Μήλος κ.α. ν. Λουκαΐδη, Αρ. Αγωγής: 1216/2010, 28/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A559 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1216/2010 Μεταξύ:
- XXXXX Μήλος
- XXXXX Μήλου Εναγόντων και XXXXX Λουκαΐδη Εναγομένου Και Εξ' Ανταπαιτήσεως: Μεταξύ: XXXXX Λουκαΐδης Εξ' Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα και
- XXXXX Μήλος
- XXXXX Μήλου
- XXXXX Μήλου Εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένων --------------------- Ημερομηνία: 28 Νοεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Στ. Βασιλακκάς Για Εναγόμενο: Χαρ. Χρυσάνθου ---------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 19.2.2010 καταχωρήθηκε η πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγή, η οποία επιδόθηκε στον Εναγόμενο ο οποίος καταχώρησε εμφάνιση στις 23.3.2010, αλλά δεν καταχώρησε υπεράσπιση μέσα στην προβλεπόμενη από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας χρονική περίοδο. Στις 29.4.2010 οι Ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση με την οποία ζητούσαν την έκδοση απόφασης ως η Έκθεση Απαίτησης λόγω παράλειψης του Εναγομένου να καταχωρήσει Έκθεση Υπεράσπισης. Η αίτηση ορίστηκε στις 7.6.2010, ημερομηνία κατά την οποία ο Εναγόμενος ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει υπεράσπιση και η αίτηση ορίστηκε εκ νέου στις 8.7.2010 με οδηγίες μέχρι τότε να καταχωρηθεί υπεράσπιση. Δεν καταχωρήθηκε υπεράσπιση και αναβλήθηκε η αίτηση για οδηγίες στις 6.10.2010 με οδηγίες όπως μέχρι 30.9.2010 καταχωρηθεί υπεράσπιση. Δεν καταχωρήθηκε ούτε μέχρι τότε υπεράσπιση και η αίτηση αναβλήθηκε εκ νέου, για απόδειξη αυτή την φορά, στις 9.2.2011 με οδηγίες όπως η υπεράσπιση καταχωρηθεί εντός 30 ημερών. Δεν καταχωρήθηκε υπεράσπιση και το Δικαστήριο προχώρησε στην απόδειξη της υπόθεσης όπως ήταν και ο σκοπός για τον οποίο ορίστηκε η αίτηση και εξέδωσε απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου, για το ποσό των €436.800,00 πλέον τόκους και έξοδα. Στις 23.2.2011 καταχωρήθηκε αίτηση από μέρους του Εναγόμενου για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης, η οποία προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία και έκδοση απόφασης στις 3.2.2012 με την οποία παραμερίστηκε η εκδοθείσα απόφαση. Ασκήθηκε έφεση στην πιο πάνω απόφαση και το Ανώτατο Δικαστήριο στις 9.10.2018 ακύρωσε την Ενδιάμεση Απόφαση με την οποία είχε διαταχθεί ο παραμερισμός της πρωτόδικης απόφασης. Στο μεταξύ μέχρις ότου εκδικαστεί η αίτηση οι διάδικοι βασιζόμενοι στην απόφαση παραμερισμού της πρωτόδικης απόφασης προχώρησαν στην καταχώρηση υπεράσπισης και ανταπαίτησης από μέρους του Εναγομένου και από μέρους των Εναγόντων απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. Μετά την έκδοση της πιο πάνω απόφασης από το Εφετείο ο προηγούμενος Δικαστής, στο ημερολόγιο του οποίου αναλογούσε η παρούσα υπόθεση, στις 14.1.2019 ζήτησε από τους διαδίκους να αγορεύσουν κατά πόσον η απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 89/2012 έχει επιλύσει και το ζήτημα της ανταπαίτησης και την όρισε για αγορεύσεις 4.3.
- Τελικά οι δικηγόροι αγόρευσαν ενώπιον μου για το πιο πάνω θέμα στις 4.7.2019 και επιφυλάχθηκε απόφαση. Είναι ισχυρισμός του δικηγόρου του Εναγομένου ότι στην απόφαση στην Έφεση αρ. 89/12 το Ανώτατο Δικαστήριο δεν έκαμε οποιαδήποτε αναφορά στην ανταπαίτηση, οι Εναγόμενοι προχώρησαν στην καταχώρηση υπεράσπισης και ανταπαίτησης και οι Ενάγοντες δεν υπέβαλαν αίτημα να μην εκδικαστεί η ανταπαίτηση στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Επίσης, ισχυρίζονται ότι έστω και αν εκδόθηκε η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση αυτή δεν μπορεί να καταργήσει την ανταπαίτηση η οποία καταχωρήθηκε από τον Εναγόμενο-Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα. Τέλος ισχυρίζεται ότι μέρος των επιδίκων θεμάτων που περιλαμβάνονται στην Ανταπαίτηση δεν έχουν αποφασιστεί από το Ανώτατο. Η Δ.21 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει τα ακόλουθα: "7Α. Where any defendant seeks to rely upon any grounds as supporting a right of counter-claim, he shall, in his defence, state specifically that he does so by way of counter-claim. 8.
(1)Where a defendant by his defence sets up any counter-claim which raises questions between himself and the plaintiff along with any other persons, he shall add to the title of his defence a further title similar to the title in a statement of claim, setting forth the names of all the persons who, if such counter-claim were to be enforced by cross-action, would be defendants to such cross-action, and shall deliver his defence to such of them as are parties to the action within the period within which he is required to deliver it to the plaintiff.
(2)Where any such person as in the last preceding paragraph mentioned is not a party to the action, he shall be summoned to appear by being served with a copy of the defence, and such service shall be regulated by the same Rules as are hereinbefore contained with respect to the service of a writ of summons, and every defence so served shall be endorsed in Form 13, or to the like effect. 9.
(1)Any person not already a party to the action, who is served with a defence and counter-claim as aforesaid, must appear thereto as if he had been served with a writ of summons to appear in an action.'
(2)Any person named in a defence as a party to a counterclaim thereby made may file and deliver a defence to the counterclaim within the time within which he might file and deliver a defence if it were a statement of claim.
- Where a defendant sets up a counter-claim, if the plaintiff, or any other person made a party to it, contends that the claim thereby raised ought not to be disposed of by way of counter-claim, but in an independent action, the Court or a Judge may at any time order that such counter-claim he excluded.
- If in any case in which the defendant sets up a counterclaim the action of the plaintiff is staved, discontinued, or dismissed, the counter-claim may nevertheless be proceeded with.
- If the claim or counter-claim is admitted, the Judge may give judgment for the plaintiff on the claim, or for the defendant on the counter-claim, or for the party in whose favour the balance happens to be, or adjudge to either party such relief as he may be entitled to, or make such other order as may seem just. These provisions shall also apply to the decision of the Court upon the merits of the case where the action is tried out.' Προκύπτει από την Δ.21 Θ.8, πιο πάνω, ότι προϋπόθεση για να καταχωρηθεί ανταπαίτηση πρέπει να καταχωρηθεί υπεράσπιση, καθότι η ανταπαίτηση προβάλλεται διά της υπεράσπισης. Η Δ.21 Θ.11 προβλέπει ότι αν σε οιανδήποτε περίπτωση που ο Εναγόμενος εγείρει ανταπαίτηση, η αγωγή του Ενάγοντα ανασταλεί, διακοπεί ή απορριφθεί, η ανταπαίτηση μπορεί εν τούτοις να συνεχιστεί. Στην παρούσα περίπτωση η αγωγή του Ενάγοντα δεν έχει ανασταλεί, ούτε διακοπεί, ούτε απορριφθεί. Στην αγωγή του Ενάγοντα εκδόθηκε απόφαση ένεκα της παράλειψης ή της μη συμμόρφωσης του Εναγόμενου με τις οδηγίες του Δικαστηρίου να καταχωρήσει υπεράσπιση, συνεπώς η αγωγή του Ενάγοντα είχε τελειώσει εδώ με την έκδοση απόφασης λόγω παράλειψης του Εναγόμενου να καταχωρήσει υπεράσπιση. Ο Εναγόμενος καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση συνεπεία της ακύρωσης ή του παραμερισμού της απόφασης ημερ. 9.2.2011, μετά από αίτηση του Εναγόμενου η οποία ενδιάμεση απόφαση όμως ακυρώθηκε από το Εφετείο και η ακυρωθείσα απόφαση παραμερισμού ουδέν αποτέλεσμα επέφερε το οποίο να δίδει δικαίωμα στον Εναγόμενο να καταχωρήσει υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Για υποστήριξη των θέσεων του ο Εναγόμενος επικαλέστηκε την απόφαση στην υπόθεση ΜΙΒ MARIAKO LTD ν. Γεώργιου Πούρου, Αγωγή Αρ. 7244/2008, ημερομηνίας 2/2/2016 αποφασίστηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Σημειώνω ότι ο Θ.8
(1)της Δ.21 επιτρέπει την προσθήκη ανταπαίτησης ταυτόχρονα με την καταχώρηση της υπεράσπισης, χωρίς να χρειάζεται προηγουμένως οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου, η οποία (υπεράσπιση) θα πρέπει ακολούθως να επιδοθεί στον εξ' ανταπαιτήσεως εναγόμενο που δεν είναι μέρος της αγωγής, μαζί με την προβλεπόμενη ειδοποίηση - Τύπο 13 (Δ.21 Θ.8
(2)).» Συμφωνώ απόλυτα με τον πρωτόδικο Δικαστή στην πιο πάνω απόφαση. Ο Θ.8
(11)της Δ.21 επιτρέπει την προσθήκη ανταπαίτησης ταυτόχρονα με την καταχώρηση της υπεράσπισης, χωρίς να χρειάζεται προηγουμένως οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου. Στην περίπτωση όμως της παρούσας αγωγής η όποια διαδικασία τέλειωσε με την έκδοση την απόφασης υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου. Με την έκδοση δε της απόφασης του Ανωτάτου στην Έφεση αρ. 89/12 η όποια διαδικασία έγινε με βάση την ακυρωθείσα ενδιάμεση απόφαση παραμερισμού της πρωτόδικης απόφασης τίθεται εκτός δικονομικού πλαισίου και δεν μπορεί να συνεχίσει ή να ληφθεί υπόψη. Η εκδίκαση της αγωγής ολοκληρώθηκε με την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 9.2.2011. Εάν ο Εναγόμενος έχει οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον των Εναγόντων μπορεί, πλέον, να καταχωρήσει αγωγή εναντίον τους. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι τα έξοδα, από την καταχώρηση της υπεράσπισης και ανταπαίτησης μέχρι σήμερα θα πρέπει να τα επιβαρυνθεί η πλευρά του Εναγομένου, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι υπέρ των Εναγόντων. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο