PROSONIC AUDIO LIGHTS LTD ν. IEKA LTD, ΑΡ.ΑΓΩΓΗΣ: 3528/17, 25/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A546 ΕΠΑΡΧIΑΚΟ ΔIΚΑΣΤΗΡIΟ ΛΕΥΚΩΣIΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. ΑΡ.ΑΓΩΓΗΣ: 3528/17 Μεταξύ: PROSONIC AUDIO LIGHTS LTD, από την Λευκωσία Εvαγόντων -και- IEKA LTD, από τηv Λευκωσία Εvαγoμέvων. Ημερομηνία꞉ 25.11.2019 Εμφανίσεις꞉ Για τους Ενάγοντες꞉ κ. Χρίστος Ιερίδης Για τους Εναγόμενους꞉ κ. Κωνσταντίνος Καποδίστριας ΑΠΟΦΑΣΗ Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, η αξίωση των Eναγόντων εναντίον των Eναγομένων είναι για ποσό €3.191.- πλέον νόμιμο τόκο, πλέον δικηγορικά έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον έξοδα επίδοσης. Το ποσό των €3.191 αξιώνεται ως «υπόλοιπο λογαριασμού και/ή συμπεφωνημένου και/ή παραδεδεγμένου λογαριασμού και/ή υπόλοιπο καθυστερημένων ενοικίων και/ή υπόλοιπο χρέους και/ή αξία εμπορευμάτων πωληθέντων και παραδοθέντων και/ή υπόλοιπο δυνάμει τιμολογίων και/ή επιταγών και/ή αποζημιώσεων και/ή άλλως πως». Η Εκδοχή γεγονότων που δικογράφησαν οι Ενάγοντες στο ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα έχει ως εξής꞉
- Οι Ενάγοντες που είναι Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης με μετοχές νομότυπα εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ:113, ασχολούνται με το εμπόριο και την ενοικίαση μουσικών οργάνων, μουσικού εξοπλισμού και εξοπλισμού συναυλιών, με έδρα την Λευκωσία.
- Οι Ενάγοντες τη παρακλήσει και/ή εντολή και/ή δυνάμει συμφωνίας και/ή άλλως πως επρομήθευσαν και/ή ενοικίασαν και/ή επώλησαν και παρέδωσαν στους Εναγόμενους διάφορα εμπορεύματα και/ή υπηρεσίες για τα οποία διατηρούσαν λογαριασμό και/ή χρεωστικό λογαριασμό, ο οποίος για κάθε ενοικίαση και/ή αγορά και/ή προμήθεια και/ή πώληση εγίνετο, εχρεώνετο και για κάθε πληρωμή επιστώνετο.
- O πιο πάνω αναφερόμενος λογαριασμός κατά/ή περί την 31/5/17 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο € 3.191.- προς όφελος των Εναγόντων.
- Οι Ενάγοντες ζήτησαν επανειλημμένα την πληρωμή του ρηθέντος ποσού ειδικά δε με επιστολή του δικηγόρου τους ημερ. 4/9/17, αλλά οι Εναγόμενοι αρνούνται και/ή αμελούν να το πράξουν.
- Γι αυτό οι Ενάγοντες εγείρουν την παρούσα αγωγή, με την οποία αξιώνουν ως οι παράγραφοι Α, Β και Γ ανωτέρω. Οι Εναγόμενοι αρνούνται την εκδοχή των Εναγόντων. Κατ' αρχάς, οι Εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι η παρούσα αγωγή είναι πρόωρη καθότι η αναφερόμενη στην Έκθεση Απαιτήσεως απαίτηση των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων σε σχέση με αναφερόμενη σε αυτήν εντολή και/ή συμφωνία δεν έχει καταστεί ληξιπρόθεσμη και/ή απαιτητή. Τούτο διότι οι Εναγόμενοι ουδέποτε έτυχαν των υπηρεσιών των εναγόντων και /ή ενοικίασαν και/ή επρομηθεύτηκαν και/ή αγόρασαν και παρέλαβαν τα ισχυριζόμενα εμπορεύματα. Ουδέποτε έλαβαν επιστολή και/ή ουδέποτε στο παρελθόν έλαβαν γνώση καθ' οιονδήποτε χρόνο της επίδικης απαίτησης των εναγόντων και/ή ουδέποτε υπήρξε τερματισμός του αναφερόμενου στην έκθεση απαίτησης λογαριασμού και/ή χρεωστικού λογαριασμού. Επί της ουσίας, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ουδέποτε παρεκάλεσαν και/ή έδωσαν εντολή και/ή συνεφώνησαν και/ή υπόγραψαν με τους Ενάγοντες την οιανδήποτε συμφωνία, κατά τον ουσιώδη στη παρούσα αγωγή χρόνο. Και αν όμως ήθελε κριθεί ότι συμφώνησαν και/ή υπέγραψαν οιανδήποτε συμφωνία με τους Ενάγοντες, αυτή δεν έχει δεόντως τερματιστεί. Οι Εναγόμενοι αρνούνται το παρουσιαζόμενο στο λογαριασμό χρεωστικό υπόλοιπο των €3.191- και θεωρούν το εν λόγω ποσό ως αυθαίρετη εγγραφή η οποία δεν στηρίζεται σε αξία παρασχεθείσας υπηρεσίας και ή αγοράς εμπορευμάτων από τους εναγομένους. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ουδέποτε γνώριζαν και/ή αμέλησαν και/ή παρέλειψαν να τακτοποιήσουν οιανδήποτε υποχρέωση τους και/ή νόμιμη απαίτηση εναντίον τους από τους Ενάγοντες. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι Εναγόμενοι αιτούνται την απόρριψη των αξιώσεων των εναγόντων επί της Εκθέσεως Απαιτήσεως και αιτούνται την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εις βάρος των Εναγόντων. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. Με οδηγίες του Δικαστηρίου (υπό άλλη σύνθεση), ημερ. 12.6.2018, οι οποίες δόθηκαν κατόπιν συμφωνίας των συνηγόρων των διαδίκων, η ακρόαση της υπόθεσης διεξήχθη στη βάση γραπτής μαρτυρίας, κατ' αναλογία προς τα όσα προβλέπει η νέα Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για υποθέσεις μη υπερβαίνουσες αξίωση €
- ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ (ΜΕ1) Στη γραπτή μαρτυρία που καταχώρησε με ένορκη δήλωση ημερ. 30.10.2018, ο κ. XXXXX Παναγίδης, από τη Λευκωσία, ο οποίος δηλώνει ότι είναι Διευθυντής των Εvαγόντων, υιοθετεί πλήρως το περιεχόμενο της ΄Εκθεσης Απαίτησης και περαιτέρω ισχυρίζεται τα εξής։ · Ότι η Εναγόμενη Εταιρεία κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν πελάτης της Ενάγουσας Εταιρείας και ο πιο πάνω αναφερόμενος Διευθυντής της Εταιρείας ήταν υπεύθυνος και/ή διαχειριζόταν το κέντρο αναψυχής με την ονομασία ΠΥΛΕΣ, στην Λευκωσία. Τα αποτελέσματα έρευνας στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών για τα στοιχεία της Εναγόμενης Εταιρείας, από τα οποία προκύπτει ότι η Εναγόμενη εταιρεία είναι εγγεγραμμένη στον ΄Εφορο Εταιρειών με τον αριθμό μητρώου ΗΕ 274809 και ότι Διευθυντής της είναι ο κος Δημήτρης Ιεροδιακόνου κατατέθηκαν από τον ΜΕ1 ως Τεκμήριο
- · Ότι «κατόπιν συμφωνίας και/ή παρακλήσεως και/ή εντολής της Εναγομένης Εταρείας, η Ενάγουσα της επώλησε και/ή επρομήθευσε και/ή παρέδωσε και/ή ενοικίασε διάφορα εμπορεύματα». Για να αποδείξει τον ισχυρισμό αυτό, ο ΜΕ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 την κατάσταση λογαριασμού ημερ. 23/10/2018, την συνέταξε ο ίδιος και στην οποία, ως ισχυρίζεται, εμφαίνονται όλα τα τιμολόγια για όλα τα εμπορεύματα που επωλήθησαν και/ή ενοικιάστηκαν και/ή παρεδόθησαν στην Εναγόμενη Εταιρεία, όπως τα είχαν συμφωνήσει. · Ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού της Εναγόμενης Εταιρείας, ως το Τεκμήριο 2 ανωτέρω, είναι €3.
- · Ότι στις 4/9/2017, κατόπιν εντολής του ΜΕ1 η Ενάγουσα απέστειλε, μέσω του δικηγόρου της, επιστολή στην Εναγόμενη Εταιρεία για εξόφληση της οφειλής. Η επιστολή αυτή κατατέθηκε από τον ΜΕ1 ως τεκμήριο
- · Ότι η Εναγόμενη Εταιρεία, αν και παρέλαβε την επιστολή αυτή, αδιαφόρησε πλήρως για το περιεχόμενο της. Ούτε απάντησε ούτε με οποιονδήποτε τρόπο αντέδρασε, ούτε προέβαλε οιανδήποτε απαίτηση εναντίον της Ενάγουσας Εταιρείας. · Ότι η Εναγόμενη Εταιρεία εξακολουθεί μέχρι σήμερα να οφείλει στους Ενάγοντες το ποσό των € 3.191.- για τα πωληθέντα και/ή παραδοθέντα και/ή ενοικιασθέντα εμπορεύματα και αιτούμαι από το Σεβαστό Δικαστήριο την έκδοση απόφασης υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης Εταιρείας για το ποσό € 3.191.- πλέον δικηγορικά έξοδα πλέον Φ.Π.Α.πλέον έξοδα επίδοσης. ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ (ΜΥ1) Από την άλλη, μαρτυρία έδωσε με ένορκη δήλωση ημερ. 16.10.2019, ο Διευθυντής των Εναγομένων, κ. XXXXX Ιεροδιακόνου από την Λευκωσία, ο οποίος δήλωσε ότι υιοθετεί πλήρως το περιεχόμενο της έκθεσης υπεράσπισης και λέγει τα εξής։ Ότι αυτός είναι ο μοναδικός διευθυντής των Εναγομένων, γι'αυτό και είναι το μόνο πρόσωπο που μπορούσε να δεσμεύσει τους Εναγομένους μέσα στα πλαίσια οποιασδήποτε συμφωνίας με τρίτα πρόσωπα. Ότι αυτός ουδέποτε υπέγραψα οποιαδήποτε δέσμευση ή συμφωνία ως αυτήν που ισχυρίζονται οι Ενάγοντες. Ότι η αγωγή είναι πρόωρη, καθ' ότι η αναφερόμενη στην Έκθεση Απαιτήσεως απαίτηση των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων σε σχέση με αναφερόμενα σε αυτήν τιμολόγια δεν έχει καταστεί ληξιπρόθεσμη ή απαιτητή, εφόσον։ οι Εναγόμενοι ουδέποτε παρέλαβαν τα ισχυριζόμενα εμπορεύματα, οι Εναγόμενοι ουδέποτε έχουν παραλάβει οποιαδήποτε σχετική με την απαίτηση επιστολή και ουδέποτε στο παρελθόν έλαβαν γνώση καθ' οιονδήποτε χρόνο της επίδικης απαίτησης των εναγόντων, και ουδέποτε υπήρξε τερματισμός του αναφερόμενου στην έκθεση απαίτησης λογαριασμού και/ή χρεωστικού λογαριασμού. Οι εναγόμενοι ουδέποτε παρεκάλεσαν ή έδωσαν εντολή ή συνεφώνησαν ή υπόγραψαν με τους Ενάγοντες την οιανδήποτε συμφωνία η οποία να καλύπτει οιονδήποτε ουσιώδη στη παρούσα αγωγή χρόνο και σε κάθε περίπτωση ουδέποτε τερματίστηκε οποιαδήποτε ισχυριζόμενη από τους ενάγοντες συμφωνία. Υπό το φως όλων των ανωτέρω ισχυρισμών του, ο ΜΥ1 υποστηρίζει ότι το παρουσιαζόμενο ποσό στο λογαριασμό, ως χρεωστικό υπόλοιπο εκ €3.191- αποτελεί αυθαίρετη εγγραφή η οποία δεν στηρίζεται σε αξία παρασχεθείσας υπηρεσίας και ή αγοράς εμπορευμάτων από τους εναγομένους. Επισημαίνει ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε τιμολόγιο που να περιέχει την υπογραφή του ως αντιπροσώπου των εναγομένων. Καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει την αγωγή με έξοδα εναντίον των Εναγόντων. ΝΟΜΙΚΟ ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε αστικής φύσεως υποθέσεις όπως είναι η παρούσα, η επιτυχία της υπόθεσης των Εναγόντων προϋποθέτει ότι αυτή θα επιτύχει να αποδείξει, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι είναι πιο πιθανή, παρά να μην είναι, ως ορθή και αληθής, η δική της εκδοχή. Όπως διευκρινίσθηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001), 1(B) Α.Α.Δ 1858 - «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους των Εναγόντων, για να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους που στοιχειοθετούν την αξίωση τους στην Έκθεση Απαίτησης, προσκομίζοντας την καλύτερη δυνατή μαρτυρία. Το νομικό ή γενικό βάρος δεν πρέπει να συγχέεται με το αποδεικτικό βάρος απόδειξης. Το γενικό βάρος είναι πάντοτε στους ώμους των Εναγόντων και δεν μεταφέρεται. Από την άλλη, το ειδικό βάρος απόδειξης υποδηλώνει το βάρος που έχει ένας διάδικος να παρουσιάσει ικανοποιητική μαρτυρία για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός θέματος που είναι σχετικό, έτσι ώστε το Δικαστήριο να καλέσει την άλλη πλευρά να απαντήσει. Η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία, η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη από το Δικαστήριο (βλ. Χ'' Παυλή κ.α. v. Α. Αβραάμ
(2000)1 ΑΑΔ 220, Σωκράτης Ναθαναήλ v. Hissam Hes Ali
(2001)1 (Γ) 1689). Αξιολόγηση της μαρτυρίας και ευρήματα γεγονότων. Η αξιοπιστία καθενός μάρτυρα αξιολογείται ανεξαρτήτως βάρους απόδειξης (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.
(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138, Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Δεδομένου ότι, λόγω του μικρού μεγέθους της αξίωσης στην αγωγή, δεν δόθηκε δια ζώσης μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από τους δύο μάρτυρες, το Δικαστήριο δεν έχει την ευχέρεια να αξιολογήσει τη μαρτυρία τους με βάση τα συνήθη κριτήρια της εξωτερικής εντύπωσης που του προκαλούν (ετοιμότητα απαντήσεων, σαφήνεια, εμβάθυνση, κ.λπ.). Η αλήθεια των ισχυρισμών των δύο μαρτύρων, στο βαθμό που συγκρούονται μεταξύ τους, θα κριθεί από το Δικαστήριο με αντιπαραβολή της έγγραφης ένορκης μαρτυρίας και των τεκμηρίων που τη συνοδεύουν. Θα λάβω, επίσης, υπόψη ότι, αν και δεν υπάρχει κανόνας ότι το Δικαστήριο δεσμεύεται να αποδεχθεί μαρτυρία για το λόγο και μόνο ότι δεν υπήρξε αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντα (βλ. Αντωνάκης Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.
(2005)1 Α Α.Α.Δ. 491), εντούτοις, εκεί όπου ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες τμήμα της μαρτυρίας του, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε (βλ. Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Νικολαϊδη
(2006)1Β 1057, Marketrends Finance Ltd v. Χριστοδουλίδη
(2007)1Α 624). Ασφαλώς, θα έχω πάντοτε κατά νου τον βασικό κανόνα ότι μια υπόθεση πρέπει να εκδικάζεται στα αυστηρά πλαίσια των δικογράφων (Cheeseline Ltd v Ανθούλης Θωμά & Υιοί Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A319, Πολιτική Έφεση 45/2009, ημερομηνίας 14.5.2014). Για τον ίδιο λόγο η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται υπό το πρίσμα της συνοχής της εν σχέση προς τη δικογραφηθείσα εκδοχή της κάθε πλευράς (βλ. Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676 και Σοφοκλέους ν. Τσεσμέλογλου
(2006)1 Α.Α.Δ. 1153, 1158-59)». Αρχίζω με αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ
- Κατ' αρχάς, παρατηρώ ότι η ένορκη δήλωση του ΜΕ1 πάσχει από αοριστία της εκδοχής που προβάλλει, στο βαθμό που δηλώνει ότι «Ότι κατόπιν συμφωνίας και/ή παρακλήσεως και/ή εντολής της Εναγομένης Εταρείας, η Ενάγουσα της επώλησε και/ή επρομήθευσε και/ή παρέδωσε και/ή ενοικίασε διάφορα εμπορεύματα». 'Ηταν συμφωνία για πώληση ή για ενοικίαση; Ήταν προφορική εντολή ή ήταν προφορική συμφωνία ή ήταν έγγραφη παραγγελία ή έγγραφη συμφωνία; Ποιας ημερομηνίας, ουδέποτε συγκεκριμενοποιήθηκε. Ποιών προϊόντων, ποιας αξίας έκαστο, ποιας τιμολόγησης; Ποιας ημερομηνίας παράδοσης βάσει ποιου αποδεικτικού εγγράφου της παράδοσης; Ποιος υπάλληλος ή αντιπρόσωπος τα παρέδωσε εκ μέρους των Εναγόντων στους Εναγόμενους και πού; Τίποτα από όλα αυτά δεν μαρτυρείται ούτε διασαφηνίζεται από τον ΜΕ
- Η ένορκη δήλωσή του επαναλαμβάνει απλώς τους διαζευκτικούς και αόριστους ισχυρισμούς που περιείχε η Έκθεση Απαίτησης. Δεδομένης της πλήρους άρνησης από πλευράς της Υπεράσπισης των ισχυρισμών που δικογραφούνταν στην Έκθεση Απαίτησης, έπρεπε οι Ενάγοντες να προσφέρουν μαρτυρία που να αποδεικνύει την εκδοχή τους από κάθε άποψη. Ορθά επισημαίνει ο ΜΥ1 ότι οι Ενάγοντες παρέλειψαν να παρουσιάσουν τα ισχυριζόμενα τιμολόγια ως αυτά που αναγράφονται στην επίδικη κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 2), τα οποία θα μπορούσαν ενδεχομένως να αποτελούσαν ένα αποδεικτικό στοιχείο για την ύπαρξη συμφωνίας ή/και εντολής αγοραπωλησίας των προϊόντων και περιγραφής των προϊόντων το οποίο να συνεκτιμάτο με την υπόλοιπη μαρτυρία του ΜΕ1 για να καταλήξει το Δικαστήριο αν αποδέχεται ως αληθή την εκδοχή του. Θυμίζω ότι τα τιμολόγια, όπως αναφέρεται στο Halsbury's Laws of England, τρίτη έκδοση, τόμος 24, σελ. 171 και επιβεβαιώθηκε στη Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339, αποτελούν τον έγγραφο λογαριασμό μεταξύ των διαδίκων, σε σχέση με προϊόντα παραδοθέντα στον αγοραστή, με αναφορά στην τιμή ή τη χρέωση. Ως τέτοια, πρέπει να συνεκτιμούνται μαζί με την υπόλοιπη μαρτυρία των εναγόντων σε αντιδιαστολή με εκείνη των Εναγομένων (βλ. Haleko Hanseatisches Lebensmittelkontor GMBH & CO OHG v L.S.E. Life Style Enterprises Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1055). Στις ίδιες γραμμές είναι και όσα λέχθηκαν στην Demil Imports Exports Ltd v. Ζήνων Η. Κωνσταντινίδης Λτδ
(2011)1 Α.Α.Δ. 462 ꞉«Τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία, ούτε προβάλλονται ως τέτοια. Υπάρχουν για να συνεκτιμηθούν στο σύνολο της μαρτυρίας (Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited
(2002)1(B) A.A.Δ.962). Έτσι, ακόμη και εκεί όπου τα αμφισβητούμενα δελτία μεταφοράς και τιμολόγια δεν φέρουν την υπογραφή του παραλήπτη, τούτο δεν επηρεάζει την ουσία της υπόθεσης, εάν το Δικαστήριο κρίνει ως αξιόπιστους τους μάρτυρες που τα παρουσιάζουν (Χριστοδουλίδου v. Μocassino Shoes Ltd
(2006)1(A) Α.Α. Δ.294). Εδώ δεν παρουσιάστηκαν τιμολόγια και δεν φαίνεται ποιος έδωσε την εντολή εκ μέρους των Εναγομένων, ποιός τους δέσμευσε. Δεν αντικρούεται ο ισχυρισμός των Εναγομένων ότι ο ΜΥ1 είναι ο μόνος που νομιμοποιείται να τους δεσμεύσει και αυτός τίποτα δεν υπέγραψε ούτε δέχεται ότι εξουσιοδότησε έστω χωρίς να υπογράψει. Όλη η αλήθεια της εκδοχής των Εναγόντων παραμένει να αξιολογηθεί στη βάση μιας κατάστασης λογαριασμού (Τεκμήριο 2). Πότε αυτή συντάχθηκε πρώτη φορά, παραμένει άγνωστο. Το Τεκμήριο 2 φέρει απλώς ημερομηνία 23.10.2018, ενώ η αγωγή καταχωρίστηκε 27.9.
- Η δε επιστολή που κατ' ισχυρισμόν αποστάληκε στους Εναγόμενους είναι ημερομηνίας 4.9.
- Πώς μπορούν οι Ενάγοντες να αποδείξουν ότι είχαν γνωστοποιήσει οποτεδήποτε πριν τις 4.9.2017 το υπόλοιπο λογαριασμού στους Εναγόμενους και αυτοί να παρέλειψαν να το αποπληρώσουν όταν, πρώτον, ο ΜΕ1 δεν επικαλείται στην Ε/Δ του να τους το γνωστοποίησε ο ίδιος και δεύτερον όταν η επιστολή των δικηγόρων είναι προγενέστερης ημερομηνίας της κατάστασης λογαριασμού που παρουσιάζεται στο Δικαστήριο; Ο συνήγορος των Εναγόντων επικαλείται στην τελική του αγόρευση την υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστής της υπό διάλυση εταιρείας Loukos Trading co Ltd και Άλλος ν. Ρεινμποου Πλητσιηνγκ και Νταϊγκ Κο Λτδ
(2005)1(Α) ΑΑΔ 610, για να ισχυριστεί ότι στην παρούσα υπόθεση υπάρχει ως βάση αγωγής «ο παραδεδεγμένος λογαριασμός», κατά την έννοια που αποδόθηκε στον όρο αυτό στην προμνησθείσα απόφαση: «Παραδεδεγμένος ή εκκαθαρισμένος λογαριασμός (account stated) σημαίνει συμφωνία μεταξύ των μερών σύμφωνα με την οποία όλα τα στοιχεία του λογαριασμού καθώς και το υπόλοιπο είναι ορθά, συνδυασμένη με υπόσχεση ρητή ή εξυπακουόμενη να πληρωθεί το υπόλοιπο. Επενεργεί ως νέα σύμβαση χωρίς να είναι αναγκαία νέα αντιπαροχή και ο ενάγοντας, του οποίου η αιτία αγωγής είναι ο παραδεδεγμένος ή εκκαθαρισμένος λογαριασμός, δεν είναι υποχρεωμένος να δικογραφήσει και να αποδείξει καθένα από τα στοιχεία του εκκαθαρισμένου λογαριασμού ξεχωριστά. Η συμφωνία των μερών ότι το υπόλοιπο είναι ορθό μπορεί να συναχθεί και από την παράδοση της κατάστασης λογαριασμού και την παράλειψη του χρεώστη να ενστεί για τα ποσά του λογαριασμού, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Βέβαια το τί συνιστά εύλογο χρονικό διάστημα είναι ζήτημα πραγματικό και νομικό στην κάθε περίπτωση.». Εδώ, όμως, τονίζω ότι η παράδοση της κατάστασης λογαριασμού δεν ήταν ποτέ παραδεκτή από τους Εναγόμενους. Ούτε απεδείχθη με την προσκομισθείσα μαρτυρία. Ούτε καν η επιστολή του συνηγόρου των Εναγόντων (Τεκμήριο 3) δεν ήταν παραδεκτό από τους Εναγόμενους ότι παραλήφθηκε. Όφειλαν επομένως οι Ενάγοντες να αποδείξουν πώς την απέστειλαν, αν τούτο έγινε με κανονικό ταχυδρομείο ή συστημένη ή με φαξ, κλπ, και πότε την έστειλαν. Εκεί όπου η αποστολή γίνεται με κανονικό ταχυδρομείο, εφόσον αμφισβητείται η παραλαβή της, ο αποστολέας οφείλει τουλάχιστον να αποδείξει την ταχυδρόμησή της. Σχετικό το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Χριστόδουλος Πιττάκας ν. Γ & Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ 1895: «Σύμφωνα με τη Νομολογία υφίσταται τεκμήριο ότι επιστολή η οποία έχει αποδειχθεί ότι έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το Ταχυδρομείο αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη για την παράδοση της στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν (βλ. Theodorou v. Abbot of Kykko Monastery
(1965)1 C.L.R. 9, 18: "There is a presumption that a letter shown to have been posted, and not returned by the post office, is prima facie evidence of its delivery to the person to whom it is addressed .."). Έχουμε την άποψη πως η επίδικη προσέγγιση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου συνάδει απόλυτα με την πιο πάνω θέση της Νομολογίας. Έπεται πως ο σχετικός λόγος της έφεσης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται.». Ο ΜΕ1 δεν ήταν το πρόσωπο που απέστειλε την επιστολή ως το Τεκμήριο 3. Δεν υπάρχει μαρτυρία από το δικηγόρο που την ταχυδρόμησε αν την ταχυδρόμησε και αν δεν επεστράφηκε από το ταχυδρομείο. Επομένως, ελλείπει μαρτυρία ικανή να αντικρούσει τον ισχυρισμό των Εναγομένων ότι ουδέποτε την έλαβαν. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω να μην αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη την εκδοχή των Εναγόντων. Καταλήγω να κρίνω ότι δεν απέσεισαν το βάρος της απόδειξης ότι η δική τους εκδοχή είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Απορρίπτω την αγωγή και ακολουθώντας, κατά γενικό κανόνα, το αποτέλεσμα, επιδικάζω τα έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον των Εναγόντων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.)................................... Α. Πανταζή - Λαμπρου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο