← Κύπρος

ΕΥΘΥΜΙΑΔΗ ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 6675/2014, 22/11/2019

ΕΥΘΥΜΙΑΔΗ ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 6675/2014, 22/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A540 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6675/2014 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX ΕΥΘΥΜΙΑΔΗ Ενάγοντος και 1. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD 2. LAIKI FINANCIAL SERVICES LTD 3. ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 4. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΣ ΚΥΠΡΟΥ 5. XXXXX ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΥ 6. XXXXX ΜΠΟΥΛΟΥΤΑ 7. XXXXX ΚΟΥΝΝΗ 8. XXXXX ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ 9. XXXXX ΧΙΛΙΑΔΑΚΗ 10. PRICEWATERHOUSECOOPERS LTD 11. OMNIUM CORPORATE AND TRUSTEES SERVICES LTD 12. GRANT THORNTON 13. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Εναγόμενων ------------------ Αίτηση ημερομηνίας 23/11/2018 του Ενάγοντα για Προσθήκη Εναγόμενου και Τροποποίηση Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 22 Νοεμβρίου, 2019. Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα - Αιτούντα: κ. Πασιάς για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 1 - Καθ' ης η Αίτηση: κα Αβραάμ για Τορναρίτης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους 2, 11 και 12 - Καθ' ων η Αίτηση: κα. Ζίττη για Ιωαννίδης, Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 3 - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Χατζηπέτρου, για Αλέκος Ευαγγέλου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 4 - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Μπίλης, για Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους 6 και 9 - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Σαββίδης για Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 7 - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Λιασίδης για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 8 - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Λοίζου. Για τον Εναγόμενο 10 - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Λιασίδης για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 13 - Καθ' ου η Αίτηση: κα. Σμύρνη. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ [ Ι ] 1. Με την αίτηση του ο Ενάγων αιτείται τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης του με την προσθήκη του κ. Παναγιώτη Αρμαμέντου, ως εκκαθαριστή της κληρονομιαίας περιουσίας του Εναγομένου 5, ως Εναγόμενου 14, και άδεια συνέχισης της διαδικασίας εναντίον του, τροποποίηση της παραγράφου 40 της Έκθεσης Απαίτησης με την προσθήκη 19 υποπαραγράφων (ια - κθ) στις «Λεπτομέρειες παράβασης νομίμων καθηκόντων» και της παραγράφου 41 με την προσθήκη φράσης σχετικής με τις Οδηγίες 2004/39/ΕΚ, 2006/73/ΕΚ, τον Κανονισμό 1287/2006 και τις Οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας, ΚΔΠ 557/2007 και ΚΔΠ 558/2007. 2. Την ημέρα της ακρόασης ο συνήγορος του Ενάγοντα απέσυρε το αιτητικό που αφορούσε την προσθήκη διαδίκου, οπότε και δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο περαιτέρω. 3. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Άντρεα Νικολάου, δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων του Ενάγοντα. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα η αιτούμενη τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης είναι απαραίτητη, γιατί παρά την υφιστάμενη δικογράφηση παραβάσεων νομίμων καθηκόντων με σχετικές λεπτομέρειες, είναι ορθότερο να εξειδικευτούν και τα νομικά πλαίσια απ' όπου πηγάζουν αυτές οι παραβάσεις με αναφορά σε συγκεκριμένα άρθρα Νομοθεσίας, Ευρωπαϊκών Κανονισμών και Οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας. Δεν πρόκειται, αναφέρει, για καινούργιες θέσεις αλλά εξειδίκευση των υφιστάμενων θέσεων του Ενάγοντα. Η ανάγκη αυτή προέκυψε κατά το στάδιο προετοιμασίας της ακροαματικής διαδικασίας της υπόθεσης όπου διαπιστώθηκε ότι η Έκθεση Απαίτησης χρήζει τροποποίησης. Η διασαφήνιση που αναφέρεται στην αίτηση είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. 4. Ένσταση στην αίτηση καταχώρισαν μόνον οι Εναγόμενοι 6, 7 και 9. Οι υπόλοιποι Εναγόμενοι 1- 4 και 10 - 13, δήλωσαν ότι δεν φέρουν ένσταση στην αίτηση. 5. Με την ένσταση τους οι Εναγόμενοι 6 και 9 προέβαλαν 12 λόγους ένστασης. Θα αναφερθώ μόνο σε σχέση με τους λόγους ένστασης που δεν αφορούν την προσθήκη του Εναγόμενου 14. Συγκεκριμένα προβάλλουν τα εξής: «1) Η υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη. .. 6) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή νομικά και/ή νομολογιακά ανεπίτρεπτη καθότι με την αιτούμενη τροποποίηση η Απήτρια επιδιώκει να εντάξει στην έκθεση απαίτησης νομοθετικές πρόνοιες γεγονός δικονομικά ανεπίτρεπτο και/ή κατά παράβαση της ισχύουσας νομολογίας και/ή νομοθεσίας. 7) Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και/ή λανθασμένη και/ή αντικανονική καθώς είναι ασαφής και/ή ανεπαρκής και/ή περιέχει γενικούς και/ή αόριστους ισχυρισμούς για το πότε και πως προέκυψε η ανάγκη για τροποποίηση. Ο Αιτητής είχε υποχρέωση να παραθέσει στοιχεία που επιβάλλουν την επιδιωκόμενη τροποποίηση και δικαιολογούν το επίδικο διάβημα, κάτι το οποίο παρέλειψε να κάνει, αφού τα στοιχεία αυτά δεν εξειδικεύονται και δεν αναφέρονται με λεπτομέρεια με αποτέλεσμα να μην παρέχεται και η δυνατότητα αξιολόγησης τους από το δικαστήριο, στον απαιτούμενο βαθμό. Δεν έχει προσαχθεί οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να στοιχειοθετεί επαρκώς και/ή καθόλου τους ισχυρισμούς του Αιτητή. 8) Η αίτηση είναι κακόπιστη και/ή συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. 9) Ο Αιτητής δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης για την έκδοση του διατάγματος τροποποίησης ή/και δεν δόθηκε οποιαδήποτε ή/και επαρκής ή/και βάσιμη δικαιολογία ή/και επεξήγηση για την ανάγκη που προέκυψε εκ μέρους του Αιτητή να καταχωρήσει αίτηση τροποποίησης. Ο Αιτητής απέτυχε να: (
  2. i)Αποδείξει πλήρως και/ή ικανοποιητικά ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία ή χρήσιμη για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς. (
  3. ii)Δικαιολογήσει πλήρως και/ή ικανοποιητικά και/ή καθόλου πως προέκυψε η ανάγκη κατά τον παρόντα χρόνο. (iii) Αποδείξει πλήρως και/ή ικανοποιητικά ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης. (
  4. iv)Αποδείξει πλήρως και/ή ικανοποιητικά το καλόπιστο της αίτησης. 10) Δεν ικανοποιήθηκαν και/ή δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος τροποποίησης. 11) Τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση ήταν σε γνώση του Αιτητή κατά την έγερση της αγωγής και/ή πριν ακόμη την ετοιμασία της Έκθεση Απαίτησης τους καθώς και σε όλο το μεγάλο χρονικό διάστημα που εκκρεμούσε η υπόθεση ενώπιον του δικαστηρίου. Οι λόγοι τροποποίησης δεν ανάγονται σε θέματα που προέκυψαν πρόσφατα ή σε θέματα που αγνοούσε ο Αιτητής. 12) Η αιτούμενη τροποποίηση στο παρόν στάδιο της διαδικασίας θα επιφέρει βλάβη στους καθ' ων η αίτηση και ταλαιπωρία η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα και θα καταπατηθεί το συνταγματικό κατοχυρωμένο δικαίωμα τους για διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογο χρόνο.» 6. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας XXXXX Ηλία, ασκούμενης δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων των Εναγομένων 6 και 9. Με αυτή ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και δεν κρίνω σκόπιμο να προβώ σε οποιαδήποτε περαιτέρω αναφορά. 7. Στην ένσταση του Εναγόμενου 7 προβάλλονται 18 λόγοι ένστασης. Είναι οι ακόλουθοι: «1. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. 2. Η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής και/ή λανθασμένη. 3. Η αίτηση είναι γενική και/ή αόριστη και/ή αστήρικτη. 4. Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη. 5. Η ένορκη δήλωση και/ή η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική. 6. Η ένορκη δήλωση γίνεται από δικηγόρο και/ή δεν αναφέρεται ο λόγος για τον οποίο δεν ορκίζεται ο ενάγοντας. 7. Η αίτηση είναι γενική και αόριστη. 8. Η αίτηση είναι αδικαιολόγητη. 9. Ο αιτητής δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες. 10. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις επηρεάζουν δυσμενώς τον Καθ' ου η αίτηση κατά τρόπο που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. 11. Η αίτηση υποβάλλεται αδικαιολόγητα καθυστερημένα. 12. Η αίτηση είναι αδικαιολόγητη και αποσκοπεί στην περαιτέρω περιπλοκή της αγωγής. 13. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η αίτηση είναι αναληθή και προβάλλονται με τρόπο παραπλανητικό. 14. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις θα έπρεπε να ήταν γνωστές και/ή ήταν γνωστές και έπρεπε να είχαν επιδιωχθεί σε πολύ προγενέστερο στάδιο. 15. Η ομνύουσα δεν αιτιολογεί γιατί υποβλήθηκε τόσο καθυστερημένα η αίτηση τροποποίησης. 16. Η αίτηση καταχωρήθηκε με σκοπό την αναβολή της ακρόασης και/ή την καθυστέρηση της προώθησης της υπόθεσης. 17. Με την απόρριψη της αίτησης δεν θα προκληθεί ζημιά στον αιτητή. 18. Δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.» 8. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, ο Εναγόμενος 7, μεταξύ άλλων, αμφισβητεί τους λόγους που κατέστησαν αναγκαίο να ορκιστεί δικηγόρος και τα όσα αναφέρονται για το λόγο που προέκυψε η ανάγκη τροποποίησης αφού η υπόθεση ακόμη δεν έχει οριστεί για ακρόαση. Η θέση του είναι ότι οι τροποποιήσεις αφορούν αχρείαστα ζητήματα και συγκεκριμένα νομοθετικών διατάξεων των οποίων η δικογράφηση δεν επιτρέπεται. Θα προκληθεί, ανέφερε, περαιτέρω καθυστέρηση. [ ΙΙ ] 9. Ο συνήγορος του Ενάγοντα, με αναφορά στη νομολογία εισηγήθηκε ότι με την προτεινόμενη τροποποίηση εξειδικεύονται λεπτομέρειες υφιστάμενων θέσεων, με αναφορά στις νομοθετικές διατάξεις. Αναφορές σε παραβάσεις προνοιών της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας πρέπει να τυγχάνουν αναφοράς και εξειδίκευσης στα δικόγραφα. Δεν εισάγεται νέα βάση αγωγής. Ενόψει του γεγονότος ότι η ακρόαση δεν έχει αρχίσει οι Εναγόμενοι δεν θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη. 10. Ο συνήγορος των Εναγόμενων 6 και 9, ανέφερε ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, γιατί ο Ενάγων προσπαθεί να εισαγάγει λεπτομέρειες ισχυρισμών που να συνάδουν με πρωτόδικες αποφάσεις που έχουν εκδοθεί. Δεν προβάλλονται συγκεκριμένοι λόγοι να δικαιολογούν την καταχώριση της αίτησης το δεδομένο χρόνο. Επιχειρείται παράλληλα η παράθεση λεπτομερειών σε σχέση με νομοθετικές διατάξεις πράγμα ανεπίτρεπτο. 11. Ο συνήγορος του Εναγόμενου 7, εισηγήθηκε ότι είναι ανεπίτρεπτη η αναφορά σε νομοθετικές διατάξεις σε Έκθεση Απαίτησης. Δεν έχει δικαιολογηθεί το γεγονός ότι προβαίνει σε ένορκη δήλωση δικηγόρος και όχι ο ίδιος ο Ενάγων. Η αίτηση έχει υποβληθεί καθυστερημένα και η τροποποίηση αφορά ζητήματα που ήταν εν γνώση του Ενάγοντα. Στην ένορκη δήλωση επίσης δεν δικαιολογείται η καθυστέρηση, η οποία είναι μεγάλη, ενώ γίνεται αναφορά του συνηγόρου σε προετοιμασία για την ακρόαση, κάτι το οποίο δεν ευσταθεί αφού η υπόθεση ακόμη δεν έχει οριστεί για ακρόαση. [ ΙΙΙ ] 12. Κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στο μέχρι σήμερα ιστορικό της υπόθεσης. Γενικά Οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε την 19/11/2004. Η Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε την 21/4/2015. Η Εναγόμενη 3 καταχώρισε Υπεράσπιση την 20/5/2015. Εναντίον των Εναγόμενων 1, 2, 4, 7, 8, 10, 11, 12 και 13 καταχωρίστηκε την 21/5/2015 Αίτηση για απόφαση, οπότε και καταχώρισαν τις Υπερασπίσεις τους, με τελευταίο τον Εναγόμενο 13 την 12/10/2015. 13. Την 8/7/2015 ο Ενάγων αιτήθηκε άδεια όπως, σε σχέση με τους Εναγόμενους 5, 6 και 9, η διαδικασία επιδοθεί εκτός Κύπρου και συγκεκριμένα στην Ελλάδα. Την 28/9/2015 το αίτημα εγκρίθηκε. Με την επίδοση των σχετικών εγγράφων οι Εναγόμενοι 6 και 9 καταχώρισαν την 17/5/2018 αίτηση με την οποία αιτούνταν παραμερισμό της επίδοσης και την 18/10/2018 αίτηση όπως η αγωγή απορριφθεί καθότι το Δικαστήριο στερείτο δικαιοδοσίας να εκδικάσει την αγωγή. Οι αιτήσεις απορρίφθηκαν μετά από ακρόαση την 24/7/2018 και την 28/2/2019 αντίστοιχα. Από πλευράς Εναγόμενων 6 και 9 ακόμη δεν έχει καταχωριστεί Υπεράσπιση. [ ΙV ] 14. Η Δ.25, Θ.1[1] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties». 15. Οι αρχές της νομολογίας συνοψίζονται ως ακολούθως:

(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Φοινιώτης ν Grenmar Navigation Ltd
(1989)1Ε ΑΑΔ 33, 36-37, Preece κ.α. ν Ρωσσίδου
(2011)1Γ ΑΑΔ 2138, 2146 και Παπαχρυσοστόμου ν Κώστας Γρηγοριάδης και Συνεταίροι
(2012)1Α ΑΑΔ 817, 824).
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης, πιο πάνω, σελ. 36 - 37).
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτούντα ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτών για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση (βλ. Φοινιώτης, πιο πάνω, σελ. 37 και Χρίστου ν Αζά
(1992)1Α ΑΑΔ 704, 707).
(4)Η καθυστέρηση είναι σχετικός παράγοντας σε αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας, αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manufacturing v A & G Leventis Co.
(1993)1 ΑΑΔ 726, 730, Ikos Cif Ltd v Coward κ.α.
(2014)1Α ΑΑΔ 663, 676 και Kayat Trading Ltd v. Genzyme
(2013)1Α ΑΑΔ 543, 550).
(5)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτούντα και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης (βλ. Saba & Co (T.M.P) v T.M.P. Agents
(1994)1 AΑΔ 426, 432 και Ikos, πιο πάνω, σελ. 676).
(6)Αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο επιδιώκεται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτούντα ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. (βλ. Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 ΑΑΔ 607, 611, United Sea Transport Ltd v Zakou
(1980)1 CLR 510, 515 και Ikos, πιο πάνω, σελ. 676). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με τη φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (βλ. Ikos, πιο πάνω, σελ. 676 - 677).
(7)Η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτούντα είναι εμφανής (βλ. Χρίστου, πιο πάνω, σελ. 707). Για να αποδειχθεί κακοπιστία, χρειάζεται επαρκής μαρτυρία από την οποία να εξάγεται αβίαστα το σχετικό συμπέρασμα, εφόσον με τη διαπίστωση κακοπιστίας, η αίτηση συνήθως οδηγείται σε απόρριψη (βλ. Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ ν ΓΕ
(2012)1Α ΑΑΔ 745, 751).
(8)Η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, ακόμα και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934, 939 και Evripidou v Kannaourou
(1985)1 CLR 21, 27). Ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (βλ. Ikos, πιο πάνω, σελ. 674 και 676).
(9)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο (βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, 562).
(10)Το γεγονός ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν σημαίνει αφ' εαυτού ότι η τροποποίηση δεν μπορεί να επιτραπεί (βλ. Saba, πιο πάνω,σελ. 431 και Ikos, πιο πάνω, σελ. 674).
(11)Όπου τα γεγονότα που ο αιτών προτίθεται να εισαγάγει με την αίτησή του είναι γνωστά στον καθ' ου η αίτηση τότε το πλαίσιο της δίκης δεν μεταβάλλεται και ούτε επιφέρονται ζημιογόνες συνέπειες στα δικαιώματά του (βλ. Bauer Spezialtienfbau GmbH κ.α. ν Divnogorsk Shipping Co Ltd
(2002)1Α ΑΑΔ 618, 625) ή όπου θα συγκεκριμενοποιηθούν υφιστάμενοι ισχυρισμοί που θα θέσουν τα δικόγραφα σε τάξη (βλ. Federal Bank of Lebanon v Σιακόλα
(1999)1Α ΑΑΔ 44, 56) ή όπου θα εισαχθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες υφιστάμενου ισχυρισμού (βλ. Alexandra Rent a Car Ltd v Νεάρχου
(1992)1Α ΑΑΔ 111, 114). [ V ] 16. Έχω εξετάσει τις πιο πάνω αρχές σε συνάρτηση με την επιχειρηματολογία των συνηγόρων. Ως προς το ζήτημα της ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, από την νομολογία καθίστανται σαφή τα ακόλουθα (βλ. Investylia Public Company Ltd v Γαβριηλίδου
(2013)1B ΑΑΔ 1202, 1209):
(1)Η ένορκη δήλωση από δικηγόρο δεν απαγορεύεται, αγνοείται ή απορρίπτεται αλλά είναι ανεπιθύμητη πρακτική. Δεν υπάρχει αρχή, με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, ότι η ένορκη δήλωση θα πρέπει να αγνοηθεί (βλ. επίσης Rybolovlev v Rybolovleva
(2010)1Α ΑΑΔ 82, 93).
(2)Η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας καθίσταται, μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης (βλ. Alexander v Alexander
(2013)1Β ΑΑΔ 1093, 1100, Li Xin
(2010)1Α ΑΑΔ 743, 745, Rybolovlev, ανωτέρω σελ. 93, In Re Efthymiou
(1987)1 CLR 329, 334 και Thanos Hotels Ltd ν Ιωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036, 1041).
  1. Με βάση τα πιο πάνω, κρίνω ότι η ένορκη δήλωση της συνηγόρου, η οποία δεν χειρίστηκε και την ακρόαση ενώπιον μου, δεν μπορεί να απορριφθεί ή να αγνοηθεί για τον λόγο και μόνο ότι αυτή είναι δικηγόρος. Πέραν τούτου ενόψει του γεγονότος ότι είναι νομικοί οι λόγοι που οδήγησαν στην καταχώριση της αίτησης ως επίσης και λόγοι που άπτονται της προετοιμασίας της υπόθεσης θεωρώ ότι δικαιολογείται επαρκώς η όμνυση ένορκης δήλωσης από τη συγκεκριμένη συνήγορο. Ως εκ τούτου η ένορκη δήλωση δεν είναι αντικανονική και μπορεί να ληφθεί υπόψη.
  2. Ως προς την ουσία του αιτήματος διαφαίνεται ότι αυτό το οποίο επιζητεί ο Ενάγων, είναι να προσθέσει στις λεπτομέρειες παραβάσεων θέσμιου καθήκοντος (Statutory Duty) κάποιους επιπλέον ισχυρισμούς. Επιχειρείται η αντιστοίχιση της κάθε παράβασης με τη σχετική νομοθετική ή κανονιστική πρόνοια. Η ορθή πρακτική ήταν πάντοτε η δικογραφία σε περιπτώσεις παράβασης θέσμιου καθήκοντος να περιέχει ισχυρισμό σε σχέση με το συγκεκριμένο νομοθέτημα (βλ. I. H. Jacob, Bullen & Leake & Jacob's, Precedents of Pleadings (12th edn Sweet & Maxwell, London 1972) σελ. 517 και Lord Brennan QC and others, Bullen & Leake & Jacob's, Precedents of Pleadings (15th edn Sweet & Maxwell, London 2004) σελ. 21). Στη Λέντζας ν Laos Bros Ltd, Πολιτική Έφεση 140/11, 22/12/16, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Έχει πλειστάκις αναφερθεί στη νομολογία ότι το αστικό αδίκημα της αμέλειας είναι διαφορετικό από τη θεμελίωση της παράβασης νόμιμου καθήκοντος. Όπως υποδείχθηκε στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κωστάκη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 432, αλλά και πιο πρόσφατα στη Μ.Σ. Ιακωβίδης & Σια Λτδ κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα και M.K. Stavrinos Limited v. Γενικού Εισαγγελέα, Πολ. Εφ. αρ. 378/2009 και 386/2009, ημερ. 10.7.2015, η αξίωση για αποζημιώσεις λόγω παραβίασης νομίμων καθηκόντων αποτελεί θεραπεία του κοινοδικαίου και δεν πρέπει να συγχίζεται ή να αναμειγνύεται με την αξίωση αποζημιώσεων για αμέλεια έστω και αν η ίδια ζημιά είναι δυνατό να προέλθει είτε από συμπεριφορά που συνάδει με συνήθη αμέλεια, είτε με συμπεριφορά που ισοδυναμεί με διάρρηξη νομίμου καθήκοντος. ... Περαιτέρω, απαιτείται σύμφωνα με τη Δ.19 θ.13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ιδιαίτερη δικογράφηση των λεπτομερειών που αφορούν σε παραβίαση νομίμων καθηκόντων, (δέστε και Ελπινίδη Παναγή κ.ά. ν. Παναγιώτη Παναγή
(2009)1 Α.Α.Δ. 145 και Annual Practice 1958, Order 19 Rule 15, στις σελ. 468-169). Η ορθή και επιμελημένη δικογράφηση δίδει το στίγμα ως προς το τι αναμένεται να παρουσιαστεί από τον ενάγοντα προς απόδειξη της υπόθεσης του τόσο από πλευράς ισχυρισμών επί γεγονότων, όσο και από πλευράς στοιχειοθέτησης της νομικής πτυχής, έτσι ώστε και ο εναγόμενος να μπορεί να τοποθετηθεί ανάλογα στην έκθεση υπεράσπισης του, και βεβαίως να προσαγάγει την ανάλογη μαρτυρία και να τοποθετηθεί επί της νομικής βάσης της αξίωσης.»
  1. Ακολουθεί ότι η παράθεση σχετικών προνοιών της νομοθεσίας είναι ο ορθός τρόπος παράθεσης λεπτομερειών ισχυρισμού παράβασης θέσμιου καθήκοντος. Ως εκ τούτου ο τρόπος παράθεσης των εν λόγω λεπτομερειών με την προτεινόμενη τροποποίηση δεν συγκρούεται με τη Δ.19 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας.
  2. Έχω επίσης ικανοποιηθεί ότι η προτεινόμενη τροποποίηση δεν αφορά εισαγωγή νέας ή νέων βάσεων αγωγής και ότι απλά αφορά εξειδίκευση υφιστάμενων ισχυρισμών παράβασης θέσμιου καθήκοντος.
  3. Ως προς το πότε προέκυψε η ανάγκη για την τροποποίηση, η αναφορά της ενόρκως δηλούσας ότι αυτή προέκυψε «κατά το στάδιο της προετοιμασίας της ακροαματικής διαδικασίας της υπόθεσης» είναι όντως λιτή. Είναι γεγονός ότι η υπόθεση δεν έχει οριστεί για ακρόαση. Από την άλλη, η αναφορά αυτή δεν παραπέμπει σε συγκεκριμένη ημερομηνία ακροάσεως. Επομένως δεν συμμερίζομαι το επιχείρημα του συνηγόρου του Εναγόμενου 7 ότι ο μη ορισμός της υπόθεσης για ακρόαση αφαιρεί το επικαλούμενο υπόβαθρο γεγονότων που κατέστησε αναγκαία την καταχώριση της αίτησης. Δεν διαπιστώνεται ούτε κακοπιστία ούτε προκύπτει κάτι τέτοιο από την ενώπιον μου μαρτυρία (βλ. Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ, ανωτέρω).
  4. Αναφορικά με το ζήτημα της καθυστέρησης, είναι δεδομένο ότι η προώθηση της υπόθεσης καθυστερεί. Η αγωγή είναι του
  5. Δεν έχουν όμως συμπληρωθεί ακόμη τα δικόγραφα, αφού οι Εναγόμενοι 6 και 9 δεν καταχώρισαν Υπεράσπιση. Είναι όμως επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι οι προτεινόμενες λεπτομέρειες δεν αφορούν τους Εναγόμενους 6, 7 και
  6. Αφορούν τις Εναγόμενες 1 και
  7. Αδυνατώ να αντιληφθώ, ή τουλάχιστον δεν φαίνεται από την αγόρευση των συνηγόρων τους, πως με την προσθήκη λεπτομερειών, που δεν τους αφορούν, θα επηρεαστούν ανεπανόρθωτα ή πως θα επηρεαστεί η Υπερασπιστική γραμμή τους. Χωρίς βέβαια να υποτιμώ το χρόνο που έχει μεσολαβήσει από την καταχώριση της αγωγής μέχρι σήμερα, δεν θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση εντάσσεται στις περιπτώσεις εκείνες που θα προκαλείτο ανεπανόρθωτη ζημιά στους Εναγόμενους. Η περίπτωση της Ikos, ανωτέρω, διακρίνεται αφού εκεί υπήρχε και ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα σε ισχύ κατά ενός εκ των εναγομένων, είχαν στο μεσοδιάστημα προστεθεί άλλοι εναγόμενοι και χωρίς επαρκή δικαιολογία ζητείτο προσθήκη νέας βάσης αγωγής.
  8. Υπό το φως όλων των ανωτέρω κρίνω ότι έχουν ικανοποιηθεί όλες οι προϋποθέσεις έγκρισης του αιτήματος.
  9. Ως εκ τούτου η υπό κρίση Αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται Διάταγμα ως τα αιτητικά Γ1 και Γ2 της Αίτησης.
  10. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωριστεί εντός 30 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος Διατάγματος. Υπεράσπιση να καταχωριστεί εντός 30 ημερών από την παράδοση της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Απάντηση στην Υπεράσπιση να καταχωριστεί εντός 15 ημερών από την παράδοση της Υπεράσπισης.
  11. Η σύνταξη του διατάγματος να ζητηθεί εντός 7 ημερών από σήμερα.
  12. Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses), όπως και τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων 1 - 4 και 6 - 13, και εναντίον του Ενάγοντα και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. Εννοείται ότι για όσους Εναγόμενους εμφανίστηκαν στην αίτηση και δεν καταχώρισαν ένσταση, επιδικάζονται έξοδα μόνο για μια εμφάνιση η οποία ήταν απαραίτητη για να τοποθετηθούν. (Υπ.) .............. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Επειδή η αγωγή είναι του 2014, ισχύει η παλαιά Δ.
  13. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.