Χριστοδούλου ν. Ορφανίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 4055/2012, 4/10/2019

Χριστοδούλου ν. Ορφανίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 4055/2012, 4/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A431 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4055/2012 Μεταξύ: XXXXX Χριστοδούλου Ενάγοντα και

1. XXXXX Ορφανίδη
2. ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΤΔ
3. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένων ------------------- Ημερομηνία: 4.10.2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κα Στ. Ερωτοκρίτου για Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σία Δ.Ε.Π.Ε Για Εναγόμενους αρ. 1 και 2: κ. Αντ. Δράκος για Δράκος & Ευθυμίου Δ.Ε.Π.Ε --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή αυτή ενώ αρχικά ηγέρθη εναντίον και των τριών Εναγομένων, στις 14.9.15 απεσύρθη εναντίον του Εναγομένου 3 και έτσι από την πιο πάνω ημερομηνία παρέμειναν ως Εναγόμενοι μόνον οι 1 και
4. Ο Ενάγων με την παρούσα αγωγή ζητά αποζημιώσεις, τόσο γενικές όσο και ειδικές, τις οποίες υπέστη συνεπεία δυστυχήματος για το οποίο αποκλειστικά υπεύθυνο θεωρεί τον Εναγόμενο. Ισχυρίζεται ότι κατά ή περί την 21.1.2011 και περί ώραν 12.50 νόμιμα και κανονικά οδηγούσε την μοτοσυκλέτα του κατά μήκος της λεωφόρου Αιπείας και ο Εναγόμενος κατά τον ίδιο χρόνο οδηγούσε το όχημα του κατά μήκος της οδού Περικλέους που ήτο πάροδος της λεωφόρου Αιπείας και η οποία ελεγχόταν με σήμα ΑΛΤ. Ο Εναγόμενος 1 φθάνοντας στην συμβολή της παρόδου Περικλέους με την λεωφόρο Αιπείας, παρέλειψε να συμμορφωθεί με το σήμα ΑΛΤ και εισερχόμενος στη λεωφόρο Αιπείας καταλαμβάνοντας το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας συνεκρούσθη με την μοτοσυκλέτα του Ενάγοντα. Για να αποδείξει την υπόθεση του ο Ενάγων κάλεσε αριθμό μαρτύρων. Μ.Ε.1 κατέθεσε ο ίδιος ο Ενάγων. Κατέθεσε γραπτή δήλωση, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, στην οποία είπε, μεταξύ άλλων ότι: Τον Ιούνιο 2010 εργοδοτήθηκε στην εταιρεία Α. Ν. Christodoulou & Son Ltd εργοληπτική εταιρεία και ανελάμβανε εργολαβικά ανοικοδομήσεις υποστατικών. Παρουσίασε ως Τεκμήριο την αναλυτική κατάσταση αποδοχών των Κοινωνικών Ασφαλίσεων του, από τον Οκτώβρη 2010 μέχρι και τον Ιανουάριο 2011 που συνέβη το ατύχημα. Ο μισθός του από τις αρχές Ιανουαρίου, 2011 μειώθηκε διότι ο κύκλος εργασιών της εταιρείας του πατέρα του μειώθηκε. Στις 21.1.2011 και περί ώρα 12:50 οδηγούσε την ιδιοκτησία του μοτοσικλέτα υπ' αρ. εγγραφής XXXXX52 κατά μήκος της Λεωφόρου Αιπείας στην Έγκωμη που είναι ο κύριος δρόμος και κρατούσε κανονικά την πορεία του, την αριστερή πλευρά της Λεωφόρου Αιπείας. Φορούσε το προστατευτικό του κράνος το οποίον δεν το είχε κανονικά προσδέσει. Στην μοτοσικλέτα του είχε ως επιβάτη τον φίλο του XXXXX Τραχωνίτη. Ενόσω οδηγούσε κανονικά στην πορεία του, ο Εναγόμενος 1, ο οποίος οδηγούσε το υπ' αρ. εγγραφής XXXXX07 αυτοκίνητο κατά μήκος της οδού Περικλέους που είναι πάροδος σε σχέση με την Λεωφόρο Αιπείας και ελέγχεται με «ΑΛΤ», εξήλθε ξαφνικά από την πάροδο χωρίς να συμμορφωθεί με το σήμα ΑΛΤ και εισερχόμενος από την οδό Περικλέους στην Λεωφόρο Αιπείας με κλίση προς τα δεξιά του, εισήλθε στην πορεία του την οποία του ανέκοψε με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί η μοτοσικλέτα του με το αυτοκίνητο XXXXX07 και να τραυματισθεί σοβαρά. Από τον τόπο του ατυχήματος μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου διεπιστώθη ότι μεταξύ άλλων υπέστη κάταγμα στο δεξιό μηριαίο και συντριπτικό ενδοαρθρικό κάταγμα της δεξιάς ποδοκνημικής με ρήξη της κνημοπερονιαίας συνδέσμοσης. Ο τύπος των καταγμάτων και τραυματισμών του δεξιού ποδιού του και ο τρόπος αντιμετώπισης τους στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας περιγράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό στου Δρ. XXXXX Σπαστρή. Στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας παρέμεινε από 21/1/2011 μέχρι 4/2/
5. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας ήταν απόλυτα κλινήρης σε ύπτια θέση με το δεξί του πόδι κρεμασμένο σε ανάρροπη θέση με γύψινο νάρθηκα με αφόρητους πόνους και ταλαιπωρία. Όλες οι προσωπικές του ανάγκες εξυπηρετούντο στην κλινήρη θέση που ήταν. Από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας απολύθηκε στις 4/2/2011 με βακτηρίες. Από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας μεταφέρθηκε στο σπίτι του όπου διέμενε με τους γονείς του οι οποίοι ανέλαβαν την κατ' οίκον φροντίδα και περιποίηση του. Την 29/3/2011 του αφαιρέθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας κατόπιν υποβολής του σε χειρουργική επέμβαση τα υλικά από την δεξιά ποδοκνημική του. Αφού είχαν περάσει 4 και πλέον μήνες από τον τραυματισμό του τα προβλήματα του συνεχίζονταν χωρίς να μπορεί να φορτίσει το πόδι του, εξακολουθώντας να χρησιμοποιά βακτηρίες, να έχει συνεχείς πόνους, έντονο φούσκωμα στη ποδοκνημική του, και πλήρη αδυναμία εκτέλεσης κίνησης στην ποδοκνημική του. Επισκέφθηκε το Νοσοκομείο Hadassah στο Ισραήλ, στο οποίο υποβλήθηκε σε ιατρική εξέταση στις 31/5/2011 όπου κατόπιν εξέτασης ο καθηγητής της ορθοπεδικής χειρουργικής Dr. XXXXX Mosheiff συνέστησε πρόγραμμα χειρουργικών επεμβάσεων. Εφόσον η κατάσταση του καμία βελτίωση παρουσίαζε, αλλά αντίθετα επιδεινώνετο, επισκέφθηκε στις 10/10/2011 τον Δρ. XXXXX Παναγιώτου στην Λεμεσό. Ο Δρ. Παναγιώτου ο οποίος τον παρακολουθούσε, συνέταξε την υπό ημερ. 19/4/2012 έκθεση. Μετά τους δέκα μήνες από τον τραυματισμό του άρχισε ελαφρά να φορτίζει το δεξί του πόδι, για μικρές αποστάσεις εντός του σπιτιού του χρησιμοποιώντας τις βακτηρίες και στους επόμενους 2 μήνες, δηλαδή ένα χρόνο μετά τον τραυματισμό του έπαυσε να χρησιμοποιά τις βακτηρίες. Υπεβλήθηκε σε φυσιοθεραπεία στο φυσιοθεραπευτήριο «Άγιος Ιωάννης ο Λαμπαδιστής». Τα προβλήματα από το δεξί του πόδι εξακολουθούν να τον βασανίζουν και να τον ταλαιπωρούν. Οι κινήσεις της δεξιάς ποδοκνημικής του έχουν περιορισθεί γεγονός που τον εμποδίζουν επίσης στην χρήση σκαλών, στο βαθύ κάθισμα. Το τρέξιμο γι' αυτόν αποτελεί παρελθόν και είναι αδύνατο να το κάμει. Τις εργασίες του στην εργοληπτική Εταιρεία που εργαζόταν δεν είναι σε θέση πλέον να τις κάμει και δεν επανήλθε στην εργασία του έκτοτε. Εργοδοτήθηκε από τον Απρίλη 2014 ως παρκαδόρος σε χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων μέχρι τον Γενάρη 2015, με αποτέλεσμα να επιβαρύνει το δεξί του πόδι και επιδεινώνονται οι πόνοι, αναγκάσθηκε να σταματήσει. Παρουσίασε διάφορες αποδείξεις και τιμολόγια για έξοδα που υπέστη και τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €13.715,
6. Η επόμενη δουλειά που βρήκε αφότου σταμάτησε την εργασία του ως παρκαδόρος, είναι στο κτηματομεσιτικό γραφείο Marios Loizou Estates Ltd στο οποίο προσλήφθηκε τον Ιούλιον, 2016 με καθήκοντα γραφειακά και μισθό €450.-μηνιαίως. Διαρκούσης της κυρίως εξέτασης του, συμφωνήθηκε το ποσό των ζημιών της μοτοσυκλέττας, επί πλήρους ευθύνης, στις €4.
7. Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασης του είπε ο ΜΕ1, Ενάγοντας, XXXXX Χριστοδούλου: Βασικά όπως είχε κατεύθυνση και βγήκε το αυτοκίνητο από την πάροδο και πάτησε τα «στόπερ», έπιασε μια κλήση αριστερά η μοτόρα και χτύπησαν τα μούτρα της μοτόρας με το αυτοκίνητο, τζιαι όπως γύρισε δεξιά η μοτόρα τσίλλισε του το πόδι το δεξί, ολόκληρο τον μηρό και τον αστράγαλο μεταξύ της μοτόρας και του αυτοκινήτου. Το αυτοκίνητο ήταν σε κίνηση και έπιασε «στόπερ», αυτός και την ώρα που χτύπησαν έβγαινε βασικά μέσα από την πάροδο, μέσα στη λωρίδα του και χτύπησε του περίπου στο μπροστινό μέρος. Η απόσταση που τον χώριζε την ώρα που τον είδε να μπαίνει στη λωρίδα του, από την πάροδο, από την ώρα που τον είδε γύρω στα 20-25 μέτρα, κάπου τζιαμέ. Αυτός θυμάται ότι πήγαινε με κανονική ταχύτητα, πάντα πήγαινε κανονική ταχύτητα, είχε και άλλον συνεπιβάτη πάνω στη μηχανή, αλλά εάν πήγαινε 92 km ήταν να εκτοξευθεί, ήταν να φύγει από το σημείο της πρόσκρουσης καθώς και η μηχανή δεν «θα μείνισκε τζιαμέ», γιατί απ' ό,τι είδε από τις φωτογραφίες, η μηχανή έμεινε στον τόπο της σύγκρουσης. Θεωρεί 92 km, ήταν να σκοτωθεί. Πήγαινε κανονική ταχύτητα, δεν θυμάται ακριβώς την ταχύτητα, αλλά εάν θυμάται γύρω στα 50 km, πήγαινε. Αντεξεταζόμενος ο Ενάγων είπε ότι η όλη πορεία που ακολούθησε, σε γιατρούς, ολοκληρώθηκε περίπου μέχρι τον Μάιο του
8. Από τότε μέχρι και σήμερα δεν έκαμε επέμβαση, κάνει συνέχεια φυσιοθεραπείες, ακόμα και σήμερα, αλλά επέμβαση όχι. Τον έβλεπε συστηματικά ο ορθοπεδικός του, αλλά επέμβαση όχι, δεν χρειάστηκε-κάποια επέμβαση μετά τα δύο χρόνια. Αλλά για να βάλει 100% βάρος στον δεξί του μηρό, αυτό έγινε περίπου στα 2-2.5 χρόνια, μπορούσε να βάλει το βάρος στο δεξί του το πόδι, αλλά δεν είχε 100% επουλωθεί. Μπορεί να το χρησιμοποιήσει δεν μπορεί όμως να τρέξει, να παίξει μπάλα, εάν δεν κάνει τούτα τα πράγματα, έχει λίγο πρόβλημα στη βάδιση, αλλά δεν έχει κάποιον πόνο εκτός κατά διαστήματα που μπορεί να το κουράσει με πολύ περπάτημα ή κάτι αλλαγές του καιρού κτλ. Δεν θυμάται πότε σταμάτησε τις εργασίες της η εταιρεία, δεν θυμάται ημερομηνία. Με την κρίση γενικά που έγινε, το κούρεμα του 2013 και όλα αυτά, η εταιρεία πλέον δεν είχε δουλειά να κάνει, ήταν πεσμένες πάρα πολύ οι δουλειές. Λόγω του ότι ο πατέρας του είχε κάποια συμβόλαια με κάποιους οργανισμούς που έκανε συντήρηση, κάποια κτήρια, συνέχιζε να έχει κάποια δουλεία. Η εταιρεία έκλεισε κανονικά, δεν είχε υπαλλήλους πλέον, απέλυσε τους υπάλληλους, δεν τους απέλυσε όλους, αλλά τους μείωσε πάρα πολύ, λόγω του ότι δεν είχε τόση δουλειά όσο πριν. Σταμάτησε εντελώς τις εργασίες τέλη του 2013, δεν θυμάται ακριβώς. Τέλη του 2013 αρχές του 2014, η εταιρεία σταμάτησε να λειτουργεί. Και τώρα ίσως να μπορούσε να ήταν εμπλεκόμενος, αλλά τότε, το 2013, δεν θα μπορούσε, να βγει μια φορά τη σκάλα και να την κατεβεί και να μην πονεί το πόδι του. Τώρα μπορεί να το κάνει τούτο το πράγμα, δεν θα ήταν τόσο εμπλεκόμενος, όσο ήταν προηγουμένως αλλά τότε το 2013 όταν επέστρεψε σίγουρα δεν μπορούσε να κάνει τόσες κινήσεις, όσες σήμερα ή όσες έκανε που χτύπησε. Δηλαδή το 2011 και το 2012 θα μπορούσε να αντέξει λίγο μέσα στην κρίση μέχρι να ξανανοίξουν οι δουλειές. Ήταν ένα βάρος, η κατάσταση του για τον πατέρα του, το οποίο τον δυσκόλεψε ύστερα μέσα στην κρίση να ανταπεξέλθει. Δούλεψε μαζί με τον πατέρα του, ένα εξάμηνο. Τώρα εργάζεται στη Μάριος Λοίζου Estates · Όταν έγινε η κρίση αυτός ξεκίνησε και δούλευε κάπου αλλού. Ο πατέρας του πλήγηκε από αυτόν και από την οικονομική κρίση, δραστηριοποιήθηκε στην Αγγλία, έπιασε μια δουλειά στην Αγγλία, πάλι κατασκευαστική δουλειά και μεταφέρθηκε στην Αγγλία. Διαφωνεί ότι εκείνην την ημέρα ανέπτυξε ταχύτητα υπερβολική, πολύ μεγαλύτερη από τα 50km. Διαφωνεί ότι ήταν μια ταχύτητα κοντά στα 100 km την ώρα. Πιστεύει πραγματικά εάν χτυπούσε με 100 km, ίσως να ήταν μακαρίτης, 100 km νομίζει είναι πολλά, επειδή αυτός θυμάται πάντα τη μηχανή να πηγαίνει
9. Δεν αντιλήφθηκε από πολύ μεγαλύτερη απόσταση το αυτοκίνητο που βγήκε από την πάροδο. Θεωρεί ότι τόση ήταν η απόσταση, δηλαδή που είδε το αυτοκίνητο να βγαίνει δεν το πιστεύει να ήταν πιο μεγάλη, εάν ήταν πιο μεγάλη η απόσταση, δηλαδή εάν ήταν 50 μέτρα, υπολογίζει ότι θα μπορούσε να σταματήσει δεν θα χτυπούσε ή φαντάζεται εάν έβλεπε το αυτοκίνητο να βγαίνει από την πάροδο για πιο μεγάλη απόσταση, θα μπορούσε και εκείνο να τον αποφύγει επειδή ήταν εν κινήσει. Μ.Ε.2 κατέθεσε ο Αστυφύλακας XXXXX, XXXXX Χαπάσσιης και υπηρετεί στην Υ.Α.Μ, Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης. Το 2011 υπηρετούσε στην Τροχαία Λευκωσίας, στον κλάδο δυστυχημάτων. Η πείρα του μέχρι τότε το 2011 στη διερεύνηση τροχαίων ατυχημάτων, ήταν περίπου 3 χρόνια. Όταν επήγε στη σκηνή βρήκε στις τελικές τους θέσεις τα δύο ενεχόμενα αυτοκίνητα, το ένα διπλοκάμπινο και μία μοτοσικλέτα. Είναι η Λεωφ. Αιπείας, όπου έγινε το ατύχημα. Ήταν στη συμβολή της Λεωφόρου Αιπείας με την οδό Περικλέους. Τα δύο οχήματα είναι το διπλοκάμπινο XXXXX07 και η μοτοσυκλέτα XXXXX
10. Και ήταν στην τελική τους θέση αυτά τα οχήματα. Βρήκε εκεί παρόντα τον οδηγό του διπλοκάμπινου. Ο οδηγός της μοτοσικλέτας και ο συνοδηγός είχαν μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Εκεί στη σκηνή, επήρε μέτρα και ετοίμασε ένα πρόχειρο σχεδιάγραμμα το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο. Ο κύριος δρόμος είναι η Λεωφ. Αιπείας και η πάροδος η οδός Περικλέους. Η οδός Περικλέους ελέγχεται με σήμα αλτ. Έχει ετοιμάσει επίσης ένα συμμετρικό σχέδιο. Υπάρχει ένα σχέδιο συμμετρικό και είναι αυτό το συμμετρικό σχέδιο που ετοίμασε αυτός, Τεκμήριο 27 Η Λεωφ. Αιπείας, έχει δύο κατευθύνσεις και η κάθε λωρίδα της Λεωφ. Αιπείας όπως την έχει σημειωμένη, έχει πλάτος 4,
11. Δεν κατάφερε όλο το αυτοκίνητο να μπει μέσα στη Λεωφ. Αιπείας. Δηλαδή εξείχε μέσα στην οδό Περικλέους, ένα κομμάτι απόστασης 1,30, του αυτοκινήτου, που την πίσω πλευρά του. Βρισκόταν στη λωρίδα την οποία είχε ο μοτοσικλετιστής, δηλαδή ήταν η λωρίδα του μοτοσικλετιστή. Και η κλίση του αυτοκινήτου ήταν λοξό. Βρισκόταν μέσα στη λωρίδα Β, της πορείας του Β. Tο Ο είναι το σταθερό σημείο. Είναι ηλεκτρικός πάσσαλος που είναι σταθερός. Το όριο ταχύτητας ήταν 50 χιλιόμετρα ανά ώρα. Όταν επήγε εκεί και εξέτασε δεν υπήρχε οποιαδήποτε ταμπέλα από την πλευρά της μοτοσικλέτας, που να καθορίζει όριο ταχύτητας μικρότερο των 50 χιλιομέτρων. Αν υπήρχε ταμπέλα μικρότερο όριο, θα το έγραφε στις καταθέσεις του, τόσο και στα σχέδια του. Το όριο επαφής, η ορατότητα, όπως αναφέρει, ήταν πέραν των 50 μέτρων που μπορεί κάποιος να δει με ευκολία, σε μεγάλη απόσταση τον άλλο να έρχεται. Όταν δηλαδή ένας σταματά στο «αλτ» της οδού Περικλέους, όπως ήταν το διπλοκάμπινο και κοίταζε προς τα δεξιά του, η ορατότητα του είναι καθαρή και μπορεί να δει με μεγάλη ευκολία, σε μεγάλη απόσταση εάν κάποιος έρχεται. Πήρε καταθέσεις από όλους, από τους ενεχόμενους που ήταν στο δυστύχημα. Μέτρησε τα ίχνη τροχοπεδήσεως και τα βρήκε 14 μέτρα. Το τονίζουν με έμφαση, ότι αυτά είναι τα μέτρα. Τα ίχνη, 14 μέτρα είναι από το σημείο που αρχίζουν. Τελειώνουν στη δεξιά μπροστινή πλευρά του αυτοκινήτου. Ό,τι έχει αναγράψει στο σχέδιο του, είτε στο πρόχειρο είτε στο συμμετρικό, για α μέτρα, αυτά είναι. Τα έχει μετρήσει, ο ίδιος με την κουρτέλλα και αν δεν τον απατά η μνήμη του, με τη βοήθεια του οδηγού του διπλοκάμπινου. Δεν υπήρχε πινακίδα αρκετά κοντά στον χώρο του δυστυχήματος, που καθόριζε την ταχύτητα σε 30 χιλιόμετρα. Αν υπήρχε τέτοια ταμπέλα σίγουρα θα την ανάγραφε. Δεν είχε κανένα σκοπό να γράψει για το θέμα ταχύτητας, πόσα χιλιόμετρα ανά ώρα μπορεί να πάει κάποιος χωρίς να κοιτάξει καλά τον δρόμο. Κοίταξε καλά τον δρόμο και μετά το έγραψε. Είδε ταμπέλα που έγραφε
12. M.E.3 κατέθεσε ο Δρ. XXXXX Λοϊζου. Είναι ορθοπεδικός χειρουργός, για 34 χρόνια εργαζόταν στο δημόσιο, είπε. Και τα τελευταία 14 χρόνια της υπηρεσίας του ήταν διευθυντής στην ορθοπεδική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και τώρα εργάζεται στο Απολλώνειο ιδιωτικό νοσοκομείο. Πάλι για την ειδικότητα της ορθοπεδικής. Εργάζεται στο Απολλώνειο από τη μέρα της αφυπηρέτησης του, από το
13. Υιοθετεί το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
14. Η μόνη φορά που τον έχει δει είναι όταν του ζητήθηκε να εκδώσει ιατρικό πιστοποιητικό, κατόπιν εξέτασης, στις 11.5.
15. Η αρθροπλαστική είναι αντικατάσταση της αρθρώσεως, η αρθροπλαστική της ποδοκνημικής σε τέτοια ηλικία, σε νεαρά άτομα γίνεται πολύ σπάνια, έχει μελετήσει τη διεθνή βιβλιογραφία και συνήθως η αρθροπλαστική γίνεται πέραν της ηλικίας των 50 ετών. Η ενδεδειγμένη θεραπεία στην περίπτωση του ασθενούς, εφόσον υπάρχουν τα ανάλογα συμπτώματα που ενδείκνυται η χειρουργική αντιμετώπιση, είναι η αρθρόδεση της ποδοκνημικής. Η αρθροπλαστική θα έχει ζωή από 2- 5 χρόνια, αλλά εάν ερχόταν σε αυτόν προσωπικά θα τον συμβούλευε να κάνει αρθρόδεση. Εξ όσων γνωρίζει στην Κύπρο δεν γίνεται μια τέτοια αρθροπλαστική, αλλά μπορεί να υπολογίσει περίπου ότι θα στοιχίσει γύρω στις €
16. Περιλαμβάνει και νοσοκομειακά και όλα. Δικαιολογείται να έχει πόνο στην άρθρωση του. Εάν ο ασθενής τον επισκεπτόταν τακτικά και αξιολογούσε την κατάσταση του και έβλεπε ότι το άλγος επιδεινώνεται, θα του εισηγείτο, υπό προϋποθέσεις, την αρθρόδεση. Σε όλες τις επεμβάσεις, κάνεις μια επέμβαση για να αναμένεις ότι θα επέλθει πώρωση της αρθρόδεσης, υπάρχει πιθανότητα να μην πορωθεί η αρθρόδεση, υπάρχει πιθανότητα να επιμολυνθεί η αρθρόδεση. Σε αυτές τις περιπτώσεις εάν κάτι δεν πάει όπως πρέπει, θα χρειαστεί ξανά χειρουργική επέμβαση. Συνήθως ασθενείς οι οποίοι υποβάλλονται σε αρθρόδεση, μετεγχειρητικά συνιστάται ειδική ορθοπεδική υπόδηση, έτσι ώστε να υποβοηθείται στις διάφορες κινήσεις, ο άκρος πόδας όταν ανεβαίνει σκαλιά θα μπορεί να ανεβαίνει, αλλά όχι με την ίδια ταχύτητα που μπορούσε να ανεβαίνει τα σκαλιά προηγουμένως, επίσης δεν θα έχει πόνο, για τον λόγο ότι, ο σκοπός της αρθρόδεσης και η ένδειξη της είναι για να φύγει ο πόνος, το άλγος,. Ξέρουμε ότι το υπόλοιπο μέρος του άκρου ποδός σταθμίζει ή αποτελεί το 50% των υπόλοιπων κινήσεων που κάνει το άκρο πόδι μετά την αρθρόδεση. Θα μπορεί να ανεβαίνει σκάλες. Δεν θα έχει πρόβλημα. Απλώς θα είναι αναγκασμένος να φέρει ορθοπεδικό υπόδημα του οποίου η βάση θα είναι τέτοια που θα τον υποβοηθάει για να κάνει την κίνηση που έχει αφαιρεθεί από την ποδοκνημική λόγω της αρθρόδεσης και δεν θα έχει πόνο. Είναι βέβαιος ότι δεν υπάρχει πρόβλημα στην παρατεταμένη ορθοστασία και εις το περπάτημα, για τον απλούστατο λόγο ότι έχει γίνει αρθρόδεση, δηλαδή ο μηχανισμός που προκαλούσε τον πόνο έχει εξαφανιστεί και έχει καταστραφεί η άρθρωση και έχει γίνει μια. Εάν δεν υπάρχει πόνος, διότι είπε προηγουμένως ότι η μόνη ένδειξη είναι ο πόνος, ο έντονος πόνος, δεν υπάρχει λόγος να κάνει αρθρόδεση. Προσωπικά δεν έχει δει τον ασθενή πρόσφατα, αλλά η καθιστική εργασία δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι προς όφελος του ασθενούς, προς όφελος της άρθρωσης του ασθενούς, διότι δεν φορτίζεται, δεν καταπονείται και δεν γίνονται πιο έντονα τα συμπτώματα. Το κόστος της αρθρόδεσης, υπολογίζει περίπου στις €6000 και περίοδος ανάρρωσης 6-12 μήνες. Εδώ όμως υπάρχει ενδομυελικός ήλος που αφορά το μηριαίο κάταγμα του μηριαίου οστού. Η αφαίρεση στοιχίζει ένα ποσό γύρω στις €3000- €
17. Σε νεαρά άτομα είναι ένδειξη να αφαιρούνται τα υλικά οστεοσύνθεσης μετά την πώρωση του κατάγματος και ειδικά στο μηριαίο οστούν, μετά από πάροδο 18 μηνών το συντομότερο. Η αναρρωτική περίοδος είναι 4 εβδομάδες. Για τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο θέλει €
18. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας είπε, εάν σήμερα με μια τελευταία εξέταση, η κινητικότητα παραμένει η ίδια, δεν έχει εξελιχθεί σε χειρότερο βαθμό. Λαμβάνοντας υπόψη τη χρονική περίοδο που έχει παρέλθει από τον τραυματισμό, είναι καλό σημείο, καλό κλινικό σημείο. Εάν η κινητικότητα παραμείνει και ο πόνος είναι σε τέτοιο βαθμό ικανοποιητικός, που δεν προκαλείται τόσο έντονος, είναι λάθος να προχωρήσεις σε οποιανδήποτε χειρουργική επέμβαση. Τη μέρα που εξέτασε τον ασθενή περπατούσε με ελαφρά χωλότητα, τώρα τι έχει συμβεί από τη ημέρα που τον εξέτασε μέχρι σήμερα ή πως περπατεί, δεν μπορεί, να αποφανθεί. Την αρθροπλαστική την έχει αποκλείσει, η άποψη του είναι ότι η αρθροπλαστική δεν ενδείκνυται. Εάν τα επεισόδια άλγους είναι περιοδικά, προσωπικά δεν θα συνιστούσε, στον ασθενή να υποστεί χειρουργική επέμβαση. Σε αυτό το σημείο το Τεκμήριο 5, ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, ημερομηνίας 14 Απριλίου του 2011, το οποίο υπογράφει ο Δρ. Σπαστρής, γίνεται δεχτό, εκ συμφώνου, το περιεχόμενο του. Μ.Ε.4 κατέθεσε ο XXXXX Χριστοδουλάκης, χειρούργος ορθοπεδικός. Ασκεί αυτό το επάγγελμα, από το 1967, στην Κύπρο. Πριν το 1967 το ασκούσε στην Αγγλία για 8 χρόνια. Έχει εκδώσει το Τεκμήριο 43, είναι η ιατρική του έκθεση κατόπιν εξέτασης του XXXXX Χριστοδούλου. Υιοθετεί το περιεχόμενο της έκθεσης του. Επίσης εκ συμφώνου και με δεκτό το περιεχόμενο είναι το Τεκμήριο 8 που είναι το MRI του δεξιού γόνατος, το Τεκμήριο 9, η αξονική τομογραφία που είναι το Τεκμήριο14 και 14Α. Όπως επίσης το Τεκμήριο 18 που είναι η δέσμη ακτινογραφιών και Τεκμήριο 45 επίσης δέσμη ακτινογραφιών. Αυτά έγιναν εκ συμφώνου παραδεκτά ως προς το περιεχόμενο τους. Η κάκωση του δεξιού γόνατος χαρακτηρίζεται ως ενδοαρθρική. Αν είχε πλήρη ρήξη θα ήταν σοβαρή, αλλά εφόσον ήταν μερική επουλώνεται και επανέρχεται στο φυσιολογικό. Όταν λέμε οίδημα του κονδύλου είναι όπως κάθε οίδημα του οργανισμού που υποχωρεί και επανέρχεται στο φυσιολογικό. Δεν υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας στο γόνατο αυτό, της κάκωσης. Η κάκωση της δεξιάς ποδοκνημικής είναι μία πολύ, πολύ σοβαρή κάκωση, η οποία επειδή ήταν ενδοαρθρική με συντριπτικό κάταγμα ήδη από την αρχή προδιέθετε τη λειτουργία μελλοντικά οστεοαρθρικών αλλοιώσεων. Από τον Γενάρη του 2011 και συνεχίστηκε μέχρι 9/11/12 δικαιολογείται η υποβολή του σε αυτήν τη σειρά των φυσιοθεραπειών. Η υδροθεραπεία σε πισίνα θα ήταν βοηθητική, συμπληρωματική θεραπεία. Η υδροθεραπεία και η πισίνα είναι κάτι που διατηρεί τις αρθρώσεις σε κίνηση και τον οργανισμό σε κίνηση, οπότε για μία άρθρωση, η οποία είναι δύσκαμπτη είναι καλό να υπάρχει το ερέθισμα και η βοήθεια. Όχι περισσότερες από 3 φορές την εβδομάδα. Το δεξιό μηριαίο έχει καλή πώρωση, αλλά όχι πλήρη. Αυτό σημαίνει ότι έχει μεν πορωθεί το κάταγμα, αλλά ο οργανισμός δεν έχει επαναφέρει τον φλοιό του οστού στο φυσιολογικό, όπως και τον υπόλοιπο φλοιό. Είναι μία αδυναμία, μία σχετική αδυναμία της περιοχής. Αυτό που λέει αν βγάλει το υποστήριγμα που είχε, που ήταν η πλάκα και οι βίδες ότι μπορεί αυτή η περιοχή να μην αντέξει το βάρος του ασθενούς. Τα υλικά αυτά μπορούν να αφαιρεθούν μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, αφού επιβεβαιωθεί η πλήρης και δυνατή πώρωση του κατάγματος. Το σοβαρότερο σημείο της κάκωσης του είναι η δεξιά ποδοκνημική. Ήδη η οστεοαρθρίτιδα αναπτύχθηκε. Η κατάσταση αυτή θα επιδεινώνεται με το χρόνο. Θα πoνεί περισσότερο, η οστεοαρθρίτιδα θα γίνεται χειρότερη. Θα αναγκαστεί να ζητήσει περαιτέρω βοήθεια. Παρόλο που κανείς θα υπολόγιζε ότι αν βάλουμε κάθε 10 χρόνια να κάνουμε μία αρθροπλαστική θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλές αρθροπλαστικές. Εντούτοις πιστεύει ότι περισσότερο από δύο δεν θα ήταν εφικτό για λόγους πρακτικούς και ποιότητας οστού που μας παραμένει, γιατί κάθε αρθροπλαστική καταστρέφει κατά κάποιον τρόπο ένα βαθμό οστού. Έτσι, περισσότερο από δύο δεν θα μπορούσε να κάνει και μετά θα έπρεπε να καταλήξει στην αρθρόδεση. Μετά την αρθροπλαστική μπορεί να κάνει τα πάντα. Αλλά δεν είναι έτσι, διότι αν τον αφήσουμε να κάνει τα πάντα σημαίνει ότι η αρθροπλαστική αυτή αντί για 10 χρόνια θα ζήσει 5 χρόνια ή λιγότερα. Αλλά ουσιαστικά θα πρέπει να περιορίσει τις δραστηριότητες ορθοστασίας, μεγάλο βάδισμα, αθλητισμό, χειρωνακτικές δουλειές που θέλουν πολύ βάρος και τέτοια πρέπει να φύγουν από το πρόγραμμα. Σκοπός της αρθρόδεσης είναι να απαλλάξουμε τον ασθενή από τον πόνο με το να ακινητοποιήσουμε την άρθρωση τελείως, αλλά σε μία θέση που να μπορεί κάποιος να πατά το έδαφος σωστά. Αλλά δεν θα μπορεί να περπατήσει γρήγορα, γιατί η θέση είναι καθορισμένη, ακινητοποιημένη, οπότε δεν θα μπορεί να περπατά, θα περπατά με κάποια χωλότητα που θα είναι μόνιμη. Ο Ενάγοντας μας είπε ότι πριν από τον τραυματισμό αυτόν ασχολείτο και με χειρωνακτικές εργασίες. Η κατάσταση του, όπως την έχει δει, δεν παρέχει τη δυνατότητα να ασχολείται με χειρωνακτικές εργασίες. Η περίοδος πλήρους ανικανότητας για να επανέλθει στο επάγγελμα το οποίο τελικά επανήλθε που είναι καθιστική εργασία, δηλαδή η πλήρης αναρρωτική άδεια δικαιολογείται στον ενάμιση χρόνο. Για την αρθροπλαστική απαιτείται αναρρωτική άδεια 6 μηνών και για την αρθρόδεση το ίδιο ή μέχρι ένα χρόνο. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Δράκο είπε ότι η αρθροπλαστική επέμβαση γίνεται για να αποκαταστήσει την κινητικότητα και τον πόνο. Όπως ανέφερε δεν συνιστά άμεσα αρθροπλαστική, αλλά όταν θα είναι ο πόνος πολύ μεγάλος και δεν θα μπορεί να τον ανέχεται. Επομένως, στην κατάσταση που βρίσκεται αυτήν τη στιγμή μπορεί να συνεχίσει αυτά που μπορεί να κάνει, τους περιορισμούς που έχει. Για τα προσόντα του τα επαγγελματικά, τα ακαδημαϊκά, σαν προσόντα διοίκησης επιχειρήσεων, η κατάσταση αυτή, στην οποία βρίσκεται αυτήν τη στιγμή δεν επηρεάζει την αξία τους στην εργατική αγορά κατά κάποιον τρόπο. Για το θέμα της υδροθεραπείας δεν είναι συντήρηση την οποία κάνει ο κάθε άνθρωπος που μία ηλικία και μετά. Είναι συντήρηση για τις αρθρώσεις του, για να διατηρήσει την κινητικότητα. Η υδροθεραπεία, είναι πιο πλεονεκτική παρά τις ασκήσεις από μόνος του. Τα έξοδα για την παρουσία του στο Δικαστήριο είναι €
19. Μ.Ε.5, κατέθεσε ο XXXXX Τζιωνής εργάζεται στο Δημαρχείο της Έγκωμης, έχει τη θέση του λειτουργού Τεχνικών Υπηρεσιών. Είναι πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμα. Βεβαιώνει ότι η πινακίδα του ορίου ταχύτητας των 30 km, εγκαταστάθηκε, όπως και το κύρτωμα, μετά από την 21η Ιανουαρίου του
20. Διευκρίνισε ότι η πινακίδα για τα 30 km, είναι μέρος των εργασιών κατασκευής του κυρτώματος. Είναι μαζί που μπήκαν. Πρώτα το κύρτωμα και μετά η πινακίδα, την ίδια μέρα, μπορεί την επόμενη. Αλλά μετά από την 21η Ιανουαρίου του
21. Αντεξεταζόμενος ο Λειτουργός Τεχνικών Υπηρεσιών είπε ότι είναι αμέσως μετά τον Δημοτικό Μηχανικό. Ο Δημοτικός Μηχανικός, είναι ο προϊστάμενος των Τεχνικών Υπηρεσιών. Η ρύθμιση της κυκλοφορίας στους δρόμους, είναι μέσα στον τομέα του. Σε όλα τα σημεία που υπάρχουν τα κυρτώματα, έχει και το όριο ταχύτητος 30 km. Τα κυρτώματα μπαίνουν για να ελαττώνουν ταχύτητα. Είναι μέτρο κυκλοφοριακής ύφεσης και συνήθως μπαίνουν σε χώρους που έχει σχολεία, πάρκα, που κινούνται παιδιά για να προστατεύεται ο κόσμος που διασταυρώνει τον δρόμο εκεί. Η ταχύτητα των 30 km, συνοδεύει τα κυρτώματα. Πριν από κάθε κύρτωμα, μπαίνει πινακίδα 30 km για να ελαττώνει. Αν τρέχει περισσότερο, θα πάθει ζημιά το αυτοκίνητο του. Μόνο το κύρτωμα είναι 30 χιλιόμετρα και μετά το κύρτωμα τα 50 χιλιόμετρα/ώρα ισχύει. Αλλά εν πάση περιπτώσει, την ημέρα εκείνη που εξετάζουμε δεν είχε ούτε κύρτωμα, ούτε
22. Ήταν μόνο
23. Εις το σημείο που έγινε το δυστύχημα το όριο ταχύτητας ήταν
24. Μ.Ε.6 κατέθεσε ο XXXXX Φιλίππου, επιθεωρητής στο Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων από 15.3.
25. Από το αρχείο βρήκε τους μισθούς από τον Οκτώβριο του 2010 μέχρι Δεκέμβριο 2010, από τα στοιχεία στο Τμήμα του, Τεκμήριο 1, μισθός €1.
26. Ήταν με άδεια ασθενείας για την οποία το 2012 πληρώθηκε για το ποσό των €635 (Τεκμήριο 3) από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Για το έτος 2013, Τεκμήριο 4, μηδενικές αποδοχές. Έχει ασφαλιστικές αποδοχές από το 2015, είναι ακάθαρτος μισθός. Το 2015 αφαιρείτο 6,8%. Για το 2010, 2012 ήταν 5,8% που αφαιρείτο από τον εργοδοτούμενο. Αντεξεταζόμενος είπε ότι φαίνεται οι μισθοί που πληρώθηκαν για το 2014, το ίδιο και Γενάρη του
27. Για το 2015 φαίνεται από τα στοιχεία ότι είχε εργασία. Κατέθεσε έγγραφα και φαίνονται οι μισθοί του Ενάγοντα. Μέχρι τον Ιούλιο του 2017 πληρώθηκαν εισφορές. Για €1.500 ακάθαρτα. Μ.Ε.7, κατέθεσε ο XXXXX Ιουλιανός, ιδιοκτήτης του κέντρου αποκατάστασης «Άγιος Ιωάννης Λαμπαδιστής» από το
28. Ο Ενάγων ήταν ασθενής του. Τιμολόγια, Τεκμήριο 34, είχαν εξοφληθεί, είπε, από τον XXXXX Χριστοδούλου, τον Ενάγοντα. Μ.Ε.8, κατέθεσε ο Γεώργιος Γεωργίου, οδοντίατρος, στο επάγγελμα από το
29. Το Τεκμήριο 22, το αναγνωρίζει είναι δικό του, αυτός το έχει εκδώσει. Υιοθετά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου. Του έχει εξοφληθεί το ποσό των 2.250 από τον Ενάγοντα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας είπε ότι στα ούλα όταν του είχε γίνει συρραφή προφανώς δεν είχαν προσέξει ή δεν είχαν κάμει τον απαιτούμενο έλεγχο και το δόντι το οποίο είχε σπάσει, το υπόλειμμα της ρίζας, παρέμεινε μέσα στη γνάθο την οποίαν και αφαίρεσε. Αφαίρεσε τη ρίζα διαπιστώνοντας όμως ότι υπήρχε και οστικό έλλειμμα και τοποθετήθηκε οστικό μόσχευμα, έγινε η συρραφή του τραύματος και περίμενε για μια περίοδο να θρέψει, μετά την οποίαν προχώρησαν στην τοποθέτηση εμφυτεύματος. Αποκαταστάθηκε πλήρως η κατάσταση. Αισθητικά και λειτουργικά. Μ.Ε.9 κατέθεσε ο XXXXX Βοσκαρίδης είναι υπάλληλος ποδίατρος της ποδιατρικής κλινικής Foot Forward Ltd. Απόκτησε τα προσόντα στο Cardiff της Ουαλίας, τα προσόντα του ποδίατρου. Υιοθετεί το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
30. Ο XXXXX Χριστοδούλου μετά από δυστύχημα παρουσίαζε δυσφορία και πόνους στο δεξί πόδι λόγω του δυστυχήματος. Λόγω της δυσλειτουργίας που υπήρχε στον δεξί αστράγαλο λόγω του δυστυχήματος, υπάρχει ένας υπέρ-πρηνισμός, περισσότερος στο δεξί πόδι σε σχέση σε σύγκριση με το αριστερό. Η μονάδα μέτρησης που χρησιμοποιά το πελματογράφημα είναι τα KPA τα kilopascal τα οποία δείχνουν πόση πίεση εξασκεί το πέλμα στο πελματογράφημα. Φαίνεται ότι υπήρχε δυσλειτουργία, δηλαδή η δεξιά φτέρνα δεν πατούσε σωστά, να κουτσαίνει. Μετά έγινε μια εξέταση επειδή λόγω του ότι το δεξί δεν λειτουργούσε σωστά, υπήρχαν υπερβολικές πιέσεις εις το αριστερό πόδι υπήρχε κίνδυνος, στο αριστερό, με κάλλους και πόνους, με το οποίο δεν θα υπήρχε ίση κατανομή κατά τη βάδιση. Έχουν κατασκευαστεί βάσει του πελματογραφήματος, υπάρχει ειδικό ποδιατρικό πρόγραμμα σχεδιαστικό, γίνονται οι λεγόμενοι πάτοι κατά παραγγελία, custom made insoles, οι οποίοι με διορθώσεις που γίνονται βιομηχανικά στον αστράγαλο επιβεβαιώνουν ότι θα λειτουργά στα πλαίσια του φυσιολογικού πλέον ξανά το πόδι, φυσικά ποτέ δεν θα είναι το ίδιο, αλλά με τους πάτους προσπαθούν να φέρουν όσο πιο κοντά γίνεται χωρίς πόνο βάδιση και λειτουργικότητα. Το καλοκαίρι δυστυχώς λόγω και της ζέστης πρέπει να φορεί τους πάτους του, οπότε πρέπει να τους φορεί μέσα σε παπούτσια κλειστά. Ο μέσος όρος, ζωής ενός πάτου είναι περίπου στα 3 χρόνια, εξαρτάται από τη χρήση που γίνεται ο πάτος. Για τον XXXXX κάθε 2 χρόνια θα χρειάζεται λόγω του ότι και να μην τους καταστρέψει πολύ, χάνει λίγο από την αρχική δομικότητα. Η πρώτη εξέταση που είναι το πελματογράφημα, που είναι και πιο λεπτομερή, οι πάτοι είναι 230 ευρώ. Μετά όταν πάλι καταστραφούν και πρέπει να γίνει ξανά πάτος είναι 120 ευρώ. Σήμερα εάν έρθει ο XXXXX είναι 120 ευρώ. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας είπε ότι ο Ενάγοντας, από το 2012 μέχρι το 2015 χρησιμοποιούσε τους πάτους, απλώς καταστράφηκαν οι πάτοι, έχασαν τη λειτουργικότητα οι πάτοι. Ο λόγος για τον οποίο έκαμαν τον πάτο είναι διότι πονούσε ο Ενάγων. Διαπίστωσαν ότι ο πάτος πλέον έκαμνε σωστή λειτουργικότητα του πέλματος. Μετά το 2015, το 2016 ξανά έγιναν πάτοι. Τρεις φορές έγιναν οι πάτοι μέχρι σήμερα. Οι πάτοι καταστρέφονται πιο συχνά, πιο γρήγορα, σε παίκτες του τένις, σε αθλητές. Λόγω της αυξημένης χρήσης που κάνουν. Μετά όταν ήρθε το 16 όταν έγινε χρήση και καταστράφηκε ο πάτος, γίνεται άλλος πάτος, ναι. Δεν χάθηκε, σημαίνει ότι καταστράφηκε. Σημαίνει ότι έγινε αυξημένη χρήση του ποδιού όπως του αθλητή, όπως του τενίστα. Μετά που έκλεισε την υπόθεση του ο Ενάγων, κάλεσε τους μάρτυρες της η πλευρά των Εναγομένων. Μ.Υ.1, κατέθεσε ο Δρ XXXXX Γεωργίου, ο οποίος κατέθεσε το βιογραφικό του σημείωμα, ως μέρος της κυρίως εξέτασης. Εξέτασε τον Ενάγοντα σε δύο περιπτώσεις. Η πρώτη εξέταση έγινε στις 19 Ιουνίου 2012 και σχετική του έκθεση φέρει ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου
31. Η δεύτερη εξέταση έγινε στις 29 Δεκεμβρίου 2014 και σχετική συμπληρωματική του έκθεση φέρει ημερομηνία 19 Ιανουαρίου
32. Και τις δύο εκθέσεις τις παρουσίασε στο Δικαστήριο. Υιοθέτησε το περιεχόμενο των εκθέσεων του. Συμφωνεί πλήρως με τη μορφή των τραυματισμών που ο τραυματίας υπέστη και δεύτερο συμφωνεί πλήρως με τη θεραπεία που του χορηγήθηκε και την ορθότητα της. Από πρακτικής πλευράς, το συγκεκριμένο πιστοποιητικό, Τεκμήριο 43, δεν παρουσιάζει ιδιαίτερες διαφορές με τα δικά του ιατρικά πιστοποιητικά. Απλώς στο θέμα της πρόγνωσης έχει τις απόψεις του, συγκρίνοντας με την πρόγνωση του συναδέλφου του, Χριστοδουλάκη, με κύρια επικέντρωση στο ότι την πιθανότητα αναγκαιότητας μελλοντικής χειρουργικής επέμβασης στη δεξιά ποδοκνημική άρθρωση. Αυτός τη θεωρεί απομεμακρυσμένη. Όμως, δεν μπορεί να την αποκλείσει εξ' ολοκλήρου. Αφού κατ' αρχή η αρθροπλαστική σημαίνει την αντικατάσταση της φυσικής ανθρώπινης άρθρωσης με τεχνητή. Η αρθροπλαστική ως υλικό έχει χιλιάδες χρόνια, το υλικό είναι το titanium και vitallium. Εκείνο όμως που συμβαίνει, είναι ότι με τα χρόνια σε ένα ποσοστό, αυτή η τεχνητή άρθρωση χαλαρώνει σε σχέση με τον τρόπο συγκράτησης της εντός του οστού και είναι τούτο που εννοούμε όταν λέμε τον όρο χρόνος ζωής, ότι αναφορικά με τον χρόνο επιβίωσης της, οι ειδικοί στηρίζονται για να απαντήσουν, σε στατιστικές μελέτες αναγνωρισμένων ιατρικών κέντρων του εξωτερικού, που κάνουν τη σχετική έρευνα. Για τα δεδομένα του τόπου μας δεν υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο. Η μακρόχρονη καριέρα του, 40 ετών, δεν του έδειξε ούτε μια περίπτωση αρθροπλαστικής ποδοκνημικής, οι μελέτες καταδεικνύουν ότι 10 χρόνια μετά από μια αρθροπλαστική χρήζουν ανανέωσης της σε ποσοστό 5% με 10% όλες οι μελέτες της δέσμης Τεκμήριο 57, συμφωνούν με μια μικρή διαφορά του 5% ότι στα 10 χρόνια οι έρευνες έδειξαν το 90% να επιβιώνει και να συνεχίζει την επιβίωση. Οι επεμβάσεις της αρθροπλαστικής δεν γίνονται στον τόπο μας αλλά, σε εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού. Υπάρχουν κέντρα που ασχολούνται μόνο με αρθροπλαστικές. Στην Κύπρο δεν γίνονται. Ποδοκνημική όχι, δεν έχει δει ούτε μια 40 χρόνια, δεν γίνονται. Είναι εξειδικευμένα μόνο για αρθροπλαστικές. Η αποτυχία αφορά αρκετά μικρό ποσοστό και κατά κύριο λόγο οφείλεται στη μόλυνση του χειρουργικού πεδίου κατά την ώρα της επέμβασης. Για την πιθανότητα ο Ενάγων στο μέλλον να χρειαστεί χειρουργική θεραπεία, είπε ότι θεωρεί την πιθανότητα αυτήν απομεμακρυσμένη και στην εκτίμηση αυτήν λαμβάνει υπόψη του το γεγονός ότι η μορφή του επαγγέλματος του είναι καθιστικής μορφής. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας είπε ότι η διαφορά του με την ιατρική έκθεση Χριστοδουλάκη επικεντρώνεται στο θέμα της αρθροπλαστικής ή αρθρόδεσης. Το κάταγμα της ποδοκνημικής και μάλιστα της σοβαρότητας που είχε ο Ενάγοντας, είναι ένα πολύ σοβαρό και άσχημο κάταγμα, συντριπτικό όπως το περιγράφει που σημαίνει όχι σε δύο τεμάχια, αλλά περισσότερα. Και όλο το βάρος του σώματος μας το παίρνει η ποδοκνημική. Η ποδοκνημική κυρίως και το πόδι ακολούθως υπάρχουν οστεοαρθρικές αλλοιώσεις στην ποδοκνημική. Υπάρχει αρθρίτιδα. Μάλιστα η εξέλιξη της αρθρίτιδας είναι πάντοτε η χειροτέρευση, άλλοτε άλλου βαθμού και άλλου χρονικού διαστήματος, ανάλογα με το πόση καταπόνηση της άρθρωσης προκαλεί ο τραυματίας. Θα συμβούλευε τον Ενάγοντα να αποφεύγει την επιβάρυνση της άρθρωσης του, είτε με παρατεταμένη βάδιση ή με ορθοστασία ή γενικά τη χρήση τη φυσιολογική του κάτω άκρου ενός ανθρώπου. Κάποιος ο οποίος επιβαρύνει λόγω των καθημερινών του δραστηριοτήτων και αναγκαιοτήτων την άρθρωση, τότε η εξέλιξη προς τη χειροτέρευση θα επέλθει σε μικρότερο χρονικό διάστημα, παρά αυτός που αποφεύγει την καταπόνηση. Η θεραπεία χορηγείται σε ένα τελικό στάδιο πλήρους καταστροφής της άρθρωσης από την οστεοαρθρίτιδα. Το δεδομένο είναι η καταπόνηση χειροτερεύει και συντομεύει τον χρόνο μέχρι το τελικό στάδιο. Όταν όμως φτάσει στο τελικό στάδιο, είτε σύντομα για τον χειρώνακτα είτε πιο αργά για κάποιον που δεν είναι χειρώναξ, τότε έχουμε τις επιλογές της αρθρόδεσης ή της αρθροπλαστικής. Αυτός όμως δεν βάζει τις δύο επιλογές στην ίδια μοίρα. Βάζει πρώτη την αρθροπλαστική επειδή πρώτο διατηρεί την κίνηση και δεύτερο εξαλείφει τον πόνο για τον Ενάγοντα. Την πιθανότητα να κάνει αυτή την επέμβαση, ο Ενάγων, επειδή τώρα κάνει καθιστική εργασία, τη θεωρεί απομακρυσμένη, δεν μπορεί όμως να την αποκλείσει εξ' ολοκλήρου. Τώρα, οι αρθροπλαστικές ισχίου και γόνατος γίνονται και στην Κύπρο. Δεν είναι εγχείρηση ρουτίνας όπως η σκωληκοειδίτιδα ή ο μηνίσκος, αλλά γίνονται στην Κύπρο. Ο λόγος που δεν γίνεται στην Κύπρο, η αρθροπλαστική της ποδοκνημικής δεν γίνονται στην Κύπρο επειδή ο αριθμός αναγκαιότητας τέτοιων περιπτώσεων για αρθροπλαστική είναι πάρα πάρα πολύ μικρός. 40 χρόνια πείρας δεν έχει δει καμιά εις την Κύπρο, είπε ότι τέτοιες επεμβάσεις δεν γίνονται στην Κύπρο, αλλά σε εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού. Εάν υπήρξαν περιπτώσεις που μετέβησαν στο εξωτερικό και έκαναν την επέμβαση, δεν περιέπεσαν στην αντίληψη του, ούτε και δυστυχώς έχουμε τα λεγόμενα registry που έχουν οι άλλες χώρες για να ανατρέξει κάποιος και να δει τον επίσημο αριθμό και πού έγινε. Εάν ο Ενάγοντας ασχολείτο πριν το δυστύχημα και με χειρονακτική εργασία θα τον συμβούλευε, θα του έλεγε ότι όσο περισσότερο καταπονείς την άρθρωση σου, θα χειροτερεύσει σε πιο σύντομο χρονικό διάστημα. Αναμφίβολα εάν είχε την ευχέρεια να αλλάξει εργασία, θα τον συμβούλευε. Σε ό,τι αφορά ότι χρησιμοποιεί πάτους στα παπούτσια ο Ενάγοντας, είναι δικαιολογημένο να τους φέρει. Σε ό,τι αφορά τα €600 που σύμφωνα με τον Δόκτωρ Χριστοδουλάκη πληρώθηκε για ιατρική εξέταση και έκδοση του Τεκμηρίου 43, ότι δεν χρειάζεται να γίνει τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης και μπορεί να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνεται στην παράγραφο 15 της έκθεσης απαίτησης που αφορούσε μελλοντική παρακολούθηση, συμφώνησαν και οι δύο πλευρές να ληφθεί υπόψη ότι το ποσό αυτό κατεβλήθη στον Δόκτωρ Χριστοδουλάκη όπως κατέθεσε και δεν αμφισβητήθηκε. Μ.Υ.2 κατέθεσε ο XXXXX Κωνσταντινίδης ο οποίος είπε ότι είναι μηχανολόγος, έχει σπουδάσει το αυτοκίνητο, οχήματα και κινητήρες είναι ειδικότητα του. Είναι απόφοιτος του Πολυτεχνείου του Βελιγραδίου. Έχει δουλέψει στην Opel 15 χρόνια και το επάγγελμα του πραγματογνώμονα και ειδικότερα του αναλυτή τροχαίων ατυχημάτων ασκεί την τελευταία εικοσαετία. Φέτος κλείνει 20 χρόνια. Οπότε με τη μέθοδο που ακολούθησε έχει κάνει μια τεχνική έκθεση πραγματογνωμοσύνης. Και την οποία κατάθεσε στο Δικαστήριο. Διαπίστωσαν με βάση τη σχεδίαση της Αστυνομίας που έσπευσε στο ατύχημα αμέσως μετά το συμβάν ότι η επιληφθείσα αρχή δεν έχει αποτυπώσει σωστά το ίχνος τροχοπεδήσεως. Συνεπώς αυτοί σε σχέση με το πραγματικό εύρημα, που είναι πολύ μεγαλύτερο των 8 μέτρων, για την ακρίβεια υπολόγισαν ότι το ίχνος πεδήσεως από την αρχή αποτύπωσης του και ως το σημείο συγκρούσεως έχει πραγματική διάσταση 17 μέτρα. Έκαναν όλον τον υπολογισμό λαμβάνοντας υπόψη αφ' ενός τη μεταβολή της ταχύτητας στη διάρκεια της τροχοπέδησης της μοτοσικλέτας καθώς και τη μεταβολή της ταχύτητας κατά τη σύγκρουση με το αυτοκίνητο του ασφαλισμένου στην Κεντρική Ασφαλιστική και εξήγαγε το αποτέλεσμα των 92 περίπου χιλιόμετρων την ώρα. Όλα τα ίχνη τροχοπέδησης του δίκυκλου είναι λοξά και ουσιαστικά καταλήγουν πάνω στο αυτοκίνητο, όπερ σημαίνει δηλαδή ότι ο παθών o οδηγός του δίκυκλου πήρε μια απόφαση να περάσει πίσω από το αυτοκίνητο θεωρώντας ότι αυτό θα συνέχιζε την πορεία του και θα του ελευθέρωνε τον χώρο. Εφόσον λοιπόν ένα όχημα πριν τη σύγκρουση με το όποιο αντικείμενο τροχοπεδήσει, ασκήσει πέδηση δηλαδή, είναι λογικό ότι η αρχική κινητική ενέργεια θα μειωθεί και στο τέλος της πεδήσεως θα έχουμε μια μικρότερη ταχύτητα, η οποία εφόσον στη συνέχεια ακολουθεί και σύγκρουση με το αντικείμενο θα μειωθεί ακόμη περαιτέρω και βεβαίως με όση ενέργεια θα απομείνει μετά τη σύγκρουση θα καταλήξει σε μια απόσταση που είναι συνάρτηση της αρχικής ταχύτητας. Τούτο με άλλα λόγια σημαίνει ότι επειδή εν προκειμένω υπήρχε ικανή κινητική ενέργεια ούτως ώστε να μην ακινητοποιηθεί το όχημα μετά που περίπου 17 μέτρα πέδησης, αλλά στη συνέχεια να συγκρουστεί, να προκαλέσει παραμορφώσεις και στο δίκυκλο και στο αυτοκίνητο και στο τέλος να καταλήξει σε μικρή απόσταση από το αυτοκίνητο με ανατροπή στο έδαφος. Οι δε αναβάτες της μοτοσικλέτας επίσης να εκτιναχθούν πάνω από αυτό και να πέσουν σε ένα σημείο όπου ανευρέθηκαν κηλίδες αίματος από την Τροχαία. Αυτά όλα τα προσθέτουμε όλα μαζί με απλά λόγια και μας δίνει με τον υπολογισμό μια αρχική ταχύτητα. Αυτή λοιπόν είναι η μέθοδος που προσεγγίζουν πάντοτε τα ατυχήματα. Υπάρχει και μια άλλη μέθοδος, η οποία είναι η μέθοδος των ορμών αλλά είναι με μια πολύ πιο σύνθετη διαδικασία, αλλά επειδή εδώ πέρα δεν έχουμε 2 συγκρουόμενα αντικείμενα αλλά στην ουσία 4, διότι είναι το αυτοκίνητο, είναι το δίκυκλο, είναι και οι δύο αναβάτες. Γίνεται πολύ πιο σύνθετο να το λύσεις με ορμή και επειδή εκεί μπορεί να υποπέσεις σε λάθη ακολούθησαν τη μέθοδο της κινητικής ενέργειας. Ότι εάν o οδηγός δικυκλιστής, o Χριστοδούλου τέλος πάντων, διατηρούσε την ταχύτητα στο όριο των 50 έστω που πραγματικά υπήρχε όπως προκύπτει την ημέρα του ατυχήματος και ίσχυε εκεί στο σημείο, τότε ασκώντας τροχοπέδηση θα είχε ακινητοποιηθεί στα 14 μέτρα και συνεπώς όταν θα έφτανε στο σημείο συγκρούσεως θα είχε μηδενική ταχύτητα. Δηλαδή δεν θα είχαμε κανένα αποτέλεσμα αρνητικό. Άρα λοιπόν η αρχική ταχύτητα δεν μπορεί να ήταν 50 σε καμία περίπτωση και προκύπτει από τα αποτελέσματα και από τη σοβαρή σωματική βλάβη που έπαθε o ίδιος. Δηλαδή το μακρύ ίχνος αυτό που δεν έχει αποδοθεί στο σκαρίφημα της Αστυνομίας, το έχει κάνει δηλαδή μικρότερο από 8 μέτρα και είναι πολύ μεγαλύτερο και φαίνεται ξεκάθαρα στη φωτογραφία 8 ότι ξεκινά πολύ πριν τη ξύλινη κολόνα ηλεκτροφωτισμού που υπάρχει στη γωνιά και στο σκαρίφημα της Τροχαίας αναφέρεται ως σημείο αναφοράς των μετρήσεων. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας είπε ότι η πινακίδα των 30 χιλιομέτρων μπήκε περίπου έναν μήνα μετά το δυστύχημα. Η πινακίδα πιθανόν να τοποθετήθηκε τον Μάιο του
33. Στην πραγματικότητα τα διαθέσιμα στοιχεία που είχαν στα χέρια τους όταν τους ανατέθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία η διερεύνηση των συνθηκών του συγκεκριμένου ατυχήματος, ήταν η θέση αυτοψίας της Τροχαίας, το σχεδιάγραμμα της Τροχαίας, οι φωτογραφίες που τους στάλθηκαν ψηφιακά από τη σκηνή του ατυχήματος και οι φωτογραφίες που έλαβαν αυτοί από τον τόπο του δυστυχήματος. Με αυτά ακριβώς εργάστηκαν και τίποτε παραπάνω. Οι καταθέσεις των εμπλεκομένων για έναν εμπειρογνώμονα, κατά την αναπαράσταση είναι πολύ σημαντικές να τις λάβει υπόψη του. Δεν τις είχαν στα χέρια τους. Ούτε τότε που έκαναν την έκθεση τους δεν τις είχαν υπόψη τους. Σέβονται και λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη τις καταθέσεις των εμπλεκομένων και άλλων μαρτύρων, εννοείται τρίτων, όμως όταν υπάρχουν ίχνη και επειδή τα ίχνη δεν λένε ποτέ ψέματα από μόνα τους το πρώτο και το δεύτερο είναι ότι εννοείται ότι δεν μπορούν ποτέ οι εμπλεκόμενοι να τα περιγράψουν με τον τρόπο που αυτά αποτυπώθηκαν στο σημείο του ατυχήματος. Η ορατότητα από το αλτ προς τα δεξιά του οδηγού του αυτοκινήτου είναι γύρω στα 80 μέτρα με 100 μέτρα. Βλέποντας την φωτογραφία 1, ο μάρτυρας λέγει ότι είναι η συμβολή των οδών Περικλέους και Αιπείας. Είναι φωτογραφία από δορυφόρο. Και βλέπουμε να διατυπώνεται η λεωφόρος Αιπείας σε όλο το μήκος που καταλαμβάνει αυτή η φωτογραφία να είναι ευθεία. Δεν μέτρησαν το μήκος της ευθείας πριν από το δυστύχημα. Πρέπει να είναι γύρω στα 100 μέτρα. Σίγουρα 100 μέτρα η ευθεία. Από τη γραμμή του αλτ για να φτάσει στην τελική του θέση. Ουσιαστικά είναι απειροελάχιστος ο χρόνος, έγινε σε κάποιο κλάσμα του δευτερολέπτου. Η τελική θέση του αυτοκινήτου φαίνεται όπως κατέληξε να πήρε λοξή πορεία διαγώνια πριν να φτάσει στη γραμμή του αλτ. Σαφέστατα βάσει του κώδικα είναι μια παράβαση αυτό. Από την εμπειρία του δεν είναι η πρόκληση του ατυχήματος. Εάν το αυτοκίνητο ήταν εξ ολοκλήρου μέσα στη λεωφόρο Αιπείας ή αν ήταν περίπου μισό - μισό φαίνεται στη φωτογραφία 15 της έκθεσης του. Προεκτείνοντας τη γραμμή του πεζοδρομίου, τότε θα καταλάβετε ότι έρχεται στο κέντρο η γραμμή του και συνεπώς δεν μπορούμε να μιλούμε για σχεδόν εξ ολοκλήρου θέση του αυτοκινήτου εντός της λεωφόρου Αιπείας. Στο Τεκμήριο 47 που είναι το πρόχειρο σχέδιο τα ίχνη τροχοπέδησης τα δείχνει να αρχίζουν πριν από το σταθερό σημείο. Ο Αστυνομικός φαίνεται από το Τεκμήριο 47, ότι αποτυπώνει σωστά τα ίχνη τροχοπέδησης. Γνωρίζει ότι οι μετρήσεις έγιναν από τον Αστυνομικό, των ιχνών τροχοπέδησης, με κορδέλα στην παρουσία του οδηγού του αυτοκινήτου. Συνυπογράφουν και o ένας και ο άλλος. Η μέτρηση έγινε στην παρουσία του οδηγού του αυτοκινήτου και διαπιστώθηκε η μέτρηση με την κορδέλα. Ότι ήταν 14 μέτρα. Οι φωτογραφίες σίγουρα δεν μας δείχνουν μέτρα. Το πώς αποτυπώνεται μια φωτογραφία εξαρτάται από τη γωνιά που την παίρνεις. Δηλαδή μπορεί να βγάλεις εδώ μια φωτογραφία, από μια γωνιά και να σου δείχνει το ίχνος τροχοπέδησης να είναι σε ένα σημείο και να βγάλεις μια άλλη φωτογραφία από διαφορετική γωνία και να σου δείξει διαφορετικά. Από τα ευρήματα όπως καταγράφηκαν από την Αστυνομία φαίνεται ότι το δίκυκλο μετά την πρόσκρουση επί του αυτοκινήτου αντανακλάστηκε αριστερότερα. Δηλαδή δεν πήγε, δεν πέρασε όλο το μήκος του αυτοκινήτου για να καταλήξει πίσω από το αυτοκίνητο. Εκεί κατέληξαν τα σώματα αναβατών πολύ φυσιολογικά διότι το δίκυκλο κοντράρει κατά το χτύπημα, ελαττώνεται δραστικά η ταχύτητα του και μετατρέπεται σε παραμόρφωση. Οι δε αναβάτες επειδή δεν μπορούν να συγκρατηθούν επί του δίκυκλου εκτινάσσονται πάνω σε αυτό και καταλήγουν πίσω από το αυτοκίνητο στη θέση όπου έχουν καταγραφεί οι κηλίδες αίματος. Η σύγκρουση της μοτοσυκλέττας ήταν υπό γωνία πλευρική. Ο προσδιορισμός της ταχύτητας που μπορεί να προκαλέσει τις παραμορφώσεις που βλέπουμε στις φωτογραφίες κρίνετε εμπειρικά. Εάν δηλαδή έχεις μια ζημιά 5 εκατοστά βύθιση και αντί 5 είναι 8 ή 7, σου αλλάζει το αποτέλεσμα. Εδώ δεν ξέρει επ' ακριβώς πόσα εκατοστά ήταν η βύθιση, δεν το έχει μετρήσει. Οι κηλίδες αίματος είναι προς τη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου. Εκτίναξη εννοεί προς την κατεύθυνση εκεί που κατέληξαν οι αναβάτες. Εκτιμάται από τις φωτογραφίες ότι τα σώματα πήγαν σε μια απόσταση περίπου 4 μέτρων. Αυτό βεβαίως επειδή δεν έχουμε αποτύπωση πού ακριβώς είναι τα σώματα και του ενός και του άλλου αναβάτη, γίνεται η παραδοχή ότι και τα δυο κατέληξαν εκεί. Ταχύτητα συγκρούσεως δεν υπάρχει πουθενά γραμμένη. Είναι κοντά στα 65 ‑
34. Γύρω στα 65 χιλιόμετρα την ώρα. Και επομένως από το σημείο σύγκρουσης είναι 4 μέτρα. Δεν υπάρχουν ζημιές εις την αριστερή πλευρά του δίκυκλου. Μόνο στη δεξιά. Κατά την επανεξέταση ανέφερε ότι ο υπολογισμός της ταχύτητας του δίκυκλου και η μέθοδος την οποία ακολούθησαν για να καταλήξουν στο αποτέλεσμα στην έκθεση τους παρατίθενται με λεπτομέρεια στις σελίδες 24 ‑
35. Μ.Υ.3 κατέθεσε ο XXXXX Ορφανίδης ο Εναγόμενος 1 σε αυτήν την αγωγή. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε εκείνην την ημέρα, XXXXX07, έφτασε στην περιοχή της Έγκωμης και ήταν στην οδό 28ης Οκτωβρίου, νομίζει, και έφτασε στο αλτ για να μπει στη λεωφόρο της Αιπείας. Επρόκειτο να πάει δεξιά, να μπει στην Αιπείας δεξιά. Έφτασε στο αλτ και σταμάτησε. Κοίταξε αριστερά, δεξιά δεν ερχόταν καμία κίνηση, κανένα αυτοκίνητο, τίποτε και ξεκίνησε να μπει να πάει προς τα δεξιά. Μόλις μπήκε άκουσε θόρυβο δυνατό και πρόσεξε ότι ερχόταν μοτόρα από τα δεξιά του γρήγορα και θεώρησε επειδή μόλις μπήκε να σταματήσει και σταμάτησε για να περάσει μπροστά του, υπολόγισε να περάσει γιατί δεν είχε τίποτε κίνηση και έμεινε σταματημένος και επειδή έτρεχε πολύ, πάτησε στόπερ αυτός και με τα στόπερ ήρθε και του χτύπησε πάνω στη δεξιά πόρτα του οδηγού. Επειδή δεν άνοιγε η πόρτα του, βγήκε από το παράθυρο. Αντεξεταζόμενος είπε ότι ήρθε στο Δικαστήριο και παραδέχτηκε ότι βγήκε από το αλτ και έγινε το δυστύχημα. Αφού βγήκε από το αλτ να πάει δεξιά, έστριψε προς τα δεξιά, διαγώνια, για να μπει στη λεωφόρο και σταμάτησε όταν άκουσε τον θόρυβο. Μπήκε διαγώνια δεξιά μέσα στη λωρίδα των αυτοκινήτων ή της τροχαίας τα οποία έρκουνταν από τα δεξιά του. Για να έπιανε την πάντα του, έπρεπε να πάει στην απέναντι λωρίδα. Επειδή είχε κοιτάξει δεξιά, αριστερά δεν είχε καμιά κίνηση στον δρόμο, ήταν μόνος του, μπήκε λίγο παραπάνω ελαφρώς δεξιά. Για να βγει από το αλτ, είτε ευθεία πήγαινε πάλι θα του έκοβε τον δρόμο. Σταμάτησε μόλις άκουσε τον θόρυβο της μοτόρας και είδε την μοτόρα που ερχόταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, σταμάτησε. Και τον έβλεπε που ερχόταν προς τα πάνω του. Όταν ήρθε και του χτύπησε η μοτόρα, ήταν σταματημένος. Σταμάτησε, μόλις αντιλήφθηκε τη μοτόρα. Άκουσε θόρυβο και μόλις αντιλήφθηκε ότι ερχόταν από δεξιά του η μοτόρα με γρήγορο ρυθμό, θεώρησε σωστό να σταματήσει αφού δεν έκοψε τη λωρίδα, να περάσει από μπροστά του. Διαφωνεί ότι, ούτε στο αλτ σταμάτησε, ούτε έλεγξε τον δρόμο δεξιά και αριστερά. Από τη στιγμή που σταμάτησε, μεσολάβησαν κλάσματα του δευτερολέπτου. Μπορεί 5, 7 δευτερόλεπτα. Αφού τον έβλεπε, σταμάτησε και τον έβλεπε και λέει θα περάσει από μπροστά του και τον βλέπει και παίρνει στόπερ και τον ρίχνει η μοτόρα ελαφριά και κτυπά στην πόρτα του. Απλώς έτρεχε αυτός και δεν πρόλαβε να διασταυρώσει και θεώρησε σωστό να σταματήσει για να περάσει από μπροστά του και αυτός πάτησε στόπερ. Πάτησε στόπερ για να σταματήσει, όχι να τον αποφύγει αλλά τον έσυρε επειδή έτρεχε πολύ. Όταν πάτησε τα στόπερ ήρθε αριστερά πάνω του, δεν πήγε ευθεία. Είδε τη μοτοσυκλέτα αφού μπήκε 3 με 4 πόδια και την είδε στα 120 μέτρα όπως υπολογίζει και υπήρχε και άλλη ορατότητα πιο πίσω. Νομική πτυχή Αξιολόγηση της μαρτυρίας Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και ακούσω με προσοχή τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου, αξιολογώντας τη μαρτυρία τους με πλήρη πάντα επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, τη πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων. (Γιαννή κ.α. ν. Χριστόφορου