← Κύπρος

ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ασκών επιχειρήσεις υπό την εγγεγραμμένη εμπορική επωνυμία Ν.Α. THE STAGE CY, Αριθ. Αγωγής: 1684/15, 29/10/2019

ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ασκών επιχειρήσεις υπό την εγγεγραμμένη εμπορική επωνυμία Ν.Α. THE STAGE CY, Αριθ. Αγωγής: 1684/15, 29/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A484 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 1684/15 XXXXX ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΕΝΑΓΟΝΤΑΣ - και - XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ασκών επιχειρήσεις υπό την εγγεγραμμένη εμπορική επωνυμία Ν.Α. THE STAGE CY EE 32998 ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΣ ------------------------------------ Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για τoν Ενάγοντα: Γεώργιος Παπαθεοδώρου Για τον Εναγόμενο: Γεώργιος Κολοκασίδης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ AΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας έχει καταχωρήσει την παρούσα αίτηση ημερομηνίας 21 Σεπτεμβρίου 2018 η νομική βάσης της οποία είναι η Δ.25 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Με την οποία ζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Απαιτήσεως ως ακολούθως: Α. Με την διαγραφή ολόκληρων των παραγράφων 2., 3., 4., 5., 6., 7., 8., 9., Α. μέχρι και ΣΤ. Β. Την πρόσθεση των πιο κάτω παραγράφων ως νέων παραγράφων 2., 3., 4., 5.,

  1. Α. Β. Γ. και Δ. ως ακολούθως:
  2. Ο Ενάγοντας τον ή περί τον Ιούνιο του 2018 διαπίστωσε ότι η αποβιώσασα την 1.10.2014 μητέρα του XXXXX Παπαμιχαήλ, ενόσω ήταν εν ζωή προέβη σε γραπτή συμφωνία ενοικίασης ημερ. 11.1.2010 με την οποία ενοικίασε το ΑΚΙΝΗΤΟ στον Εναγόμενο μέχρι την περίοδο 1.1.
  3. Το συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο για τα τέσσερα πρώτα χρόνια της ενοικίασης ήταν €200.ΟΟσ. Το ΑΚΙΝΗΤΟ βρίσκεται σε ελεγχόμενη περιοχή είναι διατηρητέο και κτίσθηκε πολύ πρίν το έτος
  5. Ήταν ρητός όρος του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερ. 11.1.2010 το οποίο στο εξής θα αναφέρεται ως το «ΕΓΓΡΑΦΟ» ότι ο Εναγόμενος δεν θα είχε το δικαίωμα μετενοικίασης ή εκχώρησης του ακινήτου σε άλλους και ότι σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής του ενοικίου για περίοδο 21 ημερών μετά την επίδοση προς αυτόν γραπτής ειδοποίησης εκ μέρους του ιδιοκτήτη, αυτός θα έχει το δικαίωμα να προβεί σε όλα τα απαραίτητα δικαστικά διαβήματα για την έξωση του ενοικιαστή.
  6. Ο Εναγόμενος πλήρωσε το ποσό των €200.- μέχρι το ενοίκιο του μηνός Νοεμβρίου 2014 αναφορικά με το ΑΚΙΝΗΤΟ και οφείλει τα ενοίκια από τον Δεκέμβριο του 2014 μέχρι και το ενοίκιο του μηνός Ιουλίου
  8. Οφείλει ο Εναγόμενος στον Ενάγοντα τα ενοίκια από 1.12.2014 μέχρι 1.07.2018 ήτοι οφείλει 44 ενοίκια προς €200.- τον μήνα οφείλει συνολικά ο Εναγόμενος στον Ενάγοντα το ποσό των €8.800.00σ. ως οφειλόμενα και καθυστερημένα ενοίκια από 1.12.2014 μέχρι 31.07.2018 αναφορικά με το ΑΚΙΝΗΤΟ.
  9. Για τους πιο πάνω εκτιθεμένους λόγους ο Ενάγοντας αξιοί από το Σεβαστό Δικαστήριο απόφασης ή/και διατάγματος ως ακολούθως: Α. Απόφαση με την οποία να διατάσσεται ο Εναγόμενος όπως καταβάλει στον Ενάγοντα το ποσό των €8.800.0σ. ως συμφωνημένα, οφειλόμενα και δεδουλευμένα ενοίκια αναφορικά με το ΑΚΙΝΗΤΟ για τους μήνες από Δεκέμβριο του 2014 μέχρι τον Ιούλιο του
  10. Β. Νόμιμο τόκο επί του εις την παράγραφο 6 Α. πιο πάνω αξιουμένου και επιδικασθεισομένου ποσού. Γ. Έξοδα, νόμιμο τόκο και ΦΠ επί των εξόδων. Δ. Έξοδα επίδοσης. Η αξίωση του ενάγοντα αφορά τα ακόλουθα ως προκύπτει από την οπισθογράφηση της απαίτησης επί του κλητηρίου εντάλματος: Α. Διάταγμα/Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι ο Εναγόμενος είτε μόνος είτε με οποιοδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο κατέχει το ακίνητο το κείμενο στην οδό XXXXX αρ.29 στη Λευκωσία στο εξής το «ΑΚΙΝΗΤΟ» ιδιοκτησία του Ενάγοντα, παράνομα, χωρίς την άδεια ή την συγκατάθεση του Ενάγοντα. Β. Διάταγμα/Απόφαση με την οποία να διατάσσετε όπως ο Εναγόμενος είτε μόνος είτε μαζί ή ξεχωριστά με οποιονδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει την κατοχή του ΑΚΙΝΗΤΟΥ, όπως το παραδώσει στον Ενάγοντα μέσα σε δέκα ημέρες από την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος/απόφασης. Γ. Αποζημιώσεις εκ €600.00.- Ευρώ ως ενδιάμεσα διαφυγόντα κέρδη ή άλλως πως από την ή περί την 1.1.2010 ή από οποιανδήποτε άλλη ημερομηνία ήθελε αποδειχθεί ότι ο Ενάγοντας απέκτησε την κατοχή του ΑΚΙΝΗΤΟΥ μέχρι την παράδοση της ελεύθερης και ακώλυτης της κατοχής του ΑΚΙΝΗΤΟΥ στον Ενάγοντα. Δ. Αποζημιώσεις για οποιεσδήποτε ζημίες ήθελε φανεί ότι έχουν προκληθεί στο ΑΚΙΝΗΤΟ από οποιεσδήποτε πράξεις ή παραλείψεις του Εναγομένου ή οποιουδήποτε άλλου νομικού ή φυσικού προσώπου ενεργούσε εκ μέρους ή δια λογαριασμό ή με την συγκατάθεση ή την ανοχή του Εναγομένου. Ε. Τιμωρητικές αποζημιώσεις ΣΤ. Η αξία του ΑΚΙΝΗΤΟΥ κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν €100.000.00σ Ζ. Έξοδα, έξοδα επίδοσης, Νόμιμο τόκο από της καταχώρησης της αγωγής και ΦΠΑ. Η έκθεση απαιτήσεως καταχωρήθηκε στις 15 Μαϊου
  11. Εκείνο που προκύπτει από τα ουσιώδη γεγονότα που περιέχονται στις παραγράφους 2 μέχρι 9Α είναι ότι η βάση της αγωγής αφορά αξίωση εναντίον του εναγόμενου για αποζημιώσεις επειδή απέκτησε κατοχή ακινήτου δηλαδή οικίας με αριθμό εγγραφής 1/5X9 που βρίσκεται στην τοποθεσία ΠΝΥΤΑΓΟΡΑ Ενορία ΟΜΕΡΙΕ με διεύθυνση την οδό XXXXX αρ. 29 στη Λευκωσία παράνομα και χωρίς την συγκατάθεση του. Παραθέτω πιο κάτω τις παραγράφους 1 μέχρι 9 που ο ενάγοντας επιθυμεί να διαγράψουν και που συνιστούν πραγματική βάση για την αξίωση του ενάγοντα βασιζόμενη στο αστικό αδίκημα της παράνομης κατοχής.
  12. Καθ' όλον τον ουσιώδη χρόνο για τους σκοπούς της αγωγής αυτής ο Ενάγοντας ήταν ο ιδιοκτήτης ή το πρόσωπο το νομιμοποιούμενο όπως εγγραφή ως ο ιδιοκτήτης μιας οικίας με αριθμό εγγραφής 1/5X9 τοποθεσία ΠΝΥΤΑΓΟΡΑ Ενορία ΟΜΕΡΙΕ, ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ - ΛΕΥΚΩΣΙΑ ευρισκόμενη στην οδό XXXXX αρ. 29 στη Λευκωσία στο εξής το ΑΚΙΝΗΤΟ.
  13. Πριν ή περί τον Αύγουστο του 2014 ή και ενωρίτερα σε άγνωστη στον Ενάγοντα ημερομηνία ο Εναγόμενος χωρίς τη γνώση ή την συγκατάθεση ή την ανοχή του Ενάγοντα εισήλθε και απέκτησε την κατοχή του ΑΚΙΝΗΤΟΥ το οποίο χρησιμοποιεί ως εργαστήριο ή / και ως επαγγελματικό χώρο.
  14. Ο Ενάγοντας την ή περί την 18.12.2014 με επιστολή του προς τον Εναγόμενο τον κάλεσε όπως μέσα σε 15 ημέρες προβεί στη παράδοση προς αυτόν κενής και ελεύθερης της κατοχής του ΑΚΙΝΗΤΟΥ.
  15. Παρά την παρέλευση της πιο πάνω στη παράγραφο 3 πιο πάνω, ταχθείσας στον Εναγόμενο προθεσμίας είτε και μέχρι σήμερα ο Εναγόμενος εξακολουθεί να κατέχει να καρπούται ή/και να χρησιμοποιεί το ΑΚΙΝΗΤΟ χωρίς την συγκατάθεση και παρά την αντίθεση του Ενάγοντα ο οποίος υφίσταται ζημίες συνιστάμενες στη στέρηση της χρήσης ή και της κάρπωσης του ΑΚΙΝΗΤΟΥ.
  16. Ο Ενάγοντας αιτείται διάταγμα ή απόφαση του Σεβ. Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι ο Εναγόμενος κατέχει ή και κατακρατεί παράνομα και χωρίς την άδεια ή την συγκατάθεση του Ενάγοντα το ΑΚΙΝΗΤΟ και ότι ο Ενάγοντας νομιμοποιείται σε απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσετε ο Εναγόμενος όπως παραδώσει άμεσα ελεύθερη και ακώλητη την κατοχή του ΑΚΙΝΗΤΟΥ στον Ενάγοντα.
  17. Αιτείται επίσης ο Ενάγοντας εναντίον του Εναγομένου αποζημιώσεων εκ €600.ΟΟσ. τον μήνα από τον ή περί τον Αύγουστο του 2014 μέχρι την παράδοση ελεύθερης και ακώλητης της κατοχής του ΑΚΙΝΗΤΟΥ στον Ενάγοντα.
  18. Οι αξιούμενες αποζημιώσεις συνίσταται στην υπό του Εναγόμενου παράνομη και χωρίς την συγκατάθεση του Ενάγοντα κατοχή και χρήση του ΑΚΙΝΗΤΟΥ του οποίου η ενοικίαση ή τρέχουσα ή λογική αξία είναι €600.ΟΟσ. τον μήνα, ποσό το οποίο συνιστά απώλεια για τον Ενάγοντα ο οποίος υφίσταται αντίστοιχη ζημία κάθε μήνα.
  19. Ο Ενάγοντας αξιεί επίσης εναντίον του Εναγομένου και τιμωρητικές αποζημιώσεις για ζημίες τις οποίες αυτός υπέστη και εξακολουθεί να υφίσταται λόγω της παράνομης, εγωιστικής, ετσιθελικής και αλαζονικής συμπεριφοράς του Εναγόμενου ο οποίος παραβιάζει άμεσα τα νόμιμα δικαιώματα του Ενάγοντα του οποίου την περιουσία - ΑΚΙΝΗΤΟ κατέχει και εκμεταλλεύεται, σε αντίθεση με την θέληση ή τις επιθυμίες ή τα συμφέροντα του νόμιμου ιδιοκτήτη του ήτοι του Ενάγοντα.
  20. Για τους πιο πάνω εκτιθέμενους λόγους ο Ενάγοντας αξιοί από το Σεβαστό Δικαστήριο απόφαση ή / και διάταγμα ως ακολούθως. Α. Διάταγμα / Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι ο Εναγόμενος είτε μόνος είτε με οποιοδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο κατέχει το ΑΚΙΝΗΤΟ το κείμενο στην οδό ΧΧΧΧΧ αρ.29 στη Λευκωσία ιδιοκτησία του Ενάγοντα, παράνομα, χωρίς την άδεια ή την συγκατάθεση του Ενάγοντα. Β. Διάταγμα/Απόφαση με την οποία να διατάσσετε όπως ο Εναγόμενος είτε μόνος είτε μαζί ή ξεχωριστά με οποιονδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει την κατοχή του ΑΚΙΝΗΤΟΥ, όπως το παραδώσει στον Ενάγοντα μέσα σε δέκα ημέρες από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος/απόφασης. Γ. Αποζημιώσεις εκ €600.- τον μήνα από την 1.08.2014 μέχρι την παράδοση κενής και ελεύθερης της κατοχής του ΑΚΙΝΗΤΟΥ στον Ενάγοντα. Δ. Τιμωρητικές αποζημιώσεις όπως η παράγραφο 8 πιο πάνω. Ε. Έξοδα, νόμιμο τόκο και ΦΠΑ επί των εξόδων. ΣΤ. Έξοδα επίδοσης. Με την προσθήκη των νέων προτεινόμενων παραγράφων πιο κάτω ο ενάγοντας ζητεί να προσθέσει νέα ουσιώδη γεγονότα που να συνθέτουν νέα εκκαθαρισμένη αξίωση για οφειλόμενα και δεδουλευμένα ενοίκια αναφορικά με το εν λόγω ακίνητο για τους μήνες από Δεκέμβριο του 2014 μέχρι τον Ιούλιο του
  21. (προσθήκη νέων παραγραφων 2 μέχρι 6 αιτησης τροποποίηση ημερ. 21.9.18). Ο εναγόμενος έχει καταχωρήσει ένσταση στην αίτηση και έχει αναφέρει ότι δεν μπορεί να τροποποιηθεί η Έκθεση Απαιτήσεως με την προσθήκη των συγκεκριμένων παραγράφων χωρίς προηγουμένως να τροποποιείται το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα. Επιχειρείται η διαγραφή και/ή αντικατάσταση της υφιστάμενης αιτίας αγωγής διά της εισαγωγής νέας αιτίας και/η βάση αγωγής στην Έκθεση Απαιτήσεως. Με την αιτούμενη τροποποίηση γίνεται εισαγωγή στην αξίωση του ενάγοντα αντιφατικών ισχυρισμών σε σχέση με τις αξιώσεις που διατυπώνονται στο κλητήριο ένταλμα. Είναι θέση του καθ' ου η αίτηση ότι οι ισχυρισμοί που θέλει να προσθέσει ο ενάγοντας ήταν γνωστοί σε αυτόν ή έπρεπε να ήταν γνωστοί σε αυτόν. Επίσης δεν υπάρχουν ικανοποιητικοί λόγοι που να δικαιολογούν την καθυστέρηση που παρατηρείται στην καταχώρηση της αίτησης τροποποίησης με αποτέλεσμα η έγκαιρη εκδίκαση της υπόθεσης και η δίκαια επίλυση της εντός ευλόγου χρόνου να επηρεάζονται στην περίπτωση που εγκριθεί η τροποποίηση. Ως προς τον ισχυρισμό ότι τα γεγονότα αυτά ήταν γνωστά ή ότι έπρεπε να ήταν γνωστά στον ενάγοντα κατά τον χρόνο έγερσης της αγωγής παρατίθενται τα ακόλουθα γεγονότα στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης. «Ως με πληροφορούν οι δικηγόροι που χειρίζονται την παρούσα υπόθεση, η εν λόγω Αγωγή καταχωρίσθηκε στις 16/04/
  22. Από τότε μέχρι και τη 21/09/2018, οπότε και καταχωρίσθηκε η παρούσα Αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, παρήλθαν πέραν των 3 ετών, κατά τα οποία ο Ενάγων και/ή οι δικηγόροι του γνώριζαν και/ή όφειλαν να γνωρίζουν τα όσα επικαλούνται και επιθυμούν να εισαγάγουν στην Έκθεση Απαίτησης. Γνώριζαν, δε, και/ή όφειλαν να γνωρίζουν την ύπαρξη των όσων επιχειρούν διά της παρούσης Αιτήσεως να εισαγάγουν κατά τη λήψη οδηγιών για έγερση της παρούσης Αγωγής, αλλά και κατά την καταχώριση της. Ο Ενάγων ήδη γνώριζε πριν την καταχώριση της Αγωγής εναντίον μου ότι το επίδικο υποστατικό ενοικιαζόταν από εμένα έναντι μηνιαίου ενοικίου ύψους €200,00 σεντς κι αυτό αποδεικνύεται από τις αποδείξεις είσπραξης των ενοικίων για τους μήνες Οκτώβριος 2014 και Νοέμβριος 2014, που επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 3 στην Ένορκη Δήλωση του που συνοδεύει την υπό εκδίκαση Αίτηση τροποποίησης ημερ. 21/09/2018 και οι οποίες είναι υπογεγραμμένες από τον ίδιο και στις οποίες αναγράφεται κατά τρόπο ξεκάθαρο ότι αφορούν σε ενοίκια για το ακίνητο επί της οδού ΧΧΧΧΧ 29, ως κι ο ίδιος παραδέχεται. Περαιτέρω, τόσο ο ίδιος ο Ενάγων, όσο κι οι δικηγόροι του γνώριζαν για την ύπαρξη των εν λόγω αποδείξεων ήδη πριν την καταχώριση της παρούσης Αγωγής, αφού επισυνάφθηκαν στην επιστολή των δικηγόρων μου ημερομηνίας 13/01/2015 (επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μαζί με αποδεικτικό αποστολής μέσω τηλεομοιότυπου), σε απάντηση της επιστολής των δικηγόρων του ημερομηνίας 18/12/
  23. Ως εκ τούτου, ο Αιτητής-Ενάγων δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι οι εν λόγω αποδείξεις περιέπεσαν στην αντίληψή του μετά τον εντοπισμό του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου περί τα τέλη Αυγούστου
  24. Συνεπώς, ο Αιτητής κακόπιστα και υπέρμετρα καθυστερημένα προσέρχεται, για να αιτηθεί την επιδιωκόμενη τροποποίηση». Κατά την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης η μορφή της Διαταγής 25 που είναι η νομική βάση της παρούσα αίτησης ήταν η ακόλουθη: 1.

(1)Ο ενάγων δύναται χωρίς να λάβει προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου να τροποποιήσει το κλητήριο ένταλμα του οποτεδήποτε μετά την καταχώρηση του και πριν την επίδοση του. Προς τούτο καταχωρείται τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα με ανάλογη ένδειξη.
(2)Μετά την ανταλλαγή των δικογράφων και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση τους χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη. Νοείται ότι όπου ο ενάγων καταχωρεί τροποποιημένο κλητήριο ή έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος καταχωρεί σε 15 ημέρες την τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης• όπου ο εναγόμενος τροποποιεί το δικόγραφο του, ο ενάγων καταχωρεί σε 15 ημέρες την τροποποιημένη απάντηση του, όπου χρειάζεται.
(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης». Ως προκύπτει από τον δικογραφικό φάκελο της υπόθεσης αυτή έχει ήδη φθάσει στο στάδιο ορισμού της για ακρόαση. Δεν έχει ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία εξαιτίας αναβολών. Η τελευταία ημερομηνία ακρόασης της αγωγής που είχε δοθεί ήταν στις 22.6.18 και από τότε η αγωγή ορίζεται για οδηγίες ενόψει καταχώρησης της παρούσας αίτησης. Η υπόθεση φαίνεται να ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 4.3.19 αλλά δεν φαίνεται η υπόθεση να είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου εκείνη την ημέρα. Η έναρξη της αγωγής έγινε με κλητήριο ένταλμα γενικώς οπισθογραφημένο και οι θεραπείες που ζητούνται στα πλαίσια της αγωγής είναι ζητούνται δηλωτικού χαρακτήρα διατάγματα καθώς και επιτακτικού χαρακτήρα διατάγματα που αποσκοπούν στην ανάκτηση της κατοχής του ακινήτου. Επίσης ο ενάγοντας ζητά ειδικές αποζημιώσεις που τις υπολογίζει στο ύψους του ποσού των 600.00 μηνιαίως ως διαφυγόντα κέρδη καθώς και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Ο ενάγοντας θεωρεί τις ζητούμενες θεραπείες δικαιολογημένες στην βάση ότι ο εναγόμενος παράνομα κατέχει το ακίνητο. Από τα γεγονότα που συνθέτουν την απαίτηση του ενάγοντα ως διατυπώνονται στην έκθεση απαιτήσεως προκύπτει ότι η βάση της αγωγής αφορά το αστικό αδίκημα της παράνομης κατοχής. Με την προτεινόμενη τροποποίηση ο ενάγοντας παραθέτει νέα γεγονότα που θεμελιώνουν νέα απαίτηση με βάση την συμβατική σχέση μεταξύ των μερών. Ο ενάγοντας επικαλείται την ύπαρξη γραπτής συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 11.1.2010 με την οποία η μητέρα του ενάγοντα ενοικίασε το ακίνητο στον εναγόμενο μέχρι την περίοδο 1.1.2020 με συμφωνημένο ενοίκιο για τα 4 πρώτα χρόνια της ενοικίασης το ποσό των 200 μηνιαίως. Αναφέρεται σε ρητό όρο της συμφωνίας ενοικίασης διά της οποίας σε περίπτωση πληρωμής του ενοικίου ο ιδιοκτήτης του ακινήτου θα είχε το δικαίωμα να προβεί σε όλα τα απαραίτητα δικαστικά διαβήματα για την έξωση του ενοικιαστή. Ο εναγόμενος οφείλει με βάση την γραπτή συμφωνία ενοικίασης 44 ενοίκια προς 200 τον μήνα συνολικά το ποσό των 8800.00 ευρώ. Με την προτεινόμενη τροποποίηση ζητά αποζημιώσεις για το ποσό των 8800.00 ευρώ ως συμφωνημένα οφειλόμενα και δεδουλεμένα ενοίκια αναφορικά με το ακίνητο αναφορικά με τους μήνες από Δεκέμβριο του 2014 μέχρι τον Ιούλιο του 2018. Συνεπώς, είναι φανερό ότι ο ενάγοντας ζητεί διαφορετική θεραπεία με την τροποποίηση σε σχέση με τις θεραπείες που ζητούσε αρχικά επί του κλητηρίου εντάλματος. Όχι μόνο διαφέρει το ποσό των ειδικών ζημιών που ζητούνται με την προτεινόμενη θεραπεία αλλά έχει αλλάξει η βάση της αγωγής διότι στην πρώτη την περίπτωση η αξίωση βασιζόταν στο αστικό αδίκημα της παράνομης κατοχής και στην δεύτερη περίπτωση βασιζόταν στο δίκαιο των συμβάσεων για διάρρηξη συμφωνίας εξαιτίας μη καταβολής των οφειλόμενων ενοικίων. Προκύπτει από το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης ότι με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιδιώκεται η προσθήκη νέας βάσης αγωγής και έτσι τυχόν ικανοποίηση του αιτήματος τροποποίησης θα έχει ως αποτέλεσμα τη διαφοροποίηση της αγωγής, κατά τρόπο που θα μετέβαλλε εξολοκλήρου το χαρακτήρα της. Είναι ορθή επίσης η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι με την προσθήκη των νέων θεραπειών δημιουργούνται αντιφατικές βάσης αγωγής διότι στην πρώτη περίπτωση η βάση των αποζημιώσεων υπολογίζεται ανάλογα με τα διαφυγόντα κέρδη από την απώλεια της κατοχής του υποστατικού και στην περίπτωση της θεραπείας που ζητείται με την τροποποίηση η βάση των αποζημιώσεων είναι καθορισμένη και προκύπτει από την διάρρηξη συγκεκριμένων προνοιών της συμφωνίας. Δεν είναι διαζευκτικός ο χαρακτήρας των αξιώσεων διότι με την τροποποίηση ακυρώνεται η αρχική βάση της αγωγής που βασίζεται στην ανυπαρξία συμβατικής σχέσης για την κατοχή του ακινήτου. Εκείνο που επεξήγησε το Εφετείο στην υπόθεση Ikos Cif Ltd. v Coward Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013 ημερομηνίας 20 Μαρτίου 2014 είναι ότι: "Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση». Όμως στην παρούσα περίπτωση ακόμη και εάν γίνει διαγραφή των παραγράφων 2,3,4,5,6,7,8,9.Α της Έκθεσης Απαιτήσεως που είναι ουσιαστικά όλη η πραγματική βάση της απαίτησης του ενάγοντα και αντικατάσταση του με τις νέες παραγράφους θα υπάρχει διάσταση μεταξύ της αξίωσης του ενάγοντα επί του κλητηρίου εντάλματος και των ουσιωδών γεγονότων που διατυπώνονται στην προτεινόμενη έκθεση απαιτήσεως. Τα γεγονότα της απαίτησης δεν συνάδουν με τις θεραπείες που ζητούνται με την αγωγή επειδή η αγωγή καταχωρήθηκε με κλητήριο ένταλμα γενικώς οπισθογραφημένο. Στην υπόθεση Worldwide Shipping Corporation v Vasiliko Cement Works 1 ΑΑΔ 389
(1996)το Εφετείο ανέφερε ότι δύναται να γίνει τροποποίηση με την οποία προστίθεται νέα βάση της αγωγής με αποτέλεσμα της επέκτασης της βάσης της αγωγής όπως διατυπώνεται στο γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Σε εκείνη την περίπτωση το παράπονο των εφεσειόντων ήταν ότι το Δικαστήριο διέγραψε με το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας πρόσθετη αξίωση που δεν υπήρχε στο κλητήριο ένταλμα γενικώς οπισθογραφημένο. Η Δ.20θ.1 επιτρέπει σε ενάγοντα να τροποποιήσει την απαίτηση του για να επεκτείνει την αιτία αγωγής χωρίς να είναι αναγκαία προϋπόθεση για την τροποποίηση και η παράλληλη τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος. Όμως αυτό δεν επιτρέπεται όταν η τροποποίηση αφορά διαφορετική αιτία αγωγής που δεν συνάδει με την αρχική αιτία αγωγής και δεν μπορεί με ευχέρεια να συνεκδικασθεί με την αρχική αιτία αγωγής. "Ο.20 r.1A: Whenever a statement of claim is delivered the plaintiff may therein alter, modify, or extend his claim without any amendment of the indorsement of the writ." Το δικαστήριο έκρινε, κατόπιν εξέτασης του εν λόγω κανονισμού υπό το φως της Aγγλικής πρακτικής σε σχέση με την παλαιότερα πανομοιότυπη Αγγλική 0.20 r.4 και των αποφάσεων Cave v. Crew 62 L.R. 530 και United Telephone Co. Ltd. v. Tasker Sons and Co., 59 L.T. 852, τις οποίες συζήτησε, ότι η εν λόγω πρόνοια δεν επέτρεπε την εισαγωγή νέας αιτίας αγωγής. Ωστόσο, σε απόσπασμα της Αγγλικής Ετήσιας Πρακτικής του 1960, το οποίο το δικαστήριο παρέθεσε στην απόφασή του, αναφέρονται τα εξής, με δική μας υπογράμμιση. "Hence the plaintiff is permitted in his subsequent statement of claim, to alter, modify or extend his original claim to any extent, and to claim further or other relief, without amending his writ (Large v. Large [1877] W.N. 198; Johnson v. Palmer, 4 C.P.D. 258); provided he does not completely change the cause of action indorsed on the writ without amending the latter (Cave v. Crew, 62 L.J. Ch. 530; Ker v. Williams, 30 S.J. 238); or introduce an entirely new and additional cause of action which cannot be conveniently tried with the original claim (United Telephone Co. v. Tasker, 59 L.T. 852)." Ο συνήγορος των εφεσειόντων επικαλέστηκε το υπογραμμισμένο μέρος του αποσπάσματος σύμφωνα με το οποίο ελλείπει η δυνατότητα για επέκταση μόνο εφόσον εισάγεται "μια εντελώς νέα και πρόσθετη αιτία αγωγής η οποία δεν μπορεί ευχερώς να εκδικαστεί με την αρχική απαίτηση". Το δικαστήριο δεν σχολίασε αυτή την άποψη. Καθώς φαίνεται, ως αυθεντία αναφέρεται η United Telephone Co. Ltd. (ανωτέρω). Ο τρόπος με τον οποίο διατυπώνεται η άποψη είναι νομίζουμε ατυχής διότι παρέχει έδαφος για την πρόσδοση διττής έννοιας. Μπορεί να σημαίνει είτε ότι δεν επιτρέπεται μια εντελώς νέα και πρόσθετη αιτία αγωγής διότι αυτή δεν μπορεί ευχερώς να εκδικαστεί με ό,τι εξετέθη στη γενική οπισθογράφηση, είτε ότι επιτρέπεται ακόμα και μια εντελώς νέα και πρόσθετη αιτία αγωγής υπό τον όρο όμως ότι θα καθίσταται ευχερής η εκδίκασή της με την αρχική απαίτηση. Είναι προφανές ότι ο συνήγορος των εφεσειόντων προσέγγισε τη διατυπωθείσα άποψη με τη δεύτερη έννοια δεδομένου ότι η πρώτη καταφανώς δεν υποστηρίζει τη θέση του. Εισηγήθηκε συναφώς ότι στην προκείμενη περίπτωση η νέα αιτία αγωγής όχι μόνο μπορούσε ευχερώς να εκδικαστεί με ό,τι είχε προηγουμένως τεθεί, αλλά και συνεκδικάστηκε με ό,τι σχετικά είχε προβληθεί στην ανταπαίτηση. Οπότε δεν εδικαιολογείτο η εκ των υστέρων διαγραφή, όταν μάλιστα δεν είχε ζητηθεί από τους εφεσίβλητους. Παρατηρούμε εν πρώτοις ότι η United Telephone Co. Ltd. (ανωτέρω) στην οποία αποδίδεται η εν λόγω άποψη, δεν τη δικαιώνει αν στην άποψη αποδοθεί ως ορθή η δεύτερη έννοια που αναφέραμε. Σε εκείνη την υπόθεση αποφασίστηκε η διαγραφή για τρεις χωριστούς λόγους, που ήταν: " - - - first, because I think that to try that issue together with the infringement issue and the issue on the validity of the patent would be embarrassing; secondly, because it is not justified by the writ, which does not mention any such cause of action at all; and thirdly, because under order 18, in my opinion, the court has power to do this. The plaintiff may, if he pleases, bring an action on that head, a separate action." Βλέπουμε λοιπόν ότι ένας από τους λόγους - o δεύτερος - ήταν ότι η αιτία αγωγής, για την οποία γινόταν λόγος, δεν εκτίθετο στη γενική οπισθογράφηση. Οι συνήγοροι δεν μας παρέπεμψαν σε άλλες αποφάσεις. Ωστόσο διερευνήσαμε το θέμα περαιτέρω. Υπάρχει εν προκειμένω η απόφαση του εφετείου στη Nεάρχου ν. Θεοδούλου
(1961)Α.Α.Δ.
  1. Εκεί επικροτήθηκε το περιεχόμενο αποσπάσματος από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 3η έκδοση, τόμος 30, παρ. 67, το οποίο είναι παρόμοιο με εκείνο στην Ετήσια Αγγλική Πρακτική του
  2. Το παραθέσαμε ανωτέρω. H κατάληξη στην υπόθεση ήταν ότι δεν επιτράπηκε η επέκταση διότι θεωρήθηκε πως επρόκειτο για αιτία αγωγής εντελώς διαφορετική από ό,τι εκτίθετο στη γενική οπισθογράφηση. Όμως η πτυχή που εδώ ενδιαφέρει δεν συζητήθηκε και παρέμεινε αναπάντητη. Γι' αυτό η εν λόγω απόφαση δεν μας φαίνεται να παρέχει σαφή καθοδήγηση. Χρήσιμη για την ερμηνεία της Δ.20 κ.1Α είναι η Graff Estates v. Rimrose Sewerage Board [1953] 2 All E.R.
  3. Υπογραμμίστηκε εκεί ότι το θέμα πρέπει να αντικρίζεται υπό το φως των διατάξεων που καθορίζουν τα στοιχεία εκείνα που προσδίδουν πληρότητα στις γενικές οπισθογραφήσεις. Πρόκειται για διατάξεις που στα ουσιώδη είναι πανομοιότυπες με τη δική μας Δ.2 κ.
  4. Προβλέπεται ότι στη γενική οπισθογράφηση το κλητήριο ένταλμα πρέπει να περιέχει "a statement of the nature of the claim made or of the relief or remedy required in the action but it shall not be essential to set forth in such endorsement the precise ground of complaint or the precise remedy or relief to which the plaintiff considers himself entitled." Στην εν λόγω απόφαση επισημάνθηκε, με αναφορά προς τα ανωτέρω, ότι δεν απαιτείται στη γενική οπισθογράφηση η εξειδίκευση αιτίας αγωγής. Ως εκ τούτου, ό,τι εκεί εκτίθεται υπό μορφή πυρήνα, μπορεί στην έκθεση απαίτησης να προσλάβει, δυνάμει της Ο.20 r.4, επεκτάσεις οι οποίες να αναλύονται σε διάφορες αιτίες αγωγής με ρητή μάλιστα εξειδίκευσή τους. Ωστόσο, η επέκταση δεν μπορούσε να περιλαμβάνει νέα αιτία αγωγής, δηλαδή αιτία η οποία δεν απέρρεε από ό,τι είχε διατυπωθεί ως πυρήνας της γενικής οπισθογράφησης. Αυτή η προσέγγισή μας φαίνεται ορθή. Ας σημειωθεί συναφώς ότι η αγγλική O.20 r.4 - που είναι, καθώς είπαμε, πανομοιότυπη με τη δική μας Δ.20 κ.1Α - τροποποιήθηκε μεταγενέστερα ώστε αυτή η ερμηνεία να καθίσταται πρόδηλη αλλά και να διευκρινίζεται ότι όπου στη γενική οπισθογράφηση αναφέρεται συγκεκριμένη αιτία αγωγής, είναι δυνατό με την έκθεση απαίτησης να γίνει επέκταση και σε άλλη ίσως στενότερη αιτία αγωγής, δεδομένου πάντοτε ότι προκύπτει από τον πυρήνα που εκτίθεται στη γενική οπισθογράφηση: βλ. Brickfield Properties Ltd., v. Newton [1971] 1 W.L.R. 862 στη σελ.
  5. Στην προκείμενη περίπτωση, η εισαχθείσα νέα αιτία αγωγής δεν προέκυπτε από ό,τι εκτίθετο στη γενική οπισθογράφηση. Ως εκ τούτου δεν μπορούσε να προωθηθεί χωρίς τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος έτσι ώστε να καλύπτεται από την αγωγή. Τελικά, παρόλον που η συμπερίληψη δεν προσεβλήθη από την άλλη πλευρά, το δικαστήριο διατηρούσε τη δυνατότητα αυτεπαγγέλτως να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με τον τρόπο που έπραξε. Eπομένως οι εφεσείοντες δεν έχουν λόγο να παραπονούνται. Στην δική μας την περίπτωση ο ενάγοντας επιχειρεί να εισαγάγει νέα αιτία αγωγής που δεν αφορά τον πυρήνα της αρχικής αξίωσης και που δεν καλύπτεται από την γενική οπισθογράφηση . Η αξίωση του ενάγοντα για αποζημιώσεις ως διαφυγόντα κέρδη ως συνέπεια παράνομης κατοχής του υποστατικού δεν μπορεί να συμβαδίζει με αξίωση για αποζημιώσεις ύψους 8800.00 για απλήρωτα ενοίκια. Εάν επιτραπεί η προτεινόμενη τροποποίηση δεν θα είναι γνωστό στο Δικαστήριο ποια είναι η θεραπεία που προωθεί ο ενάγοντας εφόσον εάν καταφέρει και αποδείξει την ύπαρξη συμβατικής σχέσης με τον εναγόμενο αυτόματα αποτυγχάνει η αγωγή του που βασίζεται σε άλλη νομική βάση. Μαρτυρία που να αφορά την διάρρηξη συμφωνίας δεν αποδεικνύει αξίωση για αποζημιώσεις των 600.00 ευρώ μηνιαίως ως διαφυγόντα κέρδη και είναι αντίθετο με την θεραπεία της ανάκτησης κατοχής του ακίνητου που βασίζεται στο γεγονός ανυπαρξίας συμβατικής σχέσης μεταξύ των μερών. Εν ολίγοις δεν μπορεί να τροποποιηθεί η έκθεση απαιτήσεως με τον προτεινόμενο τρόπο πρωτού τροποποιηθεί και το κλητήριο ένταλμα. Στην παρούσα περίπτωση θα μπορούσε να εγερθεί ξεχωριστή αγωγή που να βασίζεται σε διάρρηξη συμφωνίας εφόσον αξιώσεις που προκύπτουν από την διάρρηξη συμφωνίας δεν έχουν καμία σχέση με αξίωση που προκύπτει από το αστικό αδίκημα της παράνομης κατοχής. Με όποια σκοπιά και να ιδωθούν τα πράγματα δεν μπορεί να προωθηθεί η προτεινόμενη τροποποίηση χωρίς πρώτα να τροποποιηθεί και το κλητήριο ένταλμα ώστε οι νέες αξιώσεις να καλύπτονται στην αγωγή. Εάν ήθελε ο εναγόμενος πληρώσει το απλήρωτο ενοίκιο για να αποφύγει την έξωση δεν θα γνώριζε εάν τελικά θα ικανοποιούσε την απαίτηση εφόσον με το κλητήριο ζητείται έξωση για παράνομη κατοχή. Με τέτοια δεδομένα θα ήταν εντελώς άδικο να επιτραπεί η τροποποίηση . Οχι μόνο δεν θα υπάρχει καλύτερος προσδιορισμός σε σχέση με τα επίδικα θέματα αλλά στην περίπτωση που επιτραπεί η προτεινόμενη τροποποίηση θεωρώ ότι ο εναγόμενος θα βρίσκεται σε αμηχανία ως προς τον τρόπο χειρισμού της υπεράσπισης του. Αλλος λόγος που θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να επιτραπεί η προτεινόμενη τροποποίηση είναι ότι ο ενάγοντας δεν έχει κατορθώσει να αποδείξει ότι καλή τι πίστη επιδιώκει την τροποποίηση σε αυτό το στάδιο. Ηταν ισχυρισμός του ότι ανακάλυψε το ενοικιαστήριο έγγραφο τον Αυγουστο 2018 που του το παρέδωσε η αδελφή του η οποία το βρήκε στην οικία της μητέρας του. Ανέφερε ότι το συγκεκριμένο έγγραφο φέρει την δική του υπογραφή ως ιδιοκτήτης ομως η υπογραφή δεν είναι δική του. Εφόσον η γραπτή συμφωνία υποτίθεται έχει υπογραφεί από τον ίδιο αλλά δεν είναι δική του υπογραφή πως αναγνωρίζει ότι είναι έγκυρη γραπτή συμφωνία για ενοίκια για να ζητήσει βάσει αυτής απλήρωτα ενοίκια. Εάν δεν είναι υπογεγραμμένη από τον ίδιο συμφωνία δεν μπορεί να είναι έγκυρη συμφωνία ώστε να θέλει να μετατοπισθεί από την αρχική αιτία αγωγής που βασιζόταν σε παράνομη κατοχή του υποστατικού . Πρόκειται για αξύμωρο από την μία να επικαλείται γραπτή συμφωνία ενοικίασης ως βάση της αγωγής και από την άλλη να αναφέρει ότι την συγκεκριμένη δεν την υπέγραψε ποτέ για να δικαιολογήσει αίτημα του για τροποποίηση της εκθεσης απαιτήσεως. Περαιτέρω, εισέπραττε ενοίκια από τον εναγόμενο για την οικία στην οδό ΧΧΧΧΧ με αριθμό 29 από τον Νοέμβριο του
  6. Ετοιμάσθηκαν σχετικά τιμολόγια ια οποία υπέγραψαν που αφορούν οφειλόμενο ενοίκια για ακίνητο στην οδό ΧΧΧΧΧ με τον αριθμό
  7. Εάν αυτή η πληρωμή αφορά άλλο ακίνητο γιατί υπέγραφε τιμολόγιο με τον αριθμό 29 επί του τιμολογίου. Αυτές οι πληρωμές έγιναν πριν την έγερση της αγωγής. Οπότε η μαρτυρία που προσκόμισε για να αποδείξει ότι το λάθος το έκανε καλόπιστα και ότι δεν είχε υπόψη του τέτοια γραπτή συμφωνία είναι αμφιλεγόμενη και ισχνή. Ως εκ τούτου ο αιτητής δεν έχει αποσείσει το αποδεικτικό βάρος αναγκαίο για να αποδείξει ότι επιθυμεί να αλλάξει την βάση της αγωγής διότι αυτή δεν συμπεριλήφθηκε στην αγωγή αρχικά εκ παραδρομής ή από καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, ή επειδή έχουν προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος. Εφόσον τα πιο πάνω δεν αποδεικνύονται ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται σύμφωνα με την νέα διάταξη
  8. Τέλος η αίτηση δεν μπορεί να εγκριθεί διότι έχει καθυστερήσει η καταχώρηση της υπερβολικά με αποτέλεσμα να έχουν δημιουργηθεί δεδομένα που δύσκολα ανατρέπονται χωρίς τον εκτροχιασμό της δίκης. Τα δικόγραφα έχουν συμπληρωθεί, η υπόθεση ορίσθηκε για οδηγίες και ακολούθησε διαδικασία αποκάλυψης εγγράφων που έχει διεκπεραιωθεί. Η αγωγή ορίσθηκε για ακρόαση πέντε φορές και ο ενάγοντας δεν ανέφερε ποτέ ότι υπήρχε το ενδεχόμενο τροποποίησης της έκθεσης απαιτήσεως ώστε να γνωρίζει ότι ο αντίδικος του έπρεπε να προσαρμοστεί με νέα δεδομένα ενόψει επικείμενης αίτησης για τροποποίηση. Η αίτηση αυτή καταχωρήθηκε σχεδόν 3 ½ χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής και μετά από πολυάριθμες εμφανίσεις των μερών στην αγωγή και αφού προετοιμάσθηκαν κατ'επανάληψη τα μέρη για ακρόαση της αγωγής. Στην υπόθεση Ikos Cif, πιο πάνω, το Εφετείο επεξήγησε ότι το ζήτημα της καθυστέρησης δεν είναι απόλυτος παράγοντας που καθορίζει την κρίση του Δικαστηρίου ως προς την άσκηση της εξουσίας του να επιτρέψει την τροποποίηση. Είναι παράγοντας που συνεκτιμάται με όλα τα δεδομένα της υπόθεσης. . Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου,
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α.,
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,
(1994)1 A.A.Δ. 426, Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μυλτιάδους κ.ά,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005). Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ΄εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou
(1980)1 A.Α.Δ. 501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Με την τροποποίηση της Δ.25 τα όρια της εξουσίας του Δικαστηρίου να επιτρέψει τροποποίηση είναι στενά και τέτοια εξουσία χορηγείται μόνο με τον τρόπο που καθορίζει ο νέος θεσμός. Στην παρούσα περίπτωση ο ενάγοντας όχι μόνο δεν έχει δικαιολογήσει επαρκώς το αίτημα του αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι δεν ενεργεί καλόπιστα με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Ο αντίδικος του καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση και ανέφερε τα ακόλουθα ως θέση του στην παράγραφο 4 της Εκθεσης Υπεράσπισης (παράγραφος 4 της Εκθεσης Υπεράσπισης) ...... Κατά συνέπεια προκύπτει ότι το ζήτημα της είσπραξης ενοικίων τέθηκε υπόψη του ενάγοντα με την υπεράσπιση. Σε απάντηση αυτού του ισχυρισμού ο ενάγοντας απάντησε ως ακολούθως στην παράγραφο 4 της απάντησης. ......... (παρ 4 απάντηση) Δηλαδή, αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι είχε οποιαδήποτε συμφωνία με τον εναγόμενο ενώ στην αίτηση του επισύναψε τεκμήρια τιμολόγια για ενοίκια που αφορούν ακίνητο στην οδό XXXXX 29. Περαιτέρω παραδέχθηκε ότι η προηγούμενη ιδιοκτήτρια του ακινήτου ήταν η μητέρα του και ότι αυτή κατά διαστήματα ενοικίαζε το ακίνητο. Παρόλο ότι το γνώριζε αυτό πριν την έγερση της αγωγής στην δικογραφία εμφανίζεται απόλυτος και κατηγορηματικός ότι ο εναγόμενος ουδέποτε απέκτησε κατοχή του ακίνητου με νόμιμο τρόπο. Εμφανίζεται απόλυτος στην θέση ότι ο εναγόμενος είναι παράνομος παραβάτης παρόλο που ήταν άγνωστο πότε ο εναγόμενος απέκτησε την κατοχή του ακίνητου. Δεν έχω πεισθεί ότι ο ενάγοντας δεν γνώριζε τα πραγματικά γεγονότα και εάν πράγματι δεν τα γνώριζε δεν έχω πεισθεί ότι δεν θα μπορούσε να ανακαλύψει τα πραγματικά δεδομένα με την λίγη έρευνα και εύλογη επιμέλεια. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν δικαιολογείται η έγκριση της αίτησης. Είναι, ως ανέφερα πιο πάνω, από τις περιπτώσεις που δεν μπορεί να επιτραπεί η τροποποίηση χωρίς προηγούμενη τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος. Είναι από τις περιπτώσεις που επηρεάζονται καταλυτικά τα δικαιώματα του αντιδίκου του ο οποίος έχει προετοιμασθεί για υπόθεση που στηρίζεται σε άλλη βάση αγωγής και στην ουσία θα πρέπει όλα τα δικονομικά διαβήματα στην αγωγή να γίνουν από την αρχή. Τέλος η αίτηση αυτή γίνεται 3 ½ χρόνια μετά την έγερση της αγωγής και ο ενάγοντας δεν με έχει πείσει ότι ενήργησε καλόπιστα ή ότι έχει περιέλθει εις γνώση του η συμβατική του σχέση με τον εναγόμενο ως εισηγείται με την αίτηση του. Για όλους αυτούς τους λόγους απορρίπτω την αίτηση. Η αίτηση απορρίπτεται και τα έξοδα αυτής επιδικάζονται εναντίον του αιτητή όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.