κατά πόσο ο ίδιος ήταν ο αγοραστής των μετοχών που αποτελούσαν αντικείμενο της συμφωνίας ημερομηνίας 25.10.2010, έδινε απαντήσεις οι οποίες είτε δεν επιβεβαιώνονται από την εν λόγω συμφωνία είτε ήταν άσχετες με τη συγκεκριμένη ερώτηση. Κρίνω ότι η μαρτυρία του σε ουσιώδη σημεία της έρχεται σε αντίθεση με την ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη μαρτυρία καθώς και με τη μαρτυρία η οποία έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη. Συγκεκριμένα και στα πλαίσια των όσων αμέσως προηγουμένως ανέφερα δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του Μ.Υ.1 ότι η εναγόμενη 1 εταιρεία ήταν η αγοραστής των μετοχών τις οποίες αφορά η συμφωνία πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.
- Το περιεχόμενο της εν λόγω συμφωνίας δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι αγοραστής τους ήταν ο εναγόμενος 2 και ότι οι υπηρεσίες αυτές παρασχέθηκαν από τους ενάγοντες προς τον ίδιο προσωπικά. Στην εν λόγω συμφωνία ο εναγόμενος 2 αναφέρεται ρητά ως ο αγοραστής και ως το πρόσωπο το οποίο αναλάμβανε να καταβάλει το τίμημα για την εν λόγω αγορά. Σε κάθε περίπτωση όμως, οι υπηρεσίες των εναγόντων για την εν λόγω συμφωνία, όπως είναι παραδεκτό μεταξύ των διαδίκων, εξοφλήθηκαν πλήρως και δεν αποτελούν επίδικο θέμα της παρούσας αγωγής. Παρά τα πιο πάνω όμως αποδέχομαι τον ισχυρισμό του Μ.Υ.1 ότι μετά την υπογραφή της συμφωνίας πώλησης μετοχών οι παρασχεθείσες από τους ενάγοντες υπηρεσίες δεν αφορούσαν πλέον τον ίδιο προσωπικά αλλά την εναγόμενη 1 εταιρεία. Λόγω του γεγονότος ότι η εναγόμενη 1 ήταν η ιδιοκτήτρια της εμπορικής επωνυμίας «Pralina Express» κρίνω ότι οι υπηρεσίες που παρασχέθηκαν από τους ενάγοντες μετά τη σύναψη της συμφωνίας πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010 παρασχέθηκαν προς την εταιρεία η οποία ήταν και το πρόσωπο με το οποίο οι ενάγοντες είχαν συνομολογήσει τη σχετική συμφωνία και όχι με τον εναγόμενο 2 προσωπικά. Τα πιστοποιητικά του Εφόρου Εταιρειών ημερομηνίας 27.5.2011, αναφορικά με τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εναγομένης 1 εταιρείας, τους αξιωματούχους και τους μετόχους της, ημερομηνίας 1.3.2011, τα οποία αποτελούν μέρος του Τεκμηρίου 3, παρουσιάζουν διαφορετικά στοιχεία από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από τη συμφωνία πώλησης μετοχών, ημερομηνίας 25.10.
- Κρίνω ότι τα πιο πάνω αποδεικνύουν ότι οι σχετικές υπηρεσίες παρασχέθηκαν στην εναγόμενη 1 εταιρεία και όχι στον εναγόμενο 2 προσωπικά. Κρίνω επίσης πως το γεγονός ότι κατά την 1.3.2011 ο εναγόμενος 2 ήταν ο μοναδικός διευθυντής και κατείχε το 51% του μετοχικού κεφαλαίου της εναγόμενης 1 εταιρείας δεν σημαίνει ότι οι ενάγοντες συμβλήθηκαν με αυτόν προσωπικά. Σε σχέση τέλος με τη μαρτυρία της Μ.Υ.2, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος να μην την αποδεχθώ. Από τη μαρτυρία της και συγκεκριμένα από τις επιστολές των εναγόντων ημερομηνίας 2.5.2011 οι οποίες κατατέθηκαν σε δέσμη ως Τεκμήριο 14 προκύπτει ότι οι ενάγοντες ενεργούσαν ως διαιτητές σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010 και ότι σε εκείνα τα πλαίσια απευθύνθηκαν σε όλα τα μέρη της εν λόγω συμφωνίας για να τοποθετηθούν. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Στη βάση των δικογραφημένων θέσεων των μερών, των κατά καιρούς δηλώσεων των συνηγόρων τους ενώπιον του Δικαστηρίου, της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη καθώς και της αποδεκτής από το Δικαστήριο μαρτυρίας τα ακόλουθα αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής: στις 25.10.2010 υπογράφηκε συμφωνία πώλησης μετοχών με την οποία η εταιρεία «AT SMART SERVICES LIMITED» πώλησε στον εναγόμενο 2 έναντι του ποσού των €500.000 (πεντακόσιων χιλιάδων ευρώ) τις 6.667 συνήθεις μετοχές της που κατείχε στο μετοχικό κεφάλαιο της εναγόμενης 1 εταιρείας «AT SMART ENTERTAINMENT LIMITED». Επιπλέον του ως άνω ποσού των €500.000 ο αγοραστής, εναγόμενος 2, θα μεταβίβαζε ως αντάλλαγμα για την αγορά των εν λόγω μετοχών τις 2.500 μετοχές τις οποίες ο ίδιος κατείχε στο μετοχικό κεφάλαιο της «AT SMART SERVICES LIMITED» στα πρόσωπα τα οποία αναφέρονται ως «Μέρη» «Γ», «Δ», «Ε» και «ΣΤ» σε αυτή και συγκεκριμένα στην Αθηαινίτη, Τζιαλλή, Μαλέκο και Κακογιάννη. Για την ετοιμασία της εν λόγω συμφωνίας ο εναγόμενος 2, ως αγοραστής των ως άνω 6667 μετοχών, συμφώνησε και έλαβε από τους ενάγοντες τις νομικές τους υπηρεσίες και συμβουλές. Οι ενάγοντες χρέωσαν τον εναγόμενο 2 για τις εν λόγω υπηρεσίες το ποσό των €20.182,50 για το οποίο εξέδωσαν σχετικό τιμολόγιο ημερομηνίας 11.11.2010, στο οποίο φαίνονται οι παρασχεθείσες υπηρεσίες. Το ως άνω ποσό εξοφλήθηκε από τον εναγόμενο 2 στις 20.12.2010 με επιταγή της εναγόμενης 1 εταιρείας. Μετά τη εξόφληση του εν λόγω ποσού και την απόκτηση από τον εναγόμενο 2 ολόκληρου του μετοχικού κεφαλαίου της εναγόμενης 1 εταιρείας η εταιρεία ως η μοναδική ιδιοκτήτρια των εμπορικών επωνυμιών, μέσω του εναγόμενου 2 διευθυντή της, έδωσε οδηγίες στους ενάγοντες να καταχωρήσουν στον Έφορο Εταιρειών τα αναγκαία έγγραφα για τη μεταβίβασή τους. Στις 18.4.2011 οι ενάγοντες καταχώρησαν στον Έφορο Εταιρειών τα αναγκαία έγγραφα για την αλλαγή της διεύθυνσης του εγγεγραμμένου γραφείου της εναγόμενης 1 εταιρείας καθώς και για την εμπορική επωνυμία «Pralina Express». Τα πιο πάνω προκύπτουν από το σχετικό δικαιολογητικό αρ. 1122343/2, το οποίο αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 3, στο οποίο φαίνεται ότι η σχετική αίτηση καταχωρήθηκε στο Τμήμα του Εφόρου Εταιρειών στις 18.4.2011 και ώρα 12:
- Μετά την υπογραφή της συμφωνίας πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010 και λόγω του γεγονότος ότι προέκυψε κάποια διαφορά μεταξύ των μερών, ο Μ.Ε.1 ανέλαβε να αποφασίσει το θέμα σύμφωνα με όσα περιλαμβάνονται στην εν λόγω συμφωνία. Στα πλαίσια αυτά ο Μ.Ε.1 ως Μεσεγγυούχος Αγοραστής στις 14.6.2011 εξέδωσε την απόφασή του, Τεκμήριο 5, με την οποία αποφάσισε ότι ο εναγόμενος 2 ως αγοραστής των μετοχών θα έπρεπε να καταβάλει στην πωλήτρια εταιρεία «AT SMART SERVICES LIMITED» το ποσό των €80.970,
- Ο Μ.Ε.1 εξέδωσε την εν λόγω απόφαση αφού άκουσε τις θέσεις της εταιρείας, των Μερών Γ, Δ, Ε και Στ που ήταν τα φυσικά πρόσωπα που κατείχαν μέρος του μετοχικού της κεφαλαίου και του εναγομένου
- Την εν λόγω απόφαση, ως προκύπτει από το σώμα της, κοινοποίησε σε όλα τα πιο πάνω πρόσωπα χωρίς να αναφέρει σε αυτή ότι προέκυψε θέμα εξόδων για την έκδοσή της. Στις 17.6.2011 η επιταγή με αρ. 92996597 ποσού €150.000 Τεκμήριο 8, την οποία εξέδωσε ο εναγόμενος 2 στο όνομα των εναγόντων παρουσιάστηκε στην τράπεζα για εξαργύρωση αλλά δεν τιμήθηκε αφού η πληρωμή της είχε ανακληθεί από τον εκδότη της. Οι ενάγοντες με επιστολή τους ημερομηνίας 15.9.2011 ζήτησαν από τους εναγόμενους την καταβολή του ποσού των €8.970 για τις υπηρεσίες που παρείχαν στην εναγόμενη 1 εταιρεία. Η τελευταία τους κατέβαλε το ποσό των €1.495 αρνούμενη να καταβάλει το υπόλοιπο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η νομολογία ορίζει ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να επιληφθεί διαφοράς προσδιορίζεται από τα γεγονότα που συνθέτουν την απαίτηση (Sevegep Ltd. v. United Sea Transport
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 729 και Μούρτζινος ν. Global Cruises Ltd
(1992)1 Α.Α.Δ. 1160). Ο περί Συμβάσεων Νόμος, Κεφ. 149 στο άρθρο 10 προβλέπει ότι μια σύμβαση μπορεί να είναι γραπτή ή προφορική ή εν μέρει γραπτή και εν μέρει προφορική. Το κατά πόσο έχει συναφθεί μια συμφωνία δεν κρίνεται υποκειμενικά αλλά αντικειμενικά, με την έννοια δηλαδή της εύλογης εντύπωσης που αποκομίζει ένας τρίτος ανεξάρτητος και αντικειμενικός κριτής. Έχοντας υπόψη μου το περιεχόμενο της συμφωνίας πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010 κρίνω ότι οι υπηρεσίες που οι ενάγοντες ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν αναφορικά με τη συμφωνία αυτή πράγματι παρασχέθηκαν αποκλειστικά στον εναγόμενο 2 ο οποίος ήταν ο αγοραστής σε εκείνη τη συμφωνία και το μοναδικό πρόσωπο το οποίο σύμφωνα με τους όρους της εν λόγω συμφωνίας θα κατέβαλε προς τους πωλητές το τίμημα για την αγορά των εν λόγω μετοχών. Έχοντας επίσης υπόψη μου ότι οι σχετικές υπηρεσίες οι οποίες φαίνονται στο τιμολόγιο αρ. 1027, ημερομηνίας 25.7.2011, Τεκμήριο 4, αφορούν σε υπηρεσίες σχετικές με την εναγόμενη 1 εταιρεία, οι οποίες παρασχέθηκαν αποκλειστικά στην ίδια μετά τη συμφωνία πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010 με την οποία ο εναγόμενος 2 αγόρασε τις μετοχές, κρίνω ότι η εν λόγω εταιρεία είναι το μοναδικό πρόσωπο το οποίο υπέχει υποχρέωσης να καταβάλει το εν λόγω ποσό στους ενάγοντες. Κρίνω επίσης ότι λόγω της ως άνω κρίσης μου ο εναγόμενος 2 δεν είχε οποιαδήποτε προσωπική υποχρέωση να καταβάλει το τίμημα για τις ως άνω υπηρεσίες των εναγόντων. Λόγω των πιο πάνω κρίνω ότι η απαίτηση των εναγόντων αναφορικά με το ποσό των €5.462,50 πρέπει να επιτύχει μόνο σε σχέση με την εναγόμενη 1 εταιρεία. Όσον αφορά την απαίτηση των εναγόντων για επιδίκαση τόκου επί του ως άνω ποσού προς 9% ετησίως από την ημερομηνία έκδοσης του σχετικού τιμολογίου, Τεκμήριο 4, κρίνω ότι αυτή δεν μπορεί να επιτύχει καθότι κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από το εν λόγω τεκμήριο ούτε και από τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι ενάγοντες και ότι οι ενάγοντες δικαιούνται να τους επιδικασθεί αντί του ως άνω ποσοστού μόνο νόμιμος τόκος. Όσον αφορά την αξίωση των εναγόντων για το ποσό των €2.012,50 (€1.750 πλέον €262,50 ως 15% Φ.Π.Α.) σε σχέση με το οποίο εκδόθηκε το τιμολόγιο με αρ. 1004, ημερομηνίας 10.6.2011, κρίνω ότι αυτή δεν μπορεί να επιτύχει για ολόκληρο το επίδικο ποσό για τους λόγους που αναφέρω ευθύς αμέσως. Όπως προκύπτει από το εν λόγω τεκμήριο, το ποσό αυτό αφορούσε το θέμα «Κάλυψη των εξόδων της έκδοσης απόφασης», την οποία ο Μ.Ε.1 εξέδωσε στα πλαίσια των όσων είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους τα 7 πρόσωπα, φυσικά και νομικά, τα οποία αναφέρονται ως «Μέρη» στη συμφωνία πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010. Συγκεκριμένα, στην παράγραφο 7.3 της συμφωνίας πώλησης μετοχών, ημερομηνίας 25.10.2010 προνοείται ότι τα «Μέρη» «αναλαμβάνουν να αποζημιώσουν και/ή καλύψουν (indemnify) τους Μεσεγγυούχους ή οποιοδήποτε εξ αυτούς αναφορικά με οποιαδήποτε ζημία, ή άλλο έξοδο κάθε είδους αυτοί ήθελαν υποστεί στην εκτέλεση των καθηκόντων τους». Επίσης στην παράγραφο 9.5 της ως άνω συμφωνίας αναφέρεται ότι «Η παρούσα θα υπογραφεί σε 7 (επτά) αντίτυπα και έκαστος των συμβαλλομένων θα λάβει ένα εξ αυτών». Λόγω του γεγονότος ότι η αναγκαιότητα έκδοσης της απόφασης ημερομηνίας 14.6.2011 προέκυψε μετά τη διαφωνία των «Μερών» της συμφωνίας πώλησης μετοχών ημερομηνίας 25.10.2010 και αφορούσε θέμα που αναφέρεται στα πλαίσια της ως άνω συμφωνίας κρίνω ότι η εν λόγω απόφαση αποτελεί «έξοδο» το οποίο ο Μ.Ε.1 υπέστη στην εκτέλεση των καθηκόντων του ως Μεσεγγυούχος Αγοραστής και σύμφωνα με τους όρους της ως άνω συμφωνίας δικαιούται να αποζημιωθεί για αυτό. Λόγω του γεγονότος ότι το εν λόγω «έξοδο» δεν προκλήθηκε αποκλειστικά από τον εναγόμενο 2 ούτε παρασχέθηκε σε αυτόν αποκλειστικά, κρίνω ότι ο τελευταίος δεν υπέχει υποχρέωση να το καλύψει εξ ολοκλήρου αλλά πρέπει, στη βάση των όσων διαπίστωσα πιο πάνω, να επωμισθεί μόνο το 1/7 του συνολικού ποσού. Συνεπώς κρίνω ότι ο εναγόμενος 2 πρέπει να καταβάλει στους ενάγοντες το ποσό των €250,00 πλέον τον αναλογούντα Φ.Π.Α. Κρίνω επίσης ότι την ίδια υποχρέωση να καταβάλει στους ενάγοντες το ίδιο ποσό έχει και η εναγόμενη 1 εταιρεία η οποία αποτελεί επίσης μέρος της εν λόγω συμφωνίας. Για τους ως άνω λόγους η αγωγή των εναγόντων επιτυγχάνει μερικώς. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης 1 ως ακολούθως: (α) για το ποσό των €5.462,50 και (β) για το ποσό των €250,00 πλέον Φ.Π.Α. Τα ως άνω ποσά θα φέρουν νόμιμο τόκο από τις 20.12.2011 ημέρα καταχώρησης της αγωγής. Επιδικάζονται επίσης υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης 1 τα δικηγορικά έξοδα της αγωγής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εκδίδεται επίσης απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου 2 για το ποσό των €250,00 πλέον Φ.Π.Α. επί του εν λόγω ποσού, με νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής, πλέον τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα επιτυχίας της αγωγής. (Υπ.) ................................... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο