THE PHILIPS COLLEGE LIMITED κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1084/2019, 19/11/2019

(1)και

(2), 30

(1)και

(2)του Συντάγματος, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στη Νομολογία, καθώς και στις συμφυείς εξουσίες, τη γενική πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση Φ. Κωνσταντίνου Η υπό κρίση Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Φ. Κωνσταντίνου, Ενάγοντα αρ. 2 στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: · Ο ομνύων και οι Ενάγουσες 3 μέχρι 4 είναι εγγυητές των πιστωτικών υποχρεώσεων της Ενάγουσας αρ 1. Ο Ομνύων και οι Ενάγουσες 3 και 4 είναι διευθυντές της Ενάγουσας αρ. 1 και η Ενάγουσα αρ. 5 είναι γραμματέας της Ενάγουσας αρ. 1. · Η Ενάγουσα αρ. 1 συναλλάχθηκε με την Εναγόμενη προς τον σκοπό παροχής δανείου για ποσό Λ.Κ.900.000 την 1/12/1997. · Περαιτέρω, η Ενάγουσα αρ. 1 συναλλάχθηκε με την Εναγόμενη στις 11.9.1998 προς τον σκοπό παροχής δανείου για το ποσό των Λ.Κ.400.000 (Τεκμήριο 2). · Τα ως άνω δάνεια ημερομηνιών 1.12.1997 και 11/9/1998 αντικαταστάθηκαν με δάνειο ημερομηνίας 24/1/2002 για το ποσό των Λ.Κ.1.950.000 χωρίς να υπάρξει νέα εκταμίευση χρημάτων. · Η Ενάγουσα αρ. 1, Πρωτοφειλέτρια, χρησιμοποίησε το παραχωρηθέν ποσό και κεφάλαιο ύψους Λ.Κ.1.300.000 αναφορικά με τα δάνεια ημερομηνιών 1/12/1997 και 11.9.1998 τα οποία πριν τις 30/12/2000 αντικαταστάθηκαν με το δάνειο ημερομηνίας 24/1/2002. · Η Εναγόμενη αναφορικά με τα δάνεια ημερομηνιών 1/12/1997 και 11/9/1998 τα οποία αντικαταστάθηκαν με το δάνειο ημερομηνίας 24/1/2002 έκτοτε τοκίζει τα υπόλοιπα κατά τρόπο και με τόκο που υπερβαίνει κατά πολύ τη διπλάσια αξία των παραχωρηθέντων κεφαλαίων και του παραχωρηθέντος ποσού. Η Εναγόμενη απαιτεί ποσό κατά πολύ μεγαλύτερο του διπλασίου των ποσών που παραχωρήθηκαν αναφορικά με τα πιο πάνω δάνεια. Ενώ, με βάση τη σχετική νομοθεσία, η Εναγόμενη μπορούσε και νομιμοποιείτο να απαιτήσει συνολικά το ποσό των Λ.Κ.2.600.000 ή το ισοδύναμο σε Ευρώ. · Η Ενάγουσα αρ. 1 μέχρι σήμερα έχει καταβάλει ποσό πέραν του ποσού των Λ.Κ.2.600.000 και συγκεκριμένα το ποσό των Λ.Κ.2.942.447. · Η Ενάγουσα αρ. 1 συναλλάχθηκε επίσης με την Εναγόμενη προς το σκοπό παροχής δανείου για ποσό €1.385.000 στις 12/6/2000 (Τεκμήριο 3). · Η Εναγόμενη αναφορικά με το πιο πάνω δάνειο τοκίζει τα υπόλοιπα κατά τρόπο και με τόκο που υπερβαίνει κατά πολύ τη διπλάσια αξία των παραχωρηθέντων κεφαλαίων και ποσού. Η Εναγόμενη μπορούσε και νομιμοποιείτο να απαιτήσει συνολικά, αναφορικά με το δάνειο ημερομηνίας 12/6/2000 το ποσό των €2.770.000. · Η Ενάγουσα αρ. 1 μέχρι σήμερα έχει καταβάλει ποσό πέραν των €2.770.000 για το πιο πάνω δάνειο και συγκεκριμένα έχει καταβάλει ποσό ύψους €7.698.000. · Περαιτέρω, η Ενάγουσα αρ. 1 συναλλάχθηκε με την Εναγόμενη προς τον σκοπό παροχής δανείου για το ποσό των JPY95.000.000 στις 20.3.2001. · Σε σχέση με το πιο πάνω δάνειο σε ξένο συνάλλαγμα, ουδέποτε επεξηγήθηκε στην Ενάγουσα ο συναλλαγματικός κίνδυνος και ούτε παραπέμφθηκε σε τρίτο πρόσωπο για τους σκοπούς αυτούς. · Η Εναγόμενη παρανόμως, καταχρηστικά και δολίως πίστωνε το πιο πάνω δάνειο με έκαστη δόση μετατρέποντας την σε Ευρώ στην ισοτιμία της ημέρας που γινόταν η πληρωμή και όχι την ημερομηνία της αρχικής συμφωνίας. · Το δάνειο ημερομηνίας 20/3/2001 που εξεδόθη σε ξένο συνάλλαγμα ήτο κατόπιν συμβουλής των λειτουργών της Εναγόμενης ότι θα επέτρεπε στην Ενάγουσα δανειοδότηση με πιο χαμηλό επιτόκιο. Η Εναγόμενη εκμεταλλεύτηκε τη δεσπόζουσα θέση της και παραβίασε στην προκειμένη περίπτωση τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ δανειολήπτη και τραπεζίτη. · Περαιτέρω, η Ενάγουσα αρ. 1 συναλλάχθηκε με την Εναγόμενη προς τον σκοπό παροχής δανείου για ποσό Λ.Κ.500.000 στις 23/6/2006 (Τεκμήριο 4). · Ο ομνύων επικαλείται σε σχέση με αυτό το δάνειο παράβαση σύμβασης καθώς και αμέλειας και δόλου εκ μέρους της Εναγόμενης για τους λόγους που εξειδικεύει σε σχετικές λεπτομέρειες. · Τα ως άνω δάνεια ημερομηνίας 12/6/2000, 20/3/2001, 24/1/2002 και 23/6/2006 αντικαταστάθηκαν με δάνειο ημερομηνίας 26/7/2010 για ποσό €4.238.000 χωρίς να υπάρξει εκταμίευση χρημάτων (Τεκμήριο 5). · Το ως άνω δάνειο θα αποπληρώνετο με μία δόση στις 31/7/2011 και οι χρεωστικοί τόκοι θα καταβάλλονταν στις 30 Ιουνίου και 31 Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Με τροποποιητική συμφωνία ημερομηνίας 3/1/2012 συμφωνήθηκε η αλλαγή στην ημερομηνία που θα ήταν πληρωτέα η μία δόση ήτοι αντί 31/7/2011 σε 30/6/2012 (Τεκμήριο 6). · Το ως άνω δάνειο έφερε συνολικό επιτόκιο το οποίο συνίστατο από το κάθε φορά καθοριζόμενο από την τράπεζα βασικό επιτόκιο δανείων επιχειρήσεων προς αυξημένο σε κάθε περίπτωση κατά 2,75%. · Με την κατακράτηση, μη καταβολή και μη επιστροφή μέρους των ποσών που παρανόμως εισπράχθηκαν από την Εναγόμενη μετά το διπλάσιο αναφορικά με το δάνειο ημερομηνίας 1/2/1997 και το δάνειο ημερομηνίας 11/9/1998 (τα οποία αντικαταστάθηκαν με δάνειο ημερομηνίας 24/1/2002) αλλά και το δάνειο ημερομηνίας 12/6/2000 και με την κατακράτηση μέρους των ειδικών αποζημιώσεων ύψους €9.050.000 που αξιώνονται στην παρούσα αγωγή, το δάνειο ημερομηνίας 26/7/2010 είναι πλήρως εξοφλημένο. · Για το πιο πάνω δάνειο η Εναγόμενη χρησιμοποίησε προς όφελος της και διατήρησε προηγούμενες εξασφαλίσεις και υποθήκες οι οποίες είχαν δοθεί για τα προγενέστερα δάνεια όπως αυτές αναφέρονται στις παραγράφους 30 μέχρι 41 της ένορκης δήλωσης του ομνύοντα. · Επιπλέον, οι Ενάγουσες 3 μέχρι 5 υπέγραψαν προσωπική εγγύηση ημερομηνίας 3/1/2012 για την Ενάγουσα αρ. 1 αναφορικά με το δάνειο ημερομηνίας 26.7.2010. Εκχωρήθηκαν επίσης δικαιώματα συμβολαίων όπως καταγράφονται στις παραγράφους 43 μέχρι 45 της ένορκης δήλωσης. · Η Ενάγουσα αρ. 1 συναλλάχθηκε με την Εναγόμενη προς τον σκοπό παροχής τρεχούμενου λογαριασμού με όριο παρατραβήγματος στις 25/8/1988 το ποσό του οποίου τροποποιείτο κατά χρονικά διαστήματα με τελευταία τροποποίηση και συμφωνία ημερομηνίας 3/1/2012 (Τεκμήριο 7). · Σε σχέση με την πιο πάνω Συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού με όριο παρατραβήγματος ημερομηνίας 3/1/2012, ο ομνύων επικαλείται παράβαση σύμβασης, αμέλειας και δόλου της Εναγόμενης, ως οι λεπτομέρειες που δίδει στις υποπαραγράφους (

1. i)μέχρι (
2. x)της παραγράφου 49. · Με την κατακράτηση, μη καταβολή και μη επιστροφή μέρους των ποσών που παρανόμως εισπράχθηκαν από την Εναγόμενη για τα πιο πάνω δάνεια καθώς και τη μη επιστροφή μέρους των ειδικών ζημιών ύψους €3.780.000 που αξιώνονται στην παρούσα αγωγή, η Συμφωνία για τρεχούμενο λογαριασμό με όριο παρατραβήγματος είναι πλέον εξοφλημένη. · Η Εναγόμενη παράνομα και δολίως συνέχισε τη διατήρηση των εξασφαλίσεων, εγγυήσεων και την υποθήκευση των ενυπόθηκων ακινήτων μετά την πληρωμή και εξόφληση των ως άνω δανείων, ήτοι δανείου ημερομηνίας 26/7/2010 και συμφωνίας για τρεχούμενο λογαριασμό με όριο παρατραβήγματος. · Ο ομνύων ισχυρίζεται ότι οι επίδικες υποθήκες είναι παράνομες και συνεπώς οποιαδήποτε απαίτηση ή αξίωση της Εναγόμενης να εκποιήσει την εν λόγω ακίνητη ιδιοκτησία είναι παράνομη και καταχρηστική. · Σε περίπτωση που δεν εγκριθούν τα αιτούμενα Διατάγματα τότε η Τράπεζα θα αποξενώσει τα ενυπόθηκα ακίνητα με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να απωλέσουν την ακίνητη περιουσία τους και καμία χρηματική αποζημίωση δεν θα είναι αρκετή κατά την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. · Στα ενυπόθηκα ακίνητα που ανήκουν στην Ενάγουσα αρ. 1 είναι κτισμένο το «The Philips College» στο οποίο δόθηκε στις 23/1/2019 άδεια Πανεπιστημίου (Τεκμήριο 10). Η εν λόγω άδεια δόθηκε για τις συγκεκριμένες υποδομές και κτιριακές εγκαταστάσεις και δεν μπορεί να μεταφερθεί σε άλλη τοποθεσία αφού οι υποδομές και κτιριακές εγκαταστάσεις αποτελούν παράγοντα που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη για την έγκριση ή απόρριψη άδειας πανεπιστημίου. Ως εκ τούτου, σε περίπτωση που υπάρξει αποξένωση των ενυπόθηκων ακινήτων, η ζημιά που θα υποστεί η Ενάγουσα αρ. 1 θα είναι ανυπολόγιστη και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα αφού, χωρίς αμφιβολία, θα οδηγηθεί σε κλείσιμο. Επιπλέον, ανεπανόρθωτη ζημιά θα υποστεί ο ομνύων και οι Ενάγουσες 3, 4 και 5 αφού εργάζονται στο Πανεπιστήμιο χωρίς οποιαδήποτε άλλα εισοδήματα. Ανεπανόρθωτη ζημιά θα υποστούν και όλοι οι υπαλλήλοι του Πανεπιστημίου οι οποίοι θα μείνουν χωρίς δουλειά, αλλά και όλοι οι φοιτητές τους οποίους θα τερματιστεί άδικα η φοίτησή τους. Ένσταση- Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεων Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/1965)όπως αυτός τροποποιήθηκε, στον περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149, στα άρθρα 29-32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960), στα άρθρα 4 - 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στη Δ.32, Δ.39, Δ.48 Θ. 1 - 4, 8 και 9 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Άρθρο 30.2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο Κοινοδίκαιο, στο Δίκαιο της Επιείκειας καθώς και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: · Η Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αστήρικτη. · Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. · Οι Αιτητές στερούνται οποιουδήποτε αγώγιμου δικαιώματος ή/και τα ισχυριζόμενα αγώγιμα δικαιώματα έχουν προ πολλού παραγραφεί ή/και ουδέν αγώγιμο δικαίωμα υφίσταται πλέον ή/και οι Αιτητές έχουν προ πολλού παραιτηθεί ή/και αποποιηθεί των δικαιωμάτων τους να εγείρουν οποιεσδήποτε αξιώσεις ή/και διεκδικήσεις από ή/και σε σχέση με τις επίδικες Συμφωνίες Δανείου ή/και Συμβάσεων εγγύησης ή/και συμφωνιών υποθήκευσης. · Οι Αιτητές συνεχίζουν μέχρι και σήμερα και, κατά παράβαση των επίδικων Συμφωνιών δανείου ή/και ορίου παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό ή/και κατά παράβαση των τροποποιητικών Συμφωνιών δανείου να οφείλουν στην Καθ' ης η Αίτηση τα ποσά των Ευρώ 9.348.366,21 πλέον τόκους και Ευρώ 3.880.194,72 πλέον τόκους αντίστοιχα. · Οι Αιτητές έχουν κατ' επανάληψη προβεί σε παραβίαση των επίδικων Συμφωνιών συμφωνιών δανείου ή/και ορίου παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό ή/και των συμβάσεων εγγύησης ή/και, παρά τις επανειλημμένες γραπτές ή/και προφορικές οχλήσεις της Καθ' ης η Αίτηση, συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να αρνούνται ή/και να παραλείπουν να εκπληρώνουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και, ως εκ τούτου, δεν είναι πρόσφορη ή/και εύλογη η έκδοση των αιτούμενων προσωρινών Διαταγμάτων. · Η συμπεριφορά των Αιτητών υπήρξε ή/και συνεχίζει να είναι παράνομη ή/και αντισυμβατική ή/και αντίθετη με τους όρους ή/και τις πρόνοιες των επίδικων Συμφωνιών, καθιστώντας αδύνατη ή/και παράλογη την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών Διαταγμάτων. · Οι Αιτητές δεν έχουν προσέλθει ή/και δεν έχουν εμφανιστεί στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια» καθότι η συμπεριφορά τους υπήρξε ή/και συνεχίζει να είναι παράνομη ή/και αντισυμβατική ή/και αντίθετη με τους όρους ή/και τις πρόνοιες των επίδικων Συμφωνιών ή/και συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να αρνούνται ή/και παραλείπουν να καταβάλουν τα ποσά των Ευρώ 9.348.366,21 πλέον τόκους και Ευρώ 3.880.194,72 πλέον τόκους αντίστοιχα. · Οι Αιτητές κωλύονται ή/και εμποδίζονται να αμφισβητούν τα ανωτέρω οφειλόμενα ποσά ή/και να διεκδικούν αποζημιώσεις για δήθεν κατακράτηση ή/και μη καταβολή ή/και μη επιστροφή εισπραχθέντων ποσών λόγω καταχωρήσεων σε έγγραφα (estoppel by deed) ή/και λόγω συμπεριφοράς (estoppel by conduct) ή/και λόγω παραστάσεων (estoppel by representation).Οι Αιτητές έχουν αναγνωρίσει ρητά ή/και ξεκάθαρα την ύπαρξη των πιο πάνω οφειλόμενων ποσών και ως εκ τούτου, κωλύονται ή/και εμποδίζονται πλέον να αμφισβητούν τα εν λόγω διεκδικούμενα από την Καθ' ης η Αίτηση ποσά. · Οι Αιτητές έχουν παραιτηθεί οποιουδήποτε δικαιώματος ή/και έχουν απεμπολήσει το δικαίωμα (waiver) να διεκδικούν ή/και να αξιώνουν ποσά που αφορούν επιβολή τόκων σε πιστωτικές διευκολύνσεις που λήφθηκαν πριν να τεθεί σε ισχύ ο περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος του 1999 (Ν. 160(Ι)/1999), καθότι αυτές έχουν αντικατασταθεί ή/και εξοφλήθηκαν με νέες διευκολύνσεις οι οποίες χορηγήθηκαν στους Αιτητές μετά την εισαγωγή της Νομοθεσίας. · Ο ενόρκως δηλών έχει προβεί σε σωρεία αναληθών ή/και παραπλανητικών ή/και ανακριβών παραστάσεων ή/και δηλώσεων αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης με σκοπό να οδηγήσει το Δικαστήριο σε λανθασμένα συμπεράσματα ή/και με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να το οδηγήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ή/και δεν έχει προσκομίσει καμία μαρτυρία αναφορικά με τα ποσά που ισχυρίζεται πως καταβλήθηκαν από την Αιτήτρια 1 στην Καθ' ης η Αίτηση. · Οι Αιτητές έχουν αποτύχει να προσάγουν οποιαδήποτε μαρτυρία προς τεκμηρίωση, ή/και στοιχειοθέτηση των ισχυρισμών που εγείρουν στην παρούσα διαδικασία ή/και έχουν αποτύχει να αποσείσει καθ' οιονδήποτε τρόπο το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους. · Η Καθ' ης η Αίτηση έχει ή/και διατηρεί το δικαίωμα να προβεί στην εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτου Νόμου του 1965 (Ν. 9/1965) όπως έχει τροποποιηθεί. · Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική ή/και δεν έγινε καλή τη πίστη ή/και σκοπεί αποκλειστικά και μόνο στην αποστέρηση του νόμιμου δικαιώματος της Καθ' ης η Αίτηση να προβεί στην εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων. · Η εγγραφή ή/και η διατήρηση των επίδικων υποθηκών ως εξασφάλιση για τη συνέχιση παροχής πιστωτικών ή/και τραπεζικών διευκολύνσεων ήταν και συνεχίζει να είναι απολύτως νόμιμη σε πλήρη συνάρτηση με τη σχετική Νομοθεσία. · Όλες οι Συμφωνίες που συνάφθηκαν κατά καιρούς ανάμεσα στους Αιτητές και την Καθ' ης η Αίτηση είναι απολύτως νόμιμες ή/και νομότυπες ή/και ουδεμία παράβαση σύμβασης δεν υπήρξε από το μέρος της Καθ' ης η Αίτηση. · Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα προκαλέσει μεγάλη ή/και ανεπανόρθωτη ζημιά στην Καθ' ης η Αίτηση, καθότι θα της αποστερηθεί το δικαίωμα εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων, όπως αυτό πηγάζει μέσα από τις συμφωνίες υποθήκευσης που έχουν υπογράφει ή/και τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο του 1965 (Ν. 9/1965)όπως έχει τροποποιηθεί. · Τα αιτούμενα Διατάγματα θα είναι αναποτελεσματικά ή/και δεν θα έχουν οποιαδήποτε πρακτική ισχύ ή/και δεν θα πρέπει να εκδίδονται διατάγματα επί ματαίω ή/και μέρος των αδειοδοτημένων εγκαταστάσεων είναι υποθηκευμένο στη ASTROBANK LIMITED η οποία διατηρεί δικαστική απόφαση εναντίον της Αιτήτριας 1 ή/και η ASTROBANK LIMITED έχει προβεί στην εγγραφή δικαστικής απόφασης (MEMO) επί των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων ή/και των υπολοίπων αδειοδοτημένων εγκαταστάσεων ή/και η ASTROBANK LIMITED θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να προβεί στην πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων ή/και των υπολοίπων αδειοδοτημένων εγκαταστάσεων ανεξάρτητα από την έκβαση της παρούσας διαδικασίας. · Υπήρξε υπερβολική ή/και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Ένορκη Δήλωση Α. Παναγίδου-Ιωάννου Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Α. Παναγίδου - Ιωάννου, Λειτουργού Ανάκτησης Χρεών του Τμήματος APS Debt Servicing Cyprus Ltd Μεγάλων Επιχειρήσεων της εταιρείας στην οποία μεταφέρθηκε η διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων στα οποία περιλαμβάνονται και οι σχετικοί με την παρούσα υπόθεση λογαριασμοί. Σε αυτή αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα; ü Κατά ή περί την 1/12/1997 και κατά ή περί τις 11/9/1998, η Καθ' ης η Αίτηση συνήψε δύο έγγραφες Συμφωνίες Δανείου με την Αιτήτρια 1, με βάση τις οποίες παραχώρησε τα ποσά των Λ.Κ.900.000,00 και Λ.Κ.400.000,00 αντίστοιχα. Εν συνεχεία, κατά ή περί τις 12/6/2000, συνάφθηκε νέο δάνειο σε ξένο τότε συνάλλαγμα (ΕΥΡΩ ως ήταν τότε), με βάση το οποίο η Καθ' ης η Αίτηση παραχώρησε το ποσό των €1.385.000,00. Όλες οι υπό αναφορά πιστωτικές διευκολύνσεις παραχωρήθηκαν κατόπιν σχετικών αιτημάτων της ίδιας της Αιτήτριας1. ü Ο ισχυρισμός ότι η Αιτήτρια 1 κατέβαλε το ποσό των €7.698.000,00 αναφορικά με το δάνειο σε ξένο συνάλλαγμα ημερομηνίας 12/6/2000 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Κατά τη διάρκεια της περιόδου όπου το δάνειο βρισκόταν σε ισχύ, ήτοι από τη σύναψη του δανείου μέχρι και τις 29/7/2010, η Αιτήτρια 1 κατέβαλε περίπου το ποσό των €1.200.000,00 έναντι του δανείου. Στις 29/7/2010, ήτοι κατά την ημερομηνία εξόφλησης και ακύρωσης του εν λόγω δανείου, το υπόλοιπο του λογαριασμού ήταν €776.846,10 και εξοφλήθηκε πλήρως με τη σύναψη της συμφωνίας δανείου ανάμεσα στην Καθ' ης η Αίτηση και την Αιτήτρια 1 ημερομηνίας 26/7/2010. ü Τόσο σε σχέση με το προαναφερθέν δάνειο, όσο και για τα υπόλοιπα δάνεια που εξασφάλισε κατά καιρούς η Αιτήτρια 1, ο ομνύων στην Αίτηση δεν προσκόμισε οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο που να καταδεικνύει ότι τα ποσά που κατ' ισχυρισμό καταβλήθηκαν είναι αληθή και πραγματικά. Οι ισχυρισμοί του ομνύονται δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. ü Όσον αφορά τώρα τα δάνεια που συνάφθηκαν περί τα έτη 1997 και 1998, η προ πολλού εξόφληση και ακύρωση τους δεν επιτρέπει τον ακριβή εντοπισμό των χρημάτων που δόθηκαν από την Αιτήτρια κατά την περίοδο που τα δάνεια αυτά βρίσκονταν σε ισχύ. Κατά τον χρόνο εξόφλησης και ακύρωσης των δανείων, ήτοι κατά ή περί τις 24/1/2002, το συνολικό υπόλοιπο των δύο λογαριασμών ανερχόταν στο ποσό των Λ.Κ.1.205.702,74 (Λ.Κ.865.291,10 και Λ.Κ 340.411,64 αντίστοιχα), το οποίο εξοφλήθηκε με τη σύναψη της συμφωνίας δανείου ανάμεσα στην Καθ' ης η Αίτηση και την Αιτήτρια 1 ημερομηνίας 24/1/2002. ü Εν συνεχεία, κατά ή περί τις 20/3/2001, η Αιτήτρια 1 ζήτησε γραπτώς από την Καθ' ης η Αίτηση όπως της παραχωρήσει δάνειο σε Ιαπωνικό Γεν, με το ποσό που θα παραχωρείτο να ήταν αντίστοιχο του ποσού των Λ.Κ.500.000,00 (Foreign Loan in JPY for the equivalent of CYP500.000,00). Ως αποτέλεσμα, η Καθ' ης η Αίτηση συνήψε έγγραφη Συμφωνία Δανείου σε ξένο συνάλλαγμα με την Αιτήτρια 1, με βάση την οποία παραχώρησε το ποσό των JPY 95.000.000,00 ως το αίτημα της Αιτήτριας 1. Η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε συμβούλευσε τους Αιτητές να συνάψουν δάνειο σε ξένο συνάλλαγμα, ούτε και διαδραμάτισε ρόλο επενδυτικού και συμβουλευτικού οργανισμού όπως λανθασμένα, κακόπιστα και παραπλανητικά αναφέρει ο ομνύων. Πέραν από το γεγονός ότι το αίτημα για την παραχώρηση δανείου σε Ιαπωνικό Γεν υποβλήθηκε κατόπιν ελεύθερης βούλησης και αποκλειστικής πρωτοβουλίας της ίδιας της Αιτήτριας 1, η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε αποστέρησε του δικαιώματος των Αιτητών να διαπραγματευτεί τους όρους και τις πρόνοιες της εν λόγω Συμφωνίας δανείου. ü Η Καθ' ης η Αίτηση ενεργούσε καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους συμφώνως και σε πλήρη συμμόρφωση με τους όρους και τις πρόνοιες της σχετικής Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 20/3/2001 και της κείμενης Νομοθεσίας. Οποιαδήποτε ισχυριζόμενη παρανομία κατά τη σύναψη του εν λόγω δανείου, δεν έχει πλέον σημασία από νομικής και πρακτικής άποψης, καθότι αργότερα, ήτοι κατά ή περί τις 26/7/2010, η υπό αναφορά πιστωτική διευκόλυνση αντικαταστάθηκε μαζί με άλλες διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν προς την Αιτήτρια 1 και συμπτύχθηκαν σε μία νέα συμφωνία δανείου και συνεπώς, ακυρώθηκε και δεν έχει οποιαδήποτε νομική ισχύ. ü Κατά ή περί τις 11/1/2002, η Καθ' ης η Αίτηση ενέκρινε αίτημα της Αιτήτριας 1 όπως εξοφληθούν οι πιστωτικές διευκολύνσεις που δόθηκαν στις 1/12/1997 και 11/9/1998, καθώς και υπέρβαση ύψους περίπου Λ.Κ.700.000,00 που παρατηρήθηκε σε τρεχούμενο λογαριασμό με όριο ύψους Λ.Κ.800.000,00, και το οποίο είχε παραχωρηθεί αρχικά περί το έτος 1988. Για τον λόγο αυτό, κατά ή περί τις 24/1/2002, η Καθ' ης η Αίτηση και η Αιτήτρια 1 συνήψαν νέα έγγραφη Συμφωνία Δανείου, με βάση την οποία προέβη σε χρηματοδότηση ύψους Λ.Κ. 1.950.000,00 που σκοπό είχε την αποπληρωμή των προαναφερθέντων πιστωτικών διευκολύνσεων. Η Αιτήτρια 1 είχε υποβάλει αίτημα όπως όλες οι δύο διευκολύνσεις που είχε κατά τον χρόνο αυτό εξοφληθούν και αναχρηματοδοτηθούν σε ένα νέο λογαριασμό, κάτι που έγινε δεκτό από την Καθ' ης η Αίτηση, και που οδήγησε τελικά στην υπογραφή της νέας συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 24/1/2002, ήτοι μετά την εισαγωγή του Ν. 160(Ι)/1999. Η αποπληρωμή και η ακύρωση των Συμφωνιών Δανείου ημερομηνίας 1/12/1997 και 11/9/1998, για τις οποίες φέρονται να παραπονούνται οι Αιτητές, αλλά και να προβάλλουν σημαντικές αξιώσεις, έγινε με τη ρητή και ξεκάθαρη αποδοχή του ιδίου του ενόρκως δηλούντος μέσω της υπογραφής του στην επιστολή αποδοχής ημερομηνίας 11/1/2002. ü Η αποπληρωμή των υποχρεώσεων αυτών, η αντικατάσταση τους και κατ' επέκταση η ακύρωση τους που έλαβε χώρα πριν από 17 ολόκληρα χρόνια εμποδίζει τους Αιτητές από το να προσέρχονται και να διεκδικούν επιστροφές ποσών που κατ' ισχυρισμό κακώς είχαν χρεωθεί, τη στιγμή μάλιστα που είχαν αναγνωρίσει ρητά και ξεκάθαρα, και είχαν αποδεχθεί γραπτώς το ύψος αυτών με την επιστολή αποδοχής ημερομηνίας 11/1/2002. ü Η υπό αναφορά πιστωτική διευκόλυνση αντικαταστάθηκε αργότερα με άλλη, νεότερη διευκόλυνση και συνεπώς, ακυρώθηκε και αυτή, με αποτέλεσμα να μην έχει ούτε αυτή οποιαδήποτε νομική ισχύ και πεδίο για διεκδίκηση οποιωνδήποτε αξιώσεων που δυνατό να απορρέουν από τη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 24/1/2002. ü Όσον αφορά τα δύο δάνεια σε ξένο συνάλλαγμα τα οποία παρέμειναν σε ισχύ και εξοφλήθηκαν τελικά με τη Συμφωνία Δανείου ημερομηνίας 26/7/2010, η Καθ' ης η Αίτηση και η Αιτήτρια είχαν καταλήξει σε δύο αναδιαρθρώσεις των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων, έχοντας μάλιστα οι δύο πλευρές υπόψη τους την εισαγωγή της νέας νομοθεσίας. ü Κατά ή περί τις 27/1/2005, ο ίδιος ο ομνύοντας στην Αίτηση υπέγραψε βεβαίωση ως ενυπόθηκος οφειλέτης με βάση την οποία επιβεβαίωσε τα κατά τον ουσιώδη χρόνο υπόλοιπα που παρουσίαζαν τα δάνεια σε ξένο συνάλλαγμα, χωρίς να κάνει οποιαδήποτε αναφορά σε δήθεν υπερχρεώσεις ή καταχρηστική συμπεριφορά από το μέρος της Καθ' ης η Αίτηση. ü Σε κάθε περίπτωση, η μεταγενέστερη ακύρωση των εν λόγω συμφωνιών σε ξένο συνάλλαγμα και η εξόφληση των οφειλόμενων υπολοίπων που παρουσίαζαν τα δάνεια αυτά περί τις 26/7/2010 είναι μοιραία και καταδικαστική για την όποια εκ των υστέρων προσπάθεια προβολής οποιασδήποτε αξίωσης ή διεκδίκησης που να έχει οποιαδήποτε τη βάση της στα δάνεια αυτά. Αναγνωρίζοντας ρητά και ξεκάθαρα την οφειλή που είχε προκύψει από τα δάνεια αυτά, καθώς και από τα δάνεια που συνάφθηκαν στις 24/1/2002 και αργότερα στις 23/6/2006, και συμφωνώντας όπως καταβληθεί το ποσό των €4.238.000,00 προς εξόφληση των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων, η Αιτήτρια 1 και οι Αιτητές 2 - 5 έχουν παραιτηθεί οποιουδήποτε δικαιώματος προβολής αξιώσεων που να σχετίζονται με τα δάνεια αυτά. Η σύναψη νέας Συμφωνίας δανείου στην οποία θα συμπτύσσονταν όλες οι προηγούμενες πιστωτικές διευκολύνσεις που είχαν παρασχεθεί στην Αιτήτρια 1 έτυχαν ρητής και ξεκάθαρης αποδοχής τόσο από την Αιτήτρια 1, όσο και από τους Αιτητές 2 - 5. Ειδικότερα, κατά ή περί τις 22/7/2010, η Καθ' ης η Αίτηση παρέδωσε δεσμευτική επιστολή στους Αιτητές, με βάση την οποία καθορίζονταν όλοι οι όροι και οι πρόνοιες της νέας Συμφωνίας δανείου που θα υπογραφόταν. Οι Αιτητές υπέγραψαν την εν λόγω δεσμευτική επιστολή, αποδεχόμενοι την αποπληρωμή και εξόφληση των προηγούμενων πιστωτικών διευκολύνσεων, χωρίς να προβάλουν οποιεσδήποτε αξιώσεις που σχετίζονταν με τα παλαιότερα δάνεια που έλαβαν. ü Οι μοναδικές διευκολύνσεις που έχουν νομική ισχύ και δύναται κάποιο από τα συμβαλλόμενα μέρη να προβάλει εκατέρωθεν αξιώσεις έχει να κάνει με τη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 26/7/2010 και τη συμφωνία ορίου παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό που συνάφθηκε στις 3/1/2012. Όλες οι υπόλοιπες συμφωνίες για την παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων που έχουν καταρτιστεί και συναφθεί κατά καιρούς ανάμεσα στην Καθ' ης η Αίτηση και την Αιτήτρια 1 έχουν αντικατασταθεί, δεν έχουν καμία νομική ισχύ και δεν προσφέρουν οποιοδήποτε πεδίο για διεκδίκηση αποζημιώσεων ή επιστροφή ποσών ή άλλως πως. ü Οι Αιτητές αναγνώρισαν ρητά και ξεκάθαρα και διά της υπογραφής τους στη δεσμευτική επιστολή, αλλά και διά της υπογραφής τους στη Συμφωνία δανείου, την οφειλή τους κατά τον ουσιώδη χρόνο της σύναψης της νέας Συμφωνίας δανείου και ως εκ τούτου, είμαι βέβαιη ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει οποιαδήποτε αμφισβήτηση για την ορθότητα των χρεώσεων που σχετίζονταν με τα προηγούμενα δάνεια που είχαν συναφθεί. ü παρά το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση ενέκρινε την αναχρηματοδότηση των πιστωτικών διευκολύνσεων της Αιτήτριας 1, συνάπτοντας μαζί της νέο δάνειο ημερομηνίας 26/7/2010 για το ποσό των Ευρώ 4.238.000,00, εντούτοις μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, τόσο ο λογαριασμός δανείου, όσο και ο τρεχούμενος λογαριασμός που διατηρούσε η Αιτήτρια 1, παρουσίαζαν κατά παράβαση των όρων και των προνοιών των ισχυουσών συμφωνιών, σοβαρές υπερβάσεις και καθυστερήσεις. ü Ως αποτέλεσμα, κατά τις 21/11/2011, η Καθ' ης η Αίτηση προέβη στον τερματισμό των Συμφωνιών δανείου και ορίου παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό και κατ' επέκταση στον τερματισμό της λειτουργίας των λογαριασμών με αριθμό XXXXX55-06 και XXXXX55-01 αντίστοιχα. ü Παρά τον τερματισμό των δύο λογαριασμών, η Καθ' ης η Αίτηση προσήλθε εκ νέου σε διαπραγματεύσεις με τους Αιτητές για την εξωδικαστική επίλυση του ζητήματος, φτάνοντας τελικά σε αναδιάρθρωση των πιστωτικών διευκολύνσεων και επαναλειτουργία των δύο λογαριασμών. ü Στις 3/1/2012, μάλιστα, υπογράφηκε τροποποιητική Συμφωνία δανείου με βάση την οποία συμφωνήθηκε ότι η Αιτήτρια 1 θα προέβαινε σε εξόφληση του δανείου με μία δόση στις 30/6/2012, κάτι που κατά παράβαση των συμβατικών της υποχρεώσεων δεν έχει κάνει μέχρι και σήμερα. ü Η παράνομη και αντισυμβατική συμπεριφορά των Αιτητών συνεχίστηκε και μετά τις προαναφερθείσες αναδιαρθρώσεις, εξωθώντας την Καθ' ης η Αίτηση να προβεί εκ νέου σε τερματισμό των Συμφωνιών δανείου και ορίου παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό στις 15/11/2013 και να καταστήσει τα οφειλόμενα ποσά πληρωτέα και απαιτητά, τα οποία σε κάθε περίπτωση παραμένουν μέχρι και σήμερα ανεξόφλητα. ü Έκτοτε, οι Αιτητές ουδέποτε αμφισβήτησαν ή διαμαρτυρήθηκαν για το ύψος των υπολοίπων ή των κατά καιρούς χρεώσεων που διενεργούνταν στους επίδικους λογαριασμούς, ενώ τέτοιοι ισχυρισμοί προβλήθηκαν για πρώτη φορά μέσα στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής και μετά την αποστολή των Ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΒ» αναφορικά με τις συμφωνίες υποθήκευσης που συνάφθηκαν και με βάση τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο του 1965 (Ν. 9/1965)όπως έχει τροποποιηθεί. Πιστεύω ακράδαντα ότι όλα όσα προβάλλονται έχουν ως αποκλειστικό κίνητρο την αποτροπή διεξαγωγής πλειστηριασμών για την εκποίηση και την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων, ενώ η παρούσα Αγωγή προβάλλεται ως έσχατη λύση για την παρεμπόδιση της Καθ' ης η Αίτηση να ασκήσει το εκ του Νόμου δικαίωμα της. ü Ο τρεχούμενος λογαριασμός με αριθμό XXXXX55-01 παρουσιάζει μέχρι και σήμερα και κατά παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων των Αιτητών έναντι της Καθ' ης η Αίτηση υπόλοιπο ύψους €3.880.194,72 πλέον τόκους, ενώ το ποσό αυτό είναι προ πολλού ληξιπρόθεσμο και πληρωτέο και ως εκ τούτου, η Καθ' ης η Αίτηση θα εγείρει Ανταπαίτηση μέσα στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. ü Η Καθ' ης η Αίτηση έχει αξίωση και για τον λογαριασμό δανείου με αριθμό XXXXX55-06 ο οποίος, όπως έχω ήδη αναφέρει, παρουσιάζει υπόλοιπο ύψους €9.348.366,21 πλέον τόκους, και για τον οποίο θα προβληθεί επίσης Ανταπαίτηση μέσα στα πλαίσια της παρούσας δικαστικής διαδικασίας. ü Οι Αιτητές συνεχίζουν μέχρι και σήμερα, και κατά παράβαση των συμβατικών τους δικαιωμάτων να οφείλουν τα ποσά των €9.348.366,21 πλέον τόκους και €3.880.194,72 πλέον τόκους αντίστοιχα. Τα ποσά αυτά είναι προ πολλού ληξιπρόθεσμα και πληρωτέα από τους Αιτητές προς την Καθ' ης η Αίτηση, ενώ οι Αιτητές έχουν προ πολλού αναγνωρίσει ρητά και ξεκάθαρα την ύπαρξη του χρέους αυτού. ü Σε αντίθεση με τους Αιτητές που δεν αναμένεται να υποστούν οποιαδήποτε ζημιά από τη μη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, η Καθ' ης η Αίτηση θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά λόγω της αδυναμίας πλέον να εξασκήσει το δικαίωμα της και να πωλήσει τα ενυπόθηκα ακίνητα με βάση τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν. 9/1965)ως έχει τροποποιηθεί. Συνεπεία τούτου, θα είναι αδύνατη η ανάκτηση οποιουδήποτε ποσού έναντι ή προς εξόφληση των τεράστιων χρεών των Αιτητών προς το πρόσωπο της Καθ' ης η Αίτηση. ü Ούτε μπορεί κάποιος να προσδιορίσει σήμερα το κατά πόσον τα ενυπόθηκα ακίνητα θα συνεχίσουν να διατηρούν τις υφιστάμενες αξίες και μετά την ολοκλήρωση της παρούσας Αγωγής, κάτι που θα προκαλέσει επιπλέον δυσχέρειες στην ανάκτηση των ποσών που οφείλονται. Άλλωστε, οι λογαριασμοί αυτοί είναι με βάση τις επίδικες συμφωνίες τοκοφόροι και θα συνεχίσουν να χρεώνονται μέχρι και το τέλος της δικαστικής διαδικασίας, κάτι που δημιουργεί ισχυρές αμφιβολίες κατά πόσον η εκποίηση και η πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων θα συνεχίσει να είναι το ίδιο αποτελεσματική. ü Εάν, δηλαδή, όντως αποδειχτεί ότι οι Αιτητές δεν οφείλουν οποιοδήποτε ποσό και ότι κακώς η Καθ' ης η Αίτηση έχει προχωρήσει στην εκποίηση και την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων, κάτι που απορρίπτεται κατηγορηματικά, η επιστροφή των ποσών αυτών είναι αρκετή για να αποκαταστήσει τους Αιτητές και να τους τοποθετήσει στην κατάσταση που βρίσκονται σήμερα. Η Καθ' ης η Αίτηση αποτελεί μία εύρωστη τραπεζική οντότητα, η οποία έχει την οικονομική ικανότητα και την επιφάνεια να καταβάλει οποιεσδήποτε αποζημιώσεις κληθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο να πληρώσει. ü Ούτε το γεγονός ότι σε κάποια εκ των ενυπόθηκων ακινήτων είναι χτισμένο το «The Philips College» είναι ικανό να αποστερήσει από την Καθ' ης η Αίτηση το δικαίωμα της να προχωρήσει στην εκποίηση και την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων. Ναι μεν η παραχώρηση άδειας ιδιωτικού πανεπιστημίου από τις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας λαμβάνει υπόψη και τις προτεινόμενες κτιριακές εγκαταστάσεις, εντούτοις δεν είναι απαγορευτική η μεταφορά ή η αδειοδότηση άλλων εγκαταστάσεων, πέραν αυτών που είχαν προταθεί ως λύση κατά την υποβολή αίτησης για τη λήψη τέτοιας άδειας. ü Πέραν της ύπαρξης άδειας για τη λειτουργία ιδιωτικού Πανεπιστημίου, ο κύριος Κωνσταντίνου δεν προσέφερε οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει την πραγματική πρόθεση της Αιτήτριας 1 να προχωρήσει στην πραγματικότητα στη λειτουργία ενός τέτοιου εκπαιδευτικού κέντρου. ü Η ASTRO BANK LIMITED εξασφάλισε και δικαστική Απόφαση εναντίον της εταιρείας αυτής για το ποσό των €4.200.000,00 πλέον τόκο προς 6,25% πλέον έξοδα ύψους €20.102,00 και έχει εγγράψει τη δικαστική απόφαση αυτή (ΜΕΜΟ) τόσο στα ακίνητα που ήταν υποθηκευμένα προς όφελος της, όσο και σε κάποια εκ των επίδικων ακινήτων τα οποία έχουν υποθηκευτεί προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση. Η ASTRO BANK LIMITED έχει ήδη ενεργοποιήσει τα νομικά εργαλεία που της παρέχονται για την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης, και ως εκ τούτου, το κατά πόσον τα ακίνητα αυτά θα παραμείνουν στον έλεγχο της Αιτήτριας 1 δεν αποτελεί απόφαση της ίδιας. Η εγγραφή της προαναφερθείσας δικαστικής Απόφασης στα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα, αλλά και οι υποθήκες που διατηρεί προς όφελος της η ASTRO BANK LIMITED σε μεγάλο μέρος των αδειοδοτημένων κτιριακών εγκαταστάσεων, καθιστά και την παρούσα διαδικασία άνευ αντικειμένου και χωρίς οποιοδήποτε νόημα Νομική Πτυχή Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί και για τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναφερθεί με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τόσο στις γραπτές όσο και προφορικές αγορεύσεις τους θεωρώ κατάλληλο στάδιο να συνοψίσω τη νομική πτυχή που διέπει Αιτήσεις για Προσωρινά Διατάγματα. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών Διαταγμάτων παρέχεται στο Άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς[1]. Το Άρθρο αυτό παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων Διαταγμάτων.[2] Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το Άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η «πιθανότητα» στα πλαίσια της επιφύλαξης του Άρθρου 32

(1)απαιτεί από τον Αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Τα δύο πρώτα κριτήρια και προϋποθέσεις, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σ΄αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που εμπεριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις και της μαρτυρίας που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Μπορεί να λεχθεί ότι στην εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα[3]. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης πρέπει να διακριβούται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο στάδιο όμως αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του και πρέπει να αποφεύγει τη διεξοδική διευκρίνιση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. Σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Για να αποδειχθούν δε οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, ο αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας (the substratum of evidence), η οποία θα χρειαστεί σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος[4]. Ωστόσο, τονίζω ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, τα θέματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το Δικαστήριο το οποίο θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης[5]. Eφαρμογή Νομικών Αρχών στα Γεγονότα της Υπόθεσης Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω την υπό κρίση Αίτηση με βάση τις προϋποθέσεις που τίθενται στο Άρθρο 32 του Ν.14/60. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση υπενθυμίζεται ότι, με βάση τη νομολογία, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος αποκαλύπτεται στη βάση του καταχωρημένου δικογράφου και αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης του Ενάγοντα. Βασικά εκείνο το οποίο εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία, αν επιτύχει, θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Μέσω των δικογραφημένων στο Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα που οι Ενάγοντες προβάλλουν βασικά θεωρούν τις πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν από την Εναγόμενη Τράπεζα εξοφλημένες και συνεπακόλουθα τις επίδικες υποθήκες άκυρες, παράνομες και στερημένες οποιουδήποτε αποτελέσματος και οποιασδήποτε νομικής ισχύος και την απαίτηση ή αξίωση της Εναγόμενης να εκποιήσει και να πωλήσει την εν λόγω ακίνητη ιδιοκτησία παράνομη και καταχρηστική. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, επαναλαμβάνω ότι είναι αρκετό ο ενάγων να πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάποια σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας. Ο Ενάγων πρέπει να αναφέρεται σε γεγονότα που θα πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική επιτυχίας, η δε ικανοποίηση του εξαρτάται από τη συσχέτιση της νομικής θεμελίωσης της αξίωσης με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται σ΄ αυτό το στάδιο από τις ένορκες δηλώσεις και από τυχόν προφορική μαρτυρία σε περίπτωση αντεξέτασης, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει ζητηθεί από οποιαδήποτε από τις αντίδικες πλευρές. Επισημαίνεται ότι σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή. Όπως υπεδείχθη στην Απόφαση Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, Απόφαση ημερ. 23.3.17 «τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία.». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.» Με την Αγωγή οι Ενάγοντες αναφέρουν (και αξιώνουν σχετικά Διατάγματα) ότι λόγω της κατακράτησης, μη καταβολής και μη επιστροφής μέρους των ποσών που παρανόμως εισπράχθηκαν από την Εναγόμενη μετά το διπλάσιο αναφορικά με το δάνειο ημερομηνίας 1/12/1997 και το δάνειο ημερομηνίας 11/9/1998 (τα οποία αντικαταστήθηκαν με δάνειο ημερομηνίας 24/1/2002) αλλά και το δάνειο ημερομηνίας 12/6/2000 τόσο το δάνειο ημερομηνίας 26/7/2010 (δάνειο με αριθμό XXXXX55-06) όσο και η συμφωνία για τρεχούμενο λογαριασμό με όριο παρατραβήγματος με αριθμό XXXXX55-01 είναι πλήρως εξοφλημένα και επίσης αξιώνουν σχετικές ειδικές αποζημιώσεις για το υπόλοιπο. Ως εκ τούτου οι Ενάγοντες αξιώνουν, μεταξύ άλλων, Απόφαση ή Διάταγμα του Δικαστηρίου ότι οι υποθήκες με Αριθμούς ΥXXXXX/1988, ΥXXXXX/2000, ΥXXXXX/2000, ΥXXXXX/2000, Υ6XXXXX/2000, ΥXXXXX/2001, ΥXXXXX/2002, ΥXXXXX/2000, ΥXXXXX/2000, ΥXXXXX/2000, ΥXXXXX/2001 και ΥXXXXX/2002 είναι άκυρες, παράνομες και στερημένες οποιουδήποτε αποτελέσματος και οποιασδήποτε νομικής ισχύος και συνεπώς οιανδήποτε απαίτηση ή αξίωση της Εναγόμενης να εκποιήσει και να πωλήσει την εν λόγω ακίνητη ιδιοκτησία είναι παράνομη και καταχρηστική. Εν ολίγοις η εκδοχή των Εναγόντων είναι ότι υπήρξε εξόφληση των δανείων που έλαβε η Αιτήτρια 1 περί την 1/12/997, 11/9/1998 και 12/6/2000 στη βάση του ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν είχε το δικαίωμα να χρεώνει τόκους πέραν του διπλάσιου δυνάμει του περί Τόκου Νόμου του 1977 (Ν. 2/1977). Ισχυρίζονται δε ότι συνεπεία της εξόφλησης των δανείων αυτών, η Καθ' ης η Αίτηση έχει επωφεληθεί παράνομα τα ποσά των €9.050.000,00 και €3.780.000,00, τα οποία με την παρούσα Αγωγή αξιώνονται ως ειδικές αποζημιώσεις. Εναλλακτικά, οι Αιτητές επιδιώκουν την έκδοση Απόφασης για το ποσό των €500.000,00, και αφού προηγουμένως αναγνωριστεί η εξόφληση του δανείου. Από την άλλη η εκδοχή της Εναγόμενης Τράπεζας είναι ότι οι Ενάγοντες συνεχίζουν μέχρι και σήμερα και, κατά παράβαση της Συμφωνίας Δανείου ημερ. 26/7/2010 και της Συμφωνίας ορίου παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό που συνάφθηκε στις 3/1/2012, οι οποίες Συμφωνίες βρίσκονται σε ισχύ, να οφείλουν στην Εναγόμενη τα ποσά των €9.348.366,21 και €3.880.194,72 αντίστοιχα. Αρνούνται δε ότι οι Ενάγοντες έχουν καταβάλει τα χρήματα που ισχυρίζονται ότι κατέβαλαν στην Εναγόμενη. Όπως περαιτέρω προβάλλεται, οι οφειλές αυτές όχι μόνο δεν έχουν αμφισβητηθεί από κατά ή περί τις 15/11/2013, ήτοι από κατά ή περί την ημερομηνία τερματισμού της Συμφωνίας Δανείου και της Συμφωνίας ορίου παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό και κατ' επέκταση της λειτουργίας των λογαριασμών υπ' αριθμό XXXXX55-06 και XXXXX55-01, αλλά έχουν και ρητά και ξεκάθαρα αναγνωριστεί από τους Αιτητές διά της υπογραφής τους σε σειρά εγγράφων που καταρτίστηκαν κατά καιρούς ανάμεσα στους διαδίκους. Επιπλέον ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες έχουν απεμπολήσει το δικαίωμα να διεκδικούν και να αξιώνουν τα ποσά που αφορούν επιβολή τόκων σε πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν πριν να τεθεί σε ισχύ ο περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος του 1999 [Ν.160(Ι)/1999] καθότι αυτές οι διευκολύνσεις είχαν εξοφληθεί με νέες διευκολύνσεις που χορηγήθηκαν από την Εναγόμενη μετά την εισαγωγή της πιο πάνω νομοθεσίας. Βασικά προβάλλεται ότι οι μοναδικές διευκολύνσεις που έχουν νομική ισχύ και δύναται κάποιο από τα συμβαλλόμενα μέρη να προβάλει εκατέρωθεν αξιώσεις έχει να κάνει με τη Συμφωνία Δανείου ημερομηνίας 26/7/2010 και τη Συμφωνία ορίου παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό που συνάφθηκε στις 3/1/

1. Όπως δε υποστηρίχθηκε, όλες οι υπόλοιπες Συμφωνίες για την παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων που έχουν καταρτιστεί και συναφθεί κατά καιρούς ανάμεσα στην Καθ' ης η Αίτηση και την Αιτήτρια 1 έχουν αντικατασταθεί, δεν έχουν καμία νομική ισχύ και δεν προσφέρουν οποιοδήποτε πεδίο για διεκδίκηση αποζημιώσεων ή επιστροφή ποσών ή άλλως πως. Το Δικαστήριο δεν χρειάζεται αλλά ούτε και πρέπει να εξάξει οποιοδήποτε θετικό και/ή δεσμευτικό εύρημα ως προς τα συγκρουόμενα πραγματικά γεγονότα που περιστοιχίζουν τα πιο πάνω ή να καταλήξει σε οποιοδήποτε τελικό συμπέρασμα ως προς το νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης εφόσον σε μια τέτοια ενδιάμεση Αίτηση τα ζητήματα που εγείρονται δεν αποφασίζονται τελεσίδικα. Η έρευνα του Δικαστηρίου θα πρέπει να σταματά όπου επιτρέπει τη διαπίστωση ύπαρξης ή ανυπαρξίας κάποιας προοπτικής επιτυχίας. Το κατά πόσο ευσταθούν οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών δεν είναι επί του παρόντος για να κριθεί. Το ζητούμενο εν προκειμένω δεν είναι η διαμόρφωση οριστικής πεποίθησης είτε για την υπόθεση των Εναγόντων, είτε για τη βασιμότητα της Υπεράσπισης. Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Κατά πόσο με τα όσα οι Αιτητές έχουν θέσει υπόψη του Δικαστηρίου και λαμβανομένων υπόψη των θέσεων της άλλης πλευράς, στοιχειοθετείται ορατή πιθανότητα επιτυχίας; Πιθανότητα τέτοια που δεν είναι μια απλή πιθανότητα, αλλά πάντως με τον πήχη να βρίσκεται πιο χαμηλά από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων»; Οι ισχυρισμοί της Καθ΄ης η Αίτηση δεν εξασθενίζουν, κατά την εκτίμηση μου, την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης των Αιτητών σε βαθμό μάλιστα που να οδηγούν στη διαπίστωση μη ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Όλα όσα πιο πάνω έχουν εκτεθεί κρίνω ότι είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας εκ μέρους των Αιτητών/Εναγόντων και, ως εκ τούτου, καθόσον αφορά αυτούς πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου
2. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, απαιτείται να διαφανεί ότι, χωρίς την έκδοση του διατάγματος, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στο πλαίσιο της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρείται η προϋπόθεση αυτή. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ΄εξοχή στο δίκαιο της Επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύκολα, τότε η έκδοση του αποκλείεται. Με άλλα λόγια αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Ενάγοντα και ο Εναγόμενος είναι φερέγγυος τότε η έκδοση του Διατάγματος με βάση τις αρχές του Δικαίου της Επιείκιας δεν είναι απαραίτητη. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ΄ανάγκη την έκδοση προσωρινού διατάγματος.[6] Όπως έχει νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής και/ή χρηματικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.[7] Αποτέλεσε θέση των Αιτητών ότι, αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα και η Τράπεζα αποξενώσει τα ενυπόθηκα ακίνητα, τότε καμία χρηματική αποζημίωση δεν θα είναι αρκετή αφού θα επιτραπεί η αποξένωση των ενυπόθηκων ακινήτων πριν την εκδίκαση της Αγωγής τους και ενώ η θέση των Αιτητών είναι ότι ουδέν ποσό οφείλεται σήμερα στην Τράπεζα. Επιπλέον προβάλλεται ότι στα ενυπόθηκα ακίνητα που ανήκουν στην Ενάγουσα αρ. 1 είναι κτισμένο το «The Philips College» στο οποίο δόθηκε στις 23/1/2019 άδεια Πανεπιστημίου (Τεκμήριο 10) και ότι η εν λόγω άδεια δόθηκε για τις συγκεκριμένες υποδομές και κτιριακές εγκαταστάσεις και δεν μπορεί να μεταφερθεί σε άλλη τοποθεσία αφού οι υποδομές και κτιριακές εγκαταστάσεις αποτελούν παράγοντα που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη για την έγκριση ή απόρριψη άδειας πανεπιστημίου. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων αποτέλεσε θέση των Αιτητών ότι, σε περίπτωση που υπάρξει αποξένωση των ενυπόθηκων ακινήτων, η ζημιά που θα υποστεί η Ενάγουσα αρ. 1 θα είναι ανυπολόγιστη και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα αφού, χωρίς αμφιβολία, θα οδηγηθεί σε κλείσιμο. Σε ό,τι αφορά το πρώτο σκέλος της εισήγησης των Αιτητών επισημαίνεται ότι σε περίπτωση εκποίησης και πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων αυτό δεν επηρεάζει αλλά ούτε και προδιαγράφει την πορεία της Αγωγής των Αιτητών/Εναγόντων. Αν για παράδειγμα κατά την εκδίκαση της Αγωγής κριθεί ότι οι Αιτητές έχουν όντως εξοφλήσει τα υπόλοιπα των επίδικων λογαριασμών και ότι, συνεπακόλουθα, κακώς η Καθ΄ης η Αίτηση προέβη στην εκποίηση των ενυποθήκων ακινήτων τότε η επιστροφή των ποσών που ενδεχομένως να δικαιούνταν οι Αιτητές καθώς και η αποζημίωση τους λόγω της απώλειας και αποστέρησης της περιουσίας στη βάση του ότι αυτή (η απώλεια και αποστέρηση) προκλήθηκε από τις ενέργειες της Καθ΄ης η Αίτηση να προχωρήσουν με την εκποίηση, θα ήταν αρκετή για να αποκαταστήσει τα δικαιώματα των Αιτητών. Σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε η πλευρά της Καθ΄ης η Αίτηση λέω ότι η οποιαδήποτε ισχυριζόμενη ζημιά των Αιτητών, εάν επιτύχει η Αγωγή τους, είναι καθαρά χρηματική και εύκολα αποτιμητέα. Πρόκειται, δηλαδή, για ζήτημα που όπως προκύπτει απολήγει να αποτιμάται σε χρήμα. Επισημαίνεται, περαιτέρω, ότι δεν έχει προβληθεί η θέση από τους Αιτητές ότι η οικονομική κατάσταση της Καθ΄ ης η Αίτηση/Εναγόμενης είναι τέτοια ώστε να μην μπορεί να ικανοποιήσει τυχόν Απόφαση υπέρ τους και ότι η Καθ΄ης η Αίτηση είναι αφερέγγυα. Αντίθετα, η πλευρά της Καθ΄ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι αποτελεί ένα καθόλα φερέγγυο Τραπεζικό ίδρυμα, κάτι που η πλευρά των Αιτητών δεν έχει αμφισβητήσει με οποιοδήποτε τρόπο, με συνεπακόλουθο να υφίσταται οικονομική δυνατότητα αποζημίωσης των Αιτητών στην περίπτωση επιτυχίας της Αγωγής τους. Το δεύτερο σκέλος της εισήγησης των Αιτητών αναφέρεται στην ανάγκη διασφάλισης των κτιριακών εγκαταστάσεων του Philips College που έχουν ανεγερθεί επί των ενυπόθηκων ακινήτων για τη λειτουργία ιδιωτικού Πανεπιστημίου στη βάση σχετικής άδειας που οι Αιτητές έχουν εξασφαλίσει τον Ιανουάριο του
3. Κατά πρώτο και σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε η πλευρά της Καθ΄ης η Αίτηση αλλά και όπως μπορεί να διαπιστωθεί από τις πρόνοιες του Άρθρου 8

(1)του Ν. 109(Ι)/2005 καθώς και το Τεκμήριο 10 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση Κωνσταντίνου, ενώ οι προτεινόμενες κτιριακές εγκαταστάσεις είναι ένας από τους πολλούς παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για την παραχώρηση άδειας λειτουργίας ιδιωτικού Πανεπιστημίου εντούτοις δεν φαίνεται να είναι απαγορευτική, ή τουλάχιστον δεν μπορεί να αποκλειστεί, η μεταφορά ή η αδειοδότηση άλλων εφάμιλλων, προφανώς, εγκαταστάσεων πέραν αυτών που είχαν προταθεί κατά την υποβολή της σχετικής αίτησης για τη λήψη τέτοιας άδειας. Κατά δεύτερο και ίσως σημαντικότερο ουδεμία μαρτυρία έχει προσαχθεί που να αποδεικνύει ότι η Αιτήτρια αρ.1, μετά την εξασφάλιση άδειας τον Ιανουάριο του 2019, έχει όντως προβεί στην υλοποίηση και λειτουργία ιδιωτικού Πανεπιστημίου[8]. Ειδικότερα πέραν του ισχυρισμού περί εξασφάλισης άδειας λειτουργίας ιδιωτικού Πανεπιστημίου, καμία μαρτυρία δεν έχει παρουσιασθεί, ούτε καν έχει προβληθεί ο ισχυρισμός, ότι η Αιτήτρια έχει αποδεδειγμένα προβεί στην αναγκαία επένδυση και ανάπτυξη καθώς και σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες για σκοπούς ίδρυσης και λειτουργίας ενός τέτοιου ιδιωτικού Πανεπιστημίου ούτως ώστε να τίθεται θέμα να υποστεί οποιαδήποτε ζημιά σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτουμένων Διαταγμάτων. Όπως πολύ ορθά έχει επισημανθεί από την πλευρά της Καθ΄ης η Αίτηση, η εξασφάλιση άδειας λειτουργίας ιδιωτικού Πανεπιστημίου δεν διασφαλίζει ταυτόχρονα και άνευ ετέρου τη λειτουργία ενός τέτοιου εκπαιδευτικού κέντρου. Επιπλέον δεν είναι άνευ σημασίας και το γεγονός, όπως αυτό προέκυψε από το αντίγραφο έρευνας στα μητρώα του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας αναφορικά με την ακίνητη περιουσία της Αιτήτριας αρ. 1 που επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση της Ένστασης ως Τεκμήριο 15, ότι η Astrobank Limited, έχοντας εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον της Αιτήτριας εταιρείας αρ. 1 για ποσό €4.200.000 πλέον τόκο 6,25% πλέον έξοδα ύψους €20.102, έχει στο πλαίσιο εκτέλεσης της εν λόγω δικαστικής απόφασης εγγράψει την εν λόγω απόφαση τόσο στα ακίνητα που ήταν υποθηκευμένα προς όφελος της όσο και σε κάποια εκ των επιδίκων ακινήτων τα οποία έχουν υποθηκευτεί προς όφελος της Καθ΄ης η Αίτηση. Ως γνωστό η εγγραφή μιας δικαστικής απόφασης ως επιβάρυνσης (ΜΕΜΟ) επί ακινήτου ενός εξ αποφάσεως οφειλέτη, αποτελεί μέτρο εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης σύμφωνα με το Άρθρο 14

(1)(β) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.

1. Η εγγραφή αυτή επενεργεί ως εγγύηση για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους, παρέχοντας δικαίωμα στον εξ αποφάσεως πιστωτή να προωθήσει αίτηση για εκποίηση του ακινήτου που βαρύνεται με την εγγραφή της απόφασης. Σχετικά είναι τα Άρθρα 53, 22, 23, 24 και 27 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
2. Πρέπει να διευκρινιστεί ότι από την εγγραφή της απόφασης του Δικαστηρίου υπέρ του επιτυχόντα διαδίκου, υπό μορφή ΜΕΜΟ, το ΜΕΜΟ συνιστά εμπράγματο βάρος. Ως εκ τούτου το γεγονός της ύπαρξης σημαντικών οφειλών σε άλλο χρηματοπιστωτικό οργανισμό και το ενδεχόμενο εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων που ανήκουν στην Ενάγουσα εταιρεία αρ.1 προς αποπληρωμή τέτοιων οφειλών συνιστά παράγοντα που θεωρώ ότι δεν μπορεί να αγνοηθεί στο πλαίσιο εξέτασης της τρίτης προϋπόθεσης του Άρθρου 32 και του κινδύνου πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς σε βάρος της Αιτήτριας αρ.
3. Υπό αυτά τα δεδομένα καταλήγω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή ο Αιτητής χωρίς την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως είναι νομολογημένο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα λήγει εκεί χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για την μη έκδοση του[9]. Ως εκ τούτου η οποιαδήποτε περαιτέρω εξέταση και ενασχόληση με τους υπόλοιπους λόγους που έχουν τεθεί και αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης κατά τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων, παρέλκει. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Είναι, συνεπώς, η κατάληξη μου ότι οι Αιτητές απέτυχαν να στοιχειοθετήσουν την τρίτη προϋπόθεση που θέτει το Άρθρο 32

(1)του Νόμου 14/60. Συνεπακόλουθα η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, η Καθ΄ης η Αίτηση δικαιούται στα έξοδα της. Οι Αιτητές να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο ο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Demades Overseas Ltd v. Studio MA.ST

(1996)1 A.A.Δ.799 και Αίτηση Χάρη Φεσσ ά

(1990)1 Α.Α.Δ. 704. 2 Δέστε Acropol Shipping Co Ltd v. Petros I. Rossis

(1976)1 C.L.R. 38, Constantinides v. Macrigiorgi

(1978)1 C.L.R. 585, M & M Transport v. Εται ρεία Α στι κ ών Λ εω φ ορείων

(1981)1 C.L.R. 605, Odysseos v. Pieris Estates

(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motovia Ltd

(1987)1 C.L.R.303, Pastella Marine Co Ltd v. National Iranian Tanker Co Ltd

(1987)1 C.L.R. 583, 599-602, Metro Shipping & Travel Ltd v. Global Cruises S.A.

(1989)1 Α.Α.Δ. 182, Ζεμενί δη ς ν. Ζεμενί δο υ

(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Τσολάκη ν. Στυλι ανίδη

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 282, Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.α.

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453. [3] Δέστε Bacardi v. Vinco

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 788 Ζην τί λη ς ν. Ανδρ έου

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603, Mitsingas v. Timberland

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 και Ά κη ς (Μετ α φο ρές Δε μά των) Εξ π ρές Λτ δ ν. C. Kokkouri Trading

(1998)1 Α.Α.Δ. 149. [4] Δέστε Hadjikyriacos Co Ltd v. United Biscuits UK Ltd

(1984)1 C.L.R. 263, 267-268, Δη μ οκ ρα τί α τη ς Σλοβενί ας ν. Beograbska Banka

(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 225, 235, P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802. [5] Δέστε Adidas v. Jonitexo Ltd

(1984)1 C.L.R. 263, Ά κη ς άλλω ς Γρηγό ρη ς Ν. Γρηγορί ου κ. α. ν. Χρι στι άν α Στ αύρ ου Χρι στ οφ όρ ου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248. [6] Δέστε Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255.όπου λέχθηκε ότι « έστω και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των αποζημιώσεων δεν δικαιολογεί την έκδοση προσωρινού διατάγματος βάσει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60.» [7] Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ.

1. [8]Η σχετική αναφορά στην παράγραφο 60 της ένορκης δήλωσης Κωνσταντίνου έχει ως εξής: «..Εξαιρετικά ουσιώδης καθίσταται το γεγονός ότι εις τα ενυπόθηκα ακίνητα που ανήκουν στην ως άνω Ενάγουσα υπ. αριθμό 1 είναι κτισμένο το 'THE PHILIPS COLLEGE' εις το οποίο στις 23/01/2019 δόθηκε Άδεια Πανεπιστημίου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10). Η εν λόγω Άδεια Πανεπιστημίου δόθηκε για τις συγκεκριμένες υποδομές και κτηριακές εγκαταστάσεις και δεν μπορεί να μεταφερθεί σε άλλη τοποθεσία αφού οι υποδομές και κτηριακές εγκαταστάσεις αποτελούν παράγοντα που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη για την έγκριση η απόρριψη Άδειας Πανεπιστημίου. Ως εκ τούτου σε περίπτωση που υπάρξει αποξένωση των ενυπόθηκων ακινήτων με βεβαιότητα η ζημιά που θα υποστεί η Ενάγουσα υπ' αριθμό 1 θα είναι ανυπολόγιστη και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα αφού χωρίς αμφιβολία θα οδηγηθεί σε κλείσιμο...» [9] Δέστε Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G κ.ά. v. Adeona Holdings Limited Πολιτική Έφεση αρ. Ε 6/2014, ημερ. 27/2/15 και Χάρης Σταυράκης κ.ά. ν. Δήμος Λευκωσίας Πολιτική έφεση αρ. Ε 68/2013, ημερ. 24/3/
2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο