PUBLIC JOINT STOCK COMPANY "BANK CREDIT DNEPR" ν. LESCHINSKIY κ.α., ΓΕΝΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ: 59/2017, 18/10/2019

PUBLIC JOINT STOCK COMPANY "BANK CREDIT DNEPR" ν. LESCHINSKIY κ.α., ΓΕΝΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ: 59/2017, 18/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A459 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Π.Ε.Δ. ΓΕΝΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ: 59/2017 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΓΙΑ ΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΑΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ (ΚΥΡΩΤΙΚΟ) ΝΟΜΟ αρ. 8(ΙΙΙ)/2005 και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΝΤΝΙΠΡΟΠΕΤΡΟΒΣΚ, ΟΥΚΡΑΝΙΑ, ΗΜΕΡ. 4/10/2016 ΣΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ αρ. 22-u/7746585/16 ΜΕΤΑΞΥ:- PUBLIC JOINT STOCK COMPANY "BANK CREDIT DNEPR" Αιτητές και

1. XXXXX XXXXX LESCHINSKIY
2. DESAGE LIMITED (HE 162236)
3. AGROS COMMODITY GROUP ACG LIMITED (HE 300398)
4. LAUFFER BAKERIES LIMITED (HE 300300)
5. ALTUS CITADEL SECRETARIAL SERVICES LIMITED
6. ALTUS CITADEL MANAGEMENT LIMITED
7. ATLANT GROUP LIMITED
8. GRACENAT LIMITED
9. IDEAMIA LIMITED
10. E.C.A. KARTOIR SECRETARIAL LIMITED
11. PANLAW NOMINEES LIMITED Καθ΄ ων η Αίτηση Ημερομηνία: 18 Οκτωβρίου, 2019 Αίτηση ημερομηνίας: 9.2.2017 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Γ. Τριανταφυλλίδης με τον κ. Θ. Οικονόμου Για Καθ' ου η αίτηση 1: κ. Σ. Οικονόμου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση, ημερομηνίας 09.02.2017, η Public Joint Stock Company 'Bank Credit DNERP', που θα αναφέρεται μετά απλώς ως η 'Αιτήτρια', ζητά την αναγνώριση και την εκτέλεση στην Κυπριακή Δημοκρατία της απόφασης, ημερομηνίας 4.10.2016, την οποία εξέδωσε το Εφετείο της Πόλης Ντνιπροπετρόβσκ στην Ουκρανία στην διαδικασία [Αρ. 22-U/7746585/16], υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση
12. Η Αίτηση βασίζεται στον περί της Συμφωνίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ουκρανίας για Νομική Συνεργασία σε Αστικά Θέματα, Κυρωτικό Νόμο 8(ΙΙΙ)/2005, άρθρα 1, 3, 5, 13, 14, 17, 20 μέχρι 23, στον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων ( Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο του 2000 (Ν.121(Ι)/2000), άρθρα 1 μέχρι 6, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 2, 21, 29, 31 και 33, στον περί Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμου, Ν 67/88, άρθρο 5, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ 1 - 9, Δ.55 και Δ. 64, στη νομολογία στις εγγενείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Volkov, ημερομηνίας 08.02.2017, στην οποία επισυνάπτεται αριθμός εγγράφων μεταξύ των οποίων και η απόφαση του Εφετείου, ημερομηνίας 04.10.2016 της οποίας επιζητείται η αναγνώριση και η εκτέλεση στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ο XXXXX Volkov, είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Οικονομικός Διευθυντής της Αιτήτριας, υπεύθυνος για τα λογιστικά και οικονομικά της θέματα, τις διεθνείς της επιχειρήσεις, το ταμείο και τις σχέσεις με επενδυτές. Ήταν προσωπικά εμπλεκόμενος στην πλειοψηφία των γεγονότων που αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση και είχε προσωπική γνώση των γεγονότων που καταγράφονται σε αυτήν. Στην ένορκη δήλωση του αναφέρει μεταξύ άλλων ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 είναι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης, ο οποίος κατέχει είτε άμεσα είτε έμμεσα μετοχικά συμφέροντα στις Καθ΄ων η Αίτηση 2, 3 και
13. Οι Καθ ΄ων η Αιτηση 5 μέχρι 11 είναι εταιρείες που γνωρίζουν τα περιουσιακά στοιχεία του Καθ΄ου η Αίτηση
14. Η Αιτήτρια παραχώρησε δάνειο στην εταιρεία Trade Company Urozhay LLC που θα αναφέρεται μετά απλώς ως 'Urozhay', το οποίο εγγυήθηκε ο Καθ΄ου η Αίτηση
15. Η Urozhay παραβίασε τις συμβατικές της υποχρεώσεις και η Αιτήτρια κινήθηκε δικαστικά εναντίον της και του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 στην Ουκρανία. Την 09.12.2013 εκδόθηκε εναντίον τους απόφαση λόγω της παράλειψης τους να εμφανισθούν. Η απόφαση παραμερίστηκε και η υπόθεση προχώρησε σε εκδίκαση, αυτή τη φορά στην παρουσία των εκπροσώπων των δύο εναγομένων ήτοι της Urozhay και του Καθ΄ ου η Αίτηση
16. Τη 02.07.2016 εκδόθηκε νέα απόφαση από το Babushkinsky District Court, η οποία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση ως τεκμήριο 1 και η μετάφραση στην Ελληνική, ως τεκμήριο
17. Η πιο πάνω απόφαση επανεξετάσθηκε σε δύο περιπτώσεις από το Εφετείο της επαρχίας Dnipropetrovska. Την 04.10.2016 το Εφετείο, μετά από έφεση που καταχωρήθηκε τόσο από την Αιτήτρια όσο και από την 'Urozhay' ανάτρεψε την πρώτη πτυχή της απόφασης και εξέδωσε νέα απόφαση με την οποία ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 διατάχθηκε να καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των USD 8.302.263,51, πλέον έξοδα. Η πιο πάνω απόφαση επισυνάπτεται ως τεκμήριο 3 και η μετάφραση στην Ελληνική, ως τεκμήριο
18. Μετά την έκδοση της πιο πάνω απόφασης ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 καταχώρισε νέα έφεση σε σχέση με την πρώτη πτυχή της δικαστικής απόφασης, η οποία απορρίφθηκε από το Εφετείο την 08.12.2016, τεκμήριο
19. Η απόφαση του Εφετείου, ημερομηνίας 04.10.2016, ήταν εκτελεστή και δεσμευτική από την ημέρα που εκδόθηκε, ήτοι την 04.10.
20. Ο ομνύοντας καταγράφει στην ένορκη του δήλωση του ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ήταν ενήμερος για τις δικαστικές διαδικασίες, εκπροσωπείτο από δικηγόρο, η απόφαση, αντικείμενο της Αίτησης, πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για αναγνώριση και εγγραφή διαιτητικής απόφασης και ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 κατέχει περιουσία στην Κυπριακή Δημοκρατία την οποία και περιγράφει. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 καταχώρισε ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.6, Θ.7, Δ.9, Δ.27 Θ.1-5, Δ.48 Θ.1-9 και Δ64 Θ.1, 2, στον περί Συμφωνίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ουκρανίας για Νομική Συνεργασία σε Αστικά Θέματα (Κυρωτικό) Νόμο 8(ΙΙΙ)/2005, άρθρα 1, 3, 5, 13, 14, 17, 20, 21, 22 και 23, στον Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο 121(Ι)/2000, Άρθρα 1-6, στο άρθρο 32 του Συντάγματος, στο άρθρο 5 του Περί Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμο 67/88, στον περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ. 1, στα άρθρα 16Κ΄, 36, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στην διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Στην ένσταση προβάλλεται ο λόγος ότι η Αίτηση είναι νομικά παράτυπη, αβάσιμη και καταχρηστική. Η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία σε σχέση με διαδικασίες που εκκρεμούν στην Ουκρανία. Τη 14.01.2019 εκδόθηκε απόφαση στην Ουκρανία με την οποία αποφασίσθηκε ότι η συμφωνία εγγύησης είναι άκυρη και ή ακυρώσιμη και ή παράνομη. Οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος 8(ΙΙΙ)/2005 δεν ικανοποιούνται στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 δεν ειδοποιήθηκε δεόντως για τη δικαστική διαδικασία και στερήθηκε του δικαιώματος να προβάλει στο Δικαστήριο την υπεράσπιση του. Παραβιάσθηκαν δε οι πρόνοιες των άρθρων 3, 17, 21 και 22 του πιο πάνω νόμου. Προβάλλει επίσης ως λόγους ένστασης ότι η επίδοση των εγγράφων είναι παράνομη και η Αίτηση καταχωρήθηκε παράτυπα καθότι δεν εξασφαλίσθηκε προηγουμένως άδεια σφράγισης από το Δικαστήριο. Παραθέτω τους τελευταίους δύο λόγους αυτούσιους, ως αυτοί διατυπώνονται στην ένσταση, αμέσως πιο κάτω: «
21. Η επίδοση των αναγκαίων και σχετικών με την επίδοση εγγράφων έγινε κατά παράβαση του άρθρου 3 του περί Συμφωνίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ουκρανίας για Νομική Συνεργασία σε Αστικά Θέματα (Κυρωτικός) Νόμος 2005 (Ν 8(ΙΙΙ)/2005) και ή παράτυπα και/ή αντίθετα με την Νομοθεσία και/ή τους Κανονισμούς και/ή την Νομολογία.
22. Η καταχώρηση της Αίτησης είναι παράτυπη και /ή πρόωρη και/ή ενάντια στην Νομοθεσία και /ή Νομολογία και/ή τους Κανονισμούς αφού καταχωρήθηκε χωρίς να έχει εξασφαλιστεί προηγουμένως διάταγμα καταχώρισης άδειας και σφράγισης από το Δικαστήριο». Ο Καθ' ου η αίτηση 1 πρόβαλε ως λόγους ένστασης και το γεγονός ότι η Αιτήτρια κωλύετο να προωθήσει την υπό κρίση διαδικασία καθότι κατά το χρόνο καταχώρισης της υπήρχε σε ισχύ διάταγμα αναστολής της επίδικης απόφασης και παραβίαση των προνοιών του άρθρου 17 του Νόμου 8(ΙΙΙ)/2005, λόγους τους οποίους απέσυρε στο στάδιο της αγόρευσης. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX XXXXX Leschinskiy, ημερομηνίας 13.02.
23. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων προβλήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας η θέση ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του XXXXX XXXXX Leschinskiy θα πρέπει να αγνοηθεί καθότι το έγγραφο αυτό δεν συνάδει με τις πρόνοιες της Δ.39, θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Υποστήριξε ότι πρόκειται για ουσιώδες θέμα και η απουσία βεβαίωσης που να επιβεβαιώνει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ορκίστηκε καθιστά την ένορκη δήλωση παράτυπη, '. την καθιστά απλώς δήλωση εφόσον αυτή δεν είναι ένορκη' και θα πρέπει να αγνοηθεί παντελώς από το δικαστήριο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 προώθησε την αντίθετη άποψη. Εισηγήθηκε ότι πρόκειται για τυπικό θέμα και τέτοια 'τυπολατρικά θέματα' δεν θα πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο. Προς υποστήριξη της θέσης του αναφέρθηκε σε νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπου κρίθηκε ότι η προσήλωση σε συγκεκριμένες πρακτικές συνιστούν παράβαση του άρθρου 6.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το πρώτο θέμα που θα με απασχολήσει είναι ο λόγος 14 της ένστασης, κατά πόσο θα έπρεπε να είχε εξασφαλισθεί προηγουμένως ΄διάταγμα καταχώρησης άδειας και σφράγισης από το Δικαστήριο'. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ΄ ου η αίτηση 1, στη γραπτή αγόρευση του επικαλέσθηκε, προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης, τις αποφάσεις Nimegan Trading Ltd ν. Wigram Inc.[1], και Intersputnik International Organization of Space Communications v. Alrena International Ltd[2]. Είχα την ευκαιρία να μελετήσω τις πιο πάνω αποφάσεις και διαπιστώνω ότι καμία σχέση έχουν με το ζήτημα που εγείρεται. Η πιο πάνω θέση παρέμεινε αστήρικτη. Άδεια από το δικαστήριο για σφράγιση δίδεται μόνο στην περίπτωση κλητηρίου εντάλματος που θα επιδοθεί εκτός της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σχετική είναι η Δ.2 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί τα πιο κάτω: "
24. No writ of summons for service out of Cyprus, or of which notice is to be given out of Cyprus, shall be sealed without the leave of the Court or a Judge". Είναι προφανές ότι η πιο πάνω διάταξη δεν καλύπτει την υπό κρίση περίπτωση. Σε αιτήσεις για εγγραφή αλλοδαπών αποφάσεων, όπως είναι η υπό κρίση Αίτηση, δεν χρειάζεται να λαμβάνεται άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και κατ' επέκταση δεν χρειάζεται άδεια για σφράγιση. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Alfred C Toepfer International GMBH v. Broda Agro Trade (Cyprus) Ltd.[3] Το επόμενο θέμα που θα με απασχολήσει είναι το θέμα της επίδοσης των επιδίκων εγγράφων, κατά πόσο ο τρόπος που έγινε η επίδοση παραβιάζει το άρθρο 3 του Νόμου 8(ΙΙΙ)/2005, ως ήταν η θέση που προβλήθηκε εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση. Παρατηρώ ότι το άρθρο 3 του πιο πάνω νόμου δεν αφορά την επίδοση εγγράφων αλλά τη 'γλώσσα'. Ο τρόπος επίδοσης των εγγράφων ρυθμίζεται από το άρθρο 8 του Νόμου, στο οποίο όμως δεν γίνεται επίκληση στην ένσταση. Πέραν τούτου, ο τρόπος που είναι διατυπωμένος ο συγκεκριμένος λόγος στην ένσταση είναι γενικός και αόριστος και δεν διευκρινίζεται γιατί η συγκεκριμένη επίδοση είναι παράνομη. Τέλος, θα συμφωνήσω με τη θέση που προβλήθηκε από τον εκπρόσωπο της Αιτήτριας ότι σε περίπτωση που ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 θεωρούσε την επίδοση παράνομη και ή παράτυπη θα έπρεπε να αιτηθεί τον παραμερισμό της. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας κατά την αγόρευση του κάλεσε το Δικαστήριο να αγνοήσει την ένορκη δήλωση που επισυνάπτεται στην ένσταση καθότι δεν πληροί τις πρόνοιες της Δ.39, θ.10 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο συγκεκριμένο έγγραφο που φέρεται να είναι ένορκη δήλωση του XXXXX XXXXX Leschinskiy και συγκεκριμένα στη τελευταία σελίδα, καταγράφονται τα πιο κάτω: «Ο Ένορκος Δηλών /υπογραφή/ XXXXX XXXXX Leschinskiy Ημερομηνία: 13/2/2019 ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ Βεβαιώνεται ότι η υπογραφή που εμφανίζεται παραπάνω/ στην επόμενη σελίδα είναι η υπογραφή του XXXXX Leschinskiy Κάτοχος του διαβατηρίου αριθ. XXXXX9584 Ο υπεύθυνος πιστοποίησης δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη για το περιεχόμενο αυτού του εγγράφου Ημερομηνία: 13/02/2019». Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι η εν λόγω βεβαίωση δεν συνάδει με τις επιτακτικές πρόνοιες της Δ.39, θ.
25. Εκείνο που βεβαιώνεται είναι απλώς ότι η υπογραφή, η οποία εμφαίνεται στο κείμενο, είναι του XXXXX Leschinskiy', δεν βεβαιώνεται ότι ο XXXXX Leschinskiy' ορκίστηκε στην παρουσία του εν λόγω προσώπου. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιες τις πρόνοιες της Δ.39, θ. 10, για σκοπούς εύκολης αναφοράς: «The person, taking the affidavit shall note immediately at the foot thereof towards the left side of the paper, the time when and the place where the affidavit is taken, and that the affidavit was sworn and signed before him; he shall sign the jurat and describe his office. (Form 35.)» Η Δ.39, θ.10 καθορίζει και τον τύπο της βεβαίωσης που πρέπει να τοποθετείται σε κάθε ένορκη δήλωση, πρόκειται για τον Τύπο 35 τον οποίο παραθέτω και αυτόν αυτούσιο αμέσως πιο κάτω: «Sworn and signed before me on the day of 19 at (Signed) Χ. Υ., Registrar.» Έχοντας υπόψη το λεκτικό του πιο πάνω θεσμού, σε συνδυασμό με τον Τύπο 35 που χρησιμοποιείται σε τέτοιες περιπτώσεις, προκύπτει ότι στη βεβαίωση (jurat), που τοποθετείται στο τέλος της ένορκης δήλωσης από το πρόσωπο που λαμβάνει τον όρκο, είναι αναγκαίο όπως καταγράφεται, μεταξύ άλλων, ότι ο ενόρκως δηλών ορκίστηκε και υπέγραψε ενώπιον του συγκεκριμένου προσώπου. Στρεφόμενη στο υπό κρίση έγγραφο παρατηρώ ότι η βεβαίωση που καταγράφηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν πληροί τις πιο πάνω πρόνοιες. Το πρόσωπο στην παρουσία του οποίου υπογράφηκε το επίδικο έγγραφο απλώς επιβεβαίωσε ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 το υπόγραψε, καμία μνεία γίνεται για όρκο. Ήταν η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση 1, ως αναφέρω και πιο πάνω, ότι η παράλειψη αυτή είναι ένα εντελώς τυπικό θέμα και επικαλέσθηκε προς υποστήριξη της θέσης του νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων[4]. Διεξήλθα των πιο πάνω αποφάσεων και παρατηρώ ότι αυτές δεν σχετίζονται με το θέμα που καλείται να αποφασίσει το δικαστήριο. Καμιά εξ αυτών αφορούσε καταρτισμό ένορκης δήλωσης. Οι υποθέσεις Shuli εναντίον Ελλάδας, (ανωτέρω), Ευσταθίου εναντίον Ελλάδας (ανωτέρω) και Parol εναντίον Πολωνίας (ανωτέρω) αφορούσαν το έντυπο της έφεσης, ενώ οι υποθέσεις Witkowski εναντίον Πολωνίας, (ανωτέρω) και Gavrilov εναντίον Ουκρανίας, (ανωτέρω) αφορούσαν το χρόνο προώθησης της έφεσης που ασκήθηκε σε κάθε περίπτωση. Σχετική επί του θέματος που εγείρεται είναι η απόφαση Ανδρέας Θεμιστοκλέους & Υιοί Λτδ ν. Arizona Trading Co. Limited [5] στην οποία παρέπεμψε το δικαστήριο ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας, όπου τονίσθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η λέξη 'ορκίστηκε', είναι το πιο ουσιώδες σημείο της βεβαίωσης, όταν πρόκειται για ένορκη δήλωση. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Όπως προκύπτει από τη νομολογία η Δ.39 θ. 15 καλύπτει κυρίως τις επουσιώδεις παρατυπίες στη βεβαίωση ως, λ.χ., τις λέξεις "before me" ή την καταχώρηση της βεβαίωσης σε χωριστή σελίδα (βλέπε Atkin's Court Forms in Civil Proceedings, 2nd ed., vol. 3, σελ. 330). Στην περίπτωση μας παραλείπεται ολόκληρη η βεβαίωση. Και το πιο σημαντικό η λέξη "ορκίστηκε", που είναι το ουσιαστικό στοιχείο της. Το ότι υπάρχει η υπογραφή δεν μεταβάλλει την κατάσταση.» Η υπό κρίση παράλειψη δεν είναι ένα απλό τυπικό θέμα που θα μπορούσε να παραβλεφθεί αλλά ουσιώδες σημείο. Καταλήγω ότι λόγω της απουσίας βεβαίωσης σε σχέση με τον όρκο, η δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 1 που συνοδεύει την Αίτηση δεν αποτελεί μαρτυρία και ως εκ τούτου το περιεχόμενο της δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο και θα αγνοηθεί. Η πιο πάνω κατάληξη μου όμως δεν είναι καθοριστική για την έκβαση της απόφασης μου καθότι το Δικαστήριο προτού δώσει την αιτούμενη άδεια για αναγνώριση και εκτέλεση της επίδικης απόφασης στην Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος επί του οποίου εδράζεται η παρούσα αίτηση, ήτοι ο περί της Συμφωνίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ουκρανίας για Νομική Συνεργασία σε Αστικά Θέματα (Κυρωτικός) Νόμος του 2005, Ν. 8(ΙΙΙ)/2005 και δη το Μέρος V του Νόμου, το οποίο διέπει την αναγνώριση και εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων Κυπριακών και Ουκρανικών Δικαστηρίων στην επικράτεια της άλλης χώρας αντίστοιχα. Παραθέτω στη συνέχεια τα σχετικά άρθρα του Νόμου, Μέρος V για σκοπούς εύκολης αναφοράς: «Άρθρο 20 Έκταση Εφαρμογής
26. Υπό τους όρους που καθορίζονται στο Άρθρο 21, κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος θα αναγνωρίζει και εκτελεί στο έδαφός του τις ακόλουθες αποφάσεις που εκδόθηκαν στο έδαφος του άλλου Συμβαλλόμενου Μέρους: (α) αποφάσεις δικαστηρίων σε αστικά θέματα, περιλαμβανομένων και οικογενειακών θεμάτων, (β) αποφάσεις δικαστηρίων σε ποινικά θέματα που αφορούν αποζημιώσεις.
27. Αποφάσεις κατά την έννοια της παραγράφου 1 επίσης θα περιλαμβάνουν φιλικές διευθετήσεις εγκρινόμενες από δικαστήρια αστικής δικαιοδοσίας». «Άρθρο 21: Όροι Αναγνώρισης και Εκτέλεσης Μία απόφαση που αναφέρεται στο Άρθρο 20 θα αναγνωρίζεται και εκτελείται νοουμένου ότι: (α) είναι τελεσίδικη και εκτελέσιμη σύμφωνα με τη νομοθεσία του Συμβαλλόμενου Μέρους στο έδαφος του οποίου εκδόθηκε, (β) σε περίπτωση που η απόφαση εκδόθηκε στην απουσία του εναγομένου, ότι αυτός ειδοποιήθηκε κανονικά για την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας, τον τόπο, ημερομηνία και χρόνο της ακρόασης σύμφωνα με τη νομοθεσία του Συμβαλλόμενου Μέρους στο έδαφος του οποίου εκδόθηκε η απόφαση, (γ) καμμιά απόφαση, η οποία κατέστη τελεσίδικη, δεν εκδόθηκε προηγουμένως για το ίδιο επίδικο θέμα μεταξύ των ίδιων μερών από δικαστήριο του αιτούμενου Συμβαλλόμενου Μέρους, (δ) δεν άρχισε δικαστική διαδικασία μεταξύ των ιδίων διαδίκων για το ίδιο επίδικο θέμα σε δικαστήριο του αιτούμενου Συμβαλλόμενου Μέρους, πριν από τη διαδικασία στην οποία εκδόθηκε η σχετική απόφαση, (ε) η αναγνώριση ή εκτέλεση της απόφασης δεν αντίκειται προς τη δημόσια τάξη του αιτούμενου Συμβαλλόμενου Μέρους, (στ) η απόφαση ή τα αποτελέσματά της δεν είναι ασυμβίβαστη/α προς τις βασικές αρχές ή οποιοδήποτε νόμο του αιτούμενου Συμβαλλόμενου Μέρους, (ζ) η απόφαση δεν εκδόθηκε από το δικαστήριο που δεν είχε δικαιοδοσία σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 17». Τα Άρθρα 22