← Κύπρος

Hellenic Bank Public Company Limited ν. C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED (ΗΕ 33473), μέσω του Παραλήπτη-Διαχειριστή της Χατζηχάννα κ.α., Αρ. Αίτησης -

Hellenic Bank Public Company Limited ν. C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED (ΗΕ 33473), μέσω του Παραλήπτη-Διαχειριστή της Χατζηχάννα κ.α., Αρ. Αίτησης - Έφεσης 248/2019, 30/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A489 ΕΠΑΡΧΙΑΚO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙO ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης - Έφεσης 248/2019 Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/1965 και Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, Κεφ. 224, άρθρο 80 Αναφορικά με την Αίτηση της Hellenic Bank Public Company Limited Αιτήτρια / Εφεσείουσα και

  1. C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED (ΗΕ 33473), μέσω του Παραλήπτη-Διαχειριστή της XXXXX Χατζηχάννα
  2. A.R.C. EUROBATHS LIMITED (HE 25553). Καθ' ων η Αίτηση / Εφεσίβλητων Ημερομηνία: 30.10.2019 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια - Εφεσείουσα: κ. Μ. Στυλιανίδης, για Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ'ης η αίτηση - Εφεσίβλητη αρ. 1: κ. Αντ. Νεοφύτου Για την Καθ'ης η αίτηση - Εφεσίβλητη αρ. 2: κα Χαραλάμπους, για Κάκκουρας & Παναγίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενδιαφ. Μέρος (Διευθυντή Κτηματολογίου): κα Τ. Μενοίκου, για Γ.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αναφορικά με το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς στις 2.7.2019, βάσει αίτησης, ημερ. 24.6.
  3. Η ως άνω Αιτήτρια - Εφεσείουσα πέτυχε ενώπιον άλλης αδελφής Δικαστού την έκδοση μονομερώς, στις 2.7.2019, του ακόλουθου προσωρινού Διατάγματος ως η αίτησή της ημερ. 24.6.2019, υπό τον όρο υπογραφής εγγύησης €20.000: «Α. Προσωρινό Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας όπως προχωρήσει με την εφαρμογή και/ή εκτέλεση της απόφασης του ημερ. 10/06/2019 η οποία επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α, για μεταβίβαση του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/4XX8, Φ/Σχ. 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Άγιος Δομέτιος-Άγιος Γεώργιος επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση 2 και ταυτόχρονη εξάλειψη της Yποθήκης υπ' αρ. Υ169/2009 η οποία ενεγγράφηκε προς όφελος της Αιτήτριας, επί του ακινήτου προς εξασφάλιση υποχρεώσεων της Καθ' ης η Αίτηση 1 προς την Αιτήτρια, μέχρι τελικής εκδίκασης της Αίτησης - Έφεσης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.». Το αιτητικό Β της ίδιας αίτησης δεν φαίνεται από τα πρακτικά της δικασίμου 2.7.2019 να εγκρίθηκε από την αδελφή δικαστή. Εκείνο το αιτητικό αφορούσε στην έκδοση προσωρινού διατάγματος - «με το οποίο να αναστέλλεται και/ή τερματίζεται η ισχύς της ειδοποίησης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ημερ. 10/06/2019 (Παράρτημα Α) με την οποία αναγγέλλεται ότι στην λήξη των 30 ημερών, τα ακίνητα με αρ. εγγραφής 0/4XX8, Φ/Σχ. 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Άγιος Δομέτιος - Άγιος Γεώργιος, θα μεταβιβαστεί επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση 2 δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 44ΚΒ του Νόμου 9/1965.» Η μονομερής αίτηση βασίζεται։ - στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 29, 31 και 32, - στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 (όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα), άρθρα 4, 5, 6, 7 και 9, - στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ. 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 13 και Δ.55, - στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο Ν. 9/1965, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε, άρθρα 12 Α, 16, 17, 18, 19, 21 - 36, Μέρος VI, VIA, VIB, Άρθρο 51 και ειδικότερα στα Άρθρα 44ΚΒ και 44ΙΓ αυτού, - στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Προστασία Αγοραστών) Κανονισμούς του 2015, - στα Άρθρα 50, 61 και 80 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, και - στους κανονισμούς 5 και 10 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956, - στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας Άρθρα 23, 26 παρα.1, 28, 29, και 30 παρα.1 και 2, - στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, - στις Αρχές της επιεικείας (principles of equity), - στη Νομολογία, και - στις ενυπάρχουσες και/ή εγγενείς και/ή συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου (inherent powers of the Court). Tα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση εμφαίνονται στην συνημμένη ένορκο δήλωση του κ. XXXXX Σταύρου, εκ Λευκωσίας ημερ. 24.6.2019, την οποία παραθέτω αυτούσια:
  4. Είμαι υπάλληλος της APS Debt Servicing Cyprus Ltd, η οποία από την 01/07/2017 ανέλαβε τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων λογαριασμών της Αιτήτριας, ανάμεσα στους οποίους είναι και οι επίδικοι λογαριασμοί της Καθ' ης η Αίτηση
  5. Μεταξύ των καθηκόντων μου είναι και η παρακολούθηση λογαριασμών πελατών της Αιτήτριας συμπεριλαμβανομένων και των επίδικων λογαριασμών της Καθ' ης η Αίτηση
  7. Γνωρίζω προσωπικά και έχω θετική γνώση των γεγονότων στα οποία θα αναφερθώ λόγω της άμεσης εμπλοκής μου σε αυτά κατά την διάρκεια της εργοδότησης μου στην εταιρεία APS Debt Servicing Cyprus Ltd, και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια, να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση για σκοπούς υποστήριξης της παρούσας Αίτησης-Έφεσης.
  8. Τα έγγραφα τα οποία σχετίζονται με την παρούσα Αίτηση, και τα οποία αναφέρονται κατωτέρω και τα οποία καταθέτω ως Τεκμήρια, μου παραδόθηκαν από το Αρχείο του αρμόδιου τμήματος της Αιτήτριας και βρίσκονται στην κατοχή και έλεγχό μου. Πέραν τούτου, ως εκ της ιδιότητας μου στα πλαίσια της εργασίας μου στην υπηρεσία της εταιρείας APS Debt Servicing Cyprus Ltd, έχω ηλεκτρονική πρόσβαση σε αντίγραφα των εν λόγω εγγράφων τα οποία διατηρούνται στο ηλεκτρονικό αρχείο της Αιτήτριας.
  9. Τυχόν αναφορά μου σε γεγονότα για τα οποία δεν έχω προσωπική γνώση, γίνεται με αναφορά στην πηγή της πληροφόρησης μου, ενώ τυχόν αναφορά μου σε νομικά θέματα, γίνεται μετά από συμβουλή των δικηγόρων της Αιτήτριας, των κ.κ. Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
  10. Θα προσπαθήσω στη συνέχεια να παραθέσω τα ουσιώδη κατά την ταπεινή μου γνώμη γεγονότα τα οποία είναι απαραίτητα για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης. Η Αιτήτρια είναι δημόσια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 με έδρα την Λευκωσία και τελεί υπό την εποπτεία της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Ασκεί και/ή διεξάγει τραπεζικές εργασίες και/ή παρέχει χρηματοδοτήσεις και/ή τραπεζικές διευκολύνσεις και/ή πιστώσεις και/ή δάνεια προς το κοινό και διατηρεί για τον σκοπό αυτό, καταστήματα και/ή υποκαταστήματα σε ολόκληρη την Κύπρο. Η Αιτήτρια αρχικά ήταν εγγεγραμμένη στην Κύπρο υπό την ονομασία «Ελληνική Τράπεζα Λτδ», ενώ στις 06/06/2005 μετονομάστηκε σε Hellenic Bank Public Company Limited. Επισυνάπτω προς τούτο αντίγραφο του Πιστοποιητικού Σύστασης της Αιτήτριας ως Τεκμήριο 1 και αντίγραφο του Πιστοποιητικού Αλλαγής του Ονόματος της ως Τεκμήριο
  12. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αίτηση, η εταιρεία C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED (ΗΕ 33473), κατόπιν δικού της αιτήματος κατέστη πελάτης της Αιτήτριας.
  13. Στις 08/09/2005 και μετά, η Καθ' ης η Αίτηση 1 και η Αιτήτρια υπέγραψαν Συμφωνία Τρεχούμενου Λογαριασμού, και στις πλαίσια της εν λόγω συμφωνίας παραχωρήθηκαν κατά καιρούς διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις, οι οποίες άφηναν χρεωστικό υπόλοιπο στον λογαριασμό της εν λόγω εταιρείας. Για τις οφειλές της C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED που προκύπτουν από την εν λόγω συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού, θα αναφερθώ με λεπτομέρεια στην παράγραφο 14 κατωτέρω. Επισυνάπτω την Συμφωνία Τρεχούμενου Λογαριασμού ως Τεκμήριο
  15. Για σκοπούς εξασφάλισης των ως άνω υποχρεώσεων της, στις 13/01/2009 η Αιτήτρια προέβηκε σε Συμφωνία Υποθήκης, με την C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED η οποία ενεγράφηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας προς όφελος της Αιτήτριας, και πήρε τον αρ. Υ169/
  16. Επισυνάπτω πιστό αντίγραφο της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθήκης Υ169/09 που ενεγράφηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας ως Τεκμήριο
  18. Συγκεκριμένα, η Υποθήκη υπ' αρ. Υ169/09, ενεγράφηκε από την Καθ' ης η Αίτηση 1 στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 4/3X4, Φ/Σχ 21/45W1, Τμήμα 4, Τεμάχιο 3X8, Δήμος Αγίου Δομετίου - Άγ. Γεώργιος, Λευκωσία (65/100 μερίδιο). Σημειώνω ότι το ενυπόθηκο ακίνητο στην παρούσα αίτηση αφορά την εγγραφή 0/4XX8, Φ/Σχ 21/45W1, τεμάχιο 3X8, Άγιος Δομέτιος-Άγιος Γεώργιος (στο εξής «το επίδικο ακίνητο»), επί του οποίου μεταφέρθηκε η επίδικη Υποθήκη όπως φαίνεται και από την προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου, αλλά και από την περικοπή πιστοποιητικού έρευνας που επισυνάπτω ως Τεκμήριο 8 πιο κάτω.
  19. Η εν λόγω υποθήκη εξασφάλιζε και εξασφαλίζει μέχρι σήμερα, τις υποχρεώσεις της C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED (η οποία βρίσκεται υπό διαχείριση), ως αναφέρονται στην παράγραφο 8 ανωτέρω, μέχρι του ποσού των €500.000,00 πλέον τόκους.
  20. Στις 18/06/2009, η C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED προέβηκε σε συμφωνία πώλησης μαζί με τον Καθ' ου η Αίτηση 2 για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Η εν λόγω συμφωνία πώλησης κατατέθηκε στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λευκωσίας και έλαβε τον αριθμό ΠΩΕ615/
  22. Μέχρι τις 18/06/2019, η C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED, η οποία σήμερα τελεί υπό καθεστώς διαχείρισης, όφειλε στην Αιτήτρια βάσει της Συμφωνίας Τρεχούμενου Λογαριασμού το ποσό των €247.767,
  23. Επισυνάπτω την σχετική οικονομική κατάσταση των οφειλών της C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED προς την Αιτήτρια ως Τεκμήριο
  25. Κατά ή περί τις 21/03/2019, στάλθηκε στην Αιτήτρια η Ειδοποίηση της Αν. Κτηματολογικού Λειτουργού Λευκωσίας, υπό τον «ΤΥΠΟ ΙΕ» του Άρθρου 44ΚΒ, του Νόμου 9/1965, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  27. Μέσω της εν λόγω Ειδοποίησης, η Αιτήτρια ενημερώθηκε ότι ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, κατόπιν της καταχώρησης της αίτησης της Καθ' ης η Αίτηση 2 στο Κτηματολόγιο ως «εγκλωβισμένος αγοραστής», με αρ. Α.Ε.Α. 411/2018, προτίθετο να προχωρήσει με την μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου στο όνομα του ακυρώνοντας την υποθήκη της Αιτήτριας η οποία προηγείτο της αίτησης της Καθ' ης η Αίτηση 2 με αρ. Α.Ε.Α. 411/
  29. Σύμφωνα με την πιο πάνω Ειδοποίηση, ο Διευθυντής θα προχωρούσε με την μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου εκτός εάν η Αιτήτρια υπέβαλλε την ένσταση της δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 44ΚΒ του Νόμου 9/
  31. Η Αιτήτρια υπέβαλε την ένσταση της στην πρόθεση του Διευθυντή του Κτηματολογίου να μεταβιβάσει το ενυπόθηκο ακίνητο διά επιστολής την οποία απέστειλε δια χειρός στον Διευθυντή 22/03/
  32. Αντίγραφο της ένστασης της Αιτήτριας ημερομηνίας 22/03/2019, επισυνάπτω ως Τεκμήριο 7 και σε αυτήν αναφέρονται αναλυτικά οι λόγοι ένστασης της Αιτήτριας.
  33. Σύμφωνα με την πιο πάνω επιστολή, οι λόγοι για τους οποίους ενίστατο η Αιτήτρια στην πρόθεση του Διευθυντή να μεταβιβάσει το ενυπόθηκο ακίνητο στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 2 και κατά συνέπεια στην ακύρωση της Υποθήκης της και της αίτησης της για αναγκαστική πώληση ήταν οι ακόλουθοι: (α) Η Καθ' ης η Αίτηση 1 τελεί υπό διαχείριση και η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξεις ότι καταβλήθηκε το συνολικό τίμημα πώλησης. (β) Τυχόν μεταβίβαση του ακινήτου είναι αντισυνταγματική λόγω του ότι αντίκειται στο δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι, εφόσον τα μέρη ελεύθερα συμφώνησαν για την υποθήκευση του εν λόγω ακινήτου, η οποία υποθήκη προηγείται του αγοραπωλητηρίου εγγράφου. (γ) Η συνταγματική διάταξη του περιουσιακού δικαιώματος-άρθρο 23 του Συντάγματος-καταστρατηγείται εφόσον αποξενώνεται περιουσία του ενυπόθηκου δανειστή χωρίς την συγκατάθεση του και χωρίς εύλογη ή οποιαδήποτε δίκαιη αποζημίωση. (δ) Η περιουσία που είναι καταχωρημένη στο όνομα του Πωλητή είναι πουλημένη (καταχώρηση Αγοραπωλητηρίων συμβολαίων, είτε βαρύνεται με Μέμος) και δεν έχει άλλη περιουσία στην οποία να μπορεί να μεταβιβαστεί η υποθήκη της Αιτήτριας, ως εκ τούτου σε περίπτωση μεταβίβασης του ακινήτου στον Καθ' ου η Αίτηση 2, η υποθήκη της Αιτήτριας ουσιαστικά θα διαγραφεί. (ε) Η Υποθήκη της Τράπεζας προηγείται χρονικά της καταχώρησης του ΠΩΕ 615/2016 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Προς τούτο επισυνάπτω αντίγραφο περικοπής πιστοποιητικού έρευνας των εγγεγραμμένων κτημάτων και εμπράγματων βαρών στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 1, ως Τεκμήριο
  35. Τέλος, η Αιτήτρια μέσω της επιστολής - ένστασης της ημερομηνίας 22/03/2019 (Τεκμήριο 7), επισήμανε στον Διευθυντή του Κτηματολογίου ότι στην προκειμένη περίπτωση εφαρμόζεται το άρθρο 44ΚΒ

(3)Ν9/65, ήτοι τεκμηριώνεται η ένσταση και συνεπώς ο Διευθυντής, δεν πρέπει να προβεί στη προαναφερόμενη μεταβίβαση του ακινήτου. Περαιτέρω η Αιτήτρια επεφύλαξε όλα τα δικαιώματα της και διατήρησε ρητά το δικαίωμα της να θέσει θέμα νομιμότητας και/ή εγκυρότητας της διαδικασίας και των αποτελεσμάτων αυτή θα επιφέρει με αναφορά μεταξύ άλλων, στο ζήτημα της αντισυνταγματικότητας η μη των σχετικών νομοθετικών διατάξεων.
  1. Ο Διευθυντής του Κτηματολογίου απάντησε στην Αιτήτρια με επιστολή του ημερομηνίας 10/06/2019, μέσω της οποίας απέρριψε την ένσταση της. Σύμφωνα με την εν λόγω επιστολή του Διευθυντή, οι λόγοι που αναφέρονταν στην ένσταση της Αιτήτριας, δεν εμποδίζουν τον Διευθυντή του Κτηματολογίου να προχωρήσει στην μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 2 βάσει των προνοιών του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 όπως έχει τροποποιηθεί με τον Ν. 139(Ι)/
  2. Επισυνάπτω αντίγραφο της επιστολής που απέστειλε ο Διευθυντής στην Αιτήτρια, ημερομηνίας 10/06/2019 ως Τεκμήριο
  3. Επισημαίνω στο Δικαστήριο ότι η εν λόγω επιστολή παραλήφθηκε από την Αιτήτρια στις 14/06/
  5. Ως εκ τούτου, ο Διευθυντής ενημέρωνε την Αιτήτρια ότι αποφάσισε να προχωρήσει στην απαλλαγή του επίδικου ακινήτου από την υποθήκη και ότι θα προέβαινε στην μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου επ' ονόματι, του Αγοραστή Καθ' ου η Αίτηση 2, εκτός εάν η Αιτήτρια προσκομίσει σε αυτόν Διάταγμα του Δικαστηρίου εντός 30 ημερών που να τον διατάσσει διαφορετικά.
  6. Σε αυτό το σημείο θέλω να αναφέρω ότι η C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED βρίσκεται υπό καθεστώς διαχείρισης. Ειδικότερα δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης 20/01/2010, ο κ. Μάριος Χατζηχάννας διορίστηκε Παραλήπτης και Διαχειριστής της C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED. Επισυνάπτω προς τούτου σχετική περικοπή από την Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερ. 11/08/2017 και σχετικό φωτοαντίγραφο της Γνωστοποιήσεως διορισμού παραλήπτη ή διαχειριστή, ως Τεκμήριο
  8. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω, διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου να προχωρήσει με την μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 2, αντιβαίνει και καταστρατηγεί και βρίσκεται σε διάσταση με τον Ν. 9/1965 και τις πρόνοιες της σύμβασης υποθήκης και κατά συνέπεια παρεμποδίζει την εκτέλεση της. Επομένως με αυτήν την ενέργεια του Διευθυντή πλήττονται ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα και δικαιώματα της Αιτήτριας, τα οποία είχε κατοχυρώσει με την καταχώρηση και την εγγραφή της Συμφωνίας Υποθήκης αλλά και με την καταχώρηση της αίτησης για καταναγκαστική πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.
  9. Εάν ολοκληρωθεί η επικείμενη μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 2 ελεύθερο από κάθε εμπράγματο βάρος και ακυρωθούν οι υποθήκες της Αιτήτριας, τότε η αξία της υποθηκευμένης προς όφελος της Αιτήτριας περιουσίας θα μειωθεί δραματικά και οι υποχρεώσεις της, θα παραμένουν ανεξασφάλιστες για μεγαλύτερο ποσόν.
  10. Εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Αιτήτριας, εάν η επικείμενη μεταβίβαση προχωρήσει, η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, καθότι οι υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1 θα παραμείνουν ανεξασφάλιστες για μεγαλύτερο ποσό. Με την ολοκλήρωση της Αίτησης Εγκλωβισμένου Αγοραστή της Καθ΄ ης η Αίτηση 2, θα γίνει ακόμα πιο δύσκολη η εξόφληση μεγάλου μέρους των οφειλών της Καθ΄ης η Αίτηση 1, και σημειώνω και την δυνατότητα των υπόλοιπων αγοραστών οι οποίοι έχουν κατατεθειμένα πωλητήρια έγγραφα στα ακίνητα που βαρύνει η επίδικη Υποθήκη, να προχωρήσουν με παρόμοιες Αιτήσεις.
  11. Επίσης, εάν προχωρήσει η επικείμενη μεταβίβαση η Αιτήτρια θα απωλέσει το Συνταγματικό της Δικαίωμα βάσει του Άρθρου 23, του ελέγχου και της απόλαυσης της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας η οποία από το 2009 μέχρι σήμερα είναι υποθηκευμένη προς όφελος της, σε αντάλλαγμα πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχώρησε προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη, δηλαδή την C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED.
  12. Εκτός των όσων αναφέρονται πιο πάνω, οι δικηγόροι της Αιτήτριας με συμβουλεύουν επίσης ότι η απόφαση του Διευθυντή να προχωρήσει στην μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου, παραβιάζει επίσης το Συνταγματικό Δικαίωμα της Αιτήτριας της ελευθερίας του συμβάλλεσθε βάσει του Άρθρου 26 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
  13. Η Αιτήτρια με την C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED, υπέγραψαν σύμβαση υποθήκης από το
  14. Με την σκοπούμενη μεταβίβαση εμποδίζεται η εκτέλεση της συμβάσης αυτής, και παραβιάζονται ουσιώδεις όροι αυτής, η οποία υπογράφτηκε με την ελεύθερη βούληση των Μερών και με κάποιο αντάλλαγμα (consideration). Η επικείμενη μεταβίβαση καταστρατηγεί τους όρους της σύμβασης υποθήκης, την οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης συμφώνησε να τηρήσει. Εάν προχωρήσει η μεταβίβαση, ο ενυπόθηκος οφειλέτης, αποποιείται των υποχρεώσεων του δυνάμει της σύμβασης υποθήκης και τα δικαιώματα της Αιτήτριας εξαλείφονται.
  15. Επομένως, όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Αιτήτριας, η διαδικασία αυτή των Άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ όχι μόνον θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Αιτήτρια, την οποίαν θα αφήσει εκτεθειμένη, αλλά θα γίνει υποκείμενο εκμετάλλευσης από τον ενυπόθηκο οφειλέτη, δηλαδή την C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED για να αποφύγει τις υποχρεώσεις της προς την Αιτήτρια, χωρίς οποιοδήποτε κόστος.
  16. Επιπρόσθετα, όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Αιτήτριας, φαίνεται ότι τα πιο πάνω Άρθρα 44ΙΗ - 44ΚΖ του Νόμου 9/1965 έρχονται σε πλήρη διάσταση και αντίθεση με τα Άρθρα 21 - 36 του ιδίου νόμου και τα καθιστούν άνευ αντικειμένου.
  17. Ως με συμβουλεύουν περαιτέρω οι δικηγόροι της Αιτήτριας, η συνταγματική διάταξη του περιουσιακού δικαιώματος (Άρθρο 23 του Συντάγματος) καταστρατηγείται, εφόσον αποξενώνεται περιουσία του ενυπόθηκου δανειστή χωρίς την συγκατάθεσή του και χωρίς εύλογη ή οποιαδήποτε άλλη αποζημίωση. Η αποξένωση αυτή δεν λειτουργεί προς το συμφέρον της δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας ή δημοσίων ηθών ή αναπτύξεων προς προαγωγή δημοσίας ωφελείας.
  18. Εν πάση περιπτώσει, όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Αιτήτριας, εάν θεωρηθεί ότι η αποξένωση της ενυπόθηκης περιουσίας, γίνεται για την προστασία των δικαιωμάτων της Καθ' ης η Αίτηση 2, τότε θα πρέπει βάσει του Άρθρου 23 του Συντάγματος να καταβληθεί το ταχύτερο εύλογη και δίκαιη αποζημίωση στην Αιτήτρια.
  19. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Αιτήτριας, τα Άρθρα 44ΙΗ - 44ΚΖ του Νόμου 9/1965 δεν προνοούν για εύλογη και δίκαιη αποζημίωση της Αιτήτριας, καθότι ο Ν. 139(Ι)/2015δεν συμπεριλαμβάνει πρόνοιες για καταβολή δικαίας αποζημίωσης προς το αθώο μέρος, του οποίου η οικονομική αξία της περιουσίας του μειώνεται.
  20. Τέλος, εξ όσων λαμβάνω νομική συμβουλή από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, η Ειδοποίηση (ΤΥΠΟΣ ΙΕ) ημερομηνίας 23/04/2018 και η προτιθέμενη διαδικασία μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 2 είναι άκυρες ως νομικά αβάσιμες καθότι έχουν αποσταλεί βάσει αντισυνταγματικού Νόμου, ο οποίος προκαλεί ζημία στα συμφέροντα της Αιτήτριας και παραβιάζει τα περιουσιακά και συμβατικά της δικαιώματα.
  21. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Αιτήτριας, αφενός προστατεύει μεν τα συμφέροντα των αγοραστών αλλά αφετέρου αφήνει εκτεθειμένους τους ενυπόθηκους δανειστές, χωρίς να τους προσφέρεται εναλλακτική θεραπεία και αφήνει «ελεύθερους» τους πωλητές από τις υποχρεώσεις τους προς τους ενυπόθηκους δανειστές.
  22. Οι δικηγόροι της Αιτήτριας με πληροφορούν ότι η εναλλακτική θεραπεία που προσφέρεται από τον Νόμο 139(Ι)/2015 προς τους ενυπόθηκους δανειστές, δεν αποτελεί θεραπεία στην πραγματικότητα και δεν είναι καθόλου ικανοποιητική ή ίση με την ζημιά που υπόκειται συνεπεία των τροποποιήσεων του Νόμου 9/
  23. Οι πρόνοιες του Νόμου 9/1965 ως αυτές τροποποιήθηκαν με το Άρθρο 2 του 139(Ι)/2015, είναι αντισυνταγματικές και έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την Συνταγματική Διάταξη 23 που αφορά το περιουσιακό δικαίωμα της Αιτήτριας και τον σεβασμό αυτού και τη Διάταξη 26 που αφορά το δικαίωμα της ελευθερίας του Συμβάλλεσθε.
  24. Έχω συμβουλή ότι με την παρούσα Αίτηση, η Αιτήτρια επιζητεί τη διασφάλιση των νόμιμων συμφερόντων και δικαιωμάτων της τα οποία απορρέουν, εκτός από έγγραφα που έχει παραβιάσει η C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED και ο Διευθυντής του Κτηματολογίου και από το ίδιο το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να αποξενωθεί περαιτέρω η περιουσία της C. MARAMCO DEVELOPMENTS LIMITED, η οποία εξασφαλίζει της υποχρεώσεις της προς την Αιτήτρια. Επομένως, πρέπει να αποτραπεί οποιαδήποτε παραβίαση των δικαιωμάτων της Αιτήτριας.
  25. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Αιτήτριας, δεν υπάρχει και δεν προσφέρεται από τον Νόμο 139(Ι)/2015 νόμιμο αντάλλαγμα και εύλογη αποζημίωση στην Αιτήτρια ως ενυπόθηκος δανειστής, για την μεταβίβαση του ακινήτου που βαρύνεται με υποθήκη στον αγοραστή και την ακύρωση της υποθήκης της. Επομένως, με την διαδικασία αυτή του Νόμου πλήττονται ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα και δικαιώματα της Αιτήτριας.
  26. Για όλους του πιο πάνω λόγους, αιτούμαι την έκδοση των αιτούμενων με την παρούσα αίτηση διαταγμάτων, γιατί έντιμα και ειλικρινά πιστεύω και δηλώνω ότι κάτι τέτοιο δικαιολογείται από τις περιστάσεις της υπόθεσης και ενδείκνυται για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Καταχωρήθηκε Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση από τον κ. Σταύρου στις 2.7.2019, στην οποία δήλωσε ότι - «Περί τον Απρίλιο του 2015 μετά από οδηγίες της Αιτήτριας / Εφεσείουσας, το εκτιμητικό γραφείο ROIS NICOLAIDES, K.TALATTINIS, PH.CHRISTODOULOU προέβηκε μεταξύ άλλων σε εκτίμηση του ακινήτου/ διαμερίσματος με αριθμό εγγραφής 0/4XX8, Φ/Σχ. 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Άγιος Δομέτιος-Άγιος Γεώργιος. H εύλογη αγοραία αξία του ως άνω ακινήτου υπολογίστηκε στο ποσό των €95,000.
  27. Επισυνάπτω στην παρούσα συμπληρωματική ένορκη μου δήλωση την Έκθεση Εκτίμησης ημερομηνίας 16/04/2015 ως Τεκμήριο 1.». Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ - ΚΑΘ'ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ Η Καθ'ης η αίτηση - Εφεσίβλητη αρ. 1 (που είναι η πωλήτρια του επίδικου ακινήτου) δεν καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση. Η Καθ'ης η αίτηση - Εφεσίβλητη αρ. 2 (που είναι «ο εγκλωβισμένος αγοραστής») καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση. Η ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.39, Δ.48 Θ.1-4, 7-9 και 12, Δ.59, Δ.64, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ.6), άρθρα 2, 4, 5, 7 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρα 3, 4, 5, 29
(1), 31 και 32, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, άρθρο 80, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο, άρθρα 44ΙΘ-44ΚΖ, στον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμό του 1956, στις Αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: 1) Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση περιέχει διαζευκτικούς ισχυρισμούς και/ή δεν συνάδει και/ή έρχεται σε αντίθεση με τα πρότυπα που καθορίζονται με βάση τους Κανονισμούς και/ή τη Νομοθεσία. 2) Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή απέκρυψε και/ή δεν αποκάλυψε επαρκώς ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση Αίτηση που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου. 3) Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα δεν έχει προβεί σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων που σχετίζονται με την υπόθεση και εσκεμμένα απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή σημαντικές λεπτομέρειες οι οποίες εξεταζόμενες σωρευτικά θα οδηγήσουν το Δικαστήριο σε ακύρωση του προσωρινού Διατάγματος. 4) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και/ή τα κριτήρια της κείμενης Νομοθεσίας και/ή Νομολογίας ούτως ώστε να δικαιολογείται τόσο η έκδοση όσο και η οριστικοποίηση του προσωρινού Διατάγματος. 5) Δεν είναι δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις να γίνει απόλυτο το εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα και/ή το Ισοζύγιο Ευχέρειας κλίνει υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση 2.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Ονησιφόρου (XXXXX) Κόκκινου, ημερ. 11/9/2019, στην οποία δηλώνει τα εξής։ «Εγώ, ο κάτωθεν υπογεγραμμένος XXXXX (XXXXX) Κόκκινος ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: Είμαι ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 2 στην με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένος από την Καθ' ης η Αίτηση 2, να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. Γνωρίζω πλήρως τα γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση υπόθεση και για τα οποία προβαίνω στην παρούσα ένορκη δήλωση ενώ σε περίπτωση που αναφέρομαι σε γεγονότα για τα οποία δεν έχω προσωπική γνώση, αναφέρομαι στην πηγή της γνώσης μου. Διευκρινίζω δε ότι για τα νομικά θέματα που αφορούν την αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό καθώς και για την υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση λαμβάνω νομική συμβουλή από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση
  1. Η Αιτήτρια στις 24/06/2019 καταχώρησε μονομερή Αίτηση (εφεξής «η Αίτηση») μέσω της οποίας αιτήθηκε και πέτυχε την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας όπως προχωρήσει με την εφαρμογή και εκτέλεση της απόφασης ημερ. 10/06/2019, για μεταβίβαση του ακινήτου/διαμερίσματος (εφεξής «επίδικο ακίνητο») με αρ. εγγραφής 0/4XX8, Φ/Σχ. 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Άγιος Δομέτιος-Άγιος Γεώργιος, Λευκωσία, επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση 2 και ταυτόχρονη εξάλειψη της Υποθήκης υπ' αρ. Υ169/2009 η οποία ενεγράφη προς όφελος της Αιτήτριας, επί του ακινήτου προς εξασφάλιση υποχρεώσεων της Καθ' ης η Αίτηση 1 προς την Αιτήτρια, μέχρι τελικής εκδίκασης της Αίτησης-Έφεσης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η παρούσα στηρίζει την ειδοποίηση ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση 2 στη συνέχιση ισχύος του προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 26/06/
  2. Προς τούτο, υιοθετώ πλήρως όλους τους λόγους ένστασης που παρατίθενται στην ειδοποίηση ένστασης. Εκτός όπου ρητώς προβαίνω σε παραδοχή πιο κάτω, απορρίπτω το περιεχόμενο της Αίτησης και της Ένορκης Δήλωσης που την στηρίζει, στο βαθμό που τα πραγματικά γεγονότα ή οι ισχυρισμοί τους, δε συνάδουν με τις κατωτέρω αναφορές μου, καθώς και τις αιτούμενες θεραπείες, ωσάν να έχω εκθέσει και αρνηθεί στην παρούσα κάθε παράγραφο ξεχωριστά. Ειδικότερα αρνούμαι όλους τους ισχυρισμούς όπως αυτοί εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση του XXXXX Σταύρου, που συνοδεύει την Αίτηση της Αιτήτριας. Ισχυρίζομαι δε ότι τα ορθά και αληθή γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως. Αναφορικά με την παράγραφο 6 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας, εξ' όσων λαμβάνω νομική συμβουλή είναι αντίθετη και δεν συνάδει με τα πρότυπα που καθορίζονται με βάση τους Κανονισμούς και τη Νομοθεσία καθότι περιλαμβάνει διαζευκτικούς ισχυρισμούς. Παραδέχομαι το περιεχόμενο των παραγράφων 7 και 8 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας. Συγκεκριμένα παραδέχομαι ότι στις 08/09/2005 υπεγράφη Συμφωνία Τρεχούμενου Λογαριασμού μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 1 και της Αιτήτριας για παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων από την Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση
  3. Προς τούτο παραπέμπω στο Τεκμήριο 3 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας. Σε σχέση με τις παραγράφους 9 και 10 και προς εξασφάλιση των ανωτέρω υποχρεώσεων, η Αιτήτρια προέβη σε Συμφωνία Υποθήκης με την Καθ' ης η Αίτηση 1 η οποία ενεγράφη στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας προς όφελος της Αιτήτριας, λαμβάνοντας τον αρ. Υ169/
  4. (Τεκμήριο 4 που συνοδεύει την Ένορκη Δήλωση της Αίτησης της Αιτήτριας). Παραδέχομαι μερικώς την παράγραφο 10 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας. Συγκεκριμένα παραδέχομαι ότι η Υποθήκη υπ' αρ. Υ169/09, ενεγράφη από την Καθ' ης η Αίτηση 1 στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 4/3X4, Φ/Σχ 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Δήμος Αγίου Δομετίου - Άγ. Γεώργιος, Λευκωσία. Είναι ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι το ενυπόθηκο επίδικο ακίνητο στην παρούσα αίτηση αφορά την εγγραφή 0/4XX8, Φ/Σχ 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Δήμος Αγίου Δομετίου - Άγ. Γεώργιος, Λευκωσία. Ωστόσο, το ενυπόθηκο ακίνητο δεν αφορά μόνο την εγγραφή 0/4XX8, Φ/Σχ 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Δήμος Αγίου Δομετίου - Άγ. Γεώργιος, Λευκωσία. Συγκεκριμένα, όπως φαίνεται από το τεκμήριο 8 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας, η Υποθήκη υπ' αρ. Υ169/09 αφορά άλλες 5 επιπρόσθετες εγγραφές, οι οποίες προκύπτουν από τον φάκελο 1/ΑΧ/1703/2012, στον οποίο περιλαμβάνεται και το επίδικο ακίνητο. Οι εγγραφές αυτές είναι οι 0/4XX6, Φ/Σχ 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Δήμος Αγίου Δομετίου - Άγ. Γεώργιος, Λευκωσία, 0/4XX7, Φ/Σχ 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Δήμος Αγίου Δομετίου - Άγ. Γεώργιος, Λευκωσία, 0/4XX9, Φ/Σχ 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Δήμος Αγίου Δομετίου - Άγ. Γεώργιος, Λευκωσία, 0/4XX1, Φ/Σχ 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Δήμος Αγίου Δομετίου - Άγ. Γεώργιος, Λευκωσία και 0/4XX4, Φ/Σχ 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Δήμος Αγίου Δομετίου - Άγ. Γεώργιος, Λευκωσία. Κατόπιν πρόσφατης έρευνας στο Κτηματολόγιο, προμηθεύτηκα το πιστοποιητικό έρευνας ημερομηνίας 06/09/2019, στο οποίο φαίνεται ότι οι εγγραφές 0/4XX6, 0/4XX7 και 0/4XX9, πέραν της επίδικης εγγραφής 0/4XX8, παραμένουν μέχρι και σήμερα στην ιδιοκτησία της Καθ' ης η Αίτηση 1 και μάλιστα βαρύνονται με την ίδια υποθήκη με την οποία βαρύνετε το επίδικο ακίνητο, ήτοι την Υ169/
  5. Επισυνάπτω τούτο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  6. Εξ' όσων λαμβάνω νομική συμβουλή ο ενόρκως δηλούντας παρέλειψε να δηλώσει ξεκάθαρα ότι εκ της αρχικής εγγραφής του ενυπόθηκου ακινήτου της καθ' ης η Αίτηση 1, που αρχικά εξασφάλιζε την υπ' αρ. Υ169/09 υποθήκη Κτηματολογίου Λευκωσίας, προέκυψαν αρχικά 6 και στη συνέχεια 4 νέες εγγραφές διαμερισμάτων και ότι η ως άνω υποθήκη μεταφέρθηκε αρχικά στις 6 νέες εγγραφές, ενώ πλέον με βάση το πιστοποιητικό έρευνας του 2019, η υποθήκη βαρύνει τις 4 εγγραφές, ήτοι 0/4XX6, 0/4XX7, 0/4XX8 και 0/4XX
  7. Προς τούτο παραπέμπω το Σεβαστό Δικαστήριο τόσο στο πιστοποιητικό έρευνας του έτους του 2015 που επισυνάπτει ο ενόρκως δηλούντας στην υποστηρικτική της Αίτηση, Ένορκη του Δήλωση ως τεκμήριο 8 όσο και στο Τεκμήριο 1 της παρούσας. Συνεπώς και εξ' όσων λαμβάνω νομική συμβουλή, η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και απέκρυψε ή δεν αποκάλυψε πλήρως ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση Αίτηση. Συγκεκριμένα, δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι προς εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχώρησε στην Καθ' ης η Αίτηση 1, προέβη σε εγγραφή της Υποθήκης υπ' αρ. Υ169/09, υποθήκη που υφίσταται σήμερα όχι μόνο στο επίδικο ακίνητο αλλά και σε 3 επιπρόσθετα ακίνητα, για τα οποία καμία αναφορά δεν γίνεται από την Αιτήτρια, ούτε στην Κυρίως Αίτηση αλλά ούτε και στην παρούσα. Προς τούτο, παραπέμπω στο τεκμήριο 8 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας, στο οποίο φαίνεται ξεκάθαρα η ύπαρξη της υπ' αρ. Υ169/09 Υποθήκης στα ακίνητα με αρ. εγγραφής 0/4XX6, 0/4XX7, 0/4XX9, 0/4XX1, 0/4XX4 , πέραν του επίδικου ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/4XX8 καθώς επίσης και στο Τεκμήριο 1 στο οποίο φαίνεται η ύπαρξη της Υ169/09 στα ακίνητα με αρ. εγγραφής 0/4XX6, 0/4XX7, 0/4XX
  8. Τα ανωτέρω γεγονότα, σε συνδυασμό με το αρχικό ύψος της πιστωτικής διευκόλυνσης αλλά και με το σημερινό, σημαντικά μειωμένο, οφειλόμενο, κατά τους ισχυρισμούς πάντοτε της Αιτήτριας, χρέος της Καθ' ης η Αίτηση 1, αποτελούν ουσιώδη γεγονότα και εξ' όσων με ενημερώνουν οι Δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση 2, η μη αποκάλυψη τους δυνατόν να επηρεάσουν ή να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου όσον αφορά την έκδοση ή συνέχιση του μονομερώς εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Εξ' όσων λαμβάνω νομική συμβουλή, η βάση του διατάγματος ανατρέπεται από τη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, καθιστώντας το προσωρινό διάταγμα ακυρωτέο. [.]. [.]. Αναφορικά με τις παραγράφους 11-13, αντιλαμβάνομαι ότι το ποσό το οποίο εξασφάλιζε και εξασφαλίζει μέχρι σήμερα η υπό αναφορά Υποθήκη με αριθμό Υ169/09, ανερχόταν στο ποσό των €500.000,00 πλέον τόκους. Ωστόσο, το αναφερόμενο υπόλοιπο βάσει της Συμφωνίας Τρεχούμενου Λογαριασμού όπως φαίνεται από το τεκμήριο 5 της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας, μέχρι τις 18/06/2019, ανέρχεται στο ποσό των €247.767,50, δηλαδή το μισό ποσό από αυτό για το οποίο είχε εγγραφεί η Υποθήκη υπ' αρ. Υ169/09, προς εξασφάλιση των €500.000,00 πλέον τόκων. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, η Αιτήτρια σήμερα, αποτελεί ενυπόθηκο δανειστή σε ακίνητη ιδιοκτησία η αξία της οποίας, υπερβαίνει το οφειλόμενο ποσό εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1, ήτοι το ποσό των €247.767,
  9. Αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί από την αναφερόμενη αγοραία αξία στο πρόσφατο πιστοποιητικό έρευνας για τα διαμερίσματα ή εγγραφές που θα παραμείνουν ως ιδιοκτησία της Καθ΄ ης η Αίτηση
  10. Το δε τίμημα πώλησης που βαρύνει έκαστο διαμέρισμα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο. Συνεπώς και κατ' επέκταση όλοι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας για πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς ή έκθεσης της σε ανεξασφάλιστα χρέη από την εναπομείνασα ακίνητη ιδιοκτησία δεσμευμένη προς όφελος της, εάν αφεθεί η επίδικη απόφαση του Διευθυντή να υλοποιηθεί, ανατρέπεται από την ανάδειξη της συνολικής και πραγματικής υφιστάμενης νομικής κατάστασης. Τούτο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί και σε συνάφεια της ύπαρξης συγκεκριμένων προνοιών στη νομοθεσία των εγκλωβισμένων αγοραστών, για διασφάλιση του χρέους του ενυπόθηκου δανειστή άλλως πως. Στην παρούσα περίπτωση δηλαδή και εξ' όσων λαμβάνω νομική συμβουλή, το ισχυριζόμενο χρέος είναι και θα παραμείνει πλήρως εξασφαλισμένο και θα καλύπτεται από τις 3 άλλες εγγραφές διαμερισμάτων που προέκυψαν από την αρχική ενυπόθηκη εγγραφή της Καθ' ης η Αίτηση 1 και για τούτο η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 10/06/2019 είναι πλήρως αιτιολογημένη, δίκαιη και εύλογη. Σε συνέχεια των πιο πάνω, και εξ' όσων με ενημερώνουν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση 2, η διασφάλιση του χρέους της Αιτήτριας, ως ενυπόθηκου δανειστή, μπορούσε να επιτευχθεί με τη μεταφορά της απ' αρ. Υ169/09 υποθήκης σε άλλη διαθέσιμη ιδιοκτησία της Καθ' ης η Αίτηση 1, όπως προνοείται από το άρθρο 44ΚΒ του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 ως τροποποιήθηκε με τον Ν. 139(Ι)/
  11. Αντί τούτου, η Αιτήτρια επέλεξε να υποβάλει ένσταση κατά της πρόθεσης του Διευθυντή του Κτηματολογίου να προχωρήσει στη μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση
  12. Σημειώνω δε, ότι η Αιτήτρια κανένα στοιχείο δεν προσκόμισε το οποίο να υποδεικνύει ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν κατείχε ή δεν κατέχει άλλη διαθέσιμη ιδιοκτησία στην οποία θα μπορούσε να μεταφέρει την υπ' αρ Υ169/09 υποθήκη ή οποιοδήποτε νομικό ή φυσικό πρόσωπο είχε εγγυηθεί τις υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση
  13. Σε σχέση με το περιεχόμενο των παραγράφων 14 - 21 έχω να αναφέρω τα ακόλουθα. Στις 18/06/2009 η Καθ' ης η Αίτηση 1 προέβηκε σε συμφωνία πώλησης με την Καθ' ης η Αίτηση 2 για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/4XX8, Φ/Σχ 21/45w1, τεμάχιο 3X8, Δήμος Αγίου Δομετίου - Άγ. Γεώργιος, Λευκωσία. Προς τούτο, η συμφωνία πώλησης κατατέθηκε στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λευκωσίας και έλαβε τον αριθμό ΠΩΕ615/2016 δυνάμει και σχετικού διατάγματος. Σε συνέχεια των πιο πάνω, η Καθ' ης η Αίτηση 2, προχώρησε με την υποβολή αίτησης εγκλωβισμένου αγοραστή με αριθμό Α.Ε.Α 411/2018 με σκοπό τη μεταβίβαση του ενυπόθηκου επίδικου ακινήτου επ' ονόματι της. Μαζί με την εν λόγω αίτηση, η Καθ' ης η Αίτηση 2, προσκόμισε στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λευκωσίας αποδεικτικά της καταβολής του τιμήματος πώλησης, ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας για το εν λόγω ενυπόθηκο ακίνητο καθώς επίσης και τις απαραίτητες βεβαιώσεις καταβολής φόρων. [.]. [.]. [.]. [.]. Σε σχέση με την παράγραφο 22 και με τον ισχυρισμό της Αιτήτριας για το καθεστώς διαχείρισης στο οποίο βρίσκεται η Καθ' ης η Αίτηση 1, εξ' όσων με ενημερώνουν οι Δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση 2, δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα της Αιτήτριας από την διαχείριση της Καθ' ης η Αίτηση 1, αφού η Αιτήτρια αποτελεί εξασφαλισμένο πιστωτή επί ενυπόθηκων ακινήτων. Πέραν τούτου, ο διορισμός διαχειριστή στην Καθ' ης η Αίτηση 1 έλαβε χώρα από το 2016, χωρίς φυσικά η Αιτήτρια να έχει αποκαλύψει πιθανή αλληλογραφία της με τον διαχειριστή, ούτε καν αν αυτό το χρέος έχει καταστεί απαιτητό και οφειλόμενο. Είναι άξιον απορίας τι αναμένει η Αιτήτρια αφού δε φαίνεται να προβαίνει σε οποιοδήποτε μέτρο, προς είσπραξη του ανεξασφάλιστου χρέους της. Από δε το διορισμό διαχειριστή στην Καθ' ης η Αίτηση 1 που το χρέος σύμφωνα με το δικό της Τεκμήριο 5 κυμαινόταν περί τις €200.000,00, η Αιτήτρια σήμερα αρνείται ή ενίσταται στην μεταβίβαση προς της Καθ' ης η Αίτηση 2, αφού η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων μόνο κέρδος της αποκομίζει. Σε σχέση με το καθεστώς διαχείρισης στο οποίο υφίσταται η Καθ' ης η Αίτηση 1, δεν συνεπάγεται ότι με την ύπαρξη διαχειριστή, αυτόματα αναστέλλεται η λειτουργία της επιχείρησης. Περαιτέρω, δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 έχει καταστεί αναξιόπιστη λειτουργικά και επιχειρηματικά. Αναφορικά με τις παραγράφους 23-25 και σε σχέση με τον ισχυρισμό της Αιτήτριας για ανεπανόρθωτη ζημιά, εξ' όσων λαμβάνω νομική συμβουλή, η ύπαρξη ανεπανόρθωτης ζημιάς αποτελεί μία από τις τρεις προϋποθέσεις για την έκδοση ή διατήρηση σε ισχύ προσωρινού διατάγματος βάσει του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του
  14. Υπό τις περιστάσεις δεν πληρούνται οι εκ του Νόμου και της Νομολογίας προϋποθέσεις για την έκδοση ή οριστικοποίηση του αιτούμενου Διατάγματος διότι η Αιτήτρια δεν υφίσταται ή δεν θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Συγκεκριμένα, ως λαμβάνω νομική συμβουλή, το ζήτημα της ανεπανόρθωτης βλάβης αφορά την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων το οποίο εξετάζεται στο πλαίσιο της αδυναμίας να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. [.] [.]. Σε συνάφεια με τα πιο πάνω, η Αιτήτρια δεν έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία σε σχέση με την οικονομική κατάσταση και φερεγγυότητα της Καθ' ης η Αίτηση 2 και την τυχόν αδυναμία της να αποζημιώσει την Αιτήτρια σε περίπτωση που κληθούν μεταγενέστερα προς τούτο. [.]. [.]. Για όλους τους παραπάνω λόγους η Καθ' ης η Αίτηση 2 ζητά την απόρριψη της παρούσας Αίτησης ως νομικά και ουσιαστικά αβάσιμης καθώς και την άρνηση του Δικαστηρίου να καταστήσει απόλυτο το εκδοθέν την 24/06/2019 προσωρινό διάταγμα, με έξοδα υπέρ τους.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Δεν υπήρξε αίτημα για αντεξέταση κανενός εκ των ενόρκων δηλούντων. Όσον αφορά το γεγονός ότι δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες στην παρούσα υπόθεση, έχω να παρατηρήσω ότι δεν υπάρχει κανόνας ότι το Δικαστήριο δεσμεύεται να αποδεχθεί μαρτυρία για το λόγο και μόνο ότι δεν υπήρξε αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντα (βλ. Αντωνάκης Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 491). Ωστόσο, είναι εξίσου νομολογημένο ότι, εκεί όπου ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες τμήμα της μαρτυρίας του, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε (βλ. Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Νικολαϊδη
(2006)1Β 1057, Marketrends Finance Ltd v. Χριστοδουλίδη
(2007)1Α 624). Ολοκληρώθηκε η ακρόαση της αίτησης στη βάση γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων εκατέρωθεν. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Υποχρέωση Αιτήτριας να εκθέσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Είναι νομολογημένο ότι το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει ένα προσωρινό Διάταγμα χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του, εάν και εφόσον ικανοποιηθεί ότι εκδόθηκε σαν αποτέλεσμα απόκρυψης από το Δικαστήριο εκ μέρους των Αιτητών ουσιωδών γεγονότων. Η διαδικασία έκδοσης διατάγματος κατόπιν μονομερούς αίτησης επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων, που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση, υποχρέωση που είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides) (βλ. Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 597, 601-602). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Ο λόγος είναι ότι η έκδοση διατάγματος μονομερώς συνιστά παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούονται και τα δύο μέρη πριν το Δικαστήριο εκφέρει κρίση (βλ. Resola (Cyprus) Ltd κ.α. ν. Χρίστου
(1988)1 Α.Α.Δ. 598 και Zein v. Καμπανέλλα Λτδ.
(2000)1 Α.Α.Δ. 606). Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύοντας την βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του Δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό։ «κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά εξ' αντικειμένου ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, οπότε, στην απουσία του αυτή τούτη η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής» (Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρήστου
(1998)1 ΑΑΔ 598 στις σελίδες 602-603). Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co of USA
(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1791 αποφασίσθηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος για απαγορευτικό διάταγμα όπως καθορίζονται από το άρθρο 32 του Ν.14/60. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί σε κάθε περίπτωση είναι: «γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματός του, όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, (β) την σοβαρότητα του ζητήματος, το οποίο εγείρεται καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας. Το Δικαστήριο στην περίπτωση μη αποκάλυψης απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει την διαταγή που έδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία. Η απόκρυψη ανατρέπει τη βάση του διατάγματος και το καθιστά ακυρωτέο. Το διάταγμα που δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αυτή του Αιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης (Βλ. Δήμος Πάφου ν. Σοφοκλή Βοσκού
(2001)1 ΑΑΔ 1168). Προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60. Επί της ουσίας, η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να εκδώσει ένα προσωρινό διάταγμα ρυθμίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60(βλ. Χάρη Φεσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704). Παραθέτω τις διατάξεις τουː "32.-
(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις στο δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον." Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, όπως υιοθετήθηκαν στην Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557 και επαναλήφθηκαν σε σωρεία άλλων αποφάσεων είναι: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (δηλαδή πιθανότητας η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία), και (γ) ότι, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το ερώτημα αν υπάρχει «σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση», δηλαδή «συζητήσιμη υπόθεση», απαντάται θετικά εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής (βλ. την Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557 και πιο πρόσφατα την απόφαση ημερ. 13.6.2013 στην Πολιτική Έφεση 145/2011, Hellenic Bank Public Company Limited v Alpha Panareti Public Limited). Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα «εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του» (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802). Το ερώτημα αν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας εξετάζεται με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο. Εκείνο το οποίο απαιτείται να αποδειχθεί στο στάδιο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος είναι «κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις» (βλ. Luis Vuitton v Δερμοσάκ Λτδ κ.α.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1453. Ό,τι απαιτείται είναι «ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας (visible chance of success)». Όσον αφορά το ερώτημα κατά πόσον θα υπάρχει αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με πιο ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Ο αθέμιτος ανταγωνισμός έχει προεκτάσεις, μεταξύ των οποίων και ο επηρεασμός της εμπορικής εύνοιας, που είναι δύσκολο να αποτιμηθούν σε χρήμα ή να εξακριβωθούν με βεβαιότητα (βλ. την Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.R.L 321, στη σελ. 240, και την Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν The Timberland Co). Επιπρόσθετα των πιο πάνω, θα πρέπει τελικά το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο, υπό τις συνθήκες, είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί το διάταγμα (βλ. απόφαση, ημερ. 13.6.2013, στην Πολιτική Έφεση αρ. 145/2011, Hellenic Bank Public Company Limited v Alpha Panareti Public Limited Bacardi, με παραπομπή σε προγενέστερες αποφάσεις). Καθοδήγηση αντλείται από τη σχετική κωδικοποίηση των νομολογιακών αρχών στο Σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12th ed. (παραθέτω μετάφραση στα Ελληνικά)ː «
  1. Αποζημιώσεις. Αν το δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η αξίωση του ενάγοντα εγείρει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση τότε προχωρεί να εξετάσει κατά πόσο πρέπει να αποφασίσει υπέρ της χορήγησης ή της άρνησης του επιδιωκόμενου απαγορευτικού διατάγματος. Η καθοδηγητική αρχή είναι ότι το δικαστήριο πρέπει πρώτα να εξετάσει κατά πόσο, σε περίπτωση που ο ενάγων πετύχει στην αξίωση του για διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα στη δίκη, θα αποζημιωθεί επαρκώς με την επιδίκαση αποζημιώσεων για την απώλεια που θα υποστεί πριν από τη δίκη ως αποτέλεσμα των συνεχιζόμενων πράξεων του εναγομένου. Αν οι αποζημιώσεις με το μέτρο που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο εναγόμενος θα ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλει το δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα όσο ισχυρή και αν φαίνεται η αξίωση του ενάγοντα.
  2. Ισοζύγιο της ευχέρειας. Αν το δικαστήριο βρίσκεται σε αμφιβολία ως προς την επάρκεια των αντίστοιχων θεραπειών σε αποζημιώσεις που προσφέρονται είτε στον ενάγοντα είτε στον εναγόμενο είτε και στους δύο εγείρεται το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Στην American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd [1975] A.C. 396 η Δικαστική Επιτροπή των Λόρδων έχει καθιερώσει ορισμένες κατευθυντήριες αρχές για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. [.] Κατά την αξιολόγηση του που κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας ένας σημαντικός παράγων είναι η έκταση κατά την οποία τα μειονεκτήματα του κάθε μέρους θα είναι αδύνατο να αποζημιωθούν με αποζημιώσεις. Αν για παράδειγμα η έκταση της μη δυνάμενης να αποκατασταθεί ζημιάς του κάθε μέρους δεν θα διαφέρει σε μεγάλο βαθμό, το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη τη σχετική δύναμη της υπόθεσης του κάθε μέρους όπως αποκαλύπτεται από τις ένορκες δηλώσεις που έχουν παρουσιασθεί κατά την ακρόαση της αίτησης. Αυτός όμως είναι ο τελευταίος και όχι ο πρώτος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Είναι μόνο σ' αυτό το στάδιο που το δικαστήριο δικαιούται να εξετάσει κατά πόσο υπάρχει ουσιαστική ανισότητα επί της ουσίας και ποιος από τους διαδίκους έχει περισσότερη πιθανότητα επιτυχίας. [.] Γενικά όμως η διαδικασία στις παρεμπίπτουσες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε αμφισβητούμενα γεγονότα.
  3. Status Quo. Όπου οι άλλοι παράγοντες φαίνονται να είναι ισοζυγισμένοι το δικαστήριο συνήθως θα λάβει τέτοια μέτρα τα οποία σκοπό έχουν τη διατήρηση του status quo. Αν, από την άλλη, ο εναγόμενος εμποδίζεται προσωρινά από του να κάμει κάτι το οποίο δεν έκαμνε προηγουμένως, η μόνη επίδραση του παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος, σε περίπτωση που θα πετύχει στη δίκη του, είναι η αναβολή της ημερομηνίας κατά την οποία θα είναι σε θέση να εμπλακεί σε μια δραστηριότητα την οποία προηγουμένως δεν την είχε θεωρήσει αναγκαία να αναλάβει. Αν, από την άλλη, ο εναγόμενος διακόπτεται στη διεξαγωγή μιας καθιερωμένης επιχείρησης το απαγορευτικό διάταγμα θα του προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη δυσχέρεια εφόσον θα έχει να αρχίσει πάλι να τη δημιουργεί σε περίπτωση που πετύχει στη δίκη. [...]
  4. Ικανότητα πληρωμής αποζημιώσεων. Το δικαστήριο θα λάβει υπόψη το γεγονός ότι ο εναγόμενος δεν είναι σε οικονομική θέση να αντιμετωπίσει αξίωση για σημαντικές αποζημιώσεις εναντίον του και ότι ο ενάγων είναι πιθανόν να υποστεί ζημιές πέραν από εκείνες που μπορεί ο εναγόμενος να του καταβάλει. Από την άλλη το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη την ικανότητα ή άλλως πως του ενάγοντα να αποζημιώσει τον εναγόμενο με την ανάληψη υποχρέωσης για πληρωμή αποζημιώσεων. Το απλό γεγονός ότι ένα μέρος διαθέτει πενιχρά μέσα δεν είναι συμπερασματικό για τη χορήγηση ή άρνηση απαγορευτικού διατάγματος. Το δικαστήριο θα είναι προσεκτικό να εξετάσει αυτά τα ζητήματα όταν οι διάδικοι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και όπου ο ενάγων είναι άτομο ο οποίος διαμένει εκτός δικαιοδοσίας. [...]». Ως προς το εύρος της δικαστικής αξιολόγησης της δοθείσας μαρτυρίας που αρμόζει σε αίτηση για προσωρινό διάταγμα, σημειώνω τα εξήςː · Κατ' αρχάς, σε τέτοιου είδους υποθέσεις το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει τις προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 32 σχετικά με την ισχύ της υπόθεσης της κάθε πλευράς και την πιθανότητα επιτυχίας με βάση τη δικογραφία και τις ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί «on the face of the affidavit» τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων (Βλ. Iacovou Brothers (Constructions) Ltd. v. Fashionwise Ltd
(2000)1B A.A.Δ. 1377). · Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου επί της αξιολόγησης της μαρτυρίας περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Δηλαδή, το Δικαστήριο δεν προβαίνει στα πλαίσια τέτοιων αιτήσεων σε εις βάθος εξέταση των επίδικων θεμάτων ούτε σε αντιπαράθεση της μαρτυρίας για να ανευρεθεί η πραγματική βάση γεγονότων ή η αλήθεια των ισχυρισμών. Το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται σε αυτό το στάδιο να εμπλακεί σε οτιδήποτε που να προσομοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ένορκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Η διαδικασία σε παρόμοιες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα (Βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2026). Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής (Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 284). Στα πλαίσια εκδίκασης αίτησης ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος, το Δικαστήριο δεν δικαιούται να διαγνώσει την ουσία της αγωγής, όπως ρητά προβλέπεται στο άρθρο 22(η)(β) του περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν. 14/60(Πούλλου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)
  1. Α.Α.Δ. 275). ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΥΠΟΘΕΣΗ - ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. Η διαδικασία της Αίτησης - Έφεσης στη βάση του άρθρου 80 του Κεφ. 224 και του άρθρου 51 του Ν.9/65, τα οποία αποτελούν μέρος της νομικής βάσης της υπό κρίση αίτησης, αποτελεί «πολιτική διαδικασία» σύμφωνα με τον ορισμό του όρου αυτού στο άρθρο 2 του Ν.14/
  2. Συνεπακόλουθα, χωρεί εφαρμογής το άρθρο 32 του Ν.14/60 για την έκδοση ή/και οριστικοποίηση ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων, ως αυτά που εξαιτείται η Αιτήτρια - Εφεσείουσα στην παρούσα. (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στο εύρος του δικαστικού ελέγχου που δύναται να ασκήσει το παρόν Επαρχιακό Δικαστήριο όταν θα εκδικάζει επί της ουσίας την κυρίως Αίτηση - Έφεση, καθ' ότι είναι στο πλέγμα αυτού του εύρους δικαστικού ελέγχου που θα πρέπει να αποφασισθεί αν υπάρχει προς εκδίκαση σοβαρό ζήτημα. Είναι καλώς εμπεδωμένη νομολογιακή αρχή πως, όσον αφορά τον δικαστικό έλεγχο των αποφάσεων του Διευθυντή Κτηματολογίου από Επαρχιακό Δικαστή, ισχύουν οι αρχές οι οποίες διέπουν τον δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων που εμπίπτουν εντός της σφαίρας του δημοσίου δικαίου, με τη διαφορά, όμως, ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δικαιούται να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με τη δική του (βλ. Χατζησοφρωνίου κ.α. ν. Δημοσθένους
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 885), αφού το Επαρχιακό δεν περιορίζεται σε έλεγχο νομιμότητας της απόφασης αλλά επεκτείνεται και σε έλεγχο της ορθότητάς της και γενικότερα στη ρύθμιση των δικαιωμάτων των διαδίκων με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. Προκοπίου ν. Ryan
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 1982). Στην παρούσα υπόθεση, με την κυρίως Αίτηση - Έφεση επιδιώκεται να κριθεί δικαστικά, μεταξύ άλλων, ότι η νομική βάση στην οποία στήριξε ο Διευθυντής του Κτηματολογίου την επίδικη απόφασή του είναι αντισυνταγματική και άκυρη και ότι, συνεπακόλουθα η απόφαση του Διευθυντή είναι άκυρη. Ειδικότερα, επιζητείται να κριθεί ότι οι πρόνοιες των άρθρων 44ΙΗ έως 44ΚΖ του Νόμου 9/1965, όπως ενσωματώθηκαν σε αυτόν με τις πρόνοιες του Ν.139(Ι)/2015, είναι αντισυνταγματικές και άκυρες. Αξίζει εδώ ν' αναφερθεί συνοπτικά το ιστορικό θέσπισης των επίμαχων διατάξεων του Νόμου και η εμβέλειά τους. Σημειώνεται, συναφώς, ότι με τον Ν.142(Ι)/14 εισήχθη στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο (Ν.9/65) το νέο Μέρος VIB υπό τον τίτλο «Προστασία Αγοραστών», το οποίο βασικά ανέστελλε όλες τις πωλήσεις ενυπόθηκων ακινήτων για τα οποία είχαν κατατεθεί συμβάσεις πώλησης στο Κτηματολόγιο δυνάμει του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου (Ν.81(Ι)/11) και περαιτέρω παρείχε προστασία σε περίπτωση πώλησης δανείων των ενυπόθηκων οφειλετών. Η αναστολή των πωλήσεων ίσχυσε αρχικά μέχρι τις 30.4.15 και διαδοχικά, με δύο άλλους τροποποιητικούς νόμους, παρατάθηκε μέχρι τις 4.9.15 (Ν.53(Ι)/15και Ν.133(Ι)/15). Κατά την εν λόγω ημερομηνία δημοσιεύθηκε ο τροποποιητικός Ν.139(Ι)/15 ο οποίος επέκτεινε την προστασία των αγοραστών με τα επίμαχα άρθρα 44IH έως 44KZ, τα οποία προσέθεσε στο Μέρος VIB του βασικού Νόμου. Λίγες μέρες αργότερα θεσπίστηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο και οι σχετικοί περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Προστασία Αγοραστών) Κανονισμοί του 2015 (Κ.Δ.Π. 298/15). Κατ' ουσία, δυνάμει των νέων αυτών άρθρων ο Διευθυντής Κτηματολογίου δύναται, είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιν αίτησης από αγοραστή (ή πωλητή) ακινήτου, όπου υπάρχει κατατεθειμένη σύμβαση και υπό τον όρο ότι έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα και υπάρχει εγγεγραμμένος τίτλος ιδιοκτησίας, ακολουθώντας την προβλεπόμενη διαδικασία, να προβεί: «[...] σε απαλλαγή, εξάλειψη ή ακύρωση της υποθήκης, του εμπράγματου βάρους ή της απαγόρευσης και σε μεταβίβαση του ακινήτου επ΄ ονόματι του αγοραστή» (άρθρο 44ΚΒ). Σε περίπτωση κατά την οποίαν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις ο Διευθυντής προχωρεί στο πρώτο βήμα που είναι η αποστολή Ειδοποίησης Πρόθεσης Μεταβίβασης (ως ο Τύπος ΙΕ του Νόμου) με την οποία ενημερώνεται, μεταξύ άλλων, ο ενυπόθηκος δανειστής ότι έχει το δικαίωμα να υποβάλει ένσταση ή αίτηση μεταφοράς της υποθήκης επί άλλης ακίνητης ιδιοκτησίας του ίδιου πωλητή, καθώς και ότι σε αντίθετη περίπτωση ο Διευθυντής θα προχωρήσει στην εξάλειψη της υποθήκης και στη μεταβίβαση επ΄ ονόματι του αγοραστή. Στην παρούσα υπόθεση, δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι ο Διευθυντής Κτηματολογίου ακολούθησε την προβλεπόμενη στα σχετικά άρθρα του Ν.9/65 διαδικασία. Αυτό το οποίο αμφισβητείται είναι η συνταγματικότητα των ιδίων των εξουσιών που χορηγούνται στο Διευθυντή να ενεργήσει κατά τον πιο πάνω περιγραφόμενο τρόπο, για να επιφέρει το αποτέλεσμα της εξάλειψης και διαγραφής της υποθήκης, μεταβάλλοντας έτσι δυσμενώς τα δικαιώματα του ενυπόθηκου δανειστή (ήτοι, της τράπεζας) προς όφελος τρίτου προσώπου (του περιγραφόμενου ως εγκλωβισμένου αγοραστή), μη συμβαλλομένου με τον εν λόγω δανειστή και ανεξάρτητα από τα όσα συμφωνήθηκαν στη σύμβαση μεταξύ ενυπόθηκου δανειστή και ενυπόθηκου οφειλέτη (πωλητή του ενυπόθηκου ακινήτου), χωρίς μάλιστα να ληφθεί η συναίνεση του ενυπόθηκου δανειστή για τη δυσμενή μεταβολή των δικαιωμάτων του. Είναι καλά νομολογημένο ότι η εξέταση της συνταγματικότητας των διατάξεων του νόμου δεν γίνεται αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο ούτε ελέγχεται περιστασιακά ή συμπτωματικά. Το θέμα της αντισυνταγματικότητας νόμου ή μέρος των διατάξεων αυτού πρέπει να προσδιορίζεται επακριβώς στα δικόγραφα και να εξετάζεται στο πλαίσιο των νομικών επιχειρημάτων που το στοιχειοθετούν (βλ. Πιπονίδη ν. Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A444, Πολ. Έφ. 429/11, ημερ. 6.12.2017). Είναι, επίσης, νομολογημένο ότι ο έλεγχος της συνταγματικότητας ενός νόμου επιτυγχάνεται με την αντιπαραβολή των διατάξεων του κρινόμενου νόμου προς τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος (Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων (Αρ. 4)
(1994)3 ΑΑΔ 167). Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα (βλ. μεταξύ άλλων, The Board for Registration of Architects & Civil Engineers v. Christodoulos Kyriakides
(1966)3 C.L.R. 640· PIK v. Kαραγιώργη και Άλλων
(1991)3 ΑΑΔ 159 κ.α.» Παρατηρώ ότι, στην παρούσα υπόθεση, το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας των νομοθετικών προνοιών στη βάση των οποίων ενήργησε ο Διευθυντής Κτηματολογίου εγείρεται από την Αιτήτρια στην κυρίως αίτηση - έφεσή της κατά τρόπο ειδικό (με επίκληση των Άρθρων 23, 26, 28, 29 και 30 του Συντάγματος συγκριτικά προς τα άρθρα 44ΙΘ και 44ΚΒ του Ν.9/1965, όπως αυτά εισήχθηκαν με το Ν. 139(Ι)/2015). Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, όπως επίσης στην υπό κρίση αίτηση για την έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος, το συνταγματικό ζήτημα αναλύεται λεπτομερειακά, ως θα έπρεπε, όχι αφηρημένα ή/και γενικά και απροσδιόριστα. Επομένως, χωρεί δικαστικού ελέγχου. Αναμφίβολα, όπου υπάρχει πραγματικό συνταγματικό ζήτημα προς εκδίκαση, τούτο είναι σοβαρό ζήτημα. Γι' αυτό και θεωρώ ότι ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν/14/60, αφού, εδώ το εν λόγω συνταγματικό ζήτημα δεν εγείρεται επί ματαίω, αλλά αντίθετα εάν κριθεί στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης - Έφεσης ότι οι επίμαχες διατάξεις είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας αντισυνταγματικές, και άρα άκυρες, τούτο θα επηρεάσει άμεσα την Αιτήτρια - Εφεσείουσα, η οποία θα δικαιούται σε ανάλογη ουσιαστική θεραπεία ως τα αιτητικά Β, Γ και Δ της κυρίως αίτησης. (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (δηλαδή πιθανότητας η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία). Από όσα αντιπαραβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις που παρέθεσα ανωτέρω, αλλά και από όσα ανέγνωσα στις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων, κρίνω ότι είναι ορατή η πιθανότητα επιτυχίας της Εφεσείουσας - Αιτήτριας στην κυρίως αίτηση - έφεση. Στηρίζω το συμπέρασμα αυτό στα εξής επιμέρους στοιχεία, σωρευτικά επιμετρώντας τα։ Σύμφωνα με το άρθρο 12
(5)(α) του Ν.9/65 «εμπράγματο βάρος» σημαίνει κάποια άμεση απαίτηση επί ακινήτου, δικαίωμα επιβάρυνσης ή υποχρέωση, υφιστάμενη δυνάμει οποιουδήποτε νόμου. Βάσει δε του άρθρου 23 του ιδίου Νόμου διαρκούσης της υποθήκης το ακίνητο βαρύνεται με την πληρωμή του εξασφαλιζομένου (δια της υποθήκης) ποσού, κατά προτεραιότητα έναντι πάσης οφειλής και υποχρεώσεως του οφειλέτη (εξαιρουμένης παλαιότερης υποθήκης ή άλλης επιβάρυνσης η οποία δυνάμει νόμου τυγχαίνει να ικανοποιείται κατά προτεραιότητα). Είναι ενδεικτικό πως σε κάθε περίπτωση που πραγματοποιηθεί αναγκαστική πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, είτε στη βάση του άρθρου 37 είτε στη βάση του άρθρου 44Β
(1), τότε, μετά την πληρωμή τελών, φόρων κ.λ.π., καθώς και την ικανοποίηση προγενεστέρων εμπραγμάτων βαρών, το εκπλειστηρίασμα διατίθεται προς εξόφληση παντός ποσού εξασφαλιζομένου δια της υποθήκης βάσει της οποίας ζητήθηκε η πώληση ή με άλλα λόγια έπεται η εξόφληση του ενυπόθηκου χρέους. Απεναντίας, βάσει των επίμαχων διατάξεων, χωρίς να έχει δοθεί η συγκατάθεση της Αιτήτριας - Εφεσείουσας προς όφελος της οποίας είχε εγγραφεί η υποθήκη, ο Διευθυντής Κτηματολογίου αποφασίζει τη διαγραφή υποθήκης, προτού εξοφληθεί η οφειλή για την οποία τέθηκε ως εξασφάλιση η υποθήκη, καταλύοντας την προβλεπόμενη στο άρθρο 23 προτεραιότητα. Είναι εδώ παραδεκτό ότι η επίδικη υποθήκη προς όφελος της Εφεσείουσας προηγείται, ως εμπράγματο βάρος, του πωλητηρίου εγγράφου που κατέθεσε η Εφεσίβλητη αρ. 2 στο Κτηματολόγιο και από το οποίο αντλεί τα δικά της χωριστά δικαιώματα έναντι της Εφεσίβλητης αρ.
  1. Σκοπός της υποθήκης είναι η εμπράγματη εξασφάλιση της Εφεσείουσας προς αποπληρωμή των οφειλών της Εφεσίβλητης 1 ύψους €500.000 πλέον τόκους. Σύμφωνα με τους όρους της υποθήκης η υποθήκη θα παραμείνει έγκυρη και ισχυρή μέχρι την πλήρη αποπληρωμή και εξόφληση όλων των οφειλών της Εφεσίβλητης 1 προς την Εφεσείουσα. Η Εφεσίβλητη αρ. 1 δεν έχει αποπληρώσει ακόμη όλες τις οφειλές της, συνεπώς δεν έχει εξαλειφθεί το αντικείμενο της υποθήκης. Δεν αρνείται η Εφεσίβλητη 2, όπως δεν το αρνείται και η Εφεσίβλητη 1 (η οποία και δεν ενίσταται στην έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος που ζήτησε η Εφεσείουσα) ότι η υποθήκη αποτελεί ενοχικό (συμβατικό) δικαίωμα ικανό να χαρακτηρισθεί ως περιουσία της Εφεσείουσας. Ούτε αρνείται η Εφεσίβλητη 2 ότι θα υπάρξει άμεσος επηρεασμός του δικαιώματος (συμβατικού ή/και περιουσιακού) της Εφεσείουσας άπαξ και εφαρμοσθεί η εφεσιβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Η άμυνα της Εφεσίβλητης 2 είναι ουσιαστικά ο ισχυρισμός της ότι η ακύρωση και εξάλειψη της υποθήκης από το συγκεκριμένο επίδικο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/4748, έτσι ώστε αυτό να απελευθερωθεί για να μπορεί να μεταβιβασθεί ελεύθερο βαρών στην ίδια την Εφεσίβλητη 2, θα στερήσει μεν από την Εφεσείουσα ένα συμβατικό δικαίωμα ή/και περιουσιακό δικαίωμα, αλλά κατά τρόπο που δεν θα της προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά, εφόσον στο παρόν στάδιο οι οφειλές της Εφεσίβλητης 1 προς την Εφεσείουσα έχουν μειωθεί σε €247.767,50σ και το χρέος αυτό θα παραμείνει πλήρως εξασφαλισμένο λόγω του ότι η επίδικη υποθήκη έχει εγγραφεί και επί άλλων περιουσιακών στοιχείων της Εφεσείουσας αρ. 1, ήτοι των διαμερισμάτων με αρ. εγγραφής (α) 0/4746, με αγοραία αξία €100.600, (β) 0/4747, με αγοραία αξία €112,600 και (γ) 0/4749, με αγοραία αξία €104.100, που συνολικά υπερκαλύπτουν το ποσό των τρεχουσών οφειλών της Εφεσίβλητης αρ. 1 προς την Εφεσείουσα. Προτού τοποθετηθώ αναφορικά με τη δύναμη της ανωτέρω επιχειρηματολογίας της Εφεσίβλητης αρ. 2, κρίνω αναγκαίο να σημειώσω ότι δεν μπορεί να επιτύχει η θέση της ότι η Εφεσείουσα απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι η επίδικη υποθήκη ενεγράφη όχι μόνον σε βάρος του επίδικου διαμερίσματος, αλλά και σε βάρος τριών άλλων ακινήτων με τους αριθμούς εγγραφής 0/4746, 0/4747 και 0/
  2. Συμφωνώ και υιοθετώ τα όσα αναφέρει ο συνήγορος της Εφεσείουσας στην παρα. 41 της γραπτής του αγόρευσης, όπου καταγράφονται τα εξής։ «Πρωτίστως, επισημαίνεται στο Δικαστήριο ότι με το Τεκμήριο 8 ΕΔ Αιτήτριας αποκαλύπτονται όλες οι εγγραφές οι οποίες βαρύνονταν αρχικά με την υποθήκη Υ169/2009 και μάλιστα οι εν λόγω εγγραφές είναι κυκλωμένες, ουτως ώστε να γίνονται πιο εύκολα αντιληπτές από τις υπόλοιπες εγγραφές. Από την στιγμή που η Καθ' ης η Αίτηση 2 υποστηρίζει μη αποκάλυψη των επιπλέον εγγραφών που συσχετίζονται με την υποθήκη Υ169/2009, παραβάλλοντας το Τεκμήριο 8 ΕΔ Αιτήτριας, δηλαδή το πιστοποιητικό έρευνας της περιουσίας της Καθ ' ης η Αίτηση 1 που αποκάλυψε η Αιτήτρια, είναι η θέση μας ότι δεν τίθεται θέμα μη αποκάλυψης.» Συμφωνώ δηλαδή ότι, μέσω του Τεκμηρίου 8 της Ε/Δ που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση της Εφεσείουσας για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, το Δικαστήριο έλαβε όλα εκείνα τα στοιχεία που η Εφεσίβλητη αρ. 2 θεωρεί ότι έπρεπε να είχε ενώπιόν του. Εν πάση περιπτώσει, δεν είμαι βέβαιη για το αν πράγματι θα μπορούσε να ανατρέψει τη σκέψη του Δικαστηρίου να χορηγήσει το απαγορευτικό διάταγμα μονομερώς, το ότι η επίδικη υποθήκη επεκτείνεται και σε άλλα διαμερίσματα δυνάμει μεταγενέστερων εγγραφών. Η κάθε μια εγγραφή υποθήκης αφορούσε το ποσό χρέους για την κάλυψη του οποίου ενεγράφη. Ουδένα εκ των τριών ακινήτων (0/4XX6, 0/4XX7 και 0/4XX9), επί του οποίου επικαλείται η Εφεσίβλητη 2 ότι έχει επεκταθεί η επίδικη υποθήκη, δεν είναι τέτοιας αγοραίας αξίας που να καλύπτει από μόνο του όλο το ποσό των τρεχουσών οφειλών της Εφεσίβλητης 1 προς την Εφεσείουσα (€247.767,50σ). Το ότι επέκτεινε η Εφεσείουσα την επίδικη υποθήκη και σε άλλα ακίνητα της Εφεσίβλητης 1, πέραν του επίδικου ακινήτου της παρούσας Αίτησης - Έφεσης, οφείλεται λογικά στο ότι υπήρχε ανάγκη για επιπλέον κάλυψη των οφειλών της Εφεσίβλητης
  3. Άλλωστε η αγοραία αξία του επίδικου ακινήτου εκτιμήθηκε περί τις €95.000 (βλ. τη Συμπληρωματική Ε/Δ του κ. Σταύρου ημερ. 2.7.2019) και άρα δεν ήταν από μόνη της ικανή να καλύψει τις οφειλές της Εφεσίβλητης
  4. Εν πάση περιπτώσει, κάθε νέα εγγραφή υποθήκης δημιουργεί ξεχωριστά συμβατικά ή/και περιουσιακά δικαιώματα της Εφεσείουσας έναντι της Εφεσίβλητης 1, όπως και κάθε πωλητήριο έγγραφο δημιουργεί ξεχωριστά δικαιώματα των αγοραστών έναντι της Εφεσίβλητης
  5. Είναι πάντως ορατός ο κίνδυνος εάν δεν απαγορευθεί στο Διευθυντή να εξαλείφει την υποθήκη της Εφεσείουσας από κάθε ένα ακίνητο της Εφεσίβλητης 1, κάθε φορά που εξοφλείται το αντίτιμο της αγοραπωλησίας αυτού από τον αγοραστή προς την Εφεσίβλητη 1, να μείνει εντελώς ακάλυπτη η Εφεσείουσα 1 στο ενυπόθηκο χρέος της Εφεσίβλητης
  6. Συνεπώς, αν και αναγνωρίζω ότι η Εφεσίβλητη 2 έχει δικαίωμα να αξιώνει έναντι της Εφεσίβλητης 1 να της μεταβιβάσει τον τίτλο ιδιοκτησίας του επίδικου ακινήτου, εφόσον έχει εξοφλήσει όλο το αντάλλαγμα του πωλητηρίου εγγράφου, εντούτοις επισημαίνω ότι τυχόν προστασία αυτού της του δικαιώματος, για να είναι σύννομη και συνταγματικά επιτρεπτή, δεν μπορεί να γίνει κατά τρόπο που να αφαιρεί ή να περιορίζει τα δικαιώματα τρίτων κατά παράβαση των άρθρων 23, 26 και 28 του Συντάγματος. Λαμβάνω υπόψη μου ότι το επίδικο θέμα της αντισυνταγματικότητας δεν έχει επιλυθεί μέχρι στιγμής σε δεύτερο βαθμό με οποιαδήποτε απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αλλά σωρεία πρωτόδικων αποφάσεων στις οποίες με έχουν παραπέμψει οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Εφεσείουσας στη γραπτή τους αγόρευση έχουν κρίνει ως αντισυνταγματικές τις επίμαχες πρόνοιες, παραπέμποντας σε πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου για το πως ερμηνεύεται η συνταγματικότητα των διατάξεων ενός νόμου εν σχέση προς τα άρθρα 23, 26 και 28 του Συντάγματος. Επιγραμματικά, αναφέρω τα εξής։ Το άρθρο 23 του Συντάγματος προνοεί πως έκαστος έχει το δικαίωμα να αποκτά, να είναι κύριος, να κατέχει, να απολαμβάνει ή διαθέτει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη ιδιοκτησία. Σύμφωνα με την απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις Συν. Υποθ. 1480/11 κ.α. Γεώργιος Χαραλάμπους κ.α. ν. Υπουργού Οικονομικών κ.α., ημ. 11.6.14 στην έννοια της «περιουσίας» περιλαμβάνονται όχι μόνο τα εμπράγματα δικαιώματα αλλά και όλα τα δικαιώματα «περιουσιακής φύσεως», καθώς και τα κεκτημένα «οικονομικά συμφέροντα» και κατ΄ αυτόν τον τρόπο καλύπτονται και τα «ενοχικής φύσεως» περιουσιακά δικαιώματα (βλ. υποθ. Σ.τ.Ε. 1282/12, ημ. 2.2.12, βλ. επίσης την Πρόεδρος ν. Βουλής, Αναφορά 3/16, ημ. 16.3.17). Βάσει των προνοιών του Άρθρου 23.4 του Συντάγματος δεν χωρεί αναγκαστική αποξένωση ιδιοκτησίας εκτός της προνοούμενης διαδικασίας της απαλλοτρίωσης, η οποία βέβαια δεν εφαρμόστηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση, αποστέρηση του δικαιώματος ιδιοκτησίας μπορεί να επέλθει, μόνον όταν καθορίζεται δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για την ιδιοκτησία που απαλλοτριώνεται. Στην Αναφορά του Προέδρου της Δημοκρατίας (αρ. 4/2014) προς το Ανώτατο Δικαστήριο με σκοπό την έκδοση γνωμάτευσης κατά πόσον «ο περί Απαλλαγής Ενυπόθηκου Οφειλέτη από την Καταβολή μη Εξοφληθέντος Ποσού μετά την Πώληση Ενυπόθηκου Ακινήτου Νόμος του 2014», βρίσκεται σε αντίθεση και/ή είναι ασύμφωνος προς τις διατάξεις των Άρθρων 23, 25, 26, 28, 30 και 179 του Συντάγματος, εξετάστηκε ειδικότερα η συνταγματικότητα διάταξης του άρθρου 3
(1)εν λόγω Νόμου βάσει της οποίας προβλεπόταν ότι։ «σε περίπτωση που μετά την ολοκλήρωση της πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με τη διαδικασία πλειστηριασμού ή πώλησης ή αγοράς από τον ενυπόθηκο δανειστή και τη μετεγγραφή του ενυπόθηκου ακινήτου στο όνομα του αγοραστή, σύμφωνα με το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014, το προϊόν της πώλησης δεν επαρκεί για την πλήρη εξόφληση του ενυπόθηκου χρέους, ο ενυπόθηκος οφειλέτης απαλλάσσεται από την καταβολή του υπολοίπου μη εξοφληθέντος από το προϊόν της πώλησης χρέους.». Ομόφωνα το Ανώτατο Δικαστήριο γνωμάτευσε ότι οι διατάξεις του άρθρου 3 του προαναφερθέντος Νόμου συνιστούσαν ανεπίτρεπτη επέμβαση στη συνταγματικά κατοχυρωμένη στο Άρθρο 26 του Συντάγματος ελευθερία του συμβάλλεσθαι, εφόσον «Στην προκείμενη περίπτωση θεωρούμε ότι, γενικά, το δικαίωμα του «συμβάλλεσθαι ελευθέρως» περικλείει και το δικαίωμα διαμόρφωσης του περιεχομένου της σύμβασης, κατά την ελεύθερη βούληση των συμβαλλομένων (Δέστε την Απόφαση του Ελληνικού ΣτΕ 2944/1980 (Τμήμα Δ) και Δαγτόγλου: Συνταγματικό Δίκαιο - Ατομικά Δικαιώματα, 4η Αναθεωρημένη Έκδοση, 2012, Οικονομική Ελευθερία, παράγραφοι 1302-1303). Η μεταγενέστερη επέμβαση του νομοθέτη, δεν συμβιβάζεται καταρχήν με την ελευθερία των συμβάσεων. Εξαιρέσεις δυνατόν να είναι δικαιολογημένες, στο βαθμό που επιτρέπει το Σύνταγμα. Όμως οι περιορισμοί του δικαιώματος, όπως προσδιορίζονται από τα όρια που θέτει το ίδιο το Σύνταγμα, δεν πρέπει να θίγουν την ουσία ή τον πυρήνα του δικαιώματος.». Απέρριψε μάλιστα το Ανώτατο Δικαστήριο τον ισχυρισμό της Βουλής των Αντιπροσώπων ότι η επέμβαση της Βουλής στο δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι επιτρέπεται, ένεκα της εκμετάλλευσης της ιδιάζουσας οικονομικής ισχύος των τραπεζών, δεν μπορεί να επιτύχει καθότι κάτι τέτοιο δεν αιτιολογείται από την αιτιολογική έκθεση ή τον υπό αναφορά νόμο, αλλά ούτε και αποτελεί το αντικείμενο του υπό αναφορά νόμου. Σύμφωνα με το Άρθρο 28 του Συντάγματος όλοι είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου και δικαιούνται να τύχουν ίσης προστασίας και μεταχείρισης. Στην υπόθεση Σεργίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)1 ΑΑΔ 119 αναφέρθηκαν τα εξής: «Το άρθρο 28 του Συντάγματος προβλέπει την ουσιαστική, σε αντίθεση με την φαινομενική, ισότητα. Η δυναμική της αρχής της ισότητας επιβάλλει την ανίχνευση της φύσης, των υποκειμένων και αντικειμένων του δικαίου, ώστε να αποδίδονται τα ίσα στα όμοια και να αποκλείεται η ταύτιση των ανομοίων.». Το κριτήριο κατά πόσο μια νομοθετική πρόνοια παραβιάζει την αρχή της ισότητας, είναι κατά πόσο αυτή εναποθέτει αυθαίρετα και χωρίς οποιοδήποτε γνήσιο λόγο, βάρος σε μια ομάδα, ενώ ταυτόχρονα εξαιρεί άλλη ομάδα η οποία είναι ουσιαστικά στην ίδια θέση (βλ. επίσης Anastassiou v. Republic, ανωτέρω). Παρατηρώ ότι οι επίμαχες διατάξεις δεν προβλέπουν για καμία αποζημίωση της Εφεσείουσας και πολύ περισσότερο, εκεί όπου δεν δύναται να υπάρξει εξ αντικειμένου μεταφορά της επίδικης υποθήκης σε άλλη περιουσία του ενυπόθηκου οφειλέτη, δεν φαίνεται να δίνεται καμία εξουσία στο Διευθυντή ή στο Δικαστήριο να επιβάλει άλλους όρους για την αναπλήρωση της εξασφάλισης του ενυπόθηκου δανειστή. Υπό το φως όλων των ανωτέρω στοιχείων, κρίνω ότι είναι ορατή η πιθανότητα επιτυχίας της Αίτησης - Έφεσης. (γ) Κατά πόσο είναι δίκαιο ή εύλογο να διατηρηθεί το απαγορευτικό διάταγμα σε ισχύ. Η έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος που εμποδίζει το Διευθυντή να προχωρήσει με την ακύρωση της υποθήκης κατά του ακινήτου της Εφεσίβλητης 2 διατηρεί το status quo και δεν εμποδίζει τον Διευθυντή να ασκεί τη συνήθη δραστηριότητά του, ενώ η ακύρωση του προσωρινού διατάγματος και η εξάλειψη της εν λόγω υποθήκης, θα επηρεάσει ανεπιστρεπτί τα συμβατικά ή/και περιουσιακά δικαιώματα της Εφεσείουσας έναντι της Εφεσίβλητης 1 και θα δώσει προτεραιότητα στην προστασία των δικαιωμάτων της Εφεσίβλητης 2 σε βάρος αντίστοιχων δικαιωμάτων που αντλούν οι αγοραστές των υπολοίπων υποθηκευμένων ακινήτων. Το δικαίωμα που παρέχεται στην Εφεσείουσα από το άρθρο 44ΚΒ
(4)του Ν.9/1965 να υποβάλει αίτηση για μεταφορά της επίδικης υποθήκης σε άλλη ακίνητη ιδιοκτησία της Εφεσίβλητης 1 πωλητή, εδώ δεν διαφάνηκε να υπάρχει ευχέρεια να αξιοποιηθεί, εφόσον η Εφεσείουσα δεν εντόπισε να διαθέτει η Εφεσίβλητη 1 άλλη, ελεύθερη και απαλλαγμένη εμπραγμάτων βαρών, ακίνητη ιδιοκτησία. Η Εφεσίβλητη 1 δεν ενίσταται στην διατήρηση του εκδοθέντως μονομερώς απαγορευτικού διατάγματος, και άρα δεν αρνείται τη θέση της Εφεσείουσας ότι δεν έχει περιθώριο μεταφοράς της υποθήκης σε άλλο ακίνητό της. Απεναντίας, η μόνη αρνητική συνέπεια που θα έχει υποστεί η Εφεσίβλητη 2 αν στο τέλος της εκδίκασης της κυρίως Αίτησης - Έφεσης φανεί ότι είναι συνταγματικές οι πρόνοιες του Νόμου, θα είναι η κάποια καθυστέρηση προκλήθηκε στο μεσοδιάστημα στην επ΄ ονόματι της μεταβίβαση. Κρίνω πως η σχετική πλάστιγγα του ισοζυγίου της ευχέρειας εμφανώς κλίνει προς όφελος της Εφεσείουσας και είναι δίκαιο και πρόσφορο να οριστικοποιηθούν τα διατάγματα. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους, το εκδοθέν απαγορευτικό διάταγμα ως το «Α» της ενδιάμεσης αίτησης καθίσταται απόλυτο για όλους τους Καθ΄ ων η αίτηση και παραμένει σε ισχύ μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εκδίκασης της κυρίως αίτησης - έφεσης. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Αιτήτριας - Εφεσείουσας και εναντίον της Καθ΄ ης 2 - Εφεσίβλητης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Καμία διαταγή εξόδων σε σχέση με τον Καθ΄ ου 1 και το Διευθυντή Κτηματολογίου. (υπ.) ............................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.