← Κύπρος

ΚΕΥ PARTNERS GENERAL INSURANCE AGENTS & SUB-AGENTS LTD ν. Καραολή, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα Έλληνα, Αριθ

ΚΕΥ PARTNERS GENERAL INSURANCE AGENTS & SUB-AGENTS LTD ν. Καραολή, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα Έλληνα, Αριθ. Αγωγής: 920/17, 29/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A485 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 920/17 ΚΕΥ PARTNERS GENERAL INSURANCE AGENTS & SUB-AGENTS LTD ΕΝΑΓONTΩΝ - και - XXXXX Καραολή, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Έλληνα, από τη Λευκωσία, δυνάμει διατάγματος του Ε.Δ Λευκωσίας ημερ. 24/7/12 στα πλαίσια της αίτησης διαχείρισης 399/12 ΕΝΑΓΟΜΕΝOY ------------------------------------ TAXEIA EKΔΙΚΑΣΗ Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: Χριστάκης Ματθαίου Για τον Εναγόμενο: Δώρα Καρή για C.D. Messios LLC ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα είναι ασφαλιστική εταιρεία και η αξίωση της εναντίον του εναγόμενου είναι για το ποσό των €106 που ισχυρίζεται ότι είναι υπόλοιπο οφειλόμενου ποσού από ασφάλιστρο. Σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως ο εναγόμενος είναι διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Έλληνα από 21.4.2012 δυνάμει διατάγματος του Ε.Δ. Λευκωσίας ημερομηνίας 24.7.12 στα πλαίσια της αίτησης για διαχείριση 399/

  1. Ο αποβιώσαντας ήταν πελάτης της ενάγουσας και κατά ή περί τις 2.6.2010 με οδηγίες του αποβιώσαντα οι ενάγοντες είχαν προβεί σε ανανέωση συμβολαίου ασφαλιστικής κάλυψης με αριθμό XXXXX0427 σε σχέση με κατοικία στην οδό XXXXX 12 διαμέρισμα XXXXX στην Έγκωμη για την περίοδο από 2.6.10 μέχρι 1.6.11 για το ποσό των €106 ποσό που καταβλήθηκε από την ενάγουσα στην εταιρεία Commercıal General Insurance. Ο αποβιώσαντας δεν κατέβαλε κανένα ποσό στους ενάγοντες παρόλο που τον κάλεσαν πολλές φορές να ξοφλήσει το εν λόγο ποσό. Η δικογραφημένη θέση του εναγόμενου είναι ότι ο δικηγόρος των εναγόντων τον ενημέρωσε τον Μάρτιο 2016 τηλεφωνικά ότι εκκρεμούσε εναντίον του αποβιώσαντα η αγωγή 4989/13 για οφειλόμενο ασφάλιστρο για το εν λόγω διαμέρισμα για την περίοδο 2.6.10 μέχρι 1.6.
  2. Ο εναγόμενος ζήτησε όπως του αποσταλούν τα ακόλουθα έγγραφα ήτοι αντίγραφο του εν λόγω ασφαλιστικού συμβολαίου, αντίγραφα της κίνησης λογαριασμού του αποβιώσαντα στο λογιστικό σύστημα των εναγόντων, αντίγραφο της τελευταίας απόδειξης είσπραξης και αντίγραφο της αγωγής 4989/
  3. Ο εναγόμενος μελέτησε τα έγγραφα που του απέστειλε ο δικηγόρος των εναγόντων και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε τεκμήριο ανανέωσης του συμβολαίου και η κίνηση του λογαριασμού του αποβιώσαντα δεν υποδείκνυε πλην της υπό απαίτησης περίπτωσης ότι ο αποβιώσαντας είχε ποτέ ανανεώσει την ασφάλεια αφού είχε συνάψει την πρώτη ασφάλεια στις 28.2.2006 χωρίς μετέπειτα ανανέωση και την δεύτερη στις 4.6.2009 αμφότερες εξοφλημένες εντός του επόμενου μήνα της χρέωσης. Υπήρχε ασυμφωνία μεταξύ της κατάστασης λογαριασμού των εναγόντων και της χειρόγραφης απόδειξης είσπραξης. Η χειρόγραφη απόδειξη είσπραξης για το ποσό των €93.10 φέρει ημερομηνία 30.9.2009 ενώ στην κατάσταση λογαριασμού των εναγόντων αναφέρεται ότι η είσπραξη έγινε στις 21.7.
  4. Ο εναγόμενος δεν μπορούσε να καταλήξει σε συμπέρασμα εάν οφειλόταν το πιο πάνω ποσό όμως εις μνήμη του αποβιώσαντα επικοινώνησε με τον δικηγόρο των εναγόντων και του είπε ότι θα πλήρωνε το ποσό των €106.00 αλλά αυτός τον ήθελε να καταβάλει επιπλέον τα δικηγορικά έξοδα της αγωγής 4989/
  5. Αρνήθηκε να καταβάλει τα δικηγορικά έξοδα και του υπέδειξε ότι η αγωγή είχε καταχωρηθεί 15 μήνες μετά τον θάνατο του αποβιώσαντα. Απεβίωσε στις 21.4.2012 έτσι δεν θα μπορούσε να αρνηθεί να πληρώσει το ποσό που τον κάλεσαν οι δικηγόροι των εναγόντων να πληρώσει με επιστολή ημερομηνίας 29.10.
  6. Ο δικηγόρος των εναγόντων του είπε ότι εάν δεν πλήρωνε τα έξοδα τα δικηγορικά θα προχωρούσε με νέα αγωγή για διεκδίκηση τους. Ισχυρίζεται ότι η καταχώρηση της αγωγής ενόψει της απόσυρσης της αγωγής 4989/13 είναι καταχρηστική και/ή παράνομη. Καταχωρήθηκε κατόπιν απειλής και πίεσης προς αυτόν να καταβάλει τα δικηγορικά έξοδα της αγωγής 4989/
  7. Με την ανταπαίτηση ζητεί διάταγμα που να ακυρώνει την ανανέωση συμβολαίου ασφαλιστικής κάλυψης με αριθμό HC401-000427 και αποζημιώσεις για ταλαιπωρία και άγχος. Η ενάγουσα απάντησε και καταχώρησε υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. Επιβεβαίωσε ότι ο εναγόμενος αρνήθηκε να πληρώσει τα δικηγορικά έξοδα της αγωγής 4989/13 και ότι αποστάληκε επιστολή ημερομηνίας 29.10.12 στον αποβιώσαντα. Πληροφορήθηκαν για τον θάνατο του αποβιώσαντα τον Νοέμβριο
  8. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε με οδηγίες της ενάγουσας. Η αγωγή 4989/13 ουδέποτε αποσύρθηκε παρά μόνο το κλητήριο ένταλμα εξέπνευσε χωρίς να επιδοθεί λόγω του ότι η αγωγή στρεφόταν προσωπικά εναντίον του αποβιώσαντα. Η πρόταση του εναγόμενου να πληρώσει το ποσό των €106.00 έγινε μετά την καταχώρηση και επίδοση της παρούσας αγωγής. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Μοναδική μαρτυρία για τους ενάγοντες είναι η δήλωση του XXXXX Αντωνίου διευθυντή των εναγόντων. Αναφέρει ότι οι ενάγοντες κατ' εντολή και με τηλεφωνικές οδηγίες του αποβιώσαντα και σχετική συμφωνία με αυτόν προβήκαν στην ανανέωση του συμβολαίου ασφαλιστικής κάλυψης με αριθμό XXXXX0427 σε σχέση με το διαμέρισμα στην οδό XXXXX 12 για την περίοδο από 2.6.10 μέχρι 1.6.11 για το ποσό των 106 ευρώ και το ποσό χρεώθηκε στον λογαριασμό των εναγόντων στην εταιρεία Commercıal General Insurance. Οι ενάγοντες κάλεσαν τον εναγόμενο και αποβιώσαντα να ξοφλήσουν τον λογαριασμό πολλές φορές με επιστολές ημερομηνίας 29.10.12 και 1.4.16 χωρίς αποτέλεσμα. Το κλητήριο ένταλμα της αγωγής 4989/13 εξέπνευσε χωρίς να επιδοθεί και στρεφόταν προσωπικά εναντίον του αποβιώσαντα. Ο εναγόμενος προσφέρθηκε αρχικά να πληρώσει το ποσό των €106.00 χωρίς να το πράξει τούτο τελικά και του ζητήθηκαν τα δικηγορικά έξοδα με την αγωγή 4989/
  9. Πληροφορήθηκαν για τον θάνατο του αποβιώσαντα τον Νοέμβριο 2015 και τότε αποτάθηκαν στο τμήμα διαχειρίσεως του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Για την υπεράσπιση καταχωρήθηκε ένορκη δήλωση του εναγομένου. Είναι διαχειριστής του αποβιώσαντα στα πλαίσια διαχείρισης 399/12 δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου με ημερομηνία 24.7.
  10. Ο δικηγόρος των εναγόντων τον πληροφόρησε τηλεφωνικώς κατά τον Μάρτιο 2016 ότι εκκρεμούσε η αγωγή 4989/13 και του απέστειλε τα ακόλουθα έγγραφα που επισυνάπτονται ως τεκμήρια στην δήλωση του.
  11. Επιστολή με φαξ που αναφερόταν στην αγωγή με αριθμό 4989/
  13. Κατάσταση λογαριασμού.
  14. Κατάσταση ανεξόφλητων συμβολαίων από τους ενάγοντες και τηλεομοιότυπο ημερομηνίας 1.4.
  15. Ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα έπρεπε να βεβαιωθεί ότι ο ενάγοντας είχε δώσει εντολές για την εν λόγω ασφάλιση και ότι δεν πληρώθηκε και έτσι ζήτησε αντίγραφο του συμβολαίου, της κίνησης λογαριασμού από 1.1.2008 μέχρι εκείνη την ημέρα, αντίγραφο της τελευταίας απόδειξης πληρωμής, και αντίγραφο της αγωγής 4989/
  16. Ο δικηγόρος των εναγόντων του απέστειλε επιβεβαίωση ανανέωσης της ασφαλιστικής εταιρείας Commercıal General Insurance, κατάσταση λογαριασμού από 1.1.90 μέχρι 1.1.2100, χειρόγραφη απόδειξη είσπραξης ημερομηνίας 30.9.09 για το ποσό των 93.10 και αντίγραφο της αγωγής. Από μελέτη των εγγράφων δεν υπήρχε καμία ένδειξη ότι η ασφάλεια είχε ανανεωθεί με εντολή του αποβιώσαντα. Από την κίνηση του λογαριασμού διαπίστωσε ότι ο αποβιώσαντας είχε συνάψει την πρώτη ασφάλεια με τους ενάγοντες στις 28.2.2006 χωρίς μετέπειτα ανανέωση και την δεύτερη στις 4.6.
  17. Αμφότερες οι ασφάλειες ήταν ξοφλημένες εντός του επόμενου μήνα χρέωσης. Ο αποβιώσαντας είχε χρεωθεί για τα ακόλουθα ασφάλιστρα
  18. Στις 28.2.2006 για το έτος 28.2.2006-27.3.2007 ποσό ύψος 99.10 το οποίο το ξόφλησε στις 28.3.
  20. Στις 4.6.2009 για το έτος 4.6.2009-2.6.2010 ποσό ύψους 106.00 το οποίο ο αποβιώσαντας το εξόφλησε στις 21.7.2009
  21. Στις 2.6.2010 για το έτος 2.6.10-1.6.11 για το ποσό των 106.00 που αξιώνουν οι ενάγοντες. Η χειρόγραφη απόδειξη είσπραξης για το ποσό των €93.10 φέρει ημερομηνία 30.9.2009 ενώ στη κατάσταση λογαριασμού των εναγόντων αναφέρεται ότι η είσπραξη έγινε στις 21.7.
  22. Δεν ήταν σίγουρος κατά πόσο ο αποβιώσαντας όφειλε το ποσό ενόψει του γεγονότος ότι δεν υπήρχαν απτά στοιχεία ότι έδωσε τέτοια εντολή και επειδή ουδέποτε στο παρελθόν ανανέωσε ασφάλεια με τους ενάγοντες. Περαιτέρω, εξαιτίας ασυμφωνίας που παρουσίαζε η απόδειξη είσπραξης ήταν δύσκολο να καταλήξει με αξιοπιστία στο εύρημα ότι ο εναγόμενος όφειλε το ποσό. Παρόλο τούτο επικοινώνησε με το δικηγόρο των εναγόντων και πρόσφερε να πληρώσει το ποσό των €106.00 προς αποφυγή περαιτέρω ταλαιπωρίας και ο δικηγόρος των εναγόντων ζήτησε έξοδα της αγωγής με αριθμό 4989/
  23. Αρνήθηκε να πληρώσει. Η αγωγή είχε καταχωρηθεί στις 25.7.13 δηλαδή, 15 μήνες μετά τον θάνατο του αποβιώσαντα. Πως μπορούσε ο αποβιώσαντας να ανταποκριθεί σε επιστολή του δικηγόρου ημερομηνίας 29.10.12 για πληρωμή αφού είχε αποβιώσει στις 21.4.
  24. Ο δικηγόρος του είπε ότι εάν δεν πλήρωνε τα δικηγορικά θα προχωρούσε με νομικά μέτρα εναντίον του. Καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή εναντίον του και του επιδόθηκε. Επικοινώνησε εκ νέου να πληρώσει το ποσό των 106.
  25. Δεν είχε κανένα λόγο να αποκρύψει αυτή την δεύτερη πρόταση που έκανε μετά την έγερση της αγωγής. Η δέσμη εγγράφων τεκμήριο 3 στην δήλωση του Μάριου Αντωνίου ουδέποτε είχε αποκαλυφθεί στον εναγόμενο στα πλαίσια της αποκάλυψης εγγράφων στην αγωγή. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Δεν υποβλήθηκε αίτημα αντεξέτασης στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας έτσι η υπόθεση κρίνεται στην βάση των δηλώσεων που προσκόμισε η κάθε πλευρά ανάλογα ώστε να κριθεί κατά πόσο η απαίτηση ή ανταπαίτηση έχει αποδειχθεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ Η ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ O XXXXX Αντωνίου ορκίστηκε θετικά ότι οι ενάγοντες είχαν συμφωνήσει να ανανεώσουν το συμβόλαιο ασφάλισης κάλυψης με αριθμό XXXXX0427 σε σχέση με την κατοικία στην οδό Μυστρά 12 διαμέρισμα 12 302 για την περίοδο 2.6.2010 μέχρι 1.6.2011 κατ' εντολή του αποβιώσαντα και μετά από σχετικές τηλεφωνικές οδηγίες του αποβιώσαντα. Ουδέποτε ζήτησαν να αντεξετάσουν τον Μάριο Αντωνίου σε σχέση με την πιο πάνω δήλωση. Αμφισβητούν την πιο πάνω δήλωση και εκφράζουν δυσπιστία ως προς τα πιο πάνω εξαιτίας των συμπερασμάτων στα οποία έχει καταλήξει ο εναγόμενος επί των γεγονότων μετά από μελέτη των εγγράφων που του απέστειλαν για να αναγνωρίσει την οφειλή. Οι δικηγόροι του εναγόμενου δεν ζήτησαν να τον αντεξετάσουν σε σχέση με το περιεχόμενο της δήλωσης του ώστε να διαφανεί ποια ήταν η πηγή της πληροφόρησης του σε σχέση με τις τηλεφωνικές εντολές του αποβιώσαντα και κατά πόσο ορκίστηκε θετικά για τα πιο πάνω επειδή έχει προσωπική γνώση σε σχέση με τα πιο πάνω ή επειδή πληροφορήθηκε για τις οδηγίες του αποβιώσαντα από άλλους. Ο εναγόμενος με την μαρτυρία του δεν έθεσε οποιοδήποτε γεγονός υπόψη μου που να θέτει σε αμφισβήτηση τον πιο πάνω ισχυρισμό. Αντιθέτως, οι ενάγοντες έχουν καταθέσει ικανοποιητική έγγραφη μαρτυρία που επισυνάπτεται στην δήλωση του Μάριου Αντωνίου που τείνει να επιβεβαιώνει τον πιο πάνω ισχυρισμό. Ως τεκμήριο 2 επισυνάπτεται η συμφωνία ανανέωσης για την συγκεκριμένη ασφαλιστική κάλυψη που εκδόθηκε στις 2.6.2010 και που σε αυτή καταγράφονται τα ακόλουθα: We wish to advise you that your policy details of which are shown below has been renewed as per your instructions and your account has been debited accordingly. Σε σχέση με την έκδοση του εν λόγω ασφαλιστικού συμβολαίου χρεώθηκε σε εκείνο τον χρόνο ο λογαριασμός των εναγόντων στην εταιρεία Commercial General Insurance Ltd η οποία ανέλαβε την σχετική ασφαλιστική κάλυψη. Το ασφαλιστικό συμβόλαιο δεν προέκυψε από τα πουθενά. Εκδόθηκε ασφαλιστικό συμβόλαιο μέσω της ενάγουσας εταιρείας με την οποία ο αποβιώσαντας είχε και προηγούμενες δοσοληψίες και συνεργασία και αφορούσε ασφάλεια για πανομοιότυπο σκοπό με αυτή που εκδόθηκε για τον προηγούμενο χρόνο. Θεωρώ ότι οι ενάγοντες θα ήταν απίθανο να είχαν προβεί σε διαβήματα για την έκδοση της ανανέωσης με αποτέλεσμα να χρεωθεί η μερίδα τους για το εν λόγω ποσό στην εταιρεία Commercial General Insurance εάν δεν είχαν λάβει πρώτα από τον αποβιώσαντα ρητές οδηγίες περί τούτου. Περαιτέρω, απέστειλαν στον εναγόμενο κατάσταση λογαριασμού που αφορούσε χρεωπιστώσεις του αποβιώσαντα για την περίοδο 1.1.90 μέχρι 1.1.2100 στην οποία υπάρχει χρέωση στον λογαριασμό του πελάτη ύψους 106.00 στις 2.6.10 ήτοι ημέρα έκδοσης της ασφαλιστικής κάλυψης με αριθμό XXXXX
  26. Σημειώνω ότι η ασφάλεια για την ίδια κατοικία για το προηγούμενο έτος χρεώθηκε στις 4.6.
  27. Δια να αμφισβητήσει τον πιο πάνω ισχυρισμό ο εναγόμενος δεν προσκόμισε καμία μαρτυρία παρά μόνο στηρίχθηκε στα έγγραφα που του είχε αποστείλει ο δικηγόρος των εναγόντων για να εξαγάγει δικά του συμπεράσματα καθώς και να αναφέρει ότι επειδή ο αποβιώσαντας ήταν ιατρός και τυπικός στις υποχρεώσεις του δεν είναι δυνατόν να μην είχε πληρώσει το νέο ασφαλιστικό συμβόλαιο εάν όντως είχε δώσει τέτοιες οδηγίες. Ο συλλογισμός του ότι θα έπρεπε να υπάρχουν γραπτές οδηγίες του αποβιώσαντα ότι έδωσε οδηγίες για την ανανέωση της ασφάλειας αφ' ης στιγμής ο ισχυρισμός των εναγόντων είναι ότι τέτοιες οδηγίες λήφθηκαν προφορικά είναι αυθαίρετο. Το συμπέρασμα του ότι τέτοιες οδηγίες δεν μπορεί να δόθηκαν επειδή υπάρχει ασυμφωνία στις ημερομηνίες μεταξύ της ημερομηνίας που εμφαίνεται στο (τεκμήριο 5 κίνηση λογαριασμού) ως ημερομηνία της πληρωμής των €93.10 με επιταγή και της χειρόγραφης απόδειξης τεκμήριο 6 είναι και αυτό αυθαίρετο διότι ακόμη και να υπάρχει λάθος καταχώρηση στην κατάσταση λογαριασμού ως προς την τελευταία πληρωμή αυτό δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιπες καταχωρήσεις είναι λανθασμένες. Η συγκεκριμένη καταχώρηση είναι σωστή σε σχέση με όλες τις λεπτομέρειες πλην της ημερομηνίας λήψης της πληρωμής. Αφορά το ίδιο ποσό χρημάτων για τον ίδιο σκοπό και αφορά πληρωμή με επιταγή. Δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι ένα λάθος στην ημερομηνία της πληρωμής του ποσού την 9.3.10 σημαίνει ότι όλη η κατάσταση λογαριασμού είναι λανθασμένη. Ούτε και το γεγονός ότι ο ιατρός ήταν τυπικός στις πληρωμές τους είναι γεγονός που οδηγεί αυτόματα στο συμπέρασμα ότι ουδέποτε έδωσε τέτοιες οδηγίες. Η ασφάλεια ανανεώθηκε το 2010 και αυτός απεβίωσε τον Απρίλιο
  28. Υπάρχουν άφθονες άλλες εξηγήσεις που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την μη πληρωμή του ασφάλιστρου όπως ότι ξέχασε ή ότι οι ενάγοντες αμέλησαν να τα ζητήσουν έγκαιρα κτλ και που δεν θέτουν σε αμφιβολία το ήθος και τον χαρακτήρα του αποβιώσαντα ως πρόσωπο τυπικό στις υποχρεώσεις του. Τα συμπεράσματα του εναγόμενου ήταν αυθαίρετα και στην καλύτερη των περιπτώσεων πείθει μόνο ότι δεν είναι σκόπιμα που δεν πλήρωσε την απαίτηση των εναγόντων. Όμως η μαρτυρία που προσκόμισε σε καμία περίπτωση δεν θέτει σε αμφισβήτηση την θετική μαρτυρία που προσκόμισαν οι ενάγοντες για να αποδείξουν την συνομολόγηση της συμφωνίας δυνάμει της οποίας προέκυψε η υποχρέωση του αποβιώσαντα να πληρώσει το ποσό των 106.
  29. Συνεπώς, ως αποτέλεσμα της θετικής δήλωσης του XXXXX Αντωνίου που συνοδεύεται από έγγραφη υποστηρικτική μαρτυρία που πλαισιώνει τις συνθήκες έκδοσης του συμβολαίου και η οποία δεν αμφισβητήθηκε με αντεξέταση μπορεί να συναχθεί ως συμπέρασμα ότι η ανανέωση προέκυψε με την συναίνεση του αποβιώσαντα. Αυτή η μαρτυρία είναι ικανοποιητική για να αποδείξουν οι ενάγοντες την απαίτηση τους. [τ]ο τι συνιστά «απόδειξη (proof) στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. (βλ. Μαρσέλ ν Λαική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ 1 ΑΑΔ 1858

(2001). Με βάση την μαρτυρία που προσκόμισαν οι ενάγοντες προκύπτει ότι το ασφαλιστικό συμβόλαιο εκδόθηκε ως συνέπεια της σύμφωνης γνώμης του αποβιώσαντα. Στην συνέχεια αυτή η ασφάλεια πράγματι εκδόθηκε και οι ενάγοντες χρεώθηκαν από την Commercıal General Insurance για την έκδοση της ασφάλειας. Είμαι ικανοποιημένη ότι αυτή είναι αρκετή μαρτυρία για να αποδειχθεί ότι η συγκεκριμένη ασφάλεια ανανεώθηκε κατόπιν των οδηγιών του αποβιώσαντα. Η ασφάλεια ανανεώθηκε με κοινή συναίνεση των δύο μερών της συμφωνίας. Στην περίπτωση που η ασφαλιστική κάλυψη δεν ισχύει πέραν της περιόδου της αρχικής ασφάλισης και πρέπει να ανανεωθεί κατόπιν της κοινής συναίνεσης των μερών πρόκειται στην ουσία για νέα συμφωνία. «Where the policy expressly stipulates that it is not to continue in force beyond the period of insurance unless renewed by mutual consent the renewal appears to be equivalent to the making of a new contract. Ivamy General Principles of Insurance Contract 4th edition 266-267)». Εφόσον η ανανέωση εξαρτάται από την κοινή συναίνεση των μερών και είναι στην ουσία νέα συμφωνία ασφαλιστικής κάλυψης η συμφωνία προκύπτει με την έκδοση του συμβολαίου. Την στιγμή της έκδοσης του ασφαλιστηρίου εγγράφου συνομολογείται ολοκληρωμένη και δεσμευτική συμφωνία και η ασφαλιστική εταιρεία είναι υπόλογη να καλύψει τον κίνδυνο που καλύπτεται από την συμφωνία. Η μη πληρωμή του ασφάλιστρου δεν επηρεάζει την εγκυρότητα της συμφωνίας και δεν απαλείφει την υποχρέωση της ασφαλιστικής εταιρείας να καλύψει τον ασφαλιζόμενο από συγκεκριμένο κίνδυνο εάν συμβεί απώλεια ή ζημιά μέσα στην περίοδο που ανέλαβαν οι ενάγοντες να ασφαλίσουν τον ασφαλιζόμενο από συγκεκριμένο κίνδυνο. Στην Αγγλική Υπόθεση Roberts v Security Co. [1897] 1 Q.B. 111 CA η εταιρεία εξέδωσε το συμβόλαιο και πρωτού το παραδώσει στον ασφαλιζόμενο και πρωτού πληρωθεί το ασφάλιστρο είχε προκύψει απώλεια από τον συγκεκριμένο κίνδυνο. Κρίθηκε ότι η εταιρεία ήταν υπόχρεα να καλύψει την απώλεια του ασφαλιζόμενου της ανεξάρτητα από το γεγονός ότι αυτός δεν είχε καταβάλει ακόμη το ασφάλιστρο. «In this case there was a proposal for insurance which was accepted. It does not appear to me material to consider what would have been the effect of the proposal and the acceptance of it, if the matter had rested there. The transaction had gone beyond that stage; for a policy was executed under the seal of the company; and the effect of that is what we have to consider. The question raised is whether an insurance was effected by the sealing and signing of the policy, or the execution of the policy was only intended to be conditional. I do not see any evidence of a conditional delivery, or that this document was intended not to be a policy unless certain conditions were fulfilled. The document states that in witness thereof the company have caused their common seal to be affixed, and that the undersigned, being two directors and the secretary of the company, have thereunto set their hands. It is urged that the document was still in the hands of the company or of their officers on their behalf. There is no suggestion that it was delivered to any one as an escrow. If it was in the hands of the company itself, it could not be delivered as an escrow. The proper inference appears to me to be that the directors simply executed the policy, and the fact that it remained in their hands, or I should suppose in the hands of their secretary on their behalf, does not seem to me material. The company might have delivered the policy to some one to hold as an escrow, but they did not and never intended to do so. The policy was in my opinion executed by the company and was not executed conditionally. Therefore we must take it that there is an existing policy, and all we have to do is to construe it. It is a contract to insure the plaintiff against loss of the property insured by burglary or housebreaking from December 14, 1895, to January 1, 1897, and it recites that the assured has paid the premium for that insurance. It was said that thatrecital was incorrect, and that the premium so stated to have been paid never was in fact paid. I do not think the defendants are for the present purpose at liberty to shew that in contradiction of the terms of their own deed. They have treated the premium as paid, and, if it has not been paid, I think they have thereby waived the previous payment as a condition of the existence of an insurance. .It appears to me that they may claim payment of the premium at any time, or, if there is a loss before it is paid, it may be deducted from the amount payable in respect of that loss, but they cannot, after they have executed a deed in these terms, get rid of liability merely on the ground that the premium has not been previously paid. For these reasons I think the appeal must be dismissed". Εφόσον οι ενάγοντες ως ασφαλιστές έχουν την υποχρέωση να τιμήσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις το ίδιο ισχύει για τον ασφαλιζόμενο. Ως εκ τούτο κατά την στιγμή της συνομολόγησης της συμφωνίας ο ασφαλιζόμενος γίνεται υπόλογος να πληρώσει το οφειλόμενο ασφάλιστρο. The assured becomes bound to pay the premium and is therefore liable in an action at the suit of the insurers if he fails to do so. (Ivamy, πιο πάνω, pg. 202). Κατά συνέπεια κρίνω ότι στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει ότι υπήρχε νόμιμη αξίωση εναντίον του αποβιώσαντα σε σχέση με οφειλόμενο ασφάλιστρο. Η αιτία αγωγής απορρέει από συμβατική υποχρέωση του αποβιώσαντα η οποία υφίσταται ακόμη και εν όψει του θανάτου του. Ο γενικός κανόνας σε σχέση με συμβάσεις είναι ότι η αρχή actio personalis moritur cum persona δεν έχει εφαρμογή σε σχέση με παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων. Μπορεί να καταχωρηθεί αγωγή από ή εναντίον του προσώπου που αντιπροσωπεύει την περιουσία των αποβιώσαντα σε σχέση με οφειλές που έχουν προκύψει από συμβατικές υποχρεώσεις. (Chitty on Contracts 32nd edition General Principles par. 20-001). Η διαταγή 12 κανονισμοί 1 μέχρι 3 προδιαγράφουν την δικονομική διαδικασία που ακολουθείται στην περίπτωση που ο αποβιώσαντας έχει αποβιώσει πριν την έγερση αγωγής για οφειλή που προκύπτει εναντίον της περιουσίας του από συμβατική υποχρέωση. ORDER 12: CHANGE OF PARTIES BY DEATH, ETC 1. A cause or matter shall not become abated by reason of the death or bankruptcy of any of the parties, if the cause of action survive or continue, and shall not become defective by the assignment, creation, or devolution of any estate or title pendente lite; and, whether the cause of action survives or not, there shall be no abatement by reason of the death of either party between the termination of the hearing and judgment, but judgment may in such case be given notwithstanding the death. 2. In case of the death, or bankruptcy, or devolution of estate by operation of law, of any party to a cause or matter, the Court or a Judge may, if it be deemed necessary for the complete settlement of all the questions involved, order that the personal representative, trustee or other successor in interest (if any) of such party be made a party, or be served with notice in such manner and form as hereinafter prescribed, and on such terms as the Court or Judge shall think just, and. shall make such order for the disposal of the cause or matter as may be just. Η αιτία αγωγής για την εν λόγω οφειλή συνεχίζει να υφίσταται μετά τον θάνατο του οφειλέτη και θα μπορούσαν οι ενάγοντες να προβούν σε δικονομικό διάβημα να προσθέσουν ως διάδικο στην αγωγή τον διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα εάν είχαν ανακαλύψει έγκαιρα για τον θάνατο του αποβιώσαντα. Απόδειξη του γεγονότος ότι δεν γνώριζαν για τον θάνατο του αποβιώσαντα είναι η αποστολή της επιστολής ημερομηνίας 29.10.12 περίπου έξη μήνες μετά τον θάνατο του αποβιώσαντα καθώς και καταχώρηση της αγωγής στο όνομα του αποβιώσαντα προσωπικά αντί στο όνομα του διαχειριστή το 2013. Παρόλο που ο οφειλέτης απεβίωσε οι ενάγοντες εξακολουθούσαν να έχουν νόμιμη αξίωση εναντίον της περιουσίας του σε σχέση με οφειλή που προκύπτει από συμβατική υποχρέωση που προέκυψε εναντίον του αποβιώσαντα σε σχέση με εκκαθαρισμένη οφειλή κατά την διάρκεια της ζωής του. Εφόσον η παρούσα αγωγή αφορά νόμιμη αξίωση εναντίον της περιουσίας του αποβιώσαντα δεν μπορεί να είναι καταχρηστική η αξίωση του ενάγοντα ως εισηγήθηκε ο εναγόμενος. Οι ενάγοντες προσκόμισαν θετική μαρτυρία να αποδείξουν ότι ανακάλυψαν για τον θάνατο του αποβιώσαντα τον Νοέμβριο 2015. Απέδειξαν θετικά ότι η αγωγή 4989/13 εναντίον του αποβιώσαντα προσωπικά καταχωρήθηκε στις 25.7.2013 και ότι ανακάλυψαν για τον θάνατο του τον Νοέμβριο 2015. Εκ των πραγμάτων από τις 25.7.2013 μέχρι το 2015 το κλητήριο ένταλμα είχε εκπνεύσει εξαιτίας μη επίδοσης της αγωγής. Στην απόφαση Yiannoplast Ltd. v Του Πλοίου «Role Allah» 1 ΑΑΔ 5266
(1991)η οποία εκδόθηκε σε αγωγή Ναυτοδικείου επεξηγούνται ποιες είναι νομικές συνέπειες για την αγωγή στην περίπτωση που το κλητήριο ένταλμα έχει εκπνεύσει εξαιτίας μη επίδοσης. Η δεύτερη αρχή είναι ότι το κλητήριο ένταλμα που δεν έχει επιδοθεί μέσα στους 12 μήνες από της εκδόσεως του παύει να βρίσκεται σε ισχύ μόνο για τους σκοπούς επίδοσής του. Δεν παύει όμως να είναι έγκυρο κλητήριο ένταλμα για όλους τους άλλους σκοπούς. Δεν είναι κάτι το νεκρό και άκυρο. Είναι κάτι που μπορεί να ανανεωθεί. Η επίδοση κλητηρίου εντάλματος μετά την εκπνοή της αρχικής ή της παραταθείσας ισχύος του αποτελεί απλή παρατυπία που μπορεί μάλιστα να θεραπευθεί με την καταχώρηση εμφάνισης χωρίς όρους (unconditional appearance) εκ μέρους του εναγομένου: Στην περίπτωση που κατά τον χρόνο που το κλητήριο ένταλμα έχει εκπνεύσει και η αξίωση δεν έχει παραγραφεί ή υφίσταται ακόμη ως νόμιμη αξίωση ο ενάγοντας έχει, μεταξύ άλλων, και την επιλογή να καταχωρήσει νέα αγωγή για την ίδια αξίωση ενόψει του γεγονότος ότι το κλητήριο ένταλμα έχει εκπνεύσει. Η νομολογία έχει διαμορφώσει ορισμένες βασικές αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου να εγκρίνει ή να αρνηθεί την ανανέωση κλητηρίων ενταλμάτων των οποίων η. ισχύς έχει εκπνεύσει. Η επικρατέστερη προσέγγιση, όπως έχει καθοριστεί με τις πιό πρόσφατες υποθέσεις, βασίζεται σε μια θεμελιώδους σημασίας διάκριση μεταξύ δυο κατηγοριών περιπτώσεων. Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει τις περιπτώσεις στις οποίες είτε κατά το χρόνο που εκπνέει η ισχύς του εντάλματος είτε κατά το χρόνο της καταχώρησης της αίτησης, το αγώγιμο δικαίωμα (the cause of action) του ενάγοντα έχει νομοθετικά ή συμβατικά παραγραφεί. Η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ....... δεν υπεισέρχεται θέμα παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος του ενάγοντα είτε κατά το χρόνο που αναμένεται να λήξει η ισχύς του εντάλματος είτε κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης για ανανέωση αν η αίτηση αυτή έχει καταχωρηθεί μετά που το ένταλμα έχει ήδη λήξει........ Αναφορικά με τη δεύτερη κατηγορία των περιπτώσεων, σύμφωνα με τη νομολογία, ο αιτητής επωμίζεται ουσιαστικά ελαφρότερο βάρος αποδείξεως. Δέστε τις υποθέσεις The Berny [1979] 1 Q.B. 80, και The "Helene Roth" [1980] 1 Ll.L.R. 477......... Στην υπόθεση The Berny (ανωτέρω) στην οποία η αίτηση για ανανέωση του κλητηρίου καταχωρήθηκε πριν την εκπνοή της ισχύος του και στην οποία δεν υπήρχε θέμα παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος του ενάγοντα, ο Δικαστής Brandon είπε ότι οι αυθεντίες πάνω στο επίδικο θέμα όχι μόνο δεν υποστηρίζουν την άποψη ότι θα πρέπει αυτόματα να ανανεώνονται τα κλητήρια εντάλματα, εφόσον αν η ανανέωση δεν επιτραπεί ο ενάγων μπορεί να εκδώσει άλλο κλητήριο ένταλμα χωρίς κανένα πρόβλημα αναφορικά με την παραγραφή, αλλά υπονοούν ότι απαιτείται και σ' αυτές τις περιπτώσεις κάποιος ικανοποιητικός λόγος για την ανανέωση, χωρίς την ύπαρξη του οποίου ο ενάγων πρέπει να αφεθεί με τη διαζευκτική λύση της έκδοσης άλλου κλητηρίου εντάλματος». Ο εναγόμενος πληροφορήθηκε για την νόμιμη αξίωση των εναγόντων από τους δικηγόρους των εναγόντων και το πληροφορήθηκε πριν την έγερση της παρούσα αγωγής. Παρόλο που πληροφορήθηκε για την νόμιμη αξίωση των εναγόντων εναντίον της περιουσίας του αποβιώσαντα δεν πλήρωσε την οφειλή. Οι ενάγοντες είχαν την διαζευκτική επιλογή να εκδώσουν άλλο κλητήριο ένταλμα για την νόμιμη αξίωση ενόψει του γεγονότος ότι το αρχικό κλητήριο ένταλμα είχε εκπνεύσει και το ποσό των 106.00 πλέον τόκο εξακολουθούσε να είναι οφειλόμενο κατά τον χρόνο έγερσης της παρούσας αγωγής. Συνεπώς, δεν βλέπω τον λόγο γιατί θα πρέπει να θεωρηθεί ότι ήταν κατάχρηση της διαδικασίας εκ μέρους της ενάγουσας να καταχωρήσει αγωγή να ανακτήσει τα οφειλόμενο ποσό από την περιουσία του αποβιώσαντα στρεφόμενη εναντίον του διαχειριστή της περιουσίας του. Ο εναγόμενος θα μπορούσε εάν ήθελε να αποφύγει την έγερση της δεύτερης αγωγής να προβεί στην πληρωμή του ποσού των 106.00 πλέον νόμιμο τόκο εφόσον πληροφορήθηκε για την οφειλή έγκαιρα πριν την έγερση της αγωγής. Επέλεξε να μην πληρώσει. Δεν θεωρώ ότι η ενάγουσα ενήργησε καταχρηστικά όταν επέλεξε να προωθήσει νόμιμη αξίωση με την έκδοση νέου κλητηρίου εντάλματος που ήταν δικονομικό δικαίωμα της να το επιλέξει εφόσον το αρχικό κλητήριο είχε εκπνεύσει. Επομένως οι ενάγοντες έχουν αποδείξει σε ικανοποιητικό βαθμό την απαίτηση τους και η ανταπαίτηση του εναγόμενου είναι αβάσιμη και ατεκμηρίωτη. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα ως ο τίτλος της αγωγής για το ποσό των €106.00 πλέον νόμιμο τόκο καθώς και για τα έξοδα της αγωγής όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. (Υπ.)............. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.