← Κύπρος

SILVERO JEWELLERS LIMITED κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Γενική Αίτηση /Εφεση αρ.: 264/2019, 29/10/2019

SILVERO JEWELLERS LIMITED κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Γενική Αίτηση /Εφεση αρ.: 264/2019, 29/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A481 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Γενική Αίτηση /Εφεση αρ.: 264/2019 Επί τοις αφορώσι τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμο Κεφ. 224 (και τις τροποποιήσεις του), Άρθρα 50, 58,80,

  1. Επί τοις αφορώσι τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νόμος 82/2002 και τις τροποποιήσεις του Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/65)όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 51, 37-44 Μεταξύ:
  2. SILVERO JEWELLERS LIMITED
  3. XXXXX ΧΑΣΙΚΟΥ
  4. XXXXX ΑΒΡΑΑΜΙΔΟΥ ΧΑΣΙΚΟΥ
  5. XXXXX ΧΑΣΙΚΟΥ
  6. XXXXX ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ
  7. JEWELLERY EMERALD LIMITED Εφεσείοντες/Αιτητές και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εφεσίβλητων/Καθ'ων η Αίτηση ----------------- Μονομερής Aίτηση ημερ. 25.10.2019 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Ημερομηνία: 29.10.2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Χρ. Χ' Στερκώτης με κ. Ν. Αγγελίδη ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο όπως εκδώσει: «1) Προσωρινό διάταγμα με το οποίο ν' ακυρώνεται και/ή αναστέλλεται και/ή διακόπτεται και/ή παραμερίζεται ο πλειστηριασμός που ορίστηκε στις 30/10/2019 μεταξύ των ωρών 9.ΟΟπ.μ. και 5.00 μ.μ. στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' 28,2324, Κάτω Λακατάμεια, Λευκωσία και ή οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία ήθελε οριστεί για την αναγκαστική πώληση των πιο κάτω περιγραφόμενων ακινήτων, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας αρ. 1 εταιρείας, τα οποία βαρύνονται με την Υποθήκη αρ. Υ5265/2000 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας μέχρι εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης /έφεσης και ή μέχρι νεωτέρων διαταγών του δικαστηρίου. ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΑΚΙΝΗΤΑ Α/Α Δήμος Ενορία Κοινότητα Αρ. Εγγραφής Φύλλο-Σχέδιο, Τμήμα Τεμάχιο Είδος Ακινήτου όπως περιγράφεται στον τίτλο Μερίδιο 1 ΤΡΥΠΙΩΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ 25/2XX9 21/4XXXX3/25 8X1 Γραφείο αρ. 4 στον 1° όροφο 1/1 2 ΤΡΥΠΙΩΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ 25/2XX0 21/4XXXX3/25 8X1 Γραφείο αρ. 5 στον 1° όροφο 1/1 Χωρομετρική Αναφορά 2) Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία θα κρίνει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο.» Στις 27.6.2019 οι Αιτητές καταχώρησαν Γενική Αίτηση/Έφεση με την οποία ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου που να κηρύσσεται άκυρη η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ καθώς και οι ειδοποιήσεις Θ, Ι κα ΙΒ που αφορούν τα περιγραφόμενα στο Αιτητικό παράγραφος 1 ακίνητα. Επίσης διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία όπως προβλέπεται στο μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 και διάταγμα που να ακυρώνει και ή αναστέλλει τη διαδικασία πώλησης των πιο πάνω ακινήτων. Ακολούθως στις 11.9.19 που ήταν ορισμένη η αίτηση για πρώτη εμφάνιση εμφανίστηκαν εκ μέρους των Καθ'ων η Αίτηση οι δικηγόροι τους και ζήτησαν χρόνο να καταχωρήσουν ένσταση. Η αίτηση ορίστηκε στις 30.9.19 και εδόθησαν οδηγίες όπως μέχρι τότε καταχωρηθεί ένσταση. Στις 30.9.19 ζητήθηκε παράταση του χρόνου καταχώρισης ένστασης, ορίστηκε στις 4.10.19 και δόθησαν οδηγίες μέχρι τότε να καταχωρηθεί ένσταση. Ούτε μέχρι τότε καταχωρήθηκε ένταση και εδόθη περαιτέρω χρόνος μέχρι τις 14.10.
  8. Στις 9.10.2019 οι Αιτητές καταχώρησαν αίτηση για να τους δοθεί άδεια να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η άλλη πλευρά δεν έφερε ένσταση. Στις 14.10.2019 ορίστηκε η κυρίως αίτηση και πάλιν για ακρόαση στις 22.10.2019, κατά την ημερομηνία αυτή όμως οι δύο πλευρές δεν ήταν έτοιμες για ακρόαση και ζητήθηκε περαιτέρω χρόνος δηλαδή να ξαναοριστεί για ακρόαση στις 29.10.2019 η κυρίως αίτηση. Το Δικαστήριο ανέφερε στους δικηγόρους ότι είναι αδύνατο να οριστεί 29.10.2019 αφού στις 30.10.2019 ήταν ορισμένος ο πλειστηριασμός και θα έπρεπε να οριστεί ή στις 23.10.2019, την επομένη δηλαδή ή στις 4.11.2019 για ακρόαση. Ο κ. Αγγελίδης που εμφανιζόταν για τους Αιτητές είπε ότι δεν μπορούν στις 23.10.2019 και εισηγήθηκε να παραμείνει η αίτηση για ακρόαση στις 4.11.2019 η ώρα 10.00, όπως και ορίστηκε. Στις 25.10.2019 καταχωρήθηκε η υπό εκδίκαση αίτηση και ορίστηκε, αφού υπήρχε η διακοπή του τριημέρου, στις 29.10.
  9. Το Δικαστήριο ζήτησε από τους δικηγόρους των Αιτητών να αγορεύσουν για υποστήριξη του αιτήματος τους όπως και έγινε. Με την συμπεριφορά τους αυτή οι Αιτητές περιόρισαν το χρόνο του Δικαστηρίου στο ελάχιστο και την εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει επίδοση της αίτησης στους αντιδίκους τους στο μηδέν. Στην απόφαση
  10. C.M.K. METAL CONSTRACITON LIMITED, ημερ. 7.11.2018, ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Τ. Θ. Οικονόμου είπε τα εξής: «Εν προκειμένω οι αιτητές είχαν κάθε δικαίωμα να καταχωρίσουν την έφεση μέχρι και το τελευταίο λεπτό της προβλεπόμενης προθεσμίας. Εφόσον όμως είχαν πρόθεση να καταχωρίσουν και ενδιάμεση αίτηση για αναστολή του πλειστηριασμού, θα έπρεπε να ενεργήσουν με τέτοιο τρόπο ώστε να μη δημιουργήσουν συνθήκες πίεσης για το Δικαστήριο αλλά, κυρίως, για την άλλη πλευρά. Θα έπρεπε να είχε καταχωρίσουν την έφεση και την ενδιάμεση αίτηση ενωρίτερα, οπότε και δεν θα υπήρχε ανάγκη για κατεπείγουσα αίτηση χωρίς ειδοποίηση. Η δέουσα, υπ΄αυτή την έννοια, δικονομική συμπεριφορά των αιτητών, θα έδιδε την ευκαιρία στο Δικαστήριο να προγραμματίσει και να χειριστεί την υπόθεση ακούγοντας προηγουμένως και τις δύο πλευρές, εξισορροπώντας τα εκατέρωθεν δικαιώματα και τους κινδύνους κάθε πλευράς, θέματα στα οποία αναφέρθηκε αγορεύοντας σήμερα ο ευπαίδευτος δικηγόρος των αιτητών. Θα μπορούσε σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο να εκδικάσει την ενδιάμεση αίτηση με την απαιτούμενη ταχύτητα ή να κατέληγαν τα μέρη σε εκ συμφώνου αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασμού με μια πρακτική μεταξύ τους διευθέτηση μέσα από συναινετικές προσεγγίσεις. Αυτές όμως οι ορθές και δίκαιες δυνατότητες εξουδετερώθηκαν από τον χειρισμό των αιτητών να καταχωρίσουν την αίτησή τους στον ύστατο χρόνο που επέλεξαν να την καταχωρίσουν. Η αντιμετώπιση του θέματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο ήταν ορθή. Ορθά θεώρησε πως το κατεπείγον της αίτησης προέκυπτε από τους χειρισμούς των ίδιων των αιτητών και συνεπώς δεν μπορούσαν να το επικαλούνται ως δικαιοδοτική προϋπόθεση της αίτησης τους. Αντίθετη προσέγγιση θα επιβράβευε τέτοιες πρακτικές προς ζημία της απονομής της δικαιοσύνης και των ταλαιπωρημένων δικαστικών διαδικασιών. Η αναγκαία και πολύτιμη στις κατάλληλες περιπτώσεις εξαίρεση απόδοσης θεραπείας χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά δεν μπορεί να λειτουργεί προς απόκτηση τακτικού δικονομικού πλεονεκτήματος ή εν πάση περιπτώσει για πρόκληση πίεσης στο Δικαστήριο και τους αντιδίκους. Είναι χαρακτηριστική τέτοιας προσέγγισης η εισήγηση του ευπαιδεύτου δικηγόρου των αιτητών κατά την επιχειρηματολογία του ότι εάν το Δικαστήριο επιλαμβανόταν της αίτησης την ίδια ημέρα που καταχωρίστηκε και εξέδιδε τα διατάγματα ορίζοντας τα επιστρεπτέα στις 6.11.2018 θα μπορούσε να ακούσει την άλλη πλευρά και να εξέδιδε απόφαση πριν τις 8.11.2016.» Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι Αιτητές με τη συμπεριφορά τους αυτή, δηλαδή να καταχωρήσουν την μονομερή αίτηση στις 25.10.2019, να οριστεί σήμερα 29.10.2019 και αύριο 30.10.2019 να είναι ορισμένος ο πλειστηριασμός στέρησαν από το Δικαστήριο την εξουσία να διατάξει την επίδοση της αίτησης στην άλλη πλευρά, αφού είναι μέρος της διαδικασίας στην κυρίως αίτηση και έχουν καταχωρήσει ένσταση στην κυρίως αίτηση. Έτσι στέρησαν και το δικαίωμα της άλλης πλευράς να παρουσιαστεί στη διαδικασία και να ακουστεί. Το Δικαστήριο είχε την καλή διάθεση στις 23.10.2019 να ακούσει τα μέρη και στις 29.10.2019 να εκδώσει απόφαση στην κυρίως Αίτηση. Οι Αιτητές όμως έκριναν ότι έπρεπε να αξιοποιήσουν το χρονικό αυτό διάστημα με το να καταχωρήσουν μονομερή αίτηση. Η δικαιολογία που έχουν προβάλει οι Αιτητές για την καθυστέρηση της υποβολής της παρούσας αίτησης, ότι διεξήγοντο δήθεν διαπραγματεύσεις, ενόψει όλων των πιο πάνω δεν γίνεται αποδεκτή. Ενόψει των πιο πάνω η αίτηση θα απορριφθεί. Θα εξετάσω το αίτημα των Εναγόντων και στην ουσία του. Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 ΑΑΔ 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255. Σκοπός των ενδιάμεσων προσωρινών διαταγμάτων είναι η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων (status quo) στα πλαίσια της οποίας έχει καταχωρηθεί η αίτηση για το προσωρινό διάταγμα (βλ. Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1848 και Κοσμά v. Χατζηκυπρή
(2000)1 Α.Α.Δ. 169). Η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων εξετάζεται σε συνάρτηση με την προϋπόθεση να υποστεί ο Ενάγοντας ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα καθώς επίσης και με το κατά πόσον είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθούν τα ενδιάμεσα διατάγματα. Η τρίτη προϋπόθεση αφορά την πιθανότητα να υποστεί ο Ενάγοντας ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν συνάδει μόνο με την υλική ζημιά αλλά είναι ευρύτερη και περιλαμβάνει και τη προστασία των δικαιωμάτων του Αιτητή (βλ. Highgate Primary School Ltd κ.ά. v. Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 317). Στην απόφαση Κυρισάββα ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 αναγνωρίστηκε και επιβεβαιώθηκε η λειτουργία του Δικαστηρίου ως θεματοφύλακα του Κράτους Δικαίου για την αποτροπή παράνομων και παράτυπων ενεργειών. Ένας από τους κυριότερους σκοπούς των ενδιάμεσων διαταγμάτων είναι η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων στα πλαίσια της οποίας έχει καταχωρηθεί η αίτηση για το προσωρινό διάταγμα. Η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων εξετάζεται σε συνάρτηση με την προϋπόθεση να υποστούν οι Αιτητές ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα καθώς επίσης και με το κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Οι Αιτητές στήριξαν τη θέση τους, ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα η πραγματοποίηση του πλειστηριασμού από την Καθ'ης η Αίτηση θα επιφέρει αποξένωση του ακινήτου και χωρίς να έχουν οι Ενάγοντες τη δυνατότητα να προβάλουν τις θέσεις τους αναφορικά με το αληθές οφειλόμενο ποσό. Θα απωλέσουν κάθε δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Η Καθ' ης η Αίτηση είναι πιστωτικό ίδρυμα φερέγγυο, αφού δεν υπάρχει αντίθετος ισχυρισμός ή στοιχεία, να αποζημιώσει τους Αιτητές σε περίπτωση που επιτύχει η αγωγή. Τυχόν ζημιά των Αιτητών δύναται να αποτιμηθεί σε χρήμα και κατά συνέπεια δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ανεπανόρθωτη. Δεν θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές από τη στιγμή που το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο υποθηκεύτηκε προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση-Εναγομένης δίδοντας της το δικαίωμα δυνάμει της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθήκευσης Ακινήτων να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο για την είσπραξη του ενυπόθηκου χρέους, ένεκα της παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων. Η πώληση του συγκεκριμένου υποθηκευμένου ακινήτου μπορεί να αποστερεί τους Αιτητές από την ακίνητη περιουσία τους αλλά δεν υπάρχει θέμα δυσκολίας ή αδυναμίας απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Συνεπώς, καταλήγω ότι η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 δεν συντρέχει. Τυχόν επιτυχία τους θα μπορούν να αποζημιωθούν από την Καθ' ης η Αίτηση για τους οποίους δεν έχει αναφερθεί οτιδήποτε το οποίο να τους καθιστά αφερέγγυους. Επίσης η επαγγελματική τους στέγη θα μπορεί να στεγαστεί σε άλλο ακίνητο. Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Πανανίδου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 396, 402). Με βάση τα όσα αναφέρω ανωτέρω, καταλήγω ότι θα πρέπει να απορριφθεί η παρούσα Αίτηση. Η Αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ............. Γ Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.