GORDIAN HOLDINGS LTD ν. COMET FARM LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2559/08, 8/11/2019

(3)του Συντάγματος και στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ καθώς και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Ένορκη δήλωση Μ. Παπαευσταθίου Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 4, η οποία είναι και η γραμματέας της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Σε αυτήν αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: · Η παρούσα Αίτηση είχε καταχωρηθεί ξανά στις 10/4/2019 και είχε οριστεί για ακρόαση στις 15/5/2019, λόγω όμως της μη έγκαιρης εμφάνισης των δικηγόρων των Εναγομένων απερρίφθη. · Η Αίτηση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης καθώς με την τροποποίηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης θα φαίνονται καλύτερα ειδικότερα οι θέσεις των Εναγομένων εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόντων περί παράνομων χρεώσεων και ανατοκισμών που επέβαλε η Ενάγουσα στις Συμφωνίες δανείων της παρούσας υπόθεσης. · Δεν προβάλλεται, ούτε εγείρεται νέα αιτία Αγωγής, αλλά ο σκοπός της Αίτησης είναι να συμπληρωθεί η δικογραφία σε ζητήματα ήδη γνωστά στο Δικαστήριο όπως το ζήτημα των παρανόμων χρεώσεων και ανατοκισμών από τις επίδικες Συμφωνίες δανείων καθώς και για να υπάρχει ξεκάθαρη δικογράφηση του ποσού των €10.000.000 που επιζητείται μέσω της παρούσας Ανταπαίτησης ως προϊόν παράνομων χρεώσεων. · Παρά το γεγονός ότι το πιο πάνω ζήτημα είναι δικογραφημένο, η δικογράφηση του είναι ελλιπής και αν δεν δοθεί η αιτούμενη τροποποίηση θα προκληθούν κωλύματα στην προώθηση των θέσεων των Εναγομένων κατά την ακροαματική διαδικασία. · Τα ποσά που αναγράφονται στην επιδιωκόμενη τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του Τεκμηρίου Γ αποτελούν πρόχειρο υπολογισμό των ισχυριζόμενων υπερχρεώσεων για τον λόγο ότι μέχρι σήμερα οι Ενάγοντες, παρά τις πολλαπλές εκκλήσεις των Εναγομένων, δεν έχουν ακόμη προσκομίσει αντίγραφα των Συμφωνιών δανειοδότησης στην άλλη πλευρά. · Για σκοπούς δικογράφησης περιλαμβάνεται στην αιτούμενη τροποποίηση ο πιο πάνω αναφερόμενος υπολογισμός παράνομων χρεώσεων και ανατοκισμών και το ποσό θα υπολογιστεί ξανά και θα προωθηθεί μέσω λογιστή πραγματογνώμονα κατά την ακροαματική διαδικασία. Ενώ θα περιοριστεί σε αυτό που θα αναλογεί βάσει της έκθεσης του εν λόγω πραγματογνώμονα και αφού προηγηθεί η παράδοση αντιγράφων των επίδικων συμφωνιών δανειοδότησης στους Εναγόμενους. · Πέραν της επιδίωξης μέσω της προτεινόμενης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της διαφοροποίησης επί του ζητήματος των παρανόμων χρεώσεων και ανατοκισμών στις επίδικες συμφωνίες, επιδιώκεται η δικογράφηση του ισχυρισμού ότι η Ενάγουσα Τράπεζα δεν μερίμνησε για δημιουργία σχετικών κανονισμών αποφυγής σύγκρουσης συμφερόντων. Πρόκειται για νέο γεγονός το οποίο η πλευρά των Εναγομένων δεν γνώριζε προηγουμένως. Το γεγονός της μη κατοχής εγγράφων, σχετικών κανονισμών και συνεπαγόμενα ο ισχυρισμός περί μη δημιουργίας των εν λόγω κανονισμών, προέκυψε κατά την εξέλιξη της διαδικασίας μέσω διαφόρων αιτήσεων αποκάλυψης εγγράφων και ειδικότερα αίτησης ειδικής αποκάλυψης (Norwich Pharmacal) ημερομηνίας 21/11/2018, όπου στην ένορκη δήλωση της Ένστασης στην εν λόγω Αίτηση, φαίνεται πλέον καθαρά ότι η Τράπεζα δεν έχει στην κατοχή της έγγραφα κανονισμών. · Όλα τα υπόλοιπα ζητήματα αφορούν τυπικής μορφής αλλαγές. · Η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει και ως εκ τούτου οι Ενάγοντες δεν θα υποστούν ζημία η οποία δεν θα μπορεί να αποδοθεί σε χρήμα. Περαιτέρω, δεν θα επηρεαστεί η δίκαιη δίκη εφόσον οι Ενάγοντες θα έχουν τη δυνατότητα να θέσουν τους ισχυρισμούς τους μέσω της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση στην οποία εξειδικεύεται ένας αριθμός λόγων Ένστασης μεταξύ των οποίων και οι ακόλουθοι: § Η Αίτηση είναι καταχρηστική, ενοχλητική, σκανδαλώδης και ανεπίτρεπτη λόγω πολλαπλότητας της διαδικασίας καθότι επιζητείται ακριβώς το ίδιο διάταγμα ως η Αίτηση των Αιτητών ημερομηνίας 10/4/2019 η οποία απερρίφθη στις 15/5/2019 λόγω μη προώθησής της. § Υπάρχει υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή και προώθηση της Αίτησης αναφορικά με γεγονότα που ήταν γνωστά και/ή θα έπρεπε να ήταν γνωστά στους Αιτητές/Εναγόμενους από το έτος 2006, ημερομηνία κατά την οποία υπεγράφησαν τα επίδικα έγγραφα και/ή από τον Νοέμβριο του 2016, ήτοι 3 χρόνια από την καταχώρηση της υφιστάμενης Τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Εναγομένων μετά από την πρώτη Αίτηση Τροποποίησής τους, καθώς και από το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και η υπόθεση ορίζετο για ακρόαση και/ή για οδηγίες. § Το Αίτημα δεν είναι γνήσιο ούτε γίνεται καλόπιστα προς κάλυψη πραγματικής ανάγκης, αλλά αποτελεί προσπάθεια περιπλοκής της υφιστάμενης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Εναγομένων καθώς και προσπάθεια πρόκλησης περαιτέρω καθυστέρησης στην εκδίκαση της Ανταπαίτησης των Εναγομένων και προσπάθειες αγωγής νέων ισχυρισμών που θα έπρεπε να ήταν εις γνώση τους. Η παρούσα αποτελεί την 3η Αίτηση Τροποποίησης που καταχωρείται από τους Αιτητές και μετά την πάροδο 3 ετών από την καταχώρηση της υφιστάμενης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τους. § Δεν εξειδικεύεται οποιοδήποτε νέο στοιχείο που να αποδεικνύει την ανάγκη για την αιτούμενη τροποποίηση. § Μέσω της παρούσας Αίτησης επιδιώκεται η εισαγωγή νέων ισχυρισμών και/ή θεμάτων με αποτέλεσμα να περιπλέκονται αντί να περιορίζονται τα επίδικα θέματα και να προκαλείται επαναπροσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων. § Η αιτούμενη Τροποποίηση σκοπεύει στη διόρθωση λαθών και/ή αβλεψιών κατά τη σύνταξη της υφιστάμενης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Τα αιτούμενα διατάγματα θα επιφέρουν τέτοια βλάβη στους Ενάγοντες που δεν θα είναι δυνατόν να αποζημιωθούν με έξοδα. § Δεν παρουσιάζονται επαρκείς λόγοι ή εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος στο παρόν στάδιο. Ένορκη δήλωση Μ. Αδάμου Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Μ. Αδάμου, υπαλλήλου της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λίμιτεδ, στην οποία καθόσον αφορά τα γεγονότα, αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής: à Έχουν μεταβιβαστεί από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ στην Καθ' ης η Aίτηση ορισμένες πιστωτικές διευκολύνσεις και/ή εξ αποφάσεως χρέη και/ή εξασφαλίσεις και/ή νομικές διαδικασίες ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγονται και αυτές που αφορούν τους Αιτητές, δηλαδή τις συμβάσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και τις παραχωρηθείσες εξασφαλίσεις από τους Αιτητές προς την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ κατ' εφαρμογή των προνοιών του Άρθρου 18 του Νόμου 169(Ι)/2015 και/ή δυνάμει των προνοιών σχεδίου διά κανονισμού το οποίο επικυρώθηκε από το Ε.Δ. Λευκωσίας στις 23/5/2019 και τέθηκε σε ισχύ στις 30/5/

1. à Στις 13/5/2008 καταχωρήθηκε το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα στην παρούσα Αγωγή, το οποίο ακολούθως τροποποιήθηκε και στις 14/10/2011 καταχωρήθηκε το Τροποποιημένο Κλητήριο. à Στη συνέχεια και κατόπιν αλλαγής δικηγόρων των Εναγομένων 1, 6, 7 και 8 και καταχώρησης σχετικής Αίτησης για Τροποποίηση Υπεράσπισης και προσθήκης Ανταπαίτησης, καταχωρήθηκε η Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Εναγομένων στις 5/4/2016 και ακολούθως στις 17/6/2016 καταχωρήθηκε η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Εναγόντων. à Στη συνέχεια οι Εναγόμενοι προχώρησαν στην καταχώρηση αίτησης για ειδική αποκάλυψη εγγράφων ημερομηνίας 29/9/2016 για την οποία εκ συμφώνου εκδόθηκαν εκατέρωθεν διατάγματα για αποκάλυψη εντός 45 ημερών. à Σε συμμόρφωση με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, οι Ενάγοντες καταχώρησαν ένορκη δήλωση ημερομηνίας 21/12/2016, ενώ οι Εναγόμενοι καταχώρησαν τη δική τους ένορκη δήλωση αποκάλυψης στις 10/4/
2. à Ακολούθησε από τους Αιτητές 2η Αίτηση για ειδική αποκάλυψη ημερομηνίας 24/4/2017, η οποία, κατόπιν ακρόασης της αίτησης απερρίφθη από το Δικαστήριο στις 9/7/
3. à Στο μεταξύ οι Ενάγοντες καταχώρησαν 2η Αίτηση τροποποίησης του τίτλου ημερομηνίας 5/3/2018, η οποία εγκρίθηκε από το Δικαστήριο στις 7/6/2018 και ακολούθως την 1/8/2018 καταχωρήθηκε το τροποποιημένο κλητήριο. Μέχρι και σήμερα οι Εναγόμενοι δεν καταχώρησαν την τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους, κατά παράβαση του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7/6/
4. à Στη συνέχεια, καταχωρήθηκε από τους Εναγόμενους στις 21/11/2018 αίτηση για ειδική αποκάλυψη και έκδοση διατάγματος Τύπου Norwich η οποία απορρίφθηκε στις 11/2/
5. à Ακολούθως, στις 7/3/2019, οι Ενάγοντες απέσυραν την παρούσα Αγωγή και παραμένει προς εκδίκαση η Ανταπαίτηση των Εναγομένων. à Στις 10/4/2019, καταχωρήθηκε η 2η Αίτηση των Εναγομένων για τροποποίηση της υφιστάμενης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τους, η οποία λόγω μη προώθησης της Αίτησης απερρίφθη από το Δικαστήριο στις 15/5/
6. à Στη συνέχεια, οι Εναγόμενοι καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση στις 17/5/
7. Το υπόλοιπο μέρος της ένορκης δήλωσης του Μ. Αδάμου αφορά κατ' ουσίαν επανάληψη και περαιτέρω ανάλυση των νομικών λόγων Ένστασης και επομένως δεν κρίνεται σκόπιμο να γίνει παράθεσή τους στο παρόν στάδιο. Τα νομικά ζητήματα και επιχειρήματα τα οποία αναφέρονται εν προκειμένω θα τύχουν εξέτασης από το Δικαστήριο στη συνέχεια της Απόφασης στη βάση των αγορεύσεων και της επιχειρηματολογίας που έχει προβληθεί από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων. Νομική Πτυχή Η υπό κρίση Αίτηση έχει ως κύρια βάση της την Δ.25, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρει τα εξής: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy, between the parties." Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Θα μπορούσαν, πιστεύω, να συνοψισθούν ως ακολούθως: p Η τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.[1] p Τροποποίηση δικογράφου θεωρείται ότι επιφέρει βλάβη στον αντίδικο όταν δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήματα.[2] p Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. p Επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα. p Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην κάθε υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.[3] p Ο παράγοντας χρόνος στην υποβολή αίτησης τροποποίησης είναι σχετικός χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας.[4] Όμως, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για παροχή θεραπείας. Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται[5]. p Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης.[6]. p Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης δικογράφου. Στο στάδιο αυτό όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντίδικου.[7] p Το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποιήσεις της δικογραφίας κατά τη δίκη. p Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο.[8] Πάντοτε επίσης ο παράγων της καθυστέρησης συνεκτιμάται ως λογική απόρροια του Άρθρου 30

(2)του Συντάγματος για την ορθή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Έτσι στην υπόθεση Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτιλιακή Εταιρεία ν. Always Travel Holidays Ltd

(1995)1 A.A.Δ 607, δεν επετράπη τροποποίηση, η αναγκαιότητα της οποίας είχε διαπιστωθεί από μήνες προηγουμένως, αλλά δεν είχε έγκαιρα ζητηθεί. Παρομοίως, στην υπόθεση United Sea Transport Ltd v. Zakou

(1980)1 C.L.R 501, 510, η αίτηση απερρίφθη διότι το υλικό που θα εισαγόταν με την τροποποίηση βρισκόταν με τον Αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να έρθει στην επιφάνεια τουλάχιστον 16 μήνες πριν την υποβολή της αίτησης. Όπως τονίσθηκε από τον τότε Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κο Γ. Μ. Πική στην υπόθεση Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου ν. Επίσημου Παραλήπτη (πιο πάνω): «Τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν την τροποποίηση ήταν γνωστά ή εύλογα μπορούσαν να εντοπιστούν από τους Εναγόμενους από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Η αλλαγή δικηγόρου διαδίκων δεν παρέχει αφ΄εαυτής λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας σαν δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος.» Εξέταση Θεμάτων που Εγείρονται Ενόψει των πιο πάνω και των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με βάση την Αίτηση και την Ένσταση αλλά και τις θέσεις των δύο πλευρών, όπως αναπτύχθηκαν με τις ικανές αγορεύσεις τους, προβάλλουν ενώπιον του Δικαστηρίου για απάντηση δύο ουσιαστικά ζητήματα: Πρώτον κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος τροποποίησης λαμβάνοντας υπόψη το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται το αίτημα και τη σημειωθείσα στην υπόθεση καθυστέρηση. Δεύτερον κατά πόσον οι αιτούμενες τροποποιήσεις, είναι αναγκαίες και δικαιολογημένες για τον προσδιορισμό της επίδικης διαφοράς. Τα πιο πάνω ζητήματα είναι καθοριστικά για τον τρόπο που θα πρέπει να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στην υπό κρίση περίπτωση στην όποια, όπως επισημάνθηκε ανωτέρω, υπόκειται το αίτημα τροποποίησης δικογράφου. Σε σχέση με το πρώτο ζήτημα και το πότε προέκυψε η ανάγκη δικογράφησης νέων ισχυρισμών και, κατ΄επέκταση, η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης τίποτα το ουσιαστικό δεν αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Στην πραγματικότητα ουδεμία εξήγηση δίδεται για την επιδειχθείσα από πλευράς Εναγομένων καθυστέρηση. Ειδικότερα δεν επεξηγείται γιατί μετά την καταχώρηση της αρχικής τους Υπεράσπισης στις 17/11/2011 αλλά και της υφιστάμενης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τους στις 5/4/2016 και αφού μεσολάβησε η πρώτη στη σειρά αίτηση τροποποίησης τους καθώς και χρονικό διάστημα 3 και πλέον ετών από τότε, περίμεναν μέχρι τις 17/5/2019 για να καταχωρήσουν την παρούσα Αίτηση τροποποίησης. Δεν διαφεύγει, επίσης, της προσοχής του Δικαστηρίου ότι, εξ όσων διαπιστώνεται από το ιστορικό του φακέλου, μέχρι σήμερα μεσολάβησαν από πλευράς των Εναγομένων δύο αιτήματα τροποποίησης, ήτοι το πρώτο αίτημα στις 5/4/2016 (πρώτη αίτηση τροποποίησης) και στη συνέχεια το δεύτερο αίτημα στις 10/4/2019 (δεύτερη τροποποίηση) η οποία απερρίφθη από το Δικαστήριο λόγω έλλειψης προώθησης. Επιπλέον ενώ προβάλλεται ότι η δικογράφηση των παρανόμων χρεώσεων (που αποτελεί και το αντικείμενο της υπό κρίση Αίτησης), είναι ελλιπής καμία αναφορά γίνεται στο πότε διαπιστώθηκε κάτι τέτοιο. Για να το θέσω διαφορετικά στην προκειμένη περίπτωση εκείνο που είναι κρίσιμης σημασίας είναι το πότε περιήλθε σε γνώση των Εναγομένων ότι η δικογράφηση των παρανόμων χρεώσεων είναι ελλιπής και το γιατί δεν έδρασαν αμέσως ή ενωρίτερα. Σε σχέση με αυτό τον κρίσιμης σημασίας παράγοντα επαναλαμβάνω ότι οι Εναγόμενοι δεν υποβοήθησαν καθόλου την προώθηση της θέσης τους. Σε κανένα σημείο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά σε σχέση με το χρονικό σημείο κατά το οποίο οι Εναγόμενοι/Αιτητές διαπίστωσαν την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης. Ούτε υποστηρίχθηκε ότι το υλικό της αιτούμενης τροποποίησης δεν βρισκόταν στη διάθεση των Εναγομένων ενωρίτερα ή ότι δεν μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να έρθει στην επιφάνεια ενωρίτερα από τον χρόνο που επέλεξαν να καταχωρήσουν την υπό κρίση Αίτηση. Οι Εναγόμενοι όφειλαν να δικαιολογήσουν με επάρκεια την παράλειψη τους να αποταθούν στο Δικαστήριο ενωρίτερα. Εκείνος δε που έχει στους ώμους του ένα τέτοιο βάρος έχει συνάμα και καθήκον να δείξει την καλοπιστία του τόσο για το τί έγινε μέχρι τώρα όσο και για να δικαιολογήσει την αδράνεια του. Όπως επαναλήφθηκε στην υπόθεση IKOS CIF LTD v. 1. Martin Coward κ.ά ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερ. 20/4/2014, πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Όπως δε εύστοχα τονίσθηκε και στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Κ. Σιακόλα

(1999)1 Α.Α.Δ. 44 η μεγάλη καθυστέρηση συναρτάται με τους λόγους που την προκάλεσαν, η δε έννοια της καθυστέρησης προϋποθέτει βέβαια τη δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας. Πιο απλά φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σημασία όχι αόριστα η παρέλευση μακρού χρόνου αλλά η ανεκμετάλλευτη και αναξιοποίητη παρέλευση του χρόνου και η αργοπορία στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης εκεί όπου υφίσταται η δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας. Όπως υπογραμμίστηκε στην υπόθεση C & A Pelekanos Ass Ltd v. Ανδρέας Πελεκάνος

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2075 στη σελ. 2079: «........ η σημασία της καθυστέρησης με την έννοια όχι αφ΄εαυτής της μακράς εκκρεμότητας της αγωγής αλλά της αργοπορίας στην εκδήλωση διαβήματος για άδεια τροποποίησης, εκεί που προϋποτίθεται η δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας και δεν εξηγείται ικανοποιητικά η παράλειψη». Είναι η κρίση μου ότι οι Εναγόμενοι απέτυχαν πλήρως να δικαιολογήσουν το χρονικό στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση σε σχέση με τη δυνατότητα πιο έγκαιρης προσφυγής στο Δικαστήριο. Παρά το γεγονός ότι η κατάληξη μου για το πρώτο ζήτημα που εγείρεται στην υπό κρίση Αίτηση είναι καταλυτικό για την έκβαση της προχωρώ να εξετάσω και το δεύτερο ζήτημα που εγείρεται και που αφορά στην αιτιολόγηση της ανάγκης τροποποίησης του υφισταμένου δικογράφου των Εναγομένων. Οι γενικόλογες και αόριστες αναφορές ότι η παρούσα Αίτηση «εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης...ώστε να φαίνονται καλύτερα οι δικογραφημένες θέσεις» των Εναγομένων/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόντων και ότι ο σκοπός της παρούσας είναι «τυπικά να συμπληρώσει τη δικογραφία σε ζητήματα ήδη γνωστά» στο Δικαστήριο, ή ότι «ήδη υπάρχει δικογράφηση του εν λόγω ζητήματος», ήτοι των παρανόμων χρεώσεων και ανατοκισμών, αλλά η εν λόγω δικογράφηση ήτο «ελλιπής», δεν διαφωτίζουν ούτε σε σχέση με την αναγκαιότητα, ούτε σε σχέση με τη χρησιμότητα της αιτούμενης τροποποίησης. Μάλιστα στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης της Μ. Παπαευσταθίου σε ό,τι αφορά το ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων γίνεται σαφής παραδοχή ότι αυτό (το ζήτημα) είχε ήδη δικογραφηθεί στο πλαίσιο της προηγούμενης τροποποίησης. Στη βάση των πιο πάνω καταλήγω ότι δεν υπήρξε η δέουσα και επαρκής επεξήγηση ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αναγκαίες για τον προσδιορισμό της επίδικης διαφοράς. Περαιτέρω η απλή επίκληση του Τεκμηρίου Γ, το οποίο επισυνάπτεται στην υπό κρίση Αίτηση και το οποίο αποτελεί έγγραφο εμφανιζόμενο ως το τροποποιημένο δικόγραφο Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Εναγομένων, δεν αρκεί για να αιτιολογηθούν οι προτεινόμενες τροποποιήσεις στο υφιστάμενο δικόγραφο. Οι Εναγόμενοι θα έπρεπε να καταδείξουν τις αιτούμενες τροποποιήσεις και τα σημεία ακριβώς ή τις συγκεκριμένες παραγράφους του υφιστάμενου δικογράφου για τα οποία επιδιώκουν την τροποποίηση και/ή αντικατάσταση. Η αναφορά στην ένορκη δήλωση Παπαευσταθίου ότι οι αιτούμενες αλλαγές φέρουν την ανάλογη έμφαση (highlighted) δεν φαίνεται να υποστηρίζεται από το επισυνημμένο σε αυτή Τεκμήριο Γ. Δεν είναι λογικό, ούτε και ορθό να αναμένεται από το Δικαστήριο να ανατρέξει στο Τεκμήριο Γ και να ανακαλύψει από μόνο του και χωρίς οποιαδήποτε υπόδειξη από τους Εναγόμενους/Αιτητές ερευνώντας, προφανώς, το φάκελο της υπόθεσης και αντιπαραβάλλοντας και συγκρίνοντας τα δικόγραφα στο σημαντικό βαθμό που χρειάζεται εδώ, ποια σημεία ακριβώς και ποιες παραγράφοι από το υφιστάμενο δικόγραφο οι Εναγόμενοι επιδιώκουν να τροποποιηθούν. Αυτό το τελευταίο σημείο άπτεται, ασφαλώς, πέραν του ζητήματος της αιτιολόγησης της Αίτησης και του ιδίου του περιεχομένου του Διατάγματος που το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει. Κατάληξη Κατ΄ακολουθίαν των πιο πάνω και ειδικότερα την αποτυχία των Εναγομένων/Αιτητών να δικαιολογήσουν το χρονικό στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η Αίτηση σε σχέση με τη δυνατότητα πιο έγκαιρης προσφυγής στο Δικαστήριο ως και την παράλειψη αιτιολόγησης ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αναγκαίες για τον προσδιορισμό της διαφοράς, κρίνω ότι δεν θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ των Εναγομένων/Αιτητών. Ως αποτέλεσμα η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών/Εναγομένων όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία να καταβλητέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.)............... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Σχετική είναι η αναφορά από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Νικήτα στη Χρίστου ν. Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στη σελ. 707:- «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιστάσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» [2] Δέστε Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα

(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 44. [3] Δέστε Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1989)1 (E) A.A.Δ. 33. [4] Δέστε Astor Manu-facturing & Exporting Co κ.α. v. A&G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.α.

(1993)1 Α.Α.Δ. 726. [5] Δέστε Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1989)1 (E) A.A.Δ. 33. [6] Δέστε SABA & Co. (T.M.B) v. T.M.P. Agents

(1994)1 A.A.Δ. 426. [7] Δέστε Φοινιώτης (πιο πάνω) και Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημος Παραλήπτης

(1995)1 Α.Α.Δ. 607. [8] Δέστε Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο