CALEDOR CONSULTING LIMITED κ.α. ν. DOGLEMOR TRADE LTD κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης: 39/18, 14/10/2019

(1)CALEDOR CONSULTING LIMITED εκ Λευκωσίας,

(2)XXXXX XXXXX KHABAROV εκ Ρωσίας εναντίον των

(1)DOGLEMOR TRADING LTD εκ Λευκωσίας,

(2)XXXXX XXXXX BOGATIKOV εκ Ρωσίας και

(3)DL MANAGEMENT LTD εκ Λευκωσίας («η Διαιτησία») Αναφορικά με την αίτηση μεταξύ των:

1. CALEDOR CONSULTING LIMITED
2. ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ KHABAROV Αιτητές ΚΑΙ

(1)DOGLEMOR TRADING LTD

(2)ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ BOGATIKOV

(3)MALEBORG HOLDINGS LTD

(4)FIDDLETOWN LTD

(5)DL MANAGEMENT LTD

(6)MITTELMEER SECRETARIES LTD Καθ΄ ων η Αίτηση Ως ετροποποιήθη την 15/2/2018 με βάση την Δ.25 ΘΘ1.1. των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: Αναφορικά με τον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο του 1987, Ν.101/87 ΚΑΙ Αναφορικά με την Διαιτησία που πρόκειται να καταχωρηθεί στο Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου (LONDON COURT OF INTERNATIONAL ARBITRATION ("LCIA") από τους

(1)CALEDOR CONSULTING LIMITED εκ Λευκωσίας,

(2)ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ KHABAROV εκ Ρωσίας εναντίον των

(1)DOGLEMOR TRADE LTD εκ Λευκωσίας,

(2)ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ BOGATIKOV εκ Ρωσίας και

(3)DL MANAGEMENT LTD εκ Λευκωσίας («η Διαιτησία») ΚΑΙ

(1)DOGLEMOR TRADE LTD

(2)ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ BOGATIKOV

(3)MALEBORG HOLDINGS LTD

(4)FIDDLETOWN LTD

(5)DL MANAGEMENT LTD

(6)MITTELMEER SECRETARIES LTD Καθ΄ ων η Αίτηση Ημερομηνία: 14 Οκτωβρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Σ. Πίττας με την κα Θ. Πίττα, για να ακούσει την απόφαση κα Ε. Λάμπρου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 27.2.2018 οι Αιτητές καταχώρισαν Αίτηση με την οποία ζητούσαν από το Δικαστήριο να τους επιτραπεί η επίδοση των δικαστικών εγγράφων της εναρκτήριας Αίτησης στον Καθ΄ ου η αίτηση 2, στη διεύθυνση του στη Ρωσία με τη μέθοδο που καθορίζει η Διεθνής Σύμβαση της Χάγης (Κυρωτικός Νόμος 40/1982) αλλά και παράλληλη επίδοση σε αυτόν με μεταφορέα. Την 7.3.2018 αδελφός Δικαστής εξέδωσε το αιτούμενο διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστατης επίδοσης, στον Καθ΄ ου η αίτηση 2, (

1. i)της Εναρκτήριας Αίτησης ημερ. 2/2/2018, (
2. ii)της Μονομερούς Αίτησης για Ενδιάμεσα Διατάγματα των Εναγόντων ημερομηνίας 2/2/2018, (iii) της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης της κας ΧΧΧΧΧ Λάμπρου ημερ. 6/2/2018, (
3. iv)της Δεύτερης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης της κας ΧΧΧΧΧ Λάμπρου ημερ. 9/2/2018, (
4. v)του ενδιάμεσου διατάγματος ημερ. 12/2/2018, (
5. vi)της ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, και (vii) του παρόντος Διατάγματος, συνοδευόμενα από αντίστοιχες μεταφράσεις αυτών στα Ρωσικά, δια της διαδικασίας που καθορίζει η Σύμβασης της Χάγης περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στο εξωτερικό δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις της 15ης Νοεμβρίου του 1965 η οποία κυρώθηκε με τον περί της Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Νόμο του 1982, Ν. 40/1982, δηλαδή μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως της αρμόδιας κεντρικής αρχής στην ακόλουθη διεύθυνση του Καθ΄ ου η Αίτηση Αρ.2. Την 8.1.2019 καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου ένορκη δήλωση της ΧΧΧΧΧ Λάμπρου, που θα αναφέρεται από τώρα και στο εξής ως 'η ομνύουσα', η οποία αφορά την επίδοση των πιο πάνω εγγράφων στον Καθ΄ ου η αίτηση 2. Συνοψίζω το περιεχόμενο της. Η ομνύουσα είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των Σωτήρης Πίττας και Σία ΔΕΠΕ, που είναι οι δικηγόροι των Αιτητών. Γνωρίζει τα γεγονότα που αναφέρει στην ένορκη δήλωση της μετά από μελέτη των εγγράφων και των πληροφοριών που της έδωσε ο Αιτητής 2, ο ΧΧΧΧΧ Tseschinskiy, οικονομικός σύμβουλος των Αιτητών και ο Ρώσος Δικηγόρος, ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ Stroev. Η ομνύουσα αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η διεύθυνση επίδοσης του Καθ΄ου η αίτηση 2, αυτή που περιλαμβάνεται στο Διάταγμα του Δικαστηρίου, είναι η διεύθυνση που δήλωσε γραπτώς ο ίδιος ο Καθ΄ ου η αίτηση 2, με βάση τον όρο 9.1.3 της Συμφωνίας Επιλογής (CALL OPTION AGREEMENT), για να του αποστέλλονται ειδοποιήσεις (NOTICES) από τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη στην συμφωνία Call Option, για θέματα που αφορούσαν την εν λόγω συμφωνία. Μετά την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος, οι Αιτητές προχώρησαν στην μετάφραση και αποστολή των δικαστικών εγγράφων για επίδοση μέσω των αρμοδίων αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται η επιστολή του Ανώτερου Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 2.5.2018 προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης με την οποία ζητείτο όπως γίνει η συγκεκριμένη επίδοση. Στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης καταγράφονται τα πιο κάτω τα οποία θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια: «Επισυνάπτω στην παρούσα ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 επιστολή του Ανώτερου Πρωτοκολλητή του ΕΔ Λευκωσίας ημερ. 2/5/2018 προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης ούτως ώστε να προχωρήσει με την εν λόγω επίδοση, ημερομηνία κατά την οποία η εν λόγω επιστολή ως και τα δικαστικά έγγραφα, λήφθηκαν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης». Παρατηρώ ότι η πιο πάνω αναφορά είναι παραπλανητική καθότι το τεκμήριο 3, το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της ομνύουσας, δεν είναι επιστολή του Ανώτερου Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά επιστολή η οποία υπογράφεται από τη ΧΧΧΧΧ Στάροβλα του δικηγορικού Οίκου, Σωτήρης Πίττας και Σία ΔΕΠΕ, η οποία απευθύνεται προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με την πιο πάνω επιστολή ζητείται η επίδοση των επιδίκων εγγράφων στον Καθ΄ου η αίτηση 2, με βάση τις πρόνοιες του Κυρωτικού Νόμου 40/1982. Η ομνύουσα αναφέρει επίσης ότι αρχές Δεκεμβρίου 2018 ο δικηγόρος Σωτήρης Πίττας ενημερώθηκε από την ΧΧΧΧΧ Νικολαϊδου, από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, ότι τα δικαστικά έγγραφα δεν επιδόθηκαν στον Καθ΄ ου η αίτηση 2 αφού ο ίδιος παρέλειψε να τα παραλάβει. Σύμφωνα πάντα με την ενημέρωση που έλαβαν από την ΧΧΧΧΧ Νικολαϊδου τα δικαστικά έγγραφα και η σχετική ενημέρωση θα τους αποστέλλονταν από τις Ρωσικές αρχές στο Υπουργείο Δικαιοσύνης της Κύπρου. Μετά την πιο πάνω ενημέρωση ειδοποιήθηκε ο Ρώσος δικηγόρος των Αιτητών, ο ΧΧΧΧΧ Stroev, ο οποίος «προέβη σε έρευνες του φακέλου της εν λόγω υπόθεσης στη Ρωσία ούτως ώστε να παραλάβει τα έγγραφα όπου εμφαίνονται όλα τα στοιχεία και οι προσπάθειες επίδοσης στον Εναγόμενο 2». Στην Ένορκη Δήλωση επισυνάπτονται τα πιο πάνω έγγραφα πρόκειται για το 'τεκμήριο 2 του τεκμηρίου 4'. Επισημαίνω ότι το τεκμήριο 4 είναι γνωμοδότηση την οποία ετοίμασε ο δικηγόρος ΧΧΧΧΧ Stroev, στην οποία καταγράφει τη διαδικασία επίδοσης δικαστικών εγγράφων στη Ρωσία. Με βάση την πιο πάνω γνωμοδότηση ισχύουν τα πιο κάτω: i. Τα έγγραφα αποστέλλονται από τις Κυπριακές αρχές στις Ρωσικές αρχές, ήτοι το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας. ii. Όταν τα έγγραφα παραληφθούν από τις Ρωσικές αρχές τα έγγραφα στέλνονται στα περιφερειακά Δικαστήρια της διεύθυνσης επίδοσης του σχετικού Εναγόμενου. iii. Τα περιφερειακά Δικαστήρια ορίζουν ημερομηνία κατά την οποία ο Εναγόμενος πρέπει να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και να παραλάβει τα έγγραφα. iv. Ο Εναγόμενος ειδοποιείται με κλήση να παρουσιαστεί στην συγκεκριμένη ημερομηνία για να παραλάβει τα έγγραφα. Η κλήση μπορεί να σταλεί με συστημένο ταχυδρομείο ή με άλλο τρόπο που επιτρέπει επιβεβαίωση λήψης. v. Αν ο προτεινόμενος παραλήπτης, στην προκειμένη περίπτωση ο Εναγόμενος Αρ. 2, δεν παρουσιασθεί στο Δικαστήριο ενώ ειδοποιήθηκε, τα έγγραφα ναι μεν επιστρέφονται στην αιτούσα χώρα, αλλά θεωρούνται ως δεόντως επιδοθέντα σ΄ αυτόν σύμφωνα με το Ρωσικό δίκαιο. Η ομνύουσα, επικαλούμενη τα έγγραφα που της παρουσίασε ο Ρώσος δικηγόρος, καταλήγει ότι ο Καθ΄ου η αίτηση 2 είχε δεόντως ειδοποιηθεί την 11.7.2018 για το χρόνο και τόπο εμφάνισης του στο αρμόδιο Ρωσικό Δικαστήριο που ήταν αρμόδιο για την επίδοση των δικαστικών εγγράφων της παρούσας υπόθεσης. Ενημερώθηκε για την ακρόαση που θα γινόταν την 1.08.2018, αλλά αυτός παρέλειψε να παρουσιασθεί. Εκείνο που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο η επίδοση των επιδίκων εγγράφων έγιναν με βάση τις πρόνοιες του διατάγματος που εξέδωσε ο αδελφός δικαστής. Ήταν η θέση του κ. Πίττα ότι τα πιο πάνω γεγονότα συνιστούν καλή επίδοση με βάση τις πρόνοιες της Συνθήκης της Χάγης, ως ήταν και οι οδηγίες του Δικαστηρίου. Προς υποστήριξη των θέσεων του επικαλέστηκε την Αγγλική απόφαση Vladimir Sloutsker v. Romanova

(2015)EWHC 545 QB και την Κυπριακή απόφαση Lanuria Limited v. Utterlan Limited , Αρ. Αγ. 2176/2016, του Ε.Δ. Λ/σού, ημερομηνίας 10.07.

1. Η Διεθνής Σύμβαση περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις, γνωστή ως Συνθήκη της Χάγης, η οποία κυρώθηκε με τον περί της Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις (Κυρωτικό) Νόμο του 1982 (Ν.40/1982)ρυθμίζει τον τρόπο επίδοσης δικαστικών εγγράφων στο εξωτερικό, ήτοι στα συμβαλλόμενα κράτη. Καθορίζει τις μεθόδους με βάση τις οποίες επιτυγχάνεται η νόμιμη επίδοση δικαστικών εγγράφων. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Σύμβασης, άρθρο 2, κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος ορίζει μια Κεντρική Αρχή η οποία αναλαμβάνει να δέχεται παρακλήσεις επιδόσεως προερχόμενες από άλλο συμβαλλόμενο κράτος και να ενεργεί με βάση τις διατάξεις 3 μέχρι 6 της Σύμβασης. Κάθε συμβαλλόμενο κράτος είναι ελεύθερο να ενεργεί απευθείας επίδοση δικαστικών εγγράφων σε πρόσωπα στην αλλοδαπή, χωρίς τη χρήση οποιουδήποτε εξαναγκασμού, μέσω των διπλωματικών ή προξενικών υπηρεσιών, άρθρο
2. Στο άρθρο 10 της Σύμβασης προβλέπεται η δυνατότητα επίδοσης δικαστικών εγγράφων, μεταξύ άλλων τρόπων και μέσω ταχυδρομείου, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι το κράτος προορισμού δεν ενίσταται σε κάτι τέτοιο. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η Ρωσική Ομοσπονδία, όπως και άλλα συμβαλλόμενα κράτη, ρητά έχει καταγράψει την ένστασή της στην επίδοση δικαστικών εγγράφων διαμέσου των μεθόδων που καταγράφονται στα άρθρα 8 και 10 της Σύμβασης της Χάγης. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η επίδοση των εγγράφων στη συγκεκριμένη περίπτωση θα έπρεπε να γίνει με βάση τις πρόνοιες των άρθρων 3 μέχρι 6 της Σύμβασης, ήτοι μέσω της Κεντρικής Αρχής. Το άρθρο 3 της Σύμβασης προβλέπει ότι η παράκληση επιδόσεως μεταβιβάζεται στην Κεντρική Αρχή από 'την αρμοδία αρχή ή τον αρμόδιο δικαστικό λειτουργό δυνάμει του δικαίου του Κράτους'. Η παράκληση για επίδοση στην αλλοδαπή πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τον τύπο που καθορίζεται στη Σύμβαση. Το άρθρο 4 προβλέπει ότι σε περίπτωση που η Κεντρική Αρχή θεωρεί ότι η παράκληση για επίδοση δεν πληροί τις διατάξεις της Σύμβασης θα πληροφορεί αμέσως σχετικά τον Αιτητή. Παραθέτω στη συνέχεια αυτούσιες τις διατάξεις των άρθρων 5 και 6 της Σύμβασης, για σκοπούς εύκολης αναφοράς. «Άρθρον 5 Ή Κεντρική 'Αρχή του Κράτους ούτινος ζητείται ή συνδρομή θά έπιδίδη ή Ιδία το έγγραφον ή θά διευθετή τήν έπίδοσίν του ύπό αρμοδίας τινός υπηρεσίας είτε— (α) κατά τήν δι΄ ήμεδαπάς άγωγάς προβλεπομένην ύπό του έσωτερικου αύτου· δικαίου μέθοδον επιδόσεως εγγράφων εις πρόσωπα άτινα ευρίσκονται έν τη επικράτεια αύτού, είτε (β) κατά συγκεκριμένην τινά μέθοδον ζητουμένην υπό του αιτητού, εκτός εάν ή τοιαύτη μέθοδος αντίκειται προς τό δίκαιον του Κράτους ούτινος ζητείται ή συνδρομή. Ύπό τήν επιφύλαξιν της ύποπαραγ. (β) της πρώτης παραγράφου του παρόντος άρθρου, τό έγγραφον δύναται πάντοτε νά επιδίδεται διά παραδόσεως εις τον παραλήπτην όστις αποδέχεται τούτο εκουσίως. Έάν τό έγγραφον πρόκειται νά επιδοθή δυνάμει της ανωτέρω πρώτης παραγράφου, ή Κεντρική 'Αρχή δύναται νά ζήτηση όπως τό έγγραφον διατυπωθή ή μεταφρασθή είς τήν έπίσημον γλώσσαν ή εις μίαν των επισήμων γλωσσών του Κράτους ούτινος ζητείται η συνδρομή. Τό μέρος εκείνο της παρακλήσεως, εν τω τύπω τω προσηρτημένω τη παρούση Συμβάσει, όπερ περιέχει περίληψιν του προς επίδοσιν εγγράφου, δέον νά επιδίδεται μετά του έγγραφου. Άρθρον 6 Ή Κεντρική 'Αρχή του Κράτους, ούτινος ζητείται ή συνδρομή ή οιαδήποτε προς τούτο οριζόμενη αρχή θά συμπληροί εν πιίστοποιητικόν έν τω τύπω του ύποδείγματος του προσηρτημένου τη παρούση Συμβάσει. Τό πιστοποιητικόν θά άναφέρη ότι τό έγγραφον έχει έπιδοθή και θά περιλαμβάνη τήν μέθοδον, τόν τόπον, τήν ήμερομηνίαν επιδόσεως και τό πρόσωπον είς τό όποιον παρεδόθη τό έγγραφον. Έάν τό έγγραφον δέν έχη έπιδοθή, τό πιστοποιητικόν θά έκθετη τους λόγους οίτινες παρημπόδισαν τήν έπίδοσιν. Ό αίτητής δύναται νά ζήτηση όπως πιστοποιητικόν τι, μή συμπληρούμενον ύπό Κεντρικής 'Αρχής ή ύπό δικαστικής αρχής, προσυπογράφεται ύπό μιας των έν λόγω άρχων. Τό πιστοποιητικόν θά αποστέλλεται απ' ευθείας προς τόν αιτητήν». Η Ρωσία έχει διορίσει ως Κεντρική Αρχή το Υπουργείο Δικαιοσύνης της χώρας. Τα πιστοποιητικά που προνοούνται από το άρθρο 6 ανωτέρω θα πρέπει να εκδίδονται από την Κεντρική Αρχή ήτοι το Υπουργείο Δικαιοσύνης απαιτείται όμως όπως αυτά υπογράφονται και από το Δικαστήριο που ανέλαβε την επίδοση των συγκεκριμένων εγγράφων. Η Σύμβαση της Χάγης πρέπει να ερμηνεύεται με βάση τις πρόνοιες της Σύμβασης της Βιέννης, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή στην Κύπρο με βάση τον Κυρωτικό Νόμο 234/
3. Το άρθρο 31 του εν λόγω νόμου προβλέπει τα πιο κάτω σε σχέση με τις αρχές που πρέπει να ακολουθούνται κατά την ερμηνεία μιας Διεθνούς Σύμβασης: «Άρθρο 31, Γενικός Κανόνας Ερμηνείας.
4. Μια συνθήκη πρέπει να ερμηνεύεται με καλή πίστη σύμφωνα με τη συνήθη έννοια που αποδίδεται στους όρους της συνθήκης από τα συμφραζόμενα και υπό το φως του αντικειμένου και του σκοπού της.
5. Για το σκοπό της ερμηνείας της συνθήκης, τα συμφραζόμενα περιλαμβάνουν, εκτός από το κείμενο, συμπεριλαμβανομένων του προοιμίου και των παραρτημάτων αυτού. (α) ...................... (β) Κάθε έγγραφο που συνετάγη από ένα ή περισσότερα μέρη σε σχέση με τη σύναψη της συνθήκης και που έχει γίνει αποδεκτό από τα άλλα μέρη ως έγγραφο που έχει σχέση με τη συνθήκη.
6. ......................
7. Ειδική έννοια θα δίδεται σ΄ ένα όρο, εφ΄ όσον αποδεικνύεται ότι τέτοια ήταν η πρόθεση των μερών.» Σχετική επί του θέματος της ερμηνείας μια διεθνούς σύμβασης είναι η απόφαση του International Court στην υπόθεση Ιn the Competence of the General Assembly for the Admission of a State to the United Nations (ICJ Reports 1950, pp 4, 8; 17 ILR pp326,328) όπου επεσήμανε ότι, 'the first duty of a tribunal which is called upon to interpret and apply the provisions of a treaty is to endeavor to give effect to them in their natural and ordinary meaning in the context in which they occur'. Στρεφόμενη στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης διαπιστώνω αρχικά ότι οι Αιτητές δεν συμμορφώθηκαν με τις πρόνοιες του άρθρου 2 της Σύμβασης. Αντί να προωθήσουν την παράκληση επίδοσης μέσω της αρμοδίας αρχής, την προώθησαν οι ίδιοι στην Κεντρική Αρχή, σχετικό είναι το τεκμήριο
8. Επισημαίνω ότι η δήλωση της ομνύουσας επί του συγκεκριμένου θέματος είναι παραπλανητική καθότι, ως αναφέρω και πιο πάνω, το τεκμήριο 3, το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της ομνύουσας, δεν είναι επιστολή του Ανώτερου Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά επιστολή η οποία υπογράφεται από την XXXXX Στάροβλα του Δικηγορικού Οίκου, Σωτήρης Πίττας και Σία ΔΕΠΕ. Κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιο του Δικαστηρίου ότι η συγκεκριμένη επιστολή έχει διαβιβασθεί στην Κεντρική Αρχή. Υπενθυμίζω ότι εκείνο που αναφέρει η ομνύουσα είναι ότι έχει διαβιβασθεί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, που είναι η Κεντρική Αρχή, επιστολή του Ανώτερου Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Καμιά μνεία γίνεται για την επιστολή της XXXXX Στάροβλα. Αυτό είναι κατά την άποψη μου καθοριστικό σημείο στην υπό κρίση υπόθεση. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, παρατηρώ ότι όλες οι πληροφορίες που παρατίθενται στην ένορκη δήλωση, προέρχονται από ιδιώτες και όχι από τις αρμόδιες αρχές που καθορίζονται από τη Σύμβαση, ήτοι από την Κεντρική Αρχή. Ο Ρώσος δικηγόρος μετά από οδηγίες που έλαβε από τους Αιτητές ανέλαβε να διερευνήσει από μόνος του κατά πόσο έγινε η επίδοση των επιδίκων εγγράφων και κατέληξε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ειδοποιήθηκε δεόντως αλλά αυτός παρέλειψε να εμφανισθεί και κατ΄επέκταση με βάση το εθνικό δίκαιο της Ρωσίας τα έγγραφα έχουν δεόντως επιδοθεί με βάση τις πρόνοιες της Σύμβασης. Οι πρόνοιες της Σύμβασης της Χάγης είναι ρητές και πρέπει να τηρούνται με τρόπο αυστηρό, έστω και αν με τον τρόπο αυτό προκαλείται κάποια καθυστέρηση στην επίδοση και ή άλλες πρακτικές δυσκολίες. Οι πληροφορίες επί των οποίων θα στηριχθεί το Δικαστήριο για να αποφασίσει κατά πόσο έχει γίνει επίδοση κάποιου εγγράφου πρέπει να προέρχονται από την Κεντρική Αρχή του κράτους από το οποίο ζητείται η συνδρομή και όχι από κάποιο ιδώτη, έστω και αν αυτός είναι δικηγόρος, που λαμβάνει οδηγίες από το ενδιαφερόμενο μέρος. Σχετικές είναι οι πρόνοιες του άρθρου 6 της Σύμβασης που παράθεσα αυτούσιες πιο πάνω, οι οποίες ρητά προβλέπουν για την έκδοση πιστοποιητικού ακόμη και στην περίπτωση που τα έγγραφα δεν έχουν επιδοθεί. Σε τέτοια περίπτωση στο πιστοποιητικό πρέπει να καταγράφονται οι λόγοι για τους οποίους τα έγγραφα δεν έχουν επιδοθεί. Επισημαίνω δε ότι η Ρωσία έχει θέσει αυστηρά πλαίσια σε σχέση με την επίδοση εγγράφων από άλλα συμβαλλόμενα κράτη και ρητά έχει καταγράψει την ένσταση της σε σχέση με τα άρθρα 8 και 10 της Σύμβασης που προβλέπουν εναλλακτικές μεθόδους επίδοσης. Στην υπό κρίση υπόθεση όπως έχω παρατηρήσει και πιο πάνω δεν έχει εκδοθεί οποιοδήποτε πιστοποιητικό. Το γεγονός αυτό διαφοροποιεί την υπό κρίση υπόθεση από την Αγγλική απόφαση Vladimir Sloutsker v. Romanova (ανωτέρω), στην οποία με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος. Ο τελευταίος καλεί στην ουσία το Δικαστήριο να παρακάμψει την Κεντρική Αρχή της Ρωσίας και να στηριχθεί στις δηλώσεις και τις παραστάσεις κάποιου ιδιώτη και να καταλήξει ότι η επίδοση έγινε νομότυπα. Αυτό κατά την άποψη μου είναι αντίθετο με το πνεύμα και το σκοπό της Σύμβασης της Χάγης. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η επίδοση των επιδίκων εγγράφων έγιναν με βάση τις πρόνοιες της Συνθήκης της Χάγης, ως προνοούσε και το διάταγμα του Δικαστηρίου. (Υπ.) ............... Τ. Παρασκευαίδου-Καρακάννα Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο