ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. ν. ΛΕΩΝΙΔΟΥ, Αρ. Αγωγής 246/2019, 14/10/2019

(1), 29

(2)(β)(ζ)(η) και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Tα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση εμφαίνονται στις επισυνημμένες ένορκες δηλώσεις των κ.κ. XXXXX Ηρακλέους, ημερ. 01/02/2019, και Στέφανης Σπάταλου, ημερ. 01/02/2019, αντίστοιχα. Τις παραθέτω αυτούσιες։ «O κάτωθι υπογεγραμμένος XXXXX Ηρακλέους από Λευκωσία, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: 1. Είμαι Προγραμματιστής / Αναλυτής στη Διεύθυνση Μηχανογράφησης / Διεύθυνση Κανονιστικής Συμμόρφωσης των Αιτητών, έχω εξειδικευμένες τεχνικές γνώσεις σχετικά με τον τομέα του διαδικτύου και ιστοσελίδων, γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. 2. Τα γεγονότα που εκτίθενται στη παρούσα, βασίζονται σε πληροφορίες και έγγραφα που έχω στη διάθεση μου και σε έρευνα που έχω κάνει τόσο εσωτερικά αλλά και στις δυο ιστοσελίδες http://cyprusinsurancereview.com.cy, και στην http://cyprusinsurancereview.com και είναι αληθή εξ΄όσων καλύτερα γνωρίζω, πληροφορούμαι και πιστεύω. 3. Κατόπιν υπόδειξης των Αιτητών έχω ερευνήσει τόσο τεχνικά αλλά και το περιεχόμενο των δημοσιευμάτων στην ιστοσελίδα http://cyprusinsurancereview.com.cy, (ελληνική έκδοση) και στην http://cyprusinsurancereview.com, (αγγλική έκδοση), τα οποία κάνουν αναφορά σε ασφαλιστικές εταιρείες στην Κύπρο, και όπου δήθεν "συμβουλεύονται" οι χρήστες και καταναλωτές για την καλύτερη επιλογή ασφαλιστικών προϊόντων και ασφαλιστικές εταιρείες και ταυτόχρονα παροτρύνονται οι χρήστες - καταναλωτές να απευθυνθούν για τις ασφαλίσεις τους σε συγκεκριμένες ασφαλιστικές εταιρείες. Τα πλείστα δημοσιεύματα περιλαμβάνουν δυσφημιστικά δημοσιεύματα αναφορικά με τους Αιτητές τα οποία πληγούν την καλή φήμη και συμφέροντα των Αιτητών. 4. Μετά από δική μου τεχνική εξέταση της συγκεκριμένης ιστοσελίδας, έχω καταλήξει και παραθέτω πιο κάτω τα ευρήματα μου τα οποία δεικνύουν την κακόπιστα προσχεδιασμένη και κατασκευασμένη ιστοσελίδα και παράθεση σχολίων (comments) και αξιολογήσεων (reviews) με απώτερο σκοπό να βλάψουν την φήμη των Αιτητών και να επηρεάσουν δυσμενώς τα συμφέροντα τους : α) Η ιστοσελίδα http://cyprusinsurancereview.com.cy, και http://cyprusinsurancereview.com έχει δημιουργηθεί εδώ και λιγότερο από ένα χρόνο και οι servers που φιλοξενούν τις σελίδες αυτές είναι στην Georgia Αμερικής. Για να εγγραφεί στο com.cy ο ιδιοκτήτης/δικαιούχος της ιστοσελίδας έκανε σχετική αίτηση στους Καθ΄ών η Αίτηση, η οποία αίτηση προφανώς έχει γίνει αποδεκτή και εγκριθεί από τους Καθ΄ ών η Αίτηση. Το Πανεπιστήμιο Κύπρου είναι ο επίσημος διαχειριστής για όλα τα Διαδικτυακά Ονόματα Ανωτάτου Επιπέδου που καταλήγουν σε .CΥ ως υπηρεσία προς τη Διαδικτυακή Κοινότητα στην Κύπρο όπως αναφέρει το Πανεπιστήμιο Κύπρου στην ιστοσελίδα του http://www.nic.cy/. β) O τίτλος της σελίδας http://cyprusinsurancereview.com.cy, είναι "Κύπρος Ασφαλιστική Επανεξέταση - Εθνική Ασφαλιστική" (cyprusinsurancereview) και είναι κτισμένη με Wordpress με plugin "Reviewer" για αξιολόγηση (rating). γ) Η εν λόγω ιστοσελίδα προσφέρει δήθεν λεπτομερή πληροφόρηση για πολλά θέματα ασφάλισης και παρέχει δήθεν καθοδήγηση ώστε δήθεν να βοηθήσει τους καταναλωτές να επιλέξουν το καλύτερο ασφαλιστικό συμβόλαιο και ασφαλιστική εταιρεία. δ) Στην εν λόγω ιστοσελίδα η μόνη ασφαλιστική εταιρεία η οποία παρουσιάζεται να έχει πολύ χαμηλή βαθμολογία 1 από τα 5 αστεράκια. είναι οι Αιτητές. Οι υπόλοιπες ασφαλιστικές εταιρείες έχουν αξιολογηθεί με βαθμολογία 4 αστεράκια και άνω. ε) Η ιστοσελίδα είναι χωρισμένη σε δύο μέρη βαθμολόγησης, στα δεξιά παραθέτονται οι εταιρείες οι οποίες έχουν υψηλή βαθμολογία και στην οποία φαίνονταν 6 εταιρείες παλαιότερα ενώ σήμερα 17/1/2018 παρουσιάζονται 13 εταιρείες όλες με βαθμολογία με 4 και άνω αστεράκια και οι οποίες αξιολογήθηκαν από 6-9 άτομα παλαιότερα ενώ σήμερα κυμαίνονται από 1 μέχρι 22 άτομα και στα αριστερά της ιστοσελίδας παρουσιάζονται οι εταιρείες με χαμηλή βαθμολογία και σε αυτή παρουσιάζονται οι Αιτητές μόνο με βαθμολογία 1 από τα 5 αστεράκια την οποία αξιολόγησαν 35 άτομα. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 το σχετικό μέρος της ιστοσελίδας. στ) Περαιτέρω σε περίοπτη θέση στην πρώτη σελίδα της ιστοσελίδας υπάρχει με έντονο κόκκινο πλαίσιο η πιο κάτω προειδοποίηση για τους Αιτητές : " Αυτή είναι μια Προειδοποίηση! Παρακαλούμε σημειώστε ότι η Εθνική Ασφαλιστική έχει πολύ χαμηλή βαθμολογία. Συνιστούμε προσοχή ή επιλέξτε μια άλλη εταιρεία με βαθμολογία τουλάχιστον 4 αστέρια." Η πιο πάνω "Προειδοποίηση" είναι προσαρμοσμένη με widget το οποίο υποδηλώνει προσωπική γνώμη. ζ) Στο τέλος της πρώτης σελίδας της ιστοσελίδας εμφανίζονται μόνο οι αξιολογήσεις των Αιτητών με 3 αρνητικά σχόλια τα οποία φαίνονται να είναι φωτογραφίες και όχι κανονικό κείμενο, το οποίο δείχνει ότι αυτές απεκόπησαν από κάπου αλλού και επικολλήθηκαν σε αυτή την σελίδα. Και οι τρεις αυτές φωτογραφίες έχουν στην ονομασία τους το ethniki-review το οποίο επιδεικνύει το προσαρμοσμένο στοιχείο για τους Αιτητές. Σε αυτό το σημείο της σελίδας δεν εμφανίζονται αξιολογήσεις ή οποιαδήποτε άλλα σχόλια, αρνητικά ή θετικά, για οποιαδήποτε άλλη ασφαλιστική εταιρεία. η) Δίπλα από τις αξιολογήσεις υπάρχει μια επιπρόσθετη στήλη με το όνομα "Τελευταία άρθρα από το διαδίκτυο" και υπάρχει συσχέτιση με την σελίδα http://ikypros.com/ και στην οποία παρουσιάζονται θέματα εντελώς άσχετα με το θέμα της συγκεκριμένης ιστοσελίδας. θ) Στο κείμενο κάτω από την φωτογραφία της πρώτης σελίδας της ιστοσελίδας γίνεται εσκεμμένα αναφορά στους Αιτητές μόνο με έντονο μαύρο χρώμα : "Μετά από συνομιλία με οκτώ επαγγελματίες των ασφαλειών συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής Ασφαλιστικής, καταλάβαμε πως αυτό σημαίνει μια ευρεία γκάμα...." ι) Στην σελίδα «αξιολογήσεις» έχει ως διεύθυνση www.cyprusinsurancereview.com.cy/reviews-ethniki-insurance και τίτλος της σελίδας είναι «Low Rated Ethniki» δείχνει την εσκεμμένη και κακόβουλη προσπάθεια δυσφήμισης των Αιτητών. κ) Στην ιστοσελίδα αυτή υπήρχαν 11 αναρτήσεις/ σήμερα υπάρχουν 16 αναρτήσεις με την πιο παλιά να έγινε στις 12/7/18 και την πιο πρόσφατη στις 18/12/18. Και στις 16 αυτές αναρτήσεις χρησιμοποιείται το όνομα "'Εθνική Ασφαλιστική' με κακόβουλο και δυσφημιστικό τρόπο. Αρθρογράφος και των 16 αναρτήσεων φαίνεται να είναι η " XXXXX Mouzouris" λ) Οι αναρτήσεις στην ιστοσελίδα είναι χωρισμένες σε διάφορα θέματα («tags») τα οποία παρουσιάζονται ως ακολούθως : ● Cyprus Insurance ● Ethniki Insurance ● Ασφάλεια Ζωής ● Εθνική Ασφαλιστική ● Εθνική Ινσοράνκε Ρεβιέως ● Health Insurance ● Ασφάλεια υγείας ● Ηεαλτη Ινσοράνκε Εθνική ● Ιδιωτική ιατρική ασφάλιση ● Εθνική ● η Εθνική Ασφαλιστική Κύπρος ● Η Εθνική Ασφαλιστική ● Πολιτική ασφάλισης υγείας ● Health ● Κύπρος Ασφαλιστική Εθνική ● Ιδιωτική Ασφαλιστική Εθνικής ● Υγιεινός τρόπος ζωής ● Φροντίδα υγείας ● Insurance Basics ● ασφάλισης υγείας ● Βασικά στοιχεία ασφάλισης Από τα 21 θέματα πιο πάνω τα 9 περιέχουν την λέξη Εθνική και το όνομα καμίας άλλης ασφαλιστικής εταιρείας δεν εμφανίζεται. Οι κατηγορίες που χωρίζονται είναι οι ακόλουθες : ● Εθνική Ασφαλιστική ● Ασφάλεια Ζωής ● Ασφάλεια Υγείας ● Health Insurance ● Μη κατηγοριοποιημένο Στις πιο πάνω κατηγορίες και πάλι εμφανίζεται το όνομα των Αιτητών, άσχετο με την κατηγοριοποίηση, και κανένα άλλο όνομα ασφαλιστικής εταιρείας δεν εμφανίζεται. μ) Οι χρήστες της ιστοσελίδας έχουν την δυνατότητα να επιλέξουν συγκεκριμένες απαντήσεις στους τομείς -Ικανοποιημένοι - Καιρό -Τιμή - Υποστήριξη. Υπάρχουν επίσης 3 τομείς στους οποίους δεν υπάρχουν επιλογές οι οποίοι είναι -Πλεονεκτήματα Εταιρείας-Μειονεκτήματα Εταιρείας-Αξιολόγηση Εταιρείας -Γενικά. Κάτω από την έρευνα αυτή υπάρχουν τα στατιστικά στοιχεία όπου παρουσιάζει τους Αιτητές και πάλι ως την εταιρεία με την πιο χαμηλή βαθμολογία. ν) Στο μέρος των Ερωτήσεων -Απαντήσεων της Ιστοσελίδας σχετικά με την ασφάλιση υγείας στην Κύπρο γίνεται αναφορά στους Αιτητές και σχολιάζεται ως ακριβή ασφάλιση. ξ) Στις επιλογές που δίνονται "Ποιά είναι η ασφαλιστική σας εταιρεία" η επιλογή για την Εθνική Ασφαλιστική είναι Ethniki και ακολούθως στο μέρος Ὀι στατιστικές μας' έχει την Εθνική ασφαλιστική ως Ethniki Insurance που υπονομεύει πως η έρευνα με τις στατιστικές δεν έχουν συσχέτιση. ο) Όλα τα πιο πάνω ευρήματα δεικνύουν ότι η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι ψεύτικη και κατασκευασμένη με συγκεκριμένο σκοπό, για να δυσφημίσει τους Αιτητές και μόνο, καθότι σε όλες τις σελίδες και μέρη της υπάρχει έντονη αναφορά στο όνομα των Αιτητών με αρνητικά και δυσφημιστικά σχόλια και αξιολογήσεις. 5. Κακόβουλες αναρτήσεις για τους Αιτητές έχουν γίνει και στο Facebook στην σελίδα (page) της 'Cyprus Insurance Reviews" οι οποίες δυσφημούν τους Αιτητές, και διάφοροι χρήστες του Facebook στη συνέχεια έκαναν σχόλια, κοινοποίησαν τις εν λόγω αναρτήσεις και έκαναν αξιολογήσεις. Οι χρήστες αυτοί φαίνονται να είναι ψεύτικοι με ασυνήθιστα παράξενα ονόματα, και οι οποίοι κατόπιν εσωτερικής έρευνας των Αιτητών, δεν ανταποκρίνονται σε πραγματικά ονόματα πελατών τους και υποθέσεις πελατών τους. Παρόμοιες κακόβουλες και δυσφημιστικές αναρτήσεις έγιναν και στο Linkedin και Tweeter κάτω από το προφίλ "Cyprus Insurance Reviews" προσπαθώντας να δώσει έμφαση και ώθηση στις ιστοσελίδες μέσων άλλων κοινωνικών και επαγγελματικών δικτύων καθώς και στο Pinterest και Google +. Αντίγραφα όλων των πιο πάνω αναρτήσεων και αξιολογήσεων επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 2. 6. Όπως φαίνεται από τα πιο πάνω οι ιστοσελίδες αυτές κατασκευάστηκαν και χρησιμοποιούνται με μοναδικό σκοπό την δυσφήμιση των Αιτητών και συνεχίζει να χρησιμοποιείται κακόβουλα με σκοπό να πλήξει την φήμη και τα συμφέροντα των Αιτητών. 7. Όλα τα παραπάνω γεγονότα δεικνύουν ότι οι συγκεκριμένες ιστοσελίδες είναι ψεύτικες και έχουν κακόβουλα κατασκευαστεί με μοναδικό σκοπό να δυσφημίσουν τους Αιτητές και να βλάψουν την φήμη και τα συμφέροντα τους. Κάθε μέρα που περνά δημιουργεί τεραστία ζημία στα συμφέροντα των Αιτητών με τις εν λόγω δυσφημιστικές αναρτήσεις όπου αθώοι νυν και μέλλοντες πελάτες επηρεάζονται αρνητικά άνευ λόγου και αιτίας, δημιουργώντας ανάγκη για άμεση αντιμετώπιση των ενεργειών αυτών εφόσον η ζημία μεγαλώνει συνεχώς. 8. Εξαιτίας των επίδικων δυσφημιστικών δημοσιευμάτων και σχολίων οι Αιτητές έχουν υποστεί ζημιά στη φήμη τους και αν ο Καθ'ου η Αίτηση δεν παρεμποδιστεί θα συνεχίσει την δυσφημιστική συμπεριφορά του και αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι ουσιαστικά αδύνατον να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εφόσον οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Αντίθετα ο Καθ'ου η Αίτηση δεν θα υποστει καμιά σοβαρή ζημιά αν οι αιτούμενες θεραπείες εκδοθούν. 9. Ως αποτέλεσμα των πιo πάνω γεγονότων, οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων πληρούνται. Περαιτέρω κρίνεται απαραίτητο υπό τις περιστάσεις να εκδοθούν τα Διατάγματα άμεσα εναντίον του Καθ'ου η Αίτηση μέχρι εκδίκασης και ή αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. 10. Οι Αιτητές μπορούν να εγγυηθούν τον Καθ'ού η Αίτηση γιά τυχόν ζημίες του εξαιτίας της έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων. 11. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω όλα τα γεγονότα που αναφέρονται στην παρούσα ένορκο δήλωση είναι αληθή. 12. Γιά τους πιό πάνω λόγους αιτούμαι όπως το Δικαστήριο εκδώσει τα αιτούμενα Διατάγματα.». Και «Η κάτωθι υπογεγραμμένη XXXXX Σπάταλου από Λευκωσία, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: 1. Είμαι Λειτουργός στην Εσωτερική Νομική Υπηρεσία / Διεύθυνση Κανονιστικής Συμμόρφωσης των Αιτητών, γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. 2. Τα γεγονότα που εκτίθενται στη παρούσα, βασίζονται σε πληροφορίες και έγγραφα που έχω στη διάθεση μου και είναι αληθή εξ΄όσων καλύτερα γνωρίζω, πληροφορούμαι και πιστεύω. 3. Οι Αιτητές 2 είναι θυγατρική εταιρεία της Εθνικής Ασφαλιστικής (Κύπρου) Λτδ Αιτητές 1, η οποία είναι θυγατρική εταιρεία της Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών Α.Ε.Ε.Γ.Α. «Η ΕΘΝΙΚΗ» και δραστηριοποιείται και ασκεί ασφαλιστικές εργασίες στην Κύπρο στους Γενικούς Κλάδους και Κλάδο Ζωής αντίστοιχα, με έδρα την Λευκωσία. 4. Οι εταιρείες συστάθηκαν την 15/2/2000 με βάση τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 ως Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης, και εξασφάλισαν άδεια άσκησης ασφαλιστικής επιχείρησης σύμφωνα με τους Περί Ασφαλιστικών Εργασιών Νόμους στις 20/12/2000. 5. Έχουν πέσει στην αντίληψη μου δημοσιεύματα από την ιστοσελίδα http://cyprusinsurancereview.com.cy (ελληνική έκδοση) / http://cyprusinsurancereview.com (αγγλική έκδοση) που κάνουν αναφορά σε ασφαλιστικές εταιρείες στην Κύπρο, και όπου δήθεν "συμβουλεύονται" οι χρήστες και καταναλωτές για την καλύτερη επιλογή ασφαλιστικών προϊόντων και ασφαλιστικές εταιρείες και ταυτόχρονα παροτρύνονται οι χρήστες - καταναλωτές να απευθυνθούν για τις ασφαλίσεις τους σε συγκεκριμένες ασφαλιστικές εταιρείες. Τα πλείστα δημοσιεύματα περιλαμβάνουν δυσφημιστικά δημοσιεύματα αναφορικά με τους Αιτητές τα οποία πλήττουν την καλή φήμη και συμφέροντα των Αιτητών. 6. Μετά από δική μου έρευνα για τη συγκεκριμένη ιστοσελίδα, έχω διαπιστώσει και παραθέτω πιο κάτω τα ευρήματα μου τα οποία δεικνύουν την κακόπιστα προσχεδιασμένη και κατασκευασμένη ιστοσελίδα και παράθεση σχολίων (comments) και αξιολογήσεων (reviews) με απώτερο σκοπό να βλάψουν την φήμη των Αιτητών και να επηρεάσουν τα συμφέροντα τους : α) Αναζητώντας τις λέξεις 'cyprus insurance review' στο διαδίκτυο εμφανίζεται η εν λόγω ιστοσελίδα με τον τίτλο «Εθνική Ασφαλιστική, Η Ασφαλιστική Εταιρία Με Τον Πιο Χαμηλό Δείκτη Εμπιστοσύνης Στην Κύπρο.» β) Αναζητώντας την ιστοσελίδα των Αιτητριών στο διαδίκτυο, η εν λόγω ιστοσελίδα εμφανίζεται ως πρώτο αποτέλεσμα αναζήτησης και συγκεκριμένα ως πληρωμένη διαφήμιση («Ad»), με τίτλο 1. «Εθνική Ασφαλιστική - Απάτη, Η Ασφαλιστική Εταιρία Με Τον Πιο Χαμηλό Δείκτη Εμπιστοσύνης Στην Κύπρο» και 2. «Εθνική - Νόμιμη Ή Απάτη / Εκδικηθείτε Τους Απατεώνες». Επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 τα αποτελέσματα των εν λόγω αναζητήσεων. Περαιτέρω επιθυμώ να αναφέρω στο δικαστήριο ότι η διαφήμιση η οποία αφορά στο σημείο 6(β)(

1. ii)ανωτέρω ήταν αναρτημένη για περιορισμένο χρονικό διάστημα και σήμερα δεν εντοπίζεται, ενώ η διαφήμιση με στοιχεία 6(β)(
2. i)εξακολουθεί να υπάρχει. γ) O τίτλος της ιστοσελίδας αυτής είναι "Κύπρος Ασφαλιστική Επανεξέταση" (cyprusinsurancereview). δ) Η εν λόγω ιστοσελίδα καλεί τους καταναλωτές να συμμετάσχουν σε έρευνα στην σελίδα http://cyprusinsurancereview.com.cy/survey-health-insurance-cyprus για την καλύτερη ασφαλιστική εταιρεία, με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν τους Αιτητές ως την χειρότερη ασφαλιστική με βαθμολόγηση 1 από τα 5 αστεράκια. ε) Η εν λόγω ιστοσελίδα προσφέρει λεπτομερή πληροφόρηση για πολλά θέματα ασφάλισης και παρέχει δήθεν καθοδήγηση ώστε να βοηθήσει τους καταναλωτές να επιλέξουν το καλύτερο ασφαλιστικό συμβόλαιο και ασφαλιστική εταιρεία. στ) Η εν λόγω ιστοσελίδα παρουσιάζει τους Αιτητές να έχουν την χαμηλότερη βαθμολογία, ήτοι 1 από τα 5 αστεράκια. Οι υπόλοιπες ασφαλιστικές εταιρείες έχουν αξιολογηθεί με βαθμολογία 4 αστεράκια και άνω. ζ) Η ιστοσελίδα είναι χωρισμένη σε δύο μέρη βαθμολόγησης, στα δεξιά παραθέτονται οι εταιρείες οι οποίες έχουν υψηλή βαθμολογία και στην οποία φαίνονται 6 εταιρείες παλαιότερα ενώ σήμερα 17/1/2019 παρουσιάζονται 13 εταιρείες όλες με βαθμολογία με 4 και άνω αστεράκια και οι οποίες αξιολογήθηκαν από 6-9 άτομα παλαιότερα ενώ σήμερα κυμαίνονται από 1 μέχρι 22 άτομα και στα αριστερά της ιστοσελίδας παρουσιάζονται οι εταιρείες με χαμηλή βαθμολογία και σε αυτή παρουσιάζονται οι Αιτητές μόνο με βαθμολογία 1 από τα 5 αστεράκια την οποία αξιολόγησαν 35 άτομα. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 το σχετικό μέρος της ιστοσελίδας. η) Περαιτέρω σε περίοπτη θέση στην πρώτη σελίδα της ιστοσελίδας υπάρχει με έντονο κόκκινο πλαίσιο η πιο κάτω προειδοποίηση για τους Αιτητές : " Αυτή είναι μια Προειδοποίηση! Παρακαλούμε σημειώστε ότι η Εθνική Ασφαλιστική έχει πολύ χαμηλή βαθμολογία. Συνιστούμε προσοχή ή επιλέξτε μια άλλη εταιρεία με βαθμολογία τουλάχιστον 4 αστέρια." Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 η πιο πάνω Προειδοποίηση. θ) Στο τέλος της πρώτης σελίδας της ιστοσελίδας εμφανίζονται μόνο οι αξιολογήσεις των Αιτητών με 3 αρνητικά σχόλια τα οποία είναι αόριστα, ασαφή και χωρίς ουσία και κατ' επέκταση ψεύτικα και απλά φαίνεται ότι έγιναν για να πλήξουν την φήμη και συμφέροντα των Αιτητών. Σε αυτό το σημείο της σελίδας δεν εμφανίζονται οποιεσδήποτε άλλες αξιολογήσεις ή οποιαδήποτε άλλα σχόλια, αρνητικά ή θετικά, για οποιαδήποτε άλλη ασφαλιστική εταιρεία. ι) Δίπλα από τις αξιολογήσεις υπάρχει μια επιπρόσθετη στήλη με το όνομα "Τελευταία άρθρα από το διαδίκτυο" και υπάρχει συσχέτιση με την σελίδα http://ikypros.com/ και στην οποία παρουσιάζονται θέματα εντελώς άσχετα με το θέμα της συγκεκριμένης ιστοσελίδας. κ) Στο κείμενο κάτω από την φωτογραφία της πρώτης σελίδας της ιστοσελίδας γίνεται εσκεμμένα αναφορά στους Αιτητές μόνο με έντονο μαύρο χρώμα : "Μετά από συνομιλία με οκτώ επαγγελματίες των ασφαλειών συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής Ασφαλιστικής, καταλάβαμε πως αυτό σημαίνει μια ευρεία γκάμα...." λ) Στην ιστοσελίδα η επεξήγηση "low rated Ethniki" δείχνει την εσκεμμένη και κακόβουλη προσπάθεια δυσφήμισης των Αιτητών. μ) Στην ενότητα των Ερωτήσεων-Απαντήσεων της Ιστοσελίδας σχετικά με την ασφάλιση υγείας στην Κύπρο γίνεται αναφορά στους Αιτητές και σχολιάζεται ως ακριβή ασφάλιση καθώς και στο σημείο "Πως Λειτουργεί η ασφάλιση Υγεία" προτρέπει τον κόσμο να μην επιλέξει τους Αιτητές. ν) Γενικά σε όλες τις σελίδες της Ιστοσελίδας παρατηρείται έντονη αναφορά στο όνομα των Αιτητών με αρνητικά και δυσφημιστικά σχόλια και αξιολογήσεις. ξ) Από τα ονόματα των ατόμων τα οποία αξιολόγησαν και σχολίασαν τους Αιτητές δεν είναι πελάτες των Αιτητών αλλά και ούτε επικοινώνησαν οποτεδήποτε με τους Αιτητές για να εκφράσουν οποιοδήποτε παράπονο τους και τα περισσότερα ονόματα είναι ξένα με σχόλια στα Ελληνικά, κάποια κάνουν αναφορές σε υπηρεσίες τις οποίες δεν παρέχουν οι εταιρείες μας και σε πρακτικές οι οποίες δεν εφαρμόζονται, πράγμα το οποίο ενισχύει την θέση μας ότι τα ονόματα και τα σχόλια δεν είναι πραγματικά αλλά έχουν κατασκευαστεί με μοναδικό σκοπό την δυσφήμιση των Αιτητών. 7. Οι πελάτες των Αιτητών μπορούν οποτεδήποτε να υποβάλουν το παράπονο τους στην Υπηρεσία Διαχείρισης Παραπόνων των Αιτητών η οποία υπηρεσία είναι υπεύθυνη, βάση νομοθεσίας και με βάση κανονισμούς όπως έχουν εγκριθεί από την Εποπτική Αρχή, να ελέγχει και να χειρίζεται αιτήσεις και παράπονα πελατών. Όπως διαπιστώθηκε μετά από έρευνα των Αιτητών, κανένα από τα άτομα τα οποία αξιολόγησαν και έκαναν σχόλια για τους Αιτητές στην εν λόγω Ιστοσελίδα δεν υπέβαλε προς διερεύνηση παράπονο (γραπτό ή προφορικό) και δεν εξετάσθη από την εν λόγω Υπηρεσία μας. 8. Οι Αιτητές διατηρούν δύο μητρώα αιτιάσεων (παραπόνων) στα οποία καταγράφονται τα παράπονα που υποβάλλονται στην πιο πάνω Υπηρεσία ως επίσης και όλες τις καταγγελίες ή παράπονα οποιωνδήποτε προσώπων εναντίον των Αιτητών προς τις Εποπτικές Αρχές και τα οποία διερευνώνται από την Υπηρεσία της Κανονιστικής Συμμόρφωσης στην οποία είμαι προσωπικά μέλος και μπορώ να βεβαιώσω ότι κανένα παράπονο δεν έχει υποβληθεί από τα εν λόγω άτομα. Από τις καταγραφές των δύο μητρώων των Αιτητών επιβεβαιώνεται ότι κανένας από τα πρόσωπα που ισχυρίζονται ότι υπέβαλαν παράπονο πραγματικά υπέβαλαν. Αυτό δεικνύει και ενισχύει την θέση μας ότι όλα τα σχόλια και παράπονα των ατόμων στην ιστοσελίδα είναι ψεύτικα και δημιουργήθηκαν με μοναδικό σκοπό την εξαπάτηση και δυσφήμιση των Αιτητών. 9. Κακόβουλες αναρτήσεις για τους Αιτητές έχουν γίνει και στο Facebook στην σελίδα (page) της 'Cyprus Insurance Reviews" οι οποίες δυσφημούν τους Αιτητές, και διάφοροι χρήστες του Facebook στη συνέχεια έκαναν σχόλια, κοινοποίησαν τις εν λόγω αναρτήσεις και έκαναν αξιολογήσεις. Οι χρήστες αυτοί φαίνονται να είναι ψεύτικοι με ασυνήθιστα παράξενα ονόματα, και οι οποίοι κατόπιν εσωτερικής έρευνας των Αιτητών, δεν ανταποκρίνονται σε πραγματικά ονόματα πελατών τους. Παρόμοιες κακόβουλες και δυσφημιστικές αναρτήσεις έγιναν και στο Linkedin και Tweeter κάτω από το προφίλ "Cyprus Insurance Reviews". Αντίγραφα όλων των πιο πάνω αναρτήσεων και αξιολογήσεων επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 3. 10. Όλα τα παραπάνω γεγονότα δεικνύουν ότι οι συγκεκριμένες ιστοσελίδες είναι ψεύτικες και έχουν κακόβουλα κατασκευαστεί με μοναδικό σκοπό να δυσφημίσουν τους Αιτητές και να βλάψουν την φήμη και τα συμφέροντα τους. Κάθε μέρα που περνά δημιουργεί τεραστία ζημία στα συμφέροντα των Αιτητών με τις εν λόγω δυσφημιστικές αναρτήσεις όπου αθώοι νυν και μέλλοντες πελάτες επηρεάζονται αρνητικά άνευ λόγου και αιτίας, δημιουργώντας ανάγκη για άμεση αντιμετώπιση των ενεργειών αυτών εφόσον η ζημία μεγαλώνει συνεχώς. 11. Κατά την 17/1/2019 οι Αιτητές καταχώρησαν στο Δικαστήριο μονομερή αίτηση στην αγωγή αρ.111/2019 με την οποία ζητούσαν, μεταξύ άλλων, έκδοση διατάγματος εναντίον του Πανεπιστημιου Κυπρου για αποκάλυψη της ταυτότητας του προσώπου που φέρεται ως δικαιούχος του διαδικτυακού ονόματος /ιστοτόπου / domain http://cyprusinsurancereview.com.cy. Στις 18/01/2019 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα, ως τροποποιηθηκε την 21/1/2019, εναντίον του Πανεπιστημιου Κυπρου με το οποίο το διέταξε, μεταξύ άλλων, να αποκαλύψει τα πλήρη στοιχεία της ταυτότητας και της διεύθυνσης του προσώπου που φέρεται ως δικαιούχος του διαδικτιακού /ιστότοπου/ domain http://cyprusinsurancereview.com.cy στο διαδύκτιο. Το Πανεπιστημιου Κυπρου με ένορκη δήλωση του ημερ.24/1/2019 αποκάλυψε στους Αιτητές την ταυτότητα του προσώπου που φέρεται ως δικαιούχος του προαναφερόμενου διαδικτιακού /ιστότοπου/ domain και ο οποίος φέρεται να είναι ο Καθ'ου η Αίτηση (Τεκμηριο 4 ) 12. Από τα έγγραφα που έχει αποκαλύψει το Πανεπιστήμιο Κύπρου στους Αιτητές δυνάμει του αναφερόμενου στην παράγραφο 11 διατάγματος, διαπιστώθηκε ότι ο Καθ'΄ου η Αίτηση είναι ο δικαιούχος του διαδικτιακού /ιστότοπου/ domain http://cyprusinsurancereview.com.cy, ο οποίος υπέβαλε αίτηση στο Πανεπιστημιο Κυπρου για Νέα Εγγραφή και Αδεια Χρήσης Domain για να εγγραφεί στο com.cy. η οποία εγκρίθηκε από το ιδιο. Το Πανεπιστημιου Κυπρου είναι ο επίσημος διαχειριστής για όλα τα Διαδικτυακά Ονόματα Ανωτάτου Επιπέδου που καταλήγουν σε .CΥ ως υπηρεσία προς τη Διαδικτυακή Κοινότητα στην Κύπρο όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του http://www.nic.cy/. 13. Τα επίδικα δημοσιεύματα και τα επίδικα σχόλια είναι έκδηλα ψευδείς και δυσφημιστικά. Από όσα έχω αναφέρει πιο πάνω προκύπτει κακοπιστία και κακοβουλία εκ μέρους του Καθ'ού η Αίτηση ο όποιος προσπαθεί να βλάψει την φήμη και τα συμφέροντα των Αιτητών και να προκαλέσει ζημιά στους Αιτητές. 14. Εξαιτίας των επίδικων δυσφημιστικών δημοσιευμάτων και σχολίων οι Αιτητές έχουν υποστεί ζημιά στη φήμη τους και αν ο Καθ'ου η Αίτηση δεν παρεμποδιστεί θα συνεχίσει την δυσφημιστική συμπεριφορά του και αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι ουσιαστικά αδύνατον να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εφόσον οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Αντίθετα ο Καθ'ου η Αίτηση δεν θα υποστει καμιά σοβαρή ζημιά αν οι αιτούμενες θεραπείες εκδοθούν. 15. Ως αποτέλεσμα των πιo πάνω γεγονότων, οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων πληρούνται. Περαιτέρω κρίνεται απαραίτητο υπό τις περιστάσεις να εκδοθούν τα Διατάγματα άμεσα εναντίον του Καθ'ου η Αίτηση μέχρι εκδίκασης και ή αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. 16. Οι Αιτητες μπορούν να εγγυηθούν τον Καθ'ού η Αίτηση γιά τυχόν ζημίες του εξαιτίας της έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων. 17. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω όλα τα γεγονότα που αναφέρονται στην παρούσα ένορκο δήλωση είναι αληθή. 18. Γιά τους πιό πάνω λόγους αιτούμαι όπως το Δικαστήριο εκδώσει τα αιτούμενα Διατάγματα. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ - ΚΑΘ'ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ Ο Εναγόμενος καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση. Η ένστασή του βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, επί τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.28, Δ.48, θ.θ.1-13, Δ.39, Δ.16 θ.7, Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στον περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών και Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Νόμο του 2004 (112(I)/2004), στον περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ.149, στις αρχές τις επιείκειας και επί των γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου. Οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η ένσταση είναι οι πιο κάτω: 1) Η αίτηση του Αιτητών είναι νόμων αβάσιμη, ελαττωματική, αντικανονική και δεν συνάδει με τις πρόνοιες των σχετικών διατάξεων του Νόμου και των θεσμών Περί Πολιτικής Δικονομίας και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο. 2) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων. 3) Δεν καταδεικνύετε ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή. 4) Δεν έχει καταδειχθεί ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. 5) Το ισοζύγιο της δικαιοσύνης (balance of justice) γέρνει υπέρ της µη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. 6) Δεν είναι κατάλληλη και/ή ενδεδειγμένη περίπτωση για απόδοση ενδιάμεσων θεραπειών, ταυτόσημων µε αυτών που αξιώνονται στην αγωγή. 7) Ο Εναγόμενος - Καθ΄ ου η Αίτηση δεν προβαίνει στις κατ' ισχυριζόμενες από τους Ενάγοντες - Αιτητές αδικοπραξίες. 8) Ο Εναγόμενος - Καθ΄ ου η Αίτηση δεν έχει πρόσβαση και/ή μπορεί να διαγράψει και/ή αφαιρέσει και/ή αποσύρει και/ή αλλοιώσει τα επίδικα σχόλια και/ή δημοσιεύματα. 9) Ο Εναγόμενος - Καθ΄ ου η Αίτηση δεν θα είναι σε θέση και/ή θα μπορέσει να συμμορφωθεί στα αιτούμενα διατάγματα δια τον λόγο ότι δεν έχει πρόσβαση στον/στους διακομιστές φιλοξενίας των ιστοσελίδων και/ή στο περιεχόμενο των ιστοσελίδων γενικά και/ή στα κοινωνικά δίκτυα αναφέρονται. 10) Ο Εναγόμενος - Καθ΄ ου η Αίτηση δεν είναι ο δικαιούχος και/ή διαχειριστής και/ή υπεύθυνος λειτουργίας των ιστοσελίδων και/ή λογαριασμών μέσων κοινωνικής δικτύωσης. 11) Τα αιτούμενα διατάγματα επηρεάζουν και/ή αφορούν τρίτο πρόσωπο. 12) Η απόδοση των αιτούμενων ενδιάμεσων θεραπειών στην προκειμένη περίπτωση, θα επέφερε την κατ' ουσία επίλυση της αγωγής και την ικανοποίηση των Εναγόντων ως προς τα ουσιαστικά τους αιτήματα. 13) Η απόδοση των ενδιάμεσων αιτούμενων διαταγμάτων θα σήμαινε την ενασχόληση του Δικαστηρίου µε την ουσία της υπόθεσης, γεγονός ανεπίτρεπτο σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο. 14) Ενόψει του χρόνου που αναμένεται να διαρρεύσει μέχρι την τελική εκδίκαση της ουσίας της αγωγής, σε συνάρτηση µε και/ή λαμβάνοντας υπόψη το ισοζύγιο της ευχέρειας, δεν είναι εύλογο και δίκαιο, στο ενδιάμεσο και πρώιμο αυτό στάδιο να εκδοθούν τα αιτούμενα ενδιάμεσα διατάγματα που ικανοποιούν τις αξιούµενες µε την αγωγή θεραπείες. 15) Οι Ενάγοντες παρέβησαν το καθήκον ειλικρίνειας απέναντι στο Δικαστήριο και δεν προσέρχονται σ' αυτό με καθαρά χέρια. 16) Η συμπεριφορά που επέδειξαν οι Ενάγοντες - Αιτητές εξισώνεται με κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. 17) Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα δημιουργήσει μια πρωτάκουστη και παράλογη νομική αλλά και πραγματική κατάσταση πραγμάτων. 18) Αν εκδοθούν το αιτούμενα διάταγμα ο Εναγόμενος - Καθ΄ ου η Αίτηση θα αποστερηθεί του συνταγματικού του δικαιώματος, που σχετίζεται με την ελευθερία του λόγω και της έκφρασης με διάφορα μέσα. Η ένσταση στηρίζεται στα γεγονότα που εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση, ημερ. 10.6.2019, του XXXXX Λεωνίδου, από Λεμεσό. Παραθέτω αυτούσια τα λεγόμενά του: «Εγώ ο πιο κάτω υπογεγραμμένος XXXXX Λεωνίδου από Λεμεσό ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: 1. Είμαι ο Εναγόμενος στην ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, γνωρίζω καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και για γεγονότα που δεν έχω προσωπική γνώση έχω ενημερωθεί και τύχει συμβουλής από τους δικηγόρους μου. 2. Έχω διαβάσει προσεκτικά το περιεχόμενο των Ενόρκων Δηλώσεων της κ. XXXXX Σπάταλου και κ. XXXXX Ηρακλέους ημερομηνίας 1/2/2019 που συνοδεύουν την αίτηση ημερομηνίας 1/2/2019. 3. Αγνοώ και συνεπώς αρνούμαι τις παραγράφους 1-18 της Ενόρκου Δηλώσεως της XXXXX Σπάταλου και τις παραγράφους 1-12 της Ενόρκου Δηλώσεως του XXXXX Ηρακλέους. 4. Κατά ή περί τις 11/4/2019 πληροφορήθηκα περί της ύπαρξης της Αγ. Αρ. 246/2019 ως επίσης και της μονομερής αίτηση ημερομηνίας 1/2/2019. 5. Προς τούτο έδωσα οδηγίες στους δικηγόρους μου όπως καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης στην ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή και με εκπροσωπήσουν κατάλληλα. 6. Κατά ή περί τις 25/6/2018 προσεγγίστηκα από την εταιρεία Affilimedia Global Ltd (η «Εταιρεία») ιδιοκτήτρια και διαχειρίστρια τις ιστοσελίδας www.cyprusinsurancereview.com με σκοπό καθορισμού μου ως συνδέσμου επικοινωνίας και εξουσιοδοτημένου αντιπρόσωπου για σκοπούς απόκτησης άδειας λειτουργίας για όνομα χώρου ανωτάτου επιπέδου με κατάληψη «.cy». 7. Η Εταιρεία με πληροφόρησε ότι η ίδια δεν μπορεί να προχωρήσει με απόκτηση άδειας λειτουργίας για όνομα χώρου ανωτάτου επιπέδου με κατάληψη «.cy» καθώς δεν έχει παρουσία στην Κύπρο και προς τούτο για να αποκτήσει την άδεια χρειαζόταν να δηλώσει σύνδεσμο επικοινωνίας και εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο που είναι εγκατεστημένος στην Κύπρο. 8. Εξ΄ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι το γεγονός ότι για να εγγραφεί και δοθεί άδεια λειτουργίας για όνομα χώρου ανωτάτου επιπέδου με κατάληψη «.cy» χρειάζεται να δηλωθεί και εξουσιοδοτηθεί αντιπρόσωπος που είναι εγκατεστημένος στην Κύπρο αληθεύει. 9. Σύμφωνα με τα λέγοντα τις Εταιρείας μέσω των ιστοσελίδων www.cyprusinsurancereview.com και www.cyprusinsurancereview.com.cy θα δινόταν η δυνατότητα στο ευρύ κοινό να ενημερωθεί για ασφαλιστικά θέματα στην Κύπρο καθώς επίσης να βαθμολογεί και σχολιάζει τις εμπειρίες που έχει με ασφαλιστικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο. 10. Η Εταιρεία με διαβεβαίωσε για τη νομιμότητα των εργασιών της και προς τούτο στις 28/6/2018 υπεγράφη συμφωνία με την οποία συμφώνησα όπως ενεργώ ως σύνδεσμος επικοινωνίας και εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος της Εταιρείας μόνο για σκοπούς απόκτησης του ονόματος χώρου www.cyprusinsurancereview.com.cy. Σε καμία περίπτωση δεν συμφώνησα να εγγραφώ ως ο ιδιοκτήτης, δικαιούχος ή διαχειριστής της ιστοσελίδας www.cyprusinsurancereview.com.cy. Αντίγραφο της συμφωνία ημερομηνίας 28/6/2018 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1. 11. Βάση της προαναφερθείσας συμφωνίας η Εταιρεία θα παρέμεινε καθ' 'ολη την διάρκεια υπεύθυνη για την λειτουργεία και διαχείριση της ιστοσελίδας www.cyprusinsurancereview.com.cy. 12. Εδώ θα ήθελα να αναφέρω ότι τα πιο πάνω γνωστοποιούνται με την συγκατάθεση της Εταιρείας. 13. Ουδέποτε υπήρξα και ούτε είμαι ο ιδιοκτήτης, δικαιούχος ή διαχειριστής των ιστοσελίδων www.cyprusinsurancereview.com και www.cyprusinsurancereview.com.cy και ουδέποτε είχα ή έχω πρόσβαση στο περιεχόμενο τον επίδικων ιστοσελίδων ή στους σχετικούς λογαριασμούς που διατηρούνται σε κοινωνικά δίκτυα. 14. Ως εκ τούτο δεν μπορώ να επηρεάσω, διαγράψω, αφαιρέσω, αποσύρω οτιδήποτε από τις εν λόγω ιστοσελίδες και κοινωνικά δίκτυα. 15. Δεν είχα συμμετοχή στην αίτηση ή διαδικασία για απόκτηση του ονόματος χώρου www.cyprusinsurancereview.com.cy αλλά εξ όσων γνωρίζω και πληροφορούμε από την Εταιρεία, η Εταιρεία χρησιμοποίησε τις υπηρεσίες που προσφέρονται από τρίτους ήτοι την ιστοσελίδα www.marcaria.com («Marcaria») για εγγραφή της ιστοσελίδας www.cyprusinsurancereview.com.cy. Το γεγονός αυτό φαίνεται και από το τεκμήριο 4 της Ενόρκου Δηλώσεως της XXXXX Σπάταλου καθώς οι διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email) και τηλέφωνα που χρησιμοποιήθηκαν ανήκουν στην Marcaria. Περαιτέρω ως φαίνεται από το τεκμήριο 4 της Ενόρκου Δηλώσεως της XXXXX Σπάταλου η αλληλογραφία για εγγραφή έγινε μεταξύ Πανεπιστημίου Κύπρου και Marcaria's. 16. Μέσω τις Marcaria, που παρέχει υπηρεσίες εγγραφής διαδικτυακών διευθύνσεων, ο οποιοσδήποτε μπορεί να εγγράψει και αποκτήσει ονόματα χώρου (domain) τόσο διεθνή όσο και εθνικά (Ονόματα Χώρου Β επιπέδου όπως .com.cy). 17. Η αίτηση που έγινε από την Marcaria στο Πανεπιστήμιο Κύπρου για χορήγηση άδειας λειτουργίας για όνομα χώρου ανωτάτου επιπέδου με κατάληψη «.cy» συμπληρώθηκε εσφαλμένα από την Marcaria με αποτέλεσμα να φαίνομαι ως ο ιδιοκτήτης και δικαιούχος της ιστοσελίδας www.cyprusinsurancereview.com.cy ενώ αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ή αληθεύει. 18. Προσωπικά έχω και διατηρώ ασφάλειες με τους Ενάγοντες - Αιτητές και είμαι πλήρως ικανοποιημένος και ούτε έχω κάποιο παράπονο από αυτούς. Περαιτέρω δεν είναι προς το συμφέρων μου όπως οι Ενάγοντες - Αιτητές υποστούν ζημίες αφού αυτό θα επηρεάσει δυσμενώς τα ίδια μου τα συμφέροντα που απορρέουν από τα ασφαλιστικά συμβόλαιά που έχω μαζί τους. 19. Επ' ευκαιρίας θα ήθελα επίσης να αναφέρω ότι με λύπη παρατηρώ ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές, που έχουν όλα μου τα στοιχεία καταχωρημένα στο σύστημα τους μπορούσαν κάλλιστα να επικοινωνήσουν μαζί μου για να λυθεί άμεσα η κατ' εμένα παρεξήγηση απέτυχαν να το πράξουν. 20. Έχω ενημερώσει σχετικά την Εταιρεία για την όλη υπόθεση καθώς επίσης εξέφρασα την πρόθεση μου να πάψω να ενεργό ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος και άτομο επικοινωνίας για αυτούς. 21. Για όλους τους ανωτέρω λόγους αιτούμαι την απόρριψη της αίτησης με έξοδα.». Δεν υπήρξε αίτημα για αντεξέταση κανενός εκ των ενόρκων δηλούντων. Όσον αφορά το γεγονός ότι δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες στην παρούσα υπόθεση, έχω να παρατηρήσω ότι δεν υπάρχει κανόνας ότι το Δικαστήριο δεσμεύεται να αποδεχθεί μαρτυρία για το λόγο και μόνο ότι δεν υπήρξε αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντα (βλ. Αντωνάκης Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 491). Ωστόσο, είναι εξίσου νομολογημένο ότι, εκεί όπου ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες τμήμα της μαρτυρίας του, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε (βλ. Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Νικολαϊδη

(2006)1Β 1057, Marketrends Finance Ltd v. Χριστοδουλίδη

(2007)1Α 624). Οδηγήθηκε η αίτηση σε ακρόαση στη βάση γραπτών αγορεύσεων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60. Επί της ουσίας, η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να εκδώσει ένα προσωρινό διάταγμα ρυθμίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60(βλ. Χάρη Φεσά

(1990)1 Α.Α.Δ. 704). Παραθέτω τις διατάξεις τουː "32.-

(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις στο δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον." Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, όπως υιοθετήθηκαν στην Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557 και επαναλήφθηκαν σε σωρεία άλλων αποφάσεων είναι: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (δηλαδή πιθανότητας η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία), και (γ) ότι, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το ερώτημα αν υπάρχει «σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση», δηλαδή «συζητήσιμη υπόθεση», απαντάται θετικά εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής (βλ. την Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557 και πιο πρόσφατα την απόφαση ημερ. 13.6.2013 στην Πολιτική Έφεση 145/2011, Hellenic Bank Public Company Limited v Alpha Panareti Public Limited). Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα «εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του» (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802). Το ερώτημα αν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας εξετάζεται με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο. Εκείνο το οποίο απαιτείται να αποδειχθεί στο στάδιο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος είναι «κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις» (βλ. Luis Vuitton v Δερμοσάκ Λτδ κ.α.

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1453. Ό,τι απαιτείται είναι «ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας (visible chance of success)». Όσον αφορά το ερώτημα κατά πόσον θα υπάρχει αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με πιο ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Ο αθέμιτος ανταγωνισμός έχει προεκτάσεις, μεταξύ των οποίων και ο επηρεασμός της εμπορικής εύνοιας, που είναι δύσκολο να αποτιμηθούν σε χρήμα ή να εξακριβωθούν με βεβαιότητα (βλ. την Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.R.L 321, στη σελ. 240, και την Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν The Timberland Co). Επιπρόσθετα των πιο πάνω, θα πρέπει τελικά το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο, υπό τις συνθήκες, είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί το διάταγμα (βλ. απόφαση, ημερ. 13.6.2013, στην Πολιτική Έφεση αρ. 145/2011, Hellenic Bank Public Company Limited v Alpha Panareti Public Limited Bacardi, με παραπομπή σε προγενέστερες αποφάσεις). Καθοδήγηση αντλείται από τη σχετική κωδικοποίηση των νομολογιακών αρχών στο Σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12th ed. (παραθέτω μετάφραση στα Ελληνικά)ː «

1. Αποζημιώσεις. Αν το δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η αξίωση του ενάγοντα εγείρει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση τότε προχωρεί να εξετάσει κατά πόσο πρέπει να αποφασίσει υπέρ της χορήγησης ή της άρνησης του επιδιωκόμενου απαγορευτικού διατάγματος. Η καθοδηγητική αρχή είναι ότι το δικαστήριο πρέπει πρώτα να εξετάσει κατά πόσο, σε περίπτωση που ο ενάγων πετύχει στην αξίωση του για διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα στη δίκη, θα αποζημιωθεί επαρκώς με την επιδίκαση αποζημιώσεων για την απώλεια που θα υποστεί πριν από τη δίκη ως αποτέλεσμα των συνεχιζόμενων πράξεων του εναγομένου. Αν οι αποζημιώσεις με το μέτρο που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο εναγόμενος θα ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλει το δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα όσο ισχυρή και αν φαίνεται η αξίωση του ενάγοντα.
2. Ισοζύγιο της ευχέρειας. Αν το δικαστήριο βρίσκεται σε αμφιβολία ως προς την επάρκεια των αντίστοιχων θεραπειών σε αποζημιώσεις που προσφέρονται είτε στον ενάγοντα είτε στον εναγόμενο είτε και στους δύο εγείρεται το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Στην American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd [1975] A.C. 396 η Δικαστική Επιτροπή των Λόρδων έχει καθιερώσει ορισμένες κατευθυντήριες αρχές για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. [.] Κατά την αξιολόγηση του που κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας ένας σημαντικός παράγων είναι η έκταση κατά την οποία τα μειονεκτήματα του κάθε μέρους θα είναι αδύνατο να αποζημιωθούν με αποζημιώσεις. Αν για παράδειγμα η έκταση της μη δυνάμενης να αποκατασταθεί ζημιάς του κάθε μέρους δεν θα διαφέρει σε μεγάλο βαθμό, το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη τη σχετική δύναμη της υπόθεσης του κάθε μέρους όπως αποκαλύπτεται από τις ένορκες δηλώσεις που έχουν παρουσιασθεί κατά την ακρόαση της αίτησης. Αυτός όμως είναι ο τελευταίος και όχι ο πρώτος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Είναι μόνο σ' αυτό το στάδιο που το δικαστήριο δικαιούται να εξετάσει κατά πόσο υπάρχει ουσιαστική ανισότητα επί της ουσίας και ποιος από τους διαδίκους έχει περισσότερη πιθανότητα επιτυχίας. [.] Γενικά όμως η διαδικασία στις παρεμπίπτουσες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε αμφισβητούμενα γεγονότα.
3. Status Quo. Όπου οι άλλοι παράγοντες φαίνονται να είναι ισοζυγισμένοι το δικαστήριο συνήθως θα λάβει τέτοια μέτρα τα οποία σκοπό έχουν τη διατήρηση του status quo. Αν, από την άλλη, ο εναγόμενος εμποδίζεται προσωρινά από του να κάμει κάτι το οποίο δεν έκαμνε προηγουμένως, η μόνη επίδραση του παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος, σε περίπτωση που θα πετύχει στη δίκη του, είναι η αναβολή της ημερομηνίας κατά την οποία θα είναι σε θέση να εμπλακεί σε μια δραστηριότητα την οποία προηγουμένως δεν την είχε θεωρήσει αναγκαία να αναλάβει. Αν, από την άλλη, ο εναγόμενος διακόπτεται στη διεξαγωγή μιας καθιερωμένης επιχείρησης το απαγορευτικό διάταγμα θα του προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη δυσχέρεια εφόσον θα έχει να αρχίσει πάλι να τη δημιουργεί σε περίπτωση που πετύχει στη δίκη. [...]
4. Ικανότητα πληρωμής αποζημιώσεων. Το δικαστήριο θα λάβει υπόψη το γεγονός ότι ο εναγόμενος δεν είναι σε οικονομική θέση να αντιμετωπίσει αξίωση για σημαντικές αποζημιώσεις εναντίον του και ότι ο ενάγων είναι πιθανόν να υποστεί ζημιές πέραν από εκείνες που μπορεί ο εναγόμενος να του καταβάλει. Από την άλλη το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη την ικανότητα ή άλλως πως του ενάγοντα να αποζημιώσει τον εναγόμενο με την ανάληψη υποχρέωσης για πληρωμή αποζημιώσεων. Το απλό γεγονός ότι ένα μέρος διαθέτει πενιχρά μέσα δεν είναι συμπερασματικό για τη χορήγηση ή άρνηση απαγορευτικού διατάγματος. Το δικαστήριο θα είναι προσεκτικό να εξετάσει αυτά τα ζητήματα όταν οι διάδικοι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και όπου ο ενάγων είναι άτομο ο οποίος διαμένει εκτός δικαιοδοσίας. [...]». Ως προς το εύρος της δικαστικής αξιολόγησης της δοθείσας μαρτυρίας που αρμόζει σε αίτηση για προσωρινό διάταγμα, σημειώνω τα εξήςː · Κατ' αρχάς, σε τέτοιου είδους υποθέσεις το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει τις προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 32 σχετικά με την ισχύ της υπόθεσης της κάθε πλευράς και την πιθανότητα επιτυχίας με βάση τη δικογραφία και τις ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί «on the face of the affidavit» τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων (Βλ. Iacovou Brothers (Constructions) Ltd. v. Fashionwise Ltd

(2000)1B A.A.Δ. 1377). · Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου επί της αξιολόγησης της μαρτυρίας περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Δηλαδή, το Δικαστήριο δεν προβαίνει στα πλαίσια τέτοιων αιτήσεων σε εις βάθος εξέταση των επίδικων θεμάτων ούτε σε αντιπαράθεση της μαρτυρίας για να ανευρεθεί η πραγματική βάση γεγονότων ή η αλήθεια των ισχυρισμών. Το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται σε αυτό το στάδιο να εμπλακεί σε οτιδήποτε που να προσομοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ένορκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Η διαδικασία σε παρόμοιες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα (Βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd.

(2002)1 Α.Α.Δ. 2026). Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής (Γρηγορίου ν. Χριστόφορου

(1995)1 Α.Α.Δ. 284). Στα πλαίσια εκδίκασης αίτησης ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος, το Δικαστήριο δεν δικαιούται να διαγνώσει την ουσία της αγωγής, όπως ρητά προβλέπεται στο άρθρο 22(η)(β) του περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν. 14/60(Πούλλου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1991)1. Α.Α.Δ. 275). Προϋποθέσεις για την έκδοση προστακτικού διατάγματος. Όπως εξήγησε ο Καλλής, Δ., στην R. K. B. Leathergoods Limited v Βιργινίας Ευάγγελου Αγγελίδη

(2004)1 Α.Α.Δ. 1071 - «Προστακτικό διάταγμα δεν εκδίδεται ποτέ ως εάν να είναι κάτι το βέβαιο ή φυσικό και η έκδοση του εμπίπτει πάντοτε εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Clerk & Lindsell on Torts, 16η εκ., παραγ. 7-06). Οι γενικές αρχές επί των οποίων εκδίδεται προστακτικό διάταγμα έχουν τεθεί στην Morris v. Redland Bricks Ltd

(1970)A.C. 652, 665,

1. Τις παραθέτουμε σε δική μας μετάφραση:
2. Προστακτικό διάταγμα μπορεί μόνο να χορηγηθεί όπου ο ενάγων αποδεικνύει ισχυρή πιθανότητα ότι θα υποστεί σοβαρή ζημιά στο μέλλον.
3. Όπου οι αποζημιώσεις δεν θα αποτελούν επαρκή θεραπεία αν επισυμβεί τέτοια ζημιά. Αυτό αποτελεί μόνο εφαρμογή της γενικής αρχής της επιείκειας.
4. Αντίθετα προς την περίπτωση όπου εκδίδεται απαγορευτικό διάταγμα για να αποτρέψει τη συνέχιση ή επανάλειψη μιας άδικης πράξης το θέμα της δαπάνης που θα υποστεί ο εναγόμενος για να εκτελέσει έργα τα οποία αποτρέπουν ή μειώνουν την πιθανότητα διάπραξης μιας μελλοντικής αδικοπραξίας πρέπει να αποτελεί στοιχείο που θα λαμβάνεται υπόψη: (α) Όπου ο εναγόμενος έχει ενεργήσει χωρίς να λάβει υπόψη τα δικαιώματα του ενάγοντα ή έχει προσπαθήσει να κερδίσει πλεονέκτημα έναντι του ή έχει προσπαθήσει να αποφύγει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου ή για να συνοψίσουμε, έχει ενεργήσει αδικαιολόγητα και παράλογα σε σχέση με τον ενάγοντα μπορεί να διαταχθεί να διορθώσει τις αδικαιολόγητες και παράλογες πράξεις του με την εκτέλεση εργασίας για επαναφορά του status quo έστω και αν η δαπάνη είναι δυσανάλογη με το πλεονέκτημα που θα πάρει ο ενάγων. (β) Πλην όμως όπου ο εναγόμενος έχει ενεργήσει με λογικό τρόπο μολονότι, όπως αποδεικνύεται, εσφαλμένα η δαπάνη της θεραπείας των προηγούμενων ενεργειών του με θετικές πράξεις είναι πολύ σημαντικός παράγων.
5. Αν στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο αποφασίσει ότι πρόκειται για κατάλληλη περίπτωση χορήγησης προστακτικού διατάγματος τότε το Δικαστήριο πρέπει να προσέξει να διασφάλισει όπως ο εναγόμενος γνωρίζει επακριβώς τί οφείλει να πράξει και αυτό σημαίνει όχι ως ζήτημα νόμου αλλά ως ζήτημα γεγονότων, έτσι ώστε όταν εκτελεί το διάταγμα να μπορεί να δίδει τις κατάλληλες οδηγίες. Ειδικές προϋποθέσεις που εφαρμόζονται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων για απαγόρευση ισχυριζόμενης δυσφήμισης. Η παρούσα υπόθεση επί της ουσίας αφορά σε ισχυριζόμενη δυσφήμιση. Στην τελική του αγόρευση, ο συνήγορος Υπεράσπισης υποστηρίζει ότι η αίτηση είναι ανυπόστατη, ελλειπής και λανθασμένη επί τω ότι στη νομική της βάση δεν έχει περιληφθεί αναφορά στα άρθρα 17, 18 και 25 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, τα οποία διέπουν το δίκαιο της δυσφήμισης. Δεν συμφωνώ με αυτή την εισήγηση. Δεν θεωρώ ότι η μη συμπερίληψη των εν λόγω άρθρων στη νομική βάση της αίτησης επηρεάζει το κύρος της αίτησης, καθιστώντας την έκπτωση σε απόρριψη. Εξηγώ γιατί։ Είναι νομολογημένο ότι εφόσον οι αιτούντες την έκδοση προσωρινού διατάγματος έχουν συμμορφωθεί με τη Δ.48 θ. 2 και έχουν επικαλεσθεί το ουσιαστικό δίκαιο που αρμόζει σε τέτοια αίτηση, ήτοι το άρθρο 32 του Ν.14/60, δικαιούνται στο στάδιο της τελικής τους αγόρευσης να επικαλεσθούν τις νομοθετικές εκείνες διατάξεις οι οποίες είναι προστατευτικές των δικαιωμάτων τους που έχουν κατά τους ισχυρισμούς τους παραβιασθεί έστω και αν δεν τις είχαν περιλάβει στη νομική βάση της αίτησης τους (βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd.

(2002)1 Α.Α.Δ. 2026, στη σελ. 2038, όπου ο Καλλής, Δ, έδωσε την εξής εξήγηση για μια τέτοια προσέγγισηː «Αν η αγωγή προχωρήσει σε ακρόαση θα δικαιούνται οι εφεσίβλητοι να αναφερθούν στις νομοθετικές πρόνοιες οι οποίες προστατεύουν τα δικαιώματα τους, τα οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, παραβιάζονται; Η απάντηση είναι σαφώς καταφατική γιατί τα δικόγραφα περιλαμβάνουν μόνον γεγονότα (βλ. Δ.19 θ.4). Έχουμε την άποψη πως ο ίδιος κανόνας τυγχάνει εφαρμογής και στην περίπτωση των προσωρινών διαταγμάτων.». Ο συνήγορος των Εναγουσών έχει επικαλεσθεί πράγματι στη γραπτή του αγόρευση το δίκαιο της δυσφήμισης (νόμο και νομολογία) για προώθηση των αιτούμενων διαταγμάτων. Συνεπώς, δεν τίθεται θέμα απόρριψης της αίτησης λόγω ελλειπούς ή ανυπόστατης νομικής βάσης όπως εισηγείται η Υπεράσπιση. Εκείνο όμως που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι η μελέτη της νομολογίας καταδεικνύει ότι, στις περιπτώσεις που ζητούνται προσωρινά διατάγματα σε υποθέσεις δυσφήμισης, το Δικαστήριο ασκεί με ιδιαίτερη φειδώ την εξουσία έκδοσης τέτοιων διαταγμάτων, εφαρμόζοντας μάλιστα επιπρόσθετα κριτήρια. Ο λόγος που αντιμετωπίζονται με διστακτικότητα διατάγματα αυτής της φύσης έγκειται στην προστασία της ελεύθερης έκφρασης η οποία διασφαλίζεται συνταγματικά δυνάμει του Άρθρου 19 του Συντάγματος. Στην Αναστάσιος Παναγιώτου ν Αβραάμ Μουλαζίμη

(2007)1 Α.Α.Δ. 78 σημειώθηκαν τα εξής: «Ο ευαίσθητος χαρακτήρας ενός προσωρινού διατάγματος προϋποθέτει ότι η έκδοση του πρέπει να γίνεται μόνο στις πιο καθαρές περιπτώσεις. (Βλ. Coulson v. Coulson [1887] 3 T.L.R. 846 και The Exclusive Brethren case [1980] 3 All E.R. 161, 183). Το θέμα της έκδοσης απαγορευτικών ενδιάμεσων διαταγμάτων σε περιπτώσεις δυσφημιστικών κειμένων εξετάστηκε στην αγγλική απόφαση Schering Chemicals Ltd. v. Falkman Ltd and others [1981] 2 All E.R. 321, [.]. Στην Κύπρο το θέμα εξετάστηκε πρόσφατα στην υπόθεση C.T. Tobacco Limited v. Της Εταιρείας Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ και Άλλοι

(2003)1 Α.Α.Δ. 853, στην οποία καθορίστηκαν οι προϋποθέσεις οι οποίες επιτρέπουν την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων σε περιπτώσεις δυσφήμισης, οι οποίες είναι οι ακόλουθες: (

1. i)Η δήλωση που θα επακολουθήσει πρέπει να είναι αναμφίβολα δυσφημιστική. Η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος αποτελεί το επιστέγασμα μιας ευαίσθητης δικαιοδοσίας και η έκδοση του δικαιολογείται μόνο στις πιο έκδηλες περιπτώσεις, όταν το δημοσίευμα όχι μόνο μπορεί να κριθεί ως δυσφημιστικό αλλά το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιείται ότι αναπόφευκτα θα καταλήξει σε συμπέρασμα ότι ήταν δυσφημιστικό. Όπως έχει θέσει το θέμα ο Δικαστής Cotton L.J. στην υπόθεση Liverpool Household Stores Association v. Smith [1887] 37 Ch. D. 170, 180, "How can the Court judge whether documents which are not in existence will be libellous?" Σε ελεύθερη μετάφραση, "Πώς μπορεί το Δικαστήριο να κρίνει αν έγγραφα που ακόμα δεν υπάρχουν μπορεί να είναι δυσφημιστικά;" (
2. ii)Η υπεράσπιση που θα προβληθεί από τον εναγόμενο είναι εκείνη της αλήθειας (Justification). Το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδίδει προσωρινά διατάγματα σε περιπτώσεις δυσφημιστικών κειμένων, όταν ο αιτητής ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι το επίδικο κείμενο είναι ψευδές (Quartz Hill Consolidated Gold Mining Company v. Beall [1882] 20 Ch. D. 501). Όταν ο εναγόμενος θα προβάλει τον ισχυρισμό ότι οι δηλώσεις είναι αληθείς, το Δικαστήριο δεν θα εκδώσει το προσωρινό διάταγμα, εκτός αν πειστεί ότι η υπεράσπιση αυτή της αλήθειας δεν μπορεί να επιτύχει. Όπως έχει λεχθεί από το Δικαστή Coleridge στην υπόθεση Bonnard v. Perryman [1891] 2 Ch. 269, "The right of free speech is one which it is for the public interest that individuals should possess and, indeed, that they should exercise without impediment, so long as no wrongful act is done; and, unless an alleged libel is untrue, there is no wrong committed; but, on the contrary, often a very wholesome act is performed in the publication and repetition of an alleged libel. Until it is clear that an alleged libel is untrue, it is not clear that any right at all has been infringed ..." Σε ελεύθερη μετάφραση, "Το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης είναι ένα θέμα δημόσιου συμφέροντος που οι πολίτες δικαιούνται, και πράγματι, θα πρέπει να το εξασκούν χωρίς εμπόδια, νοουμένου ότι δεν διαπράττεται κανένα αδίκημα· όμως, αντίθετα, πολλές φορές μια ολόκληρη πράξη εκτελείται με τη δημοσίευση και επανάληψη ενός ισχυριζόμενου λιβέλλου. Μέχρις ότου αποφασιστεί ότι ο ισχυριζόμενος λίβελλος είναι ψευδής, δεν είναι καθαρό ότι έχει παραβιαστεί οποιοδήποτε δικαίωμα ....." Μέσα στα ίδια πλαίσια ο Λόρδος Denning στην υπόθεση Harakas and Others v. Baltic Mercantile and Shipping Exchange Ltd and Another [1982] 2 All E.R. 701, 703, τόνισε ότι, "This case raises a matter of principle which must be observed. This court never grants an injunction in respect of libel when it is said by the defendant that the words are true and that he is going to justify them." Σε ελεύθερη μετάφραση, "Αυτή η υπόθεση εγείρει μια αρχή που πρέπει να τηρείται. Αυτό το δικαστήριο ουδέποτε εκδίδει ένα απαγορευτικό διάταγμα αναφορικά με ένα λίβελλο όταν ο εναγόμενος λέει ότι οι λέξεις ανταποκρίνονται προς την αλήθεια και ότι θα τις δικαιολογήσει." (iii) Δεν υπάρχει άλλη υπεράσπιση που μπορεί να επιτύχει. Το Δικαστήριο δεν θα εκδώσει ένα προσωρινό διάταγμα για τη μη επανάληψη μιας δυσφήμισης, όταν η απειλούμενη δυσφήμιση μπορεί να είναι προνομιούχος, εκτός από περιπτώσεις στις οποίες υποδεικνύεται ότι ο εναγόμενος ενεργεί κακόπιστα (maliciously). Στην υπόθεση Harakas and Others v. Baltic Mercantile and Shipping Exchange Ltd and Another [1982] 2 All E.R. 701, 703, [.], ο Λόρδος Denning τόνισε ότι, "When an occasion is protected by qualified privilege this court never grants an injunction to restrain a slander or libel - to prevent a person from exercising that privilege - unless it be shown that what the defendant proposes to say is known by him to be untrue so that it is clearly malicious. So long as he proposes to say what he honestly believes to be true, no injunction should be granted against him. That was made clear in Quartz Hill Consolidated Gold Mining Co. v. Beall [1882] 20 Ch. D. 501." Σε ελεύθερη μετάφραση, "Όταν μια περίπτωση καλύπτεται με προνόμιο υπό αίρεση, αυτό το δικαστήριο ουδέποτε εκδίδει ένα απαγορευτικό διάταγμα για να εμποδίσει μια δυσφήμιση ή ένα λίβελλο, να εμποδίσει ένα πρόσωπο να εξασκήσει αυτό το προνόμιο, εκτός αν φαίνεται ότι αυτό που θέλει να πει ο εναγόμενος γνωρίζει ότι είναι ψευδές έτσι που να είναι καθαρά κακόπιστο. Εφόσον προτίθεται να αναφέρει ότι πιστεύει έντιμα ότι είναι αληθές, δεν θα εκδοθεί εναντίον του απαγορευτικό διάταγμα. Αυτό έχει γίνει καθαρό στην υπόθεση Quartz Hill Consolidated Gold Mining Co. v. Beall [1882] 20 Ch. D. 501." Όμως σε μια τέτοια περίπτωση η κακοπιστία (malice) πρέπει να είναι έκδηλη και απόλυτα ολοκληρωτική (absolutely overwhelming) για να επιτρέψει στο Δικαστήριο να επέμβει με την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος (Herbage v. Pressdram [1984] 1 W.L.R. 1160, 1164). (
3. iv)Υπάρχει μαρτυρία ότι ο εναγόμενος προτίθεται να επαναλάβει τη δυσφήμιση. Το Δικαστήριο για να προβεί στην έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος πρέπει να πειστεί ότι υπάρχει πρόθεση εκ μέρους του εναγόμενου επανάληψης της δυσφήμισης. Η πρόθεση μπορεί να αποδειχθεί με δηλώσεις ή απειλές εκ μέρους του εναγόμενου (Quartz Hill Consolidated Gold Mining Company v. Beall [1882] 20 Ch. D. 501, 508-9. Βλέπε επίσης Gatley on "Libel and Slander", 10th Edition, 786). Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Κωμοδρόμος ν. Παπαναστασίου (Πολ. Έφεση αρ.110/10 ημερ. 03.01.14). Έγινε επίσης αναφορά στην Ονουφρίου κ.α. ν. Εταιρείας «ΚΚ Σύγχρονες Κούρσες Λτδ» κ.α.

(2006)1 Α.Α.Δ. 742, όπου επεξηγήθηκε ότι: «Μεταξύ άλλων, ένα δημοσίευμα θεωρείται ότι έγινε με κακή πίστη όπου αποδεικνύεται ότι ο εναγόμενος ενήργησε με σκοπό να βλάψει τον ενάγοντα σε βαθμό σχετικά μεγαλύτερο, με τρόπο σχετικά διαφορετικό του εύλογα αναγκαίου, το δε βάρος απόδειξης κακής πίστης φέρει ο ενάγων.» Η ιδιαιτερότητα της παρούσας υπόθεσης։ διαδικτυακή δυσφήμιση. Η ιδιαιτερότητα της παρούσας υπόθεσης έγκειται, κατά την κρίση μου, στο ότι η ισχυριζόμενη δυσφήμιση προέρχεται μέσα από δηλώσεις ή κείμενα που δημοσιεύθηκαν στο διαδίκτυο ως πληροφορίες ή εκτιμήσεις ή σχόλια του κοινού. Πέραν λοιπών των συνήθων κριτηρίων που εφαρμόζονται βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60 όπως το ανέλυσα ανωτέρω, αλλά και των ειδικών κριτηρίων που εφαρμόζονται για την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων σε υποθέσεις δυσφήμισης, υπάρχουν και άλλες νομικές διατάξεις που θα πρέπει να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο εφόσον πρόκειται για διαδικτυακή δυσφήμιση. Το διαδίκτυο διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο όσον αφορά την πρόσβαση στις πληροφορίες και τη διάδοσή τους (ΕΔΔΑ, απόφαση Yildirim κατά Τουρκίας της 18ης Δεκεμβρίου 2012, προσφυγή αριθ. 3111/10, § 48· ΕΔΔΑ, απόφαση Times Newspapers Ltd. κατά Ηνωμένου Βασιλείου της 10ης Μαρτίου 2009, προσφυγή αριθ. 3002/03 και 23676/03, § 27). Η πρόσβαση στις πληροφορίες μέσω διαδικτύου θεωρείται ουσιώδης σε μια δημοκρατική κοινωνία. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (στο εξής: ΕΔΔΑ) έχει επισημάνει συναφώς ότι συγκριτική μελέτη σε είκοσι κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης μαρτυρεί ότι το δικαίωμα πρόσβασης στο διαδίκτυο καλύπτεται, σε θεωρητικό επίπεδο, από τη συνταγματική εγγύηση της ελευθερίας έκφρασης και πληροφόρησης (ΕΔΔΑ, απόφαση Yildirim κατά Τουρκίας της 18ης Δεκεμβρίου 2012, προσφυγή αριθ. 3111/10, § 31). Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, η προστασία του δικαιώματος αυτού έχει θεσμοθετηθεί και διαφυλαχθεί μέσω του άρθρου 11 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2000/C 364/01) που προβλέπει τα εξής: «Άρθρο

1. Ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης.
2. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία γνώμης και την ελευθερία λήψης ή μετάδοσης πληροφοριών ή ιδεών, χωρίς την ανάμειξη δημοσίων αρχών και αδιακρίτως συνόρων. 2.[.]». Ο Νομοθέτης σε επίπεδο Ε.Ε., θεσπίζοντας την Οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2000 για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 178 της 17/07/2000 σ. 0001 - 0016), αναγνώρισε ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας θα πρέπει να αντικατοπτρίζει την ελευθερία της έκφρασης, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 της Σύμβασης για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, την οποία έχουν επικυρώσει όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. Για το λόγο αυτό, στο Προοίμιο της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ ο Ευρωπαίος Νομοθέτης σημείωσε ότι οι οδηγίες που καλύπτουν την παροχή υπηρεσιών της πληροφορίας πρέπει να εξασφαλίζουν ότι μπορεί κανείς να επιδίδεται στην εν λόγω δραστηριότητα ελεύθερα, με μόνη επιφύλαξη τους περιορισμούς που επιβάλλονται με στόχο την υψηλή προστασία των στόχων γενικού συμφέροντος, ιδίως την προστασία των ανηλίκων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την προστασία του καταναλωτή και την προστασία της δημόσιας υγείας. Οι υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας στις οποίες αναφέρεται η Οδηγία 2000/31/ΕΚ καλύπτουν μεγάλο φάσμα οικονομικών δραστηριοτήτων σε απευθείας σύνδεση (on-line), αν και δεν περιορίζονται σε υπηρεσίες επιτρέπουσες τη σύναψη συμβάσεων σε απευθείας σύνδεση, αλλά εκτείνονται επίσης, εφόσον συνιστούν οικονομικές δραστηριότητες, και σε υπηρεσίες που δεν αμείβονται από τον αποδέκτη τους, όπως είναι η παροχή πληροφοριών σε απευθείας σύνδεση ή εμπορικές επικοινωνίες, ή οι υπηρεσίες αναζήτησης, πρόσβασης και ανάκτησης δεδομένων. Οι υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας καλύπτουν επίσης τη διαβίβαση πληροφοριών μέσω ενός δικτύου επικοινωνίας, με την παροχή πρόσβασης σε δίκτυο επικοινωνίας ή με την καταχώριση πληροφοριών τις οποίες παρέχει ο αποδέκτης της υπηρεσίας. Στο πλαίσιο της ίδιας Κοινοτικής Οδηγίας, ο ορισμός του "αποδέκτη υπηρεσίας" καλύπτει όλους τους τύπους χρήσης των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, τόσο από άτομα που παρέχουν πληροφορίες σε ανοικτά δίκτυα όπως το Internet, όσο και από άτομα που αναζητούν πληροφορίες στο Internet για ιδιωτικούς ή επαγγελματικούς λόγους. Αναγνωρίζει ο Ευρωπαίος Νομοθέτης ότι οι φορείς παροχής υπηρεσιών πρέπει ενίοτε να δράσουν προκειμένου να αποφύγουν ή να σταματήσουν παράνομες δραστηριότητες και ότι θα πρέπει να υπάρχει μία ικανή βάση για τη δημιουργία ταχέων και αξιόπιστων μηχανισμών με τους οποίους να μπορούν να αποσύρονται οι παράνομες πληροφορίες και να καθίστανται απρόσιτες. Προβλέπεται, όμως, στο πλαίσιο της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ ένα σύστημα «ασυλίας», δηλαδή εξαίρεσης από ευθύνη (αστική ή ποινική) των φορέων παροχής υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας στις περιπτώσεις εκείνες όπου οι δραστηριότητες του φορέα περιορίζονται στην τεχνική διαδικασία χειρισμού και παροχής πρόσβασης σε δίκτυο επικοινωνίας, διά του οποίου μεταδίδονται ή στο οποίο τίθενται σε προσωρινή αποθήκευση πληροφορίες που έχουν δοθεί από τρίτους, με αποκλειστικό σκοπό να καταστεί πιο αποτελεσματική η μετάδοση. Δηλαδή, η ασυλία υφίσταται όταν οι δραστηριότητες του φορέα παροχής υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας έχουν «εντελώς τεχνικό, αυτόματο και παθητικό χαρακτήρα», πράγμα που συνεπάγεται ότι ο φορέας παροχής υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας «ούτε γνωρίζει ούτε ελέγχει τις πληροφορίες που μεταδίδει ή αποθηκεύει». Αυτό συνεπάγεται ότι η ασυλία εφαρμόζεται νοουμένου ότι ο εν λόγω φορέας «δεν τροποποιεί τις πληροφορίες που μεταδίδει» (βλ. την παρα. 42 έως 44 του Προοιμίου της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ). Η Οδηγία 2000/31/ΕΚ δεν απαιτεί από τα κράτη μέλη να επιβάλλουν στους φορείς παροχής των υπηρεσιών που αναφέρονται στα άρθρα 12, 13 και 14 της ίδιας Οδηγίας, μια γενική υποχρέωση ελέγχου των πληροφοριών που μεταδίδουν ή αποθηκεύουν, ούτε γενική υποχρέωση δραστήριας αναζήτησης γεγονότων ή περιστάσεων που δείχνουν ότι πρόκειται για παράνομες δραστηριότητες (βλ. το άρθρο 15 της Οδηγίας). Ωστόσο, προκειμένου να απολαύει του περιορισμού της ευθύνης, ο φορέας παροχής υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας, η οποία συνίσταται σε αποθήκευση πληροφοριών, μόλις πληροφορηθεί αποδεδειγμένως ή αντιληφθεί ότι πρόκειται για παράνομες δραστηριότητες, οφείλει ταχέως να τις αποσύρει ή να τις καταστήσει απρόσιτες (βλ. την παρα. 46 του Προοιμίου της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ). Πάντως, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι, ακόμη και στις περιπτώσεις που δεν υφίσταται ευθύνη του παρόχου των υπηρεσιών λόγω του «εντελώς τεχνικού, αυτόματου και παθητικού χαρακτήρα» της συμμετοχής του στην παροχή των υπηρεσιών, δεν θίγεται η δυνατότητα δικαστικής ή διοικητικής αρχής, σύμφωνα με τα νομικά συστήματα των κρατών μελών, να απαιτούν από τον φορέα παροχής υπηρεσιών να προβεί στην παύση ή στην πρόληψη παράβασης, ούτε θίγεται η δυνατότητα των κρατών μελών να θεσπίζουν διαδικασίες για την απόσυρση των πληροφοριών ή την απενεργοποίηση της πρόσβασης σε αυτές (βλ. τα άρθρα 12, παρα. 3, άρθρο 13, παρα. 2 και άρθρο 14, παρα. 3 της εν λόγω Οδηγίας 2000/31/ΕΚ). Τέλος, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι πρόνοιες της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ εφαρμόζονται μόνο σε σχέση με οικονομικούς φορείς που είναι εγκατεστημένοι σε κράτος μέλος της Ε.Ε. Το πιο πάνω περιγραφόμενο πλαίσιο διατάξεων της Οδηγίας 2000/31/EΚ ενσωματώθηκε στην Κυπριακή έννομη τάξη με τον περί Περιορισμένων Πτυχών Των Υπηρεσιών στην Κοινωνία της Πληροφορίας και Ειδικά του Ηλεκτρονικού Εμπορίου καθώς και για Συναφή Θέματα Νόμο του 2004 (Ν.156(I)/2004). Επομένως, τα Κυπριακά Δικαστήρια δεσμεύονται από τις πρόνοιες του εν λόγω Νόμου, τις οποίες θα πρέπει να εφαρμόζουν κατά τρόπο σύμφωνο με την ερμηνεία που έχει αποδώσει στις πρόνοιες της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής «το Δ.Ε.Ε.»). Επισημαίνω, λοιπόν, ότι, αντίστοιχα προς τις πρόνοιες της Οδηγίας 2000/31/ΕΚ, ο Ν.156(Ι)/2004καθορίζει την εμβέλεια της ευθύνης ενός φορέα παροχής υπηρεσιών όταν προβαίνει στη μετάδοση των επίμαχων πληροφοριών (βλ. το άρθρο 15, «Mere conduit»), ή αποθήκευση των επίμαχων πληροφοριών σε κρυφή μνήμη (βλ. το άρθρο 16, «Caching») ή στη φιλοξενία των υπηρεσιών (βλ. το άρθρο 17, «hosting»). Τις παραθέτω αυτούσιες πιο κάτω: «15.-

(1)O φορέας παροχής υπηρεσιών δεν υπέχει ευθύνη όσον αφορά τις μεταδιδόμενες πληροφορίες, στην περίπτωση παροχής μιας υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας, η οποία συνίσταται στη μετάδοση πληροφοριών που παρέχει ο αποδέκτης της υπηρεσίας σε ένα δίκτυο επικοινωνιών ή στην παροχή πρόσβασης στο δίκτυο επικοινωνιών, υπό τον όρο ότι ο φορέας παροχής υπηρεσιών: (α) Δεν αποτελεί την αφετηρία της μετάδοσης των πληροφοριών· (β) δεν επιλέγει τον αποδέκτη της μετάδοσης· και (γ) δεν επιλέγει και δεν τροποποιεί τις μεταδιδόμενες πληροφορίες.

(2)Οι δραστηριότητες μετάδοσης και παροχής πρόσβασης που αναφέρονται στο εδάφιο

(1)περιλαμβάνουν την αυτόματη, ενδιάμεση και προσωρινή αποθήκευση των μεταδιδόμενων πληροφοριών, στο βαθμό που η αποθήκευση εξυπηρετεί αποκλειστικά την πραγματοποίηση της μετάδοσης στο δίκτυο επικοινωνιών και η διάρκειά της δεν υπερβαίνει το χρόνο που είναι ευλόγως απαραίτητος για τη μετάδοση.

(3)Το παρόν άρθρο δεν θίγει τη δυνατότητα να επιβληθεί δικαστικά ή διοικητικά, στο φορέα παροχής υπηρεσιών η παύση ή μέτρα που στοχεύουν στην πρόληψη παράβασης. 16.-

(1)O φορέας παροχής υπηρεσιών δεν υπέχει ευθύνη όσον αφορά την αυτόματη, ενδιάμεση και προσωρινή αποθήκευση των πληροφοριών η οποία γίνεται με αποκλειστικό σκοπό να καταστεί αποτελεσματικότερη η μεταγενέστερη μετάδοση των πληροφοριών, μετά από αίτηση άλλων αποδεκτών της υπηρεσίας, στην περίπτωση παροχής μιας υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας, η οποία συνίσταται στη μετάδοση πληροφοριών που παρέχει ένας αποδέκτης υπηρεσίας σε ένα δίκτυο επικοινωνιών, υπό τον όρο ότι ο φορέας παροχής υπηρεσιών: (α) Δεν τροποποιεί τις πληροφορίες· (β) τηρεί τους όρους πρόσβασης στις πληροφορίες· (γ) τηρεί τους κανόνες που αφορούν την ενημέρωση των πληροφοριών, οι οποίοι καθορίζονται κατά ευρέως αναγνωρισμένο τρόπο και χρησιμοποιούνται από τον κλάδο· (δ) δεν παρεμποδίζει τη νόμιμη χρήση της τεχνολογίας, η οποία αναγνωρίζεται ευρέως και χρησιμοποιείται από τον κλάδο, προκειμένου να αποκτήσει δεδομένα σχετικά με τη χρησιμοποίηση των πληροφοριών· και (ε) ενεργεί άμεσα προκειμένου να αποσύρει τις πληροφορίες που αποθήκευσε ή να καταστήσει την πρόσβαση σε αυτές αδύνατη, μόλις αντιληφθεί ότι οι πληροφορίες έχουν αποσυρθεί από το σημείο του δικτύου στο οποίο βρίσκονταν αρχικά ή η πρόσβαση στις πληροφορίες κατέστη αδύνατη ή μια δικαστική ή διοικητική αρχή διέταξε την απόσυρση των πληροφοριών ή απαγόρευσε την πρόσβαση σε αυτές.

(2)Το παρόν άρθρο δεν θίγει τη δυνατότητα να επιβληθεί δικαστικά ή διοικητικά, στο φορέα παροχής υπηρεσιών η παύση ή η λήψη μέτρων που να στοχεύουν στην πρόληψη παράβασης. 17.-

(1)O φορέας παροχής υπηρεσιών δεν υπέχει ευθύνη όσον αφορά την παροχή υπηρεσίας για τις πληροφορίες που αποθηκεύονται μετά από αίτημα του αποδέκτη της υπηρεσίας, στην περίπτωση παροχής μιας υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας η οποία συνίσταται στην αποθήκευση πληροφοριών παρεχομένων από έναν αποδέκτη υπηρεσίας, υπό τον όρο ότι: (α) Ο φορέας παροχής της υπηρεσίας δεν γνωρίζει πραγματικά ότι πρόκειται για παράνομη δραστηριότητα ή πληροφορία και ότι, σε ό,τι αφορά αξιώσεις αποζημιώσεως, δεν γνωρίζει τα γεγονότα ή τις περιστάσεις από τις οποίες προκύπτει η παράνομη δραστηριότητα ή πληροφορία, ή (β) ο φορέας παροχής της υπηρεσίας, μόλις αντιληφθεί τα προαναφερθέντα, αποσύρει ταχέως τις πληροφορίες ή καθιστά την πρόσβαση σε αυτές αδύνατη.

(2)Το εδάφιο

(1)δεν εφαρμόζεται, όταν ο αποδέκτης της υπηρεσίας ενεργεί υπό την εξουσία ή υπό τον έλεγχο του φορέα παροχής της υπηρεσίας.

(3)Το παρόν άρθρο δεν θίγει τη δυνατότητα να επιβληθεί δικαστικά ή διοικητικά, στο φορέα παροχής υπηρεσιών η παύση ή η πρόληψη παράβασης.» ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΥΠΟΘΕΣΗ. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. Στην παρούσα υπόθεση, φαίνεται βάσει της ένορκης μαρτυρίας που προσκόμισαν οι Ενάγουσες ότι οι επίμαχες πληροφορίες ή σχόλια φιλοξενήθηκαν ή αποθηκεύτηκαν ή μεταδόθηκαν σε ή/και μέσω ιστότοπων ή ιστοσελίδων http։//cyprusinsurancereview.com.cy, http://cyprusinsurancereview.com (βλ. παρα. 5 της Ε/Δ της XXXXX Σπάταλου ημερ. 1.2.2019), καθώς και σε σελίδες υπό το όνομα «Cyprus Insurance Reviews» σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, περιλαμβανομένων των Facebook, Twitter, Instagram και Linkedin (βλ. την παρα.

1. της Ε/Δ της XXXXX Σπάταλου ημερ. 1.2.2019). Δεν πρόκειται για καθ'εαυτό παράνομες πληροφορίες, αλλά για πληροφορίες που ως ισχυρίζονται οι Ενάγουσες έλαβαν πλέον τη μορφή κακόβουλων σχολίων ή δυσφημιστικών δηλώσεων ή επιζήμιων ψευδολογιών σε βάρος της φήμης των Εναγουσών εταιρειών. Η ενδιάμεση θεραπεία που ζητείται από το Δικαστήριο συνίσταται στην έκδοση Διαταγμάτων τα οποία, αφενός, να απαγορεύουν τη δημοσίευση ή αναδημοσίευση τους και, αφετέρου, να απαιτούν τη διαγραφή ή αφαίρεση ή απόσυρσή τους από τις πιο πάνω αναφερόμενες ιστοσελίδες ή ιστότοπους ή από τα πιο πάνω αναφερόμενα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εξετάζοντας, πρώτον, αν οι Ενάγουσες είναι δικαιούχες προστασίας οποιωνδήποτε έννομων συμφερόντων, τα οποία να πιθανολογείται στην όψη της ένορκης μαρτυρία ότι έχουν θιγεί, απαντώ καταφατικά, διότι είμαι ικανοποιημένη ότι, από νομικής απόψεως, οι Ενάγουσες εταιρείες δικαιούνται να τύχει προστασίας η εμπορική εύνοια ή/και η επαγγελματική τους φήμη και, εκ των πραγμάτων, στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που έχουν προσκομίσει οι Ενάγουσες κρίνω ότι οι επίμαχες δημοσιεύσεις, οι οποίες παρουσιάζουν τις Ενάγουσες ως «βαθμολογηθείσες με τον πιο χαμηλό δείκτη εμπιστοσύνης των πελατών» των διαφόρων ασφαλιστικών εταιρειών της Κύπρου ή/και με τις οποίες προειδοποιείται το κοινό να μην τις επιλέγει για ασφάλιση διότι είναι «απατεώνες» ή διότι ταυτίζονται με «απάτη» (βλ. την παρα. 6 της Ε/Δ της κας Στέ XXXXX φανης Σπάταλου ημερ. 1/2/2019), σαφέστατα πιθανολογείται ότι θίγουν ή/και είναι ικανές να θίξουν την εμπορική εύνοια ή/και την επαγγελματική φήμη των Εναγουσών έναντι των ανταγωνιστών τους στην αγορά ασφαλειών στην Κύπρο. Για το ότι υπάρχει κίνδυνος συνέχισης αντίστοιχων δημοσιεύσεων, λαμβάνω υπόψη μου την Ε/Δ του κ. XXXXX Ηρακλέους, ημερ. 23.4.2019 η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και στην οποία καταδεικνύεται ότι μέχρι και εκείνην την ημερομηνία συνεχίζονταν οι δημοσιεύσεις αντίστοιχων σχολίων ή hashtags. Είμαι μάλιστα ικανοποιημένη ότι η παρούσα υπόθεση συνιστά έκδηλη περίπτωση όπου, αν συνεχίζουν να δημοσιεύονται τέτοιες πληροφορίες ή σχόλια ως οι επίδικες / τα επίδικα, θα υπάρξει δυσφήμιση των Εναγουσών, διότι, όπως φαίνεται στην όψη των ενόρκων δηλώσεων, τις θέτουν σε μειονεκτική θέση έναντι των ανταγωνιστών τους. Παραπέμπω στην πολύ πρόσφατη απόφαση, ημερ. 27.9.2019, του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση αρ. 283/12,
2. Α. Ι.,
3. T.A.S OPHTHALMOS LASER CENTER LTD ν.
4. Π. Φ.,
5. Χ. Κ.,
6. Γ. Κ. αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «Από αναδρομή στη νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων και του Ανωτάτου Δικαστηρίου προκύπτει ότι παρόλο που φυσικά και νομικά πρόσωπο νομιμοποιούνται να εγείρουν αγωγή για δυσφήμιση το προστατευόμενο συμφέρον τους δεν συμπίπτει. Στην περίπτωση των φυσικών προσώπων το δυσφημιστικό κείμενο πλήττει την υπόληψη του (reputation), ενώ στην περίπτωση του νομικού προσώπου προστατευόμενο συμφέρον είναι αυτό της εμπορικής εύνοιας και φήμης. Εκείνο που σημαίνει έννομη προστασία στο τέλος της ημέρας είναι η εμπορική φήμη (its reputation in the way of its business) (South Hetton Coal v. North-Eastern News Association Ltd

(1894)1 Q.B. 133, (1891-4) All E.R. Rep 548). H έρευνα μας εντόπισε την Kemsley Newspapers Ltd v. Cyprus Wines & Spirits Co Ltd "KEO", 23 C.L.R. 1, όπου διατυπώθηκε η νομική θέση σε σχέση με αγωγές από εταιρείες. Στην εν λόγω υπόθεση σχετικά άρθρα σε εφημερίδες πρόβαλλαν ισχυρισμούς ότι υπάλληλοι της ενάγουσας εταιρείας δηλητηρίαζαν τα ποτά που προμήθευαν στο Βρετανικό στρατό στην Κύπρο. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι εναγόμενοι ήταν υπεύθυνοι για δυσφήμιση της εταιρείας υπό την έννοια ότι υπονοούσαν ότι η εταιρεία διεξήγαγε τις εργασίες της χωρίς αποτελεσματικό έλεγχο επί των υπαλλήλων της και ως εκ τούτου πλημμελώς: «.A Company has a trading character the defamation of which may ruin it. It can maintain an action of libel or slander for any words which are calculated to injure its reputation in the way of its trade or business and this without alleging or proving special damage, South Hetton Coal Co. v. North - Eastern News Association

(1894)1Q.B. 133. An imputation on the goods sold or manufactured by a trading Company may involve a reflection on the company in the way of its business, British Empire Machine v. Linotype

(1899)81 L.T. 331. Can there be any doubt that the charges direct and indirect contained in the offending article would tend to injure the business of the Company?.» Το εν λόγω δικαίωμα δεν περιορίζεται στη δυσφήμιση των προϊόντων της εταιρείας, ή των εμπορικών της δραστηριοτήτων, αλλά σε γεγονότα τα οποία τείνουν να θέσουν την εταιρεία σε μειονεκτική θέση έναντι των ανταγωνιστών της. Όπως και στην παρούσα περίπτωση έναντι των λοιπών οφθαλμολογικών κέντρων. Σε τέτοια περίπτωση η εταιρεία, εφεσείουσα 2, νομιμοποιείται να εγείρει αγωγή αξιώνοντας αποζημιώσεις, εφόσον τέτοια δημοσιεύματα τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς τις εργασίες της επιχείρησης και την εμπορική της εύνοια, καθώς και άλλους παράγοντες, όπως να εξασφαλίσει τραπεζικές πιστωτικές διευκολύνσεις (Derbyshire County Council v. Times Newspapers Ltd

(1993)A.C. 534).». Προχωρώντας να εξετάσω αν είναι ορατή η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής των Εναγουσών κατά του Εναγομένου, κρίνω δίκαιο να σημειώσω τα εξής։ · Στην παρούσα υπόθεση, ο Εναγόμενος δεν εγείρει στην Ένστασή του ή/και στην Ε/Δ του που τη συνοδεύει, την υπεράσπιση της αλήθειας ή του έντιμου σχολίου ή του προνομίου υπό επιφύλαξη, που είναι οι προβλεπόμενες στο Νόμο περί Αστικών Αδικημάτων (Κεφ. 148) υπερασπίσεις. Συνεπώς, παραμένουν ενώπιον μου αναντίλεκτοι οι ισχυρισμοί των Εναγουσών όπως προωθούνται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτησή του για το προσωρινό διάταγμα, ότι οι πληροφορίες ή/και τα σχόλια που δημοσιεύονται είναι ψευδή ή ότι προέρχονται από εικονικούς ή πλασματικούς χρήστες του διαδικτύου ή από πρόσωπα που ουδέποτε ήταν πελάτες των Εναγουσών ώστε να μπορούν αληθώς και βάσιμα να προβαίνουν στα επίδικα σχόλια και /ή τις αξιολογήσεις. · Περαιτέρω, ο Εναγόμενος δεν αντικρούει στην Ε/Δ του ημερ. 10/6/2019, τους ισχυρισμούς των Εναγουσών περί κακοπιστίας των επίδικων δημοσιεύσεων, ως εκ του ότι ακριβώς προέρχονται από πρόσωπα που δεν υπήρξαν πελάτες των Εναγουσών ώστε να είχαν την εμπειρία ή τους λόγους για να αξιολογούν αρνητικά τις Ενάγουσες (βλ. παρα. 6(ξ) της Ε/Δ της κας XXXXX Σπάταλου ημερ. 1.2.2019). Δεν αρνείται ο Εναγόμενος ούτε τον ισχυρισμό των Εναγουσών ότι η κακοπιστία των επίδικων δημοσιευμάτων προκύπτει και μέσα από το ότι τα πρόσωπα που εμφανίζονται ως δήθεν χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στη σελίδα του Cyprus Insurance Reviews έχουν πολύ παράξενα ονόματα, πιθανότατα μη υπαρκτών ανθρώπων και δη ψεύτικων χρηστών (βλ. παρα. 9 της Ε/Δ της κας XXXXX Σπάταλου, ημερ. 1.2.2019). Αναντίλεκτη έχει μείνει και η μαρτυρία που περιέχεται στην Ε/Δ του κ. XXXXX Ηρακλέους, ημερ. 01/02/2019, για το ότι η κακοπιστία των επίδικων δημοσιεύσεων φαίνεται από το ότι τα αρνητικά σχόλια φαίνονται να είναι φωτογραφίες που απεκόπησαν από κάπου αλλού και επικολλήθηκαν ή/και προσαρμόστηκαν στις επίδικες σελίδες (βλ. παρα. 4(ζ) της Ε/Δ του κ. Ηρακλέους). · Προβάλλει πάντως στην όψη πάντοτε των Ε/Δ ότι οι επίδικες ιστοσελίδες ή οι ιστότοποι ή οι σελίδες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης περιλαμβάνουν όχι μόνο την αποθήκευση ή φιλοξενία ή απλή μετάδοση πληροφοριών, αλλά και την επεξεργασία των πληροφοριών ή σχολίων των υποτιθέμενων χρηστών, κατά τρόπο που ο διαχειριστής των ιστοσελίδων ή ιστότοπων ή των συγκεκριμένων σελίδων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να διαμορφώνει συμπεράσματα βάσει της επεξεργασίας των εν λόγω πληροφοριών ή σχολίων και να δίδει συμβουλές να αποφεύγονται οι Ενάγουσες. Τέτοια ενέργεια ή συμπεριφορά, πιθανολογείται στην όψη των πραγμάτων ότι δεν θα επέτρεπε περιθώρια απαλλαγής του φορέα παροχής των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας από την ευθύνη για το δυσφημιστικό νόημα των επίμαχων δημοσιεύσεων. · Εν τέλει, η μόνη γραμμή υπεράσπισης που εγείρει ο Εναγόμενος είναι αυτή που προσδιορίζει στις παρα. 13 και 14 της Ε/Δ του, ημερ. 10.6.2019, ότι δηλαδή αυτός δεν είναι ιδιοκτήτης ή δικαιούχος ή διαχειριστής των ιστοσελίδων ή ιστότοπων ή των συγκεκριμένων σελίδων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ότι, ως εκ τούτου, δεν θα μπορεί να επηρεάσει, διαγράψει, αφαιρέσει ή αποσύρει το επίδικο περιεχόμενο. Αυτό είναι και το μοναδικό σημείο που απομένει να εξετάσω, προτού καταλήγω σε συμπέρασμα αν είναι ορατή η πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής των Εναγουσών. Στο σύγγραμμα του Πολύβιου Γ. Πολυβίου, Η Δυσφήμιση στο Κυπριακό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο, 2019, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 24, αναφέρεται ότι το πρωταρχικό στάδιο το οποίο σχετίζεται και με τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, είναι η διαπίστωση του κατά πόσο έγινε η δημοσίευση. Εάν η δημοσίευση έχει επιτευχθεί, το επόμενο ερώτημα είναι η υπόδειξη των προσώπων που έχουν ευθύνη για τη δημοσίευση. Ως εύστοχα επισημαίνει ο συγγραφέας «η απλή (και γενική) απάντηση είναι ότι νομική ευθύνη για δημοσίευση έχουν κατ' αρχήν όλα τα πρόσωπα τα οποία εν γνώση τους έλαβαν μέρος σε αυτήν. [.]. Οποιοδήποτε πρόσωπο έχει εγκρίνει ή επικυρώσει το επίδικο δημοσίευμα, έχει επίσης ευθύνη για όσα αναφέρονται σε αυτό.» Περαιτέρω, στο ίδιο σύγγραμμα, στη σελ. 30, αναφέρεται ότι εάν όμως κριθεί ότι απαιτείται δυσανάλογη δαπάνη ή άλλη επίπονη ενέργεια για την αφαίρεση δυσφημιστικής ανακοίνωσης η οποία αναρτήθηκε ή χαράκτηκε χωρίς την έγκριση, γνώση ή επικύρωση του ατόμου που κατηγορείται γι' αυτό, τότε αυτός δεν έχει ευθύνη για τη δυσφήμιση. Αυτό το ζήτημα έτυχε πλέον εξέτασης και αποφασίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου της Ε.Ε. σε υποθέσεις στις οποίες θα αναφερθώ πιο κάτω (βλ. γνωστές ως υπόθεση C‑314/12 UPC Telekabel και C‑18/18 Facebook Ireland Limited). Πρώτα, όμως, κρίνω ορθό να αναφερθώ στο πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης των Εναγουσών, όσον αφορά το πώς αυτές ισχυρίζονται ότι οι επίδικες δημοσιεύσεις προέρχονται από τον Εναγόμενο ή έγιναν με τη συμμετοχή του ή με την έγκρισή του ή εν γνώσει του. Είναι αλήθεια ότι οι Ενάγουσες πιθανολογούν το συσχετισμό του Εναγόμενου με τις επίδικες δημοσιεύσεις στη βάση της έρευνας που έκαναν μέσω του Πανεπιστημίου Κύπρου, κατόπιν δικαστικού διατάγματος, για να μάθουν ποιος είναι ο δικαιούχος του διαδικτυακού ονόματος / ιστότοπου / domain name http://cyprusinsurancereview.com.cy (βλ. την παρα. 11 της Ε/Δ της XXXXX Σπάταλου ημερ. 1.2.2009). Από τα στοιχεία που τους έδωσε το Πανεπιστήμιο Κύπρου (βλ. την παρα. 2 της Ε/Δ της κας XXXXX Παναγιώτου που είναι Τεκμήριο 4 στην Ε/Δ της XXXXX Σπάταλου), προκύπτει ότι ο Εναγόμενος ήταν ο Αιτητής για την καταχώρηση και εγγραφή αυτού του διαδικτυακού ονόματος στο Μητρώο Ονομάτων Χώρου Ανωτάτου Επιπέδου με κατάληξη «.cy» που διαχειρίζεται το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Για το τί σημαίνει «domain name» (όνομα χώρου) έχω αντλήσει καθοδήγηση από το Σύγγραμμα «Το Ευρωπαϊκό δίκαιο του διαδικτύου» του Philippe Jougleux, Εκδόσεις Σάκκουλα, 2016, σελ. 323 και 338 - 339, όπου επεξηγείται ότι։ «Το όνομα χώρου, ή αλλιώς όνομα τομέα, έχει ως σκοπό την αναπαραγωγή και αναπαράσταση σε αλφαβητικούς χαρακτήρες μιας διεύθυνσης ΙΡ. Θα μπορούσε το διαδίκτυο να λειτουργήσει χωρίς ονόματα χώρου, εάν ο κάθε χρήστης ήξερε τη συγκεκριμένη διεύθυνση ΙΡ, δηλαδή το συγκεκριμένο αριθμό σύνδεσης μιας ιστοσελίδας. Τυπικά απαιτείται ένα όνομα χώρου, καθώς ο χρήστης αντί να θυμάται όλο τον αριθμό, δύναται απλώς να εισάγει το όνομα χώρου για να εξασφαλίσει μια απευθείας πρόσβαση στην ιστοσελίδα.». Στην Κύπρο, η άδεια χρήσης διαδικτυακών Ονομάτων Χώρου με κατάληξη «.cy» χορηγείται σύμφωνα με τις πρόνοιες Διατάγματος που εκδόθηκε από τον Επίτροπο Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών και Ταχυδρομείων δυνάμει των άρθρων 20 (ζ), 41

(11)και 152 του περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών και Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Νόμου. Πρόκειται για το Διάταγμα με τίτλο «Το περί Καθορισμού της Διαχείρισης και Εκχώρησης Δικαιώματος Άδειας Χρήσης Διαδικτυακών Ονομάτων Χώρου με κατάληξη «.cy» και των Παραρτημάτων αυτού Διάταγμα του 2015» (Κ.Δ.Π. 276/2015). Παραθέτω τις σχετικές διατάξεις։ «Άδεια ή Άδεια Χρήσης» σημαίνει την εκχώρηση, απονομή άδειας χρήσης Ονόματος Χώρου με κατάληξη «.cy» από τον Διαχειριστή στον Αιτητή Καταχωρούμενο, που πέτυχε την εγγραφή συγκεκριμένου Διαδικτυακού Ονόματος Χώρου και ο οποίος πληροί τους όρους και τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στο Παράρτημα Ι του παρόντος Διατάγματος. «Αιτητής» είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που υποβάλλει αίτηση απονομής άδειας χρήσης Ονόματος Χώρου με κατάληξη ".cy" στον Διαχειριστή. ««Διαχειριστής» σημαίνει το φορέα ο οποίος διορίζεται από τον Επίτροπο με σκοπό την Διαχείριση, Εγγραφή/Απονομή άδειας χρήσης Ονομάτων Χώρου με κατάληξη «.cy» ο οποίος υποχρεούται να κοινοποιήσει στον Οργανισμό Διαδικτυακής Συνεργασίας για Ανάθεση Ονομάτων και Αριθμών» (ICANN) την απόφαση διορισμού/ επαναδιορισμού του από τον Επίτροπο , σε περίπτωση που του ζητηθεί κάτι τέτοιο. [Εν προκειμένω, το Πανεπιστήμιο Κύπρου.] «εγγραφή ονόματος» σημαίνει την εγγραφή, από το Διαχειριστή, Ονόματος Χώρου, στο Μητρώο του, το οποίο είναι δημόσιο με την επιφύλαξη των Διατάξεων της νομοθεσίας του περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμο. «Εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος» σημαίνει το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που είναι εγκατεστημένο στην Κυπριακή Δημοκρατία, το οποίο αφού οριστεί ρητά και εγγράφως βάσει των νόμιμων διαδικασιών εξουσιοδότησης από τον Αιτητή ή/και καταχωρούμενο, ενεργεί εξ ονόματος του και τον αντιπροσωπεύει, έναντι των αρμοδίων Αρχών και υπηρεσιών στην Κυπριακή Δημοκρατία όσον αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του αιτητή ή/και καταχωρούμενου που απορρέουν από τον παρόν Διάταγμα. «Καταχωρούμενος» είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο κατόπιν αίτησης πέτυχε εγγραφή και του εκχωρήθηκε από το Διαχειριστή δικαίωμα χρήσης Ονόματος Χώρου με κατάληξη «.cy» . ΜΕΡΟΣ IV - ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΑΙΤΗΤΗ-ΚΑΤΑΧΩΡΟΥΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΜΕΝΟΥ Αρχικές Υποχρεώσεις Αιτητή/καταχωρούμενου και/ή εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπου. 10. Το ενδιαφερόμενο πρόσωπο προς εγγραφή Ονόματος Χώρου και/ ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος του θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του παρόντος Διατάγματος και να προβαίνει σε αίτηση εγγραφής η οποία θα συνοδεύεται με τα απαραίτητα πιστοποιητικά προκειμένου να αποδείξει ότι ενεργεί υπό την πιο πάνω ιδιότητα του, όπου για φυσικά πρόσωπα τέτοια θα είναι η ταυτότητα ή το διαβατήριο και σε περίπτωση νομικού προσώπου το πιστοποιητικό σύστασης του και εγγραφής του στην εκάστοτε αρμόδια αρχή. Σε περίπτωση διαφοροποίησης των πιο πάνω στοιχείων ο Αιτητής ή καταχωρούμενος ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος οφείλουν να ενημερώσουν τον Διαχειριστή εντός πέντε

(5)εργασίμων από την ημερομηνία επερχομένης αλλαγής. Νοείται ότι το δικαίωμα χρήσης των ονομάτων χώρου εκχωρείται δευτερογενώς στον καταχωρούμενο κατόπιν της καταβολής σχετικού τέλους και για όσο διάστημα του εκχωρείται το δικαίωμα αυτό. [.] Το σχετικό Όνομα Χώρου που παραχωρείται, καταχωρείται και στο Μητρώο Εγγραφής Ονομάτων Χώρου με κατάληξη «.cy». Σε περίπτωση που τα συνοδευτικά του έγγραφα δεν είναι πλήρη ή είναι λανθασμένα θα πρέπει ο Αιτητής να προβεί στην άμεση διόρθωση τους ή την έγκαιρη και πλήρη υποβολή τους, διαφορετικά δεν θα δύναται να επιτευχθεί η εγγραφή του συγκεκριμένου Ονόματος Χώρου. [.] Σε περίπτωση αλλαγής οποιωνδήποτε εκ των στοιχείων του Αιτητή-Καταχωρούμενου, αυτός υποχρεούται εντός δέκα

(10)εργάσιμων ημερών από την μεταβολή να ενημερώσει τον Διαχειριστή, μέσω του Συστήματος Ηλεκτρονικής Υποβολής Αιτήσεων, είτε να τα προσκομίσει αυτοπροσώπως, είτε να τα αποστείλει με τηλεομοιότυπο, ή ταχυδρομικά, είτε σε ηλεκτρονική μορφή προς τον Διαχειριστή. 11.-

(6)Σε περίπτωση που ο Καταχωρούμενος και/ ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος παύσουν να λειτουργούν υπό την σχετική πιο πάνω ιδιότητά τους, είτε ως Καταχωρούμενος, είτε ως αντιπρόσωπος αυτών, οφείλουν να ενημερώσουν τον Διαχειριστή σε διάστημα ενός μήνα

(1)από την εν λόγω παύση, είτε εγγράφως, είτε ηλεκτρονικά, είτε ταχυδρομικά, είτε ιδιοχείρως, είτε δια μέσω τηλεομοιότυπου.». Αποτελεί όρο που ρητά καθορίζεται στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι «ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΧΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΧΩΡΟΥ ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ» της ΚΔΠ 276/15 ότι։ «1(α) Δικαίωμα αίτησης για εγγραφή Διαδικτυακού Ονόματος Χώρου έχουν φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία διαθέτουν μόνιμη φυσική διεύθυνση κατοικίας εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας είτε οι ίδιοι είτε οι αντιπρόσωποι τους. Η αίτηση μπορεί να γίνει είτε από το ίδιο το ενδιαφερόμενο πρόσωπο είτε από εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο ο οποίος πληροί τα πιο πάνω. Νοείται ότι το εν λόγω Διαδικτυακό Όνομα Χώρου με κατάληξη .cy για το οποίο γίνεται η αίτηση για εγγραφή στο Μητρώο του Διαχειριστή και εκχώρηση άδειας χρήσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο από το πρόσωπο υπέρ του οποίου υποβάλλεται η Αίτηση.». Παρατηρώ ότι το μόνο που ισχυρίζεται ο Εναγόμενος στην Ε/Δ του ημερ. 10.6.2019 είναι ότι αυτός υπέβαλε την αίτηση για τη συγκεκριμένη καταχώρηση ως «εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος» μια εταιρείας (Affilimedia Global Ltd) που έχει έδρα στο Belize, επειδή χρειαζόταν να υπάρχει εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος εγκατεστημένος στην Κύπρο για να μπορεί να εγγράψει την ιστοσελίδα με κατάληξη «.cy» (βλ. τις παρα. 6 - 8 της Ε/Δ του Εναγόμενου ημερ. 10.6.2019). Λέγει ο Εναγόμενος ότι το γεγονός ότι αυτός ενήργησε ως μεσάζων για την εγγραφή της ιστοσελίδας, δεν σημαίνει ότι τούτο τον καθιστά δικαιούχο ή ιδιοκτήτη ή διαχειριστή της ιστοσελίδας, ώστε να έχει ευθύνη για το περιεχόμενο που δημοσιεύεται σε αυτήν/ές. Κρίνω ότι, ο ισχυρισμός που προβάλλει ο Εναγόμενος ότι ενεργούσε ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος ενός φορέα που είναι εγκατεστημένος εκτός Κύπρου και δη στην Αμερική (δηλ. εκτός της Ε.Ε.) δεν συνάδει εκ πρώτης όψεως με τα στοιχεία που ο ίδιος δήλωσε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου (στην όψη του Τεκμηρίου 4 της Ε/Δ της κας XXXXX Σπάταλου, ημερ. 1.2.2019, που είναι η Ε/Δ της κας XXXXX Παναγιώτου, με την οποία παρουσιάζεται, ως Τεκμήριο Α, η αίτηση καταχώρησης ονόματος χώρου όπως την είχε υποβάλει ο Εναγόμενος στο Πανεπιστήμιο Κύπρου). Στην αίτηση που υπέβαλε, ο Εναγόμενος παρουσιαζόταν ως Αιτητής και όχι ως Εξουσιοδοτημένος Αντιπρόσωπος άλλου οργανισμού ή εταιρείας. Συνεπώς, το ότι ο Εναγόμενος εμπλέκει εταιρεία εγκατεστημένη εκτός της Ε.Ε. ως το πρόσωπο που είναι ο πραγματικός δικαιούχος στη χρήση και διαχείριση των ιστοσελίδων, φαίνεται να συγκρούεται με τις πρόνοιες της ΚΔΠ 276/2015, διότι ουδέποτε αποκαλύφθηκε η εν λόγω εταιρεία ως ο πραγματικός δικαιούχος προς την Αρμόδια Αρχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, που είναι το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Η προσπάθεια του Εναγομένου να ρίξει την ευθύνη στην εταιρεία που σχεδίασε την ιστοσελίδα ή/και υπέβαλε τα στοιχεία επικοινωνίας της κατά την καταχώριση της αίτησης του Εναγομένου, ήτοι την εταιρεία Marcaria (βλ. παρα. 15 της Ε/Δ του Εναγομένου, ημερ. 10/6/2019), φαίνεται εκ πρώτης όψεως να προσκρούει στην απάντηση που έλαβαν οι Ενάγουσες από την εν λόγω εταιρεία κατά το χρόνο επίδοσης της υπό κρίση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, ότι δηλαδή η εταιρεία Marcaria έχει ως πελάτη της τον Εναγόμενο και θα του προωθήσει όλα τα έγγραφα που επιδόθηκαν, διότι εκείνος ήταν ο αιτητής για καταχώριση του ονόματος χώρου για την επίδικη ιστοσελίδα. Λαμβάνω συναφώς υπόψη τις παρα. 4 και 5 της Ε/Δ του κ. XXXXX Ηρακλέους, ημερ. 23.4.2019 που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Επομένως, θα είναι ζήτημα ελέγχου της αξιοπιστίας του Εναγομένου στο πλαίσιο της κυρίως δίκης της αγωγής τα όσα τώρα εγείρει στην Ε/Δ του, αλλά εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να συνάδουν με την ενώπιον μου μαρτυρία και με τα στοιχεία του φακέλου του Δικαστηρίου, αυτά που τώρα εγείρει. Οι Ενάγουσες δείχνουν από τώρα ότι θα αμφισβητήσουν την αξιοπιστία του Εναγομένου, αφού φαίνεται από τα λεγόμενα του συνηγόρου τους στη γραπτή του αγόρευση (βλ. σελ. 6) ότι κατά την πορεία της δίκης προτίθενται να αμφισβητήσουν ακόμη και τη δήλωση που περιέχεται στην παρα. 18 της Ε/Δ του Εναγομένου περί του ότι αυτός είναι δήθεν πελάτης των Εναγουσών. Επισημαίνω ότι οι Ενάγουσες - Αιτήτριες δεν είχαν κανένα έρεισμα να στραφούν κατά της εταιρείας Afflimedia Global Ltd, εφόσον από τα εύλογα μέτρα έρευνας που έλαβαν, μόνο ο Εναγόμενος φαινόταν να σχετίζεται με την καταχώριση του συγκεκριμένου ονόματος χώρου. Στον Εναγόμενο εναπόκειται, αν το επιθυμεί, να εισάξει ως διάδικο (π.χ. Τριτοδιάδικο ή συνεναγόμενο) την εταιρεία Afflimedia Global Ltd, η οποία ως φαίνεται στο Τεκμήριο 1 της Ε/Δ του Εναγομένου, του υποσχέθηκε να του παράσχει κάλυψη (indemnity) για οποιαδήποτε απόφαση εκδοθεί εναντίον του ή για ζημιά που θα υποστεί σε σχέση με τη μεταξύ τους συμφωνία ή/και τη χρήση του ονόματος χώρου www.cyprusinsurancereview.com.cy (βλ. την παρα. 3 της συμφωνίας ως το Τεκμήριο 1 που παρουσιάζει ο Εναγόμενος). Λαμβάνοντας υπόψη τη δύναμη της υπόθεσης των Εναγουσών έναντι της δύναμης της υπόθεσης του Εναγομένου, το ότι θεωρώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση με ορατή πιθανότητα επιτυχίας των Εναγουσών, κρίνοντας ότι η ζημιά την οποία κινδυνεύουν να υποστούν οι Ενάγουσες από τυχόν συνέχιση των επίδικων δημοσιεύσεων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα, εφόσον αυτό που διακυβεύεται δεν είναι μια απλή υλική ζημιά αλλά η ίδια η φήμη και εμπορική εύνοιά τους και έχοντας κατά νου ότι ουδόλως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος ότι θα έχει την οικονομική δυνατότητα να αποζημιώσει τις Ενάγουσες εάν επιτύχει η αγωγή εναντίον του, προχωρώ τέλος να εξετάσω ποια απαγορευτικά διατάγματα είναι κατάλληλο να εκδοθούν στην περίπτωσή του. Εξετάζω τη θέση του συνηγόρου του Εναγομένου (βλ. την τελευταία σελίδα της αγόρευσής του) ότι «πώς μπορεί να ζητείται, πόσο μάλλον να εκδοθεί, ένα διάταγμα που δεν θα μπορεί να εκτελεστεί», «η αιτούμενη θεραπεία δεν είναι δυνατόν να γίνει το αντικείμενο των αιτούμενων διαταγμάτων, διά τον λόγο ότι αυτά αφορούν τρίτο πρόσωπο που δεν είναι υπό τον έλεγχο του Ενάγοντα». Το ερώτημα που τίθεται είναι: έχει ο Εναγόμενος - Καθ'ου η αίτηση τον έλεγχο των όσων αναγράφονται στις επίδικες ιστοσελίδες, και/ή έχει δικαίωμα επέμβασης στις σελίδες αυτές για να αφαιρέσει τα επίμαχα σχόλια; Λαμβάνω υπόψη μου ότι διατηρώ εξουσία διαφοροποίησης του λεκτικού των αιτούμενων διαταγμάτων, κατά τρόπο που να αντανακλά ορθά και δίκαια στη θεραπεία που είναι κατάλληλη υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, ως αναγνωρίστηκε στην Πολιτική Αίτηση αρ. 85/2010, Αναφορικά με την αίτηση των 1. STARPORT NOMINEES LTD

(2010)1 Α.Α.Δ. 1370, απόφαση Έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Στ. Ναθαναήλ, ημερ. 22/7/

1. Ειδικότερα, εκεί αναγνωρίστηκε ότι το Δικαστήριο που εξέδωσε τα απαγορευτικά διατάγματα έχει και τον πρώτο λόγο για να διαπιστώσει «αν είναι αναγκαία η συνέχιση τους, αν είναι αναγκαία η διαφοροποίησή τους, αν είναι αναγκαία η τροποποίησή τους, αν είναι αναγκαία η αύξηση της εγγύησης που τέθηκε και γενικά να επισπεύσει τη διαδικασία ενόψει της πολυπλοκότητας του θέματος, ώστε να εκδώσει τελική απόφαση, η οποία βεβαίως θα υπόκειται σε έφεση». Επισημαίνω ότι η νομολογία του Δ.Ε.Ε. δείχνει ότι είναι επιτρεπτή η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ακόμη και εναντίον προσώπων που δεν έχουν την ευθύνη για την παρανομία, αλλά έχουν τα μέσα και τον τρόπο να παρεμποδίσουν την παράνομη πράξη ή την συνέχισή της, π.χ. να αποκλείσουν ένα ιστότοπο με παράνομο περιεχόμενο με το να φράξουν μια διεύθυνση IP και να αποκλείσουν ένα όνομα χώρου στο σύστημα DNS ή να αιτηθούν τη διαγραφή ενός ονόματος χώρου από το εν λόγω σύστημα. Αντλώντας καθοδήγηση από τις Προτάσεις του Γενικού Εισαγγελέα Pedro Cruz Villalón της 26ης Νοεμβρίου 2013 στην υπόθεση C‑314/12 UPC Telekabel, παρατηρώ ότι։ «
2. Οι διευθύνσεις IP είναι αριθμητικές διευθύνσεις οι οποίες απονέμονται στις συσκευές που είναι δικτυωμένες στο διαδίκτυο, ώστε να καταστεί δυνατή η επικοινωνία μεταξύ τους

(14). Σε περίπτωση φραγής από τον πάροχο, τα αιτήματα συνδέσεως προς την αποκλειόμενη διεύθυνση IP δεν προωθούνται πλέον από τις υπηρεσίες του παρόχου. Αντιθέτως, οι αποκλεισμοί στο σύστημα DNS (Domain Name System) αφορούν ονόματα χώρου, τα οποία χρησιμοποιούνται από τους χρήστες αντί των δύσχρηστων διευθύνσεων IP. Οι διακομιστές DNS, που χρησιμοποιεί κάθε πάροχος «μεταφράζουν» τα ονόματα χώρου σε διευθύνσεις IP. Σε περίπτωση αποκλεισμού στο σύστημα DNS, αποτρέπεται αυτή η μετάφραση. [.]». Θα αναφερθώ πιο κάτω στην απόφαση του Δ.Ε.Ε. της 27ης Μαρτίου 2014 στην ίδια υπόθεση C‑314/12, UPC Telekabel Wien GmbH κατά Constantin Film Verleih GmbH και Wega Filmproduktionsgesellschaft mbH. Τα πραγματικά περιστατικά και η διαδικασία της κύριας δίκης είχαν ως εξής։ · Ο επίδικος ιστότοπος λειτουργούσε υπό το όνομα χώρου [domain] kino.to παρείχε στους χρήστες, σε ευρεία κλίμακα, τη δυνατότητα τηλεφόρτωσης ταινιών προστατευόμενων από το δικαίωμα του δημιουργού. Στο πλαίσιο αυτό, ήταν δυνατή τόσο η παρακολούθηση ταινιών μέσω υπηρεσίας ροής δεδομένων [streaming] όσο και η μεταφόρτωσή [download] τους. Η πρώτη περίπτωση υποδηλώνει τη δημιουργία μεταβατικής αναπαραγωγής στην τερματική συσκευή, ενώ η δεύτερη συνεπάγεται μόνιμη αναπαραγωγή, κατά κανόνα, για ιδιωτική χρήση. · Μεταξύ των ταινιών που ήταν προσβάσιμες στον ιστότοπο περιλαμβάνονταν και έργα των οποίων τα δικαιώματα εκμεταλλεύσεως έχουν οι ενάγουσες, η Constantin Film Verleih GmbH και η Wega Filmproduktionsgesellschaft GmbH (ενάγουσες). Ως προς τούτο, δεν υφίστατο σχετική συγκατάθεση εκ μέρους των εναγουσών. · Η UPC Telekabel Wien GmbH (εναγομένη) είναι βασικός αυστριακός πάροχος. Δεν έχει καμία έννομη σχέση με τους διαχειριστές του ιστότοπου kino.to και δεν παρείχε σε αυτούς ούτε διαδικτυακή πρόσβαση ούτε χώρο αποθηκεύσεως [δεδομένων]. · Οι ενάγουσες ζήτησαν εξωδικαστικώς από την εναγομένη να προβεί στον αποκλεισμό του ιστότοπου kino.to. Επειδή η εναγομένη δεν υλοποίησε αυτό το αίτημα, οι ενάγουσες ζήτησαν, ενώπιον του Handelsgericht Wien [εμποροδικείου της Βιέννης], τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων κατά της εναγομένης προκειμένου να απαγορευθεί σε αυτήν να καθιστά δυνατή τη διαδικτυακή πρόσβαση των πελατών της στον ιστότοπο kino.to. · Το εμποροδικείο της Βιέννης απαγόρευσε στην εναγομένη να παράσχει πρόσβαση στους πελάτες της στον kino.to, προβλέποντας ιδίως τον αποκλεισμό του εν λόγω ονόματος χώρου στο σύστημα DNS και τη φραγή των ενεργών διευθύνσεων IP, καθώς και όσων διευθύνσεων IP εντοπισθούν στο μέλλον από την εναγομένη. · Το Oberlandesgericht Wien, δικάζον σε δεύτερο βαθμό, τροποποίησε τη διάταξη του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου υπό την έννοια ότι απαγόρευσε την παροχή πρόσβασης στον kino.to χωρίς να προβλέπει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων με το σκεπτικό ότι: Η εναγομένη καθιστά δυνατή στους πελάτες της την πρόσβαση σε περιεχόμενο που διατίθεται παρανόμως και, ως εκ τούτου, λειτουργεί ως διαμεσολαβητής κατά την έννοια του νόμου, ανεξαρτήτως του αν οι πελάτες της ενεργούν παρανόμως. Πρέπει να απαγορευθεί εν γένει στην εναγομένη η προσβολή της διανοητικής ιδιοκτησίας των εναγουσών, χωρίς να προβλεφθούν συγκεκριμένα μέτρα. Επιβάλλεται στην εναγομένη η επίτευξη ενός σκοπού (συγκεκριμένα, να αποτρέψει την προσβολή του δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας). Η επιλογή των μέσων για την επίτευξη αυτού του σκοπού απόκειται στην εναγομένη, η οποία πρέπει να πράξει προς αυτήν την κατεύθυνση ό,τι είναι δυνατό και εφικτό. Το αν συγκεκριμένο μέτρο προς αποτροπή της προσβολής είναι δυσανάλογο, όπως υποστηρίζει η εναγομένη, θα πρέπει να κριθεί στο πλαίσιο της κοινώς καλούμενης διαδικασίας εκτελέσεως, όπου εξετάζεται το αν έχουν ληφθεί όλα τα εφικτά μέτρα ή αν υφίσταται παραβίαση της δικαστικής διατάξεως. · Η εναγομένη άσκησε αναίρεση κατά της ανωτέρω αποφάσεως ενώπιον του Oberster Gerichtshof και ζητεί την απόρριψη του συνόλου των αιτημάτων των εναγουσών. Το Oberster Gerichtshof ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προδικαστικά ερωτήματα. Απαντώντας σε αυτά, το ΔΕΕ, αποφάσισε ως ακολούθως: «52 Αφενός, διάταξη, όπως αυτή της κύριας δίκης, αναθέτει στον αποδέκτη της την επιλογή των συγκεκριμένων μέτρων που πρέπει να λάβει προς επίτευξη του επιδιωκόμενου αποτελέσματος, οπότε ο εν λόγω αποδέκτης μπορεί να επιλέξει την εφαρμογή μέτρων που προσαρμόζονται καλύτερα στους διαθέσιμους πόρους και δυνατότητές του και συνάδουν με τις λοιπές υποχρεώσεις και προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσει κατά την άσκηση της δραστηριότητάς του. 53 Αφετέρου, τέτοιου είδους διάταξη παρέχει στον αποδέκτη της τη δυνατότητα να απαλλαγεί της ευθύνης του εφόσον αποδείξει ότι έλαβε όλα τα εύλογα μέτρα. Ωστόσο, η εν λόγω δυνατότητα απαλλαγής έχει προδήλως ως αποτέλεσμα ότι ο αποδέκτης της διατάξεως αυτής δεν υποχρεούται να προβεί σε θυσίες πέραν των δυνατοτήτων του, όπερ προφανώς δικαιολογείται ιδίως λόγω του ότι ο αποδέκτης αυτός δεν είναι ο δράστης της προσβολής του θεμελιώδους δικαιώματος της διανοητικής ιδιοκτησίας που προκάλεσε την έκδοση της εν λόγω διατάξεως. 54 Συναφώς, κατά την αρχή της ασφάλειας δικαίου, ο αποδέκτης διατάξεως, όπως αυτή της κύριας δίκης, πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προβάλει ενώπιον του δικαστή, αφού γνωστοποιήσει όλα τα εκτελεστικά μέτρα που έλαβε και πριν τυχόν εκδοθεί απόφαση επιβολής κυρώσεων εις βάρος του, ότι τα ληφθέντα μέτρα ήσαν σαφώς τα αναμενόμενα από αυτόν προς αποτροπή της επελεύσεως του απαγορευθέντος αποτελέσματος. 55 Συνεπώς, όταν ο αποδέκτης διατάξεως, όπως αυτή της κύριας δίκης, επιλέγει τα προς λήψη μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς τη διάταξη αυτή, οφείλει να μεριμνά για την τήρηση του θεμελιώδους δικαιώματος της ελευθερίας πληροφορήσεως των χρηστών του διαδικτύου. 56 Συναφώς, τα μέτρα που λαμβάνει φορέας παροχής προσβάσεως στο διαδίκτυο πρέπει να εστιάζονται αυστηρώς στον επιδιωκόμενο σκοπό, υπό την έννοια ότι πρέπει να χρησιμεύσουν για να τεθεί τέρμα στην προσβολή που διαπράττει τρίτος στο δικαίωμα του δημιουργού ή σε συγγενικό δικαίωμα, χωρίς να θιγούν οι χρήστες του διαδικτύου που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες του εν λόγω φορέα για τη σύννομη πρόσβασή τους σε πληροφορίες. Άλλως, η παρέμβαση του εν λόγω φορέα στην ελευθερία πληροφορήσεως των εν λόγω χρηστών δεν δικαιολογείται από απόψεως του επιδιωκόμενου σκοπού. 59 Συγκεκριμένα, αφενός, όπως διαπιστώθηκε, ο αποδέκτης της διατάξεως αυτής έχει τη δυνατότητα να απαλλαγεί της ευθύνης του και, επομένως, να μη λάβει ορισμένα τυχόν εφικτά μέτρα, εφόσον τα μέτρα αυτά δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν εύλογα. 60 Αφετέρου, δεν αποκλείεται να μην υπάρχει ή να μην είναι πρακτικώς εφαρμόσιμη κάποια τεχνική δυνάμενη να θέσει πλήρως τέρμα στις προσβολές του δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας, όπερ συνεπάγεται ότι ορισμένα ληφθέντα μέτρα μπορούν, ενδεχομένως, να καταστρατηγηθούν καθ' οιονδήποτε τρόπο.

1. Επομένως, τα μέτρα που λαμβάνει ο αποδέκτης διατάξεως, όπως αυτή της κύριας δίκης, για την εκτέλεσή της, πρέπει να είναι επαρκώς αποτελεσματικά ώστε να διασφαλίζεται η πραγματική προστασία του επίμαχου θεμελιώδους δικαιώματος, δηλαδή να έχουν ως αποτέλεσμα να παρακωλύουν ή, τουλάχιστον, να δυσχεραίνουν τη μη εγκεκριμένη πρόσβαση σε προστατευόμενα αντικείμενα ή να αποθαρρύνουν σοβαρώς την πρόσβαση των χρηστών του διαδικτύου, οι οποίοι χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες του αποδέκτη της διατάξεως αυτής, στα εν λόγω αντικείμενα τα οποία τέθηκαν στη διάθεσή τους κατά τρόπο θίγοντα το θεμελιώδες αυτό δικαίωμα.». Στην απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 3ης Οκτωβρίου 2019 στην υπόθεση C‑18/18, Eva Glawischnig-Piesczek κατά Facebook Ireland Limited, τα γεγονότα που τέθηκαν ως υπόβαθρο της προδικαστικής παραπομπής ήταν τα εξής: · Η E. Glawischnig-Piesczek ήταν βουλευτής στη Nationalrat (Κάτω Βουλή, Αυστρία), επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας «die Grünen» («Οι Πράσινοι») και ομοσπονδιακή εκπρόσωπος του κόμματος αυτού. · Η Facebook Ireland εκμεταλλεύεται παγκόσμιας εμβέλειας μέσο κοινωνικής δικτυώσεως (στο εξής: Facebook Service) όσον αφορά τους χρήστες εκτός Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και Καναδά. · Στις 3 Απριλίου 2016 χρήστης της Facebook Service αναδημοσίευσε στην προσωπική του σελίδα άρθρο του αυστριακού ηλεκτρονικού ειδησεογραφικού περιοδικού oe24.at και φωτογραφία της E. Glawischnig-Piesczek. Ο χρήστης δημοσίευσε επίσης σχόλιο διατυπωμένο κατά τρόπο που, κατά το αιτούν δικαστήριο, έθιγε την τιμή και την υπόληψη της ενάγουσας στην υπόθεση της κύριας δίκης, την εξύβριζε και τη δυσφήμιζε. Στην ανάρτηση αυτή μπορούσε να έχει πρόσβαση οποιοσδήποτε χρήστης της Facebook Service. · Με έγγραφο της 7ης Ιουλίου 2016 η E. Glawischnig-Piesczek ζήτησε, μεταξύ άλλων, από τη Facebook Ireland να διαγράψει το σχόλιο αυτό. Δεδομένου ότι η Facebook Ireland δεν απέσυρε το επίμαχο σχόλιο, η E. Glawischnig-Piesczek άσκησε αγωγή ενώπιον του Handelsgericht Wien (πρωτοδικείου εμπορικών διαφορών Βιέννης, Αυστρία), το οποίο, με διάταξη ασφαλιστικών μέτρων της 7ης Δεκεμβρίου 2016, υποχρέωσε τη Facebook Ireland να παύσει, αμέσως και μέχρι την οριστική περάτωση της δίκης με αίτημα την παύση της προσβολής, τη δημοσίευση και/ή τη διάδοση φωτογραφιών της ενάγουσας της κύριας δίκης, δεδομένου ότι το συνοδευτικό μήνυμα περιελάμβανε τους ιδίους ισχυρισμούς ή ισχυρισμούς αναλόγου περιεχομένου με το σχόλιο που μνημονεύθηκε στη σκέψη 12 της παρούσας αποφάσεως. · Η Facebook Ireland κατέστησε αδύνατη την πρόσβαση εντός της Αυστρίας στο αρχικώς δημοσιευθέν περιεχόμενο. · Επιληφθέν της υποθέσεως κατόπιν εφέσεως, το Oberlandesgericht Wien (εφετείο Βιέννης, Αυστρία) επικύρωσε την πρωτόδικη διάταξη ασφαλιστικών μέτρων όσον αφορά τους πανομοιότυπους ισχυρισμούς. Αντιθέτως, έκρινε ότι η υποχρέωση να παύσει η διάδοση ισχυρισμών ανάλογου περιεχομένου αφορούσε μόνον τους ισχυρισμούς που περιήλθαν σε γνώση της Facebook Ireland από την ενάγουσα της κύριας δίκης, από τρίτους ή με άλλον τρόπο. · Έκαστος των διαδίκων στην υπόθεση της κύριας δίκης άσκησε αναίρεση ενώπιον του Oberster Gerichtshof (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Αυστρία). Το Oberster Gerichtshof (Ανώτατο Δικαστήριο) κλήθηκε ν' αποφανθεί επί του ζητήματος αν η διάταξη ασφαλιστικών μέτρων περί παύσεως της προσβολής η οποία εκδόθηκε εις βάρος παρόχου υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου που εκμεταλλεύεται μέσο κοινωνικής δικτυώσεως με μεγάλο αριθμό χρηστών δύναται να καταλαμβάνει και τις πανομοιότυπες ως προς το γράμμα τους δηλώσεις και/ή τις δηλώσεις αναλόγου περιεχομένου των οποίων δεν έχει λάβει γνώση ο πάροχος αυτός. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε αναγκαίο να παραπέμψει προδικαστικά ερωτήματα στο Δ.Ε.Ε. Στην απόφαση ημερ. 3.10.2019 σημειώθηκαν από το ΔΕΕ τα εξής πολύ σημαντικά: «23 Υπενθυμίζεται συναφώς ότι το άρθρο 14, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής σκοπεί να απαλλάξει από την ευθύνη τον πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου εφόσον αυτός πληροί μία εκ των δύο προϋποθέσεων που μνημονεύονται στη διάταξη αυτή, συγκεκριμένα δε να μην έχει λάβει γνώση της παράνομης δραστηριότητας ή πληροφορίας ή να ενεργήσει ταχέως για την απόσυρση των πληροφοριών ή για να καταστήσει αδύνατη την πρόσβαση σε αυτές. 24 Επιπλέον, από το άρθρο 14, παράγραφος 3, της οδηγίας 2000/31, ερμηνευόμενο με γνώμονα την αιτιολογική σκέψη της 45, προκύπτει ότι η απαλλαγή αυτή από την ευθύνη δεν θίγει τη δυνατότητα των εθνικών δικαστηρίων ή των εθνικών διοικητικών αρχών να απαιτούν από τον οικείο πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου την παύση ή την πρόληψη προσβολής, περιλαμβανομένων και των περιπτώσεων της διαγραφής των παράνομων πληροφοριών ή του αποκλεισμού της προσβάσεως σε αυτές. 25 Ως εκ τούτου, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 32 των προτάσεών του, μπορεί να εκδοθεί κατά παρόχου υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου απόφαση διατάσσουσα τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων βάσει του εθνικού δικαίου κράτους μέλους ακόμη και αν ο πάροχος αυτός πληροί τη μία από τις εναλλακτικές προϋποθέσεις του άρθρου 14, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/31, δηλαδή ακόμη και σε περίπτωση κατά την οποία δεν κρίνεται υπεύθυνος. 26 Εξάλλου, το άρθρο 18 της οδηγίας 2000/31, το οποίο περιλαμβάνεται στο κεφάλαιό της III που φέρει τον τίτλο «Εφαρμογή», προβλέπει, στην παράγραφό του 1, ότι τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα παρεχόμενα βάσει του εθνικού δικαίου ένδικα βοηθήματα που αφορούν τις δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών στο πλαίσιο της κοινωνίας της πληροφορίας να καθιστούν δυνατή την ταχεία λήψη μέτρων, περιλαμβανομένων και των ασφαλιστικών, με σκοπό την παύση οποιασδήποτε προβαλλομένης προσβολής και την πρόληψη οποιασδήποτε περαιτέρω προσβολής των οικείων συμφερόντων.» 40 Συναφώς, επισημαίνεται ότι ο παράνομος χαρακτήρας του περιεχομένου πληροφορίας δεν προκύπτει αφεαυτού από τη χρήση ορισμένων όρων, σε συγκεκριμένο συνδυασμό, αλλά από τον χαρακτηρισμό ως παρανόμου του μηνύματος που μεταφέρεται με το περιεχόμενο αυτό, σε περίπτωση, όπως εν προκειμένω, δυσφημιστικών δηλώσεων σε βάρος συγκεκριμένου προσώπου.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Ως προς το εύρος των πληροφοριών των οποίων η διάδοση ή επανάληψη δύνανται να απαγορευθούν με τα ζητούμενα ασφαλιστικά μέτρα, το ΔΕΕ αποφάσισε τα εξής στην προμνησθείσα απόφαση Facebook Ireland Limited: «Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφαίνεται: Η οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο»), ιδίως δε το άρθρο της 15, παράγραφος 1, έχει την έννοια ότι δικαστήριο κράτους μέλους δύναται: - να διατάξει πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου να διαγράψει πληροφορίες τις οποίες αποθηκεύει και των οποίων το περιεχόμενο είναι πανομοιότυπο με το περιεχόμενο πληροφορίας κριθείσας προγενέστερα ως παράνομης ή να αποκλείσει την πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές, ανεξαρτήτως της ταυτότητας του αιτούντος την αποθήκευσή τους· - να διατάξει πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου να διαγράψει πληροφορίες τις οποίες αποθηκεύει και των οποίων το περιεχόμενο είναι ανάλογο με το περιεχόμενο πληροφορίας κριθείσας προγενέστερα ως παράνομης ή να αποκλείσει την πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές, εφόσον ο έλεγχος και η διερεύνησή τους που επιβάλλονται βάσει της σχετικής αποφάσεως περιορίζονται σε πληροφορίες που μεταφέρουν μήνυμα του οποίου το περιεχόμενο παραμένει, κατ' ουσίαν, αμετάβλητο σε σχέση με εκείνο που διαπιστώθηκε ότι έχει παράνομο χαρακτήρα και περιέχουν ειδικά στοιχεία προσηκόντως προσδιορισμένα στην απόφαση ασφαλιστικών μέτρων, και εφόσον οι διαφορές ως προς τη διατύπωση του ανάλογου αυτού περιεχομένου, σε σχέση με εκείνο που κρίθηκε προγενέστερα παράνομο, δεν δύνανται να υποχρεώσουν τον πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου να προβεί σε αυτοτελή εκτίμηση του περιεχομένου αυτού, και [.]». Στην πιο πάνω απόφασή του το ΔΕΕ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο τα ασφαλιστικά μέτρα που διατάττει ένα εθνικό δικαστήριο κράτους μέλους της Ε.Ε. να παράγουν αποτελέσματα σε παγκόσμιο επίπεδο, δεδομένης της διεθνούς χρήσης μιας ιστοσελίδας. Παραθέτω։ «
2. Για να δοθεί απάντηση στο ζήτημα αυτό πρέπει να υπομνησθεί ότι, όπως προκύπτει, ειδικότερα, από το άρθρο της 18, παράγραφος 1, η οδηγία 2000/31 δεν προβλέπει συναφώς κανέναν περιορισμό, μεταξύ άλλων εδαφικό, ως προς την ισχύ των μέτρων που δύνανται να λαμβάνουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με την οδηγία αυτή.
3. Κατά συνέπεια και λαμβανομένων επίσης υπόψη των σκέψεων 29 και 30 της παρούσας αποφάσεως, η οδηγία 2000/31 έχει την έννοια ότι τα εν λόγω μέτρα των οποίων η λήψη διατάσσεται με απόφαση ασφαλιστικών μέτρων δύνανται να παράγουν αποτελέσματα σε παγκόσμια κλίμακα. Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφαίνεται: Η οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο»), ιδίως δε το άρθρο της 15, παράγραφος 1, έχει την έννοια ότι δικαστήριο κράτους μέλους δύναται: - να διατάξει πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου να διαγράψει τις πληροφορίες που αφορά η διατάσσουσα τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων απόφαση ή να αποκλείσει την πρόσβαση σε αυτές παγκοσμίως, στο πλαίσιο του εφαρμοστέου διεθνούς δικαίου.». Υπό το φως όλων των προαναφερθέντων, καταλήγω να εκδίδω εναντίον του Εναγομένου τα ακόλουθα διατάματα։ (α) Απαγορευτικό διάταγμα ως το αιτητικό «1» της αίτησης των Εναγουσών, ημερ. 1.2.2019, μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. (β) Προστακτικό διάταγμα ως το αιτητικό «2» της αίτησης των Εναγουσών ημερ. 1.2.
4. (γ) Απαγορευτικό διάταγμα που να εμποδίζει τον Εναγόμενο από το να επιτρέπει ή να προκαλεί τη χρήση των διαδικτυακών ονομάτων χώρου "cyprusinsurancereview.com.cy" ή/και τη διαχείριση των ιστοσελίδων "http։// cyprusinsurancereview.com" από οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο εκτός από τον ίδιο, παρά μόνο στο μέτρο και στο βαθμό που η χρήση ή διαχείριση τους είναι αναγκαία για σκοπούς συμμόρφωσης με τα προσωρινά διατάγματα που εκδόθηκαν ως το (α) και (β) ανωτέρω, μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ή μέχρι υποβολής αίτησης σύμφωνα με τις πρόνοιες της ΚΔΠ276/15 από το εν λόγω τρίτο πρόσωπο και νοουμένου ότι το εν λόγω τρίτο πρόσωπο θα θα λάβει άδεια χρήσης του συγκεκριμένου ονόματος χώρου. Σε ό,τι αφορά τα έξοδα κατ΄εφαρμογή του συνήθη κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου. (υπ.) ............................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο