ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΡΑΣΧΟΥ, Αρ. Αγωγής: 4578/17, 22/10/2019

(1999)1 Α.Α.Δ 528 και Siberia Air v. Βαρασίδα Πουλλίκα

(2005)1 Β Α.Α.Δ 893). Περιπλέον ο έλεγχος δεν μπορεί να μην αφορά και τους λόγους που έφεραν τον εναγόμενο να μην εμφανίζεται στο Δικαστήριο. Ασύγγνωστη συμπεριφορά, εν προκειμένω αδιαφορία που ισούται με καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, δεν επιτρέπει παραμερισμό της απόφασης (βλ. Τσεσμέλογλου ν Σοφοκλέους

(2013)1Α Α.Α.Δ. 64, Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη

(1997)1 Β Α.Α.Δ 941 και Λευκίδου, πιο πάνω). Στην Milouca, πιο πάνω, επαναλήφθηκε η βασική αρχή, όπως καθιερώθηκε στην υπόθεση Phylactou v. Michael

(1982)1 C.L.R. 204. Λέχθηκε ότι· « Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το Δικαστήριο πρέπει να επιδιώκει την εξισορρόπηση δύο παραγόντων, θεμελιακών για την απονομή της δικαιοσύνης: Την ανάγκη να διασφαλίσει, αφενός, αποτελεσματικά το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του και, αφετέρου, την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Εάν διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση, και όλα όσα εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου, θα απολεσθούν, με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης - (βλ. παρατηρήσεις του Megaw L.J. στη Lambert ν. Mainland Market [197η 2 All E.R. 826, στη σελ. 833 (c-d)). Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση.» Ως θέμα τάξης προέχει η εξέταση του ισχυρισμού του εναγομένου ότι η αίτηση είναι τύποις αβάσιμη, εφόσον στην υπόθεση Φλουρέντζου κ.α ν. Cashgrove Betting Ltd κ.α.

(2007)1 Α.Α.Δ. 393, υπεδείχθη ότι αίτηση που στηρίζεται σε εντελώς άσχετη διάταξη, λογίζεται ανύπαρκτη. Στην προκείμενη όμως περίπτωση η Δ.17 κ10 που αναφέρεται στην αίτηση είναι η ενδεδειγμένη διαταγή, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την πλούσια επί του θέματος νομολογία (βλ. Milouca Motor Trading Ltd, πιο πάνω). Συνεπώς αυτή η πτυχή της ένστασης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Εν τούτοις αυτή η πτυχή της ένστασης του ενάγοντα δεν περιορίζεται απλώς στη νομική βάση. Συναρτάται με άλλο ένα ζήτημα, εν προκειμένω ότι ο εναγόμενος δεν καταχώρισε σημείωμα εμφανίσεως προτού καταχωρίσει την επίδικη αίτηση. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι η καταχώριση σημειώματος εμφανίσεως ήταν υποχρέωση του ενάγοντα. Δεν συμφωνώ με τούτη τη θέση του ενάγοντα. Δεν είναι υποχρέωση του αιτούντος παραμερισμό απόφασης να καταχωρίσει σημείωμα εμφανίσεως. Ισχύουν εν προκειμένω οι ίδιες αρχές όπως στην περίπτωση αιτήματος δια παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος και/ή της επίδοσης τούτου. Σχετική είναι η υπόθεση Παπακόκκινου ν. Εταιρείας Landbroke Group plc

(1995)1 Α.Α.Δ. 1090, 1093, όπου υπεδείχθη ότι αίτηση για παραμερισμό μπορεί να υποβληθεί και χωρίς να προηγηθεί καταχώριση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Ως εκ τούτου ούτε αυτή η θέση του ενάγοντα επιβεβαιώνεται και απορρίπτεται. Απελευθερωμένη πλέον η αίτηση από τις δικονομικές ενστάσεις του ενάγοντα, μπορεί να διερευνηθεί επί της ουσίας, ώστε να εξεταστεί καθετί το σχετικό. Προτού παρατεθούν όσα προκύπτουν από το περιεχόμενο των δύο ενόρκων δηλώσεων, αρμόζει να διαπιστωθεί καθετί σχετικό από το φάκελο του Δικαστηρίου. Διαπιστώνεται εν προκειμένω ότι η αγωγή καταχωρίστηκε την 08/12/

1. Η απόφαση εκδόθηκε την 01/02/2018 και ακολούθησε αίτηση για οικονομική εξέταση την 19/10/
2. Η αίτηση αυτή επιδόθηκε την 03/11/
3. Το περιεχόμενο του φακέλου θέλει τον εναγόμενο να εμφανίζεται στο Δικαστήριο την 20/02/2019 και κάθε επόμενη φορά, ενώ η επίδικη αίτηση καταχωρίστηκε την 12/06/
4. Τα πιο πάνω προκύπτουν από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου καθίστανται ευρήματα στην υπό κρίση διαδικασία (βλ. Lord Jeans Ltd v. Orbit-Kazoulis Ltd

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 808, 814 και Δ.48 κ1). Σε σχέση με την επίδοση ο εναγόμενος διατείνεται ότι η αγωγή ουδέποτε επιδόθηκε στον ίδιο προσωπικά και ούτε έλαβε γνώση της έγερσής της, παρά μόνο όταν του επιδόθηκε η αίτηση μηνιαίων δόσεων. Σχολιάζει ακόμη τη δήλωση του επιδότη ότι επέδωσε την αγωγή στη σύζυγό του, λέγοντας ότι ως του αναφέρει, νοείται η σύζυγος, ουδέποτε υπόγραψε για την παραλαβή της. Σε κάθε όμως περίπτωση, αναφέρει ο εναγόμενος, αν ήθελε αποδειχθεί ότι η σύζυγός του υπέγραψε, αυτή ουδέποτε τον ενημέρωσε. Οι πάρα πάνω αιτιάσεις του εναγομένου δεν έχουν περιθώριο επιτυχίας. Ο διαζευκτικός χαρακτήρας του ισχυρισμού του εναγομένου δεν επιτρέπει άλλη αντιμετώπιση παρά μόνο απόρριψη της σχετικής θέσης. Ποιο απ' όλα ισχύει· ότι η σύζυγος του παρέλαβε την αγωγή και απλώς δεν τον ενημέρωσε, ή ότι ουδέποτε παρέλαβε τούτη. Και πώς συνάδει ο ισχυρισμός περί μη παραλαβής με οτιδήποτε άλλο που δέχεται την παραλαβή ως γεγονός. Είτε το παρέλαβε είτε όχι, δεν μπορεί και να το παρέλαβε και να μην το παρέλαβε. Από την άλλη αν δεν το παρέλαβε η σύζυγος του, πώς τότε είναι σε θέση να σχολιάσει τον ισχυρισμό που αφορά την παράδοση και έτι χειρότερα να υποστηρίξει ότι δεν υπόγραψε οιονδήποτε έντυπο. Ο διαζευκτικός τρόπος τοποθέτησης του εναγομένου αφαιρεί κάθε αξιοπιστία από τον ισχυρισμό και αναδεικνύει έκδηλη αντίφαση. Περιττό να επαναληφθεί ότι δεν νοείται έγερση διαζευκτικών ισχυρισμών γεγονότων σε ένορκη δήλωση (βλ. El Fath Co For International Trade S.A.E. v. E.D.T. Shipping κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1255). Πέραν όμως της αντίφασης, που ούτως ή άλλως δεν επιτρέπει αποδοχή οιουδήποτε εκ των αντιφατικών ισχυρισμών, στην προκείμενη περίπτωση το περιεχόμενο του φακέλου θέλει το κλητήριο ένταλμα να έχει επιδοθεί την 12/12/2017. Αυτή η δήλωση του επιδότη δεν απαντήθηκε από τον εναγόμενο και ούτε σχολιάστηκε με παράθεση πραγματικών γεγονότων. Ο εναγόμενος αρκέστηκε μόνο σε νομικό σχολιασμό. Από την άλλη, ο ενάγων στη δική του δήλωση πρόσθεσε ότι σύμφωνα με τον επιδότη το κλητήριο ένταλμα αφέθηκε στη σύζυγο του εναγομένου, η οποία μάλιστα ανέλαβε, σύμφωνα με τον ισχυρισμό, να του το παραδώσει «όταν θα ξυπνούσε». Αυτή η δήλωση του ενάγοντα, ως αναπαραγωγή όσων ο επιδότης του ανέφερε, προσθέτει νέο γεγονός, εν προκειμένω λεπτομέρεια που άπτεται αυτής καθ' εαυτής της στιγμής της επίδοσης και προσδίδει αξιοπιστία στα λεγόμενα τούτου. Εν τούτοις ο εναγόμενος δεν ανέφερε κάτι εις απάντηση, παρά μόνο αρκέστηκε στο γενικόλογο και διαζευκτικό ισχυρισμό που έχει προαναφερθεί. Με βάση όλα τα πιο πάνω δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η επίδοση διενεργήθηκε κατά πως περιγράφεται από τον ενάγοντα και επιβεβαιώνεται, στην έκταση που αφορά την επίδοση όχι όμως και τη στιχομυθία, από την ένορκη δήλωση επίδοσης που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Εν ολίγοις καταλήγω ότι το κλητήριο ένταλμα όντως επιδόθηκε στον εναγόμενο την 12/12/2017 κατά πως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση επίδοσης, δηλαδή αφέθηκε στη σύζυγό του. Η πάρα πάνω διαπίστωση δικαιολογεί τον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι η επίδοση είναι καθ' όλα νομότυπη, εφόσον γεγονός είναι ότι η Δ.5 κ2

(1)(i) επιτρέπει επίδοση σε ενήλικα συγκάτοικο, δηλαδή κατά πως εδώ διενεργήθηκε. Αυτή όμως η κατάληξη οδηγεί και σε ένα άλλο συμπέρασμα. Τούτο είναι πως η αίτηση εκφεύγει των αρχών του ex debito justitiae (βλ. Δημοκρατία ν. Ζήνας Πουλλή

(2001)3Β Α.Α.Δ. 1060, 1065) και όμως ο εναγόμενος δεν δίνει οιανδήποτε πειστική εξήγηση γιατί δεν έλαβε γνώση του κλητηρίου εντάλματος. Αναφέρθηκε ήδη ότι σε αιτήσεις ως η υπό κρίση ουσιώδες είναι η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Ανάγνωση της ενόρκου δηλώσεως του εναγόμενου φανερώνει ότι οι υπερασπιστικοί ισχυρισμοί του εξαντλούνται στο ότι οι υπηρεσίες που του πρόσφερε ο ενάγων δεν ήταν «επαγγελματικές υπηρεσίες οδοντιάτρου», αφού μετά που του έβαλε «το και/ή τα εμφυτεύματα αυτά σε ελάχιστο χρονικό διάστημα έπεσαν». Από την άλλη αντίθετη είναι η θέση του ενάγοντα που απορρίπτει τους ισχυρισμούς του εναγομένου και υποστηρίζει ότι είναι αναληθείς. Στην υπόθεση Τεγκεράκης ν. Δήμου Λευκωσίας

(2005)1 Α.Α.Δ. 289, 294, όπου επεξηγείται τι έστι καλή τη πίστει υπεράσπιση, λέχθηκε ότι· «Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση της εκδοχής του αιτητή, δηλαδή προϋποθέτει την προσκόμιση στο Δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυρίας, υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που να υποστηρίζουν την εκδοχή του αιτητή.» Εδώ η ένορκη δήλωση του εναγομένου παρουσιάζει την ίδια παθογένεια με ό,τι ενωρίτερα αναφέρθηκε σε σχέση με την επίδοση. Επικαλείται εν προκειμένω ανεπάρκεια συγκεκριμένων υπηρεσιών που προσφέρθηκαν. Εν τούτοις αορίστως και διαζευκτικώς χρησιμοποιεί ενικό και πληθυντικό. Ήταν ένα ή περισσότερα τα εμφυτεύματα που τοποθετήθηκαν; Κατά δεύτερο, έπεσαν όλα ή μόνο κάποιο ή κάποια; Πότε προσφέρθηκαν οι υπηρεσίες και πότε παρουσιάστηκε το πρόβλημα που τις κατέστησε ανεπαρκείς και μη επαγγελματικές; Επικοινώνησε με τον ενάγοντα να του μεταφέρει το πρόβλημα και αν ναι, πότε; Ποια ήταν η αντίδραση του τελευταίου; Τα πιο πάνω ερωτήματα, εύλογα και σχετιζόμενα με την όλη υπόθεση, δεν τα πραγματεύεται η δήλωση του εναγομένου. Εν τούτοις δέχεται ότι ο ενάγων του πρόσφερε οδοντιατρικές υπηρεσίες, απλώς τις χαρακτηρίζει μη επαγγελματικές και ανεπαρκείς. Αυτή όμως η δήλωση δεν συνιστά αποκάλυψη υπεράσπισης, εφόσον δεν ικανοποιεί το νομολογιακό κριτήριο λεπτομερειών και προσκόμισης κάποιων, έστω, αποδεικτικών στοιχείων που να υποστηρίζουν την εκδοχή που προβάλλεται. Γενικόλογοι και αόριστοι ισχυρισμοί δεν είναι ικανοί να παραμερίσουν μια καθ' όλα νομότυπη απόφαση. Το δικαίωμα του αιτούντος παραμερισμό δια να ακουστεί και να προβάλει τη θέση του, δεν είναι εγγενές όπως ούτε αόριστο. Κτάται μόλις ο αιτητής ικανοποιήσει ότι έχει καλή υπεράσπιση και βεβαίως πληρούνται και οι λοιπές υποχρεώσεις σε σχέση με τον διαρρεύσαντα χρόνο και τη συμπεριφορά του. Στη δοσμένη περίπτωση τέτοιες λεπτομέρειες και στοιχεία δεν προσκομίστηκαν, γεγονός που αφήνει τους όποιους ισχυρισμούς μετέωρους και ανίκανους να αποκαλύψουν καλή υπεράσπιση. Τα πιο πάνω καθορίζουν και την τύχη της αίτησης. Παρ' όλα αυτά, για σκοπούς πληρότητας, κρίνεται σκόπιμο να μην μείνει ασχολίαστη και η άλλη πτυχή του αιτήματος, δηλαδή αυτή που άπτεται του χρόνου υποβολής του αιτήματος και της συμπεριφοράς του εναγομένου. Είναι ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι πληροφορήθηκε για την αγωγή όταν του επιδόθηκε η αίτηση μηνιαίων δόσεων. Επ' αυτού ο ενάγων ανέφερε ότι η σχετική θέση είναι ψευδής εφόσον την 14/03/2018 εξέδωσε ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας, το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο την 17/09/2018 με τον δικαστικό επιδότη να δηλώνει ότι «ο εξ αποφάσεως χρεώστης στερείται κινητής περιουσίας». Τότε ήταν, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, που προέβη σε καταχώριση αίτησης μηνιαίων δόσεων, η οποία επιδόθηκε στον εναγόμενο την 03/11/

1. Προσθέτει ο ενάγων ότι η προώθηση της επίδικης αίτησης έγινε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση και ισοδυναμεί με περιφρόνηση του Δικαστηρίου. Οι αιτιάσεις του ενάγοντα δεν είναι γενικόλογες και ούτε αόριστες. Μπορεί μεν να μην προσκόμισε αντίγραφο του εντάλματος κινητών που επικαλείται, εν τούτοις παρέθεσε αναγκαία στοιχεία, όπως η ημερομηνία έκδοσης και επιστροφής του, καθώς και το όνομα του δικαστικού επιδότη που το χειρίστηκε. Όλα αυτά καταδεικνύουν τη γνησιότητα της θέσης του, που εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητήθηκε από τον εναγόμενο. Σε σχέση δε με την επίδοση της αίτησης μηνιαίων δόσεων και πάλιν το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου αποκαλύπτει του λόγου το ασφαλές. Η σχετική ένορκη δήλωση του επιδότη φανερώνει ότι η εν λόγω αίτηση επιδόθηκε στον εναγόμενο την 03/11/
2. Αναφύεται συνεπώς το εξής ερώτημα· δοθέντος ότι ο εναγόμενος πληροφορήθηκε την έκδοση απόφασης τουλάχιστον από την 17/09/2018, ημερομηνία που επιστράφηκε το ένταλμα εκτέλεσης κινητής περιουσίας, για ποιο λόγο δεν αποτάθηκε αμέσως στο Δικαστήριο, παρά μόνο μετά από 9 μήνες, δηλαδή την 12/06/2019 ημερομηνία καταχώρισης της επίδικης αίτησης; Μάλιστα όπως αναφέρθηκε στο διαρρεύσαντα χρόνο καταχωρίστηκε εν τω μεταξύ η αίτηση μηνιαίων δόσεων και στα πλαίσια τούτης της αίτησης ο εναγόμενος παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο την 20/02/2019 και την 10/04/
3. Στην Siberia Air, πιο πάνω, αυτή τη φορά στη σελίδα 896, υποδείχθηκε ότι· « Η καθυστέρηση συνεχίστηκε και μετά τον Ιανουάριο 2001 που οι εφεσείοντες έλαβαν γνώση του μέτρου εκτέλεσης της απόφασης που προώθησε εναντίον τους ο εφεσίβλητος. Και αντί να επιδείξουν από τότε ενδιαφέρον και να επιδιώξουν τον παραμερισμό της απόφασης, αυτοί αδράνησαν, καθιστώντας ολοένα και περισσότερο δυσχερέστερη τη θέση τους με την πάροδο του χρόνου. Το θέμα της καθυστέρησης των εφεσειόντων να αποταθούν έγκαιρα για παραμερισμό της απόφασης έχει θιγεί επικριτικά και στην Siberia Airlines κ.ά. (ανωτέρω).» (ο τονισμός δικός μου) Ανάλογα ισχύουν και στη δοσμένη περίπτωση. Οι 9 μήνες που ο εναγόμενος άφησε να διαρρεύσουν από τη στιγμή που ενημερώθηκε για την έκδοση απόφασης και αυτό έγινε με το ένταλμα για εκποίηση της κινητής του περιουσίας, αποκαλύπτουν έλλειψη ενδιαφέροντος και ασύγγνωστη αδιαφορία που ισούται με καταφρόνηση Δικαστηρίου. Εκδήλως διαπιστώνεται ότι το ενδιαφέρον του εναγομένου για την απόφαση και δη τη διαδικασία που την προκάλεσε, εμφανίστηκε μόνο όταν κλήθηκε στο Δικαστήριο με την αίτηση μηνιαίων δόσεων και όχι όταν οχλήθηκε με το ένταλμα εκποίησης κινητών. Εδώ ακριβώς είναι που έγκειται η ασυγχώρητη αδιαφορία του και είναι τούτη πρόσθετος λόγος διά απόρριψη του αιτήματος. Εν όψει όλων των ανωτέρω η αίτηση του εναγομένου απορρίπτεται. Έξοδα διαδικασίας, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου. (Υπ)..................................... Λ.Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο