ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Ι. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ & ΥΙΟΣ ΛΤΔ ν. S.F.P PRINTER MATERIALS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2569/2018, 15/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A515 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2569/2018 ΜΕΤΑΞΥ: ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Ι. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ & ΥΙΟΣ ΛΤΔ Ενάγουσας και 1. S.F.P PRINTER MATERIALS LTD 2. XXXXX ΦΡΙΞΟΥ 3. XXXXX ΠΗΛΑΙΔΗ Εναγομένων ------------ Αίτηση ημερομηνίας 25/9/2019 για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα Ημερομηνία: 15 Νοεμβρίου 2019. Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτούσα: κα. Κοτσιφάκη, για κ. Δημήτρη Κούτρα & Σια. Για τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Αδαμίδης. ------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Δοθείσα αυθημερόν) 1. Η αγωγή της Ενάγουσας εναντίον των Εναγομένων αφορά απαίτηση για το ποσό για των €13500 σε σχέση με 9 επιταγές που δεν τιμήθηκαν. Διαζευκτικά απαιτεί από αυτούς το ποσό των €13143,16 ως οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει συμφωνίας πώλησης εμπορευμάτων και/ή δυνάμει παραδεδεγμένου λογαριασμού. Απαιτεί επίσης νόμιμο τόκο και έξοδα. 2. Με την έκθεση υπεράσπισης τους ημερομηνίας 12/12/2018, οι Εναγόμενοι αρνούνται την οποιαδήποτε συμβατική σχέση με την Ενάγουσα ή την ύπαρξη οφειλής. 3. Η Ενάγουσα μετά την καταχώριση υπεράσπισης προχώρησε την 9/1/2019 σε καταχώριση αίτησης για συνοπτική απόφαση. Οι Εναγόμενοι προχώρησαν και καταχώρισαν ένσταση την 18/6/2019. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2. Στην ένορκη δήλωση γίνεται αναφορά στο ιστορικό της συνεργασίας της Εναγόμενης 1 με την Ενάγουσα. Ακολούθως γίνεται αναφορά στις εκδοθείσες επιταγές και στην αντικατάσταση τους, ως επίσης, και στους λόγου μη τίμησης τους. Ο ενόρκως δηλών αναφερόμενος σε καταστάσεις λογαριασμών, τις οποίες επισυνάπτει ως τεκμήρια, ισχυρίζεται ότι δεν εκκρεμεί οποιοδήποτε οφειλόμενο υπόλοιπο. 4. Με την παρούσα αίτηση επιδιώκεται η αντεξέταση του Εναγομένου 2 επί των ζητημάτων αυτών. Η συνήγορος της Ενάγουσας ανέφερε ότι ο σκοπός της αντεξέτασης είναι να καταδειχθεί ότι περιέχονται ανακρίβειες και/ή αναληθή γεγονότα στη μαρτυρία του Εναγομένου 2. Διευκρίνισε ότι έγιναν ψευδείς ισχυρισμοί σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό ανάκληση των εκδοθείσων επιταγών αλλά και την αντικατάσταση των προηγούμενων επιταγών που είχαν εκδοθεί. 5. Ο συνήγορος των Εναγομένων έφερε ένσταση στο αίτημα αντεξέτασης. Η θέση του ήταν ότι η ένορκη δήλωση είναι διευκρινιστική της υπεράσπισης. Ανέφερε επίσης ότι στα πλαίσια αίτησης για έκδοση συνοπτική απόφασης δεν ενδείκνυται να ελέγχεται η αξιοπιστία της μαρτυρίας ενός διαδίκου. Αφορά ζήτημα ουσίας της υπόθεσης. 6. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει την εξέταση εναγομένου στα πλαίσια αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης πηγάζει από τη Δ.18, Θ.3 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «3. (
- a)The defendant may show cause against such application by affidavit, or the Court may allow the defendant to be examined upon oath. (
- b)The affidavit shall state whether the defence alleged goes to the whole or to part only, and (if
- so)to what part of the plaintiff's claim. (
- c)The Court may, if it thinks fit, order the defendant, or in the case of a corporation, any officer thereof, to attend and be examined upon oath, or to produce any leases, deeds, books, or documents, or copies thereof or extracts therefrom.» 7. Η αίτηση των Εναγόντων δεν στηρίζεται στο ορθό δικονομικό υπόβαθρο αφού δεν περιλαμβάνει τη Δ.18, Θ.3 αλλά μόνο τις Δ.39, Θ.Θ. 1 - 3 και Δ.48, Θ.Θ. 1 - 9. Θεωρώ ότι η μη συμμόρφωση των Εναγόντων με τους θεσμούς, δηλαδή τη Δ.48, Θ.1 και 2
(1)[1] που απαιτεί την συμπερίληψη της ορθής νομικής βάσης σε αίτηση, αποτελεί παρατυπία. Σημειώνω ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν εγείρει θέμα παρατυπίας ειδικά γι' αυτό το ζήτημα, επομένως δεν έχουν επηρεαστεί δυσμενώς. 8. Με βάση τη Δ.64 και έχοντας υπόψη τις αρχές που διατυπώθηκαν στην Wunderlich κ.α. ν Παναγιώτου
(1999)1 ΑΑΔ 366, 375[2] και στη Φαλέκκος ν Χριστοφίδη
(2013)1Γ ΑΑΔ 2534, 2542, και ενόψει του γεγονότος ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν υποστεί οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό, εκδίδω διάταγμα απαλλαγής από την υπό αναφορά παρατυπία και θα προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης και της ένστασης.
- Η Κυπριακή Δ.18, Θ.3 είναι ταυτόσημη με την παλαιά Αγγλική Διάταξη O.14, r.
- Στο Annual Practice 1961, στις σελ. 261 - 262, αναφέρονται τα ακόλουθα: 'Examination of Defendant. - The power to examine parties orally is only to be exercised in exceptional cases, as it would otherwise lead to great expense, and the trial of actions on summons (Millard v. Baddeley [1884] W.N. 96, per Field J.). This power was very rarely exercised under the old Rule; but in proper cases, it is a valuable and effective power and therefore it has been retained in the Rule as amended'.
- Σύμφωνα, επομένως, με την Αγγλική νομολογία επί του θέματος, μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις επιτρέπεται η αντεξέταση στα πλαίσια αίτησης για συνοπτική απόφαση.
- Στη Λαζάρου κ.α. ν Μακεδόνα
(1999)1Β ΑΑΔ 817, 823, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η διαδικασία σύμφωνα με την Δ.18 δεν πρέπει να μετατρέπεται σε δίκη επί της ουσίας. Αυτό που εξετάζεται, όταν και εφόσον ικανοποιηθούν οι δικαιοδοτικές προϋποθέσεις της Δ.18, είναι αν ο εναγόμενος ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που να είναι επαρκή για να δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί στην αγωγή (βλ. Ανδρονίκου κ.α. ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ
(2007)1Β ΑΑΑ 977, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν Χατζηνέστορος
(1989)1Ε ΑΑΔ 204, Καζαμίας ν Ρωμαϊκά Κεραμουργεία Λτδ
(1990)1 ΑΑΔ 752 και Trans Middle East Trading (T.M.E.T) Limited v Tlais
(1991)1 ΑΑΔ 239). 12. Η αντιμετώπιση στην Κυπριακή Νομολογία αναφορικά με την αντεξέταση μαρτύρων σε ενδιάμεσες διαδικασίες γενικά, δεν διαφέρει από την Αγγλική. Η Νομολογία με βάση την Δ.48 , Θ. 4
(2)[3] και την Δ.39, Θ.1.[4] καταδεικνύει ότι:
(1)η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, και ότι
(2)η δυνατότητα αντεξέτασης παρέχεται σπάνια, σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις (βλ. Rana Wahed Ali (Αρ. 1)
(2004)1Γ ΑΑΔ 1660 και Μήλου
(2008)1Α ΑΑΔ 280).
- Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές κρίνω ότι πολύ σπάνια μπορεί να γίνεται δεκτό αίτημα για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα σε αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης και αν θα επιτραπεί η αντεξέταση, αυτή πρέπει να είναι πολύ περιορισμένη, διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος η διαδικασία να μετατρέπεται σε δίκη επί της ουσίας.
- Έχω εξετάσει την επιχειρηματολογία των δικηγόρων και είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι με βάση τις πιο πάνω αρχές δεν έχει καταδειχθεί οποιαδήποτε εξαιρετική περίσταση. Τουναντίον, κρίνω ότι η αντεξέταση επί των σημείων που επιζητεί η πλευρά της Ενάγουσας θα αφορά την ουσία όλης της υπόθεσης πράγμα ανεπίτρεπτο στα πλαίσια αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης.
- Σημειώνω ότι στην ένορκη δήλωση του Εναγομένου 2 προβάλλονται ζητήματα τα οποία δεν ηγέρθηκαν ειδικά στην καταχωρισθείσα έκθεση Υπεράσπισης. Η επιδιωκόμενη αντεξέταση αφορά αυτά τα ζητήματα. Δεν βλέπω επομένως το λόγο να επιτραπεί η αντεξέταση επί αυτών των ζητημάτων.
- Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Εναγομένων και σε βάρος της Ενάγουσας, τα οποία, όπως θα αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Δ.48, Θ.
- - Every application to the Registrar shall be in writing stating the nature of the request made and referring to the specific section of the Law or to the specific Rule of Court upon which it is founded. If the application relies on any facts which do not appear in the Court books or records, it shall be supported by affidavit. Δ.48, Θ. 2.
(1)- Save where other provision is made, every application to the Court shall be in writing stating the nature of the order or direction sought and referring to the specific section of the Law or to the specific Rules of Court upon which it is founded. [2] «
- Όπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Θεσμούς το παράτυπο μέτρο ή έγγραφο παραμένει παράτυπο inter partes μέχρις ότου το ζήτημα εξεταστεί από το δικαστήριο δυνάμει της νέας Δ.64 θ.
- Επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος της παρατυπίας από το δικαστήριο έστω και αν τέτοιο ζήτημα δεν είχε εγερθεί από τους διάδικους.
- Η παραίτηση της άλλης πλευράς, με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, από το δικαίωμα που της παρέχεται λόγω της παρατυπίας αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεκτή η παρατυπία.
- Ένας από τους κύριους λόγους που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.64 θ.2 είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ωστόσο η νέα Δ.64 θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη.
- Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο μπορεί να παραμερίσει πλήρως ή μερικώς τη διαδικασία στην οποία έχει σημειωθεί η παρατυπία ή - διαζευκτικά - "να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τη διαδικασία γενικά όπως κρίνει πρέπον». [3] Δ.48, Θ 4
(2): Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης του προνοείται από τη Διαταγή
- [4] Δ.
- Θ.1: Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο